pies z azylu

[Gość: paola]

mam problem ponieważ wziełam psa z schroniska w domu jest spokojny,
posłuszny, kochany jednak kiedy wychodzimy z nim na spacer jest bardzo
agresywny w stosunku do innych psów, suk obojętnie czy nawet szczeniak
podbiega do niego aby się pobawić zagryzłby każdego czworonoga do ludzi jest
pozytywnie nastawiony (chyba że w zagrożeniu jednak nie miałam jeszcze takiej
sytuacji)Trwa to już rok myślałam że mu to przejdzie z czasem ale niestety
nie ma poprawy muszę omijać psy ponieważ nie chcę być ciągnięta, szarpana jak
tylko pies znajdzie się w polu widzenia. Dodam że jest to owczarek niemiecki
ale nie czysty. Może macie jakieś rady????.Czy szkolenie pomoże jeżeli ma już
3 lata?

[Gość: jot6]

miałam i mam podobny problem po wzięciu psa z ulicy.Jego przeżycia z tamtego
okresu są tak silne,że tylko trochę pomogła mu tresura-szkolenie.Musisz uzbroić
się w cierpliwość.Stopniowo i bardzo,bardzo powoli mu przejdzie,z tym,że zawsze
będzie dość agresywny,zwłaszcza,że to owczarek.Mojemu pomagało zdecydowanie
to,że puszczałam go luzem,oczywiście w kagańcu i tam,gdzie raczej nie było tak
dużo psów. Mój jest mieszańcem labradora,więc to z natury raczej łagodny
pies,przez co sprawa była prostsza,ale i tak w sekundę potrafił pogryźć
dorosłego boksera.Miałam szczęście,że trafiłam na wyrozumiałych ludzi,
właścicieli poszkodowanego.Po tej nauczce zwłaszcza NIGDY nie puszczam go bez
kagańca.Nauczyłam go też hasła - zostaw idziemy i staram się zmienić kierunek
spaceru,nie podchodząc do zaobserwowanego w pobliżu dużego psa.Suki i Małe psy
już raczej zostawia w spokoju

[Gość: Agata]

Niestety musisz sie uzbroić w cierpliwość. Byc może pies musiał długi czas
walczyć z współmieszkańcami - co nie znaczy, ze był atakującym. Psy tez wyznają
zasdę, że najlepszą metoda obrony jest atak. Więc jeśli atakuje to nadal czuje
się zagrożony.
Powinnas też sprawdzić , czy to czasem nie jest tak, że teraz on sie czuje
przewodnikiem Waszego stada i na wszelki wypadek broni Cię przed innymi.
Powinnaś - niezaleznie od jakiegokolwiek szkolenia w towarzystwie innych psów
(nie ważne szkolenie, ważne towarzystwo) Sprawdzic kto w Waszym domu
jest "szefem". Pies powinien nie podbiegac pierwszy na przywitanie. Powinien
przychodzic zawołany. Jeżeli przychodzi niezawołany trzeba go zlekceważyć.
Powinien dostawac posiłek dopiero kiedy Wy go skończycie. To na początek.
Nie zniechęcaj się. Może to potrwac nawet kilka miesięcy, ale jeżeli poczuje
się u Was i bezpieczny i zaopiekowany (niech nie sądzi, że to on musi sie Wami
opiekować) doczekasz, ze na spacerze bedzie mijał inne psy obojętnie. Sukcesem
będzie gdy zechce się z nimi bawić.

[Gość: lw]

jak zawsze w przypadku problemów wychowawczych,jak już słusznie zauważono
zaczyna się od podstaw tresury psa-aby nauczył się być posłuszny i podstawowe
komendy którymi potem się operuje aby powstrzymać złe zachowanie
jeśli pies jest dominantem,a nie atakuje z tego powodu,że boi się innych psów
bo nie był socjalizowany,to nigdy nie polubi innych psów i zawsze będzie
problem-wystarczy chwila nieuwagi i zachowanie prowokujące innego psa aby
skończyło się atakiem-wtedy pies najlepiej aby był spuszczany w kagańcu(po
nauce podstawowych poleceń nie powinno to być kłopotem)
w przypadku psa atakującego ze strachu kolejny etap tresury bardziej
koncentruje się na odwrażliwianiu-tzn.aby nie wywoływać nerwowej atmosfery
najpierw przeprowadza się psa w dalszej odległości od innego grzecznego psa-
taka odległosć która nie powoduje u złego psa agresji i za każdym razem
nagradza się brak niepożądanej reakcji czyli to ze pies nie reaguje na tego
drugiego psa,jeśli zaczyna byc gresywany to odprowadza się go dalej aby nie
widział już tego psiaka "pozoranta" i tak stopniowo coraz mniejsza odległość
między psami na smyczach(jeśli to jest pies samiec to "przełamanie lodów" w
kontaktach z innymi psami mogła by spowodować spokojna suka w rui ale puszczona
np.do zamkniętego kojca-tak aby psy nie miały bezpośredniego kontaktu,ale
spokojnie i stopniowo mogły się obwąchać i zapoznać-tyle,że i tak psy samce
niewykastrowane walczą o teren czy o suczkę nawet nie w rui więc
zaprzyjaźnienie zjedną suczką nie oznacza jeszcze sukcesu wychowawczego np.o
wspólną koleżankę z podwórka-i często jest tak,że suczki bawią się z wieloma
psami z osiedla bardzo ładnie,ale już te psy razem się nie tolerują-jak nie
jeden to drugi zacznie bitwę o pozycje a drugiemu nie pozostaje nic jak się
bronić)
w przypadku psa dominanta największy nacisk trzeba położyć na bezwzględne
wymuszenie posłuszeństwa,a potem także stosuje się odwrażliwianie bez użycia
kar za złe zachowanie ale za nagradzanie nie zwracania przez psa uwagi na inne
psy-taki pies raczej nie zaprzyjaźni się już z innymi psami-tak więc bardzo
ważne jest unikanie w trakcie odwrażliwania podnoszenia głosu,szarpania psa gdy
zachowuje się agresywnie do drugiego psa,bo to zwykle napędza jeszcze nerwową
atmosferę i agresję,za to nagradza się tzw.rozluźnienie psa tzn.gdy mimo
obecności tego drugiego psiaka nie napina mięśni gotując się do ataku,ale nie
tylko nie zwraca na niego uwagi ale zajmuje się właścicielem,nagroda,wykonaniem
innego polecenia np.siad z rozluźnionymi mięśniami,tak jak zachowuje się np.w
zabawie z ludźmi,których ten psiak akurat lubi-tego typu szkolenie najlepiej
zrobić pod okiem doświadczonego tresera a nawet zoopsychologa(np.dr.Joanna
Iracka)
jeśli nie ma przeciwwskazań zdrowotnych to akurat ja polecałabym zrobić u psa
krótką kurację progestagenami(3-4 tygodnie)-skoro jest ze schroniska i
mieszaniec to nie będzie rozmnażany jak myślę,i jeśli ta kuracja(odwracalna
kastracja hormonalna można powiedzieć)spowoduje chociaż lekką poprawę w
zachowaniu psa to poza odpowiednią tresurą chirurgiczna kastracja powinna
jeszcze bardziej ułatwić poprawę zachowania psa(nie decydować się na kastrację
ze względów na taką agresję bez zrobienia próby z odwracalnym zahamowaniem
syntezy testosteronu,jeśli już to na kastrację ze wzgledów zdrowotnych,bo taka
agresja nie ma typowego podłoża zależnego od testosteronu-gdzie samce walczą
tylko z samcami+zachowania związane z sukami w rui-a od wychowania i
wcześniejszych doświadczeń psa,i potem właściciel jest rozczarowany że
kastracja nie przyniosła zmian w zachowaniu psa,bo nastawił się że sam zabieg
rozwiąże ten problem)

[Gość: phi]

Niestety, Twoj pies NIGDY nie bedzie normalny i nie bedzie normalnie reagowac
na inne psy. To Twoj problem - takiego sobie wzielas.
Mam psa ze schroniska juz lat nascie - duzego nadmieniam. Tez myslalam, ze
szkolenie z posluszenstwa cos pomoze. Efekt byl taki, ze moja (bo to suka)
stala sie jeszcze bardziej agresywna w stosunku do innych psow.
Wychodzac z nia na spacer mam oczy naokolo glowy. Patrze skad wyjdzie jakis
pies. W obecnosci innych psow nie puszczam jej nawet w kagancu, bo sie rzuca i
poniewiera klientem. Nigdy w zyciu zadnemu psu nie stala sie krzywda, nawet
gryzac sie na smierc i zycie z wilczurka (jedna druga zlapala za gardlo),
okazalo sie, ze sie troche opluly na siersci. Ale wyobraz sobie te wrzaski
wlascicieli pinczerow miniatur i innych karakanow! Niech pani wezmie tego
potwora!!!!!!!! Policja!!!!!!!!!
Pogodz sie z tym, ze to taka uroda. Moja to najukochanszy pies na swiecie. Ale
nikt nie jest bez wad...

[Gość: magda]

moja przejawia agresję ale do dzieci. w stosunku do innych psów jest ok.
dopiero po 9 m-cach zaczyna robić sie pieszczochem - przychodzi, wtula się,
pomrukuje.

Nie zamieniłabym jej na innego psa - "łatwiejszego".

[Gość: wbx]

Szkolenie napewno pomoże. Mam takiego samego owczarka, idealna postura i czysta
rasa, ale chyba komuś za bardzo szkodził, bo ją w lesie przywiązali i
zostawili. Przeszła szkolenie posłuszeństwa i obrony. Odniosło skutek!!!

[Gość: paola]

najbardziej denerwuje mnie to kiedy przechodzę koło psa mój już z 10 metrów
przyjmuje pozę nastroszoną sierść mu stoi na grzbiecie szczeka, ciągnie,wariuje
a ten drugi pies nawet się na niego nie popatrzy wtedy zazdroszczę temu
właścicielowi bo idzie sobie spokojnie jak gdyby nigdy nic a ja ledwo równowagę
na nogach trzymam bo mój wilczek trochę waży prawie tyle co ja więc kabaret na
ulicy. W domu to jakby inny pies przyjdzie położy głowę na kolanach i patrzy
tymi swoimi maślanymi oczkami. (kociaków też nie lubi)Pozdrawiam dzięki za
odpowiedzi.

[Gość: Frida]

Tez mam psa z azylu, i tez na poczatku taki byl.
Nie przechodzil szkolenia, ale bombardowanie miloscia; ile bylo rozmow,
przytulania, pokonywania barier... Pies, jako ze z azylu, jest wykastrowany.
Moze ta operacja ujawnila swoje pozytywy dopiero po jakims czasie?
Moj pies ma teraz kilka lat i bardzo sie uspokoil. Dopasowal sie niejako do
"naszego rodzinnego stylu". "Pogadaj" z psem o tym. Im wiecej kontaktu slowneg
tym lepiej. Niech zwiaze sie z Toba jako wlascicielem tak bardzo, ze bedzie mu
zalezalo na Twojej opinii :)

[Gość: VIP-1]

Gość portalu: paola napisał(a):

> ale nie czysty.
no to go umyj, hehehe

[Gość: aqua]

Mam ten sam problem, identyczny. Piesek jest ze mną od tygodnia, ale ciągle mam nadzieję, że mu przejdzie szczekanie i rzucanie się na inne psy.
Widać te "schroniskowe" psiaki tak mają.
Pozdr

[Gość: m.]

nie da się ukryć, że mają za soba straszne przezycia, często porzucenie,
tortury, głód. Dlatego taka reakcja. Psy sa niepewne, boja się utracić ten
steskniony dom, każdy inny pies to w ich mniemaniu wróg, zagrażający ich
terytorium.
Trzeba na to czasu i opieki ze strony nowych właścicieli, aby pies pozbył się
syndromu głodu (najadania się natychmiast) i nabrał przeświadczenia, że nic mu
nie grozi i zostaje w domu na zawsze.
Powodzenia (Paluchowa)

[comma]

Myślę, że warto posłuchać rad LW, z własnego "podwórka" dodam, że jeden z moich
znajomych poddawał szkoleniu dorosłego, kilkuletniego już psa, gdy ten nabawił
się urazu psychicznego. Szkolenie odniosło pozytywne efekty. Tak więc wiek psa
nie ma tu znacznia.

[Gość: gosia]

nie zniechecaj sie! Psy ze schroniska to najwdzieczniejsze stworzenia na
swiecie. Moja sunia na poczatku byla agresywna do wszystkich psow gdy chcialy
do niej podejsc. Po 5-ciu latach, reaguje warczeniem tylko na wieksze od niej
psy i to tylko wtedy jak ja "podwachuja".Jezeli mozesz isc z psem na tresure-
to polecam, przynosi skutki. Jezeli nie to uzbroj sie w cierpliwosc i za kazdym
razem jak twoj pies bedzie wyrywal sie do ataku - ostro mu tlumacz, ze nie
wolno. Zawsze pamietaj o jego wiernych i kochajacych cie oczach. Zycze
powodzenia!

[Gość: phi]

Mam psa ze schroniska od 1992 roku. Oczywiscie, w jej (pani pies) charakterze
zaszly ogromne zmiany. Jednak, z jedzeniem jest nadal problem - zezre wszystko
co dostanie, wyzebrze, znajdzie... Goni koty - te co uciekaja, bo jak kot
sdpokojnie lezy, to nie jest cikawym obiektem. No i rzuca sie na inne psy.
Jak rowniez nienawidzi kobiet i boi sie wyciagnietej reki w niedwuznacznym
gescie oznaczajacym walniecie na odlew przez leb.
Nie wiem jakie miala przejscia, tego to Wam nikt nie powie...
Mimo ogromnej milosci i pracy - do dzisiaj tak jest. Nalezy to zaakceptowac,
taka uroda.