pomóżcie!

[it_is_me3]

Jestem kolejną osobą, która ma wątpliwości...
Mój synek ma 2 lata i 4 miesiące, odkąd pamiętam nie lubił innych
dzieci, uciekał przed nimi, wcześniej płakał jak ktokolwiek zbliżał
się np. do piaskownicy. Tłumaczyłam mu że inne dzieci też chcą się
pobawić , w końcu przestał płakać, ale powtażał wciąż "ne, ne" co
oznacza że nie chce aby inni byli blisko niego. Nie lubi nawet
dziewczynki w jego wieku, z którą ma częsty kontakt. Nigdy nic złego
mu nie zrobiła, jest grzeczna, nie naprzyksza się mu a mimo to, jak
słyszy że się z nią spotkamy (jest to córka mojej przytjaciółki)to
placze i powtaża "ne, ne". Nie bawi się spontanicznie w miejscach
gdzie są inne dzieci. Chce być ze mną z boku, jak robi się zbyt
gwarno chce wracać do domu. Ponadto zawsze płacze i krzyczy "da, da"
jak pojawi się w miejscy którego nie zna lub w którym rzadko bywa.
Powtarza "da, da" tak długo aż wyjdziemy, nie ma możliwości aby go
uspokoić. Nie przepada za innymi dorosłymi, chociaż nie płacze jak
do niego mówią, czasem nawet zawstydza się i uśmiecha. Mowa jest
słabo rozwinięta, nie składa zdań, mówi piersze sylaby niektórych
wyrazów, ale jak mówią inni "chłopcy tak już mają". Budzi się w nocy
kilka razy i domaga się albo mleka albo chce pić. Bywają noce że
wypija po 5 butelek płynu. Od czterech miesięcy próbuję nauczyć go
by wołał siusiu, lecz wciąż mu to nie wychodzi (kupkę robi na
nocniczek). Nie przeszkadza mu że jest zmoczony, jak nie ma na sobie
majteczek to sika na dywan, w kuchni patrzy się na to i nie woła.
Zabawy są dosyć monotonne (piętrzenie wieży z klocków i puszczanie
samochodów) ale on jest jeszcze mały więc to może normalne. Mocno
się ślini (nie wiem czy to może być jakiś objaw). Poza tym wszystkim
jest mądrym chłopcem, zna wszystkie literki, cyfry od 1 do 10,
rozpoznaje 11 marek samochodów. Z nami i babcią ma bardzo dobry
kontakt, nie prezentuje żadnych zachowań stereotypowych, nawiązuje
kontakt wzrokowy, mimika twarzy jest adekatna. Nie wiem, czy czekać
i zobaczyć jak dalej się rozwinie czy sygnały są niepokojące?

[roseanne]

d o jednego bym sie przyczepila
czy towj syn ma te napady pragnienia tylko w nocy, czy w dzien tez?

ciagle wzmozone pragnienie i co za tym siusianie moze byc objawem cukrzycy
badzi choroby nerek

zbadalabym poziom cukru ze krwi i moczu
tudziez zrobila podstawowe badanie moczu

[it_is_me3]

Witam,
wydaje mi się, że w ciągu dnia z pragnieniem jest ok. Te nocne
domaganie się picia wg mnie ma położe bardziej psychologiczne - on w
ten sposób chyba się uspokaja. Wczoraj się troszkę zaniepokoiłam, bo
z tego co czytam u osób z ZA często spotyka się takie zdolności jak
wczesne rozpoznawanie liter, cyfr i tak jak u mojego synka marek
samochodów. Myślę o poddaniu go diagnozie, tylko nie wiem czy to nie
za wcześnie, czy w wieku 2,5 lat można cokolwiek stwierdzić...

[bkt]

Mój synek (diagnoza autyzmu) też pił dużo mleka. Dowiedziałam się że
mleko działało na niego jak narkotyk, upajał się mlekiem. Po
odstawieniu mleka zachowywał się jak naroman na odwyku. Był
agresywny i "splątany". Coś w tym jest, u dzieci z autyzmem mleko
działa upajająco.
Nie wiem na czym to polega, ale mleko zdecydowanie odstawiliśmy.

[rytr]

działanie mleka jest w sumie b. proste. Upraszczając: przy nieprawidłowym
metabolizmie kazeiny (białko mleka krowiego) w organizmie dziecka powstają
opioidy. Stąd "narkotyczne" działanie.
Wracając do meritum - dziecko na pewno warto obserwować, jeżeli Pani się
niepokoi - na samym końcu i początku to rodzice mają najlepszą wiedzę o swoim
dziecku. Można także skonsultować się ze specjalistami, jednak na tym etapie nie
da się wykluczyć ani potwierdzić autyzmu. Ale można dziecko precyzyjnie
obserwować i eliminować potencjalne, dodatkowe zagrożenia dla rozwoju.

[rytr]

jednak na tym etapie ni
> e
> da się wykluczyć ani potwierdzić autyzmu.

Przepraszam bardzo - połączyły mi się wątki. Oczywiście u dziecka 2 letniego
można precyzyjnie potwierdzić lub wykluczyć autyzm. Niezależnie od kwestii
opioidów w organizmie.

[rytr]

Jeszcze jedno - odnośnie objawów wymienionych w głównym poscie tego wątku -
nadmierne ślinienie się może wskazywać na zaburzenia organizacji bodźców
sensorycznych (konkretnie w obszarze dotyku). Zaburzenia takie mogą powodować
liczne nieprawidłowości w rozwoju, dlatego warto na pewno dziecko objąć opieką -
można zacząć od diagnozy SI, lub faktycznie od razu skierować kroki do placówki
specjalistycznej. W zależności od rejonu kraju - jest ich kilka.

[it_is_me3]

Dziękuję bardzo za odpowiedzi;
Dawidek ma alergie na białko mleka krowiego i nietolerancję laktozy.
Napisałam mleko, ale on pije jedynie nutramigen (preparat
mlekozastępczy). Podaję mu w niewielkich ilościach jogurty czy
serki. Jeżeli chodzi o dotyk, to synek nigdy nie był dzieckiem które
tuliło się do nas. Wcześniej był bardziej niechętny, z czasem chyba
zwyczajnie się nauczył przytulania (jeśli można to tak nazwać) gdyż
wydaje mi się że czasami jak przyjdzie z własnej inicjatywy i
przytknie głowę do mojej nogi (tak to jedynie wygląda) to nie wynka
to z potrzeby a jedynie jest formą osiągnięcia czegoś. Czasami
zdarzy się, że sponanicznie uściska mnie kiedy trzymam go na rękach,
ale jest to taki bardzo mocny uścisk, że aż zaciska zęby. Nasze
próby przytulania raczej kńczą się na próbach. Odpycha nas lub jest
jedynie nieruchomy - nie poddaje się temu. Lubi, kiedy kładę się
obok niego gdy zasypia, lecz nie mogę go dotknąć, złapać za rączkę.
Znajomi twierdzą że mam się tym nie przejmoać ponieważ wiele dzieci
nie lubi tulenia itd. Z pewnością tak jest ... Od listopada Dawcio
ma pójść do prywatngo przedszkola i boję się, że jeśli moje
podejrzenia są uzasadnione to skrzywdzę go. Boję się, że zamknie się
całkiem na innych.

jeszcze jedno wazne pytanie

[it_is_me3]

Dzisiaj mały aż pół godziny bawił się "w naprawianie samochodu".
Używał róznych przedmiotów i udawał że naprawia autko. Z tego co się
orientuję takie zachowanie wyklucza ZA. Czy mam rację ?

[bkt]

Nie
Moje dziecko bardzo dużo bawiło się samochodami. Teraz też zabawa
symboliczna jest bardzo fajna bo mały idzie do przodu jest terapia,
dieta etc. Mój synek ma zaburzenia ze spektrum autyzmu ale bawi się
w różne rzeczy (sklep, dom, lekarza, szpital - coraz więcej tematów
choć mam wrażenie że on się po prostu tych zabaw po kolei wyucza -
nie jest to spontan - zeby ciągnąć profity "społeczne" - pewnie
zauważył że inni go akceptują jak się bawi w takie zabawy więc się
ich pilnie uczy, bo jest bystry). Jak był jeszcze
bardzo "auystyczny" to bawił się też w naprawianie samochodu, w
wyścigi, w wymijanie, wyprzedzanie etc.
Ale być może w przypadku twojego dziecka oznacza to że nie jest tak
źle.
Idź do dobrego specjalisty.

[it_is_me3]

On bawi się prawie wyłącznie samochodami. Uwielbia same kółka ale
nie kręci nimi, tylko je nosi, turla lecz też nie tak bardzo
obsesyjnie. Jak był mniejszy to specjalnie niszczył samochody po to
by odpadły z nich kółka. Lubi pchanki na kółkach, zabawki na
kółkach. Czasem odwraca swój wózek i kręci kółkami ale nie jakoś
specjalnie długo i nie widać by była to stymulacja. Najgorzej
wyglądają kontakty społeczne. Dzisiaj znowu się podlamałam. Byliśmy
u moich rodziców, zawsze czuł się tam doskonale, nie chciał wracać a
dzisiaj po raz pierwszy wciąż mnie wołał, jak wyszłam na chwilę z
pokoju a on został z moją siostrą, zaczął strasznie płakać. Co
chwilę chciał wracać do domu. Przyjechaliśmy do domu - zupełnie inne
dziecko. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że mój mąż nie chce tego
słuchać, wścieka się na mnie jak zaczynam ten temat, wciąż na siłę
chce udowodnić że z Dawciem jest wszystko ok. Z drugiej strony
wszystkie te jego zachowania chyba rzeczywiście można "zrzucić"
na "ten wiek".
Ja już sama nie wiem, wciąż dopatruję się koljnych sygnałów i nie
mogę zacząć myśleć o niczym innym.

schizofrenia w rodzinie a ZA u dziecka?

[it_is_me3]

Matka mojego męża i jego brat cierpią na schizofrenię :((
Zastanawiam się czy w takiej sytuacji prawdopodobieństwo wystąpienia
ZA u mojego synka może być większe ?

[rytr]

>Dziękuję bardzo za odpowiedzi;
>Dawidek ma alergie na białko mleka krowiego i nietolerancję laktozy.
>Napisałam mleko, ale on pije jedynie nutramigen (preparat
>mlekozastępczy). Podaję mu w niewielkich ilościach jogurty czy
>serki.
Od kiedy Pani syn ma zdiagnozowaną nietolerancję? Chodzi mi o to, do jakiego
wieku dostawał mleko (także był karmiony piersią, chyba, że Pani stosowała dietę
bezmleczną).
Nutramigen jest ok. Proponuję całkowicie wyeliminować jogurty a zwłaszcza serki
- oprócz mleka zawierają wiele niepotrzebnych dziecku składników - barwniki,
aromaty itp.
Przy nietolerancji kazeiny, jeżeli dochodzą dodatkowe czynniki może dochodzić do
ciągłego uszkadzania układu nerwowego dziecka, co może powodować pojawianie się
opisywanych przez Panią u syna objawów. Niezależnie od tego - jeżeli u dziecka
taki stan utrzymuje się długo, może dojść do naprawdę poważnych zaburzeń
rozwoju, z autyzmem włącznie. Autyzm, to zespół objawów, a nie jakaś konkretne
choroba. to zaburzenie rozwoju - w rozwoju się też stopniowo ujawnia.


>Jeżeli chodzi o dotyk, to synek nigdy nie był dzieckiem które
>tuliło się do nas. Wcześniej był bardziej niechętny, z czasem chyba
>zwyczajnie się nauczył przytulania (jeśli można to tak nazwać) gdyż
>wydaje mi się że czasami jak przyjdzie z własnej inicjatywy i
(...)
>Znajomi twierdzą że mam się tym nie przejmoać ponieważ wiele dzieci
>nie lubi tulenia itd. Z pewnością tak jest ...
Z pewnością tak jest. Ale proponuję jednak nie zadowalać się takim tłumaczeniem.

>Od listopada Dawcio
>ma pójść do prywatngo przedszkola i boję się, że jeśli moje
>podejrzenia są uzasadnione to skrzywdzę go. Boję się, że zamknie się
>całkiem na innych.
Proszę mi wierzyć, że to jest najmniejszy problem. "Zamknięcie się w sobie" to
coś, co nie istnieje. Natomiast, jeżeli obserwowane przez Panią objawy w
zachowaniu syna mają zwiastować całosciowe zaburzenia rozwoju, to to jest
problem. Proszę pamiętać, że Pani syn teraz jest w wieku w którym można wiele
zrobić. Będzie znacznie trudniej za rok, dwa. Za kilka lat będzie bardzo trudno.
Większość moich pacjentów w wieku Pani syna chodzi do przedszkola z sukcesami,
zwłaszcza, gdy prawidłowo wygląda współpraca z przedszkolem. Samo przedszkole
nie powoduje "zamykania się" dziecka. Natomiast powoduje to postępowanie
zaburzeń rozwoju.


>Z drugiej strony
> wszystkie te jego zachowania chyba rzeczywiście można "zrzucić"
> na "ten wiek".
Oczywiście. Powtarzam tylko - może Pani wykluczyć problem i spokojnie "zrzucać
na wiek" lub zbadać dziecko i jeżeli jest problem - podjąć spokojnie działania
mające na celu zachawmować zaburzenia rozwoju i synowi pomóc.


> Ja już sama nie wiem, wciąż dopatruję się koljnych sygnałów i nie
> mogę zacząć myśleć o niczym innym.
To też jest problem. Bo wypatrując w dziecku zaburzeń na pewno nie jest Pani w
stanie koncentrować się na faktycznych potrzebach - jego, swoich i całej swojej
rodziny.

Nie ma jednoznacznych dowodów, że występowanie w rodzinie schizofrenii ma wpływ
na zachorowalność u dzieci na PDD.

[it_is_me3]

Dzięki wielkie, od poniedziałku zacznę działać,
pozdrawiam

[it_is_me3]

Zapomniałam,
Dawidek był karmiony piersią do drugiego miesiąca. Przez ten okres
prawie wcale nie spał, krzyczł, stękał, mruczał, miał kwaśne kupki,
wypryski na całym ciele. Po podaniu nutramigenu nastąpiła
natychmiastowa poprawa.

Gdzie mogę się zgłosić z synkiem - mieszkamy w Trójmieście?

[magda0]

możesz zastosować jeszcze jeden test czy twoj syn potrafi ciagnać
zabawke na sznurku, nie pchac ale ciagnac i czy pokazuje jak czegoś
chce a nie np. popycha cie bys mu dała pić albo ciagnie za nogę .
Nie wykluczy to zaburzeń autystycznych ale da troche spokoju ze
jeżeli pokazuje i potrafi ciagnać zabawke na sznurku to nie ma
głębokich zaburzeń.

[it_is_me3]

Potrafi ciągnąć zabawkę (chociaż woli pchać) i wskazuje również
przedmiot który chce dostać.

nieustające wątpliwości

[it_is_me3]

Co jakiś czas wydaje mi się, że szukam dziury w całym. Zazwyczaj tak
jest w niedzielę. Po dłuższym pobycie tylko ze mną i z mężem mały
jest rewelacyjny - kontaktowy, wesoły, spokojny. Najgorzej było jak
przez miesiąc miał opiekunkę (zostawał z nią na ok 5 godzin
dziennie). Kiedy wrcałam z pracy nie poznawałam dziecka - krzyczał
bez powodu, był nerwowy. Przez weekend było znowu ok a od
poniedziałku koszmar powracał. Zrezygnowaliśmy z niani, m.in.
denerowało mnie jej podejście, pytania typu - czemu on jest taki
dzikus? czemu on tak się boi ludzi? Od czasu kiedy z nią nie
przebywa jest spokojniejszy. Problemy pojawiają się, kiedy idziemy w
odwiedziny lub ktoś odwiedza nas. Ale wciąż wydaje mi się, że to w
tym wieku jeszcze norma.
Zastanawiam się również jak zachowują się dzieci nadwrażliwe
słuchowo, bo np. Dawcio nie cierpi wszelkich urządzeń typu
odkurzacz, suszarka itd. jednak kiedy zaczynamy odkurzać krzyczy
tylko przez parę pierwszych minut, później przestaje. Najgorzej
zchowuje się gdy zorientuje się, że będę odkurzała. Wydaje mi sę że
gdyby był nadwrażliwy, płakałby bez przerwy. Czy tym razem mam rację?

[bkt]

Ewidentnie coś jest. Musisz to sprawdzić. Zwykle dzieci tak nie
reagują, Coś mu musi przeszkadzać.

[rytr]

> Gdzie mogę się zgłosić z synkiem - mieszkamy w Trójmieście?

www.spoa.org.pl
www.iwrd.pl

[it_is_me3]

Wielkie dzięki,
mamy w grudniu spotkanie w Instytucie i mam nadzieję, że coś się
wyjaśni, pozdrawiam