______________________________Kto się boi Rosoła?

[marcin_rosol]

Numer: 8/2010 (1412)

W swoich złotych latach spędzał z Donaldem Tuskiem i Grzegorzem
Schetyną całe dnie. Rezerwował im samoloty, restauracje i boiska.
Był jak dobry konsjerż – usłużny, dyskretny i skuteczny. Dlatego
Marcin Rosół wie o kuchni politycznej rządu Platformy Obywatelskiej
bardzo dużo. I wcale nie musi to być wiedza o machlojkach czy
aferach. Wystarczy, że podczas przesłuchania 18 lutego zdradzi
trochę towarzysko-politycznej kuchni PO... W końcu polityka jest jak
kiełbasa. Lepiej nie wiedzieć, jak powstaje.
W czwartek sejmowa komisja śledcza ma przepytać najistotniejszego,
być może, świadka w aferze hazardowej. Czterech z siedmiu posłów
śledczych przekonuje, ze będzie to najważniejsze wydarzenie w
końcowej fazie prac komisji (zgodnie z uchwała Sejmu ma funkcjonować
do 28 lutego). Członkowie rządu i wysoko postawieni urzędnicy
szepczą od kilkunastu dni, ze Rosół swoimi zeznaniami może ugotować
swoich politycznych przyjaciół. – On stał się dla PO nieobliczalny,
bo kolejny raz został kozłem ofiarnym. Na aferze hazardowej stracił
znowu twarz (wcześniej, w 2006 r., był bohaterem innego skandalu, o
którym dalej – przyp. red.), jego dom przeszukało CBA. Może mieć
tego dość i powiedzieć wszystko, co wie, bo jaki ma interes dziś
kogoś chronić – mówi „Wprost" osoba z bliskiego otoczenia rządu.
Również polityczna warszawka zastanawia się, czy i kogo Rosół może
pogrążyć podczas wystąpienia przed śledczymi. Mówi się, ze jeśli
afera hazardowa jednak była i jeśli był przeciek, to w posadach mogą
zadrżeć ważne kariery.


Autor: Michał Krzymowski
TU www.wprost.pl/fakty/?F=79
CBA nie interesowało się jednak tą dziedziną aktywności biznesmena.
W ostatnich latach Sobiesiak koncentrował się bowiem bardziej na
branży hotelarsko-turystycznej. Został m.in., wraz z żoną,
właścicielem kompleksu rekreacyjno-sportowego Vital & Spa Resort
Szarotka w Zieleńcu oraz udziałowcem spółki Winterpol posiadającej w
Zieleńcu sześć wyciągów i kilka tras narciarskich. Działając w
Winterpolu po raz pierwszy stał się obiektem zainteresowania organów
ścigania – w 2005 roku wręczył 10 tysięcy złoty łapówki członkowi
komisji przyznającej unijne fundusze za pozytywne rozpatrzenie
wniosku o dotację z Brukseli. Sprawa wyszła na jaw i Sobiesiak
został w 2008 skazany na 10 miesięcy więzienia w zawieszeniu na 2
lata.


Niezrażony tym biznesmen działał dalej – postanowił zbudować wyciąg
narciarski w Karpaczu. Mimo że inwestycja ta budziła sprzeciw
lokalnej społeczności, władze Karpacza dały jej zielone światło.
Mając w pamięci „niestandardową" metodę, jaką wcześniej zastosował
Sobiesiak, by przekonać do swoich racji urzędnika państwowego, CBA
postanowiło zainteresować się związkami biznesmena z burmistrzem
Karpacza. Właśnie w tym celu Biuro założyło podsłuch na telefonie.
Nieoczekiwanie 20 lipca funkcjonariusze usłyszeli w słuchawce głos
przewodniczącego klubu PO Zbigniewa Chlebowskiego. Lokalna afera
błyskawicznie zmieniła się w polowanie na „grubą rybę". Kojarzony z
PiS szef CBA Mariusz Kamiński musiał zacierać ręce z zadowolenia.
Wreszcie udało się trafić na trop skandalu, w który byłby uwikłany
czołowy polityk partii Donalda Tuska.

Co Chlebowski załatwiał „Rysiowi"

- Z tobą na... na dziewięćdziesiąt procent, Rysiu, że załatwimy. Tam
walczę, nie jest łatwo, tak ci powiem – tłumaczył się Sobiesiakowi
Chlebowski 25 sierpnia 2008 r.. O co chodziło? Rada Ministrów
zabierała się właśnie za przygotowanie nowelizacji do ustawy o grach
losowych i zakładach wzajemnych. Pierwszy pomysł znowelizowania
ustawy pojawił się jeszcze za rządów PiS-u w 2006 roku. Już wówczas
planowano wprowadzenie do ustawy dodatkowych obciążeń dla posiadaczy
automatów do gier. Obecnie za każdy taki automat ustawiony w swoim
lokalu jego właściciel musi przekazywać Skarbowi Państwa co miesiąc
zryczałtowaną opłatę w wysokości 180 euro. Z opłat zwolnione są
natomiast wszelkie zakłady zawierane za pomocą tego typu urządzeń.
Rząd Kaczyńskiego chciał, aby obłożyć je dopłatami, podobnymi do
tych, jakie obowiązują dziś np. w przypadku zakładów zawieranych w
ramach Totalizatora Sportowego – w tym przypadku 25 proc. wartości
każdego kuponu trafia do skarbu państwa z przeznaczeniem na rozwój
sportu i kultury. Dopłaty od jednorękich bandytów miały – według
planów rządu Kaczyńskiego – być przeznaczane m.in. na budowę
Stadionu Narodowego w Warszawie i Narodowego Centrum Sportu. PiS nie
zdążył jednak skierować projektu do parlamentu.


STENOGRAMY ROZMÓW ZAREJESTROWANYCH PRZEZ CBA



Do pomysłu dodatkowego opodatkowania branży hazardowej powrócił
minister sportu w rządzie PO Mirosław Drzewiecki. Zgodnie z
założeniami nowego projektu tzw. ustawy hazardowej 10-procentową
dopłatą miały zostać objęte wszystkie zakłady zawierane w kasynach i
w czasie gry na jednorękich bandytach. Kwestie tych dopłat miał
regulować ustęp drugi artykułu 47a znowelizowanej ustawy. Chociaż
PiS chciał, aby takie dopłaty obowiązywały tylko do 2012 roku, to
Drzewiecki zdecydował się na okres o trzy lata dłuższy.

Sobiesiakowi i innym osobom czerpiącym zyski ze zorganizowanego
hazardu taki pomysł nie mógł się podobać. W 2008 roku przychody z
gier i zakładów wzajemnych wyniosły ok. 17,1 miliardów złotych – z
czego aż 8,5 miliarda złotych przypadało na automaty do gier. Do
połowy tego roku dochody te wyniosły 9,8 miliarda złotych, co
pozwala przypuszczać, że ubiegłoroczny wynik zostanie poprawiony. 10-
procentowe dopłaty oznaczałyby więc stratę dla branży liczoną w
setkach milionów złotych rocznie. CBA wyliczy później, że na
zlikwidowaniu tego przepisu Skarb Państwa mógłby stracić aż 469
milionów złotych, ale nie można wykluczyć, że kwota ta byłaby
jeszcze wyższa. Ponadto dopłaty wiązałyby się z koniecznością
wyposażenia tych maszyn w mechanizm umożliwiający rejestrowanie
każdego zawieranego za ich pomocą zakładu. Część starych maszyn,
których nie można zmodyfikować, musiałaby trafić na śmietnik.
Dodatkowe wyposażenie dla pozostałych kosztowałoby, według wyliczeń
ekspertów z branży, ponad 300 milionów złotych. Nic dziwnego, że
Sobiesiak postanowił działać i uruchomił swojego znajomego z PO.

PRZYJACIELE ZE ŚLĄSKA WROCŁAW



„Zbyszek lubi załatwiać"


Sobiesiak zwrócił się z prośbą właśnie do Chlebowskiego
prawdopodobnie dlatego, że ten ostatni był znany ze składania
obietnic różnorakiej pomocy znajomym. Tak wspominają go mieszkańcy
Żarowa – miasta, w którym Chlebowski pełnił funkcję burmistrza od
1990 do 2001 roku. - Zbyszek? On lubił załatwiać, a przynajmniej
chwalić się, że załatwi, wtedy czuł się ważny – opowiada o nim jeden
z mieszkańców Żarowa. Ludzie, którzy pamiętają go z tego okresu
zaznaczają jednak, że za słowami polityka rzadko szły konkretne
czyny. Tak było np. w przypadku Ochotniczej Straży Pożarnej w
Żarowie, w której przez jakiś czas pełnił funkcję prezesa: -
Strażakom, na których poparcie zawsze mógł liczyć, też dużo
obiecywał. Dlatego kiedy kilka miesięcy temu rezygnował z funkcji
prezesa, wypomnieli mu to. Odpowiedział: „próbowałem, przecież mnie
znacie, ale się nie udało. Nie ode mnie to zależało". To cały on! –
wspomina znajomy Chlebowskiego.

Nie wiadomo czy takie obietnice bez pokrycia składał Chlebowski
również Sobiesiakowi. On sam starał się właśnie w ten sposób
tłumaczyć, kiedy sprawa wyszła na jaw. – Wszyscy prowadzimy różne
rozmowy. Na temat różnych projektów rozmawiam z różnymi ludźmi,
różnymi instytucjami – mówił usiłując opanować drżenie głosu na
konferencji prasowej.


NA POCZĄTKU BYŁY AUTOMATY

Niekończące się poprawki


Wiadomo jednak, że prace nad ustawą hazard

[marcin_rosol]

NA POCZĄTKU BYŁY AUTOMATY

Niekończące się poprawki


Wiadomo jednak, że prace nad ustawą hazardową po sierpniowej
rozmowie Chlebowskiego z Sobiesiakiem zaczęły się przeciągać. Z
ujawnionej przez kancelarię premiera notatki na temat harmonogramu
prac nad ustawą wynika, że po rekomendowaniu ustawy przez Komitet
Rady Ministrów we wrześniu 2008, poprawki do projektu zgłosiło m.in.
MSWiA a także Rządowe Centrum Legislacyjne. To sprawiło, że projekt
ponownie trafił do KRM w marcu 2009 roku. W tym czasie Chlebowski w
rozmowach z Sobiesiakiem chwalił się: „blokuję tę sprawę dopłat od
roku... to wyłącznie moja zasługa". Kiedy w maju doszło do
posiedzenia KRM w tej sprawie nieoczekiwanie prośbę o wycofanie
projektu z porządku obrad zgłosiło Ministerstwo Skarbu Państwa, a
Ministerstwo Gospodarki w piśmie podpisanym przez wiceministra Adama
Szejnfelda zgłosiło 19 kolejnych poprawek do przepisów. Szejnfeld
zresztą, zgodnie ze słowami podsekretarza stanu w resorcie finansów
Jacka Kapicy, odpowiedzialnego za przygotowanie ustawy miał przez
cały czas żywo interesować się jej kształtem i zgłaszać liczne
poprawki. – Zawsze wnosił o usunięcie z projektu nowych dopłat do
gier. Jednocześnie kolejne uwagi Ministerstwa Gospodarki można był
uznać za chęć wciągania Ministerstwa Finansów w proces nieustannych
konsultacji i uzgodnień w celu przedłużenia procesu legislacyjnego –
wyjaśniał w sierpniu 2009 roku Kapica, pytany o tę sprawę przez
premiera Donalda Tuska. Kapica dodał, że jego zdaniem przez cały
czas prac nad projektem miał wrażenie, że resort był zasypywany
kolejnymi uwagami, które miały na celu wydłużenie procesu
legislacyjnego, czy wręcz zniechęcenie resortu finansów do dalszych
prac nad tym projektem.

Czy była to zasługa Chlebowskiego, który wykorzystywał silną pozycję
w PO do wywierania wpływu na Szejnfelda? Tego ustalić nie sposób.
Sam Chlebowski również pytał Kapicę o ustawę, ale robił to
mimochodem, podczas prac nad innymi projektami. Kiedy afera wyszła
na jaw polityk tłumaczył, że nie podobały mu się przepisy
przyznające samorządom prawo do udzielania koncesji na prowadzenie
działalności hazardowej, ponieważ stwarzałoby to niezwykle wdzięczne
pole do korupcji. Ten przepis faktycznie zniknął z projektu – prawo
udzielania koncesji pozostało przy ministrze finansów. Chlebowski
kwestionował również dopłaty – zamiast nich chciał wprowadzenia
zryczałtowanego podatku, ale resort finansów uznał, że takie
rozwiązanie przyniosłoby Skarbowi Państwa mniejsze zyski.

Projekt wciąż nie był kierowany do Rady Ministrów ponieważ mimo
konferencji uzgodnieniowej z udziałem przedstawicieli MSWiA, a także
resortów sportu, gospodarki i finansów, resort gospodarki wciąż
kwestionował 6 artykułów ustawy. Ponadto minister Szejnfeld domagał
się notyfikacji o zgodności ustawy z prawem unijnym, co miało
dodatkowo wydłużyć proces uchwalania nowego prawa. Sobiesiak, który
w tym czasie często kontaktował się z Janem Koskiem - lobbystą,
związanym z firmami zajmującymi się grami hazardowymi i wiceprezesem
Związku Pracodawców Prowadzących Gry Losowe i Zakłady Wzajemne,
niewątpliwie był zadowolony z takiego przebiegu sprawy. Przepis o
dopłatach wciąż jednak widniał w projekcie ustawy umieszczonym w
Biuletynie Informacji Publicznej.

Miro wkracza do gry

- Trzeba przygotować plan i przekazać go człowiekowi Mirka, który to
poprowadzi – stwierdził 17 maja tego roku w podsłuchanej przez CBA
rozmowie z Koskiem Sobiesiak. O jakim planie mówił? Prawdopodobnie
chodziło o ostateczne rozwiązanie problemu dopłat. Sobiesiak mógł
dowiedzieć się od Chlebowskiego, że mimo zgłaszania przez resorty
skarbu i gospodarki wniosków o wykreślenie dopłat z projektu ustawy,
resort finansów nieustannie zwracał uwagę, że dopłaty zostały
wprowadzone na wniosek ministra Drzewieckiego i ewentualne usunięcie
ich z ustawy wymagałoby jego zgody. Tymczasem 20 maja podczas
konferencji uzgodnieniowej na temat projektu, przedstawiciel resortu
sportu podtrzymał opinię, że wprowadzenie dopłat jest zasadne.

W maju Sobiesiak spotkał się z Drzewieckim. „Rozmawialiśmy o
golfie" – będzie się tłumaczył minister po ujawnieniu sprawy i
zaprzeczy, jakoby Sobiesiak wspominał o ustawie hazardowej. Jednak
30 czerwca Drzewiecki nieoczekiwanie zmienił zdanie w sprawie
dopłat. W piśmie do Ministerstwa Finansów stwierdził, że: „w związku
z kontrowersjami dotyczącymi rozwiązań zawartych w rządowym
projekcie ustawy o grach i zakładach wzajemnych, w szczególności w
zakresie dotyczącym znacznego poszerzenia katalogu gier objętych
dopłatami, wnoszę o wyłączenie rozwiązań zawartych w art. 47 a ust.
2 projektu ustawy z dalszego procedowania". Kilka dni później pytany
o tę sprawę przez „Puls Biznesu" Witold Lisicki, rzecznik prasowy
wiceministra Kapicy, stwierdził: - Akceptujemy wniosek ministra
sportu i stosowną zmianę wprowadzimy do projektu ustawy.

To jedna z największych zagadek w tej sprawie. Dlaczego Drzewiecki,
który wcześniej domagał się dopłat nagle postanowił z nich
zrezygnować? W rozmowach z Sobiesiakiem Chlebowski wielokrotnie
powoływał się na „Mirka". Sam Sobiesiak w jednej z podsłuchanych w
2008 roku rozmów stwierdził, że zamierza zatelefonować na domowy
telefon Drzewieckiego. Panowie pozostawali więc w dobrych
kontaktach – łączyła ich m.in. miłość do golfa. Wcześniej jednak
Sobiesiak najwyraźniej nie umiał przekonać Drzewieckiego do
uwzględnienia interesów branży hazardowej. Pomógł dopiero
tajemniczy „plan" przygotowany przez Sobiesiaka i Koskę.

Czy w grę wchodziło skorumpowanie Drzewieckiego, albo jego bliskiego
współpracownika o którym mówili biznesmeni (chodziło prawdopodobnie
o Marcina Rosoła – szefa gabinetu politycznego ministra sportu)? CBA
nie zdobyło żadnych dowodów potwierdzających taką tezę. Być może
chodziło o coś innego – znalezienie wiarygodnego pretekstu do
wycofania się z tego przepisu. I pretekst taki się znalazł. W
związku z opóźnianiem wejścia w życie ustawy hazardowej nie można
było zwlekać z budową stołecznego stadionu na Euro 2012. Drzewiecki
już wcześniej zwrócił się do ministra finansów o finansowanie tej
inwestycji z budżetu. Kiedy dodatkowo okazało się, że w związku z
terminami prac narzuconymi przez UEFA niemożliwe będzie zbudowanie
do 2012 roku Narodowego Centrum Sportu – dopłaty, które miały być
przeznaczone na realizację tych inwestycji przestały być potrzebne.
Drzewiecki mógł więc z czystym sumieniem wnioskować o skreślenie
przepisu, a Sobiesiak z Koskiem odetchnęli z ulgą. Do czasu.

Przychodzi Kamiński do Tuska

12 sierpnia 2009 roku szef CBA Michał Kamiński wysłał premierowi
Tuskowi opatrzone klauzulą „tajne" materiały, zebrane przez CBA w
czasie śledztwa związanego z kontaktami Chlebowskiego i Sobiesiaka.
Dlaczego Kamiński tak długo zwlekał z poinformowaniem o sprawie
premiera? Prawdopodobnie czekał na zdobycie niezbitych dowodów na
to, że cała sprawa ma charakter korupcyjny. Być może Kamiński
obawiał się, że jeśli ujawni zbyt wcześnie sprawę premierowi, ten
doprowadzi do jej szybkiego zatuszowania. Na tym z pewnością nie
zależało związanemu z PiS Kamińskiemu, który tak jak niegdyś w
czasie afery gruntowej, tak teraz chciał zapewne zdobyć materiały
pozwalające Jarosławowi Kaczyńskiemu rozprawić się z politycznym
konkurentem. Kiedy jednak dowodów na to, że Chlebowski albo
Drzewiecki otrzymali od Sobiesiaka lub Koska jakieś pieniądze nie
udało się zdobyć, a tymczasem pracę nad projektem zbliżały się ku
końcowi, szef CBA postanowił wyłożyć karty na stół.

Już dwa dni później Tusk, w obecności Jacka Cichockiego, sekretarza
Kolegium ds. Służb Specjalnych w kancelarii premiera, spotkał się z
Kamińskim. Według relacji premiera Kamiński mówił o całej sprawie

[marcin_rosol]

Przychodzi Kamiński do Tuska

12 sierpnia 2009 roku szef CBA Michał Kamiński wysłał premierowi
Tuskowi opatrzone klauzulą „tajne" materiały, zebrane przez CBA w
czasie śledztwa związanego z kontaktami Chlebowskiego i Sobiesiaka.
Dlaczego Kamiński tak długo zwlekał z poinformowaniem o sprawie
premiera? Prawdopodobnie czekał na zdobycie niezbitych dowodów na
to, że cała sprawa ma charakter korupcyjny. Być może Kamiński
obawiał się, że jeśli ujawni zbyt wcześnie sprawę premierowi, ten
doprowadzi do jej szybkiego zatuszowania. Na tym z pewnością nie
zależało związanemu z PiS Kamińskiemu, który tak jak niegdyś w
czasie afery gruntowej, tak teraz chciał zapewne zdobyć materiały
pozwalające Jarosławowi Kaczyńskiemu rozprawić się z politycznym
konkurentem. Kiedy jednak dowodów na to, że Chlebowski albo
Drzewiecki otrzymali od Sobiesiaka lub Koska jakieś pieniądze nie
udało się zdobyć, a tymczasem pracę nad projektem zbliżały się ku
końcowi, szef CBA postanowił wyłożyć karty na stół.

Już dwa dni później Tusk, w obecności Jacka Cichockiego, sekretarza
Kolegium ds. Służb Specjalnych w kancelarii premiera, spotkał się z
Kamińskim. Według relacji premiera Kamiński mówił o całej sprawie
spokojnie. Stwierdził, że nie ma dowodów, by doszło do popełnienia
przestępstwa, a jedynie do działań „nagannych z punktu widzenia
polityczno-etycznego". Szef CBA dodał również, że Biuro nie ma w tej
sprawie już nic do zrobienia – sugerując w ten sposób, że dalsze
śledztwo nie jest konieczne. Zdaniem Kamińskiego sprawą powinien od
tego momentu zająć się premier, który miał zadbać o to, by na
zmianach w ustawie nie ucierpiał Skarb Państwa. Kamiński poprosił
też premiera, aby nie wykonywał żadnych gwałtownych ruchów, Mógłby
bowiem w ten sposób spłoszyć Sobiesiaka, wobec którego CBA wciąż
prowadziło postępowanie odnośnie budowy wyciągu w Karpaczu. Premier
obiecał, że osobiście obejmie nadzorem prace nad zmianami ustawy.

Spotkanie na cmentarzu

W tym momencie sprawa nabiera przyspieszenia. 19 sierpnia premier
Tusk spotyka się z Drzewieckim. O czym rozmawiają politycy?
Kancelaria premiera nie ujawniła notatki z tego spotkania. Według
informacji udostępnionych przez Jacka Cichockiego premier miał
poprosić Drzewieckiego o wyjaśnienie zmiany jego stanowiska w
sprawie dopłat. Sam Drzewiecki opowiadając o tym spotkaniu twierdzi,
że premier poprosił go o przygotowanie harmonogramu prac nad ustawą
hazardową. 26 sierpnia premier wzywa na rozmowę Chlebowskiego, a w
spotkaniu uczestniczy także Schetyna. Notatka z tej rozmowy również
nie została ujawniona. Premier miał podczas spotkania pytać
przewodniczącego klubu PO o jego zaangażowanie w proces prac nad
zmianami w ustawie.

Wkrótce później główni bohaterowie afery zaczynają wykonywać nerwowe
ruchy. Córka Sobiesiaka, której Drzewiecki miał obiecać załatwienie
pracy w charakterze członka zarządu w Totalizatorze Sportowym,
nieoczekiwanie nie stawia się 26 sierpnia na rozmowie
kwalifikacyjnej. – Wycofałem Magdę, bo tam KGB, CBA. Donosów było
tyle – tłumaczy Koskowi zdenerwowany Sobiesiak. Wcześniej w rozmowie
z innym znajomym wyjaśnia, że ma „zakaz dzwonienia". Biznesmen
zaczyna też korzystać z telefonów na kartę.

31 sierpnia Sobiesiak umawia się z Chlebowskim na spotkanie o 15:30.
Wkrótce później do biznesmena dzwoni znajomy Chlebowskiego Józef
Fogacz. - Rysiu, dzwonił nasz kolega i prosił, bym ci przekazał...,
że to spotkanie o 15. z Marcinem w Marcinkowicach (chodziło o
Marcinowice) na CPN. Pod pseudonimem Marcin krył się Chlebowski.
Fogacz zaznaczył, że „kolega" prosił o dyskrecję. O 15 rzeczywiście
dochodzi do spotkania w Marcinowicach obserwowanego przez CBA.
Chlebowski nie wysiada z samochodu tylko rusza na pobliski cmentarz,
gdzie razem z Sobiesiakiem rozmawia ok. 20 minut. Od tego momentu
kontakty między nimi się urywają.

Miro zmienia zdanie

3 czerwca Drzewiecki pisze pismo do Ministerstwa Finansów, w którym
prosi o „rozważenie możliwości wprowadzenie regulacji
umożliwiających zwiększenie przychodów Funduszu Rozwoju Kultury
Fizycznej", czyli przywrócenie ustępu 2 art. 47a w projekcie ustawy
hazardowej. Argumentuje to… sukcesami lekkoatletów na Mistrzostwach
Świata w Berlinie. W nagrodę za medale minister chce dzięki
pieniądzom z dopłat poprawić warunki do uprawiania dyscyplin
lekkoatletycznych. Minister będzie później tłumaczył, że nigdy nie
chciał zrezygnować z dopłat, a pismo z 30 czerwca zostało po prostu
źle zredagowane przez urzędników. Według jego wersji, ministerstwo
zamierzało dokonać zmian jedynie w uzasadnieniu projektu ustawy,
wykreślając z niego słowa o finansowaniu z dopłat Stadionu
Narodowego i Narodowego Centrum Sportu. Kiedy dziennikarze
przypominali mu, że w sierpniu mówił jednoznacznie o rezygnacji z
dopłat stwierdził, że nie pamięta takich wypowiedzi.

CO POWIEDZIAŁ PREMIER DRZEWIECKIEMU?

W co gra CBA?

Bomba wybucha 1 października, kiedy „Rzeczpospolita" drukuje
stenogramy podsłuchów założonych przez CBA. Dwa tygodnie wcześniej
Kamiński składa zawiadomienie do prokuratury o podejrzeniu
popełnienia przestępstwa. Według szefa CBA Skarb Państwa mógł
stracić na zmianie projektu ustawy nawet 469 milionów złotych.
Dlaczego Kamiński decyduje się na taki krok, skoro wcześniej
zapewniał Tuska, że sprawa nie ma znamion czynu przestępczego?
Powody mogą być dwa. Pierwszy – CBA zdobyło nowe dowody w sprawie
wskazujące na to, że któryś z polityków otrzymał korzyść materialną
od jednego z biznesmenów. Tej hipotezie zdają się jednak przeczyć
fakty – do tej pory nie doszło do żadnych zatrzymań, a prokurator
generalny Andrzej Czuma twierdzi, że z materiałów dostarczonych mu
przez CBA nie wynika, aby któryś z polityków popełnił przestępstwo.
Również w stenogramach opublikowanych przez „Rzeczpospolitą" –
których zdaniem Czumy prokuratura nie otrzymała - nie widać takich
dowodów. Tak jak mówił 14 sierpnia Tuskowi Kamiński sprawa jest
naganna jedynie z polityczno-etycznego punktu widzenia.

Drugi powód jest związany ze śledztwem, jakie toczy się przeciwko
Kamińskiemu w związku z podejrzeniem złamania prawa przez CBA w
trakcie tzw. afery gruntowej. 16 września – na dwa dni przed
złożeniem przez Kamińskiego wspomnianego wyżej zawiadomienia, szef
CBA dowiaduje się, że prokuratura w Rzeszowie chce mu postawić
zarzuty w tej sprawie. Nieoficjalnie wiadomo, że za przekroczenie
uprawnień i fałszowanie dokumentów przez agentów CBA, szefowi Biura
może grozić nawet 8 lat więzienia.

W przypadku postawienia zarzutów Kamiński musiałby prawdopodobnie
pożegnać się z Biurem. Być może postanowił więc wykonać atak
uprzedzający – i z oskarżonego stać się ofiarą. Kamiński twierdzi
bowiem, że zarzuty wobec niego to „zemsta" za przekazanie premierowi
informacji o działaniach Chlebowskiego i Drzewieckiego. Sugeruje
również, że prowadzący tę sprawę prokurator Jacek Olewiński ulegał w
przeszłości naciskom ze strony ówczesnego prokuratora krajowego
Marka Staszaka, który mimo braku dowodów miał się domagać
sformułowania aktu oskarżenia w tej sprawie. Olewińskiemu miano
nawet grozić zwolnieniem z pracy. Sam prokurator nie potwierdził
tych zarzutów i w specjalnym oświadczeniu odciął się od słów
Kamińskiego. Opozycja zarzuca Czumie, że w dniu ujawnienia afery
stwierdził jednoznacznie, że „Mirosław D. i Zbigniew C. są niewinni"
i uważa to za próbę wywierania nacisków na prokuratorów przez ich
zwierzchnika.

Jest jeszcze trzecia możliwość – zdając sobie sprawę z tego, że w
związku z prokuratorskimi zarzutami jego dni na stanowisku są
policzone, Kamiński postanowił oddać ostatnią przysługę PiS. Mimo
braku dowodów popełnienia przestępstwa postanowił ujawnić
kompromitującą polityków PO sprawę w obawie

[pozarski]

Tos ty haszu? Zmartwie cie; rosol to zydowska aspiryna.))

ani rosoł ani sobie-siak RŻNIE:_mysiocuchnaca_sobi

[hasz0]

forum.gazeta.pl/forum/w,13,107350832,107429541,Re_Mendo_mysiocuchnaca_sobie_siaka_KASUJ_.html

To Twój kumpel marudny! ___Dasch sie nabrał

[hasz0]

na prymitywa z iq w sło_iq_u

[rycho7]

marcin_rosol napisał:

> Numer

To sie kiedys chyba nazywalo podagra. Nie zapominajac o kogucie.

Osiem /nt

[snajper55]