Jajko

[Gość: Dee]

Przypomniało mi się , że kiedys oglądałam program w telewizji, w
ktorym żona Koreańczyka (Polka) opowiadała, jak jej mąż chciał nadac
ich synowi imię "Jajko". Tak bardzo podobalo mu sie brzmienie tego
polskiego słowa i nijak nie mógł zrozumiec, ze w Polsce nie jest
możliwe nadanie takiego imienia. A podobno w Korei mozna, nie wiem.
Moze slyszalyscie o tym lub widzialyscie ten program w TV.
Tak mi sie nagle przypomniało.
Nie wiem,jakie w koncu imie nadano dziecku.

[lilith76]

Jak się tak szybko powie "jajko, jajko, jajko" kilka razy, to nawet zaczyna brzmieć... azjatycko

[Gość: Dee]

Lilith, masz racje he he

[mal_art]

Nie jestem znawcą tematu, ale coś tam o imionach w Azji wiem. Otóż tam
faktycznie można nazwać dziecko dowolnie, imienim babci czy dziadka, ale też
nazwą firmy (Adidas), perfum (znam jedną Japonkę Masumi), imieniem bohatera
serialu czy na cześć jedynego słusznego ustroju i jego niewątpliwych osiągnięć
(polecam "Dzikie łabędzie" Jung Chang, tam autorka poświęca trochę czasu imionom
własnym, rodzeństwa, znajomych... Zmianom imion podczas rewolucji kulturalnej na
bardziej proletariackie itp) Tradycyjnie imiona coś oznaczają, na przykład można
wszystkie dzieci nazwać od kwiatów, ptaków, kamieni szlachetnych, pór roku czy
czego tam rodzicom do głów wpadnie. Można też, jak w starożytnym Rzymie, dzieci
tylko ponumerować! (Teraz, w obliczu polityki jednego dziecka w większości
krajów Dalekiego Wschodu, ten zwyczaj zanika, akurat chyba dobrze). Zatem dla
Koreańczyka Jajko może nadawać się na imię, bo on nie ma (być może) zakodowanego
w głowie twierdzenia, że na imię nie pasuje jakikolwiek rzeczownik pospolity,
którego brzmienie po prostu się podoba.
Gdyby mieszkał w Korei, na pewno mógłby nadać dziecku na imię Jajko po polsku i
wszyscy by się pewnie tylko dziwili, że nie znalazł niczego rodzimego, a on
argumentowałby swoim głęgokim związkiem duchowym ze słowiańszczyzną...

Mal_art :)

[Gość: Dee]

Dziekuje za super wyjasnienie Rozjasnilo mi w glowie co nie co.
Pozdrawiam

[lilith76]

Otóż tam
> faktycznie można nazwać dziecko dowolnie

Kiedyś na wykładzie o kulturze Azji prowadzący opowiadał, że ma znajomego którego imię znaczy w dowolnym tłumaczeniu "Rozległa, szeroka woda". Znajomy urodził się w roku ognia, miesiącu ognia, dniu ognia i rodzice chcieli ochłodzić imieniem jego temperament

[mal_art]

Ja znam na przykład przesympatyczne Wietnamki Lilię i Jesienną Chmurkę
(działaczkę opozycji Ton Van Anh), którą czasem spolszczamy na Anię.
O Japonce Masumi już pisałam.
Znaczenia wielu imion moich azjatyckich znajomych nie znam, ale ogólną zasadę
wyłożyłam powyżej, a Ty doskonale uzupełniłaś (faktycznie imię - u osób
wierzących w astrologię - ma w Azji za zadanie wspomożenie korzystnego układu
gwiazd lub osłabienie jego wpływu, zneutralizowanie negatywnych skutków itp).
Tyle, że wiary w tę tradycję cokolwiek ubywa... W końcu religia to opium dla mas.

[abiela]

mal_art napisał:

> Znaczenia wielu imion moich azjatyckich znajomych nie znam, ale ogólną zasadę
> wyłożyłam powyżej, a Ty doskonale uzupełniłaś (faktycznie imię - u osób
> wierzących w astrologię - ma w Azji za zadanie wspomożenie korzystnego układu
> gwiazd lub osłabienie jego wpływu, zneutralizowanie negatywnych skutków itp).


Bardzo mnie ciekawi co rozumiesz pod Azją?

[mal_art]

Największy kontynent i prawdziwą kolebkę cywilizacji
Natomiast najbardziej interesująca mnie część Azji zaczyna się od Birmy i dalej
na wschód i raczej bardziej południe (chociaż Chiny jak najbardziej też); zatem
regionalnie to Indochiny i okolice. Region wpływów kulturowych Chin tak
mniej-więcej.
I w tym zawężonym znaczeniu użyłam "Azji" w przytoczonym przez Ciebie
fragmencie, co słusznie zauważasz, w końcu w Rosji czy Kazachstanie mamy już
zupełnie inną kulturę (aczkolwiek nie interesuje mnie ona aż tak bardzo) i
zapewne zupełnie inne zasady nadawania imion.
Pozdrawiam M

[abiela]

mal_art napisał:

> Największy kontynent i prawdziwą kolebkę cywilizacji
> Natomiast najbardziej interesująca mnie część Azji zaczyna się od Birmy i dalej
> na wschód i raczej bardziej południe (chociaż Chiny jak najbardziej też); zatem
> regionalnie to Indochiny i okolice. Region wpływów kulturowych Chin tak
> mniej-więcej.

No właśnie mnie inetersuje czy przytaczane przez Ciebie fakty o nadawaniu imion
dotyczą też innych krajów Azjatyckich takich jak Indie, Bangladesz, Filipiny?
Z własnego doświadczenia od razu wykluczyłabym Filipiny, nie wiem jak to wygląda
w Indonezji? Malezji?

[mal_art]

O Indonezję zapytam męża, jest lepszym znawcą tematu - ale to przecież tak
zróżnicowany kraj, że o kazdej wyspie dałoby się powiedzieć co innego, tyle
różnych religii i wpływów kulturowych... Wydaje mi się, że muzułmanie są pod
wpływem tradycji arabskiej również w kwestiach imienniczych, podobnie hinduiści
wzorują się raczej na Indiach. Chrześcijanie nadają na pewno typowe imiona
świętych, co najwyżej w miejscowej pisowni (niekoniecznie w bahasa indonesia,
również w lokalnych dialektach), często - uwaga - wzorują się na Polakach, bo
np. na Flores działają polscy misjonarze i znajomość naszego kraju też jest tam
większa... Piszę "na pewno", bo ponieważ w kraju tyle konfliktów pomiędzy
różnymi religiami, to ludzie zaznaczają swoją tożsamość również imieniem...
Ale to tylko takie ogólniki, które znam sama, jeśli dowiem się czegoś ciekawego
od męża albo przyjaciół (właśnie jedni wrócili z podróży z dwoma córeczkami) to
napiszę.
Indie - z tego, co wiem, sporo imion też jest jakoś z religią związanych, bywają
np. imiona związane z przydomkami bóstw, ale jakoś nigdy nie drążyłam tematu, a
nie mam znajomych Hindusów, żeby pytać.
Malezja jako kraj islamu prawdopodobnie też ulega wpływom religii Proroka i
kultury arabskiej (w końcu te meczety za pieniądze z Arabii Saudyjskiej...)
Tak więc podejrzewam, że największe znaczenie ma wyznawana przez rodziców
religia, bo to ona podpowiada krąg poszukiwań. Plus oczywiście moda, telewizja,
seriale i sympatie polityczne.
Na Filipinach nas nie było więc nie powiem. Skoro uważasz, że inaczej, to pewnie
masz rację. Wpływy chińskie raczej były tam słabe, a właściwie jaką religię
wyznawali Filipińczycy przed chrześcijaństwem? Animizm?
Bo te tendencje o których ja pisałam w pierwszym poście wywodzą się z Chin i są
obecne po prostu tam, gdzie Chiny były obecne na tyle długo, żeby zaszczepić
swoje wpływy kulturowe.
Ale nam się zrobiło ciekawie! Poszperam w księgach mądrych, to może jeszcze
czegoś się dowiem!

[abiela]

mal_art napisał:

> Malezja jako kraj islamu prawdopodobnie też ulega wpływom religii Proroka i
> kultury arabskiej (w końcu te meczety za pieniądze z Arabii Saudyjskiej...)

Z moich doświadczeń wynika, że Malajowie wybierają też imiona z anglojęzycznego
kręgu językowego, choć musze przynać, że głównie obracałam się na Borneo, a tam
dominują chrześcijanie.


> Na Filipinach nas nie było więc nie powiem. Skoro uważasz, że inaczej, to pewni
> e
> masz rację. Wpływy chińskie raczej były tam słabe, a właściwie jaką religię
> wyznawali Filipińczycy przed chrześcijaństwem? Animizm?

Nie mam pojęcia, ale wywarli na nich ogromny wpływ Amerykanie - również
immienniczo, popularne są imiona w stylu Cindy, Joclynn, Irene, Ayleen etc.
Ciekawe są też imiona w stylu Luzviminda od 3 największych grup wysp - Luzon,
Visayas i Mindanao.

> Bo te tendencje o których ja pisałam w pierwszym poście wywodzą się z Chin i są
> obecne po prostu tam, gdzie Chiny były obecne na tyle długo, żeby zaszczepić
> swoje wpływy kulturowe.

Dlatego zapytałam, bo odniosłam wrażenie, że pisząc Azja uogólniłaś. Chiny to
przecież nie cała Azja!

A jak to jest w Tajlandii?

[mal_art]

Może uzupełnię ciekawostkami, jakich się doczytałam i jakie sobie przypomnieliśmy...
Po pierwsze, ciekawą tendencją jest przywiązanie do dawnych mocarstw
kolonialnych, wyrażane również nadanymi dzieciom imionami - w Indonezji w
rodzinie muzułmańskiej jest np. dziewczynka imieniem Julianna na cześć królowej
holenderskiej!
Po drugie, na niewielkim obszarze bywa, że wybucha moda na jakieś imię
europejskie - i bywa, że to na cześć np. misjonarza, pracownika organizacji
humanitarnej, antropologa (poznana w Laosie Kirsten z Holandii pracowała
wcześniej w Tajlandii w wiosce plemienia Lisu i jej imieniem nazwano kilka
dziewczynek już w czasie jej pobytu, pewnie jeszcze kilka po jej wyjeździe).
Po trzecie, Malezję też uogólniłam (i nie sprostowałam, bo wieczorem zapchało
się łącze) - oczywiście oprócz muzułmanów mieszkają tam również przedstawiciele
innych wyznań, głównie hinduiści i Chińczycy (o których nie da się łatwo
powiedzieć, czy są konfucjanistami, buddystami, taoistami czy kim tam jeszcze).
Chińska mniejszość przeważnie trzyma się własnych korzeni, uznając je za
najlepsze na świecie, i nadaje dzieciom tradycyjne imiona chińskie. Ale w
kontaktach z cudzoziemcami Chińczycy często dodają sobie nowe imię, zazwyczaj
angielskie, np. Heather. Wiąże się to z naszą nieumiejętnością wymówienia
poprawnie najprostszych chińskich wyrazów (chiński jest tonalny, to czy wymówimy
jakąś głoskę długo, czy krótko, wysoko, czy nisko - ma kolosalne znaczenie i dla
nas jest to raczej nie do wychwycenia, zatem zapis imienia Li może mieć kilka
różnych znaczeń i od tego, jak wymówimy, zależy, czy zostaniemy zrozumiani...)
Stąd te zachodnie dodatki do imion.
Po czwarte, kultura czy też pseudokultura zachodnia wciska się oczywiście
wszędzie, również w kwestii imion, i stąd zwłaszcza w miastach (w Indonezji,
Malezji czy gdzie indziej) imiona zachodnie lub zniekształcone zachodnie typu
Susi czy Jeff.
Potwierdziły mi się moje intuicje dot. imion w Indiach, te, na które napotkałam
w literaturze, najczęściej związane są z imionami czy też przydomkami bogów,
bogiń albo ich kolejnych wcieleń (np. Devi, Parvati). Plus oczywiście wpływy
zachodnie, a u indyjskich chrześcijan (np. na Goa) - własne wersje imion świętych.
No i ciągle popularne są imiona przodków, czy inne lokalne, czesto niezrozumiałe
dla wszystkich poza mieszkańcami danej doliny/okolicy/wioski/wyspy (jak ludzie
mieszkają daleko od siebie albo droga do sąsiadów jest b. trudna, to i ich
języki się od siebie oddalają, i nie tylko języki, ale i w ogóle słabną związki
kulturowe).
Tajlandia - jakoś nie zapytaliśmy znajomych o znaczenie ich imion (kolosalny
błąd!), ale z tego, co wiem, mają inne imiona na codzienny użytek, a inne
oficjalne (król Bhuimbol Adulyadej ma oficjalne imię Rama IX, z oczywistymi
korzeniami hinduskimi - ma to również związek z buddyjskim zwyczajem nadawania
zmarłym nowych imion) i paradoksalnie w tym otwartym na zachodnich turystów
kraju imiona najpopularniejsze są tradycyjne... Choć pewnie też będzie się to
zmieniać... Krótkie, popularne imiona zachodnie nadawane są panienkom z
wiadomych przybytków spod czerwonej latarni, żeby klietntom łatwiej było
zapamiętać. I z tego, co mogę wywnioskować, tajskie imiona są połączeniami kilku
wyrazów (na ogół w tajskim pojedyncze słowa są krótkie, a imiona dość długie,
np. nasz znajomy Chotirat - to imię może być złożone z dwóch - trzech słów - ale
nie pytaliśmy, więc nie wiem dokładnie).
"Utożsamienie" Azji z okolicami wpływów chińskich jakoś tak mi wyszło w związku
z tym, że w założycielskim wątku mowa była o Koreańczyku, a na Koreę wpływy
chińskie rozciągają się jak najbardziej, i to nie tylko w kulturze...
No i imię Luzviminda super!!! Trochę w stylu tych radzieckiech imion
porewolucyjnych, ale ładniejsze MSZ.
Pozdrawiam - rozgadana Malwinka
(O Azji to ja mogę dłuuugo!)
PS Ale chyba jeszcze fajniejsze imiona są w Ameryce Południowej, z tego, co
pisze np. Beata Pawlikowska!

[abiela]

mal_art napisał:
Ale w
> kontaktach z cudzoziemcami Chińczycy często dodają sobie nowe imię, zazwyczaj
> angielskie, np. Heather.

Tak, spotkałam się z tym, ale ciekawi mnie czy to imię jest tylko podawane w
kntaktach z cudzoziemcami czy też funkcjonuje oficjalnie?


> (O Azji to ja mogę dłuuugo!)

Ja też

[mal_art]

Oficjalnie, np. w dokumentach to chyba nie... Oficjalnie to przecież tam wszyscy
budują najpiękniejszy na świecie komunizm, a jak to zrobić, to ich nieśmiertelny
towarzysz Mao nauczył i nie ptrzeba im do tego żadnych cudzoziemskich wymysłów.
A praktyka wygląda inaczej...
Ale takie imię, jeśli ktoś robi karierę w firmie zachodniej albo gdzieś, gdzie
przynajmniej pracują cudzoziemcy, jest bardziej używane od prawdziwego imienia.
Zresztą dawniej Chińczycy mogli sobie nadawać imiona w różnym wieku i z różnych
powodów : nadawać całkiem nowe, albo dodawać do niego jakiś człon itp. Już
pisałam o Jung Chang - rodzice nadali jej "Erhong", czyli Drugi Łabędź (Drugi po
mamie, która była Dehong czyli Łabędziem Cnoty - i nawiasem mówiąc to imię
zostało jej nadane jako drugie, po adopcji!), ale w czasie nauki szkolnej,
niedługo przed Rewolucją Kulturalną, chciała sobie zmienić imię na bardziej
wojownicze (zgodne z nastrojami i imionami znajomych), i stąd jest Jung, co
oznacza chyba "zasadzka", czy coś innego militarnego, nie pamiętam i nie mogę
znaleźć w książce odpowiedniego fragmentu, żeby sprawdzić. I od tego czasu
funkcjonuje pod tym imieniem całkowicie oficjalnie, tamto pierwsze zostało czymś
w rodzaju rodzinnego przydomku. Więc nadawanie sobie nowego imienia ma
uzasadnienie w dawniejszej tradycji.

[ania_klara]

A czy ta Japonka rzeczywiscie zostala nazwana od perfum,
a nie jest odwrotnie - że perfumy nazwano japonskim imieniem?
Masumi to zwykle imie japonskie, zreszta widze, że używane i dla
kobiet i dla mezczyzn (sa takie imiona w Japonii).

Przy okazji, co do Jajka: to w sumie juz troche nie na temat,
ale w Japonii jest np kobiece imie Iaeko, ktore moze wystepowac tez
w rzadszej postaci, Iaiko...

[ariana1]

Synkowi Jajko a córeczce Jajecznica

[krimhilda]

Toz to prwie jak japonskie Aiko

[olianka]

Uważam, że Jajko brzmi zbyt zdrobnieniowo. Proponuję Jajo.

[Gość: Dee]

Hehe

[krimhilda]

To idzmy na calosc, proponuje Jajco