Guimarães - 10.06.2017

[m.maska]

Do Guimarãaes przyjechałyśmy z Casa de Mateus, opis tego miejsca można obejrzeć i poczytać pod poniższym linkiem:

Vila Real - Casa de Mateus - 10.06.2017 (link)

[m.maska]

Kilka lat temu podczas pobytu w Brukseli odwiedziłyśmy Mini-Europę, to tam po raz pierwszy "zobaczyłam" Guimarães a właściwie zamek... to wkleję tutaj tamten post

m.maska 01.06.13, 02:04

Guimarães



GUIMARÃES(PT)

GUIMARÃES(PT3) jest kolebką Portugalii. W tym średniowiecznym zamku urodził eis pierwszy król tego kraju Alfonso Henriques. Miasto było pierwotnie "stolicą" hrabstwa Portugalii(stąd późniejsza nazwa państwa), które otrzymał w darze jego ojciec Henryk Burgundzki, za zasługi podczas wypraw krzyżowych.

* Język portugalski jest językiem pochodzenia łacińskiego i należy do pięciu najbardziej rozpowszechnionych języków na świecie.

[m.maska]

Guimarães

Parkować u stóp Castelo i od razu mieć przed oczami na wzgórzu potężne mury starego zamczyska.

Stary romański zamek zbudowała w połowie X wieku galicyjska hrabina Mumadona, imponujący zamek miał ochraniać mieszkańców miasta przed najazdami Maurów i Normanów. Syn Henryka Burgundzkiego, późniejszy król Afonso I Henriques, urodził się tutaj w 1109 roku. Po zwycięstwie nad Arabami i ogłoszeniu obszaru między rzeką Minho i Tejo, Królestwem Portugalii, Guimarães zostało w 1140 roku pierwszą stolicą Portugalii.
Alfons I Zdobywca rozbudował zamek do dzisiejszych rozmiarów i uczynił z niego siedzibę pierwszego dworu królewskiego.
Potem zamek popadł w ruinę i w XIX w. był wykorzystywany jako więzienie dla dłużników.
W latach czterdziestych XX wieku Salazar odnowił zamek.
Torre de Menagem (stołp) ma wysokość 27 m. Cały kompleks zamkowy jest uważany za jedną z najlepiej zachowanych romańskich fortyfikacji w Portugalii.
Mury otaczające są wzmocnione blankami i wieżami i zamykają stosunkowo mały trójkątny dziedziniec.
Historycy twierdzą, ze Alfons urodził się w ogromnej kwadratowej baszcie, otoczonej siedmioma wieżami z blankami.

[m.maska]

Afonso Henriques założył Portugalię

Jako nadczłowieka o olbrzymiej posturze, potężnej brodzie i nadzwyczajnej władzy, opisywano go w ówczesnych raportach.
Afonso Henriques urodził się w 1109r. jako syn Henryka Burgundzkiego i jego hiszpańskiej żony Teresy w zamku Guimarães. Od 1095 r. rządzili oni okręgiem Portucale, ziemią między Minho a Douro, którą Teresą wniosła do małżeństwa w posagu.
Kiedy ojciec zmarł, Afonso Henriques miał zaledwie pięć lat. W wieku 18 lat przejął władzę i zesłał matkę i jej kochanka na wygnanie.
Dziesięć lat później, 25 lipca 1139 r. w Dniu Świętego Jakuba, po triumfalnym zwycięstwie nad Maurami w miejscowości Ourique ogłoszono go królem.. Formalne potwierdzenie godności władzy osiągnął Afonso Henriques wykorzystując sztukę dyplomacji kościelnej i wypłatą, jako feudalnego pana, czterech uncji złota rocznie papieżowi.
Zgodnie z traktatem o niepodległości z Zamora z 1143 r. cortes,(zgromadzenie Stanów Generalnych) obwołało go w Lamego uroczyście królem.

[m.maska]

Spacer po murach zamku skąd roztacza się panorama miasta lub wejście po 77 stopniach na centralną basztę, która łączy się z wąską wieżą to na pewno nie lada atrakcja, ale nie miałyśmy aż tyle czasu, chciałyśmy przede wszystkim zajść do Paço Ducal (Paço dos Duques de Bragança), przy okazji obejrzeć wystawę maszyn Leonarda da Vinci, która akurat miała tam miejsce, no i jeszcze zobaczyć miasto.
Castelo – potężne ruiny zamku, osiem wież, stołp – Torre de Menagem to tłumnie odwiedzane miejsce narodzin Portugalii.
Ogrom masywnych zamkowych murów podkreśla niewielka skromna romańska Capela de São Miguel do Castelo (kaplica św Michała) położona poniżej zamku, na porośniętym trawą zboczu. Według tradycji, w tej świątyni ochrzczony został Afonso I.
Przy wejściu po lewej stronie można oglądać kopię chrzcielnicy, której oryginał znajduje się w Igreja de Nossa Senhora da Oliveira. Skromna ornamentyka, okna wielkości strzelniczych szczelin i podłoga wyłożona płytami nagrobnymi sprawiają nieco ponury nastrój.

[m.maska]

Poniżej Capela de São Miguel do Castelo położony na zboczu Paço dos Duques (Paço dos Duques de Bragança) zbudował Dom Afonso I książę Bragança w 1420 roku dla swojej kochanki, jest to jedna z najbardziej okazałych arystokratycznych siedzib Portugalii.

[m.maska]

Paço dos Duques de Bragança (pałac Książęcy) wybudował w XV w. Dom Alfons nieślubny syn króla João I. Pałac w stylu burgundzkim, dzieło francuskiego architekta, odzwierciedlający kosmopolityczne gusta Alfonsa, w średniowieczu był siedzibą podupadłego pod koniec XVI w. książęcego rodu Bragança.

[m.maska]

W pałacu można oglądać pokaźną kolekcję portretów, gobelinów, mebli, broni i porcelany.

[m.maska]

Za czasów dyktatorskich rządów Antonia De Oliveira Salazara ruiny obiektu zostały odrestaurowane i przeznaczone na prezydencką rezydencję. Funkcję tę pełni do dziś drugie piętro zamku. Obecnie gotycko-wiktoriańskie fantazje architektów projektujących pałac prezentują się dość dziwacznie.

[czarek_sz]

Maseczko to wszystko bardzo piękne ale polskie lasy i jeziora to coś za co oddam wszystkie pieniądze. Co mnie tam jakieś pałace i budowle gdziekolwiek. Nawet najpiękniejsze i najstarsze. Mam to głęboko bo jak wejdę w polski las i spotkam łosia a choćby lisa czy zająca to jest taki czad że szkoda gadać. Kampinos jest że szkoda gadać. Chodzimy po nim z Janeczką godzinami a jak się zagubimy to mamy to głęboko tylko szukamy oznakowanej drogi Polska jest najpiękniejsza i tyle w temacie.

[m.maska]

A potem wąskimi schodami przeszłyśmy na kolejne piętro, to tam zaaranżowano wystawę pt. Máquinas de Leonardo [Maszyny Leonardo(da Vinci)]

[m.maska]

Wprost trudno uwierzyć, że prezentowane maszyny zbudowane zostały w XV/XVI wieku.
Były tam: żuraw śrubowy, maszyna do rozciągania, podnośnik, żuraw, automatyczny młot, transformator ruchu(ciągły-zmienny), wciągarka wykorzystująca przeciwwagi, licznik kilometrów, śruba napędowa, pierwowzór roweru wodnego i automobilu, mechaniczny bęben, pojazd opancerzony – strzelający, katapulta i wiele innych.

[m.maska]

...i jeszcze kilka maszyn Leonarda da Vinci

[m.maska]

Wróciłyśmy do ogromnej sali jadalnej i krużgankami przeszłyśmy do niewielkiej kaplicy.

[m.maska]

Przy okazji uroczystości obchodów Tysiąclecia, w 1960 roku Salazar polecił przystosować pałac na oficjalną rezydencję państwową.

[m.maska]

Dyktator Salazar zlecił rekonstrukcję pałacowych ruin nie uwzględniając cennej historycznie substancji.
Amfilada niekończących się sal rycerskich i sal gobelinów prezentuje faszystowską gigantomanię.

[m.maska]

Obecnie drugie piętro pałacu jest wykorzystywane jako oficjalna rezydencja Prezydenta Republiki, podczas jego podróży po północnym regionie Portugalii.

[m.maska]

Opuściłyśmy pałac Książęcy i szłyśmy w stronę Starego Miasta.

[m.maska]

Z pałacu do centrum Starego Miasta prowadzi urokliwa Rua de Santa Maria, to najstarsza oś miasta. Po drodze przechodzi się obok przepięknych zabudowań, zdobionych żelaznymi kratami i łukami z granitu. Wiele z mijanych zabytków zostało ładnie odrestaurowanych. Jednym z nich jest XVI-wieczny Convento de Santa Clara (klasztor św.Klary)z barokową fasadą, pełniący obecnie funkcję Cãmara Municipal (ratusz).

[m.maska]

Skromniejsze, ale równie imponujące budowle skupione są wokół Largo da Oliveira („plac oliwny”)- przy końcu ulicy.
Nad placem góruje Igreja de Nossa Senhora da Oliveira. To tutaj hrabina Mumadona Dias w 960 roku ufundowała pierwszy klasztor, najbardziej znanym przeorem klasztoru był późniejszy papież Jan XXI.
Naprzeciw Igreja de Nossa Senhora da Oliveira znajduje się antigos paços do conselho – dawny ratusz z XIV wieku, odnowiony w XVII wieku.

[m.maska]

Stare Miasto Guimarães jest małe, wytworne i wzorowo odrestaurowane, klejnot historycznej architektury, to zespół uliczek i zaułków z budynkami o niskich okapach i szeregu przytulnych miejsc, a jednak nie jest to muzeum. Miasto tętni życiem, niewielkie sklepiki w których pachnie świeżym chlebem i wędzoną kiełbasą, pełno też studenckich knajpek wtopionych w szacowne średniowieczne tło.
Trudno w takim miejscu oprzeć się, nie skorzystać i nie usiąść na chwilę, skorzystałyśmy.

[m.maska]

Igreja de Nossa Senhora da Oliveira (kościół Matki Boskiej Oliwnej) - kościół ufundował król João I, wypełniając w ten sposób przyrzeczenie złożone Najświętszej Maryi Pannie przed decydującą i zwycięską bitwą nad Kastylią pod Aljubarotta.

[m.maska]

Igreja de Nossa Senhora da Oliveira

Niezwykła nazwa kościoła wywodzi się z XIV wieku, wtedy do klasztoru sprowadzono drzewko oliwne z grobu São Torcato, mające dostarczać oliwy do lamp w kościele. Przesadzone drzewko uschło.
8 września 1342 r. krzyż zawieszony na jednej z gałęzi spowodował, że drzewko ożyło.
Przed kościołem stoi ciekawa gotycka kapliczka z baldachimem Padrão do Salado, wzniesiona w 1340r. dla upamiętnienia zwycięstwa nad Kastylijczykami pod Salado.
Z miejscem tym wiąże się legenda.
Pewnego razu król Wizygotów, Wamba który nie chciał panować, wbił w tym miejscu kij w ziemię i przysiągł, że nie będzie rządził dopóki ten nie zakwitnie.
Oczywiście kij natychmiast puścił pędy. João I, dla którego był to oczywisty znak łaski boskiej, z tego właśnie miejsca postanowił wyruszyć na wojnę z Kastylią.

[m.maska]

A drzewko oliwne jest oczywiście nieodłącznym elementem Largo da Oliveira.

[m.maska]

Idąc od strony Largo da Oliveira otwiera się piękny szeroki pasaż zieleni, Largo Republica do Brasil to jeden z najpiękniejszych placów Guimarães, który malowniczo zamykają wieże barokowego Igreja dos Santos Passos a właściwie Igreja de Nossa Senhora da Consolação e Santos Passos – w oddali na wzgórzu widać Santuário da Penha.

[m.maska]

Igreja de Nossa Senhora da Consolação e Santos Passos

Niegdyś w tym miejscu stała mała pustelnia poświęcona Matce Boskiej Pocieszycielce, zbudowana została w 1576 roku. Dopiero w 1785 zakończono budowę nowego kościoła w stylu barokowym.

[m.maska]

Largo Republica do Brasil oglądana ze schodów kościoła dos Passos prezentuje się jak przerzucony w stronę Starego Miasta kwietny dywan. Na końcu znajduje się Capela Sr dos Passos.
A potem wybrałyśmy inną drogę powrotną, w cieniu wysokich murów obronnych do Mumadony.

[m.maska]

Kończył się nasz pobyt w Guimarães - jeszcze tylko zobaczyć Mumadonę i ostatnie spojrzenie na pałac a potem na Castelo i w drogę...

Braga - 10.06.2017

[m.maska]

Z Guimarães nasza trasa wiodla nas do Bragi, opis pod linkiem:

Braga (link)