Fatima, Fatima

[Gość: Arek 2]

Akt Zawierzenia Najświętszej Maryi Panny (tuż poniżej)

Fatima na Kalwarii

Bezwstydna moda a Fatima cz. I

Bezwstydna moda a Fatima cz. II

Prośba do czytelników

Rekolekcje fatimskie:

Spis treści

Mowa Ducha Świętego przez rekolekcyjne okoliczności - Homilia główna



Aktualizacja strony: 07.12.2002r.







Tekst 1



AKT ZAWIERZENIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY*



1. <<Niewiasto, oto syn Twój!>> (J 19, 26).

Gdy zbliża się ku końcowi Rok Jubileuszowy,

w którym Ty, o Matko, na nowo ofiarowałaś nam Jezusa,

błogosławiony owoc Twojego przeczystego łona,

Wcielone Słowo, Odkupiciela świata,

szczególne wzruszenie budzą w nas te słowa,

bo kierują nasze myśli ku Tobie

i czynią Cię naszą Matką:

<<Niewiasto, oto syn Twój!>>

Zawierzając Ci apostoła Jana,

w wraz z nim synów Kościoła i wszystkich ludzi

Chrystus nie umniejszył ale raczej potwierdził

swą rolę jedynego Zbawiciela świata.

Ty jesteś blaskiem, który nie przyćmiewa

światłości Chrystusa,

bo istniejesz w Nim i przez Niego.

Całą swą istotą mówisz fiat: Tyś jest Niepokalana,

w Tobie istnieje pełnia łaski.

I oto Twoje dzieci gromadzą się wokół Ciebie

u zarania nowego Millennium.

Głosem Następcy Piotra,

z którym łączą się liczni pasterze,

przybyli tu z wszystkich części świata,

Kościół z ufnością błaga Cię dziś o wstawiennictwo,

uciekając się pod Twoją macierzyńską opiekę

w obliczu wyzwań, jakie kryje przyszłość.

2. W tym roku łaski

wielu zaznało i nadal zaznaje

przeobfitej radości z daru miłosierdzia,

którego Ojciec udzielił nam w Chrystusie.

W Kościołach Partykularnych rozsianych po świecie,

a zwłaszcza tutaj, w centrum chrześcijaństwa,

wiele różnych grup wiernych przyjęło ten dar.

To miejsce rozbrzmiewało entuzjazmem młodzieży,

stąd zanosili swoje modlitwy chorzy.

Tędy przeszli kapłani i zakonnicy,

artyści i dziennikarze,

ludzie pracy i nauki,

dzieci i dorośli,

i wszyscy rozpoznali w Twoim umiłowanym Synu

Słowo Boże, które stało się ciałem w Twoim łonie.

Swoim wstawiennictwem wyjednaj nam, o Matko,

aby owoce tego Roku nie zostały zmarnowane,

a ziarna łaski rozwijały się

aż do pełnej miary świętości,

do jakiej wszyscy jesteśmy powołani.

3. Pragniemy Ci dzisiaj zawierzyć przyszłość,

która nas czeka,

prosząc Cię, abyś towarzyszyła nam w drodze.

Żyjemy w niezwykłej epoce,

porywającej a zarazem pełnej sprzeczności.

Ludzkość dysponuje dziś

niesłychanie skutecznymi środkami,

którymi może zamienić świat w kwitnący ogród

albo obrócić go w ruinę.

Posiada niezwykłe możliwości oddziaływania

na same źródła życia:

może je wykorzystać ku dobru,

w granicach zakreślonych przez prawo moralne,

ale może też iść za głosem krótkowzrocznej pychy,

która każe nauce odrzucać wszelkie ograniczeni

i prowadzi ją nawet do podeptania szacunku

należnego każdej istocie ludzkiej.

Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek w przeszłości

ludzkość stoi na rozdrożu.

Także teraz, Najświętsza Panno,

zbawienie jest tylko i wyłącznie w Twoim Synu Jezusie.

4. Dlatego, Matko, pragniemy zabrać Cię do siebie

jak apostoł Jan (por. J 19, 27),

aby uczyć się od Ciebie, jak naśladować Twego Syna.

<<Niewiasto, oto dzieci Twoje!>>

Stajemy tutaj przed Tobą,

aby zawierzyć Twojej macierzyńskiej opiece

samych siebie, Kościół i cały świat.

Proś za nami Twego umiłowanego Syna,

aby udzielił nam obficie Ducha Świętego,

Ducha prawdy, który jest źródłem życia.

Przyjmij Go dla nas i z nami,

jak w pierwotnej wspólnocie jerozolimskiej,

zgromadzonej wokół Ciebie

w dniu Pięćdziesiątnicy (por. Dz 1, 14).

Niech Duch otworzy Serca na sprawiedliwość i miłość,

niech prowadzi ludzi i narody

ku wzajemnemu zrozumieniu

i wzbudza w nich stanowczą wolę pokoju.

Zawierzamy Ci wszystkich ludzi,

poczynając od najsłabszych:

dzieci, które jeszcze nie przyszły na świat

oraz te, które narodziły się pośród ubóstwa i cierpienia,

młodych poszukujących sensu,

ludzi pozbawionych pracy,

nękanych przez głód i choroby.

Zawierzmy Ci rozbite rodziny,

starców pozbawionych opieki

i wszystkich, którzy są samotni i nie maja nadziei.

5. O Matko, która znasz cierpienia

i nadzieje Kościoła i świata,

wspomagaj swoje dzieci w codziennych próbach,

jakich życie nie szczędzi nikomu,

i spraw, aby dzięki wspólnym wysiłkom wszystkich

ciemności nie przemogły światła.

Tobie, Jutrzenko zbawienia powierzamy

naszą drogę w nowym Millennium,

aby pod Twoim przewodnictwem

wszyscy ludzie odnaleźli Chrystusa,

światłość świata i jedynego Zbawiciela,

który króluje z Ojcem i Duchem Świętym

na wieki wieków. Amen.



* Zawierzenie Matce Bożej Kościoła i świata Trzeciego Tysiąclecia, dokonane
przez papieża Jana Pawła II, na zakończenie Mszy Świętej wieńczącej obchody
Jubileuszu Biskupów, największego po Soborze Watykańskim II zgromadzenia
biskupów całego świata, dnia 8 października 2000 roku. W komunikacie wydanym
przez Główny Komitet Wielkiego Jubileuszu 2000 w Rzymie, Akt ten został
określony jako wielka pieczęć Maryjna na całym Roku Świętym.

Dopełnieniem Aktu Zawierzenia stała się modlitwa Papieża z dnia 8 grudnia
2000 roku, na Placu Hiszpańskim w Rzymie, w której Jan Paweł II poświęcił
świat Niepokalanemu Sercu Maryi.



cofnij



Listopad 1974

i luty 1976

Tekst 4

FATIMA NA „KALWARII”

(FATIMSKIE ORĘDZIA) *



„Fatima przedstawia jedno z najważniejszych, jeśli nie najważniejsze

w ogóle, wydarzenie religijne czasów obecnych”.



(Dr L. Fischer z Hamburga

autor głośnej książki o Fatimie

pt. „Fatima das portugiesische Lourdes“)



Wstęp

Co nas skłania do zainteresowania się na nowo Fatimą i całą historią objawień
N.M.P., które tam miały miejsce w r. 1917? Szukanie sensacji? Nie. Ckliwa
pobożność ludowa, jak inni mówią – w ogóle narodowa? Także nie!

A może moda na objawienia? Od literatury „objawieniowej” aż się roi!

To pierwsze ubliżałoby naszemu kapłańskiemu stanowi i chrześcijańskiej
godności wolnych synów Bożych. Jeśli chodzi o to trzecie – jesteśmy spokojni.
Ci, którzy robią najwięcej szumu w literaturze teologicznej zdążają w
przeciwnym kierunku.

Bierzemy ten temat na nasz warsztat, ponieważ skłaniają nas do tego fakty,
obok których nie można przejść obojętnie. Przytoczę tylko niektóre:

1. Literatura dotycząca przepowiedni fatimskich. W czasie wizyty
kolędowej spotkałem się z czterema różnego rodzaju maszynopisami krążącymi
wśród wiernych o Fatimie oraz z innymi apelami wzywającymi do publicznej
pokuty.

2. Tygodnik „Forum” nr 42 z października 1970 r. przedrukowuje artykuł z
francuskiej „L‘espresso” z taką pointą:

„Jeszcze do niedawna wiedźmy i czarownicy wiedli żywot potajemny i anemiczny.
Dzisiaj tryumfalnie wychodzą z ukrycia, pozwalają się fotografować (jak np.
Antoni La Vay wielki kapłan świątyni szatana w Los Angeles), w długim
płaszczu z czarnego aksamitu, zaopatrzony w maleńkie spiczaste rogi. Strój
ten nie jest przypadkowy. Dla uczniów diabła oznacza on, że po całych
stuleciach wygnania, ukrywania się w katakumbach ich Mistrz może wystąpić z
odsłoniętą przyłbicą. Wydaje się, że sprawdza się już trzecia przepowiednia
Fatimy- „I oto diabeł będzie swobodnie hulał po świecie”.

3. Ks. Henryk Weryński w artykule zamieszczonym w „Myśli społecznej”
pisze:

„Może nie wszyscy czytelnicy słyszeli o „Ostrzeżeniu z Fatimy”, którym
zaszokował mnie jeden z bardzo wykształconych katolików świeckich (...) Mój
rozmówca był wstrząśnięty komunikując mi to ostrzeżenie.

Przyznam się, że i ja nie mogę przejść obojęt

[Gość: Przemek]

Skąd to skopiowałeś?