witomir
24.02.04, 16:30
Podczas gdy z polskiej literatury można się dowiedzieć, że Polacy są narodem
dumnym, z literatur obcych częściej wynika, że jesteśmy narodem durnym.
Kompleksy polskie nabrzmiałe w czasach komunizmu (czyli w okresie okupacji i
podbicia) przybrały postać dwojaką; albo nienawiści do samego siebie i
prób "zmycia" polskości, albo wybujałego szowinizmu mesjańskiego,
upatrującego w polskiej biedzie i degrengoladzie oznakę wyjątkowości i
namaszczenia.
Jedni gotowi byli lizać cudzoziemskie buty, drudzy siedzieli z założonymi
rękami, winiąc Żydów czy zdradę Zachodu.
Ani jedna, ani druga postawa nie była dobrym fundamentem dla myśli polskiej,
dla opracowania nowoczesnego narodowego planu działania - polskiej polityki.
Dziś, po okresie wolnościowego "zachłyśnięcia" sprzed dekady, Polacy znów
spuścili głowy. Brak wiary w siebie i poczucie niemocy to główne czynniki
umożliwiające trwanie obecnego układu, w którym siła narodu marnowana jest
codziennie i na każdym kroku.
Państwo polskie ogarnia chaos, a Polaków wegetacja. Wiele zrezygnowanych osób
opowiedziało się w referendum za Unią Europejską, gdyż wmówiono im, że
federacja pozwoli naprawić polską państwowość i "przywróci normalność". Było
to coś na kształt współczesnej wersji argumentu, że "przyjdą Niemcy i zrobią
porządek".
Nie ma dumnej Polski, dziś polscy biedacy śnią o "szklanych domach", ale nie
mają pomysłu, jak je budować. Wszyscy chcą Polski bezpiecznej, zasobnej i
silnej, po czym otwierają butelkę ukraińskiego samogonu...
Poczucie społecznej niemocy jest wszechogarniające, kraj znów jest podzielony
na "my" i "oni". Niczym w feudalizmie "my" mają być dozgonnie rządzeni, "oni"
mają zaś spijać śmietankę... W trosce o spokój społeczny od czasu do
czasu "oni" dopuszczają do koryta kilku nowych trybunów ludowych...
Co przezwycięży marazm? Jak odrzucić kamień narodowego upadku? Zacznijmy od
siebie.
Jeśli społeczeństwo nie uświadomi sobie swej siły, zginie. Zacząć od siebie,
to znaczy wszędzie i zawsze popierać brata-Polaka (proszę wybaczyć staromodny
zwrot); wszędzie piętnować nieprawość. Większość Polaków, którzy narzekają na
złodziejstwo "tych na górze", bez żadnej żenady gotowa jest przyjmować
drobne "dowody wdzięczności".
Moralność nie polega na zasadzie wzajemności. Jeśli on kradnie, nie daje mi
to prawa, by kraść... Jeśli on chełpi się znajomościami w urzędzie, to nie
znaczy, że ja również powinienien w pierwszej kolejności obsługiwać
pociotków...
Zmiana polskiej mentalności jest koniecznym warunkiem odrodzenia.
Walka o polską dumę - nie tę rozkrzyczaną i butną, lecz roztropną i
pracowitą - jest w dziejszych czasach wymogiem chwili. Tę rewolucję każdy z
nas zacząć może już dzisiaj, bez oglądania się na siły, które ponad głowami
skuwają świat. Jeśli spełnimy ten wymóg, puścimy w ruch niezwykłe domino.
Andrzej Kumor