A ja mam dość...`

[atka27]

Właśnie czytam, może lepiej napisze szperam, po necie ... Mam jakis zly
dzien - w sumie bylo ok ale przyjechalam z pracki, mąż ma swoj cichy dzien co
oznacza ze sie nie odzywa i milczy - i pyka telewizorkiem... a ja bym chciala
sie przytulic, pogadac... nio coz moze wy mnie jakos pocieszycie.

Ja poronilam w czerwcu - w dzien dziecka i nadal nic... czesto przy okresie
placze ze znow @ nadeszla... Mezowi prawie nic nie mowie, bo wiem ze on tez
cierpi na ten swoj 'CICHY' sposob... NAJGORSZE ze nie ma komu sie wyplakac no
i to ze gdzies tam zgubilam me rozowe okulary - Nie Wiecie Gdzie takie sie
kupuje ??

Wypilam piwko - w sumie za jednym zamachem - pierwszy raz mi sie cos takiego
zdarzylo - to chyba przez to ze wczoraj poszlam do fryzjera zaszalalam i
wydalam 300 zeta (zarabiam 700!!!) a kochany mężulek nic nie powiedzial -
zero reakcji a wlosy krotsze i innego koloru... nic poprostu znow mam okres a
nie dzidzie ....

[mmm72]

Kurcze, co tu powiedzieć... Mogę tylko tyle, że nie jesteś sama z takimi
problemami. No nie załamuj się, banał. prawda?! ALe może choc trochę optymizmu.
Piję Twoje zdrówko i za nasze przyszłe dzieciaczki. Pozdrawiam Cię serdecznie i
głowa do góry
MMM

[sanchia]

Jak tylko znajdę sklepik z różowymi okularami od razu kupię takowe dla każdej z
nas. Ale cudnie wtedy będzie
A póki co musimy się dzielnie trzymać i wspierać.....

Pozdrawiam ciepło i dodaję sił resztką swoich

[agaka1]

nie przejmuj sie mezem ... Oni rzadko zauwazaja zmiane fryzury No moze poza
przypadkami ekstremalnymi ) 3maj sie mocno, nastepna owulacja bedzie nalezec
do Ciebie i Twojego maluszka!

[boberek76]

Wierzę, że masz dość, my chyba wszystkie tutaj mamy dość, ale dzięki temu forum
dajemy radę. Po to tu jesteśmy, choć wolałybyśmy tutaj nie być... Trzymaj się
ciepło, uda się nam.

[golo25]

Kochana Atko, rok temu też trafiłam na to forum, z tym samym problemem co Ty. I
to samo czułam, chcialo mi się wyć, a mąż to wycie znosił miesiąc, dwa, potem
miał dość. On też to przeżył, ale chciał postawić mnie do pionu, myśleć
pozytywnie, dbać o siebie i planowac następną ciążę. W tym jest nasza siła, że
mimo tych przeżyć nadal chcemy mieć dziecko. Następne szarpanie zaczyna się
przy staraniach, próbowaliśmy pół roku i nic, znowu wycie, sprawdzanie owulacji
i całe szaleństwo z mojej strony. Znowu interweniowało moje kochanie, tłumaczył
mi, że problem jest w głowie i moim desperackim czelaniu na dziecko. Kazał sie
wyluzować i czeakć spokojnie. Dopiero wtedy zrozumiała, że tak naprawdę nie
mamznaczenia, czy to będzie za miesiąc, dwa, czy trzy, bo i tak wcześniej czy
póxniej będę miała dziecko. I wtedy się stało. Później zaczynają się następne
nerwy - ciąża po poronieniu nie jest juz taka radosna i bezstresowa. Ale
przywykłam, dotrwałam do 13 tygodnia i jestem pełna nadziei.

Kochana życzę tego Tobie także. I wszystkim dziewczynom na tym forum. Wiem, że
teraz może ciężko Wam myśleć pozytywnie, ale podreperujcie się i wskakusjcie na
forum dla starających się. Dobrze jest się później oderwać i myśleć pozytywnie.
Wiem to po sobie. Zresztą bardzo dużo dziewczyn z forum poronienia, które mnie
wsparły rok temu jest już teraz mamusiami. Wy też będziecie.

Gosia

[zaisa]

Atko, mój mąż, jesliby zareagował, to wyłacznie tekstem: "Co Ty zrobiłaś??" Ale
przebiła go moja Mama w dniu ślubu) Po jej reakcji prawie wkładałam głowę pod
kran Uratowała mnie świadkowa i jej siostra, które właśnie weszły i od drzwi
zakrzyknęły, że jest mi świetnie. Chyba i mąż i mama nie lubią zmian...
Ale widzę, że do fryzjera chodzimy z podobną częstotliwością
Atko, spróbujcie może pomysleć o wakacjach, jakiś bardziej ruchliwych może. I
mogą być majowe Sama myśl Cię może zajmie a potem zmiana otoczenia, ruch i
relaks jakoś Cię odblokują i... Swego (lipcowo -sierpniowego) czasu pojechaliśmy
w góry z założeniem niepatrzenia na owulację. No i do nas Maleństwo przyszło w
schronisku na Turbaczu... albo w pewnym bardzo wykwintnym pokoju na poddaszu w
Szczawnicy ((tylko drzwi były wyjatkowo niskie i wchodziło się tam na
czworakach, ale nad głowami mieliśmy okno w dachu pełne gwiazd)).
Niestety, skończyło się jak się skończyło, ale chciałabym, żeby następne
starania były w jakiś sposób do tamtych podobne.
A naszym panom toby przydało się służbowe szkolenie "Jak troszczyć się o żony".
Służbowe szkolenia jakoś im łatwiej akceptować...
Przytulam serdecznie. Łyknij piwka i za mnie, ok?

[mama.mimi]

Witaj
Ja urodziłam miesiąc temu i chodze na cmentarz, tyle mam z tej 5miesięcznej
męczarni. Miałam problem żeby zajść w tę ciążę. Ponad pół roku starań i mój gin
wpadł na pomysł że pewnie mam prolaktynę rozregulowaną, no i miał rację. Brałam
bromergon przez kilka miesięcy. Dodam że 4 lata temu urodziłam zdrowe dziecko.
Mój problem też tkwił w głowie, za bardzo chciałam tego dziecka i prolaktyna
zaszalała.
Aż chyba wypiję dzisiaj lampeczkę wina za nasze zdrowie psychiczne przede
wszystkim.
Trzymaj się ciepło