Łuk Triumfalny

[jutta_t]

Znalazlam taki opis tej ksiazki:

„Kto niczego się nie spodziewa, nie doznaje rozczarowań, to dobra zasada. Wszystko wtedy, co przychodzi, jest już czymś.”

To tylko jeden z przytoczonych na kwietniowym spotkaniu cytatów z książki „Łuk Triumfalny” E. M. Remarque`a. Było ich dużo więcej, ponieważ książka bardzo się podobała.
Akcja „Łuku…” rozgrywa się w latach 1938/39 i opowiada o niemieckim chirurgu, który w niezgodzie na szerzący się w jego kraju nazizm, ucieka do Francji, do Paryża, bardzo obrazowo przez Remarque`a opisanym. Ravic żyje w nim nielegalnie, mieszka i pracuje w tajemnicy, tajemnicą dla czytelników jest też właściwie jego przeszłość. Wiemy tylko, że poznał tajniki i okrucieństwo wojny biorąc udział w I wojnie światowej. W przetrwaniu trudnej sytuacji uchodźcy niewątpliwie pomaga mu jego kręgosłup moralny, przyjęte i ściśle przestrzegane zasady. Pomaga mu również praca, która jest jego prawdziwym powołaniem.
Wszyscy zgodnie przyznali, że osoba głównego bohatera jest świetnie przedstawiona, że to postać barwna i intrygująca, o silnym charakterze. Pełna pasji i zacięcia, może czasem nawet egoizmu, jednocześnie niebywałej uczciwości i życzliwości, szczególnie wobec słabszych, potrzebujących pomocy.
Różnice zdań pojawiły się przy ocenie postępowania Ravic`a wobec Joanny i jej miłości. Czy to była miłość? Dlaczego zareagował tak na pojawiające się uczucie, na bliskość?
W czasie dyskusji wiele kontrowersji wywołał też sposób, w jaki Ravic rozwiązuje sprawę z przeszłości, z gestapowcem Haakiem. Wydał się niezgodny z wcześniej nakreślonym charakterem bohatera.
Lektura zachwyciła, jej klimat, zwarty styl, niezbędność każdego słowa, ale przede wszystkim jej ponadczasowość i pacyfistyczny przekaz. I z pewnością zachęciła do sięgnięcia po inne książki tego autora, choć to właśnie „Łuk Triumfalny” uważany jest za najlepszą książkę Remarque`a.

Z Netu...Łuk Triumfalny

[samanta_ewa]

Normalne życie to paradoks. Czy można tylko egzystować, bez żadnych emocji, jak zwierzę, gdy dla rodaków jest się uciekinierem, a tubylców kolejnym emigrantem? W głowie brzmi echo przeszłych tortur, w nocnych koszmarach twarz oprawcy wydaje się zbyt realna.
To moje pierwsze spotkanie z Twórczością Remarque’a. Dotychczas poznawałam go cząsteczkami, małymi kęsami, szukając znośnych cytatów przy okazjach różnej maści. I tak opatrzone już przez parszywe opisy komunikatorów „Nikt nie wydaje się bardziej obcy niż ktoś, kogo się kiedyś kochało” okazało się być dzieckiem Remarque’a.
Doktor Ravic, a tak naprawdę Fresenburg, bo nazwisko to rzecz względna, wiedzie niespokojne życie prawej ręki nieudolnego oszusta, chirurga Duranta. Nie ma paszportu, wizy, dokumentów – czai się jak szczur, uważając, by funkcjonariusze policji nie dowiedzieli się o jego sytuacji politycznej. Zresztą, większość mieszkańców Hotelu International przebywa we Francji nielegalnie, wypatrując lepszych czasów. Zamiast nich nadchodzi Hitler, faszyści, obozy koncentracyjne.
Dni w Paryżu płyną stałym rytmem, wyznaczanym przez kolejne operacje, kieliszki calvadosu, rozgrywane partie szachów z Morozowem i wizyty w „Ozyrysie”. Mówiąc dokładniej, ekskluzywnym burdelu – tutaj każda panna musiała zostać zbadana przez lekarza. Wszystko zmienia się, gdy na drodze Ravica staje Joanna. A kilka miesiecy później Haake, bezwzględny oprawca. Czyżby doskonała okazja do zemsty?
Z pewnością jestem pod wrażeniem. Tak ogromnym, że trudno mi to wyartykułować. To dotychczas najpiękniejsza książka o miłości, jaką przyszło mi przeczytać. Ileż rzeczy oddałabym, by mnie, romantycznej duszy, sączono takie słowa w mgliste, paryskie noce, rozświetlane jasnym blaskiem księżyca! Dziś w nocy, nie mogąc zasnąć, spacerowałam z Joanną i Ravikiem. Czułam się, jakby niektóre słowa kierowane były do mnie; to chyba dlatego, że bohaterka jest moją imienniczką, a to sprzyja personalnemu obiorowi treści.
Tragiczni kochankowie. Trochę jak w antycznym dramacie, bo każda decyzja będzie po prostu mniejszym złem, a bogowie i tak wymierzyli karę, fatum już wisi. Odmienność charakterów, która pod osłoną nocy dziwnie zbliżała ich samotne ciała, dusze, pozwalała przetrwać kilka godzin ciemności. Ludzie poranieni, zgubieni, kochali się tak bardzo, że nie potrafili ze sobą wytrzymać. W dzikich czasach zabiła ich dzika miłość.

Ravic...Morozow

[jutta_t]

"-Zapisałem mu środek przeczyszczający. Narody łacińskie szanują dobre trawienie.
Morozow skinął głową.
- Stara słabość demokracji. Faszysta w tej sytuacji przepisałby demokracie arszenik."

[samanta_ewa]

"- Poczciwe żołdackie dusze - roześmiał się Ravic .- Prostacki umysł przy skomplikowanym pojęciu honoru dziwnie utrudnia życie , kiedy człowiek wypije., co?"
..no i chluśnięcie calvadosem w adiutanta!

okreslenie..

[samanta_ewa]

"Łuk triumfalny" jako opowieść o Tristanie i Izoldzie XX wieku.

[samanta_ewa]

...slynny
cytat z "Łuku Triumfalnego":

"Nie umrzemy nigdy. Nie. My nie. Umiera tylko czas. Przeklęty czas. Wciąż
umiera. My żyjemy. Żyjemy wiecznie. Budzisz się z wiosną, kiedy usypiasz jest
jesień, a między nimi tysiąc razy powraca zima i lato. Kiedy kochamy się- ty
i ja- stajemy się nieśmiertelni i niezniszczalni jak bicie serca, jak deszcz
lub wiatr, a o cóż więcej chodzi? Dzień za dniem, ukochana, wstajemy jak
triumfatorzy, a rok za rokiem giniemy w porażkach, ale komuż zależy na tym,
by nas zrozumieć, komuż jesteśmy potrzebni? Godzina to życie całe, chwila
ociera się o wieczność, oczy twoje błyszczą, gwiezdny pył sypie się wskroś
nieskończoności. Bogowie się starzeją, ale usta twoje są wiecznie młode.
Między nami drży tajemnica. Ty i Ja. Pytanie i Odpowiedź, które słychać
poprzez wieczory i zmierzchy, ekstaza wszystkich kochanków. Czy słyszysz ten
krzyk, przetworzony z brutalnej żądzy w złotą zawieruchę? Czy widzisz
niekończącą się drogę od ameby do Ruth i Estery, do Heleny i Aspazji, do
błękitnej Madonny w wiejskiej kapliczce? Od dżungli i zwierzęcia do ciebie i
mnie..."

[mala200333]

Posłuchajcie przykładowego dialogu Ravica z Morozowem:


- Pozostaw mi moje przyziemne rozkosze, lotny wędrowcze. Kto ma proste upodobania, lubi wiele rzeczy. Nigdy nie zostaje z próżnymi rękoma. Kto po sześćdziesiątce ugania się za miłością, jest idiotą, który spodziewa się wygrać tam, gdzie inni grają znaczonymi kartami. Dobry burdel uspokaja umysł. Dom, w którym bywam, ma szesnaście dziewcząt. Za parę franków gram rolę paszy. Pieszczoty, którymi mnie darzą, są prawdziwsze od tych, za którymi uganiają się sentymentalni miłośnicy. Myślę o niewolnikach miłości.

- Rozumiem, Borysie.

- To dobrze. Wobec tego pijemy. Lekkie i chłodne Pouilly. Wdychajmy też srebrzyste powietrze Paryża, póki jest wolne od mikrobów dżumy.

[kaczorek_dwa]

MOJA ULUBIONA

[rawik-is-me]

Czekam na nowa, lepsza ekranizacje.

[black_jotka]

Fakt, przydalaby sie, oj przydalaby sie!

[smieszka-on-line]

Jakos nie widze obsady

[mala200333]

Gdyby scenariusz byl dobry to i obsada by sie znalazla.

[jutta_t]

Ale filma niet!

[kristopherh]

fragment

[kristopherh]

[seremine]

Ten fragment..uf...ciekawy!

[seremine]

Prosze o jeszcze

[zamyslona_7]

Wiecej!

[rawik-is-me]

Dla mnie to jego najlepsza książka.

[black_jotka]

Często do niej wracam.

ARCH OF TRIUMPH (English Trailer)

[mala200333]

www.youtube.com/watch?v=_8A66NGd6Lc&NR=1&feature=fvwp
ARCH OF TRIUMPH (English Trailer)

[dunant]

Książka dla emigranata.

[dunant]

Dla mnie najlepsza.
Bardzo lubiłem tę książkę, więc wątek podciągam do góry!

[dunant]

[jane_doe_hej]

Książka którą każdy emigrant zrozumie.

[kristopherh]

Sa w tej ksiazce sceny ktorych niesposob zapomniec.
Wlascicielka trzymajaca obrazy wszystkich przywodcow. Tych co padli i tych co zwyciezyli. Wszystkich, na wszelki wypadek, bo moze ..jeszcze wroca.

[batcha]

Czemu tu nikt nie pisze?

Do tej ksiazki czesto wracam..

[zamyslona_7]

..a Wy???

[jane_doe_hej]

Czesto. Moja ulubiona.

[jutta_t]

Ja tez.

[jerzy_55]

Do wspanialych ksiazek czesto wracamy.

[florideks]

ksiazka, ktorej sie nie zapomina.
tak nastrojowa i klimatyczna, ze czytajac ja jestesmy w zupelnie innym swiecie.
za to ja kocham i dla tego do niej wracam. jedna z moich pozycji obowiazkowych

[rawik-is-me]

Sam Remarque nigdy nie borykal sie z problemami finansowymi i wizowymi na emigracji, lecz opisal je wprost..DOSKONALE.

[jutta_t]

florideks napisała:

> ksiazka, ktorej sie nie zapomina.
> tak nastrojowa i klimatyczna, ze czytajac ja jestesmy w zupelnie innym swiecie.
> za to ja kocham i dla tego do niej wracam. jedna z moich pozycji obowiazkowych
>
Ja tez!!!

[jutta_t]

Gdy bylam w Paryzu wchodzilam do takich kafejek co przypominaly mnie tamte Remarque'a kafejki.

[samanta_ewa]

Dzis mam nastroj na czytanie tej ksiazki.

[rawik-is-me]

Z Netu:



Łuk triumfalny

Łuk triumfalny
Linia Twoich bioder
Rozmyta granica
na mapie Twego ciała...

[mala200333]

Pierwszy raz zaczelam ja czytac wieczorem i tak mnie wciagnela, ze czytalam ja calutka noc.

[samanta_ewa]

Dla mnie to jest jego najpiekniejsza ksiazka.

[black_jotka]

Lubie te jego mysli...

Remarque
Miłość to nie staw, w którym można zawsze odnaleźć swój odbicie.

Miłość ma swoje przypływy i odpływy.

Ma też swoje rozbite okręty, zatopione miasta, ośmiornice,

burze i skrzynie złota i pereł.

A perły leżą głęboko.

- Erich Maria Remarque -

[jerzy_55]

Jego ksiazki to kopalnie aforyzmow i cytatow.

[zamyslona_7]

Ravika spotkamy pozniej w "Cieniach w Raju".

[samanta_ewa]

Ksiazka KultowaTen calvados i to morze kawy...
"Nocą kobiety są dwakroć piękniejsze"
No i..Miłość wylewa się z każdej strony...