żydowskie imiona

[Gość: kunegunda]

tak się zastanawiam...coraz popularniejsze stają się imiona żydowskie,
starotestamentowe, jak Lea, Miriam, Aron, Nataniel, Sara.
Przed wojną takie imiona były zarezerwowane dla osób wyznania mojżeszowego, a
przynajmniej o takim pochodzeniu. Nawet po II wojnie unikano nadawania tych imion.
Dzisiaj - jak widzę - jest inaczej. Zastanawia mnie tylko - dlaczego?
Czy dlatego, że nadający je rodzice nie mają uprzedzeń w stosunku do Żydów,
jak mieli ich dziadkowie/pradziadkowie w czasach II RP?
A może dlatego, że nie zauważają różnicy między Leą a np. Karolinką.
A Wy jak myślicie?

[Gość: amina77]

moja córka nosi żydowskie imię. Pochodzenie tego imienia nie było dla nas ani
plusem, ani minusem, po prostu samo imię nam się podobało. Raz tylko ktoś z
rodziny się skrzywił, mówiąc, że żydowskie. nawet nie pamiętam, kto to był, bo
nie była to osoba na tyle ważna, żeby liczyc się z jej zdaniem.
Nie mam uprzedzeń, nie przyszłoby mi do głowy krytykować czyjeś imię ze względu
na jego pochodzenie.

[Gość: martuszkaw]

Wśród moich rówieśników sporo było Szymonów, Danielów, Jakubów, Mart, Michałów,
nawet Judyta i Estera się trafiły i imiona te raczej były nadawane ze względu na
"podobanie" się niż chęci podkreślenia semickości. Do klasy męża chodziło
rodzeństwo Aaron i Miriam, nie mające korzeni żydowskich.

Obecnie rówieśnicy mojej córki o rzeczonych imionach to: Ariel (7 lat), Dawid,
Samuel (6), Rachela (6), Gabriela, Sara.

Myślę, że w obu przypadkach masz po trosze rację.
1. postrzeganie Żydów uległo zmianie
2. rodzice nie wnikają w etymologię, przykład rozmowy mojego ojca z kuzynem.

- To kiedy Ewa rodzi?
- Lada dzień powinna
- Imię już wybraliście?
- Jakub Jeremiasz, bo chłopaka lekarz się dopatrzył
- Ładnie, bardzo biblijnie
- No popatrz wujek, nie wiedzieliśmy że żydowskie, podoba się nam się samo
brzmienie.

Podejrzewam, że w połowie przypadków decyduje to brzmienie. Pozdrawiam M.

[mrowka75]

Mi akurat bardzo się podobają, pewnie nie wszytskie, ale większość
imion biblijnych wpada mi w ucho.

[shilla01]

myślę , że nie zwracamy na to uwagi - po prostu.

[Gość: Ola]

Rodzice nie wiedzą jakiego pochodzenia są imiona które wybierają. Miałam kolegę
Jakuba - strasznego antysemitę. Jak mu powiedziałam, że ma imię żydowskie to się
na mnie obraził

[pluskotka]

Czemu nie dawać imion biblijnych, w końcu chyba też uznajemy Biblię.

[Gość: Ola]

Ale on miał wąskie horyzonty.

Do mnie nie pij, bo mój syn będzie miał na imię Jeremiasz Marek

[bieberstein]

Można mieć na imię Israel i być antysemitą. Imię, nadane nam bez naszej wiedzy i woli, nie ma wpływu na poglądy... ale wypadałoby przynajmniej znać genezę imienia, nie obrażać się i nie wychodzić na wariata. Niestety wielu to przerasta.

[Gość: Monika]

Nie wiem jak sie maja do tego uprzedzenia tu sie nie wypowiadam.Ale
zauwazylam, ze takie imiona nadja najczesciej bardzo religini
rodzice, tzn katolicy.Mam bardzo pobozna kolezanke , ktora
powiedziala mi , ze jej dzieci beda mialy imona z Biblii poniewaz
ona jest osoba wierzaca i praktykujaca.Juz jej mialam zaproponowac
imie Salomea bo i ile dobrze kojarze to byla to bardzo sexy
dzieczyna, ta od tanca z 7 szalami-o ile mnie nie zawodzi znajomosc
Bibli-ale darowalam sobie jednak, nie wiem czy zrozumialaby moje
poczucie humoru!

[Gość: Monika]

Nie iwem jaks ie ma do tego antysemityzm?Jezus byl Zydem , tak jak i
jejo matka apostolowie itp.Niektore zydowski imiona sa nadawane od
dawien dawnazymon, Jakub, Magdalena itp .Wszystki sa z Biblii

[Gość: idzi]

Kwestia czy dane imię uważane jest za "żydowskie" zależy raczej od odczucia.
Polacy noszą "żydowskie" (hebrajskie, aramejskie i nie tylko) imiona od blisko
tysiąca lat i trudno sobie wyobrazić polską historię bez nich.
Ale jednak jest różnica między dobrze zasymilowanymi i spolonizowanymi imionami
semickimi z Biblii, zwłaszcza jeśli są to imiona z Nowego Testamentu, np.
Apostołów, a imionami, które są bardziej typowe dla Starego Testamentu i nigdy
nie były wśród polskich chrześcijan zbyt popularne, w przeciwieństwie do naszych
żydowskich współobywateli (Dawid, Rebeka, Sara).
Spopularyzowanie tych imion wiąże się zapewne z jednej strony z faktem, że nie
ma dziś widocznej i całkiem odrębnej społeczności żydowskiej, dla której imiona
te byłyby typowe (dzisiejsi Żydzi polscy noszą imiona typowo polskie- Bronisław
Wildstein, Adam Michnik), z drugiej jest to zapewne wynik dominacji (pop)kultury
anglosaskiej, która szczególnie lubuje się w nawiązaniach do Starego Testamentu,
zresztą podobnie jak cały protestantyzm.

[verdana]

A ja mam wrazenie, że ludzie nadajac te imiona sądzą , ze są
amerykańskie- taki Dawid, Rebeka czy Sara to bohaterowie
hollywodzkich filmów. .

Adam Michnik ;-)

[mal_art]

Od kiedy Adam jest imieniem "typowo polskim"?
Bo mi się wydaje, że "żydowskim" jak najbardziej - z pierwszych stron Księgi
Rodzaju.
Widzicie, jak to łatwo o tym zapomieć? Do tego stopnia "wsiąkło" w naszą
kulturę, że sami nie dostrzegamy jego korzeni...
W pozostałych kwestiach zgadzam się z Szanownym Przedpiścem w 100%

[Gość: idzi]

Upieram się, że Adam jest imieniem "typowo polskim", nawet jeśli jest
pochodzenia "żydowskiego", a konkretnie hebrajskiego. Czy "typowo polskie" są
tylko imiona słowiańskie? Polska istnieje od tysiąca lat i niektóre imiona obce
z pochodzenia (greckie, łacińskie i semickie...) brzmią o wiele bardziej swojsko
niż słowiańskie.

Można by sobie wyobrazić sytuację odwrotną: wśród polskich Żydów (Wildstein,
Geremek itd..) upowszechnia się imię Bronisław, a wśród- za przeproszeniem-
czystych Polaków to imię zanika. Skutek byłby taki, że nowe pokolenia Polaków
brałyby to słowiańskie i polskie imię za "typowo żydowskie" i mieliby w pewnym
sensie rację!

[mal_art]

Trochę co innego mamy na myśli - ja piszę bardziej o pochodzeniu imienia, Ty o
społecznym jego odbiorze, ale zasadniczo w wielu sprawach chyba się zgadzamy.
Mi się raczej wydaje, że po prostu NIE MA imion typowo polskich, różne
"prasłowiańskie" najczęściej funkcjonują w zmienionej, zniekształconej formie
(Ziemowit-Siemowit itp), zresztą zbyt często nadawane nie bywają. No i trudno
powiedzieć, czy są typowo polskie, czy raczej "słowiańskie". No dobra, może nie
"nie ma", ale "niewiele" ich jest.
Ale masz rację, że w świadomości społecznej (o ile w ogóle coś takiego istnieje)
Adam i Ewa dawno oderwali się od swoich "żydowskich" korzeni - chociaż... Nie
istnieje niestety możliwość zapytania rodziców rzeczonego Adama, czym kierowali
się przy wyborze imienia dla syna, i czy biblijne korzenie imienia miały tu
jakieś znaczenie. W każdym razie zwróć uwagę, że imię jest z całą pewnością
starotestamentowe.
Częściej jednak od "biblijnych" korzeni oderwane są imiona z Nowego Testamentu -
Jan, Jakub, Piotr, Szymon, Tadeusz, Maria, Magdalena, Marta, Kleofas, Paweł,
Marek, Łukasz, Mateusz, Andrzej, Józef, Tomasz... W większości swojskie i
"zwyczajne".
Ze starotestamentowych takiej popularności doczekali się chyba tylko Adam i Ewa,
zdaje się, że kiedyś tradycyjnie dziecko urodzone w Wigilię dostawało jedno z
tych imion (np. Mickiewicz). Może jeszcze (ale w mniejszym stopniu) Daniel,
Dawid, Zuzanna... (Zuzanna pewnie z racji obecności w malarstwie "pikantnego"
niegdyś tematu "Zuzanna w kąpieli"). Do takich postrzeganych jako dość zwyczajne
- ale już nie popularnych -zaliczyłabym Judytę, Tobiasza. Ale jakoś nie
przewalają nam się tłumy Baruchów, Samuelów, Habakuków czy Amosów. I zdecydowana
większość imion królów i proroków Izraela w Polsce brzmi "obco" (co świetnie
świadczy o znajomości Biblii w naszym katolickim i europejskim społeczeństwie).

[abiela]

mal_art napisał:

> Częściej jednak od "biblijnych" korzeni oderwane są imiona z Nowego Testamentu
> -
> Jan, Jakub, Piotr, Szymon, Tadeusz, Maria, Magdalena, Marta, Kleofas, Paweł,
> Marek, Łukasz, Mateusz, Andrzej, Józef, Tomasz... W większości swojskie i
> "zwyczajne".

Józefa zdecydowanie odbieram starotestamentowo.

> Ze starotestamentowych takiej popularności doczekali się chyba tylko Adam i Ewa
> ,
> zdaje się, że kiedyś tradycyjnie dziecko urodzone w Wigilię dostawało jedno z
> tych imion (np. Mickiewicz).

W księgach metrykalnych często spotykam na nadania Adama i Ewy jako drugiego
imienia u dzieci urodzonych w ok. Wigilii.

[mal_art]

Józefa odbierasz starotestamentowo? Dlaczego? Jakoś sobie nie przypominam... Ale
może hormony padły mi na mózg?

[abiela]

mal_art napisał:

> Józefa odbierasz starotestamentowo? Dlaczego? Jakoś sobie nie przypominam... Al
> e
> może hormony padły mi na mózg?

pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_%28Biblia%29

[Gość: idzi]

Ale imię Józef miało to "szczęście", że nosiła je Głowa Świętej Rodziny i w ten
sposób stało się bardziej "nasze", bo nowotestamentowe. Za co Bogu niech będą
dzięki.

[mal_art]

O rany ale dałam plamę, oczywiście masz rację - całe szczęście, że na hormony
mogę zwalić, te ciążowe.
Ale nie masz takiego pierwszego skojarzenia - Józef, Maryja, szopka, osiołek
itd? Ja mam właśnie bardziej takie szopkowo-kolędowe.
Zabawne, bo potrafiłabym wymienić z pamięci parę imion braci Józefa
starotestamentowego (oczywiście nie wszystkich) - ale o nim samym jakoś
zapomniałam...

[abiela]

mal_art napisał:

> Ale nie masz takiego pierwszego skojarzenia - Józef, Maryja, szopka, osiołek
> itd? Ja mam właśnie bardziej takie szopkowo-kolędowe.

NO ja właśnie nie, raczej Egipt, płaszcz itp.

[mal_art]

I jeszcze "ludzie, którzy znają Józefa" z "Wymarzonego domu Ani"?
Cały czas się dziwię, jak ja mogłam zapomnieć...

[Gość: lilija]

Bo żydowskie imiona są przepiękne!

A jesli chodzi o nasz stosunek do Żydów to (niestety) chyba nie
uległ wielkiej zmianie na lepsze.

[mal_art]

Chyba wszyscy mają trochę racji - a zwłaszcza racja z tym, że stosunek do Żydów
niespecjalnie się zmienił... Tylko imiona się "osłuchały", faktycznie czasem pod
wpływem produkcji hollywoodzkich.
Z tego, co zauważyłam, biblijne, starotestamentowe imiona nadawane bywają przez
osoby głęboko wierzące (niekoniecznie katolików - częściej chyba przez
protestantów). A wśród "typowych" polskich katolików ilu przeczytało Stary
Testament? 10%? Ilu potrafiłoby wymienić chociaż 4 proproków (a przecież wiele
ksiąg Starego Testasmentu nazwana jest od imienia jakiegoś proroka)? To czemu
się dziwić, że nie wiedzą, że Jeremiasz to imię biblijne?
A z imionami Apostołów, to nawet się nie dziwię koledze-antysemicie o imieniu
Jakub, bo chyba w świadomości większości społeczeństwa imię to jest "z dawna
dawnego" polskie
Podobnie jak Tadeusz, hahahaha.
A Salome to była córka Herodiady (wrednej baby), która za swój taniec zażądała
od Heroda osobliwego podarunku - głowy Jana Chrzciciela w misie. Bleeeeeee. Ja
bym po niej córki nie nazwała.

[Gość: Monika]

No przeciez mowilam, ze to mial byc zart z mojej strony.Jak by na
to nie patrzetrzec byl to pierwszy udokumentowany stripitz w
historii.Ale nie kazdemu moze sie podobac taki "czarny humor"-
rozumiem.

[bieberstein]

U sąsiada trawa zawsze bardziej zielona. Stosunek Żydów, do was też się nie uległ wielkiej zmianie.

[gdarin]

Imiona starotestamentowe są popularne wsrod protestantów, czyli obejmują spory obszar Europy i Ameryki, pojawiaja się często w literaturze czy filmach, stąd raczej nie kojarzą się Polakom z Żydami a z chrześcijanami. Tym bardziej, że formy żydowskie tych imion używane przez Żydów na ziemiach polskich często różniły się dość znacznie od tych znanych z Biblii: np. Jankiel - Jakub, Moszek - Mojżesz, Icek - Izaak, Szlomo - Salomon.

[mal_art]

Naprawdę Jankiel to Jakub????? Jakoś mi nie pasuje...

[Gość: magda]

A Ryfka? Od jakiego to imienia?

[gdarin]

Gość portalu: magda napisał(a):

> A Ryfka? Od jakiego to imienia?

Od Rebeki.

[verdana]

Jankiel to Jakub, Ryfka - Rebeka, Srul-Izrael, Mordka - Mordechaj,
Szmul-Samuel, Ci.. -Cypora, Mosiek-Mojżesz, Szyja-Jeszaja, Izajasz,
Szprynca-Esperanca (z Hiszpanii), Dwojra-Debora, Ruchla-Rachela,
Kiwa-Akiba.
Przed wojna masowo nadawano dzieciom zydowskim imiona w formie
zdrobniałej, mimo apeli rabinów, zeby trzymać się imion
starotestamentowych. I te imiona już chyba nie wrócą..

[Gość: Czarna]

Imiona takie jak Noemi, Rut czy Estera dla dziewczynki, a Samuel lub Dawid dla
chłopca są nadawane przez rodziców, którzy czytają lub mają jakikolwiek związek
z Biblią. Może nie wiecie, ale istnieją księgi Estery i Rut w starym testamencie
uznawane za kanoniczne przez kościół katolicki, protestancki jak i KAŻDY inny
chrześcijański.
Ja sama mam na imię Estera =)
Bardzo dobrze się z tym czuję.

[mal_art]

Wiecie, wiecie, podobnie jak znacie księgę proroka Izajasza, czy innych o mniej
popularnych imionach (Habakuka, Amosa czy Ozeasza).
Ale jakoś nie zauważyłam, żeby imiona takie jak Rut czy Estera nadawali
wyłącznie ludzie wierzący - katolicy, protestanci, wyznania mojżeszowego czy
świadkowie Jehowy. Naprawdę żeby znać te imiona nie trzeba w dzisiejszych
czasach mieć niczego wspólnego z Biblią - i ten mój pogląd nie oznacza, że
uważam, że to dobrze.

Ryfka, Adam

[mera73]

Wydaje mi się, że Ryfka to nie zdrobnienie, lecz po prostu wymowa zbliżona do
hebrajskiego oryginału: Riwka. Adam przeciętnemu Izraelczykowi nie będzie się
wydawał "typowo polskim" imieniem
Tam ono funkcjonuje jako tradycyjnie żydowskie / hebrajskie.
Jest wiele ładnych imion żydowskich / hebrajskich nie wiążących się bezpośrednio
z Biblią, np. Malka - królowa, Zehawa - od słowa 'zahaw' - złoto, Pazja - od
rzadziej używanego słowa na 'złoto', Tal, Talja - 'rosa', Keren - promień, Ora,
Orit - światło.

[ika1]

moj syn ma na imie Samuel i nie nadalam go z tego wzgledu,ze
istnieje ksiega Samuela,ale dlatego,ze pare lat temu poznalam
chlopaka o tym imieniu i juz wtedy wiedzialam,ze moj syn jesli go
bede miala bedzie nosil takie imie.szaleneie mi sie,to imie podoba.

[lavender_mommy]

My decydujac sie na imiona dla naszych chlopakow szukalismy imion
ktore:
1.dla chlopcow zaczynalyby sie na litere "J"
2. podobalyby sie nam
3. Bylyby w miare uniwersalne i dzialaly w POlsce i USA (tu
mieszkamy)
4. bylyby biblijne

Dlatego tez mamy w domu Jakuba i Jonasza
POzdrawiam

[bieberstein]

Jonasza to akurat bym nie polecał, ale...

[joanna1977bis]

A ja, mimo,że jestem osobą świadomie wierzącą od 16 lat, protestantką, nigdy
jakoś nie chciałam nadać dziecku charakterystycznego imienia biblijnego, żeby
jego wydźwięk nie świadczył (tak z przekory), że skoro rodzice wierzący to "na
siłę" chcą uświęcić swoje dziecię, zanim ono samo o tym zadecyduje... Ale, o
przekoro, sprawdza się także to, co wielu moich przedmówców zauważyło, że wiele
imion biblijnych jest na trwale z nami zasymilowanych. Dlatego dla naszego
pierwszego dzidziusia (15 tydzień ciąży- płci jeszcze nie znamy) wybieramy
imiona : Maria lub Maciej )) Serdecznie pozdrawiam!

Do: joanna1977bis

[lavender_mommy]

Ja tez od 16 lat . Nasz wybor imion nie mial na celu zadnego
uswiecania, tym bardziej ze jako wlasnie protestanci nie myslimy
zeby to nawet bylo mozliwe. Zreszta mozna by sie czepiac czy JOnasz
lub Jakub byli takimi przykladami jak np Daniel
Dla corki mamy imie wybrane juz od 5 lat (czekamy na dzidziusia w
marcu - plec jeszcze nie znana) i akurat wcale nie jest to imie
biblijne. Jesli dzidzia okaze sie dziewczynka bedzie Emilia Hanna.
Mamy z mezem zwyczaj ze chlopcy na "J" po mezu - a dziewczynki
na "E"
po mnie...
POzdrawiam serdecznie

[bonkreta]

Myslę, że oba powody sa prawdziwe i zazębiają się - nie ma juz
wyrazistych enklaw żydowskich, w związku z tym nie ma imion
jednoznacznie z nimi kojarzonych. Mam wrażenie, że verdana ma sporo
racji pisząc, ze ludzie nie myślą o niektórych imionach jako o
żydowskich, a raczej angielskich, z Dawidem na czele (to imię stało
sie wręcz popularne przecież). Inne żydowskie imiona, które w
kulturze anglosaskiej az tak popularne nie są, u nas tez rekordów
nie biją, np. Mojżesz to imie rzadkie.
Mam też wrażenie, ze bardzo wielu ludzi o pochodzeniu imion nie ma
zielonego pojęcia. A propos tego przypomniało mi sie sprzed kilku
lat, jak moja znajoma pytała mnie o zdanie - czy zostać przy
wymarzonym, z dawna wybranym imieniu dla syna, czy jednak zmienić.
Zmiany domagała sie jej teściowa, osoba bardzo związana z kościołem,
która radziła znajomej, aby nadała "porządne święte imię" (Michał,
Marek, Łukasz, Jan czy inne imie apostolskie) i zrezygnowała z tego
dziwacznego, nieświętego. Nawet ją ostrzegała, że pewnie ksiądz nie
będzie chciał ochrzic takim imieniem (tym wybranym), i o to moja
znajoma sie bardzo martwiła.

A clou jest takie, ze chodziło o imię Krystian ))

[Gość: Tomek_maz_Miriam]

A moja przyszła żona ma na imię Miriam i nie jest Żydówką. Jest za to bardzo
ładna i kochana Na imię córeczce myśleliśmy dać Estera ale była taka jedna dla
której pewien król polski tajemny tunel łączący Wawel z Kazimierzem kazał
wybudować...

[bieberstein]

"Nadający je rodzice nie mają uprzedzeń w stosunku do Żydów, jakie mieli ich dziadkowie/pradziadkowie w czasach II RP"? A Żydzi też już nie mają uprzedzeń w stosunku do Polaków, jakie mieli ich dziadkowie/pradziadkowie w czasach II RP, czy u Żydów nadal bez zmian...? Rzeczywiście, sporo polskich dzieci w ostatnim czasie nosi typowo semickie imiona. Powód ich popularności jest dokładnie taki sam jak powód popularności Jessic/Dżesik, Brianków/Brajanków i Dorianków - oikofobia, kompleksy... chęć bycia oryginalnym za wszelką cenę. Tak samo, jak więcej jest dzisiaj u katolickich dzieci imion żydowskich, tak samo więcej jest amerykańskich, hiszpańskich itd. itp. Ludzie nie spotykają się dzisiaj z Aaronami w chałatach, tak jak ich wspomniani dziadkowie/pradziadkowie, więc semickie imiona z niczym konkretnym im się nie kojarzą, wydają im się po prostu ciekawsze i oryginalne. Mało kto zastanawia się nad pochodzeniem danego imienia. Ludzie przy wyborze kierują się głównie po prostu jego brzmieniem - albo im się podoba. Ot, cała filozofia. Może nie cała, bo wypada jeszcze podkreślić jedną rzecz... W II RP i ogólnie dawnych czasach nie nadawano imion żydowskich katolickim dzieciom nie z powodów "nienawiści" czy "uprzedzeń", tylko z powodu chęci wyraźnego zaznaczenia przynależności do danej grupy społecznej! W przeciwieństwie do was, tamci Polacy byli dumni ze swojej polskości i katolicyzmu, podobnie jak Żydzi ze swojego żydostwa i judaizmu. Tak samo, jak żaden prawdziwy katolik nie chciał dawać synowi na imię Aaron, tak samo żaden wierzący Żyd wolałby się powiesić, niż dać synowi na imię Stanisław, Mieczysław albo... Gniewko. Po prostu, zdrowa zasada. Zwłaszcza, że imiona mają pewne znacznie. Jedynie niewierzący i bardzo zasymilowani w Polsce Żydzi (takich było bardzo niewiele) nadawali dzieciom imiona nie semickie. Dziś wszystko się wymieszało, w przypadku imion panuje pełna dowolność, nie ma większego znaczenia czy ktoś córkę nazwie Ines, Wanessa, Kelly czy Fajga. Jeśli komuś się podobają, proszę bardzo. Nie widzę w tym nic złego, jednak warto nie zatracić się zupełnie w Xawierach i pamiętać o tym skąd się pochodzi, bo nie ma się czego wstydzić. Tak! Na szczęście ostatnio w Polsce można też odnotować wyraźną modę na powrót do tradycyjnych polskich imion (owszem, niektóre też mają zagraniczne korzenie, ale na stałe wpisały się w kulturę polską).

[gaudencja]

O jakich Żydach mówisz w kontekście nieposiadania uprzedzeń? O Żydach polskich? Tej grupy już nie ma poza pojedynczymi sztukami, została wybita przez Hitlera i wygnana w 1968 roku.

Po drugie, jeśli "tamci Polacy" byli tacy dumni ze swojej polskości i katolicyzmu, to w imiennictwie musieli wybierać - albo polskość, albo katolicyzm. W przeciwnym razie wszyscy nazywaliby się Stanisław lub Stanisława. Imiona prawdziwie polskie (nawiasem mówiąc, Mieczysław się do nich nie zalicza, to błąd odczytania imienia) nie są imionami "świętymi", ostatnio ich trochę przybyło, ale nadal nie tyle, by polskość i katolicyzm dało się imienniczo łączyć. A i teraz w środowiskach nacjonalistycznych nie widzę zalewu Lutogniewów i Przybysław, wręcz odwrotnie - jest to środowisko bardziej podatne na różne obcojęzyczne imiennicze wynalazki.

[bieberstein]

"Tej grupy już nie ma poza pojedynczymi sztukami, została wybita przez Hitlera i wygnana w 1968 roku". Serio? Nie wiedziałem... Napisałem wyraźnie o braku dziś tej grupy społecznej. Wystarczy się wczytać. "Ludzie nie spotykają się dzisiaj z Aaronami w chałatach, tak jak ich wspomniani dziadkowie/pradziadkowie, więc semickie imiona z niczym konkretnym im się nie kojarzą". O jakich Żydach mówię? O Żydach w bardzo szerokim kontekście. O tym, że Żydzi przed wojną i nie tylko pałali taką samą niechęcią do Polaków, jak Polacy do nich. Wydaje mi się, że mogę powiedzieć o tym coś więcej, bo sam pochodzę z rodziny żydowskiej, tylko w przeciwieństwie do niektórych zawsze czułem się Polakiem, nie udaje, że czarne jest białe. Lubię po prostu prawdę, a prawda jest taka, że nasze dwa narody się nie lubią, a wina leży po obu stronach. Smutne to, ale niestety normalni ludzie, którzy uważają, że lepiej współpracować zawsze są w mniejszości. Nie to jest jednak tematem dyskusji, więc zejdźmy z tego i wróćmy do imion.
Nie wiem czy Mieczysław jest imieniem typowo polskim, jest na pewno imieniem typowo słowiańskim i przez Żydów nie używanym. Ja traktuję sprawę bardziej ogólnie, ty czepiasz się szczegółów. Będziesz mi teraz udowadniać, że taki Jakub jest pochodzenia wiadomo jakiego. A ja mówię, że są to imiona, które wpisały się w krąg kultury polskiej, tymczasem taka Hiwa, Szlomo, Icchak, Aaron, Frajda i inne używane na ziemiach polskich przez Żydów już nie. Nie, nie musieliby wybierać między polskością i katolicyzmem, bo te dwie rzeczy dawno się już przez wieki wymieszały i ludzie mogli czerpać imiona z różnych źródeł, ale jeszcze raz podkreślam wiele imion wpisało się niejako w polską kulturę. Ten proces wydaje mi się, że trwa cały czas, ponieważ taki np. Dawid nie tak dawno temu dosyć mocno się u nas zakorzenił i już nie budzi żadnego zdziwienia. Jeszcze raz mówię CHODZIŁO O PODKREŚLENIE PRZYNALEŻNOŚCI DO GRUPY i nie ważne czy imiona były pochodzenie starosłowiańskiego, biblijnego czy francuskiego, ważne jest że niektóre z nich były niejako "zarezerwowane" dla jednej grupy, a inne dla drugiej. Jeśli należę do grupy fanów Realu Madryt, to ubieram się w barwy innego klubu i wcale nie muszę innego klubu nienawidzić. To, że byli dumni chyba nie da się zaprzeczyć. Dlatego może jeszcze mówimy dzisiaj po polsku, bo ludzie byli w takim duchu wychowywani. W taki sposób, że kiedy ojczyzna potrzebuje to nie ma chwili zawahania. Dzisiaj mało kto byłby skłonny do takiego bohaterstwa, nawet w środowiskach fanatyków, do jakiego zdolne były dawne pokolenia. Jeśli znajdziesz mi przeciętnych Polaków z czasów II RP o imionach John, Eleonor, James, Alan, Brian (bez względu na ich korzenie, w każdym razie imionach spoza polskiego KRĘGU KULTUROWEGO) to chętnie o nich poczytam... ja nie znam. Dziś, jak mówiłem Brianków i Jessic pod dostatkiem. Dziś to dla ludzi już bez znaczenia. Nie tak dawno pewnym mieście w Chorwacji kościół zorganizował ciekawą akcję płacenia iluś tam kun za nadanie dziecku na chrzcie imienia typowo chorwackiego... Nie wiem jakie imiona modne są dziś w środowiskach nacjonalistycznych, daleko mi do takich środowisk i nie interesuję się imionami ich członków. Wierzę, że Lutogniewów w nich niewiele, a i dużo w nich Dawidów i Jakubów, a nawet i pewnie Aaron się trafi... Podatność na obcojęzyczne imiennicze wynalazki nie zależy od środowiska (nacjonalistycznego/liberalnego/komunistycznego i cholera wie jeszcze jakiego) tylko na ogół od wykształcenia i niskiego poziomu. Statystyczne największą popularnością imiennicze wynalazki cieszą się bowiem wśród najniższych klas społecznych (z tego samego powodu dziś Seba budzi skojarzenie z typowym dresem, mimo że dawniej było to imię używane w wyższych sferach, danie imienia dziecku wyraża nadzieję, że ono w przeciwieństwie do rodziców zdobędzie wielki świat... niestety nie zawsze tak jest). Wracam do głównego problemu... Powtórzę raz jeszcze: Skąd popularność wcześniej nieużywanych w Polsce imion żydowskich? Z NUDÓW, z poszukiwania czegoś nowego, bo większość imion już się po prostu przejadła. Tyle.

[gaudencja]

bieberstein napisał(a):

O tym, że Żydzi przed wojną i nie tylk
> o pałali taką samą niechęcią do Polaków, jak Polacy do nich. Wydaje mi się, że
> mogę powiedzieć o tym coś więcej, bo sam pochodzę z rodziny żydowskiej, tylko w
> przeciwieństwie do niektórych zawsze czułem się Polakiem, nie udaje, że czarne
> jest białe.

Tworzysz jakąś rzeczywistość równoległą, niestety fikcyjną i piszesz coś, co nie ma potwierdzenia w źródłach. Ale to nie forum historyczne, więc nie rozkręcajmy dyskusji tego pokroju.


> Nie wiem czy Mieczysław jest imieniem typowo polskim, jest na pewno imieniem ty
> powo słowiańskim

Jest XIX-wiecznym wyobrażeniem na temat imienia typowo słowiańskiego, jak już pisałam. Nie było imion słowiańskich złożonych m.in z członu "Miecz-"

Nie, nie musieliby wybierać
> między polskością i katolicyzmem, bo te dwie rzeczy dawno się już przez wieki
> wymieszały

Jeśli chodzi o imiennictwo, to nadal muszą poniekąd wybierać - w każdym razie jeśli chcą nadać dziecku, zwłaszcza dziewczynce, imię "święte". U chłopców jest już kilka staropolskich imion "świętych" na krzyż, od niedawna zresztą.

. Jeszcze raz mówię CHODZ
> IŁO O PODKREŚLENIE PRZYNALEŻNOŚCI DO GRUPY i nie ważne czy imiona były pochodze
> nie starosłowiańskiego, biblijnego czy francuskiego, ważne jest że niektóre z n
> ich były niejako "zarezerwowane" dla jednej grupy, a inne dla drugiej.

Co do tego zgadzam się. Akurat Salomea do nich nie należała, ale to już inny temat.

To, że byli dumni chyba nie da się zaprzeczy
> ć.

To akurat jest bardzo złożony problem, o dumie wolę się nie wypowiadać. Bez wątpienia byli przywiązani do polskości, oczywiście ci, którzy byli Polakami z urodzenia lub z wyboru.

Jeśli znajdziesz mi przec
> iętnych Polaków z czasów II RP o imionach John, Eleonor, James, Alan, Brian (be
> z względu na ich korzenie, w każdym razie imionach spoza polskiego KRĘGU KULTUR
> OWEGO) to chętnie o nich poczytam...

Było bardzo wiele osób, które uznały się za Polaków, mając imiona gruzińskie, niemieckie czy inne. Był nawet powstaniec warszawski - Murzyn. Oczywiście nie byli to przeciętni Polacy, ale w II RP nie zamykano się na przedstawicieli innych narodowości, którzy czuli się obywatelami II RP i byli gotowi wiele dla niej poświęcić.

> Podatność na obcojęzyczne imiennicze wynalazki nie zależy od środowiska (nacjo
> nalistycznego/liberalnego/komunistycznego i cholera wie jeszcze jakiego) tylko
> na ogół od wykształcenia i niskiego poziomu.

Zgoda.

> e zawsze tak jest). Wracam do głównego problemu... Powtórzę raz jeszcze: Skąd p
> opularność wcześniej nieużywanych w Polsce imion żydowskich? Z NUDÓW, z poszuki
> wania czegoś nowego, bo większość imion już się po prostu przejadła. Tyle.

Wydawało się lata temu, że ten trend będzie silniejszy. Obecnie popularniejsze są imiona rosyjskie lub rosyjskie zdrobnienia, co budzi moją grozę. Te wszystkie Leny, Nadie, Sonie, Tatiany, nawet Wiery.

[gaudencja]

I Natasze. Zapomniałam o Nataszy

[dalenia]

Zgadzam się z większością już przytoczonych argumentów. Zmieniła się sytuacja geopolityczna, to raz, a dwa - faktycznie spora część osób nie ma pojęcia, skąd dane imię się wywodzi. Myślę, że większość rodziców Dawidów prędzej uznałaby to imię za "amerykańskie", a niekoniecznie żydowskie

Innym wątkiem jest też nadawanie tych imion przez osoby głęboko wierzące, z różnych gałęzi wiary chrześcijańskiej. I nie mówię tu oczywiście o osłuchanych do bólu imionach głównie z NT (typu Magdalena czy Jakub), ale raczej o tych starotestamentowych, typu Rebeka czy Aaron. W przeciągu ostatniego tygodnia u dwóch takich rodzin, znanych mi z internetu, urodził się Jonasz (brat Euniki i Michała, który miał być Micheaszem) i Izaak.

[gaudencja]

Już chciałam pożałować Micheasza, ale potem doczytałam imiona jego rodzeństwa...

[dalenia]

Najstarsza jest Eunika, potem Michał - mama wypowiadała się, że ostatecznie zabrało jej odwagi na tego Micheasza. No a teraz urodził się Jonasz.

Swoją drogą polecam ich kanał na YT - mama lama, bardzo sympatyczne dziewczyny. A druga z nich jest mamą Antka, Stefana i Józka, tak a propos imion