pytanie do specjalisty!!!

[cyjaneczka]

powiem tak w skrocie.dostalam skierowanie do psychiatryka(bo odwiezli by mnie
juz wczesniej ale chcialam byc w domu na siwieta i sylwestra)z diagnoza-mysli
i sklonnosci samobojcze,samouszkodzenia,buulimia,osobowosc
dyssocjalna,nastroj labilny.
prosze mi powiedziec w jaki sposob leczy sie takie osoby jak ja w
szpitalu.jakk to wyglada???jak dlugo sie tam przebywa???ale przedewszystkim
chcialabym wiedziec w jaki sposob wyglada leczenie.
za opowiedz z gory dziekuje.

[cyjaneczka]

podnosze tem watek poniewaz jest on dla mnie bardzo wazny.
blagam o odpowiedz!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[gocha500]

dlaczego pani mi nie odpisuje-ja tak abardzo prosze o te kilka zdan.blagam bo
panicznie sie boje tego szpitala.prosze mi powiedziec jak wyglada leczenie osob
ktore chca popelnic samobojstwo(nie po raz pierwszy zreszta),ktore maja
bulimie,ktore nie mysla o niczym innym jak tylko o unicestwieniu samego siebie-
o oklaeczaniu(co zreszta robie)o tym ze mam naszykowane prochy i tylko
wystarczy je wziasc!!!!!!!!!!!jakby moj maz o tym ni wiedzial to nie odwozilby
mnie do szpitala zaraz po sylwku.a ja musialam sie przyznac bpo znalazl moje
skierowanoie do szpitala od psychiatry z terapii grupowej.


ja sie panicznie boje tego szpitala,wole smierc-gdyby nikt o tym nie wiedzial
to juz po sylwku bylo by po mnie!!!ale to wszystko przez to skierowanie.


jednak blagam skoro juz tam zostane zaciagnieta to chce wiedziec co mnie czeka.

[beaba]

Może powinnaś zmienić tytuł swego postu. Specjalista rzadko bywa na tym forum:(
Trzymaj się, mimo wszystko.

[jeszp1]

Witam!
O ile wiem ekstert odpowiada na nasze pytania tylko w czwartki. Chociaż w
ostatni czwartek (święta) nie widziałem żadnych odpowiedzi eksperta. Myślę
jednak, że ekspert nie odpowie Ci dokładnie na pytanie, jak tego oczekujesz
ponieważ podajesz zbyt mało szczegółów. Pobyt w szpitalu trwa, w zależności od
potrzeby od 2 tyg. do 3 miesięcy. W Twoim przypadku przypuszczam,że zaaplikują
jakiś dobry antydepresant - wiele z nowoczesnych leków z grupy tzw. SRRI leczy
obok depresji również bulimię. Również często podawane są leki nasenne na noc,
witaminy i leki specyficzne dla współistniejących chorób somatycznych. Po
kilku dniach pobytu w szpitalu, kiedy znane sa już wyniki badań
specjalistycznych, jeśli jest taka potrzeba, uzupełniane są leki
uzupełniające. W szpitalu psychiatrycznym leczy się nie tylko podstawową
chorobę lecz kompleksowo cały organizm. Dobrze, że zdecydowałaś się na
szpital, i pamietaj że teraz to może być tylko lepiej. Trzymam kciuki i
pozdrawiam serdecznie. Jerzy

[cyjaneczka]

dzieki za odpisy.
jesli chodzi o leki z srri to jesli zawieraja fluoksetyne to bedzie cinko-to
m=na mnie dziala wrecz przeciwnie!!!!!kijowo co???!!!
szkoda ze specjalista mi nic nie odpisze.nno coz w zlym czasie trafilam na to
forum.
ale moj psychiatra mi powiedzial ze ponoc bede tammiec 24 godzinny nadzor i
bede tam dopoko mi nie przejdzie.
rety jakja sie boje!!!!!!!wczoraj pocielam prawie cle nogi.

boje sie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[iwona.grobel]

Powtarzam to, co odpisalam na poprzedni Pani post:

Witam Panią.
Otrzymała Pani skierowanie do szpitala psychiatrycznego od swojego lekarza psychiatry. Uważa on zapewne, że aktualny Pani stan psychiczny wymaga
intensywniejszej obserwacji i leczenia. Proszę mu zaufać. On Panią zna, orientuje się, jak przebiegało dotychczasowe leczenie i na pewno nie wydał takiego
skierowania bezzasadnie.
Trudno jest mi opisać jak będzie przebiegało leczenie szpitalne w Pani przypadku, bo to wszystko będzie zależało od aktualnego Pani stanu psychicznego. Poza
opisem w skierowaniu, w Izbie Przyjęć szpitala psychiatrycznego lekarz dyżurny ponownie dokona oceny stanu aktualnego (w tym oceny ryzyka samobójstwa),
przyjmie Panią na odpowiedni oddział (niektóre szpitale mają oddziały sprofilowane, inne nie). W oddziale będzie Pani pod opieką lekarza prowadzącego, który po
rozmowie z Panią zaleci odpowiednie leki (najpewniej tak się stanie, nie jestem jednak w stanie powiedzieć, jakie to będą leki, bo ich wybór też zależy od
indywidualnego przypadku) i zaleci też odpowiednie badania dodatkowe, które pomogą w ustaleniu ostatecznej diagnozy i wybrania odpowiedniego dla Pani
sposobu leczenia (bo leczenie, np. bulimii, to nie tylko stosowanie leków). To być może będą badania psychologiczne, być może neuroobrazowe (np. tomografia
komputerowa głowy, o ile lekarze uznają takie badania za konieczne), ale też badania krwi i moczu. W przypadku zaburzeń odżywiania się (a takim jest właśnie
bulimia) często występują różne powikłania somatyczne - trzeba sprawdzić, czy w Pani przypadku do nich doszło i leczyć je. Tego można szybciej dokonać w
szpitalu niż w trakcie leczenia ambulatoryjnego. Zwykle na początku pobytu każdego pacjenta zalecony jest nadzór pielęgniarski, czyli obserwacja zachowania,
stosowania się do zaleceń, przyjmowania leków itp., a jest to zawsze konieczne w przypadku istnienia zwiększonego ryzyka samobójstwa. W szpitalu pacjent ma
zapewnioną całodobową opiekę.
Trudno jest ocenić w tej chwili długość takiego pobytu, bo on też zależy od stanu psychicznego pacjenta. Jedno jest pewne - im szybciej zastosuje się Pani do
zalecenia swojego lekarza, czyli znajdzie się Pani w szpitalu, tym lepiej, bo szybciej zostanie wdrożone odpowiednie postępowanie i Pani stan psychiczny szybciej
się poprawi.
Wiem, że dla pacjenta zwykle jest to decyzja trudna ale zapewniam, że trzeba ją podjąć. Jeśli lekarz widziałby możliwość dalszego bezpiecznego leczenia Pani
ambulatoryjnie, nie podejmowałby takiej decyzji.
Pozdrawiam Panią serdecznie.

[golabeczka]

dziekuje pani Iwono za odpis.

pozdrawiam serdecznie.