Się piło

[cracken001]

BUJDA NA RESORACH.Przede wszystkim popularne "Zyto" kosztowalo w Pewexie 85 centow,a i tak bylo w przeliczeniu tansze anizeli w monopolowym.Po drugie "Polonaise" byl sprzedawany poza pewexami, a procentowo byly to dwa gatunki 40 i 50%.Po trzecie popularny Jabol byl o niebo lepszy od obecnie sprzedawanych tanich win,bylo to wino UNIWERSALNE,mozna go bylo spozywac schlodzonego,grzanego czy zgawzowanego w autosyfonie(swietna sprawa).Po czwarte wodki tzw. wytrawne wcale nie byly "damskie' i mialy NORMALNA moc 40%,szczegolnie swietny byl "Jarzebiak","soplica",czy "Starka" dosc spora popularnoscia cieszyla sie rowniez "Zubrowka" i "Winiak".Wiadomo,ze rekordy sprzedarzybily tzw. "karbidowki" -"Baltycka","Stolowa" czy "Vistula"(co to kosi,mloci i chlopa przewroci",bo taka byla marka polskich kombajnow).W czasch gomulkowskich i poczatkowego Gierka napojem ludowym byla tzw. CCK(czysta,czerwona ,kapslowana)-EEEh rozmarzylem sie

[Gość: Kur-Kurowski]

Się piło, ale się i pracowalo! A teraz się pije i ... się zarabia. Dobrze, że ci pijący odbudowali Plac Teatralny, bo zarabiający nie mieliby gdzie świętować.

[Gość: ja]

Żyto kosztowało w pewnym okresie jeszcze mniej - ja kupowałem za 55 centów. Polonez pojawił sie natomiast nie w dekadzie lat siedemdziesiątych ale w drugiej połowie osiemdziesiatych. Natomiast co do samej jego sprzedaży, to wydaje mi się że właśnie w Pewexie występowała wersja 45 voltowa:-)

A co do piwa, to Wam powiem, że może i najlepsze nie było, (choć i tu można było dorwać smakołyki n.p. Patrycjusza, Heveliusza, Kapra czy choćby wspomnianego Żywca) ale było PIWEM, a nie cieczą produkowaną jak dziś z proszku.

No dobra, to se pogadałem, a teraz idę na wódkę:-)

[Gość: kiper]

Tak było jak piszą komentatorzy, ale redaktor musi to wszystko podlać sosem ideowej propagandy, bo inaczej nie wydrukują i nie zarobi. Czyli ogólnie jest jak było, tylko przeginać trzeba w przeciwną stronę. I nie potrzeba już cenzury zewnętrznej. Sami się pilnujemy.

[Gość: jarkoni]

No cóż, autor młody i nic z autopsji nie napisał, za to błąd za blędem..

[Gość: wim]

No cóż, wszystko prawda!!! Wiekszość próbowałem. W zeszłym miesiącu cześciowowypilem, cześciowo wylałem oryginalną wódke Baltic. chyba z lat 80. Nie bardzo sie dało pić, ale nie ze względu na wiek... Może jeszcze zajrze do barku...

[Gość: T]

A w Szwecji alkohol ponad 3.5% mozna kupić tylko w monopolowym (średnio jeden sklep na 20tyś mieszkańców) czynnym w ograniczonych godzinach (chyba do 17 w dni powszednie i do 15 w soboty, w niedzielę zamknięte)

[Gość: machoman]

Po tych Ciciosanach pitych bez dodatków do dzisiaj nie mogę patrzeć na wermuty :) BTW, pamiętam dobrze, kiedy u mnie w domu skończył sie socjalizm, a zaczął kapitalizm, jak wywaliłem kolekcje puszek po piwie, do człowieka dotarło wreszcie, że kolekcjonuje odpady :)))

[Gość: Gosc]

To sie swiecie zgadza. Sam to przezylem i pilem, mlodosc sie przypomina, a toast z okresu gierkowskiego ze "koniak jest ulubionym napojem klasy robotniczej pitym przez ich przedztawicieli" stosuje do dzisiaj na przyjeciach emigracyjnych od 30 lat i to wzbudza wesolosc zgromadzonych rodakow. Jak bylem na obozie wojskowym w Braniewie zaraz po zakonczeniu studiow a oczywiscie przed rozdaniem dyplomow za plotem byt sklep GSu gdzie sie nabywalo wino o smaku pomaranczowym, efekt byl "piorunujacy" nazwe zapomnialem, czy ktos moze wie?
Jesli chodzi o Szwecje to monopolowy sie nazywa Systembolaget i jest fantastyczny ze wzgledu na olbrzymi wybor i doskonale umiejetnosci personlu ktory zeczywiscie umie doradzic.

[maciekgr]

Autor opisuje PRL lat 80. To było dno, ale bierzemy generała na pokład!.
W latach 70 we Wrocławiu były np. probiernie ul. Świdnicka. Wpadało się na 100 gram wyborowej albo na 50 koniaku Camus, Martineu, Napoleon, Bols Silver Top.
Piwo też było w miarę dostępne. Dno zaczęło się latach 80. Przymusowa konsumpcja do drugiego piwa: słone paluszki, ciastko z kremem. W jednym z barów (byłto chyba Chmiel) piwo gdańskie jedynie do obiadu!
Vivat generał na pokład!

[Gość: kostek]

Fajny artykuł i niemal prawdziwy, choć ja niektóre marki wspominam znacznie lepiej niż Autor. Te wina (pomijam patyki w wersji normalnej i harcerskiej) bywały niezłe. A brandy jak: winiak klubowy, czy winiak luksusowy, pliska i słoneczny brzeg to były prawdziwe koniaki/winiaki a nie jak teraz mieszanki spirytusu, karmelu i bóg wie czego jeszcze. Niestety za Komuny nawet alkohole były lepsze ( a może po prostu wątroba zdrowsza?)

[Gość: Łacinnik]

Nieprawda!!!
Były dobre wina i były wspaniałe. Algierska Gellala (jakim cudem muzułmanie potrafili robić tak wspaniałe wino), bułgarskie np. Hemus, wszelakie Tokaje (nie przypadkiem z dużej litery), Kadarka, Cotnari i Murfatlar (ach, gdzie dzisiaj znaleźć tak dobre słodkie wina) no i niezapomniane krymskie, czyli Sovietskoje Szapmapnskoje (nie gorsze niż Moet et Chandon, tyle,ze dostepne dla ówczesnej studenckiej kieszeni.
Do tego dorzucę zamawiany w w łódzkim Grandzie Budweiser z półmiskiem frytek. Raj smakosza alkoholowych napojów

[Gość: gruby]

generalnie prawda. A przy okazji szpanu - czy ktoś może mi powiedzieć co takiego jest w Johny Walkerze, że taki znany się stał? Tego śmierdzącego rozpuszczalnika jak nie rozcieńczyć 10 razy i zmieszać z czymś co zabija jego smak to nie da się wypić

[Gość: K.]

Z piwami też nieprawda że tylko Żywiec. Oczywiście że była masa słabych, lokalnych tanioch, ale kilka browarów miało renomę i trzymało poziom - ich piw zawsze brakowało i były poszukiwane. Na pewno wrocławski Full, także Okocim i Warka.

[Gość: Mixx]

"W latach 80. piwo było fatalne"

Bzdury pan dziennikarz raczy pisac!

P.S. Dodam ,ze obecnie wiele piw sprzedawanych w Polsce to zwyczajne wielko-przemyslowe "siki"...

[Gość: taglinda]

z połowy lat 80. pamiętam jeszcze nalewki, sprzedawane w monopolowych w słoikach typu twist-off, gustownie zapakowanych w kartoniki.. wiśniówka to była oraz - co dziś budzi moje niepomierne zdumienie - nalewka ananasowa. W tym drugim przypadku nie jestem jednak pewien, czy nie była to socjalistycznie przetworzona dynia ;))))

ps. kac po obu (i po każdej z osobna) był gigantyczny...

[taglinda]

a co do cen polskich wódek w pewexie - to może być dobry wskaźnik ekonomiczny kondycji socjalizmu. Po prostu im gorzej się działo komunie, tym rozpaczliwiej usiłowała ściągnąć walutę, więc obniżała ceny w "eksporcie wewnętrznym". Pamiętam wódkę za 55 centów - wyborową chyba - za pół litra... to była druga połowa lat 80....
Boshe.. flaszka wódki kosztowała półtora złotego..... :))

[Gość: ppp]

Obok dobrego wrocławskiego fulla był jeszcze chyba Piast. Nie wszystkie lokalne piwa były tylko jasne pełne. w Poznaniu o ile się nie mylę było piwo Ratuszowe.
Z win dorzuciłbym jeszcze wino: Mistella i La Crima (lata 70-te)

[Gość: A...]

"...gdzie sie nabywalo wino o smaku pomaranczowym, efekt byl "piorunujacy" nazwe zapomnialem, czy ktos moze wie?..." He.. he... he... Chyba chodzi Ci o "Kruszon". Smakowało to jak mix spirytusu z sokiem pomarańczowym, alre poniewierało jak cholera.

[Gość: nanook]

a gdzie miody pitne: trójniak, półtorak itd... całkiem niedawno wypiliśmy takiego półtoraka sprzed 25 lat :))

[Gość: skubi]

jeśli chodzi o piwo to doskonały był Leżajsk

[Gość: mdro]

Jeśli chodzi o II połowę lat 80., to z tymi piwami oczywista bzdura jest. W W-wie bywał Żywiec, Okocim (tylko trzeba było swoje w kolejce odstać), była Warka (w tamtym okresie nienadająca się co prawda do picia), a i piwo z browaru warszawskiego, zwłaszcza niepasteryzowane, było niezgorsze (w porównaniu z np. takim piwem Wigierskim, sprzedawanym w butelkach 0,25). Jeśłi autor chwali EB, to o piwie wie tyle, co nic (albo to był jego pierwszy kontakt z tym napitkiem, wśród młodzieży młodszej to było faktycznie marka b. popularna) - w pierwszej połowie lat 90. bywały dużo lepsze piwa, nie to, co te obecne robione na jedno kopyto sikacze.

A i piwne mordownie nie były takie straszne, niejednokrotnie byłam w warszawskim "Żywcu", a i do łódzkiego "Pod Kuflem" zdarzyło mi się zajrzeć ;-). Fakt, na ogół raczej w większej grupie, ale i we dwie z koleżanką kiedyś żeśmy tego rodzaju przybytek gdzieś na Ochocie w przypływie nagłego pragnienia nawiedziły, wzbudzając tym wśród stałych bywalców taką czułość, że usiłujący się do nas przystawiać facet został szybko uciszony i wyprowadzony na zewnątrz ;-). A, mordownie miały jeszcze jedną zaletę - damskie kible lśniły czystością nieosiągalną nawet w podobnych przybytkach restauracji kategorii S ;-).

[Gość: silnoręki]

Są trzy prawdy - prawda, tyż prawda i g... prawda - tutaj akurat to ostatnie. Całkowite pomieszanie z poplątaniem. Widać, że pisał siusiumajtek. Ale rozczuliłem się oglądając te nalepki...

[swiatlo]

Trudno mi powiedzieć czy piwo w latach 80-tych było fatalne, bo musiałbym mieć teraz oba w dwóch szklankach i oba na raz spróbować. Latach 80-te to były lata studenckie, więc pamięć smaku piwa musi przejść przez te 25 lat jakie od tego czasu minęły.
A pamiętam że były wtedy dobre piwa. Świetne było Leżajskie. Naprawdę znakomite. Owszem, niedostępne w Warszawie, ale na południowym wschodzie kraju dość łatwe do kupienia.
Bardzo dobrym piwem było też Zwierzynieckie produkowane i dostępne na Roztoczu.
Nie przesadzałbym z tymi złymi piwami.

W Warszawie rzeczywiście Warka oraz Warszawskie ty były obrzydliwe siki. Ale Okocim można było w Warszawie często w Sezamie kupić, więc nie było źle.

[swiatlo]

A knajpy też zależy gdzie się poszło. Najgorsze były w Warszawie. To rzeczywiście były mordownie. Ale na prowincji można było się napić dość bezpiecznie. Koło browaru Zwierzynieckiego była knajpa gdzie można było i zjeść i napić się do woli piwa bez obowiązkowej komsumpcji. A jak się nikomu celowo nie podpadło to też można było sobie bezpiecznie posiedzieć.
W Ustrzykach Górnych była knajpa Pulpit. Tam w latach 80-tych to był raj. Piwo Leżajskie, w zimę grzane, naprawdę cudowne, kuchnia pierwsza klasa, bezpieczne towarzystwo.
Ech, nie było źle...