program edukacyjny dla dziecka z ZA

[journalist]

Witajcie, mam takie pytanie. Czy orientujecie sie, jakoby nauczyciele mieli obowiazek napisac program edukacyjny dla dziecka z ZA i na dodatek powinni to zrobic do 30 wrzesnia, oraz dac rodzicowi do podpisania? Dziecko bedace w klasie czwartej, z ZA, jest w szkole ogolnodostepnej traktowane na rowni z innymi i oceniane tak samo. Dziecko jest zdolne, ale miejscami ocenia sie je nie za wiedze, lecz za np. nieumiejetnosc generalizowania (kt miesci sie w spektrum zaburzenia). Szkola na razie probuje wyegzekwowac od rodzicow "dodatkowa" diagnoze (na nie wiadomo co, ale podejrzewaja, ze na ADHD) i rodzice nie bardzo wiedza, czemu to ma sluzyc. Moze ktos pracuje jako nauczyciel i moglby pomoc informacja? Wielkie dziekuje z gory za kazdy post - j.

[monisia900]

nie jestem nauczycielem, ale slyszalam o czyms takim od pani pracujacaej w wydz edukacji. ale jak zapytalam o to w szkole mojego syna rok temu to nikt nie podjal tematu, a ja tez dalam spokoj.taki program podobno uklada sie w porozumieniu z pedagogiem,psychologiem, logopeda (jezeli pracuje z dzieckiem),wychowawca,dyrektorem i rodzicami.wiecej nic nie wiem.

[lidqa]

Ja uczę - nie mamy dziecka z ZA w szkole oprócz mojego prywatnego :) Na razie jest w klasie pierwszej i wszystko jest manualne- więc takich problemów nie mam.
Z własnego doswiadczenia: nie może wychowawca czegoś takiego napisać dla ucznia klasy IV. Program nauczania jest dla każdego przedmiotu inny- ja mam dla matematyki. Program nauczania ma ze 30 stron. Nie jesteśmy w stanie tego pisać dla dziecka z orzeczeniem. Można napisać dostosowanie- ale ja osobiście też jeszcze tego nigdy nie robiłam i nie iwem jak by to miało wyglądać.

[marika012]

Mój syn jest w drugiej klasie. W zeszłym roku dostałam do wglądu i zaakceptowania indywidualny program edukacyjny do kształcenia zintegrowanego. Tyle że były to wyszczególnione dokładnie te same treści co miały pozostałe dzieci (spisane z książek kolejne bloki tematyczne). Nic to nie wnosiło. Zwyczajna papierologia.
W tym roku jeszcze takiego programu nie dostałam. Jeśli dostane będę wnikać i pytać, dlaczego tak, w czym jest to inne niż u pozostałych dzieci itp. Niech się trochę pogłówkują i może w efekcie przyłożą do pracy :)

[journalist]

Wygląda na to, ze taki program to w szkole fikcja i pobożne życzenie, a właściwie i jedno i drugie :( Gdyby nauczyciel umiał oceniać dziecko z ZA za wiedzę a nie formalne zapisy, pewnie miałoby lepsze stopnie. Nie wiem czy do tego potrzeba programu. Myślę, ze raczej kwestia zwyczajnej wyobraźni.

[agnjan]

Mój syn - 1 klasa podstawówki ma mieć taki8 program, pojutrze mam go zobaczyć. Ale w internecie znalazłam coś takiego:
literka.pl/article/show/id/30079

[agnjan]

Zasady konstruowania indywidualnego programu edukacji
ucznia niepełnosprawnego
w klasie integracyjnej i ogólnodostępnej

Indywidualny program edukacji w odniesieniu do uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego lub opinię o dostosowaniu wymagań edukacyjnych, wydanych przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne, tworzony jest wtedy, gdy dziecku nie wystarcza wsparcie ze strony rówieśników i nauczyciela, ale wówczas, gdy uczeń wymaga dodatkowej pomocy nauczyciela i specjalistów, oraz modyfikacji treści programowych.

Konstruując indywidualny program edukacji należy pamiętać o jego dostosowaniu do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz predyspozycji ucznia, a także, że powinien on mieć charakter edukacyjno-terapeutyczny, z uwagi na fakt, że w przypadku uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi obu tych funkcji nie można od siebie oddzielać.

W zakresie funkcji edukacyjnej indywidualny program może być:

1.

adaptacją podstawy programowej do możliwości uczniów niepełnosprawnych
*

w minimalnym zakresie, ograniczoną do uwag związanych z dysfunkcją ucznia, która nie wiąże się z obniżeniem wymagań (szczególnie na I etapie edukacyjnym),
*

w znacznym zakresie, kiedy stopień dysfunkcji ucznia uniemożliwia realizowanie treści programowych i wymaga większych modyfikacji, zarówno w zakresie treści, jak i sposobu realizacji, a także konieczności dodatkowych działań wspomagających.
2.

całkowicie autorskim programem zawierającym treści nauczania, metody i formy pracy na poszczególnych, bądź wszystkich przedmiotach lub obszarach edukacyjnych, dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości ucznia.

W zakresie funkcji terapeutycznej indywidualny program edukacji powinien zawierać działania mające na celu nawiązanie z uczniem pozytywnego kontaktu emocjonalnego (np. poprzez pozytywne wzmacnianie nawet niewielkich jego postępów), usprawnianie zaburzonych funkcji, kompensowanie braków, wspieranie rozwoju umysłowego i społecznego ucznia poprzez rewalidację w formie m.in. gimnastyki korekcyjnej, rehabilitacji ruchowej, logopedii, nauki alternatywnych metod komunikacji, stymulacji polisensorycznej, rozwijanie procesów poznawczych, eliminowanie zachowań niepożądanych, a także powinien zawierać inne formy terapii, takie jak np. hydroterapię, hipoterapię, muzykoterapię itp.

Indywidualny program edukacji należy budować w oparciu o:

1.

Informacje o dziecku i jego specjalnych potrzebach, które pochodzą:
1.

z wywiadów i rozmów z rodzicami,
2.

z orzeczeń wydawanych przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne zawierających diagnozę pedagogiczną i psychologiczną,
3.

od lekarzy i specjalistów i dotyczą niepełnosprawności dziecka,
4.

z obserwacji nauczyciela dot. funkcjonowania ucznia w klasie, np.:
*

jak się porusza - czy samodzielnie przejdzie do tablicy, czy wymaga pomocy w czasie szkolnych wycieczek, na lekcjach wychowania fizycznego ...,
*

jak się komunikuje - słownie, wypowiedzi rozbudowane, czy wymaga alternatywnych metod (piktogramy, symbole Blissa), bądź specjalistycznych metod komunikacji (alfabet Braille'a, język migowy),
*

jak pisze - czy mieści się w liniaturze, czy przepisuje, czy pisze z pamięci itp.,
jak czyta - czy głoskuje, czyta globalnie, czyta ze zrozumieniem, jakie ma tempo czytania, czy uczy się Braille'a),
*

jak wyraża swoje emocje i funkcjonuje w relacjach z innymi.

Można również skorzystać z gotowych narzędzi diagnostycznych (szczególnie w odniesieniu do dzieci z upośledzeniem umysłowym i autystycznych), np.:

*

Inwentarz H.C. Gunzburga do Oceny Postępu Rozwoju Społecznego,
*

Program TEACCH,
*

skala I. Uzgiris, C. Hunt do badania rozwoju inteligencji dzieci upośledzonych umysłowo w stopniu znacznym i głębokim.

Ponadto, w indywidualnym programie edukacji powinny znaleźć się następujące informacje:

1.

dane personalne ucznia,
2.

krótka charakterystyka ucznia (dominujące nastroje, ulubione formy aktywności, zachowania nietypowe oraz specyficzne zalecenia),
3.

opis grupy szkolnej, do której uczeń należy,
4.

tygodniowy rozkład zajęć ucznia,
a także:
5.

zgoda rodziców na realizację indywidualnego programu,
6.

podpis osoby odpowiedzialnej za przygotowanie programu,
7.

informacja o zatwierdzeniu programu przez radę pedagogiczną oraz numer w szkolnym zestawie programów.

Indywidualny program edukacji powinien zawierać:

*

cele edukacyjne (główne i szczegółowe) - konkretne umiejętności, w które zamierzamy wyposażyć ucznia;

Cele te, to przede wszystkim wspieranie rozwoju każdego dziecka w różnych sferach. Będą się one różniły w zależności od możliwości i potrzeb ucznia (wpływ na to zróżnicowanie może także mieć specyfika ograniczeń związanych z niepełnosprawnością). Nie zawsze cele poznawcze będą w programie indywidualnym pierwszoplanowe. Ustalenie hierarchii celów ma zasadnicze znaczenie dla pomyślności programu. Należy zacząć o d tego, co jest najistotniejsze dla dziecka, aby mogło w ogóle się uczyć ( jeżeli dziecko ma np. fobię szkolną, to zasadniczym elementem programu będzie obniżenie poziomu lęku i konieczne działania podjęte w tym zakresie, np. u dzieci z cechami autyzmu - budowanie tożsamości, itp).
Cele powinny być krótkoterminowe (1 - 3 miesiące);

*

treści nauczania - zagadnienia (wiedza), dzięki którym uczeń osiągnie założone przez nauczyciela cele edukacyjne;

Kryterium doboru treści nauczania powinna być korzyść dla rozwoju ucznia. Program nauczania należy modyfikować w takim zakresie, jak to jest konieczne, biorąc pod uwagę trudności związane z funkcjonowaniem dziecka oraz uwzględniając te treści, które są i mogą być przez ucznia przyswajane (ilość, jakość treści, zróżnicowanie prac domowych).
W odniesieniu do dzieci z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, należy w każdym temacie wychodzić od treści podstawowych, konkretno-obrazowych;
To, czego dziecko może nauczyć się na zajęciach edukacyjnych będzie również zależało od jakości pracy nauczyciela i będzie wymagało zmian w jego stylu pracy, w dotychczasowym sposobie prowadzenia lekcji, w organizacji klasy (np. w ustawieniu ławek), w ocenianiu i stosowaniu różnorodnych pomocy dydaktycznych ... Wymagana jest zatem rozumiejąca, refleksyjna i twórcza postawa nauczyciela, która sprzyja powodzeniom ucznia.

*

procedury osiągania celów - metody, formy (bardzo konkretne), środki dydaktyczne, którymi posłuży się nauczyciel, aby uczeń osiągał nawet minimalny sukces;
*

rodzaje pomocy i wsparcia
o

Pomoc pedagoga wspierającego na wybranych godzinach lub na wszystkich lekcjach w zależności od potrzeb uczniów.
o

Pomoc specjalistyczna tylko taka, jaka jest absolutnie konieczna i wycofywanie jej najszybciej jak to wykonalne, żeby pozwolić na maksymalną samodzielność dziecka.
o

Jeżeli są inne potrzeby wynikające z niepełnosprawności, to w indywidualnym programie zapisujemy rodzaj pomocy i osobę odpowiedzialną za realizację (kto wyprowadza do toalety, cewnikuje, itp.).
o

Pomoc płynąca ze strony rówieśników (współpraca w grupach, w parach, kontakty indywidualne...).

*

przewidywane osiągnięcia - a właściwie kierunki, w jakich prawdopodobnie uczeń będzie się rozwijał;

Nie możemy przewidzieć, ile czasu zajmie uczniowi opanowanie danej umiejętności (a więc zrealizowanie celu);

*

ocenę osiągnięć ucznia - ocena opisowa będąca diagnozą pedagogiczną;

Ważną rolę stanowią arkusze lub zeszyty obserwacji, w których na bieżąco odnotowujemy zachowania i postępy ucznia;
Ocena postępów dziecka zawsze dokonywana jest w płaszczyźnie indywidualnej - co dziecko osiągnęło w stosunku do siebie, a nie w odniesieniu do innych. Obserwacji dokonują również rodzice, uwzględnianie od nich informacji zwrotnych jest bardzo istotne, bo warunkuje powodzenie w edukacji dziecka;

*

ewaluację programu - sposób, w jaki dowiemy się, czy program jest prawidłowo skonstruowany i czy przynosi zamierzone efekty.

Tak więc

[lidqa]

No i super. Tylko że nikt nie bierze pod uwagę że ja jestem np MATEMATYKIEM z przygotowaniem pedagogicznym. To co wiem o ZA wiem bo jestem też rodzicem. Wyobraź sobie że miałby ktoś napisać cos takiego. Po pierwsze: jakie to jest objętościowo i ile godzin pracy to zajmie? Po drugie- skąd wg was nauczyciele czerpią wiedzę o ZA autyźmie itp? Przecież nas nikt nigdy tego nie uczył. I np tam piszą że wiedzę masz czerpać z obserwacji i rozmów z rodzicami a masz to we wrześniu napisać tak? to i 100 innych dokumentów. Przecież ja po miesiacu wiem trochę o moich uczniach. Po roku będę coś wiedziała więcej a po 3 latach możemy pogadać.
Owszem każdy z nas to napisze jak będzie musiał. Najlepiej dla 10 dzieci- bo tyle jest mniej wiecej z orzeczeniami w "normalnej" szkole ale nie spodziewajcie się że tam będzie coś odkrywczego. To jest papier dla papiera a życie potem weryfikuje. I jak ktoś umie - to dostosuje swoje wymagania na bieżąco. A jak nie umie- to mu najlepszy papier nie pomoże.

Ja mam dzieciaka na indywidualnych- raz super pracuje, raz wogóle nie weźmie długopisa do ręki. Więc raz zrobię więcej, a raz prawie nic. I co? i żyjemy.

[journalist]

agnjan - stokrotne dzięki. Już myślałam, że coś takiego to raczej program - widmo. A tu widzę, że przy dobrych chęciach można dziecku skonstruować coś takiego. I z pewnością nie robi się tego od razu, ale przy wiedzy terapeutów, rodziców i nauczycieli można wyznaczyć pewne linie, po których należy się poruszać. Np. w ocenianiu pracy, myślenia, zachowania dziecka z ZA. Takie dziecko wymaga więcej trudu, dlatego jeśli ktoś jest matematykiem, to powinien wiedzieć, że myślenie tych dzieci, a często i zapisy matematyczne bywają zupełnie inne (albo nie ma ich wcale - jest wynik, np. prawidłowy, a na klasówce zero punktów - bo nie ma działania). Po to jest taki program, by każdy nauczyciel mógł ocenić za wiedzę i nie odejmować punktów za odmienność myślenia, czy inne braki wynikająca z ZA.

[lidqa]

A twoje dziecko jest w szkole zwykłej czy integracyjnej? Bo jeśli to jest normalna placówka to najpierw należałoby przeszkolić wszystkich nauczycieli na temat ZA. Ja o czymś takim dowiedziałam się jak dowiedziałam się o młodym. Wbrew pozorom to nie jest powszechnie znana rzecz i nikt nie wie z czym to się je. A nie jest łatwo o takie szkolenia- może jakieś stowarzyszenie coś takiego robi... U nas jak jest dziecko z cukrzycą to mieliśmy szkolenie ze stwoarzyszenia rodziców o cukrzycy, jak dziecko traktować, jak rozumieć jego problemy i jak ratować jego życie. Może ktoś to robi o ZA?

[journalist]

Ogólnodostępna :) Przeszkoleni :) Ale jeszcze nie znam nauczyciela, który po jednym szkoleniu zostałby specjalistą od nauki dziecka z ZA. To jest pewien proces poznawania i akceptacji deficytów dziecka. Dlatego rozumiem, że trzeba włożyć tutaj pewien trud. Taki program pozwoliłby chyba nauczycielowi zwrócić uwagę na sprawy najważniejsze i te właśnie deficyty na kilku płaszczyznach. A często jest tak, że nauczyciel traktuje dziecko z ZA tak jak pozostałe, tymczasem często się nie da. I trzeba to sobie powiedzieć jasno, stąd specjalne potrzeby i orzeczenia (wypisywane często przez poradnie na zasadzie kopiuj - wklej). Myślę, że w szkole ogólnodostępnej (i nie tylko) jest jeszcze bardzo dużo do zrobienia.

[yula]

Najczęściej wystarczy po prostu myślący nauczyciel. Jeśli zajmuje sie dziećmi to raczej wie który zgaduje czy ściąga i dla tego nie ma rozwiązania, a który wie. Ja z matematyki dosyć szybko przestałam pisać rozwiązania bo dla mnie to było nudne i nie chciało mi sie lać wody od razu pisałam wynik, nigdy z tego powodu nie miałam problemów. Szkolenie nauczycieli jak najbardziej, ale żaden specjalnie pisany program nie pomoże jeśli nauczycielowi nie będzie sie chciało.