['] Józef Patkowski

[zamek]

Odszedł prekursor muzyki elektronicznej w Polsce, pomysłodawca i organizator
Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia, wybitny akustyk i publicysta.
Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się dnia 4 listopada (piątek) o godz. 13.00
w kościele pw. św. Karola Boromeusza na Powązkach.

[quasthoff]

Józef Patkowski nie żyje
2005-10-27, 15:15
Wczoraj w Warszawie zmarł Józef Patkowski, polski kompozytor, wybitny
muzykolog, pedagog, założyciel Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia, w
którym prezentowano i nagrywano muzykę nowoczesną – m.in. awangardowe
elektroniczne kompozycje. Józef Patkowski 15 listopada świętowałby 75 urodziny.
Prof. Józef Patkowski urodził się w 1926 roku w Wilnie. W 1953 roku ukończył
muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim, w stolicy studiował również fizykę
teoretyczną. Pracował jako konsultant muzyczny Teatru Polskiego Radia oraz
Wytwórni Filmów Fabularnych w Warszawie. Wykładał muzykologię na Uniwersytecie
Warszawskim, w Akademii Muzycznej w Katowicach i w Krakowie.

Był założycielem i wieloletnim kierownikiem Studia Eksperymentalnego Polskiego
Radia, w którym prezentowano i nagrywano muzykę nowoczesną – m.in. awangardowe
elektroniczne kompozycje. Współpracował przy organizacji Festiwalu Muzyki
Współczesnej Warszawska Jesień. Prezesował Związkowi Kompozytorów Polskich.
Wielką pasją Józefa Patkowskiego było komponowanie. Tworzył muzykę
eksperymentalną, komponował również do filmów dokumentalnych i fabularnych oraz
muzykę teatralną.

Otrzymał wiele zagranicznych i polskich nagród – odznaczono go m.in. Złotym
Krzyżem Zasługi (1964), doroczną Nagrodą ZKP (1974), Krzyżem Kawalerskim Orderu
Odrodzenia Polski (1972), Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki (1998), Krzyżem
Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1999).

Józef Patkowski zmarł 26 października w Warszawie. 15 listopada świętowałby 75
urodziny.

[stary71]

Józef Patkowski był jedną z tych postaci, które potrafiły rozchylić brzegi
żelaznej kurtyny i pozwolić nowym, świeżym prądom docierać do Polski. To dzięki
takim jak On nie staliśmy się kulturalnym skansenem Europy. I jeśli nawet ten
rodzaj sztuki, którego był entuzjastą i wybitnym znawcą, nie pociągał
wszystkich, to świadomość istnienia i możliwości muzyki elektronicznej miała
ogromne znaczenie dla poszerzenia horyzontów muzycznych każdego niemal
kompozytora. Potrafił też Józef Patkowski wznieść się ponad własne upodobania i
otwierać drzwi dla wszystkiego, co w muzyce nowe, ożywcze, dajace do myślenia.
Warszawska Jesień w dużym stopniu jemu właśnie zawdzięcza swoją wysoką pozycję.
Był również człowiekiem, który potrafił przeprowadzić Związek Kompozytorów
Polskich pewną ręką przez rafy stanu wojennego, na których rozbiło się niejedno
polskie stowarzyszenie artystyczne. A nie było to łatwe - wierzcie mi. Każde
niezależnie myślące środowisko było wówczas solą w oku władz i wcale nie
brakowało takich, co to pod pozorem reform, których potrzeby jakoś wcześniej
nie dostrzegali, próbowali zakładać "alternatywne" związki. Józefowi udawało
się neutralizować te odśrodkowe działania dzieki niewzruszonej, twardej
postawie, osobistej odwadze i ogromnemu autorytetowi, jakim się cieszył w
środowisku muzycznym.
Był też wspaniałym wykładowcą, czynnym we wszystkich liczących się muzycznych
ośrodkach akademickich w Polsce - i dobrym, ciekawym ludzi człowiekiem,
przyciagającym młodych twórców i wykonawców bezpośrednim, pozbawionym
sztuczności i zbędnego dystansu stylem bycia.
Atak choroby parę lat temu pozbawił go na trwałe sprawności fizycznej. Nie
przyjmował tego do wiadomości. Pracował dalej, jeżdził z wykładami, prowadził
zajęcia. Pojęcie emerytury jest dla takich jak On - czystą abstrakcją.
Minął się nam Józef, minęła się epoka naznaczona swoistym idealizmem i
heroizmem. Żal. Taka kolej rzeczy, ale żal.
Czy jednak potrafimy nie zapomnieć? Gdy patrzę na dzieje polskiej kultury
muzycznej, ogarnia mnie pełna wstydu, głęboka watpliwość.