witomir
11.08.04, 16:50
Mimo cyklicznych zmian związanych z wahaniami kursów, polski dług zagraniczny
w przeliczeniu na mieszkańca systematycznie rośnie: w 1995 r. wynosił 1360
dolarów, a na koniec 2003 r. znacznie przekraczał 2 tys. USD -
pisze „Dziennik Polski”.
Po pierwszym kwartale br. nasz dług zagraniczny przekroczył 87 mld USD, co
stanowi prawie 6,5 mld wzrostu w stosunku do końca 2003. Jak poinformował
NBP, około połowę tej kwoty stanowią zagraniczne zobowiązania
przedsiębiorstw, które od paru lat “wyprzedzają” pod tym względem sektor
rządowy i samorządowy.
Bezpieczeństwo finansowe państwa zależy przede wszystkim od stosunku długu
krótkoterminowego do zadłużenia długoterminowego; zadłużenie krótkoterminowe
wszystkich krajowych podmiotów szacowane jest obecnie na przeszło 15 mld USD.
Choć kwoty wyglądają przerażająco, należy jednak dodać, że przeważa opinia,
iż duże rezerwy dewizowe państwa gwarantują bezpieczeństwo spłat; ponadto, w
przypadku przedsiębiorstw sporą część długu stanowią zobowiązania
zlokalizowanych w Polsce spółek-córek, co uważane jest za dość bezpieczne.
Nie zmienia to jednak w niczym faktu, że wciąż bardzo daleko nam do wyrwania
się z zaklętego kręgu zadłużenia: na początku gierkowskiej dekady nasze
zagraniczne zobowiązania wynosiły w sumie ok. 1 mld USD, obecnie co roku same
raty kapitałowe wynoszą po kilka mld USD, co gorsza ocenia się, że spłata
długów PRL, w połączeniu z nowymi długami, wymagać będzie kolejnych pożyczek.
Do końca roku Ministerstwo Finansów zamierza m.in. spłacić Bankowi Światowemu
700 mln USD; w tym celu – choć plan na ten rok został już wykonany - nie
wyklucza kolejnej emisji obligacji za granicą, „gdyby pojawiła się jakaś
szczególnie korzystna oferta”, co de facto oznaczałoby zaciągnięcie kolejnego
kredytu.
