Stalin - dwuznacznie

[copyleftist]

Natknąłem się dziś w komentarzach do "Jak polska "elita" opłakiwała Stalina" - na następujący tekst:

Wiersz napisany przez Czesława Miłosza we Lwowie w 1939 roku. Wydrukowany w miejscowej prasie za zezwoleniem władz radzieckich i nagrodzony specjalną nagrodą Stalina.

1.Runą w łunach, spłoną w pożarach
Krzyże Kościołów , krzyże ofiarne
I w bezpowrotnym zgubi się szlaku
Z Lechickiej ziemi Orzeł Polaków

2. O słońce jasne, wodzu Stalinie
Niech władza twoja nigdy nie zginie
Niech jako orłów prowadzi z gniazda
Rosji i Kremla płonąca gwiazda

3. Na ziemskim globie flagi czerwone
Będą na chwałę grały jak dzwony
Czerwona Armia i wódz jej Stalin
Odwiecznych wrogów swoich obali

4. Zmienisz się rychło w wieku godzinie
Polsko , a twoje córy i syny
Wiara i każdy krzyż na mogile
U stóp nam legnie w prochu i pyle

Teraz przeczytajcie ten wiersz nie zwrotkami ,
a jako poziomy tekst łącząc 1 z 3, 2 z 4 .

1.Runą w łunach, spłoną w pożarach 3. Na ziemskim globie flagi czerwone
Krzyże Kościołów , krzyże ofiarne Będą na chwałę grały jak dzwony
I w bezpowrotnym zgubi się szlaku Czerwona Armia i wódz jej Stalin
Z Lechickiej ziemi Orzeł Polaków Odwiecznych wrogów swoich obali

2.O słońce jasne, wodzu Stalinie 4. Zmienisz się rychło w wieku godzinie
Niech władza twoja nigdy nie zginie Polsko , a twoje córy i syny
Niech jako orłów prowadzi z gniazda Wiara i każdy krzyż na mogile
Rosji i Kremla płonąca gwiazda U stóp nam legnie w prochu i pyle.

Czy to Miłosz?

Nie wiem, ale ktoś się zabawiał.




niezalezna.pl/77406-jak-polska-elita-oplakiwala-stalina

[oleg3]

Takich dwuznaczności podobno było sporo. Niektóre zupełnie przypadkowe Losy autorów, korektorów , redaktorów i nadzorców też bywały różne. Czasem skojarzenie było nie do skojarzenia, a i tak wszyscy jechali tam gdzie nie było malin.