Rosyjski model chiński

[msciwoj24]

Nowa rewolucja październikowa - ktoś powiedział a propos afery
Chodorkowskiego. Przesada. To raczej początek, z dużym wyprzedzeniem,
drugiego mandatu obecnego prezydenta. Bruksela ma już hasło: gambit Putina.

Trzy ruchy na otwarcie. Najpierw Chodorkowski. Najpotężniejszy z oligarchów
jest sam sobie winien: zachciało mu się polityki, finansował opozycję, i to
na kilka tygodni przed wyborami. Nawet w zachodniej demokracji byłaby to
operacja podejrzana. No a w Rosji Putina?!

Potem holding naftowy niebezpiecznie rosnący w potęgę i niezależność. Fuzja
Jukosa z Sibnieftem i wizja powstania giganta na skalę światową, atrakcyjna
dla inwestorów zachodnich, jest niebezpieczna dla Kremla. Tutaj mało kto się
dziwi: Rosja, państwo na dorobku, chce, choć nieszlachetnymi sposobami,
utrzymać kontrolę nad swoim głównym źródłem dochodów.

I wreszcie koniec "Rodziny" Jelcyna. To, w politycznym sensie, walka pokoleń.
Odejście Wołoszyna oraz, zapewne niedługo premiera Kasjanowa, krytycznych
wobec "presji" na Chodorkowskiego, oznacza odsunięcie ludzi "tamtej" epoki od
wpływu na politykę i interesy.

Na Kremlu jest zgoda co do gambitu i parametrów strategii: gospodarka
rynkowa, ale monopol władzy, polityczna neutralizacja oligarchów,
redystrybucja części ich majątku, państwowa kontrola inwestycji
zagranicznych, ograniczenie lub zduszenie wolności słowa, rozbrojenie
opozycji. I w konsekwencji mocne państwo, w razie potrzeby autorytarne. W
wielkim skrócie - rosyjska wersja modelu chińskiego.

Poprzeczka jest więc ustawiona bardzo wysoko. Pozostają dwa pytania.
Pierwsze, poważne: jak długo wytrzyma dziwny sojusz dwóch niepasujących do
siebie grup aktualnie sprawujących władzę z nadania Putina i przez niego
sprowadzonych - lojalnych technokratów z Petersburga i rosnących w potęgę
oficerów byłego KGB ? Dzisiaj mają wspólny interes. Ale jutro?

I drugie, raczej retoryczne: jak się zachowa zagranica? Nie ma paniki, ale
jest niepokój. W optyce zachodu z zapowiedzianej przez Putina "dyktatury
prawa" znika prawo, zostaje dyktatura. Tak widziany gambit Putina
(aresztowanie Chodorkowskiego i sekwestr akcji Jukosa, powrót do samowoli
KGB) to gwałt na podstawowych regułach gry wolnorynkowej i państwa
prawa. "Sinizacja" reżimu stanowiłaby ostry zwrot w polityce Putina. Pytanie,
czy utrudniłaby wchodzenie Rosji na orbitę nowoczesnego świata? Nie.

Putin zna naturalnie lęki zachodnie. Stara się ograniczyć negatywny wpływ
zamachu na Chodorkowskiego na obraz Rosji w opinii światowej. W
rzeczywistości Putin się nie przejmuje, wie, że ryzyko nie jest poważne. Wie,
że handel świata z Chinami kwitnie. Że nikt nie zrezygnuje z interesów z
Rosją. Nikt w USA z powodu Chodorkowskiego nie zechce zrezygnować z roli i
udziału Rosji w wojnie z terroryzmem; nikt we Francji czy Niemczech nie
zechce osłabić z powodu konfiskaty części akcji Jukosa "osi pokoju". Tak jak
w sprawie Czeczenii, tak i w sprawie Chodorkowskiego czy oligarchów w ogóle
(nikt ich tu nie lubi) zachód zamknie oczy, da Putinowi wolną rękę i już za
kilka dni na szczycie rosyjsko-europejskim w Rzymie serdecznie uściśnie mu
dłoń i podpisze nowe umowy. Polityka jest polityką, business is business.

www1.gazeta.pl/swiat/1,34181,1757165.html

[msciwoj24]

Po ośmiu dniach w areszcie najbogatszy Rosjanin, nazywany carem ropy Michaił
Chodorkowski, zrezygnował w poniedziałek z prezesury koncernu naftowego Jukos.
Kreml pozbył się groźnego rywala w walce o władzę. Teraz Chodorkowski chce się
zająć się swoją fundacją Otwarta Rosja. Ale eksperci twierdzą, że ma do wyboru
tylko więzienie lub emigrację
Opuszczam firmę. Jestem pewien, że wysoce profesjonalny i zwarty zespół
doświadczonych menedżerów z pomocą rady nadzorczej poradzi sobie z zadaniem
globalizacji interesów spółki JukosSibnieft" - czytamy w oświadczeniu
Chodorkowskiego. W praktyce oznacza to, że oligarcha wycofał się z walki z
Kremlem, któremu kilka miesięcy temu rzucił rękawicę, otwarcie finansując
partie opozycyjne przed grudniowymi wyborami do Dumy. W odpowiedzi prokuratura
wszczęła przeciwko Jukosowi kilka postępowań pod zarzutem zaległości
podatkowych i przekrętów przy prywatyzacji w latach 90. Mimo to "wart" 8-11 mld
dol. Chodorkowski nie zaprzestał działalności, chociaż jego prawa ręka - Płaton
Lebiediew - od lipca siedzi w areszcie, a siedzibę Jukosu co kilka dni nękano
rewizjami. Nadal wspierał liberalne Jabłoko, prorynkowy Sojusz Prawicy oraz
antykremlowskich komunistów. Kupował też gazety i stacje telewizyjne przez
które chciał dotrzeć ze swym programem do społeczeństwa. W październiku ruszył
w objazd kraju, spotykał się z gubernatorami i studentami, tłumaczył, po co
Rosji społeczeństwo obywatelskie. Tego Kreml nie zniósł i 25 października
Chodorkowskiego aresztowano w Nowosybirsku pod zarzutem narażenia państwa na
stratę miliarda dolarów. W zeszłym tygodniu prokuratura zamroziła 44 proc.
akcji Jukosu, co wywołało panikę na giełdzie i spadek notowań spółki o prawie
20 proc.

- Chodorkowski ustąpił przede wszystkim w interesie firmy. Ale zachował tyle
złości do prezydenta Putina, że przy pierwszej okazji zechce się zemścić - mówi
nam Leonid Radzichowski, znany rosyjski politolog.

Oświadczenie specjalne

Ogłaszając dymisję Chodorkowski wydał specjalne oświadczenie. "Bezprecedensowy
sukces Jukosu nie ma analogii w historii biznesu w Rosji i za granicą" - pisze
Chodorkowski. Przypomina, że w ciągu ostatnich siedmiu lat zlikwidowano długi
firmy wynoszące 3 mld dol., sześciokrotnie zmniejszono koszty wydobycia ropy,
dwukrotnie zwiększając produkcję. "Płacone przez nas podatki tylko w tym roku
wyniosą 5 mld dol. Co roku wydajemy 100 mln dol. na cele charytatywne. Jesteśmy
najbardziej przejrzystą firmą w Rosji".

Chodorkowski potwierdza, że jego ambicją było stworzenie koncernu naftowego
zdolnego do konkurencji z największymi gigantami świata. Po dobiegającej końca
fuzji Jukosu z inną kompanią Sibnieft firma Chodorkowskiego byłaby czwartym
koncernem naftowym świata kontrolującym największe złoża. "Ale w obecnej
sytuacji muszę zrezygnować z osobistego udziału w rozwoju firmy. Jako szef
muszę zrobić wszystko, by wyprowadzić nasz zespół spod ataku na mnie i moich
partnerów" - pisze Chodorkowski. Na końcu zapewnia, że po wyjściu z aresztu
chce zarządzać swoją fundacją Otwarta Rosja, która prowadzi działalność
charytatywną i zajmuje się budową społeczeństwa obywatelskiego w
Rosji. "Gdziekolwiek bym nie pracował, wszystkie siły oddam mej ojczyźnie -
Rosji. Głęboko wierzę w jej wielką przyszłość!" - kończy oświadczenie
Chodorkowski.

Jukos w górę

- Decyzja Chodorkowskiego o odejściu z Jukosu świadczy o jego
odpowiedzialności - komentuje Irina Jasina, szefowa Otwartej Rosji.

Dosłownie kilka minut po decyzji Chodorkowskiego akcje Jukosu i cała moskiewska
giełda gwałtownie poszły w górę. Za papiery Jukosu płacono prawie 13 proc.
więcej niż w piątek, choć ich kurs jest wciąż o 15 proc. niższy niż przed
aresztowaniem Chodorkowskiego. - Szef Jukosu nie mógł z aresztu zarządzać
spółką. Odchodząc, zrobił to, co powinien zrobić każdy odpowiedzialny menedżer -
mówi Witalij Jermakow, analityk rynku ropy.

Przedstawiciele rosyjskich władz starają się minimalizować skutki sprawy
Chodorkowskiego dla gospodarki, zwłaszcza przed zaplanowanym w tym tygodniu
szczytem Rosja - UE we Włoszech. Nowy szef administracji prezydenta Dmitrij
Miedwiediew stwierdził, że prokuratura, prowadząc działania przeciwko Jukosowi,
powinna mieć na uwadze ich skutki gospodarcze. Wyraził także wątpliwość, czy
zamrożenie przez prokuraturę 40 proc. akcji koncernu w zeszły czwartek było
legalne, skoro formalnie papiery należały do firm zarejestrowanych za granicą.
Minister finansów Aleksiej Kudrin zapewniał wczoraj w wywiadzie dla
dziennika "Kommiersant", że kłopoty Jukosu nie załamią gospodarki rosyjskiej.


www1.gazeta.pl/swiat/1,34174,1756917.html

Nieposłuszny, do tego Żyd

[msciwoj24]

Obecny atak Putina na rosyjskich oligarchów to największy akt konfiskaty
majątków żydowskich od czasów hitlerowskich Niemiec
W oczach ludzi reżimu Władimira Putina "przestępstwa" popełnione przez
Chodorkowskiego są bardzo poważne. Jako prezes firmy Jukos Oil jest on
skutecznym biznesmenem, który stworzył największy prywatny koncern w Rosji na
gruzach radzieckiego sektora energetycznego, wprowadził w nim zachodnie
standardy zarządzania i rozpoczął rozmowy na temat jego fuzji z największymi
spółkami amerykańskimi. W dzisiejszej Rosji sam ten fakt mógłby być uważany za
zagrożenie dla państwa, ale prawdziwe oskarżenie kryjące się za tym
aresztowaniem jest o wiele poważniejsze.

W klimacie porównywanym przez postępowych rosyjskich menedżerów do budzącego
trwogą okresu lat 50. Chodorkowski popełnił fatalny błąd, polegający na
wygłaszaniu swoich opinii na tematy polityczne. Był też na tyle zuchwały, by
udzielać partiom opozycyjnym wsparcia finansowego.

Rebelia oligarchy

Chodorkowski miał dodatkowe nieszczęście, że był ostatnim oligarchą, któremu
udało się przetrwać. Tym, którzy zaniedbali naukę rosyjskiego, warto
przypomnieć, że termin "oligarcha" jest stosowany w odniesieniu do "bogatych
Żydów", którzy zarobili swoje pieniądze w wyniku przeprowadzanej na początku
lat 90. prywatyzacji na wielką skalę majątku radzieckiego. Bycie Żydem, który
odniósł sukces, wciąż nie jest dobrze widziane w historycznie antysemickiej
Rosji.

Od czasu wyboru Putina na prezydenta Rosji w 2000 r. każda ważniejsza postać,
która była zmuszona do emigracji lub została aresztowana pod zarzutem
popełnienia przestępstw finansowych, miała żydowskie pochodzenie. W ujęciu
wartościowym jesteśmy świadkami największej bezprawnej konfiskaty majątku
żydowskiego w Europie od czasu wywłaszczeń dokonywanych przez nazistów w latach
trzydziestych.

Niestety konsekwencje aresztowania Chodorkowskiego sięgają głębiej niż tylko
stłumienie głosów domagających się demokracji i powrót oficjalnego
antysemityzmu. To zatrzymanie musi być postrzegane w szerszym kontekście coraz
agresywniejszych działań, zarówno w sferze wojskowej jak i pozasądowego
rozstrzygania sporów, podejmowanych przez Moskwę wobec Ukrainy, Mołdowy,
południowego Kaukazu i Czeczenii. W ubiegłym miesiącu Putin domagał się od
Ukrainy podpisania traktatu gospodarczego, który uczyniłby z tego kraju wasala
Rosji.

Okazało się również, że rosyjskie służby wywiadowcze były odpowiedzialne za
nieprawidłowości w wyborach przeprowadzonych w Azerbejdżanie i Gruzji oraz
kupczenie wpływami w Mołdowie i Abchazji, a rosyjskie kanonierki stanęły
naprzeciw ukraińskiej Straży Przybrzeżnej w trakcie bezprawnej próby przejęcia
kontroli nad atrakcyjnym gospodarczo torem wodnym.

Bilansując jego pierwszą kadencję, warto zwrócić uwagę, że Putin zręcznie
wykorzystał fakt, iż Ameryka skoncentrowała się przede wszystkim na wojnie z
terroryzmem i wyzwalaniu Iraku. Obecnie Moskwa i inne stolice
wschodnioeuropejskie uważnie obserwują, w jaki sposób Waszyngton zareaguje na
ostatnie wydarzenia. Jeśli Stany Zjednoczone nie zajmą twardego stanowiska w
obliczu tak nagłośnionego aresztowania, szowiniści w rosyjskim ministerstwie
obrony i w FSB dojdą do słusznego wniosku, że nie będzie żadnej stanowczej
reakcji na próby przywrócenia neoimperialnej strefy wpływów obejmującej nowe
demokracje położone na południe i wschód od Rosji. Oprócz spodziewanego
bandytyzmu zimnowojennego i konfiskat finansowych, powinniśmy oczekiwać, że
nowe siły rządzące w Rosji sfałszują wyniki przyszłorocznych kluczowych wyborów
w Gruzji oraz na Ukrainie i nadal będą wspierać brutalną dyktaturę Łukaszenki
na Białorusi.

Nabici w butelkę

Aresztowanie Chodorkowskiego stawia bolesne pytania przed ludźmi
odpowiedzialnymi za politykę amerykańską. Nie można już dłużej trwać przy
stwierdzeniu, że podejmowane przez prezydenta Busha w dobrej wierze próby
nawiązania osobistej przyjaźni z Putinem doprowadziły do umocnienia demokracji.
W istocie, po każdej wizycie prezydenta Putina na ranczo w Crawford czy w Camp
David następowało cyniczne ograniczenie swobód demokratycznych w Rosji. O ile
wciąż pozostaje niejasne, jakie to pozytywne cechy duszy Putina odkrył Bush w
trakcie ich pierwszego spotkania w Słowenii, o tyle jest w pełni oczywiste, że
jest to "dusza" niedoszłego Piotra Wielkiego.

Z pewnością w Waszyngtonie znajdą się i tacy, którzy będą twierdzili, że każdy
oligarcha ma coś na sumieniu. I że rozsądniej byłoby nie narażać naszych
stosunków z Putinem z powodu jednego człowieka albo jednej firmy. Ale są
również i tacy, którzy prawdopodobnie wciąż jeszcze czekają na fakty w sprawie
Dreyfusa, zanim zajmą wobec niej stanowisko. Wszyscy pozostali już wiedzą, że
wystrychnięto nas na dudków.

© The Washington Post
tygodnikforum.onet.pl/1138990,0,5869,922,2,artykul.html

Złodzieje Majątku Narodowego

[borebitsy]

msciwoj24 napisał:

> Obecny atak Putina na rosyjskich oligarchów to największy akt konfiskaty
> majątków żydowskich od czasów hitlerowskich Niemiec

HAHAHAHA, żydy płaczą.

Takicch akcji bedziewięcej , W Polsce też się odbierze zagrabiony majątek
narodowy.

Trzeba być chyba Zydem Zeby wierzyć że można sobie przyswoić majątek społeczny
i nikttego nie zauważy.

Ja za poważne malwersacjekarałbym smiercią. Ile Rosjan zmarło przez ich
ekstrawagancje. Todopieropoczątek. I to Putin dodatkowozrobił durnia z Szamona
kiedy wdniu jego wizyty muczołowego Zyda zapuszkował.

Hahaha i dobrze. W Polsce też tak będzie. Im później tymbardziej krwawo.

> W oczach ludzi reżimu Władimira Putina "przestępstwa" popełnione przez
> Chodorkowskiego są bardzo poważne. Jako prezes firmy Jukos Oil jest on
> skutecznym biznesmenem, który stworzył największy prywatny koncern w Rosji na
> gruzach

A kto zgruzował ten sektor ?

radzieckiego sektora energetycznego, wprowadził w nim zachodnie
> standardy zarządzania i rozpoczął rozmowy na temat jego fuzji z największymi
> spółkami amerykańskimi. W dzisiejszej Rosji sam ten fakt mógłby być uważany
za
ciach , trudno, nastepny Holokaust, oh pehowe te żydki

[alex.4]

Zobaczymy czy Putin rzeczywiście bedzie w stanie dobrać się do Jukosu. To
zagriożenie dla Rosji. zamiast normalnieć znowu tarza się ona w oparach
absurdu... Rosji czyli nigdzie....
Pozdr

[borslaw]

po prostu złodziej ten chodorkowski.
ładnie to tak ojczyznę okradać?

[msciwoj24]

Brutalna prawda o właścicielu Chelsea

Reporter niedzielnej gazety "News Of the World" odkrył brutalną prawdę o
Romanie Abramowiczu, właścicielu Chelsea Londyn. Dziennikarz dotarł aż do
Moskwy, gdzie odszukał byłą żonę Abramowicza - Olgę - pisze "Życie Warszawy".

Ta zdradziła, że Rosjanin zbudował swoją fortunę na czarnorynkowych interesach.

Abramowicz zaczynał budować majątek od szmuglowania markowych wyrobów do
rodzinnej Ukty na Syberii. W walizce 20-letniego wówczas Rosjanina znajdowały
się wówczas m.in. papierosy Marlboro, perfumy Chanel, spodnie Wranglera,
których nie sposób było dostać nawet na wolnym rynku. Gdyby został przyłapany
przez strażników lotniska groziłoby mu pięć lat więzienia na Syberii.

Czarnorynkowy biznes przynosił mu krocie w drugiej połowie lat 80., w czasach,
gdy studiował w Ukcie inżynierię budowy dróg i autostrad. Wówczas to poznał się
z Borysem Bierezowskim, blisko związanym z prezydentem Rosji Borysem Jelcynem.
To był przełom w życiu Abramowicza.

Gdy dokonywała się prywatyzacja rosyjskiego sektora naftowego, przejął warte
miliard funtów syberyjskie przedsiębiorstwo naftowe Sibneft za jedyne... 80
milionów. Wszystko dzięki układom z Jelcynem. Niedługo potem stał się
właścicielem drugiego w świecie producenta aluminium - rosyjskiego koncernu
RusAl.

sport.onet.pl/826308,wiadomosci.html