padaczka u psów

[Gość: Dorota]

Moja suczka jamniczka ma ataki padaczki, występują te ataki conajmniej raz na
rok.Nie traci przytomności,tylko paralizuje jej łapki - nie może wstać.

[Gość: Joanna]

mam sznaucera miniaturowego i on również ma ataki padaczki - też paraliżuje mu
łapy. Ataki te wyatępują zawsze wtedy, gdy on się zdenerwuje. Byłam z nim u
weterynarza, który stwierdził, że to nie padaczka, bo przy padaczce zawsze
traci się świadomość. Ja jestem pedagogiem specjalnym i wiem, że padaczka ma
różne objawy i stany, również taki, gdy nie traci się świadomości. Co robisz,
czy podajesz psu jakieś leki

[Gość: magdad]

Miałam kiedyś psa, który cierpiał na padaczkę. Zauważyła, że miewał ataki
najczęściej po "zjedzeniu" kości. Albo jak się denerwował.
Najczęściej na kilka godzin przed atakiem nie pozwalał się dotykać i zaszywał
się gdzieś po stołem. Przed samym atakiem przychodził,żeby go przytrzymać i
głaskać po głowie. Te jego napady padaczki były różne-raz większe (sztywninie
łap i wymioty), innym razem mniejsze. Wydaje mi się, że przez jakiś czas
dostawał leki (byłam wtedy dzieckiem więc nie wim co to było) i po nich napady
padaczki były mniejsze. W każdym razie dożył sędziwego wieku-18 lat.

[Gość: hanuman]

Moje dwa psy (blisko ze soba spokrewnione) miały padaczkę, przy czym
przebiegała ona z tzw. napadami dużymi (grand mal), połączonymi z utratą
świadomości, drgawkami toniczno-klonicznymi i, czasmi, mimowolnym oddawaniem
moczu. Oba były leczone weterynaryjne i dzięki ciągłemu podawaniu DOBRZE
DOBRANYCH leków (głównie Mizodin, Luminal, Diazepam) dożyły sędziwego wieku.
Prawidłowo dobrane leki przeciwpadaczkowe nie wpływają na zachowanie się psa i
powinny prawie całkowicie wyeliminować objawy (w przypadku moich zwierzaków
podczas podawania leków nie pojawiały się częściej niż raz na pół roku). Liczyć
się jednak należy z możliwością postępu choroby lub przyzwyczajeniem organizmu
do leków, a co za tym idzie z koniecznością zmiany sposobu leczenia. W
przypadkach opisanych przez Was mamy do czynienia przwdopodobnie z tzw.
napadami małymi (petit mal), mniej niebezpiecznymi dla czworonoga, lecz mimo
wszystko wymagającymi leczenia. Zatem jedyna metoda to wybrac sie do dobrego
weterynarza i w żadnym razie nie leczyć tej choroby na własną rękę.
Pozdrawiam

[Gość: Iwona]

Cześć,
jestem studentką weterynarii i od jakiegoś czasu pomagam w lecznicy dla
zwierząt. Był u nas przypadek, ze właścicielka podawała psu ludzkie leki
przeciwpadaczkowe na własną rękę. Efekty były opłakane - pies przestał reagować
na bodźce zewnętrzne, nie mógł ustać na nogach....
Jeśli mogę Ci coś poradzić - wybierz się do dobrego weterynarza, powinien dać
Ci leki odppowiedznie dla Twojego zwierzaka. To naprawdę da się leczyć.
Pozdrowienia
Iwona