Pusty pęcherzyk

[ewetka]

[ewetka]

Witam dziewczyny.
Wczoraj w 13 tygdoniu ciąży na USG dowiedziałam się, ze nie ma ciąży, jest
pusty pęcherzyk ciążowy.
Czy któraś z Was miała taką sytuację.
MAcica podobno powiększała się, jedyną oznaką, ze coś jest nie tak było
plamienie, które zaczęło się tydzień temu, dotałam leki i pełna nadziei poszłam
na badanie fałdu karkowego. Nie musze Wam mówić, ze przeżyłam szok. Mój gin
kazał mi czekać aż się samo wszystko oczyści. Odstawiłam leki i czekam
Ja jeszcze teraz nie moge w to uwierzyć, ze mój organizm mnie oszukiwał przez
tyle tygodni. Czy ktoś może mi wyjaśnić jak to się dzieje, ze pęcherzyk ciążowy
jest pusty.
Dziękuję.

[ziz4]

hej!
bardzo ci wspólczuję... dziś wyszłam ze szpiala, wczoraj miałam zabieg
(wyłyżeczkowanie jamy macicy) - tydzień 9, pusty pęcherzyk ciążowy, poronienie
zaczęło się samoistnie... w rozpoznaniu mam: missed abortion (ciąża
zatrzymana). prawdopodobnie ciąża przestaje się rozwijać w początkowym etapie
jej trwania, a pęcherzyk ciążowy rośnie dzięki hormonom wytwarzanym przez
ciałko żółte, które pozostaje w macicy przez pierwsze tygodnie.
pozdrawiam gorąco...

[lidek0]

Dla mnie to trochę dziwne, że gin wysyła na usg dopiero w 12 tygodniu, nigdy
nie spotkałam się z takim przypadkiem, już w 8 tygodniu można zobaczyć zarodek
i wiedziec jak rozwija się ciąża. Poza tym nie wiem jak duzy byl ten pęcherzyk,
ale żeby przez tyle czasu nie było żadnych niepokojących objaów to dziwne. U
mnie przyczyną pustego jaja była bakteria w nasieniu, cytomegalia i nieomoga
lutealna.

[rzasia]

Witaj.
Przeszłam przez to we wrześniu.
Bardzo długo analizowałam każdy dzień tej ciąży. Objawy miałam typowo ciążowe:
mdłości, powiększone piersi, podwyższona temperatura. USG pokazało piękny
pęcherzyk w 5-6 tc ( mam to zdjęcie). Nie było jednak echa serca płodu. Tym się
nie martwiłam, bo wiedziałam, że może być to ciąża nieco późniejsza (tak też
mówił lekarz). Gdy poszłam pełna radości na badanie w 9 tc okazało się, że to
puste jajo płodowe. Od razu szpital i łyżeczkowanie. Potem z dnia na dzień
skończyły się mdłości i zmniejszyły piersi.
Bardzo Ci współczuję, bowiem przez co przeszłaś. Tym bardziej, że u Ciebie
wszystko było później. I na pewno zdążyłaś już zakochać się w swoim Maleństwie.
Ja mam schowany nawet test ciążowy swojego "pustaczka".
Po prostu natura z nas zakpiła. Była to taka naturalna selekcja.
Na pocieszenie Ci powiem, że jak tylko dojdzesz do siebie - możesz zaczynać
następne starania.

[rzasia]

Dodam jeszcze, że były przypadki (znam dwa, ok. 15 lat temu), że kobiety szły
na salę porodową z pustym pęcherzem płodowym.

[ewetka]

Dzięki dziewczyny!
Mam jeszcze obiekcje co do tego samodzielnego oczyszczania. I lekarz robiący
USG i mój gin powiedzieli, ze lepiej to zostawić i poczekać aż macica sama się
oczyści. Kurcze mam jednak obawy czy to dobry pomysł. Ciąża co prawda mogła być
młodsza, bo miałam długie cykle, ale z drugiej strony już kilka tygodni noszę
moje słoneczko w sobie. Dzisiaj po 2 dobach od odstawienia leków zaczęłam
powoli krwawić. Z jednej strony mam bardzo duże zaufanie do swojego lekarza, a
z drugiej boje sie ewentualnych komplikacji.
I jestem w kropce.

[agrafka1974]

Ewetka, rozumiem, że się boisz, ja też strasznie się bałam, gdy miałam
zalecenie poronić sama w domu, mój mąż wziął w tym celu nawet urlop, by być ze
mną.Mam porównanie, bo po pierwszym poronieniu miałam łyżeczkowanie, długo
czułam się źle fizycznie i psychicznie, to drugie w domu zniosłam dużo
lepiej.Pytałam się kilku gin,wszyscy mówili, że jeśli mi się uda, to lepiej, to
zawsze mniejsze szanse na powikłania, właśnie bez łyżek. Oczywiście jedynie
przy wczesnej ciąży, czy pustym jaju można podjąć taką decyzję.Jeśli będziesz
miała jakieś wątpliwości, to napisz na priv. ([e-mail])
Trzymaj się. Ewa

[ziz4]

mi lekarze w szpitalu nie pozwolili, aby wszystko stało się samo. miałam
straszliwe bóle, a po zabiegu wszystko minęło. dziś już prawie nie mam
krwawienia (zabieg był w środę). poza tym za 2 tygodnie mam odebrać wynik
badania histopatologicznego. więc tak chyba lepiej. zabieg wprawdzie boli
pomimo znieczulenia, ale ten ból naprawdę szybko mija. i wiadomo, że macica
jest czysta. pozdrawiam i doradzam konsultację z lekarzem, nawet swoim, tak dla
pewności. bez zabiegu to może potrwać kilka dni. powodzenia.

[margonik]

Nie musi boleć. Ja miałam łyżeczkowanie pod znieczuleniem ogólnym (mała
narkoza) i nic nie czułam - ani w trakcie, ani po.

Nie wiem, czy lepiej wyczyścić szpitalnie czy czekać na naturalne
wyczyszczenie, ale gdybym mogła wybierać, wolałabym nie mieć łyżeczkowania.
Fizycznie ok, ale psychicznie źle zniosłam ten zabieg (pomijając sam fakt
straty dziecka, którego w rzeczywistości nie było, bo też miałam pusty
pęcherzyk). W każdym razie łyżeczkowanie źle mi się kojarzy, z wiadomych
względów, a ponadto odebrałam je jako bardzo silną ingerencję w mój organizm.
Wołałabym poczekać, aż macica sama się oczyści (zaczęłam właśnie krwawić) a
później skontrolować na USG czy wszystko w porządku i dopiero wówczas, gdyby
były do tego podstawy, ewentualnie zrobić łyżeczkowanie. Ale mi wyboru nie
dano. Po prostu od razu trafiłam do szpitala, a tam, wiadomo, nastawieni są
tylko na jedno.

Nie mogę Ci udzielić konkretnej rady - łyżeczkować, czy nie - bo nie jestem
lekarzem i nie potrafię ocenić ewentualnych zagrożeń i skutków. Ale jeśli dano
Ci wybór, popytaj lekarzy (może masz kogoś znajomego, albo po prostu idź na
jakąś dodatkową konsultację) i sama oceń, co wolisz.

Ja byłam w 12 tygodniu.

Ewetka chyba jestes z Września?

[p.magdalenka]

mój dzidziuś umarł w 9 tc a nosiłam go do 11tc i w środe miałam zabieg
przeprowadzony w pełnym znieczuleniu. nie miałam zadnych objawów tylko cholerny
sen ktory to przepowiedział. to nic nie boli tylko psychika troszke. dzis juz
nie ma znaku po plamieniu i odpoczywam i czekam na @ i za 3mc próbuje dalej.
nie ma co sie załamywac. głupie to co powiem ale cieszmy sie ze nie stało sie
to póżniej. pozdrawiam i współczuje bo wiem co to znaczy i ze w lato znowu
spotkamy sie na forum. pozdrawiam
M i Aniołek

[ewetka]

Cześć MAdziu, tak pamiętam Cię z z forum wrześniowego. Jak to wszystko się
skończy mam właśnie zamiar rozpocząć "pracę" za 3 miesiące.
Moja Kruszynka musiała umrzeć dużo wcześniej, bo w 9 tygodniu masz już dzidzię
a u mnie tylko pęcherzyk. Ja w Sylwestra złapałam jakiegoś obrzydliwego wirusa
i myślę, ze on mógł zaszkodzić Kruszynie. Strasznie za nią tęsknię. A mój 15
miesięczny synek chyba czuje, ze mama jest bardzo smutna bo ciągle chodzi
tulić się i całuje mnie. Tak bardzo chciałam tej dzidzi.

[margonik]

Na pocieszenie powiem Ci, że mój lekarz, gdy dowiedział się, że miałam pusty
pęcherzyk, pocieszył mnie, że w swojej karierze nie spotkał jeszcze w życiu
pacjentki, która by poroniła dwukrotnie z taką diagnozą, i że nie ma żadnych
podstaw by sądzić , że to się powtórzy. Także za trzy miesiące czas starać się
od nowa

[beta755]

Drogie dziweczyny, tak bardzo wam współczuję... ja poroniłam jedno z ciąży
bliźnieczej i tak się zastanawiam... bardzo się boje bo ta ciąża jest zagrożona
poronieniem a lekarz nawet nie dał mi zadnych leków... byłyscie już w 2,3
miesiącu czyjak chodziłyście szybciej do gin to widziałyście malenstwa,
słyszałyscie bicie serduszek i póxniej nagle wszystko sie skomnczyło czy
pierwsza wizyta i od razu taki szok przepraszam nie chce was bardziej
dołować tylko poznać fakty

[ewetka]

Mój gin nie robi USG na każdej wizycie, przez całą ciążę USG zleca 3 razy:
w 12 tygodniu- badanie przezierności karkowej,
24-26 tydzień kolejne badanie
i ostatnie 34-36 tydzień.
U mnie macica stale się powiększała, więc gin nie widział powodów, żeby wysyłać
mnie na dodatkowe USG.
W połowie 12 tygodnia zaczęłam plamić, ale wiązałam to z tym, ze dźwignęłam
wózek z synkiem w środku i to mogło mi zaszkodzić.
W połowie 13 tygodnia poszłam na USG żeby zbadac przezierność karkową i
przeżyłam szok.
Pierwszą ciążę miałam bez problemów, poród tak samo, połóg rewelacja_ nigdy w
życiu nie spodziewałam się jakichkolweik komplikacji przy kolejnej ciąży.
Odtsawiłam leki, po 2 dobach zaczęłam lekko krwawić, wczoraj miałąm taki mini
poród, dzisiaj też już delkatne krwawienie. Organizm sam sie oczyścił.
Mimo, że mam ogromne zaufanie do swojego lekarza przy następnej ciąży chyba
poszukam takiego, który ma USG w gabinecie. Będę chyba spokojniejsza.
Pozdrawiam

[michelle74]

Pozdrawiam wszystkie dziewczyny cieplutko.Zaglądam na to forum od dawna, ale
poraz pierwszy piszę.Czytam wszystko, co tylko się da na temat poronień, bo
również przez to przechodziłam we wrześniu 2004 roku.Moja diagnoza również
brzmiała "brak echa zarodka".
A piszę specjalnie do MARGONIK - moja droga nawet nie wiesz, jak to co
napisałaś dodało mi skrzydeł!Że w karierze Twojego ginekologa takie sytuacje
się nie powtarzały.Ja cały czas mam nadzieję, że to był jednorazowy incydent, a
po Twoim poście jeszcze bardziej uczepiłam się tej nadziei, że teraz będzie
dobrze (starania zaczęliśmy w grudniu, po tych 3 zalecanych, magicznych
miesiącach).Musi być dobrze.
Pozdrawiam.

[margonik]

Mnie to też uskrzydliło

[ziz4]

a ja chyba będę się bała...

[margonik]

Myślę, że prawie każda z nas będzie się bała. Nie koniecznie tego, że powtórzy
sie poronienie z taką samą diagnozą, ale że wogóle się powtórzy. Skoro raz to
przeżyłyśmy, mamy świadomość, że może to się stać po raz drugi oraz świadomość,
że to boli. Pierwsze tygodnie ciąży nie będą już nigdy radosne, ale pełne
strachu, że i tym razem przejedziemy się na swojej nadziei.

A mi na dodatek minął pierwszy entuzjazm (że będę sie starać po trzech
miesiącach) i pojawił się strach przed dzieckiem w ogóle. Bardzo chciałam mieć
dziecko i cała moja świadomość zaczęła się na nie nastawiać, a teraz... Mam
takie zwykłe strachy, że może lepiej jeszcze nie, że jak ja sobie poradzę itd.
Takie dziecko jest przestawieniem życia o 180% i o ile za pierwszym razem
podeszłam do tego z euforią, to teraz się boję. Jestem osobą, która dużo
pracuje i jednocześnie często (niestety) zaniedbuje swój dom. I nie mam
pojęcia, jak znajdę w swoim życiu miejsce dla dziecka. A jeszcze trzy miesiące
temu, gdy wyobrażałam sobie, jak bije we mnie jego serduszko, zupełnie nie
miałam takich dylematów!

A wszystko jeszcze pogarsza fakt, że mój mąż jest bardzo nastawiony na dziecko.
Już nawet wymyślił sobie termin i okoliczności w jakich je zrobimy. I nie mam
pojęcia, jak mu powiedzieć: "słuchaj, ale może jeszcze nie teraz?". Mam
wrażenie, że gdybym powiedziała mu o swoich rozterkach, to bym go tym strasznie
przybiła. On nawet teraz, gdy używamy prezerwatyw, nie bardzo chce się ze mną
kochać! Owszem, robimy to, ale widzę, jak go to odrzuca i cały czas się
dopytuje, czy nie można by już teraz normalnie, z myślą o tym, bym zaszła w
ciążę. Może właśnie dlatego, że jakby nie zostawia mi sie wyboru, mam wobec
tych powtórnych starań takie mieszane uczucia.

[hanna26]

Ewetko, pamiętam cię z forum wrześniówek i nie muszę chyba dodawać, jak mi jest
przykro. U mnie było podobnie jak u ziz4 - w 9. tygodniu wykryto puste jajo
płodowe. Prawopodobnie przyczyną było zapalenie piersi (jeszcze wtedy karmiłam)
i bardzo wysoka gorączko w okresie spodziewanej miesiączki. Mnie moja lekarka
od razu kazała jechać do szpitala i tam przez pewien czas podawano mi leki
na "samoistne poronienie". Krwawiłam, ale poronienie nie następowało, co
zostało sprawdzone na usg. W związku z tym po kilku dniach miałam
łyżeczkowanie, pod znieczuleniem ogólnym (narkoza). Nic nie bolało, płóźniej
też nie miałam żadnych dolegliwości.
Myślałam że to koniec, że nie będziemy mieli więcej dzieci, tym bardziej, że
dwa miesiące później wykryto u mnie krwiaka wewnątrzmacicznego. Krwawiłam chyba
ze trzy tygonie, myslałam, że to się nigdy nie skończy...
Ale po pięciu miesiącach od zabiegu znowu zaszłam w ciążę! Na początku byłam
pewna, że to znowu puste jajo płodowe, mówiłam mężowi, żebysmy nikomu nie
wspominali, po co znowu martwić rodziców. Na pierwszym usg omal nie umarłam, bo
pani zepsul sie głośnik i znou - tak jak wtedy - słyszałam tylko głuchą ciszę.
Dopiero po pewnym czasie powiedziała mi, że serce bije.
Dzisiaj jestem w czwartym miesiącu, drugie usg miałam niedawno, jak na razie
wszystko ok. Wierzę, że i u mnie, i u was będzie dobrze, że wszystkie doczekamy
sie szczęśliwie naszych dzieciaczków. Chociaż o tamtym przeżyciu rzeczywiście
bardzo trudno jest zapomnieć.
Pozdrawiam cieplutko,
hania.

[rzasia]

Dziewczynki, pocieszyłyście mnie. Słyszałam, że te puste jajeczka się zdarzają,
ale właśnie nie wiem jak z ich "powtórkami" u tych samych kobiet.
Musimy żyć nadzieją, że nas już to nie spotka. Puste jajo to zupełnie coś
innego niż poronienie nawykowe, Bo to nie "wchodzi w nawyk".
Bardzo pragnę, ale też się boję.

[ewetka]

Ja mam czarne wizje.
Do tej pory dwa razy udało mi się szybko zajść w ciążę. Pierwsza ciąża wzorowa,
no nic mi nie było, poród szybki, synek zdrowy, karmiłam piersią, szybko
schudłam- rewelacja. Teraz ciach w pierwszym cyklu, myślałam, ze będzie jak
przy MAćku, a tu taka niespodzianka
Teraz boję się, ze zaczną się schody, no bo ile można miec takiego farta jak
ja, a może nie bedę mogła zajść w ciąże, albo cos się bedzie działo z ciązami i
zamiast małej różnicy wieku będzie ogromna przepaść, albo wcale. Doła mam
okrutnego, może za kilka dni kiedy krwawienie się skończy dojdę jakoś do
siebie, ale na razie jest ciężko. Zwłaszcza, ze jestem sama, bo mąż wyjechał. A
w samotności człowieka zawsze głupie myśli nachodzą.
Pozdrawiam

[p.magdalenka]

Ewetka nie martw sie tak. Juz masz synka i to jest wazne, sa kobiety jak ja
które nie maja jeszcze dzieci i juz poroniły. to dopiero mozna posufitowac i
obarczac sie czarnymi myslami typu nie zajscia juz w ciaze i schooodami.
przykro mi ze tak sie stało ze jestes teraz sama bo wiem jak potrzebna jest
bliskosc drugiego człowieka i cheć pitulenia sie. ale głowa do góry! jeszcze
tylko tesciki i badanka i za trzy miesiace znowu bedziemy sie uskarzac na
mdlosci.
Kochana Badz Dobrej Myśli
Pozdrawiam
M i Aniołek