Forum eDziecko Ciąża i poród Wszystko o imionach
ZMIEŃ
    Dodaj do ulubionych

    Myślim czy Myślisław?

    29.03.05, 16:12
    W spisie imion staropolskich z bulli papieża Innocentego II z roku 1136
    wystepuje imie Myślim. Wyglada ono podobnie jak Barnim czyli kaszubskie
    zdrobnienie od Barnislawa (polskiego Bronislawa) lub innyego imienia
    zaczynajacego sie na "Bran(i)-" czyli "Bron(i)-". Wyglada na to, ze -
    przynajmniej na Pomorzu - wystepowalo zdrabnianie imion do koncowki -im. Imie
    Barnim (czyli cos jak nasz Bronek, doslowne "tlumaczenie" brzmialo by przeciez
    "Bronim") wystepuje w Kaszubczyznie od dawna samodzielnie i z tego co
    zrozumialam jest do dzisaj tak nadawane w RP.

    Znalazlam cos tez takiego:

    Nazwa Myślenice pochodzi prawdopodobnie od znanego w średniowieczu imienia
    Myślimir, które w skrócie brzmiało: Myślim. Dawniejsze wywody, jakoby nazwa
    miasta miała pochodzić od myślistwa, należy włożyć między legendy.
    Po raz pierwszy zanotowana w latach 1253-1258 nazwa miejscowości brzmiała
    Mislimich, później pisano również: Mislimecz, Mislimiczem Miślimice (pierwszy
    tej nazwy użył J. Długosz), itd. z czasem literę "m" zastępowano "n".
    Dzisiejsza forma wystąpiła dopiero w 1555 r. (Myslenicze).


    Podobnie jak z Lechem / Leszkiem czy Mieszkiem nie sposob dzis stuprocentowo
    ustalic od jakiego imienia bylo to zdrobnienie. Czy wiec moznaby nadac imie
    Myślim dzis w tej formie na tej samej zasadzie jak nadaje sie imie Barnim czy
    tez powinno sie silic na wybranie jednej z rozwinietych aczkolwiek o ile wiem
    nie potwierdzonych form jak Myślimir, Myślibor czy Myślisław?
    Obserwuj wątek
      • gaudencja Re: Myślim czy Myślisław? 29.03.05, 16:40
        Potwierdzone są Myślibor, Myślibora, Myślidar i Myślimir. I skłaniałabym się
        jednak ku ktorejś formie bardziej rozwiniętej, skoro wiadomo że Myślim to
        zdrobnienie, a poza tym może się kojarzyć z "robim" "lubim" itp. dziecięcymi
        lub gwarowymi formami czasownika w czasie teraźniejszym pierwszej osoby l.p.
        Zdrabniać do "Myślim" przecież zawsze można.
        • gunka2 Re: Myślim czy Myślisław? 29.03.05, 16:50
          W takim razie lepsze Myślimir (troche jak myśliwy) czy Myślibor (a to "-bor" co
          wlasciwie oznacza, czy to od brania (jak w zaborze) czy od borykania sie?).
          Myślidar ma troche niejasne znaczenie gdyz z czystego myslenia to dzieci
          zazwyczaj sie nie biora wink.
          • pejsaty Re: Myślim czy Myślisław? 29.03.05, 17:03
            -bor to walka. czy rozwazasz nadanie ktoregos z tych imion?
            • gunka2 Polskie imiona z koncowka "-im" 29.03.05, 17:11
              >czy rozwazasz nadanie ktoregos z tych imion?
              Tak, ale na razie czysto teoretycznie.wink Kompletuje moja liste.

              Imiona "polskie" konczace sie na -im (moim zdaniem sa one bardzo ciekawe, mimo
              skojarzen z "robim(y)" itp.), ktore do tej pory znalazlam (bardzo prosze w miare
              mozliwosci dopisywac dalsze):

              Barnim
              Radzim (polski Gaudenty)
              Myślim
              • gunka2 Re: Polskie imiona z koncowka "-im" 30.03.05, 17:29
                > Barnim
                > Radzim (polski Gaudenty)
                > Myślim

                Sulim (od Sulimira)

                z podobnych
                Cieszym (od Cieszymysla)
                Krzym (podobno od Krzysztofa)
        • tawananna Re: Myślim czy Myślisław? 29.03.05, 20:03
          > poza tym może się kojarzyć z "robim" "lubim" itp. dziecięcymi
          > lub gwarowymi formami czasownika w czasie teraźniejszym pierwszej osoby l.p.

          Miałam dokładnie to samo skojarzenie! Z tym, że "robim" czy "lubim" to forma 1
          os. l. mnogiej, przynajmniej w moim regionie. Wielokrotnie słyszałam właśnie
          takie "lubim", więc na Myślima nie mogłabym się zdecydować wink (zwłaszcza,
          że "myśleć" to popularny czasownik, "radzić" (i "radzim") jest już dużo rzadsze.
          • gunka2 Myślimir - czy w dzisiejszej Polsce do przyjecia? 30.03.05, 12:49
            A jak wobec tego myslicie, czy Myślimir (chyby wole jednak pokoj mysli od walki
            intektualnej lub zamieszania umyslu, choc brzmi lekko jak maslo maslane przez to
            "my-mi") zkracane do Myślim dzisiaj w Polsce jest do przyjecia? Imie figuruje w
            spisie imion polskich ale czy przeszloby test praktyczny? Prosze o opinie.
            • cysia.b Re: Myślimir - czy w dzisiejszej Polsce do przyje 30.03.05, 13:28
              Z tych imiona najbardziej podoba mi się Myślibor. Zdobnienie Myślim zupełnie mi
              nie pasuje, kojarzy mi się jakoś maślano. Myślimir pewnie zdrabniano by
              najczęściej jako Mirek. Imię w pełnej formie wydaje mi się dość trudne do
              wymówienia. Ale oryginalne jest na pewno
              • gunka2 Myślimierz? Oraz moja wstepna list imion. 30.03.05, 14:27
                Z brzmienia napewno lepsze Myślibor, ale ma gorsze znaczenie. Poza tym wyglada
                na to, ze Myślimirowie byli w polskiej historii bardziej aktywni w zakladaniu
                grodow i miejscowosci, albo tez sie im wszystkie nazwy miejscowosci od skroto
                Myslim przypisuje automatycznie.

                Pytanie poboczne - czy dzisiaj to imie nie powinno brzmiec po polsku wlasciwiwe
                Myślimierz?

                Nie, Mirek odpada zupelnie, moj tata ma na imie Miroslaw. Jeden Mirek w rodzinie
                wystarczy zupelnie.

                Ponizej podaje moja liste imion, jesli ona kogos interesuje. Mozna komentowac,
                bardzo o to prosze, w tym tez oczywiscie negatywnie, tylko prosze w miare
                mozliwosci uzasadniac swe opinie:

                Moje imiona - lista bardzo wstępna, jak widać:

                imiona pierwsze:

                Ewena (celtyckie, żeńska forma od imienia Ewen, sama w sobie rzadka ale
                potwierdzona w tej formie)
                Talita (aramejskie, biblijne)
                Konstancja (po pradziadku Konstantym)
                Ożanna (staropolskie, od hebrajskiego "Hosanna")
                Iwa (od Iwo, istniej w spisie imion, a Iwony bardzo nie lubię)
                Libusza (czeskie, właściwie męskie, ale w legendzie żeńskie i jako żeńskie przyjęte)

                Micheasz (hebrajskie, biblijne)
                Myślimir (staropolskie i starorosyjskie)
                Chocian (staropolskie)
                Jur (staropolskie)

                imiona drugie:

                Benigna (łacińskie, staropolskie)
                Achillea / Achileja (lub Achilla albo Achillina, ale raczej ta pierwsza forma),
                bardzo podoba mi się zestaw "Klara Achillea" " Achillea Klara" mimo, że samo
                Klara nie bardzo - za twarde.
                Sławina (kaszubskie), do Eweny jednak chyba raczej bardziej by pasowało Sława
                Damroka (kaszubskie)
                Malina

                Euchariusz
                Waleriusz
                Maksymin
                Paulin
                Maciej
                Piotr
                (wszyscy ci to patroni miasta w którym bierząco mieszkam, czyli Trewiru, z ich
                grupy odpadają dla mnie jednak Helena, Paweł i Jakub)
                Miłowan (staropolskie i serbskie)
                Iwo
                Taisz (staropolskie)
                Edel (jako imie męskie pseudoniemiecko-amerykańskie, ale podoba mi sie w
                brzmieniu i znaczeniu, a po polsku się żeńsko nie kojarzy)

                Na razie tyle.
                • forencja Re: Myślimierz? Oraz moja wstepna list imion. 30.03.05, 14:37
                  Bardzo ładne imiona, Gunko smile Najbardziej podoba mi się Klara Achillea,
                  Konstancja, Ożanna i Ewena smile Z chłopięcych zaś Euchariusz (pierwsze słyszę,
                  ale brzmi bardzo ładnie: czy mogłabyś napisać o nim trochę więcej?), Micheasz,
                  Myślimir i Miłowan smile Maciej i Piotr są dla mnie nieco zbyt pospolite, ale
                  wiem, że chcesz nadać te imiona jako drugie smile
                  • gunka2 Euchariusz - pierwszy biskup trewirski 30.03.05, 15:19
                    Podaje dokladniejsze informacje po niemiecku i angielsku.
                    Najpierw w skrocie po polsku:

                    Imie pochodzi z greckiego i oznacza "przyjazny".

                    Byl to piewszy biskup Trewiru (najstarszego miasta Niemiec zalozonego przez
                    cezara Augusta w 16r. przed Chr. Do faktu, ze tu tez urodzil sie Karol Marks
                    tubylcy raczej dosc niechetnie sie przyznaja, pomimo tego, ze sciagaja pieniadze
                    z licznych turystow z Chin Ludowych - Trewir jest miastem pielgrzymkowym pod
                    wieloma wzgledami wink).

                    Sw. Euchariusz pochowany jest w opactwie sw. Macieja (gdzie rowniez sam ten
                    trzynasty apostol jest pochowany, sw. Helena przywiozla do Trewiru jego
                    szczatki. Jest to jedyny grup apostolski na polnoc od Alp. Trewir lezy na drodze
                    pielgrzymkowej do Santiago de Compstela).

                    Dla niemieckojezycznych www.abteistmatthias.de/ - dalej na "Mattheiser
                    Themen" a dalej na "Zur Geschichte des Beringes der Abtei St. Eucharius - St.
                    Matthias".

                    Sw. Euchariusz mial byc wedle sredniowecznej legendy jednym z 72 uczniow Jezusa
                    i ambsadorem sw. Piotra w Galii. Podobno otrzymal od sw. Piotra jego pastoral.
                    Mial tez wslawic sie licznymi cudami jak wskrzeszaniem zmarlych. Na pewno
                    wiadomo ze istnial, bo jego oryginalny antyczny sarkofag z jego imieniem jest
                    zachowany do dzis. Jednak za okres jego dzialania przyjmuje sie dzis 3 wiek.
                    Waleriusz mial byc jego nastepca, ich towarzysz Maternusz (ten wszkrzeszony)
                    zostal pierwszym biskupem Kolonii.

                    Eucharius von Trier
                    Gedenktag katholisch: 8. Dezember
                    Regionalkalender Trier und Limburg
                    Gedenktag in Limburg: 11. September
                    in Deutschland: 9. Dezember
                    Gedenktag orthodox: 10. November
                    Name bedeutet: der Freundliche (griech.)
                    erster Bischof von Trier
                    lebte Mitte des 3. Jahrhunderts (?)


                    Eucharius war nach alten Quellen der erste Bischof von Trier, vermutlich fällt
                    sein Wirken in die Mitte des 3. Jahrhunderts.

                    Eucharius' Verehrung wird ab 455 bezeugt, seine Legende ist im 8. Jahrhundert
                    nachweisbar. Gregor von Tours nannte ihn "Beschützer der Stadt Trier vor einer
                    Pestepidemie". Danach soll er noch ein Schüler von Petrus selbst gewesen sein,
                    der ihn mit Maternus als Glaubensbote nach Gallien geschickt hat. Er erweckte
                    seinen Gefährten Maternus mit dem Stabe des Petrus aus einem Sarkophag. Die
                    Trierer Tradition erzählt, dass er eine Venusstatue gestürzt und das heutige
                    Marktkreuz an seine Stelle gesetzt habe.

                    Attributebig_grinrache, Teufel oder Höllenhund
                    Patron von Trier

                    St. Eucharius

                    First Bishop of Trier (Treves) in the second half of the third century.
                    According to an ancient legend, he was one of the seventy-two disciples of
                    Christ, and was sent to Gaul by St. Peter as bishop, together with the deacon
                    Valerius and the subdeacon Maternus, to preach the Gospel. They came to the
                    Rhine and to Elegia (Ehl) in Alsace, where Maternus died. His two companions
                    hastened back to St. Peter and begged him to restore the dead man to life. St.
                    Peter gave his pastoral staff to Eucharius, and, upon being touched with it,
                    Maternus, who had been in his grave for forty days, returned to life. The
                    Gentiles were then converted in large numbers. After founding many churches the
                    three companions went to Trier where the work of evangelization progressed so
                    rapidly that Eucharius chose that city for his episcopal residence. Among other
                    miracles related in the legend he raised a dead person to life. An angel
                    announced to him his approaching death and pointed out Valerius as his
                    successor. Eucharius died 8 Dec., having been bishop for twenty-five years, and
                    was interred in the church of St. John outside the city. Valerius was bishop for
                    fifteen years and was succeeded by Maternus, who had in the meantime founded the
                    dioceses of Cologne and Tongres, being bishop altogether for forty years. The
                    staff of St. Peter, with which he had been raised to life, was preserved at
                    Cologne till the end of the tenth century when the upper half was presented to
                    Trier, and was afterwards taken to Prague by Emperor Charles IV.

                    In the Middle Ages it was believed that the pope used no crozier, because St.
                    Peter had sent his episcopal staff to St. Eucharius; Innocent III concurs in
                    this opinion (De Sacrif. Missæ, I, 62). The same instance, however, is related
                    of several other alleged disciples of St. Peter, and more recent criticism
                    interprets the staff as the distinctive mark of an envoy, especially of a
                    missionary. Missionaries in subsequent centuries, e. g. St. Boniface, were
                    occasionally called ambassadors of St. Peter, the pope who sent them being the
                    successor of Peter. Moreover, in medieval times the foundation of a diocese was
                    often referred to as early a date as possible, in order thereby to increase its
                    reputation, perhaps also its rights. Thus Paris gloried in Dionysius Areopagita
                    as its first bishop; similarly ancient origins were claimed by other Frankish
                    dioceses. In time, especially through the ravages of the Normans, the more
                    reliable earlier accounts were lost. When at a later period the lives of
                    primitive holy founders, e. g. the saints of ancient Trier, came to be written
                    anew, the gaps in tradition were filled out with various combinations and
                    fanciful legends. In this way there originated in the monastery of St. Matthias
                    near Trier the famous chronicle of Trier (Gesta Treverorum, ed. Waitz in Mon.
                    Germ. Hist.; script., VIII, 111-174) in which there is a curious mixture of
                    truth and error. It contains the account of the life of St. Eucharius given
                    above. An amplification thereof, containing the lives of the three saints in
                    question, is said to have been written by the monk Goldscher or Golscher, who
                    lived in that monastery about the year 1130. From the "Gesta" the narrative
                    passed unchallenged into numerous medieval works. More recent criticism has
                    detected many contradictions and inaccuracies in these ancient records, and it
                    is almost universally believed at present that, with few exceptions, the first
                    Christian missionaries came to Gaul, to which Trier then belonged, not earlier
                    than about 250. Following Hontheim, Calmet and others, the Bollandists, with
                    Marx, Lütolf, and other historians refer these holy bishops of Trier to a period
                    following 250, though not all of them consider this as fully established. The
                    feast of St. Eucharius is celebrated on 8 Dec.
                • abiela Re: Myślimierz? Oraz moja wstepna list imion. 30.03.05, 15:13
                  gunka2 napisała:

                  Ewena - musze przyznac, ze nie spotkalam sie jeszcze z tym imieniem, ale jestem
                  za. Pobrzmiewa nieco Ewe a jednak ma w sobie odrobine egzotyki. Rozumiem, ze
                  imie musi pasowac do warunkow niemieckich, skoro mieszkasz w Trewirze? Czy
                  niekoniecznie? Jesli tak to przemyslalabym literke "w".

                  Talita - wdzieczne, dziewczece ale nie zachwyca mnie

                  Konstancja - przepiekne wlasnie w tej wersji. Constanze np. dla mnie juz
                  niezbyt.

                  Ożanna - po prostu slicznie!

                  Iwa - juz kiedys wspominalam na forum, ze bardzo mi sie podoba to imie, rowniez
                  w przeciwienstwie do Iwony

                  Libusza - brzmi dla mnie kobieco! I jakos tak przyjemnie domowo sie kojarzy.
                  Jestem za!


                  Micheasz - podoba mi sie o wiele bardziej od Michala!
                  Myślimir - tu po raz pierwszy jestem raczej na nie, ale mam generlna awersje do
                  niektorych imion slowianskich
                  Chocian - tez nie, dla mnie zbyt trudna wymowa!?!
                  Jur - brzmi dla mnie jak niedokonczony Jerzy, wole Jurka

                  imiona drugie:

                  Benigna - swietne!
                  Achillea / Achileja (lub Achilla albo Achillina, ale raczej ta pierwsza forma) -
                  samo imie niezbyt ale zestaw z Klara cudowny. Z reszta imie Klara baradzo,
                  bardzo mi sie podoba!

                  Sławina - abstrahujac od Eweny, bardziej podoba mi sie sie Slawa. Apropos
                  znalam calkiem sympatczyna Jugoslawianke o imieniu Slavica.

                  Damroka - dla mnie zbyt mroczne

                  Malina - absolutnie nie, nie akceptuje imion owocowych

                  Euchariusz - nie, zbitka "eu" mi nie pasuje, skojarzenia z Eucharystia ponadto
                  Waleriusz - wole Walerego
                  Maksymin - wole Maksymiliana
                  Paulin - dla mnie zbyt kobiecie, nie moge wyzbyc sie skojarzen z Paulina
                  Maciej - jakos od dawna nie przepadam za tym imieniem
                  Piotr - klasycznie, ladnie
                  Miłowan - patrz Myslimir
                  Iwo - rewelacja!
                  Taisz - tez nie bylo mi znane i musze sie dopiero oswoic
                  Edel - skojarzenia z niem. slowem "edel" zbyt mocne.

                  Wiele pieknych i ciekawych imion masz na Twojej liscie!
                  • gunka2 Re: Myślimierz? Oraz moja wstepna list imion. 30.03.05, 15:23
                    Jak widac po polskich wersjach imion jeszcze nie rozstalam sie z nadzieja ze
                    kiedy do niej powroce!
                    • abiela Re: Myślimierz? Oraz moja wstepna list imion. 30.03.05, 15:29
                      gunka2 napisała:

                      > Jak widac po polskich wersjach imion jeszcze nie rozstalam sie z nadzieja ze
                      > kiedy do niej powroce!

                      Czego Ci z calego serca zyczewink
                      Ania (tez na emigracji)
                  • gunka2 Re: Myślimierz? Oraz moja wstepna list imion. 30.03.05, 15:58
                    > Ewena - musze przyznac, ze nie spotkalam sie jeszcze z tym imieniem, ale
                    > jestem za. Pobrzmiewa nieco Ewe a jednak ma w sobie odrobine egzotyki.
                    Ewa jest dla mnie za krotka. Dziwne, bo za to Iwa przez to jasne "I" nie jest
                    taka mdla i mi sie podoba. Ewa wedlug mnie z brzmienia wprost krzyczy o
                    rozwiniecie. Ale Ewelina czy Ewangelina sa z kolei wedlug mnie okropne.

                    > Rozumiem, ze
                    > imie musi pasowac do warunkow niemieckich, skoro mieszkasz w Trewirze? Czy
                    > niekoniecznie?

                    Niekoniecznie. Jesli sobie sami nadaja amerykansko-celtyckie imiona ktorych nikt
                    nie potrafi przeczytac lub francuskie z akcentami to i polskie strawia. Byle nie
                    za duzo samoglosek naraz, chociaz uwazam, ze nasz "Wrzeszcz" jest bardzo
                    oszczedny w porownaniu z ich pisownia, ktora wygladalaby "Wscheschtsch" - i
                    kazdy Niemiec by to bez problemu przeczytal. Troche panikuja zanim sprobuja.

                    > Jesli tak to przemyslalabym literke "w".

                    A to dlaczego? Niemcy pisza tez raczej Ewa niz Eva. "W" jako "l z kreska" jest
                    zapozyczone z angielskiego i dla Niemcow raczej bardzo obce, normalna niemiecka
                    wymowa "w" jest wlasnie "w" - patrz niemieckie "Westen" czy "Westfallen". "V"
                    czesto wymawiaja "F" (fau) jak w "Vogel". Potem masz takie "(I)Efa" - straszne.

                    > Konstancja - przepiekne wlasnie w tej wersji. Constanze np. dla mnie juz
                    > niezbyt.

                    Tez tak sadze. I da sie po niemiecku wymowic bez problemu, mimo ze po niemiecku
                    pisaloby sie to raczej jako "Konstantia". Ale mysle, ze przecietny Niemiec po
                    przyzwyczajeniu sie do innej pisowni przeczytalby jednak poprawnie (oprocz
                    akcentu na pierwsza sylabe oczywiscie, ale mozna ich oduczyc, moje imie
                    wymawiaja - ci co mnie znaja - poprawnie, czyli akcentujac na przedostatnia).

                    > Chocian - tez nie, dla mnie zbyt trudna wymowa!?!
                    Oznacza podobno "chciany".
                    Niemcy by wymawiali zalezne od regionu "Chosjan" (w kierunku na "Śiosjan")lub
                    "Kosjan" (tak jak mowia "Kor" na "Chor" lub niektorzy "Ke-mi" lub "Śie-mi" na
                    "Chemie") - wcale nie najgozej - jesli oczywiscie nie beda udawac madrych i
                    probowac z angielskiego (to by byla tragedia).

                    > Wiele pieknych i ciekawych imion masz na Twojej liscie!
                    Dzieki, wybieram i przebieram, jak widzisz.
                    • abiela Re: Myślimierz? Oraz moja wstepna list imion. 30.03.05, 16:09
                      gunka2 napisała:

                      > > Ewena - musze przyznac, ze nie spotkalam sie jeszcze z tym imieniem, ale
                      > > jestem za. Pobrzmiewa nieco Ewe a jednak ma w sobie odrobine egzotyki.
                      > Ewa jest dla mnie za krotka. Dziwne, bo za to Iwa przez to jasne "I" nie jest
                      > taka mdla i mi sie podoba. Ewa wedlug mnie z brzmienia wprost krzyczy o
                      > rozwiniecie. Ale Ewelina czy Ewangelina sa z kolei wedlug mnie okropne.

                      Zgadzam sie z Twoja opinia o Ewelinie i Ewangelinie.

                      > za duzo samoglosek naraz, chociaz uwazam, ze nasz "Wrzeszcz" jest bardzo
                      > oszczedny w porownaniu z ich pisownia, ktora wygladalaby "Wscheschtsch" - i
                      > kazdy Niemiec by to bez problemu przeczytal. Troche panikuja zanim sprobuja.

                      Zgoda.

                      >
                      > > Jesli tak to przemyslalabym literke "w".
                      >
                      > A to dlaczego? Niemcy pisza tez raczej Ewa niz Eva. "W" jako "l z kreska" jest
                      > zapozyczone z angielskiego i dla Niemcow raczej bardzo obce, normalna
                      niemiecka
                      > wymowa "w" jest wlasnie "w" - patrz niemieckie "Westen" czy "Westfallen". "V"
                      > czesto wymawiaja "F" (fau) jak w "Vogel". Potem masz takie "(I)Efa" -
                      straszne.
                      >
                      Alez Niemcy pisza wlasciwie tylko i wylacznie "Eva". Nie spotkalam jak zyje Ewy
                      przez "w" ale nie watpie, ze jakies odosbnione przypadki sie znajda. No i mnie
                      akurat nie odpowiada wymowa tego imienia po niemiecku, z ktora przy Ewenie
                      bedziesz musiala sie niestety liczyc. Niemieckie "v" zawsze jest w naglosie
                      niemieckich wyrazow wymawiane jako "f". "W" jest oczywiscie wymawiane jako "w"

                      >
                      > > Konstancja - przepiekne wlasnie w tej wersji. Constanze np. dla mnie juz
                      > > niezbyt.
                      >
                      > Tez tak sadze. I da sie po niemiecku wymowic bez problemu, mimo ze po
                      niemiecku
                      > pisaloby sie to raczej jako "Konstantia". Ale mysle, ze przecietny Niemiec po
                      > przyzwyczajeniu sie do innej pisowni przeczytalby jednak poprawnie (oprocz
                      > akcentu na pierwsza sylabe oczywiscie, ale mozna ich oduczyc, moje imie
                      > wymawiaja - ci co mnie znaja - poprawnie, czyli akcentujac na przedostatnia).

                      Tu zgoda, ale przecietny Niemiec nigdy w zyciu nie wpadlby na pomysl takiego
                      zapisania tego imienia. Przede wszytskim w pierwszym odruchu uzylby literki "c"
                      na poczatku.


                      > Niemcy by wymawiali zalezne od regionu "Chosjan" (w kierunku na "Śiosjan")lub
                      > "Kosjan" (tak jak mowia "Kor" na "Chor" lub niektorzy "Ke-mi" lub "Śie-mi" na
                      > "Chemie") - wcale nie najgozej - jesli oczywiscie nie beda udawac madrych i
                      > probowac z angielskiego (to by byla tragedia).

                      Niemcy mowiacy Hochdeutsch wymawiali by absolutnie z "ś" ew. z "sz" na
                      poczatku. Niemcy z poludnia ewentualnie przez "k". Wymowa slowa Chor prze "k"
                      jest podstawowa wymowa, nie ma innej, gdyz po glosce "k" nastepuje
                      samogloska "o". Chemie w podstawowej wymowie wymawiane jest miekki. "Ke-mi" to
                      obocznosc.

                      >
                      > > Wiele pieknych i ciekawych imion masz na Twojej liscie!
                      > Dzieki, wybieram i przebieram, jak widzisz.

                      Oj, mnie tez to niebawem czeka i juz mnie na sama mysl przerazenie ogarnia!
                      • gunka2 Re: Myślimierz? Oraz moja wstepna list imion. 30.03.05, 16:44
                        > Wymowa slowa Chor prze "k"
                        > jest podstawowa wymowa, nie ma innej, gdyz po glosce "k" nastepuje
                        > samogloska "o".

                        W Chocianie rowniez po "x (cyrylicowym) - chji" wystepuje o. Mysle ze analogia
                        do "Chor" bylaby silna.

                        > > A to dlaczego? Niemcy pisza tez raczej Ewa niz Eva.
                        > Alez Niemcy pisza wlasciwie tylko i wylacznie "Eva".

                        Ja jakos dotad spotkalam sie czesciej z pisownia Ewa niz Eva, ale to moze
                        dlatego, ze wsrod rodzimych Niemcow nie bylo ono wsrod mych rowiesnikow bardzo
                        populane. Wiele osob w Niemczech noszacych imie Ewa ma polskie lub inne
                        obcojezyczne nazwisko, ale jest tez troche osob noszacych niemieckie nazwiska w
                        wieku mlodocianym, wiec chyba niekoniecznie mezatki. Faktycznie, jak
                        poprzypominam sobie dokladniej, to Ewy ktore znalam w Niemczach byly w
                        wiekszosci obcego pochodzenia, a wszyscy wymawiali je Ewa a nie Efa. Nawet to E
                        brzmialo wtedy delikatniej, gdyz przy nastepujacym "w" nie mogli tego "ie" tak
                        bardzo zmiekczyc. Napewno spotkalam w Niemczech wiecej Ew niz Ev (z tych moze
                        jedna na zywo). Ale fakt, ze malo z nich bylo Niemkami, a te co byly to "na
                        pochodzenie".

                        > akurat nie odpowiada wymowa tego imienia po niemiecku, z ktora przy Ewenie
                        > bedziesz musiala sie niestety liczyc.
                        "-IE- fena"? Fakt, brzmi dziwnie. Ale chyba da im sie wytlumaczyc "e-WE-na".

                        > Tu zgoda, ale przecietny Niemiec nigdy w zyciu nie wpadlby na pomysl takiego
                        > zapisania tego imienia. Przede wszytskim w pierwszym odruchu uzylby literki
                        > "c" na poczatku.

                        Teraz tak eksperymentuja z pisownia ze nikogo "K" nie zdziwi.
                        W stronie o imionach dziewczecych na "K" sa podane:

                        Konstanze w Konstantia, Constance, Konstanza, Conny, Connie lateinisch
                        beständig, standhaft

                        > Oj, mnie tez to niebawem czeka i juz mnie na sama mysl przerazenie ogarnia!

                        Czemu strach? To bardzo fajne zajecie jesli czas nie goni.wink
                        • abiela Re: Myślimierz? Oraz moja wstepna list imion. 30.03.05, 16:56
                          gunka2 napisała:

                          > > Wymowa slowa Chor prze "k"
                          > > jest podstawowa wymowa, nie ma innej, gdyz po glosce "k" nastepuje
                          > > samogloska "o".
                          >
                          > W Chocianie rowniez po "x (cyrylicowym) - chji" wystepuje o. Mysle ze analogia
                          > do "Chor" bylaby silna.

                          racja, nie pomyslalamwink Ja chyba wole wymowe przez "K".

                          > brzmialo wtedy delikatniej, gdyz przy nastepujacym "w" nie mogli tego "ie" tak
                          > bardzo zmiekczyc. Napewno spotkalam w Niemczech wiecej Ew niz Ev (z tych moze
                          > jedna na zywo). Ale fakt, ze malo z nich bylo Niemkami, a te co byly to "na
                          > pochodzenie".
                          >
                          No wlasnie, a ja znam tylko Niemki, i to sa tylko i wylacznie Evy.

                          > > akurat nie odpowiada wymowa tego imienia po niemiecku, z ktora przy Eweni
                          > e
                          > > bedziesz musiala sie niestety liczyc.
                          > "-IE- fena"? Fakt, brzmi dziwnie. Ale chyba da im sie wytlumaczyc "e-WE-na".

                          No tak ale nie zawsze bedziesz miala mozliwosc tlumaczyc, no i kazdemu
                          tlumaczyc??

                          Przede wszytskim w pierwszym odruchu uzylby liter
                          > ki
                          > > "c" na poczatku.
                          >
                          > Teraz tak eksperymentuja z pisownia ze nikogo "K" nie zdziwi.
                          > W stronie o imionach dziewczecych na "K" sa podane:
                          >
                          > Konstanze w Konstantia, Constance, Konstanza, Conny, Connie

                          Tak jasne, ale jednak Niemcy wiekszosciowo w pierwszym odruchu laduja na
                          poczatek "c". Ja z uzywania "k" bardzo sie ciesze, bo mam awersje do "C"wink


                          > Czemu strach? To bardzo fajne zajecie jesli czas nie goni.wink

                          Ale chyba bedzie ciezko zawrzec kompromiswink
                          • gunka2 raczej Konstantia 30.03.05, 17:14
                            Z tego co wiem pisownia Constantia jako imienia jest rzadsza, raczej wyjatek.
                            Ale to troche jak z Karolina, tez zawsze trzeba podawac czy przez "C" czy przez "K".
                            Dobrze, ze przynajmniej "Celiny" nie wymawiaja "Kelina", chociaz wtedy z kolei
                            jest problem czy przez "C" czy przez "S".
                            Wlasciwie i tak zawsze trzeba literowac. Ja tez przedstawiam sie zawsze jako:
                            "Agataohne"h"bitte".
                            • abiela Re: raczej Konstantia 30.03.05, 21:27
                              gunka2 napisała:

                              > Z tego co wiem pisownia Constantia jako imienia jest rzadsza, raczej wyjatek.
                              > Ale to troche jak z Karolina, tez zawsze trzeba podawac czy przez "C" czy
                              przez
                              > "K".
                              > Dobrze, ze przynajmniej "Celiny" nie wymawiaja "Kelina", chociaz wtedy z kolei
                              > jest problem czy przez "C" czy przez "S".
                              > Wlasciwie i tak zawsze trzeba literowac. Ja tez przedstawiam sie zawsze jako:
                              > "Agataohne"h"bitte".

                              Tak ale w wypadku Constanze, juz czesciej wlasnie spotkasz ta forme niz
                              Konstanze. Podobnie jest z Klara i wymieniona przez Ciebie Karolina.
                              I zgadzam sie, wlasciwie wiekszosc imion trzeba literowac i jak sie juz
                              czlowiek przyzwyczai, to wcale tak to nie przeszkadza.

                              Ania
                • gaudencja Re: Myślimierz? Oraz moja wstepna list imion. 30.03.05, 17:29
                  gunka2 napisała:

                  > Z brzmienia napewno lepsze Myślibor, ale ma gorsze znaczenie.

                  Zdecydowanie wolę Myślibora, a znaczenie - no cóż, waleczne smile Podoba mi się.

                  > Pytanie poboczne - czy dzisiaj to imie nie powinno brzmiec po polsku
                  wlasciwiwe
                  > Myślimierz?

                  Nie. Wprawdzie Kazimir uległ przekształceniu w Kazimierz (to przekształcenie
                  dokonało się pod wpłyem niemczyzny), ale np. już Sławomir pozostał Sławomirem.
                  Gniewomir także. Końcówka "mir" jest zatem jak najbardziej aktualna.

                  > Nie, Mirek odpada zupelnie, moj tata ma na imie Miroslaw. Jeden Mirek w
                  rodzini
                  > e
                  > wystarczy zupelnie.

                  Imiona zaczynające się na "Myśli" dawniej zdrabniano do: Mysł, Mysłek, Mysłko,
                  Mysłoch, Mysłoń, Mysłosz; Myślak, Myślej, Myślim właśnie, Myślisz; Myszaj,
                  Myszak, Myszan, Myszej, Myszek, Myszejko, Myszyna (to od Myślibora).
                  Potencjalnych zdrobnień i inspiracji do zdrobnień jest jak widać dużo, z tych
                  najbardziej podoba mi się Mysłek, Myślisz (wolę tę formę od Myślima, choc też
                  jest niezła), a dla malucha doskonały jest Myszak i Myszek.

                  Myślimir jak najbardziej jest do przyjęcia, skoro są i osoby o imieniu
                  Gniewomir, i Krzesimir, i np. Mścisław, i funkcjonują naprawdę nieźle.

                  > Moje imiona - lista bardzo wstępna, jak widać:
                  >
                  > imiona pierwsze:
                  >
                  > Ewena (celtyckie, żeńska forma od imienia Ewen, sama w sobie rzadka ale
                  > potwierdzona w tej formie)

                  - niestety kojarzy mi się za bardzo ze skróconą Eweliną, a tego imimenia bardzo
                  nie lubię. Dla mnie Ewena brzmi jak taka cierpiąca na przerost Ewa albo
                  wybrakowana Ewelina własnie...

                  > Talita (aramejskie, biblijne)

                  - trochę kojarzy mi się z jakąś nazwą produktową, ale jest niezłe.

                  > Konstancja (po pradziadku Konstantym)

                  - bardzo ładne

                  > Ożanna (staropolskie, od hebrajskiego "Hosanna")

                  - przecudne, jestem bardzo za!!! Jeszcze bardziej, niż za Konstancją.

                  > Iwa (od Iwo, istniej w spisie imion, a Iwony bardzo nie lubię)

                  - pierwsze skojarzenie - standardowe hasło krzyżówkowe na 3 litery, wierzba
                  Iwa. Nie.

                  > Libusza (czeskie, właściwie męskie, ale w legendzie żeńskie i jako
                  żeńskie przy
                  > jęte)

                  - niezłe, ale nie w moim guście. Jakoś tak brzmi mi ni to wdzięcznie, ni to
                  grubo. Poza tym zdrobnienia są problemem - Libka? to się kojarzy z libacją i
                  bibką zarazem.

                  > Micheasz (hebrajskie, biblijne)

                  - cudo po prostu!! Micheasz to jedno z ładniejszych imion męskich, jakie znam.
                  Da sie zdrabniać na Michaś (które to zdrobnienie bardzo lubię), ale jest MSZ o
                  wiele ładniejsze w pełnej formie, niż Michał.

                  > Myślimir (staropolskie i starorosyjskie)

                  - bardzo ładnie!

                  > Chocian (staropolskie)

                  - strasznie nie lubię tych form zakończonych na "an". Natomiast byłabym znów za
                  pełną formą; do wyboru: Chociebor, Chociemir (lub Chocimier, Chocimir,
                  Chocimirz), Chociesław (lub Chocsław).

                  > Jur (staropolskie)

                  - oj nie, od razu skojarzenia z jurnością. Wolę formę pierwotną, czyli Jerzego.
                  A zawsze na dziecko można mówić Jur.


                  > imiona drugie:
                  >
                  > Benigna (łacińskie, staropolskie)

                  - imię z mojej krótkiej listy najładniejszych imion zeńskich, więc popieram

                  > Achillea / Achileja (lub Achilla albo Achillina, ale raczej ta pierwsza
                  forma),

                  - bardzo ok.

                  > Sławina (kaszubskie),

                  - czemu nie, ale bez entuzjazmu. Sławina to znowu skrócona forma któregoś z
                  imion zaczynających się na "Sław" z których potwierdzona jest tylko Sławobora i
                  Sławomira (z żeńskich), ale z dużym prawdopodobieństwem były też inne warianty.
                  Formy pełne znów w tym przypadku podobają mi się bardziej, bo Sławina uruchamia
                  mi czemuś skojarzenia ze sławojkami.

                  > Damroka (kaszubskie)

                  - mroczne, ale czemu nie?

                  > Malina

                  - za słodkie, ale jeśli to ma być drugie?

                  > Euchariusz
                  > Waleriusz
                  > Maksymin
                  > Paulin

                  - w porządku; podobają mi się w kolejnosci od Maksymina (bardzo; bardziej niż
                  Maksymilian i Maksym), przez Paulina i Waleriusza do Euchariusza.

                  > Maciej
                  > Piotr

                  Jak dla mnie zbyt częste, nawet na drugie wink

                  > Miłowan (staropolskie i serbskie)

                  - nie, nie, nie, i jeszcze raz nie smile Po pierwsze - końcówka "an", po drugie,
                  za bardzo mi się z czystkami etnicznymi kojarzy, po trzecie - trochę z miłym
                  samochodem typu "van". A przecież jest tyle fajnych Miłoradów i Miłobratów,
                  patrz tu:
                  pl.wikipedia.org/wiki/Męskie_imiona_słowiańskie#M
                  > Iwo

                  - ok.

                  > Taisz (staropolskie)

                  - od "taić" - ukrywać, udawać obłąkanego. Była to nazwa osobowa raczej o
                  charakterze przezwiskowym.

                  > Edel (jako imie męskie pseudoniemiecko-amerykańskie, ale podoba mi sie w
                  > brzmieniu i znaczeniu, a po polsku się żeńsko nie kojarzy)

                  Edel - kojarzy mi się z Mandel, Edeltrudą i kilkoma jeszcze innymi rzeczami,
                  ale raczej rzeczami. Raczej bym się nie zdecydowała smile

                  bardzo ciekawe imiona wybrałaś smile
                  • gunka2 Jur, Miłowan i Taisz 30.03.05, 17:50
                    gaudencja napisała:

                    > > Jur (staropolskie)
                    > - oj nie, od razu skojarzenia z jurnością. Wolę formę pierwotną, czyli
                    > Jerzego.
                    Jur to podobno pierwotna polska forma. Forma Jerzy podobno przyszła z Czech. A
                    skojarzenia z jurnością jak najbardziej zamierzone. Wydaje mi się duzo bardziej
                    męskie niż Jerzy.

                    > Miłowan - nie, nie, nie, i jeszcze raz nie smile Po pierwsze - końcówka "an", po
                    > drugie, za bardzo mi się z czystkami etnicznymi kojarzy, po trzecie - trochę z
                    > miłym samochodem typu "van".
                    Jest trochę za miekkie, przyznaję. I bardzo kojarzy się z byłą Jugoslawia. Z
                    drugiej strony jako drugie do twardego pierwszego imienia i w ramach
                    podtrzymywania tradycji polskich tego imienia - jest takie rezerwowe.

                    > > Taisz (staropolskie)
                    > - od "taić" - ukrywać, udawać obłąkanego. Była to nazwa osobowa raczej o
                    > charakterze przezwiskowym.
                    Mnie kojarzy się bardziej z tajnią - tajemnicą, głębią i istotą rzeczy.

                    > bardzo ciekawe imiona wybrałaś smile
                    Dzięki.wink
    Inne wątki na temat:

    Najnowsze z forum Wszystko o imionach

    Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

    Wybierz imię dla dziecka

    Sprawdź co znaczą nasze imiona, skąd pochodzą, kto sławny je nosił lub nosi.

    Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin
    Treści z serwisów internetowych Grupy Wyborcza.pl oraz serwisu tokfm.pl prezentujemy w ramach komercyjnej współpracy z ich wydawcami: Wyborcza sp. z o.o. oraz Grupą Radiową Agory sp. z o.o.
    Wybrane treści z serwisu Sport.pl są dostępne po wykupieniu płatnej subskrypcji