Imię po zmarłym członku rodziny

[mamabuberka]

Będę miała synka. Chciałabym go nazwać Rafał. Tak miał na imię mój brat, który
zmarł tragicznie 8 lat temu, miał 24 lata. Imię zawsze mi sie podobało. Jakby
mój brat żył, też rozważałabym to imię. Ale w tej sytuacji nie wiem czy
wypada. Co sądzicie?

[gaudencja]

Jak najbardziej wypada! To piękny wyraz pamięci o bracie.

[aneladgam]

oczywiście że wypada.
ja dla córeczki miałam wybrane imię mamy mojego męża - nie miałam okazji jej
poznać, bo zmarła gdy on miał 7 lat a więc na długo przed naszym spotkaniem.

to piękny gest i ma naprawdę dobry i pozytywny wydźwięk.

[Gość: Tawananna*]

Jak najbardziej wypada. Jedyne, nad czym bym się zastanawiała, to reakcja Twojej
najbliższej rodziny, zwłaszcza Twoich rodziców - nie wiem, jak to ująć, ale
jeśli Twój brat zmarł tragicznie, to może być dla nich trudne. Warto z nimi
porozmawiać.

[tami46]

Ja bym dała ,ale na drugie.

[anita.anita80]

własnie ja dałam na drugie córce imie po mojej zmarłej mamie

[magdmaz]

Uważam, ze wypada i nadałabym. Masz prawo w taki sposób uczcić pamięć Brata.
A czy pytać Rodziców o zdanie? Można. Ale to nie tylko Ich Syn, to także Twój Brat.

[agi40]

Trudno powiedziec...w tym wypadku wzielabym jednak pod uwage uczucia rodzicow.
Moja kolezanka z podobnych powodow jak autorka watku chciala nadac corce imie po
zmarlej siostrze, ktora zginela w tragicznych okolicznosciach.
Rodzice nie chcieli, twierdzac, ze "Malgosia juz byla i nie chcemy jej nikim
zastepowac". Coreczka kolezanki nosi imie Malgorzata na drugie imie.
Ale moze rodzice autorki watku beda innego zdania, mysle, ze warto ich jednak
zapytac.

[Gość: leelee]

Jesli od dawna podobalo ci sie to imie, to nie widze przeciwskazan,
choc faktycznie wypadaloby porozmawiac o tym z rodzicami i
rodzenstwem, jesli masz. W jednej rodzinie jak pisala poprzedniczka
bedzie takie podejscie, a w innej "cieszymy sie, ze bedzie
kolejny ..." albo " napewno bylby szczesliwy i dumny, ze jego
imieniem nazwano dziecko".

[doszysz]

Zarówno w mojej, jak i męża rodzinie czci się pamięć zmarłych, wśród
nich braciszek teściowej zmarły w dzieciństwie, mój ojciec etc.
Ponieważ obie rodziny, delikatnie mówiąc, nie kochają się,
ustaliliśmy (i tego się trzymamy, a mamy troje dzieci), że żadne z
naszych dzieci nie otrzyma imienia zmarłego "na pamiątkę", mimo że
były takie sugestie, wręcz naciski. Dziecko nazwane imieniem
zmarłego krewnego (zwłaszcza zmarłego w młodości), będzie
przypominalo rodzinną tragedię. Uważam natomiast, że świetnym
pomysłem jest danie takiego imienia jako drugiego.

sprawa bardzo delikatna

[dagis.1]

... kazda rodzina to jakis system... i naprawde trudno doradzac bedac poza nim

tak jak pisza dziewczyny - w jednej rodzinie spotka sie to entuzjazmem, w innej
nie wzbudzi niezadowolenie w jeszcze innej nie przyniesie jakis bardzo
okreslonych emocji...

napewno wypada zapytac rodzicow, ewentualnie rodzenstwo...

dla ciebie dobrze bedzie tez jesli przyjrzysz sie rodzicom -czy sa gotowi na to.
czy moze zgodza sie a pozniej beda w twoim synku szukali utraconego dziecka i w
ten sposb sprawia przykrosc - nie tylko sobie ale i twojemu dziecku... np gdy
twoj syn dorosnie a rodzice niepogodzeni ze smiercia brata, beda go z nim
porownywac moze wzbudzic to w twoim dziecku niepotrzebny bunt... mysle ze
podejmujac taka decyzje musisz wykazac sie wielka wyobraznia - przemyslec jakie
moze taka decyzja(ale nie musi)przyniesc konsekwencje

idea jest bardzo ladna...ale warta przemyslenia... niestety mysle ze na forum
nie uzyskasz tak do konca odpowiedzi - my mozemy jedynie powiedziec czy to
wypada czy nie ale ty musisz odniesc to do swojej sytuacji

moim zdaniem ogolnie wypada ale czy w twojej rodzinie bedzie to dobre
rozwiazanie - nie wiem!

pozdrawiam.

[andaba]

Wypada jak najbardziej!

[plusskwa]

Wypada. Nasza córcia bedzie nosiła imiona "po" babciach.

[netewka]

Do plusskwa: Ale po zmarłych babciach, a po tragicznie zmarłym
bracie to chyba jednak znaczna różnica. Nie wyczuwasz? Chodzi
właśnie o te skojarzenia rodziców, porównywanie.

Drugie imię to moim zdaniem bez sensu. I tak się go nie używa.
Ja generalnie unikam 'dublowanych' imion w rodzinie.
Najlepsza rada - poprosić rodziców o opinię.

[jayin]

Jeśli twoim rodzicom to nie sprawi przykrości albo nie będzie dla nich niezręczne - to jak najbardziej wypada.

Moja mała dostanie imię po mojej młodszej siostrze.
Rodzice bardzo się ucieszyli z tego pomysłu.

na drugie - tak

[Gość: ariella]

moze i wypada, ale po osobach zmarlych yhmmm, koleja rzeczy, np po
babci. w przypadku osob mmlodych, ktore zmarly smiercia tragiczna, a
ZWLASZCZA po zmarlych wczesniej dzieciach ja bym nie dawala. 1. zeby
nie zastepowac jednej osoby druga, 2. zeby nie draznic uszu rodzicow
(mysle, ze cokolwiek powiedza, bedzie ich to bolec, zwlaszcza jak
twoj syn bedzie maly, beda mowic do niego tak jak do swojego
Rafalka. Daj dziecku jego wlasna tozsamosc, bez odwolywan. A Rafal -
na drugie
pozdr

[mama_pa]

Zdecydowanie tak, ale na drugie. I po uprzedzeniu rodziców. Wg mnie dla nich
mogłoby to być trudne, a poza tym mogłoby się zdarzyć, że dziecko będzie w
przyszłości ciągle porównywane do Twojego brata, aż zatraci własną tożsamość jak
to ujęła poprzedniczka. I do Ciebie będzie mieć wtedy pretensje. Nadać imię po
rodzicach czy dziadkach to zupełnie inna kwestia.

My rozważaliśmy nazwanie syna po tragicznie zmarłym najlepszym przyjacielu męża,
ale zrezygnowaliśmy ze względu na smutne skojarzenie dla nas, którego nie
chcieliśmy przenosić na dziecko. I absolutnie tego nie żałuję.

[szampanna]

o, to to. Podpisuję się pod tym.

[morepig]

mnie samo imie nie odpowiada, ale tak, nadalabym imie zmarlego brata
(innej osoby ktora kochalam a nei zyje)
moze jesli by mi sie mniej podobalo to na drugie. zapytaj tez swoja
mame co ona na to, wydaje mi sie ze dla jednej to bedzie piekne ale
druga moze plakac za kazdym razem jak na wnusia spojrzy...

[Gość: Iryska]

8 lat wydaje się byc czasem na "przepracowanie", "pogodzenie się" ze śmiercią
brata. Dlatego myślę, że raczej Twoi rodzice będą mieli dojrzały stosunek do tej
sprawy i imię potraktują w formie "ładnego gestu" a nie rozdrapywania starych
ran - aczkolwiek te sprawy są bardzo indywidualne i dlatego Ty sama musisz
wyczuc tę sprawę.
Samo imię bardzo mi się podoba

[Gość: kwiatek]

Moim zdaniem nie wypada
Dziecko ma nową osobowość, a tak będzie do zmarłego przez Ciebie porównywane
Daj szansę dziecku iść swoją drogą

[czarna-dalia]

Jeśli Twoi rodzice nie będą się z tym źle czuli - jak najbardziej. Może nawet poparliby taki pomysł? Zapytaj i jeśli nie będą mieli nic przeciwko - śmiało nadawaj

[magda79pn]

ja bym nie dała...
ewentualnie na drugie ale to też byłoby do głębszego przemyślenia...
moi synowie nie mają imion po dziadkach czy po innych członkach rodziny ani na
pierwsze ani na drugie bo wiem że byłaby wojna w rodzinie i pretensje dlaczego
po tym dziadku a nie po tamtym itp... (obydwaj mają takie samo drugie imię -po
tacie)
Nadając dziecku imię po zmarłej tragicznie bliskiej mi osobie miałabym wrażenie
że to imię jest pechowe i pecha przyniesie również mojemu dziecku, może to
głupie porównanie ale to tak jakby umarło ci pierwsze dziecko i drugiemu dałabyś
takie samo imię. Później teksty których trudno uniknąć typu "zobaczcie nie lubi
truskawek tak jak Rafałek" itp, wszystko "...tak jak Rafałek..." - biedne
dziecko...

[Gość: Madźa]

Moja mam zmarła jak miałam 11 lat i myślałam żeby w przyszłości dać mojej córce imię po mojej mamie, ale zrezygnowałam z tego. Myślę że do tej pory wszyscy w rodzinie wspominają moją mamę choć minęło już 10 lat i źle bym się czuła gdyby wszyscy później porównywali moje dziecko do mojej mamy i myślę że dziecko też by się mogło źle z tym czuć tym bardziej że nie nigdy nie poznało swojej babci (mojej mamy). Dlatego postanowiłam że jeżeli będę miała córkę pomyślę o jakimś oryginalnym imieniu dla niej a na drugie imię dam jej po mojej mamie. Mój narzeczony też się ze mną zgadza w tej sprawie.

[Gość: bluemoon]

Uważam to za bardzo ładny gest. Pomysł z zapytaniem najbliższych, co o tym myślą
też jest OK (tak na wszelkie wypadek by nie ranić ich uczuć). Mi osobiście znana
jest taka sytuacja. Mój tato nosi imię po wujku (bracie babci) rozstrzelanym
przez hitlerowców.

[milano4]

Nasz syn ma się urodzić dopiero za kilka tygodni, ale o imieniu już
zdecydowaliśmy. Ja jestem zdecydowanie przeciwny nadawaniu imion "po
przodkach" (bez znaczenia czy po żyjących czy po tych, którzy już
odeszli). Imiona zostały wymyślone po to, aby specjalnie wyróżnić
osobę - najpierw w społeczności, a od kiedy zaczęto używać nazwisk
rodowych (a więc od ok XV w). - w ramach rodziny. Więc nie
pozbawiajmy dziecka jego indywidualności. Ja uważam że nie powinno
sie powtarzać imion w rodzinie, a przynajmniej nie w najbliższych
pokoleniach. Jak nasi potomkowie kiedyś będa patrzeć na dzewo
genealogiczne, żeby nie było zbyt monotonnie. Jak jeszcze nie
wiedzieliśmy płci dziecka, to rozmawialiśmy z małżonką, jakie imiona
nam się podobają. No i wyszło że pewnie będzie Michał lub Ania. Ania
podobało sie bardzo żonie, ale ja nie byłem zbytnio przekonany, bo
moja babcia też ma na imię Anna - dwie Anny o tym samym nazwisku
(prababcia i prawnuczka)- to mi nie wydaje sie właściwe. No, ale
okazało sie że będzie Michaś. Moja mama wprawdzie od razu zaczęła
kombinować że to jak moi 2 pradziadkowie!, ale to już trochę inna
sprawa bo to już 5 pokolenie (obaj zmarli jeszcze w latach 30tych
ubiegłego wieku)i inne nazwiska. Drugie imię też na pewno nie będzie
po przodkach. Zauważam jednak, że ostatnio jest bardzo powszechne
nadawanie imienia (a przynajmniej drugiego) po kimś z rodziny -
najczęściej po dziadkach/babciach lub pra. Ja jednak mam w tej
sprawie opinię j.w. - chociażby dla uniknięcia w rodzinach dociekań,
czemu akurat "po tej prababci, a nie po tamtej".

[gaudencja]

Imieniem Michał zamierzasz wyróżnić dziecko w społeczności??

[milano4]

w społeczeczeństwie oczywiście nie, ale w rodzinie, owszem!
Ani w mojej, ani w żony rodzinie nie ma nikogo o tym imieniu i nie
było od kilku pokoleń. Imie w Polsce miało szczyt swej popularności
w latach 90tych. Od 10 lat jednak coraz mniej popularne. Jak pisałem
wcześniej, imiona były realnym wyróżnikiem w społeczności w czasach
średniowiecznych.

[gaudencja]

Michał co najmniej od 1990 roku jest cały czas w pierwszej szóstce
męskiej (bardzo długo był na 3. miejscu).

[Gość: foczkaka]

generalnie wypada, wielu ludzi tak robi, ale to zależy od konkretnej rodziny.
Warto pogadać z rodzicami i najbliższą rodziną, czy im to odpowiada. U nas w
rodzinie jest podobnie - bratanica nosi imię po zmarłej siostrzyczce bratowej.
Ja też miałam siostrę która zmartła kilkanaście lat temu i rozważałabym nadanie
córce imienia po niej. Ale to są sytuacje kiedy wszyscy w rodzinie żałobę mają
już za sobą, nikomu to nie będzie się kojarzyło smutno, a wręcz będzie miało
pozytywny wydzwięk.

Podsumowując: nie jest to żadne dziwactwo i ludzie często tak robia, ale
wszystko zalezy od sytuacji w konkretnej rodzinie.

Co w tym złego?

[ojca]

Dawniej gdy śmiertelność dzieci była większa dawano imię dziecku po innym
zmarłym dziecku, w księgach kościelnych można często to spotkać. Zatem wg mnie
jest to normalne i było to uważane za normalne także dawniej. Jeżeli Tobie to
imię się podoba to nie widzę nic złego w tym, że nadasz swojemu dziecku tak samo.

[Gość: eMka]

Sama chciałabym, w przypadku gdy będę miała synka, nazwać go po moim
zmarłym tacie. Myślę, że nawet nie tyle nie wypada, co jest to
najpiękniejszy sposób podkreślenia, że dana osoba była dla nas
ważna. A jak dziecko podrośnie będzie można mu powiedzieć, że
imię "odziedziczył" po wspaniałej osobie, która była, tak jak i on,
wazna w naszym życiu.
Pozdrawiam

[lilith76]

Imię mojej mamy (a moje drugie) podobało mi się od dawna, jeszcze przed jej
śmiercią.
Odkąd jestem w ciąży (płeć nieznana) chodzi mi jeszcze bardziej po głowie i nie
jestem w stanie rozważać na razie innych. Ale martwię się, bo mama zmarła
zaledwie rok temu, po szybkiej i tragicznej chorobie, moja rodzina do dziś to
przeżywa i boję się, że w dziecku zobaczą nie nowego człowieka, ale kogoś
zastępczego.
Do grudnia jeszcze trochę czasu zostało. I może być chłopiec

Fajny pomysl !

[nelka]

popieram.
U mnie w rodzinie jest zwyczaj, ze na drugie imie dajemy dzieciakom
imie ktoregos z rodzicow, czyli dziadkow dziecka.
Bardzo to sympatyczne dla dziadkow.

[Gość: qawa]

dla mnie to zly omen
nie dalabym

[dyktafondwa]

O zmarłych trzeba pamiętać, ale lepiej żeby dzieci miały własną tożsamość. Imię po zmarłych to czasem za duże obciążenie, z wielu względów.

[axyy]

Lepiej Rafał, niż jak rodzice, chcąc być 'nowoczesnymi' nazywają swoje dzieci,
Antoś, Franciszek, Władzio i Genowefa Antonina, bo 'praprababcia/dziadek miał
tak na imię. Wyobrażacie sobie reakcje rówieśników o imieniu Kuba, Marcin, Ania,
gdy muszą do swojej koleżanki wołać Antosia. I co te dzieci będą czuły w wieku
dojrzewania? Może to imię nie będzie im się podobać?
Jednakże, nazywanie dziecka Rafał, bo miał tak na imię zmarły brat( wyrazy
współczucia) to jakby oddawać komuś ofiarę w postaci dziecka. Tylko nie wiem,
czy bratu, czy Bogu, czy może jeszcze komuś innemu.
W każdym razie, wypada tak nazwać dziecko, ale decyzję musisz podjąć sama.
Zastanów się jak się będzie czuło, gdy oznajmisz mu, ze ma imię po Twoim zmarłym
bracie - może byc z tego dumne, bądź może mu się to niespodobać.

[Gość: cudziol]

jak dla mnie mozna. pierwsze imie mam po zmarlym dziadku (smierc
naturalna), drugie po tragicznie zmarlym w mlodosci wujku. nie znalem ich,
wiec nie nosze w sobie jakiegos cierpietnictwa. tylko czasem sie smieje w
duchu, ze jestem nazwanym umarlakiem (choc pewnie rodzina troche inaczej
do tego podchodzi)

[deela]

> Lepiej Rafał, niż jak rodzice, chcąc być 'nowoczesnymi' nazywają swoje dzieci,
> Antoś, Franciszek, Władzio i Genowefa Antonina
to sa piekne imiona nie to co Brajan, Rajan, Allan, Amelia (okropność!!!)
ja mam mega pospolite imie i wiesz co? NOGDY go nie lubilam
po prostu sie z nim pogodzilam

[axyy]

No prawda, te zagraniczne tez nie są najlepsze.Deela powiem po prostu -
kwestia gustu, niektórym się podoba innym nie.
Ale masz rację Bryan, Ryan albo inne - odrzucają. W końcu większość z nas
mieszka w Polsce.
I tak źle, i tak niedobrze.

[panistrusia]

A jakbyś się czuła będąc na miejscu swojego synka?

A co na to mąż / ojciec dziecka?

[Gość: Gosc]

Jeżeli on nie ma nic przeciwko to jak najbardziej. Możesz o tym też porozmawiać
ze swoimi rodzicami.
Według mnie nie ma w tym nic niewłaściwego, może poza tym, że w pewnym momencie
ktoś będzie mówił "a jak Rafał był młody, to cośtam cośtam" a słuchacze będą się
zastanawiać o którego chodzi.

[deela]

nie wiem czy wypada czy nie
ale mi sie zawsze wydawalo ze to jakies dziwne jest - nadawac imie na czesc
zmarlego/zyjacego czlonka rodziny
dziecko ma prawo do wlasnego imienia a nie powinno byc okazja do uczczenia
kogokolwiek

[Gość: Cailin]

Ja opowiem o sytuacji, ktora znam z wlasnego doswiadczenia.
Siostra mojego chlopaka miala synka, ktory zmarl kilka tygodni po
urodzeniu, ok. trzy lata temu.
Kilka miesiecy temu najlepszy przyjaciel mojego chlopaka i jego zona
spodziewali sie dziecka, nie chcieli znac plci i mieli wybrane
imiona dla chlopca i dziewczynki. Imie dla chlopca bylo... imieniem
tego zmarlego maluszka. Jest to dosc rzadkie imie.
Moj chlopak, gdzy o tym uslyszal, byl bardzo zbulwersowany i
oburzony, odebral to jako lekcewazenie uczuc jego rodziny, jako ze
przyjaciel i jego zona sa z ta rodzina blisko i doskonale znali
sytuacje.
Ja mialam tylko wielka nadzieje, ze urodzi sie dziewczynka, i tak
tez sie stalo. Ale moj chlopak do tej pory wspomina przykrosc, jaka
ta sytuacja mu sprawila. Nawet nie chcial myslec o tym, jak czulaby
sie jego siostra gdyby sie o tym dowiedziala.

Oczywiscie Twoj przypadek jest inny, i sama musisz zdecydowac czy
Twoja rodzina pogodzila sie juz ze smiercia brata na tyle, ze bedzie
w stanie zaakceptowac nowego czlonka rodziny z 'jego' imieniem.

nadwrazliwość

[ojca]

Po wpisach widzę jakieś mega przewrażliwienie, autorka mówi ,ze imię się jej
podoba więc w czym problem? Nie chce robić tego ze względu na uczczenie swojego
brata, poprostu imię się jej podoba.

Imię nie jest zarezerwowane dla jednej osoby, może jeszcze dziecko nie będzie
mogło nosić np. dżinsów bo zmarły nosił dżinsy, potem co, nie może nosić długich
włosów bo zmarły takie miał, nie może iść do technikum bo zmarły
chodził...ludzie troszkę zdrowego rozsądku.

Jak autorka zrezygnuje z tego imienia ze względu na zdanie osób trzecich to
dopiero będzie porażka, matka ma biegać wokoło i wypytywać się czy imię jej
dziecka nikogo nie urazi?

Pozatym niektórzy tu piszący wierzą chyba w czarną magię i sugerują, że na
dziecko spadnie jakieś brzemię (akurat na tego Rafała, a nie na tysiące
innych Rafałów).

8 lat to wystarczający czas, żeby pogodzić się z czyjąś śmiercią i nie mieć
nagłych retrospekcji po usłyszeniu czyjegoś imienia.

[Gość: anka]

tu nie chodzi o czarną magię tylko o podświadome nadawanie znaczeń, poprzez imię
utożsamiasz tą osobę z kimś, kto już był, miał swoje życie i zakończyło się ono
tragicznie,
to nie jest ktoś z zamirzchłej przeszłości, ale ktoś, o kim pamięć jest żywa -
dla tej rodziny!
moim zdaniem bardzo niedobry pomysł

[ojca]

Przecież autorka pisze wyraźnie, że chce nadać takie imię bo jej się podoba, a
nie ze względu na to, ze brat umarł. Pozatym to imię, dziecko nie będzie miało
takiego samego nazwiska, będzie miało inny charakter, wygląd itp. to, ze ktoś po
8 latach wciąż jest w żałobie to z nim jest coś nie tak.

Absolutnie tego nie rób!

[Gość: anka]

nie powinno się nadawać imion po zmarłych, zwłaszcza tragicznie zmarłych!,
dziecko musi mieć swoją tożsamość a nie nieść los po jakimś krewnym, nadawanie
tych samych imon w rodzinie jest bardzo niepozytywnym psychologicznie zjawiskiem

[purim]

Post jest dosc stary bo z poczatku zeszlego roku, wiec zakladam ze dzieciak ma
juz imie