niedoszłe marcowe mamy 2010- jak się trzymacie?

[igalo]

Za tydzień miało się urodzić nasze pierwsze dziecko. Termin wypadał dokładnie
na niedzielę palmową. Im bliżej tej niedzieli tym bardziej się jej boję.
Generalnie marzec jest dla mnie dużo trudniejszy niż np. styczeń czy luty.
Chce mi się płakać jak tylko widzę kobietę w ciąży czy słyszę rozmowy o
dzieciach. Wkurzają mnie teksty w stylu "kiedy wy?".
Czy ktoś też tak ma? Mam nadzieję, że w kwietniu będzie lepiej. No i może
wreszcie uda nam się ponownie począć dziecko.

[mag1982]

Ja co prawda jestem niedoszłą kwietniówką 2010 ale zauważyłam że im bliżej
terminu porodu tym mi trudniej. Tym bardziej, że w zeszłym tygodniu urodziło się
dziecko znajomych a nasze miało być 6 tyg. młodsze. Też zauważyłam, że marzec
jest dla mnie trudniejszy a kwiecień pewnie będzie jeszcze gorszy Pociesza
mnie tylko to, że w kwietniu może w końcu moja kondycja poprawi się i będziemy
mogli zacząć starania.

[igalo]

my starania już zaczęliśmy, ale nic z nich nie wychodzi. W sumie trwa to już 5
cykli. A pierwsze dziecko udało się począć po 2.
U moich znajomych też się urodziło teraz dziecko - 8 dni przed naszym terminem.
A moja przyjaciółka jest w ciąży z drugim dzieckiem i też się boję z nią
spotkać, że zacznę płakać z żalu po jej wyjściu (ostatnio płakaliśmy razem z
mężem po wizycie 3 dzieci).
Wydaje mi się, że tylko ja jedna tak długo pragnę dziecka i go nie dostaję

[adrianka124]

Ja straciłam dziecko na początku grudnia - 16tc. Grudzień i styczeń
był dla mnie koszmarem, potem zaczęłam funkcjonować w miarę
normalnie. Teraz znowu jest gorzej, bo miałam rodzić na początku
maja. Chyba po raz pierwszy w życiu przygnębia mnie ta wiosna.

[agnieszka_z-d]

Miałam termin na 18 marca...
Dokładnie zaplanowałam sobie ten dzień - od rana do wieczora, żeby nie mieć
czasu myśleć. A i tak tego dnia dowiedziałam się mocno średnich informacji na
temat obecnej ciąży. Więc podwójnie było mi źle
Ale faktycznie jak data minie robi się lepiej.

[areola82]

Na szczęście nie macie takiej sytuacji jak moja. Koleżanka z pracy - siedzimy w
jednym pokoju - zaszła w ciążę 3 tyg po mnie. Ja poroniłam, u mojej kumpeli
wszystko ok i życzę jej jak najlepiej ale strasznie mi ciężko... Każdego dnia
przez 8 godz. obserwuję jej rosnący brzuch, zdjęcia usg itd.. A przecież też o
tej porze roku miałam wyglądać jak ona.. Zastanawiam się czy się nie zwolnić bo
nie wiem jak długo dam radę..

[monika.j.76]

U mnie kaszana emocjonalana. Z trzecią ciążą miałam termin na 20
marca...Przeżywałam to już od 23 lutego,wtedy urodziła moja
siostra...ja miałam rodzić miesiąc po niej...
Termin czwartej ciąży miałam na 20 lipca 2010,więc...szkoda
słów...cztery ciążę,zero dzieci...
Wiem jedno,czas nie leczy ran...

[igalo]

myślę, że rany leczy kolejne dziecko. Taką mam nadzieję, choć od 28.08.2009 nie
dostałam tego kolejnego
Jakie to wszystko jest niesprawiedliwe... jak się słucha o tych utopionych
dzieciach, pobitych etc.
Byle przetrwać dzień porodu.

[glizda2000]

Dziewczyny głowy do góry !!!
Jeszcze do każdej los się uśmiechnie, w końcu po burzy musi wyjść słońce.
Ja miałam termin na początek maja - niestety tak jak Wy poroniłam.
Teraz mam na październik i wierzę, że tym razem się uda.
Trzymam kciuki i za Was.

[slinshine]

ja mialam termin na najblizszy weekend,urodzilam w grudniu czyli o 3
mc za wczesnie.Moje dzieciatko zylo 1 mc.To straszne przezyc smierc
wlasnego dziecka.

[monika.j.76]

Ja cztery razy wierzyłam,żebędzie dobrze,widocznie wiara to mało...
Nie gniewaj się,ale skąd wiesz,że do każdej z nas los się
uśmiechnie? Chciałabym mieć taką wiedzę...
Cieszę się,że jesteś w ciąży i mam nadzieję,że donosisz ją do
szczęśliwie do konca 9 miesiąca

[igalo]

mnie się wydaje, że łatwiej jest przejść przez dzień planowanego porodu, gdy się
już spodziewa kolejnego dziecka. Przynajmniej są ogromne szanse na bycie mamą.
Kiedy czas mija a ciąży brak jest dużo trudniej. Jutro niedziela palmowa. Na
pewno cały dzień będę myślała o dziecku, ale mam też wielką nadzieję, że Bóg
przewidział dla nas COŚ wspaniałego.
Oby nam dziewczyny tej nadziei nigdy nie zabrakło!!!

[mysia1103]

ja miałam termin na 4 kwietnia, poroniłam w 14 tyg , w dzień przed moimi
urodzinami... to był najgorszy dzień w moim życiu, roniłam w domu na
toalecie... patrzałam i czułam jak moje maleństwo ze mnie wychodzi..., obok w
pokoju siedział mój mąż z synkiem( 3,5letni ) bo nie mógł patrzeć jak cierpie...
a ja leżałam na kanapie , z workiem pod tylkiem żeby nie zabrudzić kanapy krwią,
zwijałam sie z bólu i czułam jak ucieka ze mnie życie..
teraz kiedy jest termin porodu wszystko wrocilo, na dodatek wczoraj sie
dowiedzialam ze moja szwagierka jest w ciązy... powinnam sie cieszyc .. ale tak
naprawde w glebi duszy nie zycze jej najlepiej.. moze jestem zla , pewnie
zazdrosc przeze mnie przemawia ale nie potrafie inaczej... ona nosi w sobie
dziecko, a ja swoje stracilam..
wszyscy mysla ze ze mna wszystko ok,a od srodka rozrywa mnie rozpacz...

mysia1103

[monika.j.76]

Hej.
Napisałaś;
>dowiedzialam ze moja szwagierka jest w ciązy... powinnam sie
cieszyc .. ale tak
naprawde w glebi duszy nie zycze jej najlepiej..

Jesteś pewna,że nie życzysz jej najlepiej? Chciałabyś,żeby poroniła
tak jak my tu wszystkie na tym forum??? Życzysz jej takiego bólu
jaki nam zafundował los? Czułabyś się wtedy lepiej? Czy
chciałabyś,żeby ktoś tak Tobie życzył? Nikt nie powiedział,że masz
się cieszyć,że ktoś jest w ciąży,ale życzyć komuś źle z tego
powodu...Nie napisałaś czy szwagierka ma już dziecko,może ona też
chce mieć synka... tak jak Ty masz...

Ja nie mam dziecka,straciłam cztery ciąże,ale żadnej kobiecie w
ciąży nie życzę "nienajlepiej"...


Może lepiej przytulić synka i ucałować w ciężkich chwilach, i
cieszyć się,że dane Tobie było i jest być mamą. Wiem,że każda strata
boli,nawet jak ma się dziecko(bo chce się drugie,trzecie czy
czwarte ),ale nie można(czytaj nie powinno) mimo bólu,życzyć komuś
źle,bo nam jest źle...

Życzę Ci,żebyś miała jeszcze drugie dziecko i żeby nikt Ci wtedy nie
życzył "nienajlepiej"...
Wybacz jeśli coś Cię zabolało(starałam się pisać bardzo
delikatnie,bo znam Twój ból),ale mnie zabolało co przeczytałam,bo
nie chciałabym ,żeby ktoś życzył mi tak,jak Ty szwagierce...
Pozdrawiam.

ps. Nie jesteś zła,ale postaraj się nie życzyć komuś tego co Tobie
niemiłe. A wiesz jakie to "niemiłe" uczucie stracić dziecko...

Spokojnych Świąt.

[mysia1103]

masz racje, nie wiem co sie ze mna dzieje, ze tak mysle .. ale drazni mnie to ze
ona jest szczesliwa , ze bedzie miala dziecko, pierwsze dziecko, a ja swoje
drugie stracilam, z biegiem czasu sie z tym oswoje ale na ten czas sprawa jest
swieza i nie mysle rozsadnie ani racjonalnie.
dzisiaj zostalismy przez nia zaproszeni na obiad ,pojechal mąż z synem a ja
zostalam w domu, sama nie wiem dlaczego.... nie mam ochoty patrzec jak ona sie
lapie za brzuch i sie mnie pyta o rozne rzeczy zwiazane z ciaza

[monika.j.76]

Wiem,że Cię "drażni" jej szczęście,ale nie wiesz jak potoczy się jej
ciąża...Nikt nie wie co komu pisane...
Życzę Ci dużo wiary i spoku duch!

ps. Jak jesteś sama w domu to skorzystaj,napuść wannę ciepłej
wody,wlej ulubiony zapach,włącz ulubioną muzykę i odpłyń...myśl w
tym czasie o wszystkim co najlepsze Cię spotkało w życiu...a jak żłe
myśli bedą wracały,to odgoń je i dalej myśl o tych dobrych...bo w
życiu piękne są tylko chwile...

Pozdrawiam.

[agaa66]

Hej,
myślałam, że tylko ja jestem taka bezduszna, bez serca i w ogóle.
Bo wiesz, mnie też drażni szczęście moich koleżanek, które są w ciąży, i w
niewielkich odstępach czasu miałyśmy rodzić. Spotkania z nimi są dla mnie
obłędem. Niby mózg mi mówi, że to okrutne, złe ale ja nie potrafię inaczej! I
tak bardzo mi z tym źle. Co robić?????????

[mysia1103]

wczoraj cały dzień biłam się z myślami co zrobić , jak się zachowywać, co mówić,
i zrozumiałam ... w końcu... że potrzeba na to czasu, zaczęłam myśleć pozytywnie
o ciąży szwagierki, że będzie mały dzidziuś, że będę ciocią, że ona bedzie się
mnie radziła w równych sprawach ciążowych pożniej związanych z dzieckiem a ja
będę mogła jej pomóc i pochwalić się tym co wiem, co powinna zrobić a co nie.
Mam nadzieje że z czasem przywykne do jej ciązy, ale czeka mnie jeszcze
konfrontacja z nią samą, bo od kilku dni konsekwentnie ją unikam, muszę ją
przeprosić za to że tak myślalam , i że nie ucieszyłam sie z ciązy. Myśle że ona
sie domysliła że coś jes nie tak ze mna, bo to sie czuje, i można było wyczuć.
A poza tym chce powiedzieć dzisiaj meżowi że chce zacząć starania o dzidziusia ,
zobaczymy co powie..

[monika.j.76]

Super,bardzo się cieszę! Rozmowa bardzo Ci pomoże i szwagierce
Wiem jak ciężko jest konfrontacja z ciężarnymi i ich dziećmi. Moja
pierwasza ciąża była równoległa z dwiema ciążami żon najlepszych
kumpli mojego męża. Soptkaliśmy się wszyscy na początku
ciąży,terminy miałyśmy tydzień po sobie. One urodził, a ja nie.
Patrząc na zdjęcia ich dzieci wiem jak by wyglądało moje. Nie miałam
odwagi na spotkanie na żywo,całe szczęście,że dzieli nas 200km,więc
mam zawsze wymówkę.
Trzecią ciążę miałam termin miesiąc po mojej siostrze. Ona urodziła
23 lutego,ja miałam termin na 20 marca. To był koszmar emocjonalny
jak urodziła. Najpierw się uceszyłam,poleciałam do nieba ze
szczęścia,a potem spadłam z hukiem na twardą podłogę. Wyłam 2 dni i
noce,wyglądałam jak "idź stąd". Miałyśmy być u siebie mamami
chrzestnymi. Długo zastanawiałam się jak ja to przeżyję,trzymać do
chrztu jej dziecko...Ale po zobaczeni małej,wiedziałam,że tylko ja
mogę być mamą chrzestną! Boli mnie nadal jak przysyła mi zdjęcia
małych stópek,ale tak się cieszę jej szczęściem...To była czwarta
ciąża mojej siostry,ale dopiero teraz może się cieszyć
macierzyństwem...
I liczę na to,że może kiedyś ja...