Do rodziców

[dolores2222]

Czy czujecie, że wasze dzieci są seksualizowane?
Czy czujecie się zagrożeni przez LGBT?
Czy czujecie, że samotny pan z kotem może być dla was autorytetem w wychowaniu waszych dzieci? Że jest wiarygodny w tym, kiedy mówi nam o tym, jak ma wyglądać poprawna politycznie rodzina? Że kobieta i mężczyzna to jedyny słuszny model?
Bo ja czuję coraz większy rozdźwięk pomiędzy tym, co mówi, a tym, jak żyje.
Bo zastanawia mnie, jakim cudem ma takie duże poparcie wśród ludzi.
I zastanawia mnie, czy to ja jestem normalna, czy jednak od normy odbiegam

[witrood]

To nie do mnie. Ale jak dla mnie to LGBT nie jest podstawowym problemem Polski, ani na + ani na -. Ja bym chciał, żeby przeprowadzono jakieś poważne sondaże wśród tego środowiska np. na temat tego, jaka jego część chce legalizacji związków jednopłciowych czy adopcji (która i tak jest bardzo trudno osiągalna nawet wśród par hetero, a praktycznie niemożliwa dla singli). Znam kilku przestawicieli/ek i żadne tego nie chce. A trochę się to forsuje na siłę.

[dolores2222]

A ja znam parę dziewczyn, które wychowują wspólnie córkę. Adoptowała ją jedna z nich. Na zewnątrz są tylko przyjaciółkami, nie obnoszą się z tym, że razem śpią. Pewnie się boją. I ja to rozumiem. Ale dziecko rośnie i za chwilę pójdzie do szkoły. I jak to dziecko zacznie opowiadać, jak się sprawy mają w rodzinie. I tego boją się najbardziej. A są razem od wielu lat. Tworzą naprawdę świetną rodzinę, gdzie dużo się rozmawia i widzę, jaka mała jest szczęśliwa. A wiem, z jakiego środowiska ją wyrwały. Powiem ci szczerze, że dopóki nie poznałam osobiście tej właśnie rodziny, byłam przeciwna adopcjom przez pary jednopłciowe. Ale patrząc na nie, nie umiem powiedzieć, że znajduję choć jeden negatyw.

[witrood]

Znam osobiście jedną osobę transseksualną (wtedy koleżanka z podstawówki) i drugi taki sam przypadek z widzenia z bliskiej okolicy (też K -> M) i żyją w związkach z kobietami (Ta druga po zmianie płci nawet legalnie się z nią ożeniła i wychowuję razem dzieci tej drugiej) i chyba większych incydentów nie ma. W liceum w starszej o rok klasie była jawna para lesbijska.
Jestem przeciw wszelkim prześladowaniom, ale z tym forsowaniem postulatów na siłę, podpisywaniem deklaracji, itp. to mam odczucia ambiwalentne.

[dolores2222]

Na siłę to nic nie jest dobre. Myślę, że nasze społeczeństwo jest jeszcze niedojrzałe pod wieloma względami. Kiedy porównamy choćby z Anglią, gdzie mój znajomy gej uciekł przed poniżeniami ze strony nawet najbliższej rodziny. Teraz od ponad 10 lat żyje w związku z facetem, razem prowadzą knajpę (nie gejowską) i zastanawiają się nad powiększeniem rodziny. Ciekawa jestem, czy to on tak dobrze trafił, czy moje wrażenia o zderzeniu mentalu Polaków i Anglików są słuszne. Kevin, może podpowiesz, tak z pierwszej ręki, jak to naprawdę wygląda.

prosilbym o korekte:

[obrotowy]

dolores2222 napisała:
> Na siłę to nic nie jest dobre.
Myślę, że nasze społeczeństwo jest jeszcze niedojrzałe pod wieloma względami


Moze jednak lepiej byloby napisac "mniej tolerancyjne obyczajowo"?
Bo tolerancja nie jest sama w sobie wartoscia - jest jedynie CECHA.


I to, ze ktos jest mniej tolerancyjny nie oznacza, ze jest niedojrzaly (
czyli jakby "gorszy", bo mogly przeciez "dojrzec")


ERGO: tolerancja nie jest miara "dojrzalosci"- bo spoleczenstwo bardziej tolerancyjne ,
nie musi byc przez samo to lepsze...

Polacy sa np. bardzo tolerancyjni jezeli chodzi np. o kombinacje na podatkach i znajomi wzajemnie udzielaja sobie porad - jak tu zakombinowac...
(co w moim kraiku jest niemozliwe - bo jeden drugiego by "zakapowal")

[dolores2222]

Dziękuję za pouczający wykład.

[kevinjohnmalcolm]

dolores2222 napisała:

> Ciekawa jestem, czy to on tak dobrze trafił, czy moje wrażenia o zderzeniu mentalu Polaków
> i Anglików są słuszne. Kevin, może podpowiesz, tak z pierwszej ręki, jak to naprawdę wygląda.

Twoje wrażenia są słuszne. W Anglii gej to generalnie taki sam facet jak inni, większość ludzi nie ma kompletnie nic do nich. Wiadomo, że ludzie różnie reagują, ale ogólną normą jest kompletne nieprzywiązywanie jakiejkolwiek uwagi do orientacji seksualnej, to prywatna sprawa. Gejów Anglików (i lesbijek w sumie też) jest bardzo wielu i trudno tu żyć nie spotykając ich w codziennym życiu, nie pracując z nimi, itd.

Inną sprawą jest jednak przegięcie ze strony ruchów LGBT (czyli ludzi którym jak najbardziej należy się normalne traktowanie) jeżeli chodzi o promocję. Momentami to idzie za daleko, bycie gejem, lesbijką lub trans stało się w pewnym sensie modne. Mimo wszystko wolę jednak tę "modę" niż polskie szczere chamstwo i tępienie ludzi tylko ze względu na to że mają inne upodobania seksualne. Skoro ja przeżywam niezłe jazdy z Polakami, bo śmiem mieć nieco inny gust niż większość jeżeli chodzi o urodę dziewczyn, to nie wyobrażam sobie co w Polsce muszą przeżywać geje i lesbijki.

[dolores2222]

Dzięki, Kev
Co przeżywają geje?
Jeden przykład. Kiedy zmarła mu mama, dowiedział się przez przypadek. A kiedy zdążył na pogrzeb, ojciec nie pozwolił mu podejść do grobu. Stał tam, nad grobem swojej żony i złorzeczył mu.

[witrood]

U nas też trudno nie spotkać. Chociaż w moich dotychczasowych miejscach pracy spotkałem tylko jednego, który otwarcie o tym mówił i było to z 15 lat temu. W obecnej jest jeden, ale się o jego orientacji nie mówi, chociaż każdy wie. Na studiach miałem jedną wykładowczynię, jawną lesbijkę (chodziła na tematyczne manifestacje), dziś już emerytkę.

[6688katarzyna]

Dolores, jak to możliwe by w Polsce singielka adoptowała dziecko? Jak ona tego dokonała? - moja koleżanka stara się od dobrych 15 lat i jest poza kolejką. Uruchomiła nawet drogę via kościół i też bez efektu. To bardziej mnie zaskoczyło niż sytuacja prywatna obu pań.

[szarlotka_ja]

Też jestem ciekawa. Ja kiedyś chciałam się zaopiekować córką kuzyna, który zbłądził na złą drogę, a dziecku groził dom dziecka i niestety mój stan cywilny stanął na przeszkodzie. Na szczęście w tamtym wypadku wszystko się dobrze skończyło, ale nie wiem jakbym to zniosła gdyby dziewczynka rzeczywiście trafiła do domu dziecka...

[stasi1]

Znajoma internetowa pochwaliła się że 2 lata temu adoptowała 7 letniego chłopca. Pytam się czy z mężem a ona że nie, sama

[kevinjohnmalcolm]

Współczuję temu chłopcu. Z dziewczynką jeszcze nie byłoby problemu, ale wychowanie chłopca przez samotną matkę tak, żeby nie miał potem problemów w życiu, jest ekstremalnie trudne. Wiadomo że lepsza samotna matka niż pełna rodzina z ojcem tyranem, ale to nie jest dobre rozwiązanie. Chłopcy wychowani przez samotne matki regularnie zmagają się z różnymi problemami (między innymi mają ogromne problemy w późniejszych kontaktach z płcią przeciwną).

[dolores2222]

Kevin, a skąd o tym wiesz?

[kevinjohnmalcolm]

Zapytaj dowolnego psychologa lub socjologa, to są sprawy powszechnie znane.
Zresztą sam nawet oficjalnej wiedzy nie potrzebuję - wśród moich czterech kumpli z dzieciństwa, którzy byli od małego wychowani przez samotne matki, żaden do tej pory się nie ożenił.

[dolores2222]

Ty też się nie ożeniłeś. A rozumiem, że masz pełną rodzinę... Nie wypytuję cię, ale wydaje mi się, że sam czynnik samotnego rodzicielstwa nie jest aż tak znaczący.
To tak jak z dziećmi rozwiedzionych rodziców. Patrz: Młoda. Można nimi żonglować, uczyć nienawiści do tego drugiego rodzica, robić mu tym krzywdę. Ale można też normalnie. Każdy rozwód jest sam w sobie traumą dla dziecka. Ale zarówno mnie, jak i mojemu byłemu, przyświecała jedna zasada: żeby Młoda jak najmniej na tym ucierpiała. Dzisiaj wiem, patrząc na nią, że daliśmy radę. I cieszy mnie to jak nic innego.

[kevinjohnmalcolm]

dolores2222 napisała:

> A rozumiem, że masz pełną rodzinę...

Nie, nie mam. Znam więc sprawę z pierwszej ręki. Nie chciałem już o tym pisać.


> wydaje mi się, że sam czynnik samotnego rodzicielstwa nie jest aż tak znaczący.

Wiadomo że największe znaczenie ma zachowanie danego rodzica, warunki panujące w danym domu, ale czynnik samotnego rodzicielstwa jest niestety bardzo istotny w przypadku chłopców (szczególnie jedynaków) wychowanych przez samotne matki, nie posiadających żadnych kontaktów z ojcem. Dokładnie o takim przypadku pisałem, bo wychowanie dziewczynki przez samotną matkę to kompletnie inna bajka, tam w ogóle nie występują pewne problemy, które są bardzo znaczące dla chłopców.

[dolores2222]

Przepraszam, jeśli byłam niedelikatna.
Nie chodziło mi o wypytywanie ciebie...
Po tym co napisałeś, widzę, że moje zdanie na ten temat jest czysto teoretyczne, więc jak to z teorią bywa, jedne się sprawdzają a inne nie.

[apersona]

kevinjohnmalcolm napisał:

> Współczuję temu chłopcu. Z dziewczynką jeszcze nie byłoby problemu, ale wychow
> anie chłopca przez samotną matkę tak, żeby nie miał potem problemów w życiu, je
> st ekstremalnie trudne. Wiadomo że lepsza samotna matka niż pełna rodzina z oj
> cem tyranem, ale to nie jest dobre rozwiązanie. Chłopcy wychowani przez samotn
> e matki regularnie zmagają się z różnymi problemami (między innymi mają ogromne
> problemy w późniejszych kontaktach z płcią przeciwną).

Tu jest wybór między domem dziecka a samotną matką i to nie z przypadku.

[kevinjohnmalcolm]

apersona napisała:

> Tu jest wybór między domem dziecka a samotną matką

Niezupełnie, wybór jest także między domem dziecka a małżeństwem które chciałoby takie dziecko adoptować, niestety jest to utrudniane na wszelkie sposoby. Moi dobrzy znajomi adoptowali wiele lat temu 7-latka, nawet nie chcesz wiedzieć przez ile lat piekła i walenia głową o ścianę przeszli żeby w końcu pozwolono im na adopcję. Są wspaniałymi rodzicami, chłopak jest już prawie dorosły.

[dolores2222]

Aż z ciekawości zapytam moje znajome mamusie, jak to u nich było, tzn. u niej...
Bo nie sądziłam, że w Polsce problem adopcji jest aż tak duży.

[kevinjohnmalcolm]

Nawet nie masz pojęcia jak koszmarny jest to problem. Przeczytaj sobie poniższy artykuł. Już pierwsze zdanie mówi całą prawdę - łatwiej w Polsce dziecko kupić, niż adoptować.

weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,23790491,adopcja-po-polsku-najnowszy-raport-nik-poruszyl-i-kandydatow.html

[apersona]

kevinjohnmalcolm napisał:

> Niezupełnie, wybór jest także między domem dziecka a małżeństwem które chciałob
> y takie dziecko adoptować, niestety jest to utrudniane na wszelkie sposoby. Mo
> i dobrzy znajomi adoptowali wiele lat temu 7-latka, nawet nie chcesz wiedzieć p
> rzez ile lat piekła i walenia głową o ścianę przeszli żeby w końcu pozwolono im
> na adopcję.

Ale te utrudnienia są skutkiem długiej procedury adopcyjnej i nieuregulowanej sytuacji prawnej dzieci, a nie preferencji dla singielek.

[kevinjohnmalcolm]

Napisałaś tak, jakby w tamtym przypadku był jedynie wybór między domem dziecka a singielką.
Istnieje przede wszystkim wybór między domem dziecka, a bezdzietnymi małżeństwami.

[apersona]

Bezdzietne małżeństwa zwykle marzą o niemowlęciu. Przy starszych dzieciach z różnymi poważnymi obciążeniami rzadko trafia się jakiś chętny(a).

[kevinjohnmalcolm]

Ale się trafiają, moi znajomi są tego przykładem.
Oczywiście jeżeli kompletnie nie ma żadnych par zainteresowanych, to lepszy rydz niż dom dziecka...

[marcepanka313]

apersona napisała:

> Bezdzietne małżeństwa zwykle marzą o niemowlęciu. Przy starszych dzieciach z ró
> żnymi poważnymi obciążeniami rzadko trafia się jakiś chętny(a).

To prawda. Znam takie trzy pary z dziećmi adopcyjnymi i tak szczerze, to chyba? tylko jedna jest tak naprawdę zadowolona z decyzji.Chociaż przy dzieciach biologicznych też nie ma pewności jakim to dziecko się okaże, jakie zachowania odziedziczy, na ile pozwoli na wychowanie.... to obserwując pary znajome mam wrażenie, że nie były chyba to decyzje do końca szczęśliwe.
Najmłodsza z par adoptowała maluszka. Szczęście trwało, dopóki nie okazało się, że dziecko ma problem z chodzeniem, a potem jak się okazało jest w niewielkim stopniu upośledzone umysłowo. Po kilku latach widziałam ich razem.... może to niepoprawne co powiem ale matka dziewczynkę traktowała jakby to dziecko było takim balastem, jakby się wstydziła
Drugie małżeństwo adoptowało dziewczynkę może dwuletnią, z tym że to było pewnie że trzydzieści lat temu i nie było świadomości, żeby z dzieckiem pracować psychologiczne. Dziewczyna jest agresywna, ma problemy ze swoją seksualnością i podejrzewam że to jeszcze bardziej pogłębia jej agresję, także w stosunku do rodziców. Jest wyobcowana w środowisku.
Ostatnia z par, o której kiedyś pisałam adoptowała dziecko w wieku okołokomunijnym i mimo, że dziecko było naprawdę problematyczne to praca z psychologiem przyniosła efekty. Dziewczyna wyszła za mąż, ma własne dziecko.
Ale oczywiście jest wiele pozytywnych przykładów i ogromny szacun dla kogoś kto się decyduje świadomie na adopcję dziecka chorego.....

[dolores2222]

Dziecko chore znalazło dom. Ma dwie mamusie i jest cholernie szczęśliwym dzieckiem. Nikt mnie nie przekona, że lepszy byłby dla niej dom dziecka. Zweryfikowało to moje poglądy na tę sprawę. Bo najważniejsze jest dobro dziecka a nie uprzedzenia moje czy innych.

[kevinjohnmalcolm]

Dom dziecka to patologia, którą należałoby jak najszybciej zlikwidować.

[stasi1]

Akurat mam coś podobnego u siebie. Mojego syna też wychowuje taka mama. Jak to mówię na dziewczynkę. Ja bywam u nich raz na miesiąc i kiedyś na placu zabaw takie trochę starsze dziewczyny pytają się mnie: Tatę Franek ma a co z mamą? Ona uważała ŻE PLAC ZABAW NIE DLA DZIECKA. Ale inna mama Alana praktycznie codzień przychodziła z synem z piłką. Nawet nie wiem czy mieszkają z ojcem

[dolores2222]

Nie wiem i nie pytałam o to. Wiem jedynie, że Mała urodziła się z dość poważną wadą wzroku. Może to było problemem dla tzw. normalnych rodzin? Nie wiem.

[apersona]

6688katarzyna napisała:

> Dolores, jak to możliwe by w Polsce singielka adoptowała dziecko? Jak ona tego
> dokonała? - moja koleżanka stara się od dobrych 15 lat i jest poza kolejką. Uru
> chomiła nawet drogę via kościół i też bez efektu. To bardziej mnie zaskoczyło n
> iż sytuacja prywatna obu pań.

Zdarza się jak dziecko jest starsze i jakoś wybrakowane. Matka koleżanki koleżanki wdowa z usamodzielnionymi dziećmi adoptowała chłopca 10+ z lekkim opóźnieniem umysłowym.

[gyubal_wahazar]

Jesienią przerabiałem z córkami ten temat, bo ponieważ obie na uniwerku, to dla nich szczególnie aktualne. Nie miały bladego pojęcia o temacie, więc posłuchały trochę i zręcznie zmieniły temat, ale tyle ile mogłem to zrobiłem i ziarnko zostało zasiane.

Pan z kotem nie ma na nie żadnego przełożenie bo żadna nie ogląda TV, ale żeby nie dały sie równieśnikom czy wykładowcom-marksjanon w kozi róg zapędzić, dostały na gwiazdkę po egzemplarzu 'Historii antykultury' Karonia.

Ja tam nie mam absolutnie nic przeciw homoseksualistom, ale na adopcję dzieci bym sie nie zgodził. Choć gdyby to były 2 panie, to bym się wahał

[dolores2222]

A znasz taką rodzinę?
Bo widzisz, miałam dokładnie takie samo zdanie nim poznałam przytoczony tu przykład.
Dla mnie najważniejsze jest dobro dziecka. A dziecko w tej rodzinie jest szczęśliwe, kochane, radosne... Jak mogłoby wyglądać jej życie bez mamuś? Nie wiem. Ale widzę jak wygląda teraz i nie wyobrażam sobie lepszego.

[gyubal_wahazar]

Nie znam, ale nawet wiedząc jaką traumą dla dziecka jest dom dziecka, bałbym się je oddać dwóm homoseksualistom.
Babeczkom, gdybym je trochę poznał może bym zaufał. Fajnie, że znasz tak pozytywny przykład, ale potrzeba by ich o wiele więcej by mieć graniczące z pewnością przekonanie, że ilość patologii w takich rodzinach nie przekracza jej wskaźnika w rodzinach tradycyjnych.

Facetom za to bym nie dał za żadną cholerę

[dolores2222]

A ilość patologii w tzw normalnych rodzinach?

[gyubal_wahazar]

No ale o co konkretnie pytasz ? Przecież o tym, że taka występuje dopiero co przyznałem. Warto by skorzystać z jakichś badań w Holandii gdzie takie adopcje są od lat i sprawdzić jak wyglądają statystyki.

Gdyby były ok, b ostrożnie zacząłbym ale tylko od lesbijek, a jakby było bdb, to może kiedyś (ale i tak pod b dużym znakiem zapytania) zaryzykowałbym z facetami, choć na razie przez myśl mi to nawet nie przechodzi

[turma.mortis]

rozwodnik heh
przykład niepatola
a córom wciska swój chłam
gdzie różnicę widzisz?

zasada jedna niech myśli same i przykładu nie bierze
znam takie dwa związki (dziwne)
i widzę że im wychodzi lepiej heh
bo choć starałem się tłumaczyć x lat by z ojca przykładu nie brać heh
to córy są tak podobne charakterami do mnie że...
lepiej ich nie spotkać na swej drodze

co do badań w hola za dużo zioła heh

[letniaburza77]

gyubal_wahazar napisał:

>
>
> Ja tam nie mam absolutnie nic przeciw homoseksualistom, ale na adopcję dzieci b
> ym sie nie zgodził. Choć gdyby to były 2 panie, to bym się wahał
>

Gubiszon ,Ty w sensie ,żeby Ciebie dwie panie adoptowały ? A jakie typy ?
Dwie biuściaste blondyny , czy bardziej takie orientalne klimaty ?

[gyubal_wahazar]

Oj Burzka, przecież to tak romantyczny temat, a Ty tak od razu z grubej rury. No ale jak już mnie przyparłaś, to takie 2 Japoneczki ale smukłe takie, jakby mnie chciały wte i nazad sponiewierać, to chyba bym się nie oparł

Widziałem taka jedną kiedyś że mmmmmmmmm no mówię Ci, że w hiraganie bym jej haika pisał i na lutni pod hacjendą okinawskie serenady grał. A Ty jakie masz fantazje erotyczne ? Tylko jak z hebanowymi zuchami, to niekoniecznie

[dolores2222]

Heba nowe to nawet by było niezłe

[letniaburza77]

gyubal_wahazar napisał:
. A Ty jakie masz fantazje erotyczne ? Tylko jak z hebanowymi zuchami, to niekoniecznie
>
Nie ,to zbyt oklepane .
>
>
>

[letniaburza77]

A jak ktoś nie toleruje homoseksualistów to polecam sztukę "Upiór w moherze " w teatrze kwadrat . Ja po jej obejrzeniu zapałałam niewypowiedzianą wręcz sympatią do nich.

[kevinjohnmalcolm]

letniaburza77 napisała:

> polecam sztukę "Upiór w moherze "


Poszedłbym ze względu na sam tytuł

[letniaburza77]

kevinjohnmalcolm napisał:

> letniaburza77 napisała:
>
> > polecam sztukę "Upiór w moherze "
>
>
> Poszedłbym ze względu na sam tytuł

Jest świetna tylko warto założyć nieprzemakalne majty ,bo można się zlać ze śmiechu . Albo i gorzej...

[kevinjohnmalcolm]

Dzięki
Muszę przypilnować, bo Teatr Kwadrat często jeździ na gościnne występy do Londynu, byłem kilka razy.

[witrood]

Ja polecam "Być jak Beata" w Teatrze Współczesnym w Szczecinie. Co prawda tylko mały fragment można zakwalifikować do tematu, ale spektakl jest super.

[gyubal_wahazar]

Najbystrzejszy gość którego spotkałem był homo, a poza tym miał tyle jakiegoś takiego hmmm no wdzięku, że nie sposób go było nie lubić. I nerwy ze stali. Ja waliłem w gacie już tydzień wcześniej, a on te moje slajdy brał w drodze do konferencyjniaka i przegladał na chwile przed zreferowaniem. W pokera wygrałby chyba więcej forsy niż zdążyliby wydrukować

[koszmarna.baba]

>ale na adopcję dzieci bym sie nie zgodził.

Też tak kiedyś myślałam a potem koleżanka (hetero) zadała mi pytanie: "Ale właściwie dlaczego? Przecież tych dzieci i tak nikt nie kocha, nikomu na nich nie zależy a to są tylko homoseksualiści a nie pedofile! Jeżeli potrafią dać im miłość i poczucie bezpieczeństwa to to jest dużo lepsza opcja niż samotność w bidulu".

[gyubal_wahazar]

O to 'jeżeli' właśnie chodzi. Wiesz że odsetek pedofili wśród homoseksualistów jest 2-3 razy większy niż wśród heteryków ?
Dlatego mówię, że facetom homo za skarby, a babkom - po b dokładnym przyjrzeniu się im

[dolores2222]

Gubiś, czasem mam wrażenie, że nie żyjesz życiem tylko statystykami...

[gyubal_wahazar]

Ale to dobrze, czy źle ?

[marcepanka313]

dolores2222 napisała:

> Bo zastanawia mnie, jakim cudem ma takie duże poparcie wśród ludzi.

To nie cud. To rozdawanie kasy i PR.

> I zastanawia mnie, czy to ja jestem normalna, czy jednak od normy odbiegam

Na dwoje babka wróżyła.

[gyubal_wahazar]

Marcyś, Twój legendarny talent dyplomatyczny połączony z umiłowaniem prawdy, budzi mój najgłębszy podziw

[marcepanka313]

No cóż poradzę, że w cuda nie wierzę.

[gyubal_wahazar]

A księdzu się do tego przyznałaś ?

[marcepanka313]

Mam pamięć wybiórczą.

[marcepanka313]

Eeeeee..... Oni bardziej wierzą w kasę niż ja.

[dolores2222]

Oj prawda, Maryciu, prawda

[marcepanka313]

A konkretnie...... Bo ja zawsze prawdę, świętą prawdę względnie g..... o prawdę....

[dolores2222]

Że norma to pojęcie względne.
A ja za normalną to średnio uchodzę

[samysliciel]

Tak sobie czytam te wszystkie wątki światopoglądowe, na forum czy internecie w ogóle i pomyślałem, że jak człowiek ma zajętą głowę w pozytywnym sensie, to go te wszystkie rozkminki g... uzik obchodzą.
Im mniejsza satysfakcja z życia codziennego, tym więcej poszukiwania, nie wiadomo czego, "poszerzają się horyzonty", byle mieć punkt zaczepienia, do rozmyślań, rozmowy, z kimkolwiek, o czymkolwiek.
Nie piję do autorki wątku, taka refleksja mi się nasunęła, odnośnie własnej, niedalekiej przeszłości.

[marcepanka313]

To oczywiste, że sytuacja osobista zmienia perspektywę i sposób myślenia.
Na tym forum czy na sąsiednich nieśmiałych może trochę więcej rozmowy na tematy związane z tytułem forum ale przecież to nie znaczy,że ludzie zamykają się na rozmowę tylko dlatego, że w życiu jest super....raczej inna tematyka jest bardziej zajmująca czy forma przekazu bardziej zawężona, bo bardziej bezpośrednia i dotycząca tego co tu i teraz.
Oznaczałoby to, że wszyscy piszący i korzystający z różnych możliwości wymiany swoich myśli mają problemy osobiste....
A gdyby nawet..... to takie pisanie może podziałać na kogoś terapeutyczne....
Czego najlepszym przykładem byłeś Ty sam.

[samysliciel]

marcepanka313 napisała:

> A gdyby nawet..... to takie pisanie może podziałać na kogoś terapeutyczne....
> Czego najlepszym przykładem byłeś Ty sam.

to nie terapia, lecz zabicie czasu było, a że się w życiu odmieniło? Fart, przypadek.

[marcepanka313]

samysliciel napisał:

>
> to nie terapia, lecz zabicie czasu było,

To bardzo głęboko grzebałeś w duszy dla zabicia czasu

a że się w życiu odmieniło? Fart, przy
> padek.

Na szczęście

[dolores2222]

Oczywiście, że masz rację. Kiedy byłam w małżeństwie, to o takich sprawach rozmawiałam po prostu z mężem. A kiedy Młoda była mała to już w ogóle człowiek nie wiedział w co ręce włożyć...
A teraz to forum jest takim trochę "mężem" do pogaduszek. Cieszycie się? (wiem, że sama się podkładam )))
Ale nie zgodzę się, że jak człowiek jest w związku, to nic innego go nie obchodzi. Chyba że jesteś na etapie motylków, to wiadomo, że człowiek żyje powietrzem i seksem

[samysliciel]

dolores2222 napisała:

> Ale nie zgodzę się, że jak człowiek jest w związku, to nic innego go nie obchod
> zi. Chyba że jesteś na etapie motylków, to wiadomo, że człowiek żyje powietrzem
> i seksem

Nie chodzi mi nawet o związek co zadowolenie z życia w ogóle, coraz więcej ludzi dobrze odnajduje się w stanie wolnym, praca, znajomi, hobby czy zwierzaki wystarczają. Stan umysłu, najbliższego otoczenia sprawiają że albo jesteśmy w strefie komfortu albo go szukamy.

[dolores2222]

Ale dla mnie to forum jest właśnie strefą komfortu. Naprawdę
Lubię ludzi i lubię z nimi rozmawiać. Więc to, że gadam sobie o sprawach, które mnie dotykają, jest dla ciebie jednoznaczne z tym, że nie czuję się komfortowo? Nie rozumiem, skąd ten wniosek. Serio.

[turma.mortis]

samysliciel napisał:


> Nie chodzi mi nawet o związek co zadowolenie z życia w ogóle, coraz więcej ludz
> i dobrze odnajduje się w stanie wolnym, praca, znajomi, hobby czy zwierzaki wys
> tarczają. Stan umysłu, najbliższego otoczenia sprawiają że albo jesteśmy w stre
> fie komfortu albo go szukamy.

a wiesz że to od dnia zależy
i to nie odnajdowanie co wykorzystanie czasu nadmiernego heh
stan umysłu zostawiasz Morfeuszowi a Lobo zaczyna sił po 45+

[searam]

Dzieki seksualizacji moje dzieci staly sie porzadnymi ludzmi.
Dzieki zagrozeniom LGBT zrozumialem brak zagrozen LGBT.
Samotny pan z kotasem jest slusznym modelem.

[koszmarna.baba]

Z moich obserwacji wynika, że "seksualizacji" najbardziej boją się ci którzy "chodzą" na bardzo krótkiej smyczy kościoła i tzw. opinii publicznej. Oni najczęściej też by chcieli takżyć ale się boją, bo "co ludzie powiedzą", bo przecież ja jestem "porządnym" człowiekiem, bo to, bo tamto, bo... A potem mamy gromady frustratów, którzy najchętniej zakazaliby wszystkiego co w jakikolwiek sposób kojarzy się ze szczęściem człowieka i radością życia.

[dolores2222]

O to to...
Seks to normalna życiowa sprawa, jak jedzenie. I tego uczę moją Młodą. Gadamy na intymne tematy równie swobodnie jak o tym, co zrobimy na obiad. Młoda nie ma problemu, żeby mi się zwierzyć czy poprosić o opinię. Inna sprawa, czy się do tych rad stosuje. Ale czego oczekiwać? Rogata dusza, po mamusi

[turma.mortis]

żeby opiniować trzeba doświadczać heh
takie małe

[dolores2222]

Zapewne moje doświadczenia seksualne mają się nijak do twoich.
Ale zawsze możesz mnie podszkolić.
Uczę się od najlepszych całe życie, więc proszę bardzo:
Ale uprzedzam, oporna na wiedzę bywam

[turma.mortis]

jak chcesz heh nie widzę proba
tylko streszczenie o "moich" poproszę żeby tematy odpowiednio uściślić
bo po co klepać o tym co wszyscy wiedzą

[marcepanka313]

dolores2222 napisała:

> Zapewne moje doświadczenia seksualne mają się nijak do twoich.
> Ale zawsze możesz mnie podszkolić.
> Uczę się od najlepszych całe życie, więc proszę bardzo:
> Ale uprzedzam, oporna na wiedzę bywam

O ile mnie pamięć nie myli, a nie myli to na moje sugestie dotyczące Ciebie i Mortisa jakoś inaczej reagowałaś

Aż się siebie boję.

[turma.mortis]

marcepanka313 napisała:


> Aż się siebie boję.

lęk to słabość heh

[marcepanka313]

Jak przekuć słabość w siłę?

[gyubal_wahazar]

A kto by chciał zakazać seksu ?

[adiiinka]

Seksualizacja dzieci to jest problem, ale dotyczy raczej mediów i koncernów, które lubią posługiwać się wizerunkami dziewczynek wykreowanych na dorosłe i dojrzałe kobiety. Bardzo smutne.
Zagrożenie LGBT trudno mi sobie wyobrazić, jak miałoby wyglądać w praktyce, brzmi zabawnie