PRZECZYTAJ .....WYPOWIEDZ SIĘ

[julitaa20]

Witam...nie będę się rozpisywać,bo wsumie sprawa jest prosta.Za miesiąc
skończę dopiero 20 lat a już jestem w ciąży :((( Jestem załamana Dopiero
zaczełam studia jestem na pierwszym roku.Najbardziej boję się reakcji
rodziców moich i mojego chłopaka.Nie mamy gdzie mieszkać oboje studiujemy
dziennie i nie pracujemy.Zero środków i możliwości :(((( Rodzice też nie za
bogaci :( Nie wiem co robić, ktoś powie ze sama jestem sobie winna, nie wiem
może ....zabezpieczaliśmy się ale widać nie dość skutecznie.Nie wiem po co to
piszę moze potrzebuję poprostu dobrego słowa :((( Załamałam się,nie chce brać
ślubu co nie znaczy ze nie kocham mojego partnera.Poprostu uważam ze to
jeszcze nie pora nie czas Wydaje mi się ze rodzice będą nas pchali przed
ołtarz co wtedy? No i jak im to powiedziec ??? Był ktos w podobnej sytuacji ?

[mamalgosia]

Nie, nie byłąm w Twojej sytuacji, ale zgadzam sie z Tobą, że branie ślubu pod
presją jest chore. ALe będziesz potrzebowała dużo siły, żeby się przeciwstawić.

[julitaa20]

Chcialam jeszcze wyjaśnić...to nie jest tak że ja wpadłam i nie kocham swojego
partnera.Jestem z nim 2,5 roku to mało i dużo ale wiele przez ten czas
przeszliśmy i dobrych i złych chwil.Uważam jednak że jesteśmy za młodzi na taki
krok (mamy 20 i 21 lat) mimo iż spodziewamy się dziecka.Znam masę przypadków
kiedy młodzi ludzie pobierali się z tego włąsnie powodu i nie udawało im sie
prztrwać w tym związku . A to teściowie się wtrącali za bardzo a to młodzi
mieszkając z nimi nie mogli się ze sobą dogadać.Wierzę w to ,ze jesli
przetrwamy razem i odnajdziemy się w tej nowej sytuacji to wtedy zdecydujemy
się na ślub.Nie chcę ryzykować i robić coś bo "tak wypada"

[aga_antek]

A co do ślubu to tylko wtedy kiedy oboje będziecie gotowi

[majka.majka]

Nigdy nie byłąm w podobnej sytuacji, ale... mam 26 lat, skończone studia, dobrą
pracę z możliwością awansu zawodowego i wiesz co kilka miesięcy starałam się o
dziecko. Na szczęście obecnie jestem już w ciąży, z pracy musiałam zrezygnować
na rok. I czasmi sobie tak myślę, że te koleżanki, które wpadły na studiach to
mają fajnie. Każdej pomogli rodzice, tak aby mogły skończyć studia, dzieci już
odchowane i teraz mogą robić to co ja bym bardzo chciała, realizować się
zawodowo. Wiem, że ich życie też nie było łatwe, kiedy ja się w najlepsze
bawiłam, one siedziały w pieluchach.
Dlatego nie załamuj się, nie jesteś już 16 latką, masz chłopaka, rodziców.
Spróbuj ułożyć sobie wszystko, urodzisz zapewne gdzieś koło listopada, więc
będziesz miała czas, aby nie zawalić semestru zimowego, a później już poleci.
A dziecko doda Ci tylko sił, bo wiesz, że nie jesteś już na świecie sama i
musisz walczyć o swoją przyszłóść.
Dlatego powodzenia, będzie dobrze, bo inaczej być nie może.
Pozdrawiam (16 tydz. trwa)

[julitaa20]

majka.majka dziekuję ci za post i trzymam kciuki aby dzidzia była śliczna a co
najważniejsze zdrowa !! Pozdrawiam

[foczka173]

Czesc Julito.no coz, coz ja Ci moge poradzic chyba tylko tego zebys sie nie
zalamywala bo dziecko jest pieknym darem, ja mam 19 lat i wyobraz sobie ze moja
kolezanka w szkole jest w ciazy w 3 miesiacu i rownie podobnie jak Ty nie ma
gdzie zamieszkac z chlopakiem, do slubu tez jest jej nie spieszno, a matka
kazala jej usunac ta ciaze.to potworne, ze musiala sluchac takioch rzeczy,
ktore na dodatek padly z ust jej matki:(Jednak powiedziala ze urodzi to
dziecko, nie usunie, bo chce byc dobra matka i juz je kocha.Jestem w szkole
sredniej, nam zostal jeszcze rok do matury, bo technikum i tez jest wielki
powod do zmartwien.A poza tym ja tez nie jestem pewna czy przypadkiem nie
zaciazylam w tym miesiacu.Ale jezeli nawet tak by sie stalo, to napewno nie
poddalabym sie , oczywiscie byloby mi bardzo ciezko, ale dla dziecka jestem w
stanie sie poswiecic! Pozdrawiam serdecznie, a to moj nr gg, jak bys
potrzebowala cieplego slowa i wsparcia.1496383

[aga_antek]

Cześć. Faktycznie nie jest łatwo. Myślę jednak, że to tylko w tym momencie
wygląda tak czarno. Gdy już urodzi się dzidziuś wszyscy go pokochają -
dziadkowie też. Mój brat był w identycznej sytuacji. Jego obecna żona zaszła w
ciążę gdy miała 19 lat, on właśnie dostał się na studia. Najtrudniej było
powiedzieć rodzicom - nie byli zachwyceni, ale jakoś przełknęli i teraz mały ma
już 12 lat. Jest też drugi synek 8 lat. Dziadkowie za nimi szaleją. Jeśli
mieliście ze swoimi rodzicami dobry kontakt napewno pomogą wam na tyle na ile
będą mogli. Co prawda mój brat już studiów nie ukończył, ale to był tylko i
wyłącznie jego wybór. Gdyby chciał mógłby to zrobić - może nie odrazu, bo na
początku jest wiele obowiązków ale to nie jest problem...A dziecko to
największe szczęście jakie mogło się Tobie przytrafić (wiem co mówię -
urodziłam 2 m-ce temu) nawet jeśli przyjdzie na świat troszkę wcześniej niż
planowałaś. Nie bójcie się - ludzie radzą sobie w takich sytuacjach nie od
dziś. Może być ciężko ale będziesz miała kogoś dla kogo będziesz całym światem.
Odwagi i powodzenia
Aga i dwumiesięczny Antoś

[julitaa20]

Aga dzieki za słowa otuchy ... są mi teraz potrzebne.Dużo zdrowia dla ciebie i
niunia :))

[myszunia1982]

powiem ci tak mam 23 lata i syna 4,7 miesiecy urodzilam go w szkole sredniej
faktem było ze bylam w innej sytuacji bo my chcielismy wziac slub a ciaza tylko
to przyspieszyła w kwietniu obchodze 5 rocznice slubu a teraz staram sie
odrugie malenstwo inie moge sie doczekac kiedy bede znowu w ciazy aha sory bo
odbieglam od sprawy moze sprobuj porozmawiac z tym rodzicem ktory jest ci
blizszy ummnie tez tato dowiedzial sie duzo pozniej wiec wiem co to znaczy
straszyli mnie trohe ze pogonia ale ja sie nie balam wiedzialam ze pokochaja
wnukai twoi tez pokochaja sprobuj to pogodzic i wierzeze ci sie uda tzryma za
ciebie kciuki i za twoje malenstwo

[klaudynka76]

Cześc Julitko!Miałam 19 lat 2m-ce przed maturą zaszłam w ciążę,nie byłam
załamana,też nie mieliśmy gdzie mieszkać(jak zwykle niezawodni okazali się moi
rodzice,którzy wprawdzie tą wiadomością nie byli zachwyceni,ale pomogli i to
bardzo!).Wszystko jakoś się ułożyło,pobraliśmy się,skończyłam szkołęitp.Obecnie
mój starszy syn skończy w grudniu 10 lat,młodszy w sierpniu 3 lata(bardzo był
planowany)i....jestem w 16 t.c!!!Czyli w sierpniu znów nasza rodzinka się
powiększy.Początkowo byłam załamana,był to dla mnie szok!Ale myślę,że dziecko
jest darem Bożym i trzeba się cieszyć,ciężarówki nie mogą się smucić,bo
maleństo też sie smuci!!Nie zwlekaj z poinformowaniem najbliższych,bo mogą
bardzo ci pomóc,im wcześniej-tym lepiej.Życzę Ci wszystkiego najlepszego,bądź
pogodna a wszystko sie ułoży!!Papapapa,pozdrawiam!Ale ci nasmuciłam co??Będzie
ok!papa