To byńdzie cały śwat słysoł....Charlotta Ludorf

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

rita100 Re:Wesele Charlotty Ludorf 23.01.09, 20:17

Wesele Charlotty Ludorf w roku 1888r

Przygotujta sia na rychtyczno gware warnijsko. Bandzie to po prawdzie uczta ni
tak weselna jek gwarowa.
Z ksiójżki "Warmia i Mazury cz.I" Pieśmi doroczne i weselne. Ni moga strzimać
Panoczku W. Gębik. Ni możem skryć Charlotte Ludorf - Maziurecki z Kałencina.
Siła łóna noma łostaziuła swygo dziedzictwa.
Po prostamu klepoła i niczygo sia nie strachała.
No jó. Noczynowam
- rita100 Re:A teroz mom sie ślubować. 23.01.09, 20:21
  
  - Teroz powiedam i ło tym, i ło tym, i o siłu weselach, ale toć tero muse
  poziedzieć i o mojym weselu. Kiedy jo juz, tlom były dwa siostry, no jo była
  tedi ostatnio i jedyno w dómu. Brati były dwa łozynióne, a jo tlo była tak jek -
  nie moge wymówić, jek mnie matka miłowali i tak mie mieli w syrcu, to cale nie
  moge tero poziedzieć - (z wielkim wzruszeniem powiedziała to zadanie Charlotta).
  A teroz mom sie ślubować. Siła mogłam sie zynić na oddol, na oddolynie, ale
  matka móziła, ze nie zniesie tygo, tej "zadaleko". To jo sie tedy w Kałencinie
  łozyniła.
  To było te wesele take. Teroz musim mózić - u mnie placmistrze nie byli, to juz
  biło z mody. To biło zaproszynie bez (przez) kartecki. To roznosiuł. Tedy były
  psisane te karty, tyz tak od tych psiyrsych druzbanów. Psisali je, psisane buły
  te karty. I buł tedy taki, chtórnynum tam chłopakoziu abo dziewcynie redzili
  zorobku, to posłać z tymi kartkami. To gdzie posła, to mózili bilietm gdzie
  posła z tym bilietym, to róznie: to i marke dostała, i ziyncy, i psiyńć
  trojaków, tlo jek było. Ale na mojym weselu to zarobziuł tyn chłopocek szmat. Bo
  byli zyczliwe. A gdzie posed, ze juz tero richtyk Grabosowa Lota sie zyni, to
  płakali.
  Dziewcoki płakali.
  No, ale to uz było cas, uz było cas. Uz-ym miała dzwadzieścia dwa lot, uz dłuzyj
  nie trzeba było zawłóczyć.
  cdn
  
  To ziamy co mniano po panieński mnioła Lotta - Grabosowa Lota
  - rita100 Re:Jek sie zacyli tłuc.... 23.01.09, 20:26
    
    No, teroz biło naproszone gościów tyz barzo wziele, bo ji z mojygo mynza stróny
    byli zaprosóne. Ale to czym - "nie brukowali sie bać, bo mnieli gościom co dać".
    Mi siła po weselach byli, to samo sie rozumie, co ji siła gościów-ym mnieli. Ale
    jek mówzie: "nie było sie bać, bo jym było co dać."
    To u nas to tlo tedy byli wesele dwa dni. Bo zaro nazajutrz te przewodziny
    (przenosiny)na Winiary do niygom sie.
    Teroz przysło zorynek, nopryndzy na te wzionki. Poprzychodzili dziywcoki na
    wzionki. No, to tero jek zwyczoj: kunt łustrojili, zionki, bromi (bramy), ji co.
    Ale tyro jym przyszło do myśli: "acha, tero łonygo tłuc". To jek sie zaceło, jek
    sie zacyli tłuc, to mówzili juz ojciec, ach potym prosili: "dzieci, bo jutro do
    południa bydziem tlo skorupy zwozić i wyrumować".
    No, ale toć to sie wsystko stało. Ale pewnie całe nie moge mówzić, na chtórnym
    weselu tyle tych skorupów było, jek na tym mojym. A to mózi na scynście, ale toć
    az za duzygo niy mom.
    
    W. Gębik - No, jednak
    
    Ale toć za duzygo, panie, niy mo. Ale dziynka Bogu, ale nolepsze scyńscie mom
    od Boga: mom dziwiyńćdziesiunt i w drugim roku, ale zdrowie, to tysiunce worte.
    Do tego casu zawse escem dziynka Bogu zdrowo, no juz to pewnie te skorupy
    pomogły. No, tak sie godo.
    cdn
    - rita100 Re:Co to za schód ze wsi buł.... 24.01.09, 19:45
      
      Ni ji teroz dokoncóno było, było porumowano łóne skorupy, ji tyn wiwant na tych
      wzionkach sie dokóncuł. Trzeba teroz do domu, bo juz trzeba sie troske ji
      przespać. Tom sie tam porozchodzili.
      No, mogła być moze - do nas sie muzykanty pospiesyli - moze ósma razu nie była,
      to juz muzyka gro! Uz muzykanty grajo!
      Ale to nie moge tu wypowziedziyć, co to za schód ze wsi buł. Ze tylo tak, a
      płakali (wzruszyła się Charlotta).
      To, to biło tedy, jak zagrali to naboznó "na dobrydziń" to było z płacym. Ale
      zasadzili tedy żywaki ucieche, to juz z wesołościo. I toć i jo smyntnam młozno
      nie była, bom sie od domu za daleko nie oddaliła, od matki, tlo na Winiaze w
      Kalencinie.
      (...) Tedy na, tero przysło tyn zorynek, jak sie goscie zjyzdzali, no to jek
      zwiczajnie grocze wiwaty grali, ji, ji az sie goscie pozjyzdzali.
      Teroz, póżni na cas naznaczóny do Ranska, do ślubum pojechali. Tom jechali
      wozami. Było trzynoście wozów, bo wprzód nie biło tak po porże, co tlo po porże,
      tlo siła na bryczke wlazło. Tam tedy pojechali do tygo ślubu, grocem wziyli z
      sobo. Ostali w karcmie w Ransku. Bo tak biło, juz taki zwycaj bo tam buł. Biło
      krótkie, moze z jedyn kilomytr oddalynio, to coby sie tam te dómotory, te
      kucharki łobszykowały w domu. To grocze w karcmie łostali. Ji jekiym łod ślubu z
      kościoła wyszli, to do karczmy mi przyszlim. A groce dali bacznosć, tak
      psilnowali, jek my z koscioła, to zaroz noma marsz zagrali, tak az-ym do karcmy
      przyszli.
      Tedym troske, moze ze trzy, ze sztyry podtańcowali, podbredzili, podzabawziali
      sie i com późnij do domu pojechali.
      Jekiym przyjechali, no to z radościo. To juz groce byli w domu, to juz noma zaś
      znowuz grali.
      
      A tu karta jek jechali na wozach z Kałenczina do Rańska, tlo dzie ta karczma
      mogła bi być ?
      mapy.eholiday.pl/mapa-kaleczyn-dzwierzuty-szczytno.html
      - rita100 Re:No, jedźta z Bogiym 24.01.09, 20:49
        
        W. Gębik - A jak rodzice zachowali się przy wyjeździe do ślubu i przy powitaniu.
        Jaki był zwyczaj ?
        
        - Tlo tylko było łodwzitanie.
        
        W. Gębik - Tylko odwitanie, tak ?
        
        - I zycenie: "No, jedźta z Bogiym, niech Pan Bog byńdzie waju przodkiym, niech
        waju prowadzi. Trzymajta sie Błoga, to ji Bóg sie woj byńdzie trzymoł".
        To tak biło.
        
        W. Gębik - A przywitanie po slubie ?
        
        - A przyzitanie, to wyśli rodzice i me z woza cale zasadzili i mówili: "No,
        córecko, toć nie mozym mówzić coś je nasas, boś juz tero nalezys sie mynzowiu.
        Ale pók łocy nase śwycić byndó, toś jest przyrosła do syrca nasygo, co sie
        ciynzko nam łoderwać, ino dobrze co w poblizu, co cie byńdziym blisko mieć."
        Ale jo powiym tutaj prowde, choć tu byńdzie cały śwat słysoł. Mnie potym cale
        wstyd biło do domu jiść; "wej, co te rodzice tero tu byndó myśleć". Naprowde,
        takim głupi głupek była (...). No ji ta.
        
        No i jek ? Ciykawa splytka Charlotty ?
        No to terom sia doziemy co Charlotta zrobziuła dali.
        
        rita100 Re:A kiej sie tylo napalyncuił 25.01.09, 12:55
        
        Tedy jagym przyjechali, no to juz zym mówziła. Jak my przyjechali, to juz noma
        groce groli. No, tedy biła troske ucta. Tedy biło pocęstunek, to bili kuchy, to
        biłi co chto chcioł. To juz była tako jizbdka, taki pokój, gdzie chto by co do
        myśli przysło, to posed tlo ji. Tedy buł troche tyn pocestunek.
        Na, a tedy była - jegym juz powiedała - taki duzy sol, taka duza sala, to tam
        była muzyka. A kiedy na przykład za duzo było gościów, to tak było u nas, tedy
        nie mogła być, bo mnieli szmat gościów, to u sunsiada. Taki tyz tyn drugi pokój.
        To u sunsiada była muzyka, a tu nieli tedy rum. To na tyn tam dóm nosili takoze
        co chto chcioł, to tam nosili i jedli, tez taki pokojek.
        To potym, jek za znowuj co przysło, co juz mogło być moze, jeko byńdzie mówić
        dziewiunta jek, tom wtedy poszli na tyn rychtyczny po dom - jesce nie łobziod.
        To tedy takoz było: i rózne mienso, rózne mienso to było wsio ji gotowane ji
        łopsiykane, a duze ryby, to bez pochybi, toć tam jezioro mawa. (Na ryby goście
        nie mieli wielkiej ochoty, to nieroz 'świniom wylali').
        A kiej sie tylo napalyncuił tam chto bziydniejszy, to bzies, ji!
        cdn
        
        rita100 Re:Zionek,to był w psierzine wsziti 25.01.09, 22:22
        
        No, to jek to biło (po zjedzeniu), to nazod na tyn dóm, nazod śli groce. To tedy
        tak było moze ło dwunostyj, ji po dwunostyj, to tedy zaś był tyn rychtyczny łobziod.
        To tedy ji tyn zionek precz ji (....)
        
        W. Gębik - To wtedy zdyjmali wianek ?
        
        - To tedy juz zaprzestało tak. U mnie juz tedy nie śpsiywali, nie co, tlo tak
        wianek buł zdjynty i co to była za moda (...), wionek, ty brutki wionek, to był
        w psierzine wsziti.
        
        W. Gębik - W pierzyne ? W jakim miejscu to sie wszywało do tej pierzyny ?
        
        - Tak w jedyn róg, ale nie cale, co bi tlo tak, co bi w psiórach w środku buł.
        Jo. To tak buło ani zahaftowano, co nie posed ni tu, ni łow. Tylo tak we środku
        łón buł, tyn wionek. Ji utkany (.....)
        
        (W. Gębik wypytuje nadal, w jaki sposób był wszywany wianek do pierzyny,
        staruszka cierpliwie odpowiada: wianek rozwiązano, 'to tedy nie okrungło buł,
        tylo tak podługowato' - wsuwano go do pierzyny 'tam gdzie wkoło brody',
        zaszywano inlet, a wianek ściegiem haftowanym przyszywano mocno, by nie
        przesuwał się w 'psiórach'.
        cdn
        
        rita100 Re:No, tedy te 'przewodziny' byłi 26.01.09, 20:39
        
        No, tedy te 'przewodziny', to tak było. Toć to było w poblizu, ale na Winiare.
        To tedy na drugi dziyń, uz wnet nad wiecorym, to tedy zaś wsziścy tamój no,
        wsziścy cale nie, bo było za siła nasych gościów, tam na Winiary, to tedy
        nawięcy zaś jego gościów. Ale tak duzo nie biło. To tedy tam-em pojechali. Na,
        jakem tam przyjechali, ale i muzykanty takze. Ji muzykanty, i co tam, i juz tyle
        młodziezy nie było. To tedy zaś uciesyli sie, tlo uciesyli sie. Ji teroz Pana
        Boga wychwalajó, bo tero nowó snyske majó. Nó, ji tedy zaś zacyło sie łucta.
        Groce grali ji łucta zacynała sie.
        
        W. Gębik - A czy rodzice męża przyjmowali tak specjalnie chlebem albo solą, albo
        czymś takim ?
        
        - Niy. To, to niy. Tam nie było. Ona (teściowa) nie była tako zywo, jek jo sie
        tu pochwole, jek jo. Tako nie była. Tak tedy ón (mąż) buł scynśliwy, co zywsó
        dostoł. No, tlo tylko tak było.
        
        W. Gębik - I wtedy była zabawa ?
        
        - I tedy biła tyz zabawa. Tyz zabawa, ale tak tlo u nich w jenym pokoju. Tedy
        tam sie uciesuł, to nie biło tyle tam, co rano. No i tedy bawili sie, tam moze
        po dwunastyj, to juz sie rozchodzili. To juz sie rozchodzili, to juz tero po
        mojim weselu.
        
        (T 2416/2. Mazury, Szczytno 1957, Charlotta Ludorf ur 1866 Kałęczyn)
        
        Ale to nie wszistko.
        Bandzie esce łopowziostka.
        
        rita100 Re:Opowiastka o weselu w Kamionce 27.01.09, 20:19
        
        Opowiastka o weselu w Kamionce
        
        - No jo. No to ta opowziostka tako była z tym weselym, co jo do dziś dziyń nie zaboce, bo to była cudno rzec, co sie stało noma.
        Jekym przyjechali tam zaroz i grocem wzieźlim z sobó z Kałyncyna do - bo te groce byli z Targowa, to musieli psiechtó przyjść do Kałęcyna - i z noma pojechali tedy do tyj Kamiónki.
        Przyjechalim. No, zagrali groce 'na dobrydziyń' i ta radość duzo, i brutka sie ciesyła, i wsio. No i teroz tak dalece, az z łonym weselnym juz i pojechali. Jechalim tedy z Kamionki do Sórkwit tam z tym weselym. A jek juz zym powiedała, ze brutkon nie jechoł z brutko, tylo brutkon jechoł na inszym wozie z drugim tyz, tyz z takim tam gospodorzym, takim prowodnikiem. A brutka z tako, co sobzie łoblubziuła, casym i kuma była abo jek.
        To ta była jyj prowodnico.
        cdn
        
        rita100 Re:Opowiastka o weselu w Kamionce 28.01.09, 20:12
        
        No dobrze. Teroz jekym przyjechali za Kamiónke, cały cas tedy były tam takie
        chojiniacki, taki chojnioł buł.
        Teroz, jedyn roz wołajó, bo łóni jechali w tyle te brutkani, tyn brutkon jechoł
        w tyle, a my w przodku jechali. Teroz wołajo, momy stojeć ! No, my ustaniym, bo
        brutkon posed do tygo chojniaku. Ale psiomać i z brutkonym ! Posed do chijniaku.
        Cekomy, cekomy i cekomy - brutkon nie idzie. Cekomy, brutkon nie idzie.
        Ale co ?
        No, druzbany pozłazili do chójnioku, a tam od chojnioka do chojnioka, tuz kympa,
        owkiem pare chojinów. Brutkana niy ma i niy ma. Stojym godzina, wiyncy jek
        godzina, brutkana niy ma.
        Tam przesed juz cas, co to w Sorkwitach my mielim bic. Brutkona niy ma. Brutka
        płace, mi wszyscy całe zawstydzóne, ze z nasy wsi brutkon, a to był psiokrew
        taki chłopak i co mu do łba przysło ?
        Ślaz i posed, i niy ma.
        cdn
        
        rita100 Re:Opowiastka o weselu w Kamionce 29.01.09, 20:44
        
        No co ? Jyno ci tam gospodorz z Kalyncina tyz mówzi: "No, dzieci, to cało noc
        nie byndziym na drodze stojeć i nie byndziym, z brutkó do kościoła nie pódziym
        (...). Musim sie wrócić do domu".
        Jedziym z ónym weselym do domu. Groce wylecieli, grajo, a brutka gro na wozie -
        płacze jak stonoście. To co ?
        Brutkana niy ma, niy ma i niy ma. No, tero koniom damy futer przeżryć i
        pojedziym do dom. Ale wised tyn jeji ojciec i mówi: "Nie goście ! To tak nie
        byndzie. Na wesele sie szikowano, kiej łón tak zrobziuł, po świnsku zrobziuł.
        Ale goście, wyśta só moje goście, cale, jeno chociaż tam z jygo strón, ale to só
        moje goście i muzykanty byndó grali i wesele byńdzie wyrzundzóne ta, jak sie
        sykowali. A nich sie robzi co chce, tam jo za niygo płakać nie bynde !"
        A łóna tyz tyle płacze, i tak biło. Płakała. I, ale uz to wesele nie biło cale
        do uciechy. Cale noju tak wstyd było. Co sie tymu chłopakowi zrobziuło ? Co mu
        sie zrobziło ?
        cdn
        
        rita100 Re:Opowiastka o weselu w Kamionce 30.01.09, 20:45
        
        No, tedy jek nazajutrz reno powstajalim, chcym zaprzungać i jechać. Ale te ji
        rodzice nie: "Tak całe wesele. Esce obziod byndzie wiszikowany, tedy juz woma
        zezwolim, mozeta jechać."
        I ojciec jygo buł. Tyn tyz sie ze wstydu, bo łón tlo ojca mnioł. Ze wstydu tlo
        mówzi: "Cy mu do głowy przysło, cy co ? To calem nie słysał jakiygo
        niespokojnego słowa od niygo, co by na nió mówziuł".
        No co, i tak. Po łonym obziedzie pojechalim. Tero do domu jedziym. I ta brutka
        jydzie tyz. To juz tlo aby chciała - myśle - nie łostała w domu. Jedzie tyz. No
        gdzie ? Tero tyn jygo łojciec mówi: "Zajedżta do mnie, tam jek sie noleży
        posmażym ji to".
        Bo my patrzym, bo tyn stoji psokrew w oknie, oknym patrzy. A tyn Pelk,
        batlewisko: "Oj, psiokrew, tobie trzeba tym batlewiskiym! I co ci było, co ci było ?
        I co ci było, ji co ci było ?" - Mamy mu dać spokój. Mamy mu dać spokój. Mamy
        dać nu spokoj.
        cdn
        
        rita100 Re:Opowiastka o weselu w Kamionce 30.01.09, 20:49
        
        batlewisko - to je bat
        
        Bo my patrzym, bo tyn stoji psokrew w oknie, oknym patrzy. A tyn Pelk,
        batlewisko: "Oj, psiokrew, tobie trzeba tym batlewiskiym! I co ci było, co ci było ?
        I co ci było, ji co ci było ?" - Mamy mu dać spokój. Mamy mu dać spokój. Mamy
        dać nu spokoj.
        
        rita100 Re:Opowiastka o weselu w Kamionce 31.01.09, 20:34
        
        Łón niedawno łumyr. Ale do dziś dziyń moglim sie zniść z nim i - "Frycu, to co
        siy tam?"
        - "A tam!" - Nie powiedzioł, co mu sie przyśniło.
        No, tero co ? No tero co ? I tyn jygo łojciec, no to tero co ? To tero pojedzie
        óna do dómu. Mie! Nazodo.
        Escem pojechali trzy wozy z Kałynczina i do Sórkwit we wtorek. I tedy tam te
        wesele byli esce, te 'łoddawiny byli.
        To takie. To ja do dziyń nie zapomne. I nie wziym co jymu przysło.
        
        W. Gębik - I nie pobrali się ?
        
        - Nie poziedzioł co jymu.
        
        W. Gębik - I nie ozenili sie ?
        
        - Ozynili sie! Ozynili sie! I swatowali dobrze.
        
        W. Gębik - Ozynili sie! A kiedy wesele było, później ? Ślub ?
        
        - No, slub buł we wtorek.
        
        W. Gebik - Acha
        
        - Niedobrze, niedobrze, niedobrze (pomyliła dzień ślubu). We cwaratek-ym na te
        wesele jechali, a tedy w psiuntek-ym przyjechali, a w sobote ślub buł. Tedy
        pojechali jesce my pore dziywcoków, tam tak wszystkie goście nie przyszli. Jo.
        
        (T 2415/6 Mazury, Szczytno 1957, Charlotta Ludorf
        
        rita100 Re:Opowiastka o weselu w Kamionce 02.11.09, 12:46
        
        Cy eszcze cosik nojdzewa Charlotty ?

Najnowsze z forum Warnija - pogodowam po naszamu

Zaloguj się