Kwaśniewski: nigdy nie złamałem polskiego prawa

a NFZ?

[Gość: Generał]

Ech panie prezydencie. Troche wstydu.

stolzman ty juz takich strasznych rzeczy nie ....

[Gość: polonus]

opowiadaj. jestes zwykla czerwona "swinia" ktora balansuje jak moze zeby sie
utrzymac na powierzchni......ale koniec sie zbliza dla was czerwoni
nieuchronnie.

[Gość: konewka]

Polityk taki jak on o czerwonym rodowodzie z czerwonym podniebieniem
i z genami jego ojca jak mowi ze nie to znaczy ze tak.
Stoi w gownie i ma krew na rekach bo wyslal Polske i Polakow na rzez i
hanbe.

STRASZNE

[Gość: + + + + + + + + +]

wypowiedzi na tym są straszne, bez komentarza

rodacy dziekuje

[Gość: pjuk]

od 1981 mieszkam na wygnaniu, a wygnali mnie komuchy Kwacha. Raduja mnie
wypowiedzi na tym forum, ani jednego glosu poparcia dla kwacha - stolzmana, mam
nadzieje ze tak samo mysli wiekszosc elektoratu w Polsce, a te sondaze o
wysokim poparciu kwacha to jedynie manipulacja. Tak trzymac !!! Pod Trybunal
Stanu !!! Nie tylko za afere Rywina,a le w pierwszej kolejnosci za Irak i
zlamanie Konstytucji !!!

[Gość: zasada]

Strasznie długa kadencja. To był błąd, ustanowienie kadencji prezydenta na 5 lat.
Teraz widać, że 3 lata byłoby odpowiedniejsze. Nie musielibyśmy tak długo się
męczyć z Kwaśniewskim. Duzo bym dał za to, aby zakończyć tą prezydenture
wcześniej. Najlepiej zaraz.

[Gość: magda..]

Panstwo to przebierancy z bylej PZPR. Okropna sytuacja co piatego Polaka jest
zasluga kolejnej kadencji wielkiego wodza Aleksandra.

Zabawny ten kwaśniewski....nigdy nie skłamał? haha

[Gość: santiago]

ej magistrze z akcjami żony z Polisy, w otoczeniu antysemitów ze swej
kancelarii, pogrobowców Moczara...

wsytd.....

[Gość: zasada]

Kwachu, kończ waść swoją prezydenturę. Oszczędź wstydu wszystkim Polakom.

[moped]

ot, nastepny lobuz demokratycznie wybrany ))))
przez skolowane towarzystwo....
alpiace sie na piekne slowa bez pokrycia!

Moze to wreszcie bedzie nauka dla Polakow,
aby poczac uzywac mozgu kogo maja wybrac!!!

ponoc to narod ludzi wyksztalconych ))))

Aleksander Kłamliwy - cz.1

[Gość: Doktor]

Witam po urlopie moich zwolenników, a także przeciwników (także sławny już
na necie Fanclub Doktora).
Owszem, miałem odpoczynek od pracy, także od pisania komentarzy,
ale nie od czytania jak zwykle siedmiu dzienników, tygodników i innych
periodyków. I przyznam się, że „nóż mi się w kieszeni otworzył”, gdy na łamach
GW wyczytałem takie „szczere wyznania prezydenta wszystkich Polaków” !!!

Towarzyszu A. Kwaśniewski !!!

Po pierwsze: Nigdy nie byłeś i nie będziesz moim prezydentem !
Na to by nim być, powinieneś sobie zasłużyć !
A zamiast jak zwykle serwować Narodowi stek bzdur, powinieneś właśnie w niezbyt
tobie przychylnej GW uświadomić Naród, że byłeś, jesteś i będziesz z Narodem
i dla nich robisz wszystko - jak ojciec dbający o swą rodzinę. Ale ty nie nasz
czego zaoferować Narodowi Polskiemu, albowiem nigdy nie wykazywałeś się troską
o Naród Polski ! Przykład? Proszę bardzo: - dziesiątki zawetowanych ustaw,
które miały dźwignąć Polaków po roku 1989. Szczegóły podam dla zainteresowanych.

Jakim prawem apelujesz o rozsądek ? Czyżby to, co nareszcie się stało -
jest pozbawione rozsądku ? Zapytaj Sivio Berlusconiego, Richarda Nixona, -
oni ci powiedzą, że będąc u szczytu władzy nie jest się zwolnionym
od odpowiedzialności prawnej !!! Nie ma równych i równiejszych w świetle
prawa !!! No tak, ale ty jako działacz najpierw ZMS-u, potem SZMP i PZPR, -
jesteś przekonany, że stoisz ponad prawem. Twoja buta i chamstwo nie mają
już granic. Ileż trzeba żywić nienawiści do Narodu Polskiego, by tak perfidnie
działać na jego szkodę, w dodatku pełniąc funkcję prezydenta !

W końcu ... przyszedł czas, by Naród Polski dobierał ci się do d...... !!!

Przepraszam, że tym razem nie będę się rozpisywał, albowiem gdy tylko pomyślę,
że piszę o tym człowieku, zbiera mi się na wymioty.
Jednakże nie mogę się oprzeć chęci zamieszczenia tekstu dotyczącego tej
postaci. Ale to już w części drugiej i trzeciej.


Pozdrawiam,
Doktor

[Gość: docent]

Słuchaj doktor,gówno mnie obchodzi czy Kwaśniewski jest twoim prezydentem czy
nie.To jest twój problem.Więc w tym temacie jak mówił inny q.."geniusz"nic
nie mów.
ŻE w ZUPEŁNOŚCI MASZ RACJĘ !!!!!!!!!!!!!!!!! WIEDZĄ WSZYSCY!
Dobrego!

[Gość: słodkowski]

Panie Kwaśniewski miej pan choc ciut przyzwoitości i powiedz pan przynajmniej
część prawdy.Cały czas dbał pan o swją d..interesy,karierę.Nic pan nie zrobil
konkretnego.Cały czas blebleble.Woził pan tyłek po np. Emiratach
Arabskich,Kataeach etc.Po co???!!!!!!!!!!!
Teraz pan mówi onagonce,a gdzie pan byl przez 5 lat.Znikajcie duchy przeszłości,
spadajcie w niebyt.Tak nam dopomóż bóg.

Nigdy nie złamałem żydowskiego prawa

[Gość: McMac]

Tak chciał Kwach powiedzieć ale się przejęzyczył.
Poza tym on uważa że to co robi to już stanowi prawo samo w sobie.

Aleksander Kłamliwy - cz.2

[Gość: Doktor]

ALEKSANDER KŁAMLIWY
(Nie koronowany władca Rzeczpospolitej Polskiej)
Aj, waj ! Jak bardzo chciałby być koronowanym !!!

Aleksander Kwaśniewski - prezydent RP. Członek partii komunistycznej, minister
w dwóch kolejnych rządach komunistyczych. Mimo to w latach 90-tych zapewniał:
Nigdy nie byłem komunistą! Wejście do PZPR Kwaśniewski tłumaczył tym,
że pociągała go atmosfera partii, która się chciała reformować.
Ciekawe tłumaczenie ze strony osoby, która weszła do PZPR, kierowanej
przez Gierka i Jaroszewicza, w 1977 roku, w okresie skrajnej stagnacji,
po brutalnym rozbiciu protestujących robotników z Radomia i Ursusa,
osławionych "ścieżkach zdrowia" etc. 0d wczesnej młodości umiał stawiać na to,
co przyspieszało karierę. Już w liceum jako 17-1etni chłopak ochoczo wysławiał
Związek Sowiecki jako wzór dla Polski. W kronikach jego szkoły odnotowano
w 1971 roku: Odbyły się w naszej szkole uroczystości poświęcone 54 rocznicy
Wielkiego Października. Uroczystość tę zaszczycili swą obecnością pedagodzy
radzieccy. Wydarzenia tamtych chwalebnych dni przypomniał kolega Kwaśniewski,
który zwrócił jednocześnie uwagę na zasługi ZSRR w rozwoju socjalizmu polskiego
(cyt. za Gazetą Wyborczą z 23 listopada 1995 r.). W dość szczególny sposób
tłumaczył swoje opowiedzenie się za lewicą: Mój ojciec od rana słuchał "Wolnej
Europy". Moje lewicowe poglądy ukształtowały się pod wpływem niedobrej
prymitywnej propagandy "Wolnej Europy". Jej jednostronność tak mnie
denerwowała, że pchało mnie to w stronę lewicy. Kwaśniewskiego
denerwowała "niedobra, prymitywna propaganda RWE", ale jak widać pociągała go
łukaszewiczowsko-gierkowska propaganda lat 70., nie mówiąc o propagandzie
sowieckiej z doby późnego Breżniewa. Szybko robił karierę aparatczyka.
W 1977 roku był już wiceprzewodniczącym Zarządu Wojewódzkiego SZSP i wstąpił
do PZPR-u. W 1978 roku był już kierownikiem Wydziału Kultury ZG SZSP. Ożenił
się z Jolantą Konty i przeniósł do Warszawy, gdzie natychmiast dostał
mieszkanie. Już nie starał się ukończyć studiów i napisać żmudną pracę
magisterską. Teraz liczyło się dla niego maksymalne wykorzystanie dobrych
układów. Znający dobrze Kwaśniewskiego od 1981 roku Piotr Gadzinowski
wspominał: Umiejętność sitwiarstwa byla istotną cechą prezesa i Kwaśniewski
ją niewątpliwie posiada. (Cyt. za Agatą Chruścicką: Kwaśniewski jestem...,
Kraków 1995, s. 24, 37 ) Jesienią 1981 r. Kwaśniewski został redaktorem
naczelnym "itd". Po czasowym zamknięciu pisma w okresie stanu wojennego
od stycznia 1982 r. rozpoczyna gorączkowe starania u różnych bonzów partyjnych
o jego uruchomienie. Z tego czasu i z pierwszych miesięcy po wznowieniu pisma
zanotowano wiele przykładów nagminnej skłonności Kwaśniewskiego do rozmijania
się z prawdą. Opisała je Agata Chruścicka: Czekając na odwieszenie "itd"
wszędzie mówił, że jest bezrobotny i uskarżał się, że nie ma pieniędzy, podczas
gdy - jak twierdzą jego koledzy redakcyjni - przez cały czas zawieszenia "itd"
brał pensję redaktora naczelnego. Uczestniczył w komisji weryfikacyjnej
dziennikarzy, jak wspominała choćby Lidia Ostałowska, ale później twierdził,
że nie brał żadnego udziału w weryfikacjach dziennikarzy. Chociaż lubił
podkreślać, jak ważne były dla niego starania o dziennikarzy, których namówił
do współpracy z "itd" podczas weryfikacji nie upominał się o swoich
współpracowników. Co więcej - kiedy niektórzy z negatywnie weryfikowanych
dziennikarzy wygrywali sprawy w Sądzie Pracy, nie przyjmował ich z powrotem
do redakcji. (A. Chróścicka, op. cit., s. 34) Tego typu postawa Kwaśniewskiego
sprzyjała jego przyspieszonej karierze, mocno wspieranej w swoim czasie przez
młodego "twardogłowego" Waldemara Świrgonia. W 1984 roku został redaktorem
naczelnym Sztandaru Mlodych, w 1985 r. ministrem w rządzie Messnera, później
ministrem w rządzie Rakowskiego, przez którego był ogromnie faworyzowany.
W 1989 roku przy "okrągłym stole" był już jednym z czołowych przedstawicieli
strony partyjno-rządowej, startował w wyborach czerwcowych do Senatu
z województwa koszalińskiego, ponosząc porażkę w starciu z nikomu nie znaną
organistką z listy "Solidamości" z Koszalina. Zaprzyjaźniony już wtedy
z Kwaśniewskim Michnik dworował sobie w rozmowie z nim 8 czerwca 1989 r.
mówiąc: Olek, taką ka-ampanię zrobiłem ci w Gdańsku, i dałeś du-upy. "Różowi"
na czele z Kuroniem i Michnikiem nie zapominają o Kwaśniewskim, widząc w nim
godnego maksymalnego popierania i nagłaśniania "Europejczyka", który bardzo
może się im przydać w przyszłości w starciach z narodową prawicą. Kwaśniewski
utrzymał urząd przewodniczącego Komitetu Młodzieży i Kultury Fizycznej w randze
ministra. Zarówno w 1989 roku, jak i w 1990 jako przewodniczący SdRP
Kwaśniewski korzystał z bardzo wydatnego poparcia nagłaśniającego ze strony
Michnika i jego Gazety Wyborczej. Rozmiary tego poparcia i współdziałania
Kwaśniewskiego z "różowymi" z "udecji" (ogromne zaangażowanie Kwaśniewskiego
na rzecz utrzymania przez Geremka przewodnictwa komisji zagranicznej w Sejmie)
dawały wiele do myślenia. Podobnie jak konsekwentne występowanie Kwaśniewskiego
przeciwko rzecznikom obrony patriotyzmu i polskości, jego ataki
na "hurrapatriotyczne emocje" i "polonocentryzm", a równocześnie skrajnie
filosemickie stanowisko, ogromna spolegliwość wobec różnych postulatów strony
żydowskiej. Wolność od pracy magisterskiej W informatorze z II kadencji Sejmu
o Kwaśniewskim podawano wykształcenie wyższe; mgr ekomomii. Sam Kwaśniewski 16
października 1995 r. publicznie skłamał mówiąc w wywiadzie dla radiowej Trójki,
że obronił pracę magisterską na Uniwersytecie Gdańskim i ma wyższe
wykształcenie (według Rzeczypospolitej z 11 grudnia 1995 r.). Tymczasem 16
listopada 1995 r., na trzy dni przed II turą wyborów, B. Synak, prorektor
Uniwersytetu Gdańskiego oświadczył, że Aleksander Kwaśniewski został skreślony
5 października 1978 r. z listy studentów wydziału Ekonomiki i Transportu UG.
24 października to samo potwierdził rektor UG prof Z. Grzonka, mówiąc,
że A. Kwaśniewski ani nie skończył studiów na UG, ani nie jest absolwentem
uczelni, ani magistrem. Nie przeszkodziło to Kwaśniewskiemu kolejny raz skłamać
w wywiadzie dla Frankfurter Rundschau z 24 listopada, iż skończył studia
na wydziale Handlu Zagranicznego, a odmienne stwierdzenie rektora UG w tej
sprawie nazwał "manewrem wyborczym". Dopiero 2 grudnia 1995 r. Kwaśniewski
już jako prezydent-elekt przyznał na łamach Polityki, że nie zrobił
magisterium. Dał jednak przy tym skrajnie groteskowe wyjaśnienie całej sprawy.
Zapytany, dlaczego przystępując do walki o takiej wadze nie postarał się o to,
by mieć wszystkie papiery w porządku, wykazać więcej dbałości choćby
wypełnianiu ankiet. Kwaśniewski odpowiedział: (..) Uważam, że jako osoba,
która zdała wszystkie egzaminy, mam ukończone studia wyższe. Mam jednak
poczucie pewnego grzechu - otóż żałuję, że toku studiów nie zamknąłem formalnie
magisterium. Co to było? Swego rodzaju nonszalancja, poczucie, że nie jest to
w gruncie rzeczy ważne? Zapewne wszystko razem. Może zresztą brak dyplomu
zadaje kłam opiniom, o mnie jako o wyrachowanym karierowiczu, który wszystko
sobie dokładnie zaplanował i wyreżyserował. Sięgacie tematu bardzo dla mnie
trudnego i także do części mojej duszy, która nie jest zbytnio odkryta - przez
całe życie odczuwałem straszliwą potrzebę wolności i gdzieś właśnie w tym
mieści się to machnięcie ręką na dyplom. Nie mam natomiast żadnych kompleksów
jeśli chodzi o moje wykształcenie, które uważam za bardzo dobre (..).
Najdowcipniej skomentował tego typu tłumaczenia się Kwaśniewskiego Stanisław
Tym: (..) Nie ma dyplomu, bo jest uczciwy (..). Krętaczyna, oszust i kłamczuch
zdałby cynicznie egzamin magisterski i obronił dyplom - bo tak zachowują się
tchórze, asekuranci, wyrachowani karierowicze i niewolnicy administracyjnych
nakazów. Człowiek woln

Aleksander Kłamliwy - cz.3

[Gość: Doktor]

Nie mam natomiast żadnych kompleksów jeśli chodzi o moje wykształcenie, które
uważam za bardzo dobre (..). Najdowcipniej skomentował tego typu tłumaczenia
się Kwaśniewskiego Stanisław Tym: (..) Nie ma dyplomu, bo jest uczciwy (..).
Krętaczyna, oszust i kłamczuch zdałby cynicznie egzamin magisterski i obronił
dyplom - bo tak zachowują się tchórze, asekuranci, wyrachowani karierowicze
i niewolnicy administracyjnych nakazów. Człowiek wolny macha ręką na takie
sprawy. Czy to nie jest piękne i szlachetne? Czyż można mieć do kogokolwiek
cień pretensji o to, że jest człowiekiem wolnym (..) Łatwo przewidzieć,
że ta "straszliwa potrzeba wolności ogarnie wkrótce szerokie rzesze
społeczeństwa (...). Skoro wolnym może być prezydent, to chyba wolnym może czuć
się każdy obywatel w każdej sytuacji (...). (Wprost z 10 grudnia 1995 r.)
W efekcie takiej "straszliwej potrzeby wolności" - zdaniem Tyma - jadący
tramwajem mogliby nie kasować biletów, kierowcy prowadziliby samochody bez
prawa jazdy, bo skoro sami uznawaliby swoje umiejętności prowadzenia samochodu
za bardzo dobre, to po co im jeszcze jakiś papier, etc. W tymże Wprost z 10
grudnia 1995 Lech Falandysz ubolewał, że prezydent-elekt dwukrotnie dopuścił
się fałszu intelektualnego, czyli "poświadczenia nieprawdy". Jego zdaniem
Polacy wybrali na prezydenta człowieka, o którym już wiadomo, że niezbyt dobrze
sobie radzi w trudnych sytuacjach. Nie wiedzieć dlaczego, za często brnął
w ślepy zaułek niejasnych tłumaczeń lub zasłaniał się niepamięcią. Kiedyś
zasłynął tym, że uszedł z Sejmu przed dziennikarzami po drabinie. Ufam, że ten
zgrabny sprzęt jest na wyposażeniu Pałacu Namiestnikowskiego i że będzie
utrzymywany w znakomitym stanie, zawsze gotowy do użytku. Nawet stary protektor
Kwaśniewskiego, były premier komunistyczny Mieczysław F. Rakowski uznał
krętactwa wyjaśnień Kwaśniewskiego w sprawie jego wykształcenia za "niefortunny
początek". Pisał (na łamach SdRP-owskiej Trybuny z 16 grudnia 1995 r.): (...)
Aleksander Kwaśniewski postąpił głupio, źle. Zbyt lekkomyślnie potraktował
tę sprawę. Wielu swoim autentycznym zwolennikom zafundował dyskomfort
psychiczny (..). Na tle całej sprawy warto bliżej przyjrzeć się skali wartości
prezentowanych przez Kwaśniewskiego. Jego rzekoma straszliwa potrzeba wolności
wyraziła się przede wszystkim w zlekceważeniu wartości normalnego ukończenia
studiów w sytuacji, gdy nagle zabłysnęła przed nim prawdziwie "wolnościowa"
kariera aparatczyka i "wolność" od poważnych wysiłków w napisaniu pracy
magisterskiej. Nie wiemy tylko, jak to jego poczucie wolności miało się do
wymogów stanowisk, które pełnił, a przy których wymagane było ukończenie
studiów wyższych (np. szefa Komitetu Młodzieży i Kultury Fizycznej w trzech
kolejnych rządach). Posłowie z KPN podejrzewali, że w sytuacji, gdy Rada
Ministrów przyznawała pracownikom urzędów państwowych dodatek do pensji za
wyższe wykształcenie najprawdopodobniej Kwaśniewski również pobierał pieniądze
za "swój dyplom" (według Życia Warszawy z 1 grudnia 1995r.). Spróbowano wnieść
w tej sprawie żądanie wyjaśnienia do szefa URM Marka Borowskiego, lecz
Prezydium Sejmu odrzuciło zapytanie uznąjąc je za "manifestację polityczną".
Posłowie KPN zarzucali Kwaśniewskiemu posługiwanie się tytułem magistra także,
gdy był redaktorem naczelnym itd i Sztandaru Młodych, pism należących do
RSW "Prasa-Książka-Ruch". Według przepisów tej spółdzielni redaktorzy naczelni
musieli legitymować się dyplomem ukończenia wyższych uczelni. Stąd sugerowanie
przez niektórych posłów pod koniec listopada 1995 r., że powinno się skierować
do prokuratury zarzut o wyłudzenie przez Kwaśniewskiego pieniędzy od Skarbu
Państwa (według Życia Warszawy z 1 grudnia 1995 r.). Jak wiadomo zabrakło
dostatecznej presji społecznej dla wyjaśnienia wszystkich tych spraw. Werdykt
Sądu Najwyższego (przy votum separatum blisko jednej trzeciej sędziów) zamknął
całą sprawę wygodnie dla Kwaśniewskiego, pomimo potwierdzenia faktu, iż nie ma
on wyższego wykształcenia. Decyzją z 9 grudnia 1995 Sąd Najwyższy stwierdził,
że na liście wyborczej podano nieprawdziwą informację o Aleksandrze
Kwaśniewskim, ale mimo to uznał jego wybór na prezydenta RP. Dlaczego Sąd
Najwyższy podjął uchwałę, która oznaczała pogodzenie się z objęciem najwyższego
urzędu w państwie przez człowieka splamionego krętactwem? Istotne uzasadnienie
tej decyzji Sądu Najwyższego podał zastępca prokuratora generalnego Stefan
Śnieżko, który powiedział przed SN w dniu 9 grudnia, jakoby opinia publiczna
dobrze wiedziała na długo przed wyborami, i to między innymi dzięki mediom,
że Kwaśniewski podał nieprawdziwe dane o swym wykształceniu. Stąd wyborcy,
znając tę okoliczność, brali ją pod uwagę, oddąjąc swe głosy. Sąd Najwyższy
najwyraźniej zaakceptował to nie odpowiadające prawdzie uzasadnienie
prokuratora Snieżki. Sędzia Jan Wasilewski w uzasadnieniu uchwały SN z 9
grudnia stwierdził, że ci, którzy wzięli udział w głosowaniu w dniu 19
listopada 1995 najczęściej mieli wątpliwości co do wyższego wykształcenia
Kwaśniewskiego. Prezes SN przemilczał tu całkowicie fakt, że wszelkie
wątpliwości co do wyższego wykształcenia Kwaśniewskiego były przez cały czas
gwałtownie atakowane w mediach przez wpływowych zwolenników Kwaśniewskiego
(D. Waniek, Z. Siemiątkowskiego, etc.) i określane jako oszczerstwa, oraz
elementy gry wyborczej wymierzonej w przywódcę SdRP. Biegły dla Sądu
Najwyższego, prof. Antoni Sułek, przewodniczący Polskiego Towarzystwa
Socjologicznego przypomniał w tekście publikowanym w Rzeczpospolitęj 12 grudnia
1995, iż sztab Kwaśniewskiego zaprzeczał informacjom Uniwersytetu (Gdańskiego)
i sam przedstawiał je jako rzekomo nieuczciwy chwyt wyborczy. W warunkach
bardzo ostrej walki wyborczej ogromna część zwolenników Kwaśniewskiego wolała
wierzyć publicznie nagłaśnianym przez "swoich" publicznym twierdzeniom w jego
obronie niż uwierzyć w gwałtownie zaprzeczane zarzuty na temat jego braku
wykształcenia. Sam Kwaśniewski ani myślał przeprosić opinię publiczną za swe
krętactwa w sprawie wykształcenia. Potwierdzone przez Sąd Najwyższy zarzuty
wobec niego nazywał "oszczerstwami", a krytyków swoich kłamstw "frustratami".
Zdobył prezydenturę per fas et nefas, i odtąd nie ma sprawy. Swymi krętactwami
prezydent-elekt dał swym zwolennikom jednak straszliwą żabę do przełknięcia.
Musieli teraz mozolnie tłumaczyć kłamstwa Kwaśniewskiego i robić przy tym dobrą
minę. Pod tym względem wszystkich przebił ówczesny redaktor naczelny SdRP-
owskiej Trybuny Dariusz Szymczycha w telewizyjnym Wydarzeniu Tygodnia z 9
grudnia 1995. Polemizując z określeniami "krętacz" i "nieuczciwy" wysuwanymi
pod adresem Kwaśniewskiego w związku z jego przedwyborczymi kłamstwami na temat
wykształcenia Szymczycha prawdziwie "nowatorsko" stwierdził, że Kwaśniewski
był nieuczciwy tylko w pewnej sferze. Cóż za oryginalny wkład do teorii etyki -
według redaktora naczelnego Trybuny można więc było być nieuczciwym tylko
w jednej sferze, a równocześnie być generalnie uczciwym. Powiedzmy "uczciwym
inaczej"! Już jako prezydent Kwaśniewski niejednokrotnie dowiódł, że
lekceważenie dyplomu wyższej uczelni jest tylko jednym z symptomów cechującego
go lekceważenia wyższych wartości w kulturze i nauce, czy szerzej w życiu
publicznym. W jego skali wartości najwyżej plasowało się spotkanie z Michaelem
Jacksonem, bo ten jako idol części młodych mógł mu dać dodatkowe głosy.
Nic nie znaczyła zaś dla niego kolejna rocznica Powstania Warszawskiego,
na którego osobiste uczczenie nie znalazł czasu. W czasie pobytu w Stanach
Zjednoczonych zabiegał o spotkanie z bokserem Andrzejem Gołotą, pomimo faktu,
że bokser ten wówczas był formalnie ściganym przez prawo zbiegiem z Polski.
Nie znalazł natomiast czasu na wręczenie wysokiego odznaczenia znanemu
pisarzowi Stanisławowi Lemowi (tu zastąpiła go Waniek). Znamienne jest w

Wyliczam ile razy Kwach złamał prawo polskie

[Gość: McMac]

Łamanie polskiego prawa przez Kwacha (wyliczam z pamięci):
1) poniżenie flagi narodowej (gdy się po pijaku owijał)
2) fałszywe zeznania co do majątku osobistego (Polisa, mieszkanie itp.)
3) fałszywa deklaracja co do wykształcenia (ma średnie, a studiował
bezskutecznie ekonomikę transportu morskiego a nie żaden handel zagraniczny jak
klejmuje ciągle)
4) dyskredytacja funkcji prezydenta i brak szacunku wobec zamordowanych
bohaterów (pijany w trupa na cmentarzu w Charkowie)
5) podżeganie do wygłupów i drwin z głowy innego państwa i przywódcy
Kościoła Katolickiego (incydent na lotnisku w Kaliszu)
6) wybryk chuligański (ucieczka po drabinie z Sejmu)
7) twierdzi że czytał i przewoził paryską „Kulturę” za komuny, co było
wówczas karane

Ech, nie chce mi się wymieniać, Kwachu...

I kłamał że nie skłamał

[Gość: McMac]

Kłamie twiedząc że nigdy nie naruszył prawa...

O co chodzi z ta drabina w sejmie, mozesz opisac?

[Gość: Patton]

Prawde mowiac zarowno o tej drabinie jak i o owijaniu sie we flage nie
slyszalem. Czy moglbys opisac te historie? Bylbym ci McMac bardzo wdzieczny,
dzieki!

Aleksander Kłamliwy - cz.4

[Gość: Doktor]

Znamienne jest w ogóle, do jakiego stopnia prezydent - były aparatczyk SZSP,
który w swoim czasie kierował wydziałem kultury, pomija sprawy kultury, nauki
i oświaty w swych wystąpieniach i wywiadach. W ten sposób odbija się u niego
cały bolesny kompleks "prawie magistra". "Kłamię, więc jestem" Zawód
aparatczyka wyćwiczył w nim różne specyficzne umiejętności socjotechniczne
na czele z zamiłowaniem do rozmijania się z prawdą. Niepisaną dewizą
Kwaśniewskiego mogłyby być słowa: Kłamię, więc jestem. Pomimo cechującej
go maestrii w oszukiwaniu został publicznie przyłapany na kłamstwie. Chodziło
o jego głosowanie w sprawie ustawy pozwalającej ścigać zbrodnie PRL-u.
Kwaśniewski dwukrotnie wypowiadał się na temat swego głosowania w tej kwestii
i za każdym razem mówił coś wręcz przeciwnego. Gazecie Wyborczej powiedział,
że w ogóle nie brał udziału we wspomnianym głosowaniu. Kiedy jednak sprawdzono
wydruk sejmowy i okazało się, że jednoznacznie pokazuje, iż Kwaśniewski
głosował przeciwko ustawie, już dzień później usłyszano od niego całkowicie
odmienną wersję jego zachowania w trakcie głosowania: Rozmawiałem
z wiceministrem spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii i wpadłem na salę tylko
na głosowanie. Podniosłem rękę tak, jak osoba odpowiedzialna w klubie za tę
sprawę. Kwaśniewski z powodzeniem stosuje wypróbowany socjotechnicznie chwyt
nagminnego kłamania w stylu "łapaj złodzieja". (Jak wiadomo złodzieje
przychwyceni na gorącym uczynku, aby uniknąć krzyczą do przechodniów "łapąj
złodzieja" w odniesieniu do tych, którzy ich chwytają.) Otóż istotną cechą
Kwaśniewskiego, spadkobiercy komunistycwego totalitaryzmu wraz z całą jego
aparatczykowską SdRP, jest oskarżanie o totalitaryzm wszystkich tych, którzy
pragną rzeczywistych rozliczeń ze spuścizną PRL-owskiego komunizmu.
Już we Wprost z 11 października 1992 r. zapewniał: (...) Jeżeli tak często nasi
pzeciwnicy zarzucają nam związki z PZPR, to we mnie rodzi się podejrzenie,
że to właśnie oni w większym stopniu niż my są niewolnikami starego systemu.
My na tyle, na ile to było możliwe, byliśmy krytyczni wobec rzeczywistości PRL
tak, jak dzisiaj jesteśmy krytyczni wobec przykładów recydywy złych metod
w III RP (...) Gdy Urząd Wojewódzki w Warszawie podważył stronę prawną statutu
Polskiego Komitetu Olimpijskiego, na którego czele stał Kwaśniewski, ten
natychmiast nazwał działanie urzędu "bolszewizmem". W maju 1990 r. pozwolił
sobie na wystąpienie w roli szermierza demokracji broniącego jej przed rzekomym
zagrożeniem ze strony Komitetu Obywatelskiego, mówiąc: Znamienne, że Komitet
Obywatelski urzęduje w tym samym warszawskim pałacyku, co FJN i PRON. Tam jest
jakiś niedobry duch, narzucający stare sposoby działania i myślenia. Był zawsze
bardzo konsekwentny w bronieniu osób z dawnego PRL-owskiego establishmentu, jak
świadczył o tym choćby casus Sekuły. Dziennikarka SdRP-owskiej Trybuny Agata
Wawrzyniak zapytała Kwaśniewskiego: Dlaczego wziął Pan pod swoje skrzydła
człowieka skompromitowanego w oczach opinii publicznej przeciw któremu
prokuratura we Wrocławiu toczyła dochodzenie, a Pański kolega klubowy, ówczesny
minister sprawiedliwości, wystąpił z wnioskiem o uchylenie immunitetu?
Znamienny był sposób wyjaśnienia całej sprawy w odpowiedzi Kwaśniewskiego:
Głosowałem przeciwko pozbawieniu go immunitetu, ponieważ miałem wątpliwości
prawne. Ponadto w takim sposobie mojego głosowania wyraża się protest przeciwko
osądzaniu człowieka, a zrobiły to już wszystkie media występujące w roli
prokuratora i sądu, zanim sprawa została rozpatrzona przez niezawisły organ
sprawiedliwości. Dziś głosowałbym inaczej. Przyznaję, że w tej sprawie
popełniliśmy błąd. (Cyt. za Lubię grać. Rozmowa A. Wawrzyniak z A.
Kwaśniewskim, Trybuna z 19 października 1995). Sekuła dzięki temu tzw. błędowi
uniknął odpowiedzialności, a poniewczasie najwygodniej było zdystansować się
od całej sprawy. Zbyt młody na zbrodnie Gromkie ataki i oskarżenia wobec osób
wysuwających jakiekolwiek zastrzeżenia wobec SdRP i jej ludzi stały się dla
Kwaśniewskiego najlepszą metodą obrony starej gwardii z PRL. Towarzyszyły jej
powtarzane na każdym kroku zapewnienia: PRL-bis nie ma (tytuł rozmowy z
Kwaśniewskim na łamach Rzeczypospolitej z 13 września 1994 r.). W odpowiedzi
na list biskupów w sierpniu 1995 r. przestrzegający wiernych przed głosowaniem
na ludzi, którzy w okresie państwa totalitarnego sprawowali władzę, Kwaśniewski
replikował: To mnie nie dotyczy. Nie czuję się odpowiedzialny za PRL, bo jestem
zbyt młody. We Wprost z 19 września 1993 r. odnotowano wypowiedź
Kwaśniewskiego: W naszym programie nie ma nawet śladu czegoś, co mogłoby
przywodzić na myśl komunizm. Choć SdRP ciągnie za sobą cały tabun różnych
towarzyszy-szmaciaków, zahartowanych w bojach o umacnianie dawnej PRL-owskiej
dyktatury, nie przeszkadza to Kwaśniewskiemu w aroganckich publicznych
zapewnieniach, że rzekomo wśród 402 kandydatów SLD na posłów i senatorów w 1991
roku był zaledwie jeden przypadek wystawienia kogoś ze starego aparatu
partyjnego (!!!) - por. wywiad A. Kwaśniewskiego dla Polityki z 5 października
1991 r. Mówił to ten sam Kwaśniewski, który konsekwentnie postawił na stary
PRL-owski aparat odrzucając współdziałanie z rzeczywistymi partyjnymi
reformatorami. Były współtwórca SdRP Tomasz Nałęcz, który odszedł z powodu
takiego postępowania Kwaśniewskiego z jego partii, w której był początkowo
wiceprzewodniczącym, wyjaśniał w wywiadzie dla Gazety Wyborczej z 20
października 1993 r., iż Kwaśniewski wybrał Millera, a nie Fiszbacha, gdyż:
(...) Potrzebował siły tkwiącej w organizacji. Ta organizacja to byly struktury
dawnej PZPR, które kontrolował właśnie Miller. Nam Kwaśniewski powtarzał :
z wami można się napić, ale nie robić politykę. Mówił, że jak poprosi o coś
aparatczyka, to wie, że będzie zrobione, a z nami zaraz się okaże, że było coś
ważniejszego: dziecko zachorowało lub pies zaczął się drapać (...) W drugich
rzędach siadało coraz więcej dawnych aparatczyków. Nowych ludzi było tam
niewielu (...). Zacieracz odpowiedzialności Ulubioną metodą Kwaśniewskiego
jest konsekwentne zacieranie odpowiedzialności za różne podłości PZPR i władz
PRL poprzez stwarzanie poczucia, że właściwie to wszyscy byli zawikłani w PRL.
służą temu stwierdzenia takie jak: Gdyby chciano Stworzyć rezerwat dla ludzi
uwikłanych w realny socjalizm, to trzeba by ogrodzić drutami kolczastymi cały
kraj. Przeciw takiej wizji "własnego domu" protestujemy! Trafnie obnażyła
metody Kwaśniewskiego Agata Chróścicka w książce na jego temat, pisząc: (...)
Rozumowanie Kwaśniewskiego jest bardzo bliskie socjotechnicznym manipulacjom,
charakterystycznym dla władzy totalitarnej. Łatwo można powiedzieć, że uwikłani
byli prawie wszyscy i dlatego wszelkie rozliczenia trzeba zostawić, bo
dotyczyłyby one całego społeczeństwa. Ataki ludzi i ugrupowań szukających
rozliczenia z komunizmem, Kwaśniewski oddalał właśnie dzięki takiej teorii.
Winnych nie ma - odpowiedzialność spoczywa na nas wszystkich. Kwaśniewski
bardzo lubi powtarzać za Biblią - niech pierwszy rzuci kamieniem, kto jest
bez grzechu. Czujemy się wtedy głupio i niepoważnie, któż bowiem może o sobie
powiedzieć, że jest bez grzechu? Mija dobra chwila, zanim przyjdzie nam do
głowy że może nasze grzechy nie są aż takie wielkie, ale wtedy Aleksander
Kwaśniewski przebywa już w zupełnie innych regionach (...) (A. Chróścicka:
op. cit. Kraków 1995, s. 131, 133, 135). Przyszłość z PRL-owską przeszłością
Kwaśniewski głosi: "Wybierzmy przyszłość". Nie dodaje, że ta przyszłość i tak
będzie cały czas obciążona skutkami PRL, począwszy od płacenia PRL-owskich
długów za granicą, będzie sferze budownictwa, nauki, oświaty etc., odstawania
w tak wielu sferach życia od krajów Zachodu. "Wybierzmy przyszłość" w stylu
Kwaśniewskiego oznacza faktyczne utrzymanie dominacji starej nomenklatury,
która zdoła

Aleksander Kłamliwy - cz.5 i ostatnia

[Gość: Doktor]

"Wybierzmy przyszłość" w stylu Kwaśniewskiego oznacza faktyczne utrzymanie
dominacji starej nomenklatury, która zdołała nagrabić, co się dało przed 1989
rokiem i później w czasie bardzo korzystnych dla niej transformacji
gospodarczych. Kwaśniewski i jego partia bardzo często wyrzekali na
dysproporcje obciążona katastrofalnymi skutkami PRL-owskiej polityki
gospodarczej, dziesięcioleci zaniedbań w społeczne, użalali się nad biednymi,
emerytami, bezrobotnymi, stanem polskiego mieszkalnictwa etc. Faktycznie przez
cały czas rządów od 1993 r. umacniają społeczne dysproporcje, równocześnie
skrzętnie zabiegając o swe interesy. Nieprzypadkowo jedynym faktycznym
konkretem pierwszych 100 dni rządów Kwaśniewskiego był zwrot majątku PZPR dla
SdRP. Kosztem społeczeństwa. W takich sprawach Kwaśniewski nigdy nie miał nawet
cienia wahań. Jak dowiodło jego zachowanie na czele Komitetu Młodzieży, Kultury
Fizycznej, Sportu i Turystyki (według kontroli NIK) w sprawie tzw. "Intersteru"
etc. (pisała o tym szeroko Nasza Polska w swym pierwszym numerze
pt. Autoamnestia, 14 września 1995 roku.) Dowiodła tego też postawa
Kwaśniewskiego w sprawie tzw. "moskiewskich pieniędzy", konsekwentne bronienie
I. Sekuły, etc. Jak pierwszy sekretarz Wiedząc, w przeciwieństwie do Wałęsy,
że niewiele ma własnych myśli w odniesieniu do realnych problemów kraju,
Kwaśniewski starannie unika sytuacji, w których byłby zmuszony do otwartego
mówienia wprost do pozapartyjnych słuchaczy. Jako prezydent RP przywrócił znowu
do łask stary PRL-owski obyczaj czytania z kartki. I niewolniczo go stosuje
nawet w sprawach, które wymagałyby choć na chwilę oderwania się od kartkowego
rytuału, powiedzenia czegoś z serca - jak np. z okazji Święta Niepodległości
(Kwaśniewski wówczas niemal sylabizował swoje "przemówienie"). Można tylko
żałować, że w demokracji po czerwcu 1989 roku nie utrwalił się na stałe zwyczaj
wygłaszania przemówień "na żywo" zgodnie z piękną zasadą cara Piotra I.
Zabronił on swoim bojarom czytania przemówień z kartki motywując to tym: "cztob
głupost widna była!". Komuna zawsze antynarodowa Obchody Święta Niepodległości
w dniu 11 listopada 1996 r. stały się dla prezydenta Kwaśniewskiego okazją
do wygłoszenia jednego z najjaskrawszych kłamstw politycznych. Wezwał: (...)
Ale pamiętajmy także o tych przedstawicielach władzy, ludziach lewicy którzy
w różnych okresach starali się Polsce zapewnić jak najwięcej suwerenności
w warunkach pojałtańskich (...). Przypomnijmy więc przedstawicieli władzy,
ludzi lewicy z dziesięcioleci od 1944 roku. Począwszy od Bieruta, Bermana,
Zambrowskiego, Minca, odpowiedzialnych za maksymalną satelizację Polski,
uległość wobec tak haniebnych działań sowieckiego okupanta jak aresztowanie
16-tu w Pruszkowie, wywózkę tysięcy AK-owców na Syberię, ograbienie polskich
ziem, zwłaszcza tzw. Ziem Odzyskanych na ogromną skalę. Za stosowany przez nich
samych okrutny terror wobec najbardziej patriotycznych sił w Polsce, za
blokowanie zmian nawet w wiele miesięcy po śmierci Stalina, za brutalne
zdławienie powstania robotniczego w Poznaniu. Trudno mówić o staraniach
zapewnienia jak największej suwerenności Polsce również ze strony ekipy
Gomułki, która szybko zdradziła zaufanie narodu. Ekipy odpowiedzialnej
za błyskawiczną likwidację przeważającej części zdobyczy polskiego
października, czystkę wśród tych wysokich stopniem oficerów wojska i marynarki
wojennej, którzy w październiku 1956 r. wykazali szczególnie patriotyczną
postawę. Ekipy, która zablokowała rozliczenie ze stalinistami w Polsce
i zablokowała pisanie o zbrodniach stalinizmu w Polsce (w odróżnieniu
od Węgier, gdzie pisano o zbrodniach stalinizmu węgierskiego). Ekipy
odpowiedzialnej za stworzenie kolejnej "dyktatury ciemniaków", za rosnące
represje wobec nonkonformistycznej części środowisk intelektualnych (po liście
34), za zablokowanie reform gospodarczych, za nieprzebierającą w środkach walkę
z Kościołem. Za brutalne stłumienie manifestacji studenckich w marcu 1968 r.
i za zbrodniczą masakrę robotników Wybrzeża w grudniu 1970 roku. Gomułka
występował w obronie polskich interesów narodowych w odniesieniu do Niemiec.
Nie umiał zdobyć się jednak na obronę tych interesów (nawet gospodarczych)
wobec ZSRR, pomimo że tego oczekiwała od niego ogromna część narodu, która
poparła go w 1956 roku. Bał się właśnie tego poparcia, bo wiedział, że
przeważająca część Polaków nie chce komunizmu. I nieprzypadkowo właśnie Gomułka
był obok Ulbrichta i Breżniewa jednym z najgorętszych rzeczników interwencji
w Czechosłowacji. I był współodpowiedzialnym za tę interwencję, za pomoc
obaleniu partyjnych przywódców Praskiej Wiosny, którzy rzeczywiście starali
się zapewnić swemu krajowi jak najwięcej suwerenności w warunkach
pojałtańskich. Jak wyglądała zaś troska o polską suwerenność w czasach Gierka
najlepiej świadczy przegłosowana w 1976 r. wiernopoddańcza wobec ZSRR poprawka
do polskiej konstytucji. I wreszcie kolejna "suwerenna" ekipa pod kierownictwem
gen. W. Jaruzelskiego, która uratowała władców Kremla przed zagrożeniami
wynikającymi dla Moskwy z rosnącego usamodzielniania Polski
przez "Solidarność". Wprowadzając stan wojenny, znów zaciskający kajdany
polskiej zależności. Ekipa, której przywódcy na czele z gen. W. Jaruzelskim
i M.F. Rakowskim niejednokrotnie występowali z tekstami szkalującymi naród
polski i "Solidarność" poza granicami Polski, z prawdziwymi "donosami na
Polskę". Wszyscy oni byli najpierw komunistami, a potem Polakami, nie potrafili
ani trochę dorównać tym nielicznym zresztą wpływowym komunistom w paru innych
krajach, którzy potrafili w przełomowych chwilach być najpierw Węgrami
(I. Nagy, I. Maleter czy I. Pozsgay) czy Słowakami i Czechami (A. Dubcek, Z.
Mlynarz, J. Smrkowski), a dopiero potem komunistami. Zachowanie czołowych ludzi
władzy komunistycznej w Polsce w powojennych dziesięcioleciach ciągle
potwierdzało jeden niepodważalny fakt naszej XX-wiecznej historii, to,
że "komuna zawsze była antynarodową". Prezydent Kwaśniewski swym dotychczasowym
zachowaniem, swą niechęcią do prawdziwego patriotyzmu i potulnością wobec
różnorakich nacisków na Polskę dowiódł, że jest właściwym spadkobiercą tych
pojałtańskich antynarodowych ekip komunistycznych. Jako pojętny uczeń
Jaruzelskiego i Rakowskiego. Kwaśniewski jako "Michael Jackson polskiej
polityki" Z różnych wywiadów i artykułów Kwaśniewskiego przebija się
uprzedzenie do patriotyzmu. Cóż, czym skorupka za młodu nasiąknie...
Wspomniałem już, że Kwaśniewski od wczesnych lat szkolnych z werwą zaprawiał
się w internacjonalizmie i peanach na cześć Związku Sowieckiego jako wzoru
dla Polski. Cóż więc dziwnego, że "internacjonalistycznie" edukowany na
wychwalaniu sowieckiego Wielkiego Brata obecny prezydent RP jakoś nie nie umie
i nie lubi powoływać się na jakże odmienne wzorce: patriotyzm, naród, ojczyznę.
Za to tym chętniej używa słowa patriotyzm w różnych kontekstach negatywnych.
Na przykład Ruchowi dla Rzeczypospolitej zarzucił głoszenie hurrapatriotyzmu,
który wydaje nam się bardzo podejrzany (A. Kwaśniewski w wywiadzie dla
Przeglądu Tygodniowego z 28 marca 1993). W jednym tylko artykule dla Gazety
Wyborczej z 1 lipca 1996 r. pt. Strach Czy nadzieja kilkakrotnie mówił
o sprawach patriotyzmu i narodu w różnych negatywnych zbitkach.
Pisał o pobudzaniu u Polaków skłonności do hurrapatriotycznych emocji,
awanturnictwa i frazesów, o patriotycznej ostentacji, o próbach testowania
podatności polskiego wyborcy na hasła populistyczne i polonocentryczne.
Zapytywał: Czy wyeliminujemy pozostałości narodowego egocentryzmu,
zaściankowości, ksenofobii i poczucia dziejowej misji? W Jastrzębiu - jeszcze
jako kandydat na prezydenta - W dniu 27 czerwca 1995 określił
członków "Solidarności" jako faszystów i antysemitów, wołając: (...) Tak
wygląda dziś Solidarność - faszyzm i antysemityzm (...

drogi narodzie pocałuj mnie w d....

[Gość: Kwaśnieski]

DOKTOR NAPISAL ZNAKOMITA SERIE KOMENTARZY

[Gość: Patton]

Przeczytalem z autentycznym podziwem. Bardzo mi sie to podobalo, DOKTOR wlozyl
w te komentarze duzo pracy i przemyslen. Klarownych, madrych i udokumentowanych
roznymi cytatami przemyslen. To milo, kiedy na internecie pojawiaja sie opinie
tej klasy a nie jedynie rynsztokowy jezyk rodem z ,,NIE". Sam czasami nie umiem
sie powstrzymac od ostrego, wulgarnego jezyka, szczegolnie wobec takich zjawisk
jak Kwasniewski. Dobrze by sie stalo, gdyby poziom tego forum byl stale
podnoszony przez ludzi piszacych na poziomie intelektualnym DOKTORA.
Jezeli zas chodzi o samego Kwasniewskiego, to jest to czlowiek pozbawiony
elementarnej przyzwoitosci. W 1995 roku, bodajze w kwietniu, na Wydziale Nauk
Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, w sali im.
Czarneckiego bylo spotkanie studentow z poslem Aleksandrem Kwasniewskim. Jakis
student zaczal krzyczec na caly glos do Kwasniewskiego ,,towarzyszu" i tu szla
cala seria ostrych inwektyw. Czy myslicie, ze Kwasniewskiego to ruszalo, ze
puscily mu nerwy lub wyszedl obrazony? Skad! Splywalo to po nim jak po rynnie.
Ten czlowiek jest wyszkolony w braku jakiegokolwiek szacunku do siebie i
innych. To zimny, wyrafinowany, chory na wladze czlowiek, ktory bedac opluwanym
na roznych etapach swojego zycia parl do jednego celu. Dlatego dzisiaj
perspektywa utraty wladzy wywoluje u niego nagle ozywienie i agresje. Nagle
skonczyl sie mily Olo a zaczal sie wsciekly kot, ktory ma za plecami sciane.

Aleksander Kłamliwy - cz.5 suplement

[Gość: Doktor]

Tak wygląda dziś Solidarność - faszyzm i antysemityzm (...) (Cyt. za Życiem
Warszawy z 13-14 stycznia 1996). Piotr Bratkowski z Gazety Wyborczej nazwał
kiedyś Aleksandra Kwaśniewskiego "Michaelem Jacksonem polskiej polityki".
Porównanie uzasadnił wyjątkową zdolnością Kwaśniewskiego do metamorfozy,
to, że jest on "człowiekiem wielu twarzy". Co więcej, jego zdolność do
metamorfozy sprawia, że żadne oblicze nie jest tym jedynym, prawdziwym. Każdego
można się wyprzeć (por. P. Bratkowski: Rewolucja W Twin Peaks, Gazeta Wyborcza,
6 listopada 1996). Parokrotnie już łapany na kłamstwach, Aleksander Kwaśniewski
publicznie wystąpił z usprawiedliwieniem kłamstwa w polityce, głosząc
w wywiadzie dla Rzeczpospolitej z 23-24 listopada 1996: (...) myślę, że różnica
między światem polityki a, na przykład, światem nauki polega na tym, że
w świecie polityki granica między prawdą i nieprawdą, międsy 100-procentową
pewnością a wątpliwościami, jest dużo bardziej zamazana. To naprawdę nie jest
matematyka. (...) Zabiegi o poparcie lobby żydowskiego Już w 1989 roku
Kwaśniewski był wyraźnym ulubieńcem prożydowskiego lobby w OKP na czele
z Adamem Michnikiem i był przez nie lansowany jako główny partner przyszłych
porozumień z lewicą OKP. Wdzięczny Kwaśniewski deklarował w ramach ankiety,
przeprowadzonej wśród polityków, na kogo głosowałby najchętniej poza swoją
partią: W pierwszej kolejności głosowałbym na Adama Michnika, ale tylko
wówczas, gdyby założył coś własnego (...). To, co Michnik myśli i jak myśli,
odpowiada mi najbardziej jako obywatelowi i jako politykowi(...). (Gazeta
Wyborcza z 21 czerwca 1991.) Wśród poglądów szczególnie bliskich Michnikowi
znajdujemy tak mocno akcentowane przez Kwaśniewskiego potępienia pozostałości
narodowego egocentryzmu, zaściankowości, ksenofobii i poczucia dziejowej misji,
haseł poloncentrycznych i hurrapatriotycznych emocji (z obszernego
dwukolumnowego artykułu A. Kwaśniewskiego na łamach Gazety Wyborczej z 1 lipca
1996). Jako prezydent RP działa dla przyspieszenia przyjęcia przez Sejm ustawy
o zwrocie mienia wyznaniowym gminom żydowskim, co uczyniłoby ze Związku Gmin
Żydowskich największego finansistę w Polsce. W lipcu 1996 r. podczas spotkania
z przedstawicielami organizacji żydowskich w Nowym Jorku Kwaśniewski
przyobiecał szybki zwrot mienia Żydom. Pro-żydowska tendencyjność prezydenta
Kwaśniewskiego spowodowała ostry protest prezesa Kongresu Polonii
Amerykańskiej, Edwarda Moskala, który 10 maja 1996 r. wystosował list do
Kwaśniewskiego krytykując to, że: Brak stanowczości w działaniach rządu
polskiego, a także ewidentne błędy urzędników państwowych powodują, że Żydzi
pozwalają sobie na coraz więcej i coraz więcej uzyskują. Kwaśniewski odrzucił
krytyczne uwagi Moskala, popierając żydowskie racje. Między innymi podtrzymał
dążenie do jak najszybszego zwrotu mienia dla gmin żydowskich oraz wystąpił
w obronie krytykowanych przez prezesa Moskala przeprosin wobec Żydów m.in.
za tzw. pogrom kielecki, wystosowanych przez ministra Rosatiego w imieniu
narodu polskiego. Sekretarz stanu Marek Siwiec występując na konferencji
prasowej w imieniu prezydenta Kwaśniewskiego stwierdził, że: Polska
i społeczeństwo polskie powinny przeprosić za to, co było niegodziwe w historii
Polaków i Żydów po II wojnie światowej. Postawę Kwaśniewskiego dobrze
ilustrowała jego reakcja na dokonaną przez Izraelczyków masakrę 102
Palestyńczyków w Kanie Galilejskiej. Prezydent RP skomentował barbarzyńską
napaść słowami, iż jest to chyba zbyt duży koszt uporządkowania stosunków
między dwoma krajami. Tylko tyle. Rzeczywiście - komentarz
godny "Europejczyka". W 1995 roku Kwaśniewski należał do pierwszych polskich
polityków, którzy wystąpili z publicznym potępieniem kilku zdań księdza prałata
Henryka Jankowskiego, dziś jak wiadomo spreparowanych przez Gazetę Wyborczą.
Równocześnie zaś nie zareagował ani słowem na prowokacyjne antypolskie
wystąpienie laureata Nagrody Nobla, żydowskiego pisarza Elie Wiesela,
wygłoszone 7 lipca br. podczas oficjalnych uroczystości w Kielcach w obecności
premiera RP, w tym skrajne uogólnienia "o polskiej nienawiści" (a skrytykował
je np. Szymon Wiesenthal oraz przewodniczący Forum Żydowskiego Stanisław
Krajewski). Pobyt Kwaśniewskiego w Stanach Zjednoczonych stał się kolejnym
potwierdzeniem jego pro-żydowskiej tendencyjności i konsekwentnych zabiegów
o polityczne poparcie międzynarodowego lobby żydowskiego. W tym samym czasie,
gdy widać było brak starań o rozmowy z rzeczywiście reprezentatywnymi
przedstawicielami Polonii w Stanach Zjednoczonych, prezydent Kwaśniewski
poświęcił maksimum uwagi na kolejne spotkania z najbardziej wpływowymi
przedstawicielami lobby żydowskiego w USA. Odwiedził m.in. znane
z "polakożerstwa" redakcje zdominowanych przez Żydów gazet: New York Timesa
i Washington Post, odbył rozmowy z radą Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie
i spotkał się z przedstawicielami 56 największych organizacji żydowskich
w Stanach Zjednoczonych. Zyskał ich maksymalną aprobatę po dłuższych
rozmowach "za zamkniętymi drzwiami". Jako działacz PZPR i SdRP oraz jako
prezydent RP Kwaśniewski ani razu nie przeciwstawił się antypolskiej nagonce
ze strony kół żydowskich. Nie przynosi dzisiejszym Polakom chluby to,
że najważniejsze stanowisko w państwie polskim piastuje polityk typu Aleksandra
Kwaśniewskiego. Polityk niedokształcony, o mało co magister, niejednokrotnie
publicznie rozmijający się z prawdą i nie mający głębokiego poczucia więzi
z najlepszymi tradycjami historii Polski. Działacz, u którego miejsce programu
i wielkich idei zastąpił doraźny instrumentalizm i cynicznie stosowana
socjotechnika władzy.

Ufff !!! Nareszcie koniec, ale tylko na tym forum. O tej postaci można napisać
książkę i to nawet opasłą i nie dla "kasy". Napisać po prostu ku potomnym.

[midar1]

Trudno o sprawiedliwą ocenę społeczeństwa, które Aleksandra K. wybrało na
prezydenta, jeśli nie wziąć pod uwagę, jacy giganci morlani/intelektualni byli
jego konkurentami.

[Gość: wańka]

Zakopat' yewrejskuju swołocz.

[Gość: urzędowy optymizm]

A mi nigdy nie jechał czołg w oku.

STOLCMANOWSKI MIECZ

[Gość: erad]

Stolcmanowski miecz, a raczej nóż przystawiony do gardła Polaka działa.
W dniu wyborów 13 czerwca zamiast wyborów kandydatów do UE koniecznie powinno
się oddbyć 20-punktowe referendum mające na celu uratopwanie kraju. W tym
powinno być: rewokacja prezydenta, wybór premiera, likwidacje sejmu,
przywrócenie kary śmierci, uznanie lewicowych i szkodliwych partii za
antynarodowe, pozbycia członków partii wszystkich przywilejów i odebrania
majątku, pozbycia członków partii osobowości prawnej, powołanie ludowego
trybunału i służb szybkiej likwidacji złodzieji i innych przestępców.

[Gość: gol]

odpowiedź z biura p.Rokity

Szanowny Panie

Dziękujemy za Pana list, spostrzeżenia i uwagi w nim zawarte, jak również za
informacje zawarte w załączniku. Z naszej strony możemy zapewnić Pana, że
poruszony przez Pana problem dotyczący świadczeń i odszkodowań emerytów MON nie
umknie uwadze Platformy Obywatelskiej. Kwestią tą zajmują się posłowie
kompetentni w tej dziedzinie. Mamy nadzieję, że jako partia, Platforma
Obywatelska nie zawiedzie Pana zaufania.
Życzymy Panu wszystkiego dobrego!

Z wyrazami szacunku

Maria Gembalczyk Sekretariat Przewodniczącego Klubu PO

******************
Ten list poniżej

Z wielkim zainteresowaniem śledzę Pańską walkę o naprawę RP.
Dlatego w imieniu swoim, kolegów emerytów MON wykiwanych na mocy ustawy z maja
2001r. zwracam się Szanownego Pana jako Posła na Sejm RP w kwestii ciągle
nierozwiązanej i wstydliwie przemilczanej sprawy wstrzymanych wypłat emerytur z
tytułu pobrania jednorazowego odszkodowania za skrócenie okresu wypowiedzenia
na podstawie ustawy o modernizacji SZ z maja 2001r.

W świetle nowych dowodów ważnych dla sprawy - być może nieznanej dla Sz.P. ,
które przesyłam w dołączonym załączniku pozwolą spojrzeć na sprawę w szerszym
jej aspekcie .

Dlatego w imieniu swoim i szerokiego grona kolegów -emerytów wojskowych zwracam
sie do Pana Posła z wnioskiem
- czy w swoim zapytaniu poselskim może Sz.P. zapytać Ministra MON jak zamierza
rozwiązać tę sprawę i odpowiedź zwrotną przesłać na mój adres e-mailowy

Z wyrazami szacunku

zał. to to co można poczytać na

http://www.polska-zbrojna.pl/dyskusja/read.php3? data: 27.05.04
12:27num=2&id=1649&loc=0&thread=1649

poszerzone o

na moje wcześniejsze zapytanie dostałem odpowiedź od Płk Zdzisław GNATOWSKI
rzecznik prasowy MON

Szanowny Panie,

Do kwestii które Pan przedstawia winni odnieść się prawnicy, dlatego też
stosowną instytucją do której należy się zwrócić jest Departament Prawny MON
(adres poniżej), który nie jest w strukturach Sztabu Generalnego WP.

Adres Departamentu Prawnego MON:

00-909 Warszawa
ul. Klonowa 1
tel./fax. [phone]
CAMON 871584


Nadmieniam ,że wygrałem sprawę w Sądzie Okręgowym i na obecnym etapie jestem
przed sprawą w Sądzie Apelacyjnym dlatego jestem zainteresowany uzyskaniem
odpowiedzi na poniższe 10 pytań :

1. czy i jak WBE podległe pod DSSiR MON mają zamiar w świetle nowych faktów
przedstawionych min. w
- Rzeczpospolita N119 sobota 22 maja 2004-05-24
?Świadczenie i odszkodowanie ?
- Gazeta Prawna Nr 52 (1161) poniedziałek 15 marca 2004 r.
- http://www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_040221/prawo/prawo_a_23.html
?Odszkodowanie dla wojskowych niezależnie od emerytury ?
dalej interpretować nowe okoliczności w sprawie, które mają wpływ na Moje i
moich kolegów emerytów prawo do emerytury ?

ponadto ?Rzeczpospolita? o tej sprawie pisała już dwukrotnie:
20 października 2003r. w artykule "Wojskowi emeryci bez emerytur" oraz
23 października 2003r. w "Odszkodowanie nie jest elementem uposażenia".

2. czy proponowane zalecenia pokazane na łamach Gazety Prawnej nie spowodują
lawiny kolejnych pozwów od wielu " nieświadomych " emerytów co do
przysługujących im uprawnień lub też zaniedbań lub też z faktu NIEWŁAŚCIWEGO
POUCZENIA ?

3. dlaczego na stronie http://www.wp.mil.pl/start.php?page=1020103000
( Sprostowania i polemiki )
brak jest odpowiedzi lub jakichkolwiek polemik z faktami przedstawionymi jak w
pkt.1 ?
mimo, że jest tam kilkanaście innych polemik na sprawy mniejszego kalibru

4. dlaczego wojskowe organy państwowe w zakresie interpretacji przepisów prawa
są diametralnie odmienne od prezentowanych przez Sąd Najwyższy !! ?

Znaczące jest też to, że z racji wnikliwej analizy przepisów i stanu
faktycznego przeprowadzonej przez Sąd Najwyższy, cieszący się niewątpliwie
wielkim autorytetem, spowodowało to, iż Sądy Okręgowe i Sady Apelacyjne na
terenie całego Kraju, które prześledziły tok rozumowania Sądu Najwyższego,
przyznały mu racje i w sprawach o analogicznym stanie faktycznym i prawnym
orzekać zaczęły zgodnie z wykładnią przepisów ustaloną przez Sądu Najwyższego w
uzasadnieniu do wyroków
1. z 22.10.2003r. sygn. akt. II UK 112/03
2. z 20.05.2004r. sygn. Akt. II UK 378/03.

5. czy dalsze bagatelizowanie i pomijanie tego tematu służy interesowi MON
co daje takie przeciąganie sprawy w czasie ?
NAPEWNO NIE Oszczędności ?
przemawia za tym fakt WYPŁATY DUŻYCH NALEŻNYCH ODSETEK OD nie
wypłaconych należnych emerytur już za niedługi czas .

Kto za to poniesie odpowiedzialność ????

5. jakie dziwne względy decydują , że WBE idą w tzw. zaparte
( gdyby MON nie odwoływał się od niekorzystnego wyroku sądu okręgowego ?
musiałby JUŻ rozpocząć wypłacanie emerytury, a tak składa apelację i jest
zwolniony z płacenia EMERYTURY i składki na NFZ przez kolejne miesiące ... rok
... , to też czysty zysk dla MON )
Tragifarsa i idiotyzm całej tej sprawy polega na tym, że zmusza się tych,
którzy mają ochotę dochodzić swojego do pełnej ścieżki sądowej, włącznie z SN.
Oczywiście WBE piszą apelacje i kasacje...
Absorbując przy okazji sądy wszystkich instancji w wielu miastach, które
przecież aż się proszą o robotę, bo się nudzą.
Najlepszym przykładem irytacji sędziów jest SA we Wrocławiu, gdzie sugeruje się
łączenie spraw w przypadkach, gdy listonosz przynosi kilogramy
apelacji "wysmażonych" przez WBE po przegranych przez biuro sprawach w SO.
Oczywiście tak będzie do momentu, gdy ktoś "na górze" w Ministerstwie
Sprawiedliwości ujrzy wreszcie skalę zjawiska

6. Czy kierownictwo MON liczy, że przedłużając postępowania przed sądami w TEJ
SPRAWIE dojdzie do przedawnienia ( powyżej 3 lat od uprawomocnienia się decyzji
o zawieszeniu emerytury ) w przeważającej części z 10 000 emerytów , którzy
wzięli odszkodowania i odeszli w latach 2001 - 2003 ?

7. czy fakt wykrycia kolejnych afer i nadużyć finansowych w WBE ( Zielona Góra,
Szczecin ..) uszczuplających skromny i tak budżet , jest jednym z czynników
pozbawiających zwolnionych emerytów wypłaty należnych emerytur ?
http://www.kurier.szczecin.pl/?d=archiwum&id=31556

8. jak to ma się do faktu , że w Decyzji budżetowej na 2004 r. Ministra Obrony
Narodowej. Rozdział 5 § 14 jest zapis która nakazuje, dyrektorom WBE,
realizować wypłaty zawieszonych emerytur wojskowych dla osób, które pobrały
jednorazowe odszkodowania na podst. art. 14, TYLKO NA PODSTAWIE PRAWOMOCNYCH
(TJ. OSTATECZNYCH) WYROKÓW SĄDOWYCH.

9. Wyrok Sadu Najwyższego z dnia 22.10.2003r. w sprawie analogicznej ujawnił
nowe okoliczności świadczące, że decyzja WBE o wstrzymaniu wypłaty emerytury na
okres 20-miesięczny ZAWIERA WADĘ PRAWNĄ, która wynika z błędnego stosowania
przez WBE przepisów art. 41 ust 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i
art 14 Ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej
oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001-2006 ,
z których to przepisów WBE wywiodło podstawę prawna do wstrzymania wypłaty
należnej emerytury za okres BĘDACY SUMĄ 12-miesięcznego okresu , za który
przysługuje roczne uposażenie na podstawie ustawy o uposażeniu żołnierzy i 8-
miesięcznego okresu, odpowiadającego liczbie miesięcy skrócenia wypowiedzenia.

Właściwa interpretację wywołanych wyżej przepisów i ich zastosowanie , która
jest odmienna od prezentowanej przez WBE, ustalił Sad Najwyższy w uzasadnieniu
do wyroku z dnia 22 października 2003 r. sygn. akt II UK 112/03, który orzekł
min., że emerytury
"nie wypłaca się za okres, za który żołnierz zawodowy otrzymał uposażenie
przewidziane w ustawie o uposażeniu żołnierzy.
Okresu tego nie sumuje się z okresem, za który żołnierz zawodowy pobrał
jednorazowe odszkodowanie z tytułu skróconego okresu wypowiedzenia stosunku
wojskowej służby zawodowej."

10. dlaczego Wytyczne MON z 5 październik

[Gość: gol]

c.d.
10. dlaczego Wytyczne MON z 5 października 2001 ( wytyczne , które nie są
aktem prawnym !!) mimo ,że zwracano uwagę na wadliwość postępowania
Pismo Nr 251 / DG z dnia 21.09.2001r. ustanowiły nowy stan prawny -?wprowadził
nową zasadę wyliczania okresu zawieszenia emerytur? niezgodną z treścią art. 41
ust. 2 ? Ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i ich rodzin?
gdyż zgodnie z Konstytucją prawo w Polsce ustanawiają ustawy i rozporządzenie ,
a
art. 14.6 i art. 41.2 ustaw , na które powołuje się WBE nie stanowią o tym
sumowaniu !!! ( natomiast Wytyczne MON nakazują sumowanie okresu za który
pobrano odszkodowanie i 12 - sto miesięcznej odprawy do zawieszenia
emerytury !!! ).

Proszę zauważyć ,iż o słuszności stanowisku emerytów wojskowych świadczy już
nie pojedynczy wyrok SN wydany w jednostkowej sprawie ? jak to utrzymuje WBE ?
lecz
1. wydane 2 wyroki SN korzystne dla emerytów
2. w dn.25 maja 2004r. kolejne już 3-cie posiedzenie SN tym razem z powództwa
WBE w kasacji wyroku być może przełomowe dla sprawy

cały szereg orzeczeń Sądów Okręgowych i Apelacyjnych wydawanych lawinowa w
kraju ( Lublin, Poznań, Rzeszów, Wrocław ..) stanowiących już o określonej
linii orzeczniczej.

Oczywiście nie ma mowy o tzw. "honorowym" wyjściu MON-u z całej sytuacji ?????


Jednocześnie, na podstawie art. 14 ust. 1 powołanej ustawy, wnoszę o
udostępnienie mi powyższych informacji w następujący sposób:

- przesłanie informacji pocztą elektroniczną na podany powyżej adres

W celu umożliwienia realizacji niniejszego wniosku wyrażam zgodę na
przetwarzanie moich danych osobowych zgodnie z ustawą o ochronie danych
osobowych z dnia 29 sierpnia 1997 r. (tj. Dz. U. Nr 101 z 2002 r., poz. 926).

Z szacunkiem
............

Kwaśniewski pakuj walizki - w Pałacu dezynfekcja !

[Gość: gość]

Więzienia są co prawda zapełnione, ale po znajomościach jakaś cela się znajdzie.

PS. a te swoje mydlane opowieści zachowaj dla wnuków

[Gość: POLAK]

co to znaczy polskiego prawa-adwokacki język,polskie prawo kulawe,mozna z nim
grać,pod europejskie normy pewnie juz podpada ale z checia zapytam p.Michnika
jak on sadzi,wg jego norm moralnych -zlamal prawo czy tez nie

[Gość: ffmoran]

No co Wy?? Przeciez to nasz pan prezydent Aleksander Kwasniewski.. jak taki
czlowiek moglby klamac?!

SAD NIECH TO USTALI

[Gość: mentor]

wiadomo ze kazdy przestepca uwaza sie za niewinnego. Tak tez mamy i tutaj.
Najlepiej, gdy zajmie sie tym odpowiedni sad. Fakty sa znane i jako takie mowia
cos innego. Jesli niewinny, to nie ma sie czego obawiac. Ale jesli winny -
ukarac z najwyzsza surowoscia, plus usunac z urzedu.

[Gość: alicja]

Pan prezydent podkopał państwo i systematycznie niszczy nas rękami księży
katolickich. Premier Miller odwzorował te błędy i pogłębił je. A więc konieczny
jest TK dla tych panów. Rywin przypadkowo przemówi za naigrawanie się z narodu.
Wystarczy przeczytać Fakty i Mity, Nie, a łamanie prawa przez zaniechanie
chociażby widać bardzo wyraźnie. Korupcja tyluletnia i pogłębiająca się, to
jest łamanie prawa przez Wasze ignorowanie narodu.
Poparcie Balcerowicza do NBP podczas gdy bezprawnie i błędnie rządząc
spowodował on upadek banków i górnictwa to bezprawie z konta prezydenta. Taka
wypowiedź prezydenta jest conajmniej nie na miejscu. T K konieczny.

[Gość: Jan]

W wolnych wyborach narod wybral prezydenta. Czy nie zaslugujemy na to co
wybralismy? Ten wybor swiadczy tylko o wyborcach i kraju. Taka jest demokracja.

Kwaśniewski jak ZAWSZE rżnie GŁUPA + PZPR

[Gość: Complement]

Nieważne, czy w Polsce będzie dobrobyt, najważniejsze, by Polska była RZĄDZONA
przez byłych ZŁODZEJI PRL-u i ich POPLECZNIKÓW z PZPR-u.

PZPR - Płatni Zdrajcy Pachołki Rosji

PACHOŁEK KOMUNY T.Mazowiecki tak RECABILITOWAŁ PZPR:

"Przeszłość odkreślamy grubą linią. Odpowiadać będziemy jedynie za to, co
uczyniliśmy, by wydobyć Polskę z obecnego stanu załamania"


.......i tak ten PACHOŁEK KOMUNY T.Mazowiecki i jego rząd i współpracujący z
nim intelektualiści SEMICCY nie potrafili i NIE CHCIELI OPRACOWAĆ żadnej busoli
lub ETYCZNEJ, żadnego kierunku, ŻADNEGO punktu odniesienia MORALNEGO w Polsce i
dlatego Polską rzadzi takie SKORUMPOWANE BAGNO !!!

PRZYKŁADNY wzór BEZKARNOŚCI to własnie Kwaśniewski:

prawo polskie mówi tak:

"Zatajenie wiedzy o popełnionym przestępstwie przez urzędnika panstwowego jest
przestępstwem......."


WYRZUCIĆ na ZBITY PYSK z Pałcu Prezydenckiego tego ŚMIERDZIELA i przeprowadzić
DEZYNFEKCJĘ po tej SZUMOWINIE !

"