wrażenia

[maruda2]

Od pewnego czasu mnie to intryguje i jestem ciekawa Waszych odpowiedzi. Otóż mam w pracy dwóch kolegów, którzy z uporem zwracają się do mnie per pani. W sumie to niby nie jest nic takiego dziwnego. Ale u mnie w pracy atmosfera panuje dosyć luźna i raczej każdy z każdym sobie po imieniu gada. Jeden z tych kolegów jest trochę młodszy, więc można by to tym tłumaczyć. Z tym, że różnica wieku nie jest zbyt wielka, no - matką jego nie mogłabym być Drugi to już całkiem zagadka - bo w moim wieku. I tak się zastanawiam o co chodzi. Czyżbym u niektórych powodowała takie "usztywnienie obyczajów" ?
Macie tak ? Że nie możecie się przemóc, żeby do kogoś zwracać się mniej oficjalnie ?

[lesher]

Może taka drętwa w pracy jesteś
Albo takie sprawiasz wrażenie.

[maruda2]

nooo dzięki tylko dlaczego w przypadku wyłącznie tych dwóch delikwentów

[anguac24]

A po rączkach całują?

[maruda2]

brrr... po rączkach nikt nikogo już nie całuje

[lesher]

> nooo dzięki tylko dlaczego w przypadku wyłącznie tych dwóch delikwentów

Może tak w stosunku do tej dwójki jesteś królowa śniegu, a z resztą się fraternizujesz

[maruda2]

ja sobie myślę, że oni się mnie trochę boją tylko nie wiem dlaczego

[robert.83]

Pytania pomocnicze: Podlegają Ci? Zależą od Ciebie? Możesz zrobić im dobrze albo źle? Są z firmy współpracującej? Zrobiłaś im coś co mogło spowodować aktywne i naumyślne zdystansowanie się tą formą grzecznościową?

[maruda2]

Nie, nie i nie. I stąd moje zadziwienie.

[maruda2]

lesher napisał:

> Może taka drętwa w pracy jesteś
> Albo takie sprawiasz wrażenie.

może i jestem, ale na pewno nie w pracy

[ikamii]

U mnie była luźna atmosfera.
A proponowałaś przejście na "Ty",może nie wiedzą że mogą po imieniu mówić

[maruda2]

Proponowałam. A nawet gorzej - ja im nie "panuję"

[ikamii]

To może bardziej dobitnie i z humorem

[witamina_b12]

> Macie tak ? Że nie możecie się przemóc, żeby do kogoś zwracać się mniej oficjal
> nie ?

Miewam.... głównie wtedy gdy kogoś nie lubię albo nasze kontakty są baardzo sporadyczne i nie mam okazji wyrobić sobie nawyku zwracania się imieniem - adługo wcześniej zwracałam się per pani/pan.

[szarlotka_ja]

>Macie tak ? Że nie możecie się przemóc, żeby do kogoś zwracać się mniej oficjalnie ?

Oczywiście, że macie
W tej pierwszej pracy panują dość sztywne zasady i raczej sobie paniujemy, choć z większością jestem po imieniu. Generalnie trudno się tam przebić i nawiązać jakieś przyjaźnie. Jest sporo osób starszych ode mnie, na przykład z jednym gościem miałam zajęcia na studiach. Generalnie trudno mi się dogadać i wolę zostać w stosunkach oficjalnch.

W drugiej pracy, nie umiem się przemóc żeby do szefa mówić po imieniu bo jest dużo starszy, a już wielokrotnie mi to proponował
Tam z kolei panują dość luźne zasady i z każdym jedziemy po imieniu, choć prawdę mówiąc nie pamiętam wszystkich imion bo się na co dzień nie widujemy. Tylko do szefa jak na razie się nie umiem przekonać

[maruda2]

ja z kolei kiedyś miałam szefową, do której musiałam się zwracać nie inaczej niż "pani kierowniczko"

[jovian]

Żeby się przemóc to nie, ale zawsze wolałem panować/paniować jeśli danej osoby nie znałem za dobrze.
Teraz nie mam problemu z wyborem sposobu zwracania się do współtworzących dobrobyt właściciela, gdyż firmowy savoir-vivre kategorycznie nakazuje zwracanie się do wszystkich niezależnie od stopnia zaznajomienia się i pozycji w hierarchii per ty. No ewentualnie po imieniu można. Trochę mi głupio czasem jak piszę maila do jakiejś szychy której nie widziałem na oczy i zaczynam:
Maćku,
czy mógłbyś...

[maruda2]

Skracanie dystansu
Nagminne to się stało w mailach i telefonach reklamowych - teraz mamy wiadomość od pani Ani do pani Moniki. Albo chociaż od pani Ani, jeśli nie zna się imienia odbiorcy. I przyznam, że to akurat mi się nie podoba. Bo wiem, że to typowy zabieg socjotechniczny, który ma na celu zmanipulowanie odbiorcy i wymuszenie na nim czegoś, czego zazwyczaj tak naprawdę nie chce.

[jovian]

Może i skracanie, ale akurat w społeczności firmowej takie anglosaskie 'per ty' znacznie ułatwia życie. Nie musisz się przejmować czy ktoś się nie obrazi jak niebacznie pominiesz tytulaturę.

[maruda2]

i dlatego w pracy mi się to podoba

[witrood]

Nie. We wcześniejszych różnie bywało. W pierwszej z 25-latkami (sam byłem wówczas w tym wieku) niektórymi byłem na Pan/Pani, a z Paniami/Panami koło 60 byłem na "Ty". To chyba zależy od otwartości.

[silencjariusz]

Mam tak. I zupełnie się tym nie przejmuję. Nie muszę z wszystkimi być na ty, nie muszę wszystkich lubić, wszyscy nie muszą mnie lubić. Uważam, że dystans jest czymś zdrowym.

[witamina_b12]

Zgadzam się z Silem

[maruda2]

Otóż właśnie .... dystans... Ja wiem, że bardzo skutecznie potrafię go stwarzać. Choć zazwyczaj tego nie chcę. Po prostu tak mi wychodzi. A to kiepsko wpływa na kontakty międzyludzkie. I stąd właściwie moje zastanawianie się nad wspomnianymi kolegami. Myślałam, że już w chociaż w pracy sobie z tym poradziłam. Najwyraźniej nie do końca...

[maruda2]

Dwoma kolegami się nie przejmuję. To raczej taki przyczynek do autoanalizy. Tak mi się jakoś refleksje nad sobą zebrało