Brak szans na partnerstwo w horoskopie?

[mmk7]

Arroyo napisał kiedyś, że zanim zaczniemy analizę porównawczą, powinniśmy
najpierw zbadać, czy właściciel horoskopu w ogóle nadaje się do związków. O
ile pamiętam, podał przykłady wskazujące na nieumiejętność ułożenia sobie
satysfakcjonującego związku na dłuższą metę. Mnie natomiast interesuje
problem następujacy: czy można z jakiegokolwiek aspektu, układu czy
konfiguracji wnioskować o braku możliwości doświadczania parnerstwa w ogóle?
Nie mam tu na myśli staropanieństwa czy starokawalerstwa, o którym tu zresztą
już kiedyś był wątek; nie chodzi mi o osoby, które partnerstwa doświadczyły,
lecz nie chciały bądź nie mogły go sformalizować. Chodzi mi o takie, którym
nigdy nie udało się przeżyć jakiegokolwiek związku - wszystko, na co mogły
liczyć, to koleżeństwo. Poza tym czy uważacie, że istnieją osoby, które, o
ile nie chcą wiecznie unieszczęśliwiać siebie i innych, najlepiej by zrobiły
rezygnując z jakichkolwiek związków, bo i tak nic z tego nie wyjdzie, a
zamiast tego powinny poświęcić się np. karierze czy jakiemuś hobby?

Miałam na ten temat różne hipotezy; zestawiłam całą listę "podejrzanych" na
podstawie horoskopu własnego i paru innych osób; były to m. in. nieharmonijny
aspekt świateł, nieharmonijny aspekt Wenus i/lub Marsa z Saturnem, Wenus
i/lub Mars i/lub Słońce w XII domu, Saturn bądź Koziorożec w domu VII. Jednak
chyba dla każdego z tych położeń byłabym w stanie znaleźć osobę, która coś
takiego ma, a mimo to przeżyła związek, choćby na krótko. Może musi wystąpić
jednocześnie kilka wyżej wymienionych?

Jeszcze jedno. Ktoś kiedyś zwrócił mi uwagę na poważne problemy partnerskie
związane z pewnym bardzo trudnym układem w moim osobistym radiksie: ścisła
koniunkcja Księżyca z Plutonem w Wadze w V domu, będąca zarazem w kwadraturze
do Słońca w Raku w domu I. Nie dowiedziałam się jednak nigdy, w jaki sposób i
czy w ogóle mogę taki układ obłaskawić, przepracować, czy, jak niektórzy z
Was mówią, skanalizować. Zwracam się więc do Was z pytaniem - co z tym fantem
zrobić??? Nie mogę już sobie dłużej pozwolić na to, by niszczył mi różnego
rodzaju relacje międzyludzkie - tak jak wtedy, gdy podczas nieharmonijnych
tranzytów do w/w układu pokazowo zrujnowałam bardzo ważną dla mnie znajomość
właśnie dlatego, że za bardzo chciałam, by przerodziła się w partnerstwo i
nie mogłam znieść myśli, że znowu mogłoby mi się nie udać - no i zadziałałam
na siłę. Nigdy więcej nie chcialabym zrobić i doświadczyć czegoś takiego.
Bardzo proszę o jakieś rady czy sugestie, jak sobie z tym poradzić i uniknąć
podobnych plutonicznych sytuacji w przyszłości.

[all2]

Witaj mmk

nie sądzę by istniały horoskopy, które wykluczają jakiekolwiek związki. Choć
oczywiście istnieją ludzie, którym jakoś nie udaje się ich stworzyć. Ale w
każdym horoskopie jest VII dom, jego władca oraz Wenus. To są ścieżki
prowadzące do tworzenia związków. Łatwiejsze czy trudniejsze, bardziej lub
mniej poblokowane, ale zawsze są.

Co do Twojego układu świateł i Plutona. Ja chyba będę nudna, bo już parę razy o
tym pisałam, ale dla mnie zawsze, gdy ciężkie planety nieharmonijnie aspektując
osobiste stwarzają problemy, klucz do rozwiązania tych problemów leży w
Saturnie. A to dlatego że Saturn jako granica między planetami osobistymi a
zewnętrznymi jest tym transformatorem, który pozwala przełożyć zbyt wysokie i
mocne częstotliwości na zakres, którym człowiek jest w stanie się bezpiecznie
posługiwać i od stopnia opanowania własnego Saturna zależy, czy ten prąd będzie
nas raził i spalał, czy da się z pożytkiem użyć.
Saturn czyli granice osobowości, granice własnych lęków, własnego terytorium,
własnych ambicji. Od tego, na ile nauczyliśmy się własnego Saturna, zależy, czy
my gramy, czy nami gra.
To jest jak wiadomo twarda szkoła i daty trwania kolejnych kursów opisane są
kolejnymi ćwiartkami cyklu Saturna.
Nie znam Twojego horoskopu w całości, ale tak myślę, że Rak może się obawiać
plutonowej mocy i że przy takim układzie o jakim piszesz, źródłem problemów
może być lęk. Słońce w Raku w kwadraturze do Księżyca, to tak jakby Rak był w
kwadraturze do siebie samego - sam ze sobą się ścierał i sam siebie bał.
Pierwszy dom w kwadraturze do Księżyca to z kolei Baran-Rak. Do tego Księżyc w
Wadze - tu wchodzi trzeci znak kardynalny i problem partnerstwa. Naturalnym
dopełnieniem tej kombinacji staje się czwarty kardynalny czyli Koziorożec i
Saturn. Tu jest rozwiązanie. I zdaje się że masz Desc w Koziorożcu?

Czyli po pierwsze, zrozumienie charakteru kwadratury jako konfliktu
istniejącego w Tobie. Po drugie, zrozumienie własnego Saturna. I dopiero po
trzecie, Pluton.
Te dwa pierwsze dadzą Ci rozeznanie w narzędziach, jakimi możesz się posługiwać
przy obróbce plutonowych energii. W miejsce lęku musi się pojawić świadomość.
Do tego masz Słońce i Księżyc w słonecznym V domu.
Poznanie Saturna pomoże poradzić sobie z lękiem przed Plutonem - bo lęki są w
Saturnie.

Przy Plutonie albo przyznajemy się do mocy i bierzemy na siebie
odpowiedzialność za jej używanie, albo oddajemy innym i wtedy obrywamy - własną
mocą którą oddaliśmy. Położenie z Księżycem w V domu mówi o kwestiach
związanych z siłą w związkach. Kto jest silny w Twoich związkach? Przyznajesz
się do własnej siły czy szukasz osób, na które chciałabyś ją scedować?
Kwadratura w Twoim przypadku wcale nie jest zła, bo pozwala jaśniej dostrzec
problem. Słońce jest w znaku Księżyca, Księżyc w domu Słońca. One się dobrze
wzajemnie widzą.
Pewnie będziesz musiała dać się spalić, może nawet kilkakrotnie. Zeby się
przekonać, że to co wydawało się niewyobrażalnym końcem, wcale nim nie jest.
Jest początkiem. Dać się spalić pomimo lęku. A potem Saturn zacznie budować.
Wbrew pozorom to, co piszę, jest optymistyczne
Najgorsze co możesz robić, to cofać się z lękiem - bo i tak nie uda Ci się
uciec przed tym czego się boisz - im bardziej będziesz uciekać, tym bardziej
będziesz obrywać. Masz Słońce zabarwione Baranem, Księżyc zabarwiony Lwem i
dynamiczną, odważną kwadraturę między nimi. Droga dla Ciebie jest do przodu, a
nie do tyłu

[mmk7]

all2 napisała:


> Co do Twojego układu świateł i Plutona. Ja chyba będę nudna, bo już parę razy
o
>
> tym pisałam, ale dla mnie zawsze, gdy ciężkie planety nieharmonijnie
aspektując
>
> osobiste stwarzają problemy, klucz do rozwiązania tych problemów leży w
> Saturnie. A to dlatego że Saturn jako granica między planetami osobistymi a
> zewnętrznymi jest tym transformatorem, który pozwala przełożyć zbyt wysokie i
> mocne częstotliwości na zakres, którym człowiek jest w stanie się bezpiecznie
> posługiwać i od stopnia opanowania własnego Saturna zależy, czy ten prąd
będzie
>
> nas raził i spalał, czy da się z pożytkiem użyć.
> Saturn czyli granice osobowości, granice własnych lęków, własnego terytorium,
> własnych ambicji. Od tego, na ile nauczyliśmy się własnego Saturna, zależy,
czy
>
> my gramy, czy nami gra.
> To jest jak wiadomo twarda szkoła i daty trwania kolejnych kursów opisane są
> kolejnymi ćwiartkami cyklu Saturna.

> W miejsce lęku musi się pojawić świadomość.
> Do tego masz Słońce i Księżyc w słonecznym V domu.
> Poznanie Saturna pomoże poradzić sobie z lękiem przed Plutonem - bo lęki są w
> Saturnie.

Właśnie... U mnie Saturn na pewno jest jednym z kluczy do problemów
partnerskich. Położony w Pannie w domu IV w kwadracie z Marsem w domu XII
dobrze odzwierciedla sytuację w moim domu rodzinnym i tragicznie nieudane
małżeństwo rodziców. Myślę, że jedną z przyczyn jest tu ciągły lęk, żebym
przypadkiem nie wpakowała się w to co oni. Kiedyś zdałam sobie sprawę, że jako
nastolatka i mlodsza studentka nieodmiennie wybierałam sobie takie obiekty
uczuć, które w żaden sposób nie "groziły" związkiem - z racji wieku, stanowiska
bądź stanu cywilnego; delikwenci tacy byli po prostu dogodnym przedmiotem
wzdychania na odległość - byle mieć w kogo się wpatrywać i o kim myśleć, i to
wystarczało. Ale z czasem przestało wystarczać - tyle że saturniczny lęk był
nadal i wciąż wybierałam osoby niedostępne bądź nieodpowiednie... Być może
rozwiązanie problemu Saturna tkwi w uwierzeniu, że wcale nie muszę powielać
wzorca rodziców i że mnie właśnie może się udać - tylko wciąż nie wiem jak to
osiągnąć. Jedyne, co mi na początek przychodzi do głowy - oddzielić się od
domu przez wyprowadzenie się. Zwłaszcza że ostatnio czuję się zarówno w
rodzinnym domu jak i rodzinnym mieście jakoś klaustrofobicznie - możliwe że to
przez tranzytującego Urana, który właśnie tworzy opozycję do mojego Saturna, a
jednocześnie zbliża się do trygonu ze Słońcem.

> Nie znam Twojego horoskopu w całości, ale tak myślę, że Rak może się obawiać
> plutonowej mocy i że przy takim układzie o jakim piszesz, źródłem problemów
> może być lęk. Słońce w Raku w kwadraturze do Księżyca, to tak jakby Rak był w
> kwadraturze do siebie samego - sam ze sobą się ścierał i sam siebie bał.

Zgadza się. Tą plutonicznością zaskakuję i przerażam czasem sama siebie.
Okazuje się wtedy, ze właściwie siebie nie znam i nie mam nad sobą kontroli.
Taki niby spokojny (aż za spokojny) Raczek, nie wadzi nikomu, a tu naraz jakieś
nieopanowane wybuchy emocji, sceny zazdrości... Potem się zastanawiam: "Co we
mnie wstąpiło?" Tak jakby ten Pluton rządził mną, a nie ja nim.


Przy Plutonie albo przyznajemy się do mocy i bierzemy na siebie
> odpowiedzialność za jej używanie, albo oddajemy innym i wtedy obrywamy -
własną
>
> mocą którą oddaliśmy. Położenie z Księżycem w V domu mówi o kwestiach
> związanych z siłą w związkach. Kto jest silny w Twoich związkach? Przyznajesz
> się do własnej siły czy szukasz osób, na które chciałabyś ją scedować?

Tego właśnie nie wiem - bo związku jako takiego jeszcze nie przeżyłam.
Natomiast w sytuacjach, które mogły doprowadzić do związku lub przynajmniej
mialam taka nadzieję, z pewnym zdziwieniem przyznaję, że właściwie siły
używałam ja, choć nieraz wmawiałam sobie i innym, że to ktoś inny stosuje siłę
wobec mnie. Starałam się różnymi sposobami skłonić innych, by byli tacy, jakimi
ja chciałam ich widzieć, by pasowali do moich wyobrażeń - wieczna
nieumiejętność pogodzenia się z tym, że inni są inni, a nie są kopiami mnie...
A oni się przed tym buntowali - i biorąc to na logikę jestem w stanie to
zrozumieć, choć nie mogę tego wyłumaczyć swoim uczuciom...

> Kwadratura w Twoim przypadku wcale nie jest zła, bo pozwala jaśniej dostrzec
> problem. Słońce jest w znaku Księżyca, Księżyc w domu Słońca. One się dobrze
> wzajemnie widzą.
> Pewnie będziesz musiała dać się spalić, może nawet kilkakrotnie. Zeby się
> przekonać, że to co wydawało się niewyobrażalnym końcem, wcale nim nie jest.
> Jest początkiem. Dać się spalić pomimo lęku. A potem Saturn zacznie budować.
> Wbrew pozorom to, co piszę, jest optymistyczne
> Najgorsze co możesz robić, to cofać się z lękiem - bo i tak nie uda Ci się
> uciec przed tym czego się boisz - im bardziej będziesz uciekać, tym bardziej
> będziesz obrywać. Masz Słońce zabarwione Baranem, Księżyc zabarwiony Lwem i
> dynamiczną, odważną kwadraturę między nimi. Droga dla Ciebie jest do przodu,
a
> nie do tyłu
>
Dać się spalić... To stało się już kilka razy. Tylko tego budowania jeszcze
nie widac. Mogę powiedzieć, że znaczną część swojego dotychczasowego życia
spędziłam siedząc i patrząc na zgliszcza, albo szukając w nich jeszcze czegoś,
co nie dopaliło się do końca... Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś coś z tego
powstanie. Dziękuję za dającą do myślenia analizę, która naprowadziła moje
chaotyczne przemyślenia na właściwe tory - i za tę nutkę optymizmu

[mmk7]

Jeszcze jedno pytanie. Owszem, widzę skąd ten lęk i jak to wpływa na
partnerstwo. Tylko... jak tego Saturna połączyć z Plutonem? Tu Panna i dom IV,
tu Waga i dom V. Co mogłabym zrobić, jak wykorzystać tego właśnie Saturna, by
zapanować nad plutoniczną skłonnością do zmieniania innych i zmuszania by byli
tacy, jak ja chcę? Tej sklonności się u siebie najbardziej boję i nie wiem, jak
ją kontrolować. Mam wrażenie, że podobnie jak ja obawiam się swego Plutona i
tego, co ze mnie wychodzi pod jego wpływem, tak obawiają się go też inni... Jak
ich nie odstraszac?

[all2]

Na razie tylko bardzo krótko, bo już późno.
Plutonek-manipulatorek z nim to jest tak. Najważniejsze, na ile Ty sama się
go boisz - wtedy i inni mają powód żeby się go bać. Bo to on panuje nad Tobą,
nie Ty nad nim.
Plutonek-manipulatorek to oczywiście Saturn który się boi i taką ochronę sobie
tworzy z dostępnych mu energii.
Nie bój się samego Plutona bo on jest czysty i piękny, choć potężny. To czego
się z jego strony boisz, robi Ci Twój Saturn.
Dużo widzisz. Masz tę świadomość, umiesz skorzystać ze swojej recepcyjnej
kwadratury świateł.
Skup się na Saturnie, a przestaniesz się bać Plutona. Ten problem sam się
rozwiąże, jeśli poradzisz sobie z saturnowymi lękami.
Saturn w IV, Pluton na Księżycu - to rozpaczliwa obrona przed wchłonięciem,
pożarciem przez kogoś. Dlatego kluczem jest Saturn - to ma być Twój Saturn, nie
Twoich rodziców. Nie kajdany lęków z dzieciństwa, tylko wyraźnie wyznaczony
własny obszar, własne granice, w których będziesz mogła się czuć bezpiecznie.
Ty będziesz decydować, kogo wpuszczasz i jak daleko. Władca Twojego Desc nie
musi być złym psem który odstrasza wszystkich jak leci, na wszelki wypadek -
może być mądrym strażnikiem, doskonałą sekretarką dyrektora. Dobrze
skonfigurowanym firewallem
Saturn i Pluton mogą dawać doskonałą równowagę. Im większy ogień buzuje, tym
mocniejszy kocioł potrzebny. W sytuacjach gdy oba są powiązane z Księżycem,
Saturn pełni rolę kotła i jednocześnie mechanizmu regulującego upuszczanie
pary. Im lepiej działa ten mechanizm, im precyzyjniej (Panna jest
wyregulowany, tym więcej plutonowej energii możesz wykorzystać.
Pracuj nad umocnieniem siebie, poczucia własnych praw, własnych granic,
własnego terytorium, własnego bezpieczeństwa. Twój Raczek odruchowo się cofa,
ale ma w sobie też Barana i przy każdym cofnięciu ten Baran zapewne czuje
dysonans. To jest właśnie ten wewnętrzny konflikt, dynamika kwadratury, Baran-
Rak. I ta stłumiona energia Barana (Mars w 12) potem wyłazi bokami w
niekontrolowany sposób - Saturnowi odwala pokrywkę i wyłazi brzydki, skrzywiony
Pluton.
Wyemancypuj swojego Barana Ucz się swojego "ja". Bo bez tego, nie bardzo
sama wiesz z czym podchodzisz do "Ty".
Takie układy to temat-rzeka. Ale Saturn Ci pomoże Im dalej, tym będzie
lepiej.
Tyle na dziś

[potrek]

MMK ja tu przyczyne widze w Marsie w 12 d Oglądałem kilka radixów kobiet z
takowym aspektem i wszystki one bardzo chciały partnera ale jednocześnie
stworzenia bardziej formalnego zwiazku się bały lub im sprawiał trudności w
realizacji.Nie wiem czy powód nie leży w energi Neptuna który jest naturalnym
władca 12 domu co tak Marsa zaczaruje i go wyidealizuje że żaden facet-Mars nie
jest wstanie sprostać wymaganią jakości.Taki 12d Mars czasami mam wrazenie ma
być księciem z bajki, Hobitem z trylogi Tolkina i Św Franciszkiem z Asyżu
jednocześnie. Takiego wyidealizowanego 12d Marsa bardzo trudno znależć bo
Neptun ci go zawsze pokazuje przez mgłe która czasami jest postacią z filmu lub
książki którą jesteś zafacynowana Obniż poprzeczkę temu Marsowi i daj mu
szanse bo siedząc w więzieniu twego 12d małe ma szance na swą prezentacje
Pozdrawiam potrek

[mmk7]

potrek napisał:

> MMK ja tu przyczyne widze w Marsie w 12 d Oglądałem kilka radixów kobiet z
> takowym aspektem i wszystki one bardzo chciały partnera ale jednocześnie
> stworzenia bardziej formalnego zwiazku się bały lub im sprawiał trudności w
> realizacji.

Owszem - sama nieraz widzę, że planeta w XII domu działa jakby na zwolnionych
obrotach albo dochodzi do głosu po dłuzszym czasie, w późniejszym wieku, tak
jakby potrzebowała wiele wysiłku, mogącego trwać nawet lata, by się przebić i
wyjść na powierzchnię (może ma to jakiś związek z progresjami czy dyrekcjami,
np. przejściem do I domu? U mnie progresywny Mars jeszcze nie wszedł na
ascendent - może gdy to się stanie, będzie to jakiś punkt zworotny w moim
życiu?)

Nie wiem czy powód nie leży w energi Neptuna który jest naturalnym
> władca 12 domu co tak Marsa zaczaruje i go wyidealizuje że żaden facet-Mars
nie
>
> jest wstanie sprostać wymaganią jakości.Taki 12d Mars czasami mam wrazenie ma
> być księciem z bajki, Hobitem z trylogi Tolkina i Św Franciszkiem z Asyżu
> jednocześnie. Takiego wyidealizowanego 12d Marsa bardzo trudno znależć bo
> Neptun ci go zawsze pokazuje przez mgłe która czasami jest postacią z filmu
lub
>
> książki którą jesteś zafacynowana Obniż poprzeczkę temu Marsowi i daj mu
> szanse bo siedząc w więzieniu twego 12d małe ma szance na swą prezentacje
> Pozdrawiam potrek

Tak, tak - a będąc w Bliźniętach oczekuje kogoś superinteligentnego i
superbłyskotliwego I to jest bardzo mozliwe, że nieco neptuniczny Mars moze
tu sprawiać, że potrafię się bardziej zakochać w swoich wyobrażeniach o kimś
niż w samej tej realnej osobie. Zastanawiałam się też, czy Mars w XII nie
działa podobnie jak Mars w aspekcie z Neptunem; ale osoba z którymś z
sygnifikatorów partnerstwa aspektującym Neptuna kojarzy mi się raczej z kimś,
kto się rozprasza i rozmienia na drobne, nie może skupić uczuć na jednej
osobie, kocha każdego po trochę, a nikogo naprawdę - a tego u mnie nie ma.
Natomiast idealizowanie jest faktem - i nieodmiennie, gdy zaczynam odkrywać, że
rzeczywista osoba nie pasuje do moich wyobrażeń, rozczarowuję się i odczuwam
nawet coś w rodzaju żalu, dlaczego mi to robi... Tak, muszę się pogodzić z tym,
że żyję wśród ludzi, a nie w książce czy filmie, które sama stworzyłam

[mmk7]

> Saturn w IV, Pluton na Księżycu - to rozpaczliwa obrona przed wchłonięciem,
> pożarciem przez kogoś

Dziwne... Nie tak dawno to mnie ktoś właśnie to zarzucił - próbę wchłonięcia,
pożarcia, omotania. Może to działa w obie strony? A może chodzi tu też o lęk
przed brakiem akceptacji, odepchnięciem, odrzuceniem - i w obronie przed tym
zdarza mi się przedobrzyć, chwycić kogoś kurczowo, by przypadkiem się nie
oddalił i odepchnął, a to właśnie może być odebrane jako próba wchłonięcia?
Ty będziesz decydować, kogo wpuszczasz i jak daleko. Władca Twojego Desc nie
> musi być złym psem który odstrasza wszystkich jak leci, na wszelki wypadek -
> może być mądrym strażnikiem, doskonałą sekretarką dyrektora. Dobrze
> skonfigurowanym firewallem

Na razie ten firewall jest skonfigurowany na zbyt wysoki poziom ochrony i nie
dopuszcza tego, co pożądane - trzeba pogrzebać w ustawieniach

> Pracuj nad umocnieniem siebie, poczucia własnych praw, własnych granic,
> własnego terytorium, własnego bezpieczeństwa. Twój Raczek odruchowo się cofa,
> ale ma w sobie też Barana i przy każdym cofnięciu ten Baran zapewne czuje
> dysonans. To jest właśnie ten wewnętrzny konflikt, dynamika kwadratury, Baran-
> Rak.

Jak najbardziej - z jednej strony to "zbaraniałe" Słońce(ktoś inny jeszcze mi
mówił, że Słońce w I domu ma pewne cechy Lwa, że ze względu na wyeksponowaną
pozycję działa jak w znaku, w którym "czuje się" najbardziej naturalnie)- w
każdym razie chcące być ważne i widoczne, iść do przodu, a z drugiej Rak i
skłonności do ucieczki... To taka nieustanna szarpanina, miotanie się,
niezdecydowanie, o co mi tak naprawdę chodzi i w którym kierunku chcę iść - a
to, jak zauważyłam, wiele osób doprowadza do szału, bo sami nie wiedzą, z kim
mają do czynienia...

Jeśli chodzi o mojego Saturna, to najbardziej zastanawia mnie właśnie znak
Panny. Wychodziłoby na to, że powinnam działać logicznie, precyzyjnie,
konkretnie i z dbałością o szczegóły. A tymczasem ten Mars zablokowany w XII
domu jest w Bliźniętach... I chyba nie ma bardziej roztrzepanego, rozproszonego
i właśnie gubiącego się w szczegółach Marsa niż właśnie w tym znaku. Bronię się
przed tą Panną, energia Bliźniacza jest mi dużo bardziej bliska - a tu okazuje
się, że jeśli tych Panniastych cech w sobie nie wyrobię, to... nie skonfiguruję
firewalla