Pocieszenie

[krzycho88]

Cóż możemy poradzić na smutek
Gdy nas samych nurtuje
Może wspólna łza
Radość w sercu zgotuje

Oczy roziskrzone łzami
Niekiedy urok też mają
Ale smutne usta
Urodzie nie stają

Chciałbym Twe łzy
Scałować kochana
Kochać się z Tobą
Nie tylko do rana

Uwierz w te nasze
Piękne marzenie
Nie dopuść
By było to tylko wspomnienie

Zapomni o smutku
Który tworzy mury
Za którymi nasz świat
Jest taki ponury

Nam potrzeba słońca
I otwartej przestrzeni
Na której tętni życie
I przyroda kolorami się mieni.

Nie patrz więc w lustro
W którym łzy Twe spływają
Popatrz w me oczy
Które Cię pocieszają.
88

[anais85]

synu..ty masz 16 lat..hmmm..."kochać się z tobą nie tylko do rana..."...hmmm
juz przeżyłeś inicjacje? nie..nabijam się , a wiersz mi sie podoba, jest
słodki :D

[krzycho88]

88 to nie rok mego urodzenia
a kod miłosnego zwierzenia
teraz już nie używana
Pewno niedługo i zapomniana

Dłużej jak do rana to określenie mniejsze od nieskończoności, ale ofiara
bezkresnej miłości.
Pozdrawiam
Krzysztof