kolejność tomów Ani!

[pontecorvo]

Cześć wakacyjnie wszystkim forumowiczkom!
Kochane, gdzie zniknęłyście?
Chciałam zapytać się, czy podczas pierwszego czytania Ani wiedziałyście, że
Złoty Brzeg i szumiące Topole zostały napisane później, bo ja wówczas nie
miałam o tym pojęcia. Szumiące topole nie miały wg mnie żadnego zgrzytu,
troszkę poczułam "szew" w Złotym Brzegu, ale na tyle niedostrzegalnie, że nie
stanowiło to żadnego problemu. Chciałabym się Was zapytać, czy miałyście tą
wiedzę podczas pierwszej lektury i jakie macie odczucia względem pewnej
"płynności" losów Ani i jej bliskich.

[supervixen]

Podczas pierwszej lektury na pewno nie wiedziałam:) Przypuszczam, że nawet
podczas piątej nie;) Całą Anię 'przerobiłam' w wieku około 8-9 lat i wtedy
nawet przez głowę mi nie przeszło, że książki były pisane w innej kolejności.
Teraz już nawet nie pamiętam, skąd ostatecznie się o tym dowiedziałam, ale było
to już po kilku latach. Może przy okazji czytania biografii LMM? W każdym razie
wtedy od razu mnie oświeciło i ta inna kolejność wydała się oczywista:) W końcu
dlaczego tylko w Złotym Brzegu pojawiają się wzmianki o bohaterach Szumiących
Topoli? I dlaczego już w Złotym Brzegu pojawia się wskazówka, że Walter umrze
we Francji?

Ale wcześniej jakoś nie zaprzątało mi to głowy:)

[mela54]

Ja czytając po raz pierwszy "Anię" nie wiedziałam nawet, że jest "Ania ze
Złotego Brzegu", bo po prostu jeszcze jej nie wydano w Polsce. Nie słyszałam
wtedy również ani o Pat, ani o Emilce, ani o innych bohaterkach poza panną
Shirley. Pamiętam z jakim wzruszeniem czytałam po latach "Anię ze Złotego
Brzegu"-pozostałe tomy znałam już niemal na pamięć! I oczywiście pojęcia nie
miałam, że poszczególne części nie były pisane chronologicznie. Inne książki
Maud przeczytałam już jako dorosła osoba i siłą rzeczy chyba nigdy nie będą mi
już tak bliskie, jak te o Ani. Ale pewnie jestem w porównaniu z innymi
dziewczynami z forum bardzo stara!

[supervixen]

Ja mam tak z Pat, książki o niej przeczytałam będąc już w liceum i pozostała
dla mnie bohaterką, która mnie wręcz irytuje (o czym ostatnio już pisałam:))
Nie znam jeszcze Marigold, ciekawe jak z nią będzie.

[feverish]

podczas pierwszego czytania nie wiedziałam, że ksiażki nie było napisane
chronologicznie, ale przypuszczam, że i tak by mnie to mało obeszło ;)))
dwunastolatki nie zajmują się w końcu takimi szczegółami ;)
Kiedy czytałam jeszcze raz wszytskie części po latach, wiedziałam już że nie
były napisane po kolei, i szczerze mówiąc oczułam ten "zgrzyt". Przykro mi to
mówiąc, ale "Ania z Szumiących Topoli" i "Ania ze Złotego Brzegu" to dla mnie
już własnie taka "przystawka". Nie to samo. W zasadzie wolałabym, żeby Maud
dopisała ciąg dalszy do "Rilli ze Złotego Brzegu".

[supervixen]

Ja jakoś bardzo na te tomy nie narzekam, ale fakt - przy czytaniu to one jedyne
mi się 'dłużą'. To przez tą formę - brak spójnej fabuły, czyta się je raczej
jako zbiór opowiadań. Ale zawsze mi się podobają te rozdziały, gdy Ania jest
przekonana, że Gilbert jej już nie kocha:D To takie typowo kobiece;)

[mela54]

Kiedy czytałam po raz pierwszy "Anię z Szumiących Topoli", to nie mogłam
przyzwyczaić się do tej "listownej" formy, ale z czasem polubiłam ten tom z
jego "innością włącznie". Jeżeli zaś chodzi o "Anię ze Złotego Brzegu", to
można wyraźnie wyczuć, że nie pisała jej stosunkowo młoda, że tak powiem dość
naiwna życiowo osoba, ale dojrzała kobieta, która niejedno widziała i niejedno
wie. Dlatego ten tom nie ma tej świeżości co poprzednie i najrzadziej do niego
wracam, może również dlatego, że czytając go po raz pierwszy już nie byłam
nastolatką.

[ab7777]

Cos w tym jest ,że pewne ksiazki czytane po latach nas drażnią,ja mam tak w
przypadku rilli ,ktorą czytalam po latach ,nie wiem czemu ale strasznie
draznila mnie glowna bohaterka ,ten caly Jasiu ,ktorego wychowywala i chyba
atmosfera panujaca w tej ksiazce.To chyba jedyna powiesc LMM tak,mocno zwiazana
z wojną i z polityką.Moze przez to stracila dla mnie troche swoja
idyllicznośc ,troche bajkowy klimat ,ktory posiadaja inne utwory.natomiast
bardzo lubie "szumiace topole" ,moze dlatego,że wiecej w nich o mieszkańcach
Summerside niż o samej Ani i sama nie wiem ..ta ksiazka ma w sobie jaki klimat.

[pontecorvo]

A dla mnie najstraszniejsze jest to, że momentami drażni mnie sama Ania, kiedy
czytam sobie cykl po latach. Mimo bezsprzecznych zalet, dostrzegam teraz
irytujące wady, niedostrzegane przez samą autorkę. Te wady to coś trudnego do
skonkretyzowania, coś ulotnego... może jakiś rys zarozumiałości, wywyższania,
gdzieś tam pojawiający si między wierszami.

[ab7777]

Mnie w Zlotym Brzegu draznila troche sama Ania ,nagle z energicznej ,pelnej
pomyslow osoby ,stala sie taka wycofana ,zbyt przeslodzona mateczką..wiem ,ze
taki styl na pewno jej opowiadal ale sama nie wiem...

[pontecorvo]

Wczorajsza lektura Ani na uniwersytecie spowodowała lekką irytację w stosunku do
głównej bohaterki - to jej lekceważenie względem biednego, mało przystojnego,
przecież nie ze swojej winy, Karolka Sloane...

[ab7777]

Nie sądzę ,zeby chodzilo tu o fizjonomie Karolka ,w koncu Jerzy (?) -narzeczony
Izy ,też był nieciekawy ale mial ujmującą osobowość ,po prostu Karolek był taka
trochę ( przepraszam za wyrażenie) pierdołą;).Poza tym Ania nawet hamowala
zapedy kolezanek ,które wysmiewaly się z Karolka dosc otwarcie.

[biljana]

Och Ale Karolek Slone nie byl wysmiewamy, przeciez w gruncie rzeczy byl kolega
Gilberta i jakos tam nalezal do towarzystwa. Tylko przez dziewczyny byl
traktowany z takim no pobłazaniem:) Nie braly go po prostu nigdy pod uwage jako
faceta. I nie sadze, ze to jego wyglad mial tu glowne znaczenie tylko
charakter.. Pamietacie jak Karolek zachowal sie po swoich "oswiadczynach" Ani?
On chyba charakterek mial jednak troche paskudny:)))

[pontecorvo]

Poważnie? Odebrałam to troszkę inaczej, te narzekania na odstające uszy, itp.
ale teraz muszę faktycznie zweryfikować swoje zdanie...

sloane

[bir.ke]

w topolach bodajze 2x pada stwierdzenie o'wadach pye'ow i sloane'ow
razem wzietych';)

[icegirl]

Dziwne, ale ja odbieram to samo!
Dawniej podkreślano to, jak Ania - szczególnie we wcześniejszych tomach - była
pozbawiona złośliwości i małostkowości.
Tymczasem np w Ani ze Złotego Brzegu Ania jest złośliwa - w stosunku do
Krystyny. Jak widać, nawet Ania nie jest bez wad, tylko złe wrażenie robi to
podkreślanie jej braku złośliwości:

Christine was never very entertaining, but she's a worse bore than ever. And
malicious! She never used to be malicious."

"What did she say that was so malicious?" asked Anne innocently.

"Didn't you notice? Oh, I suppose you wouldn't catch on . . . you're so free
from that sort of thing yourself. Well, it doesn't matter. That laugh of hers
got on my nerves a bit. And she's got fat. Thank goodness, you haven't got fat,
Anne-girl."

[biljana]

icegirl napisała:


> Tymczasem np w Ani ze Złotego Brzegu Ania jest złośliwa - w stosunku do
> Krystyny. Jak widać, nawet Ania nie jest bez wad, tylko złe wrażenie robi to
> podkreślanie jej braku złośliwości:

zgadzam sie, tylko ze zauwazcie iz Ania sama na swoj temet nigdy nie uwazala, ze
jest bez wad : ze nie jest zlosliwa, czy ze nie lubi sobie poplotkowac:) A ze
inni ja tak odbierali... coz miala dobra publicity:))))

[pontecorvo]

zauwazcie iz Ania sama na swoj temet nigdy nie uwazala, ze
> jest bez wad : ze nie jest zlosliwa, czy ze nie lubi sobie poplotkowac:) A ze
> inni ja tak odbierali... coz miala dobra publicity:))))

Lecz mimo wszystko gdzieś tam delikatnie przebija ten ton wyższości,
przekonanie, że jest tą "lepszą", choćby w podejściu do starających się o nią
mężczyzn. Nie chcę przez to powiedzieć, iż powinna "rzucać się" na pierwszego,
który się nawinął (czyli byłby to zdaje się brat Janki, te śmieszne oświadczyny
poprzez siostrę :)), ale w moim odczuciu pewien rys wywyższania się może być
jednak lekko irytujący w odbiorze.

[mela54]

Mnie się właśnie ta Ania ze Złotego Brzegu podoba, bo jest jakaś taka bardziej
naturalna, a w poprzednich tomach,mimo, że pisano o niej, ze ma np. duże
poczucie humoru, to czasami miałam wrazenie, że jest trochę "drętwa".
I zwróćcie uwagę, że w "Szumiących Topolach" oraz w "Ani ze Zlotego Brzegu" są
fragmenty, które w innych tomach napewno się nie pojawiały. W Topolach Ania
wspomina np., że Gilbert pocałował ją u nasady szyi, a w Złotym Brzegu mowa
jest np. o zgrabnych nogach Ani czy o halce albo koszuli nocnej, która miała
ponoć(!)zatrzymywać Gilberta dłużej u pacjentki.
Od razu mozna wyczuć, że pisała to osoba starsza i mająca swobodniejsze
podejście do konwenansów, albo po prostu czasy sie zmieniły...

[supervixen]

Od razu mozna wyczuć, że pisała to osoba starsza i mająca swobodniejsze
podejście do konwenansów, albo po prostu czasy sie zmieniły...

No właśnie, myślę że to dwa najważniejsze powody.

Myślę, że gdyby Ania wkroczyła ze swoim nieskazitelnym charakterem, nieskalanym
złośliwą myślą;) w dorosłość, byłaby niezwykle nudna... Zresztą przemianę widać
stopniowo - niektóre ideały musiała porzucić ucząc w avonlejskiej szkole, inne -
te bardziej romantyczne, w czasie lat uniwersyteckich. Na pewno rozwiało się
wiele jej złudzeń dotyczących ludzkiej natury, przez co stała się nieco
bardziej złośliwa czy 'wyniosła' (choć ja tego tak nie odbieram) Ale w zamian
otrzymała coś innego. Poczucie humoru:)

[mela54]

Napisałam, że Ania była trochę "drętwa", ale nie miałam na myśli, że wyniosła,
tylko jakaś taka trochę...zbyt idealna.

[supervixen]

Wiem, wiem, ale pontecorvo napisała, że u Ani pojawił się ton wyższości i że
uważała się za lepszą, więc przerobiłam to na wyniosłość:)

refleksje w trakcie czytania Szumiących Topoli

[pontecorvo]

Jeśli wziąć pod uwagę samą fabułę Topoli, to można by ją streścić w słowach:
Ania kierowniczką szkoły w Summerside i jej zbawienny wpływ na życie wielu
mieszkańców – zdobycie przychylności klanu Pringle, zdobycie przyjaźni
nieprzyjaznej Julianny, wniesienie miłości w życie sparagnionej uczuć Elżbietki,
odnalezienie dla niej ojca, zdobycie pozycji powierniczki sekretów miłosnych
dziewczyn, skuteczna pomoc w kojarzeniu małżeństw (m.in.groźny "na milcząco"
ojciec Jaśminy ). Ale powieść to nie tylko fabuła, to styl pisarski, to
atmosfera przebijająca z kart, to humor, u LMM nie do podrobienia. I dlatego
Topole, są piękną i niekiedy zabawną powieścią.

[pontecorvo]

w górę!