ropomacicze?

[loka]

Czy to możliwe, żeby suka po pierwszej cieczce dostała ropomacicza (ma teraz 15 m-cy). Miała ropne
upławy, które ustąpiły po podanych lekach, ma troszkę powiększoną macicę i śledzionę. Weterynarz
namawia mnie na sterylizację. Mówi, że można to przeleczyć, ale nie wyleczyć, że będę musiała stale
uważać, czy choroba nie wróciła, że sterylizacja ma wiele zalet itd. Na temat sterylizacji wiem dużo i
nie chcę się na nią decydować. Czy ktoś z Was miał kiedyś podobny problem ze swoim zwierzakiem i
udało mu się obejść bez sterylizacji?
będę wdzęczna za każdą odpowiedź,
pozdfrawiam.

[Gość: uważna]

Weterynarz ma rację. Pozostawienie tego tak, jak jest, to bomba zegarowa. Może
się zdarzyć, że objawy przy następnym ropomaciczu będą mniej widoczne, a wtedy
na ratunek będzie za późno. To wielkie ryzyko, które będzie trzeba wziąć na
własne sumienie. Sterylizacja w tym przypadku jest najlepszym wyjściem.

[Gość: kot]

Weterynarz ma rację. Jeśli zwierzę choruje na to już w tak młodym wieku to
znaczy, że jest to jego słaby punkt i skończy się prędzej czy póżniej, w
najlepszym razie też sterylizacją, tylko w stanie zapalnym całej jamy brzusznej
i jak suczka będzie miała szczęście, to może przeżyje. Sterylizacja zwierzęcia
zdrowego jest bezpieczna, wpływa na stan zdrowia a nawet psychikę niewątpliwie
korzystnie. Ja bym nie czekał nie wiadomo na co i nie ryzykował. Pozdrowienia.

[loka]

Dziękuję za Wasze opinie. Tak coś czułam, że się od tego nie ucieknie. Chciałam poczekać, bo kiedyś
w przyszłości planowałam jeden miot, ale skoro taka jest sytuacja, to pewnie ciąża nie byłaby
wskazana. Trudno, mam tylko nadzieję, że sunia nie klapnie psychicznie (i tak jest już dość
spokojna),
pozdrawiam.

[Gość: Virge]

Posłuchaj osób, które wypowiedziały się już na ten temat. Pełna sterylizacja
Twej suczki będzie najrozsądniejszym i najlepszym dla jej zdrowia i życia
wyjściem. Kiedyś stan może się pogorszyć, a jeśli w porę nie uda wam się tego
zauważyć i suczka nie zostanie wówczas szybko zoperowana, wówczas
najprawdopodobniej skończy się to dla niej tragicznie, a wy utracicie
ukochanego zwierzaka. Zapewne chcesz dla niej dobrze, tak więc nie zwlekaj z
pełną sterylizacją (usuwa się wówczas również macicę), bo następnym razem
możesz nie zdążyć zainterweniować.

Był ostatnio przypadek pokazywany na animalu - suczka, której właściciele
zauważyli, że troszkę dużo pije. Dobrze, że wybrali się do weterynarza -
operację wykonano w ostatniej chwili - macica była kilkukrotnie powiększona i
wypełniona ropą, jeżeli by pękła - psinki nie udałoby się odratować.

[Gość: Aurora]

Witam
Zgadzam się z przedmówcami,suczka jest młoda szybko się zagoi,charakter też nie
powinien się jej zmienić.Masz dobrego weta nie naciąga Cię na kasę ,mówi
prawdę.To jest choroba bardzo mylna ,zazwyczaj odkrywa się ją w ostatnim
momencie a u starszego pieska nie zawsze się dobrze kończy.Polecam sterylizację
i trzymam kciuki,wszystko będzie dobrze pozdrawiam Aurora

[Gość: martynka]

U mojej suni ropomacicze ujawniło się jak miała około 9 lat. Chorobę tak
rozpoznał weterynarz - chociaż sunia nie miała żadnych dużych wycieków - za to
bardzo dużo piła i była osowiała - problem pojawiał się prawie po każdej
cieczce , ale po zastosowaniu antybiotyków znikał. Bardzo poźno zdecydowaliśmy
się na operację - moja ukochaana sunie jej nie przeżyła - okazało się , że
ropomacicze miała normalne jak na swój wiek (12lat), nie trzeba było jej tak
koniecznie operować - a weterynarz bardzo na to nalegał. BARDZO , bardzo
żąłuję , że wogóle się na to zdecydowałam , kiedy odprowadałam ją do kliniki
była radosna, wesoła , cieszyła się z jazdy samochodem, która uwielbiała.
Operacja mojej suni przebiegała prwidłowo, dopiero po jej zakończeniu dostała
zapaści - pani weterynarz podała jej glukozę , i dopiero wtedy okazało się , że
sunia tak naprawdę miała cukrzycę - po tym zastrzyku juz się nie obudziła.
Dlatego - radze ci - dokłądnie zbadajcie suczkę - chociaż po tym co piszesz
diagnoza wydaje się być jednoznaczna, a operacja na 100% się uda , bo to
młody , silny piesek. Nie polecam ci kliniki na ul. Fosa i ul. Waligrodów,
przez weterynarzy z tych miejsc straciłąm swojego ukochanego psa.
Moja kumpela operowała swoją 12 letnią jamniczkę na ul. Gagarina (kinika dla
małych zwierząt) - wszytsko się udało , a koleżanka była bardzo zadowolona.
pzdr.

[Gość: Misia]

A jeśli już podjęłaś decyzję o sterylizacji, to ja napiszę o jeszcze jednej
korzyści z tego wynikającej. Oczywiście, w porównaniu z uratowaniem życia suni,
to jest drobiazg, i dla niego samego sterylizacji dokonywać nie warto, ale
skoro już... Mam 17-letnią sunię. Jak na swój wiek jest w całkiem dobrej
formie, wesoła i towarzyska. No i jak przystało na nie wysterylizowaną suczkę -
od czasu do czasu miewa cieczkę. Ostatnie trzy były dla niej ciężkie z bardzo
prozaicznego powodu - ma wtedy silne parcie na mocz, a z racji wieku jednak nad
pewnymi rzeczami nie kontroluje i często nie jest w stanie powstrzymać
siknięcia. Normalnie w domu nie brudzi (mimo wieku), więc jak jej się przydarzy
to jest zszokowana. Oczywiście biegam z nią na dwór co 1 - 1,5 godziny, ale np.
zdarza się jej to jak śpi głęboko, na oba uszy. Po prostu podnosi rozespany łeb
i będąc nie do końca przytomna siusia tam, gdzi jest. W związku z czym na te
parę dni eksmituję ją z łóżka, a to dla niej jest straszną karą. No mówiąc
krótko - ogólnie strasznie nieszczęśliwa jest podczas cieczki. Ja też jestem
nieszczęśliwa, bo ciągle muszę prać jej kocyki, materacyk i oczywiście dywan. I
sunię muszę myć, a ona tego nienawidzi.

[Gość: loka]

A o tym nie pomyslałam, że tak może być z wiekiem. Dobrze, że mi to uświadomiłaś. Cóż, chyba
pozostaje mi poszukać w P-niu dobrego lekarza i raz mieć to z głowy.
Jeszcze raz wszystkim dziękuję za opinie,
pozdrawiam.

[Gość: Misia]

Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że zwierzę się zestarzeje. Tego się z
początku nie zauważa, a pewnego pięknego dnia pies nagle nie może zejść ze
schodów (wbrew pozorom jest to trudniejsze niż wchodzenie na schody). Z
własnego doświadczenia wiem jeszcze, że starszemu psu miski z jedzeniem i wodą
trzeba ustawiać wyżej, nie na podłodze, tak, żeby nie musiał schylać głowy.
Przypuszczam, że są to jakieś problemy z błędnikiem, bo wygląda, jakby piesia
się zataczała z głową w misce a dziwnie sztywne przednie łapy jej się
rozjeżdżają na boki. Kupiłam podstawkę pod miski i jest znacznie lepiej. Trzeba
również pousuwać wszelkie niespodzianki typu zwisające kable i wszystko, co
może przybrać kształt pętli. Moja Nuka przez wiele lat zgrabnie śmigająca po
domu ostatnio niemal udusiła się długim uchem torby na zakupy (jedno ucho
zwisało ku ziemi, wsadziła w nie łepek i parła do przodu rozpaczliwie charcząc,
jakby nie pamiętała że może się cofnąć i uwolnić głowę. Utknęła również między
dwiema nogami deski do prasowania. Ale przy tym wszystkim to wciąż jest ten sam
pies, co łaził po Bieszczadach i nie jest dla mnie problemem ani noszenie jej
po schodach, ani podwożenie jej samochodem tuż pod alejkę parkową, żeby sobie
trochę pospacerowała, niebezpieczne przedmioty staram się eliminować z jej
zasięgu. I w ogóle - fajną mam suńkę.

[animil]

Gość portalu: Misia napisał(a):

> ... I w ogóle - fajną mam suńkę.

A Twoja suńka ma super właścicielkę !!! :)))

[Gość: Misia]

Dzięks:)))