Jak sobie radzicie .... ???

[elfik100]

Zawsze myślałam , że jestem silna , że ze wszystkim sobie poradze.
Po porodzie dopadła mnie chwila załamania... Myslałam, że nigdy nie
pogodzę sie z tym, że mój pierwszy, upragniony, wyczekany synek jest
niepełnosprawny. Minął pierwszy szok, emocje opadły i kocham go
najmocniej na świecie. Nigdy nie przyszło mi nawet do głowy, że
będzie nam tak ciężko z .... otaczającymi nas ludżmi. Synek ma
wady , które są " widoczne". Przy każdym naszym wyjściu do sklepu,
czy na spacer czuję "te" spojrzenia i poprostu robi mi się gorąco. A
jak jeszcze dojdą pytania czemu ma mniejsze oczko, dlaczego jest
taki malutki, dlaczego jeszcze nie siedzi itd. to mam dość
wszystkiego. Ostatnio jak usłyszałam jak sąsiadka teściowej mówiła
do drugiej "ta to taka modląca do kościoła co tydzień lata a ma
wnuka kalekę" to myślałam że mi serce pęknie.

Dziewczyny doradźcie jak radzicie sobie z takimi ludżmi, z tą "złą"
stroną tego świata? Komentować, tłumaczyć, nie zwracać uwagi?

[mruwa9]

Normalnie sobie radzimy. Skupiamy sie na tym, na co mamy wplyw i
przede wszystkim- na dzialaniu, zeby pomoc dziecku, sobie i calej
rodzinie. Nie zamartwiamy sie bzdetami, bo to niczego nie wnosi w
nasze zycie, nie rozwiazuje problemow ani nie uczyni dziecka
zdrowszym czy sprawniejszym. Inna sprawa, ze mamy znajomych,
rodziny na poziomie i takich tekstow po prostu nie znamy. A moze
tylko nie slyszymy, bo splywaja po nas jak woda po kaczce? W kazdym
razie nie mam czasu na sluchanie czy zamartwianie sie glupimi
tekstami, za duzo jest wazniejszych spraw do zrobienia.

[zielonatosia]

no cóż mruwa dziewczyna zapytała, podzieliła się swoimi odczuciami a ty.. w
oględny sposób zmieszałaś ją z błotem, sugerując, że nie ma rodziny znajomych na
poziomie. Jakoś przykre to i wcale nie pomocne.
Elfik nauczyć się mówić obcym, ciekawskim i wścibskim ludziom, że twoje dziecko
jest chore to sztuka. Mi osobiście zajęło to trochę czasu. Grunt to się pogodzić
z tym, że niestety spotykamy takich ludzi wszędzie, w sklepie czy na ulicy, są
naszymi sąsiadami, znajomymi, znajomych. Rada uodpornić się, mówić zwięźle i
rzeczowo, ale ucinać, gdy rozmowa stanie się nieprzyjemna. Na głupie gapiostwo
nie zwracać uwagi.
Z doświadczenia wiem, że jak bardziej dociekliwe są babcie i 3-4-latki:)
Tłumaczę tym młodszym:)
P.S. Zajrzyj do nas czasem i skrobnij coś o małym , jak sobie radzicie.

[elfik100]

Wokół nas rzeczywiście są różni znajomi, ci dalsi i ci bliscy,
sąsiedzi i ci z którymi wymieniamy tylko "dzień dobry", ale nie mi
oceniać czy są oni na poziomie. Mruwa ma racje że złe słowa powinny
po mnie poprostu spływać, ale tak jak napisała zielonatosia muszę
się nauczyć mówić o chorobie swojego dziecka. Czasami stoję jak
wryta i słowa stoją mi w gardle...

Przed nami teraz ciężkie chwile, bo 31.08 będziemy mieli operacje
serduszka. Odezwę się po powrocie.
Pozdrawiam!
Iwona