Nadpobudliwy szczeniak

[squirrel22]

Witam! Ok ponad pół miesiąca mam dwumiesięcznego szczeniaka, kundelka. Piesek
jest nieduży i pewnie dużo więcej nie urośnie, jest jednak żywy, czasami
nawet agresywny wręcz. Spokojniutki i zahukany był przez może 2 pierwsze dni,
potem tak się rozkręcił, że mało, że gryzie co popadnie, ale gryzie także
ludzi i to non stop. Nigdy nie ma dosyć tej rozrywki. Potrafi piszczeć i
skomleć kiedy zostaje sam, a gdy ktoś się pojawi, zamiast się "ucieszyć", od
razu rzuca się z zębami. Ja wiem, że małym psom wyżynają się ząbki, ale
wyobrażałam to sobie, że gryzą wtedy różne przedmioty, mó piesek reaguje
natomiast bardzo żywiołowo i robi to bardzo "zapalczywie". Czasami jak
wściekły biega ile sił w kółko po mieszkaniu albo po dworze, nie daje się
pogłaskać, bo odrazu łapie zębami i to boleśnie. Takie zachowanie pieska
staje się nie do zniesienia. czy to normalne i czy to się kiedyś zmieni?

[1mzeta]

Ze szczeniaczkami tak jak z dziećmi-myślę że kiedyś z tego wyrośnie, a swoją
drogą nie należy pozwalać mu na takie brykanie, należy pokazać że pewne
zachowania nie są mile widziane (broń boże przez bicie), u naszego psa jak był
szczeniakiem i zaczął dawać nam w kość wystarczyło chwycenie za skórę karku i
lekkie potrząśnięcie z komendą fe-nie wolno.Potem stosowaliśmy "eksmisję" na
kilka minut do przedpokoju z jednoczesnym zamknięciem drzwi za psem - dla psa
to była duża kara ale spokój był od razu gwarantowany jak dostał pozwolenie
ponownego wejścia do pokoju.Psiakowi pewnie wydaje się że to dobra zabawa i nie
ma w tym nic złego takie ot-podgryzanie. A może kup jakąś książkę na temat
wychowania psa, jego zachowań i jak on postrzega świat...Życzę sukcesów w
wychowaniu. PZDR.

[edithea]

Popieram rady mzety, psu trzeba pokazać że takiego zachowania u niego nie
lubimy. I pokazać mu gdzie jest jego miejsce w stadzie - na końcu. Dobrym
sposobem jest podobno ignorowanie, to może trudne ale warto spróbować. Gdy
wchodzimy do domu a szczeniak zaczyna obskakiwanie totalnie na niego nie zwracać
uwagi aż się uspokoi. Po jakimś czasie powinien przestać. Gdy gryzie odizolować,
jak radziła poprzedniczka. Gdy gryzie - co u szczeniaka jest naturalne, podtykać
mu dużo zabawek, niech gryzie je. Piszczące gumowe na pewno bardziej
zainteresują pieska niż czyjeś ręce.

[filaretka]

mój psiak tez taki był. A teraz jest kochaną przylepą, do tego bardzo posłuszną
i wyszkoloną.
nie traktuj go jak człowieka. Największa frajdą dla szczenięcia jest gryzienie,
a ludzie mylą je z agresją. Psy w największej zabawie właśnie warczą, gryzą,
szczekają. Moja goldenka to uwielbia. Ja ja pseudo - szczuję, a ona jest
pseudo - agresywna. Delikatnie chwyta za rekę, udaje ze gryzie a przy tym
warczy i szczerzy zeby jak pitbul. No i szaleńczo merda ogonem ;) W jej
wykonaniu ataki na mnie, te jej gryzienie (oczywiscie max delikatne) i warki sa
przezabawne, ale kolega demonstrowal mi zabawe z dobermanką i to dopiero był
ekfekt, az sie mimowolnie odsunełam ;) na szczescie mądre psy na "stop"
połączone z zatrzymaniem ruchów reagują tak samo - w tej samej sekundzie kłada
sie brzuchem do góry i oczekują pieszczot po fantastycznej zabawie.
Twój psiak musi nauczyc sie pewnych zachowań, naturalnych dla psów i pozwól mu
na to. Małe zeby są bolesne. Jesli ugryzie na mocno, jak np bawicie sie na
podłodze powiedz mu kilka razy "nie wolno". Jak nie zajarzy ugryz go lekko w
ucho (zebami!) tak zeby cicho pisknąl, choc małe i tak piscza na wyrost. "Nie
wolno" zacznie kojarzyć z karą i w koncu zacznie słuchać, na poczatku jak
bedziesz zbliać sie do ucha, potem juz za kazdym " nie wolno". Po paru
miesiacach pies i tak przestanie sie bać twoich zebów, ale na poczatku działa
bo tak robią suki ze swoimi diećmi.