Heidegger - no nie wiem

[cepekolodziej]

Pisze się ostatnio o nim -

[cepekolodziej]

Wikipedia:

Punktem wyjścia dla ontologicznych analiz Heideggera jest pewien szczególny byt określany przez niego jako Dasein. Nazwa ta nie stanowi jedynie etykietki, lecz jest pełną metaforycznych odniesień konstrukcją, która w założeniu autora ma w jednym słowie kumulować rezultat złożonych analiz bytu do którego się odnosi. Z tego też względu jednoznaczne oddanie tego terminu w innym języku jest właściwie niemożliwe. W polskiej tradycji przyjęło się kilka tłumaczeń: Jestestwo, Przytomność, Bycie-tu-oto, Jawnobycie, Obecność.

A jeden z czytelników artykułu z Guardiana podał własną definicję heideggerowskiego Dasein:

<<Dasein (alt. Da-Seyn) the outgrowth of a Weltanschauung which regards Being as an existential state that comprises Angst, Weltschmerz, Kindergarten, Leberwurst, Sauerkraut, Schadenfreude and, occasionally, Blitzkrieg, depending on the Zeitgeist.>>

Uważam, że ta właśnie celnie-zwięzła definicja powinna się znaleźć w każdym filozoficznym leksykonie.

rozmawiałem dawno temu z moim kolegą-filozofem,...

[piq]

...który stwierdził, że czytał "Sein und Zeit" w polskim tłumaczeniu, a następnie w nadziei, że więcej zrozumie - po niemiecku. Pytam go "I co?". On na to: "I nic. Zrozumiałem tyle co po polsku." A po chwili dodał "A przecież niemieckiego nie znam ani w ząb".

[cepekolodziej]

Znany filozof Švejk stwierdził, z charakterystycznym dla swej myśli umiarkowanym pesymizmem: "Gdyby wszyscy ludzie byli mądrzy, cały świat by zgłupiał".

dzięki za definicję Daseinu w wykonaniu...

[piq]

...przytomnego filozofa komentatora w Guardianie. Dawno się tak nie uśmiałem, a kiedy coś jest śmieszne, zstępują na człeka anieli z niebiesiech i radują się, iże się zlepszył. Św. Augustyn uważał, że smutek jest dla diabła otwartą bramą do ludzkiej duszy.

Jest bardzo ładna historia o pustelnikach chrześcijańskich zwanych Ojcami Pustyni. Dwaj z nich zebrawszy produkty swojej pracy udali się do bodaj Antiochii, gdzie je sprzedali, a potem oddali się całonocnemu pijaństwu, niestosownym gawędom oraz plugawym przyśpiewkom - oczywiście i grzmoceniu sprzedajnych ladacznic we wszystkie otwory cielesne. Następnego dnia wracali do swoich pustelni, jeden śpiewał i wychwalał Pana, a drugi zanosił się płaczem z powodu własnego potępienia. Drugi zapytał pierwszego: "A z czegóż to ty się tak cieszysz i jak śmiesz wychwalać Pana plugawemi usty?" Ten odpowiedział: "Cieszę się, albowiem spędziliśmy pokrzepiający czas w Antiochii, gdzie nawiedziliśmy mnóstwo pięknych przybytków Pańskich, w których z radością w sercu modliliśmy się i śpiewali nabożne hymny". Desperat na to oburzony: "Jak to? To nie pamiętasz, co wyprawialiśmy? Oszalałeś? A nie pomnisz niczego, co robiliśmy z owymi licznymi nierządnymi kobietami?" Zdziwiony pogodny pustelnik odparł: "O czym ty mówisz i dlaczego nazywasz szlachetnie urodzoną i przeświętą domnę Anastazję oraz jej święte i cnotliwe towarzyszki z klasztoru na górze ladacznicami? Wszak spędziliśmy z nimi popołudnie na pouczających dysputach o Piśmie świętym, które jakże umocniły naszą i ich wiarę". I śpiewał dalej, wychwalając Pana, a ten drugi pogrążał się w beznadziei, przekonany, że po takim nagrzeszeniu nie ma już dla niego ratunku. Dalsza historia mówi, że ów radosny mnich osiągnął wkrótce niebywały poziom świętości, a nawet został biskupem i wielkim nauczycielem wiary, drugi zaś, ten smutny, pogrążył się w nałogach i upadku, a w końcu został powieszony za napaść i kradzież.

To jest przyczynek do następujących rzeczy: pogody ducha, wiary w zbawienie przez człeka radosnego, świętego kłamstwa oraz tego, jak rozpacz, smutek i utrata nadziei oraz poczucie winy prowadzą do upadku. Dlatego trzeba się zaśmiewać do łez jak najczęściej, a martwić jak najrzadziej.

[cepekolodziej]

Dzięki, Piqu, za tę uroczą historię. Ów smutny pustelnik to wypisz-wymaluj Heidegger z jego byt-czasową degrengoladą rzeczywistości - Heidegger, albo inny wytwór egzystencjalnych rozterek.

Ale - to mi jakoś przypomina inną historyjkę, znaną z tradycji buddyjskiej, powtarzaną od wyspy Cejlon przez Tybet aż po Japonię.

Otóż, wędruje sobie Budda z uczniem, docierają do rzeki. Na brzegu stoi kobieta, boi się wejść w bystry nurt, prosi, żeby ją przeniesiono. Uczeń odmawia, pouczając: ustanowił mój mistrz, że nie wolno nam mnichom zbliżać się do kobiet, rozmawiać z nimi, patrzeć na nie. Oddal się, kobieto. Budda bez słowa bierze kobietę z jej tobołkami i przenosi na drugi brzeg. Uczeń: jak mogłeś, Mistrzu? Jak mogłeś - wbrew regule? Budda: ja przeniosłem kobietę tylko raz. Ty zaś wciąż ją niesiesz.

8)) Jawohl, Herr Professor! aber Gleichschaltung..

[krates-8]

... und Kindermumienschlafsack
Sie vergessen haben


cepekolodziej napisał:

> <<Dasein (alt. Da-Seyn) the outgrowth of a Weltanschauung which regards
> Being as an existential state that comprises Angst, Weltschmerz, Kindergarten,
> Leberwurst, Sauerkraut, Schadenfreude and, occasionally, Blitzkrieg, depending
> on the Zeitgeist.>>
>

Bauman

[cepekolodziej]

Nazi-sympatie Heideggera to dobra wymówka, żeby go nie czytać. Człowiek jest zwolniony z przyznawania się, że się jego tekstów nie rozumie. I jest OK.

Ja nie rozumiałem, nawet bez wiedzy o treści "Czarnych zeszytów"; z konieczności lektury zwolniłem się sam.

A teraz zastanawiam się nad Baumanem. Czy jego działalność w Korpusie Bezpieczeństwa Wewnętrznego neguje sens jego socjologii?

No nie wiem.

[jaceq]

Chcesz powiedzieć, że Bauman jest bardziej zrozumiały od Heideggera?

A ja, głupi, byłem pewien, że to nie socjologia, tylko ogrodnictwo.

[cepekolodziej]

Na studiach miałem przymus uczestnictwa w tzw. wykładach ponadwydziałowych. Audytorium Maximum. Przy wykładzie z ekonomii politycznej socjalizmu i filozofii - totalne nudy, wykładowcy jak z krzyża zdjęci, żadnej energii, nic -