AKTUALNOŚĆ RADZIŁOWA, JEDWABNEGO

[Gość: Dawid]

Piszę drugi raz - wiadomość wyskoczyła: SCENARIUSZ - to jedno, TREŚĆ - drugie.
Prezydent, Premier, tysiące gości i setki dziennikarzy. Małe miasteczko -
zasunięte na oknach rolety. Napis na kamieniu - półprawda! Wielu Polaków, w
kraju i za granicą nadal sądzi (mówi, pisze), że Jan Tomasz Gross "Sąsiadów"
wyssał z palca. Czy uroczystości zmienią ten pogląd? Może trochę rozgłoszą, że
jednak w RADZIŁOWIE i JEDWABNEM, w sąsiednich wsiach w lipcu 1941 roku POLACY
mordowali Żydów.NIE PRZYMUSZENI do tego, chętnie, wyjeżdżali furmankami po
żydowskie mienie, zajmowali żydowskie domostwa. Potem - przez 60 lat - CISZA
nad tą mogiłą! Po wojnie - pogromy: Rzeszów, Kielce, Kraków. Nawet jeśli
sprowokowane przez NKWD i UB, to jednak realizowane rękami Polaków. W małej
BUŁGARII, kraju sprzymierzonym z Hitlerem, ludzie nie dali Niemcom wywieźć
Żydów. Prawie wszyscy Żydzi ocaleli. Bułgaria też jest chrześcijańskim krajem,
prawosławnym. Żydów było mniej. Ale nikt ich nie mordował. Powinniśmy zrobić
narodowy rachunek sumienia. Naród polski, jako całość nie jest odpowiedzialny
za te ohydne masakry. Robili to ludzie prości i głupi, chciwi i podpici. Bo
było wolno! Katolicy. Nie jacyś "muzułmanie". Nie fanatycy - zwykli chłopi,
rzemieślnicy, drobne rzezimieszki. Gdyby w Polsce przedwojennej nie było
antysemityzmu - być może stałoby się inaczej. Być może nie 2-3 rodziny, ale
większość mieszkańców miasteczka JEDWABNE, a wcześniej o trzy dni - RADZIŁOWA,
pomogłaby Żydom przeżyć. Sąsiedzi ukryliby sąsiadów, a nie zabijali ich!
Trzeba oczyścić polską historię z brudów. Teraz jest okazja.
Mariusz Dawid Dastych
[e-mail]
2001-06-19 poniedziałek

[Gość: snajper]

Owszem, okazja jest. Tylko ludzi chętnych do czyszczenia niewielu. Wielu za to
twierdzi, iż żadnych śmieci nie ma. Inni uważają, że to nie śmiecie, tylko
pamiątki narodowe i są z nich dumni. Tak więc na takie upożądkowanie o jakim
marzysz, trzeba będzie chyba trochę poczekać. Nawet oczywiste fakty potrzebują
czasu, aby dostać się do niektórych głów. Na pewno natomiast nie wolno
pozostawiać bez komentarza >kłamców Jedwabińskich<, choć odpowiadanie na ich
posty i inne działania jest dość nużącą czynnoŚcią.
Temat: postawa społeczeństwa wobec Żydów a zagłada... Wkładasz kij w mrowisko.
W chwili, gdy nie wszyscy są jeszcze w stanie zaakceptować fakt mordu
Jedwabińskiego... Gratuluję odwagi. Zaraz odezwą się >Prawdziwi Polacy<.
Serdecznie pozdrawiam.

[Gość: Abaddon]

Gość portalu: snajper napisał(a):

Zaraz odezwą się >Prawdziwi Polacy<.

I znowu snajper walisz kulą w płot . A gwoli ścisłości - uporządkowanie pisze się
przez "rz" .

Łączę wyrazy.

[Gość: snajper]

Potwierdzam. Oczywiście to o uporządkowaniu. Co do pierwszego - poczekamy,
zobaczymy.

[Gość: Dandi]

nie podszywaj sie pod Polaka, Dawid.
nie kazdy ma szczescie dobrze sie urodzic.

[Gość: Miriam]

Masz rację. Ja też jestem przeciwko odpowiedzialnośc zbiorowej. I wolałabym,
żeby już było ciszej nad tą mogiłą! Wszystko z umiarem. Moderato. O duzo za
dużo już o złych polakach. W końcu powiedzą zydom: mówicie, że jestesmy źli?
Będziemy źli. I faktycznie, znowu fale niechęci sa odczuwane, wiem o tym bo
codziennie jestem w gminie żydowskiej. Nastroje w społeczenstwie sa
podminowane. Nie mozna bezustannie, bezustannie wcierac komuś w skórę jego
winy, bo zrobi się zapalenie. Prawdopodobne, że po pierwszym razie juz
wystarczyłoby. Pozdrawiam. Żyjmy teraźniejszością. Są jeszcze żydzi w Polsce.
Wyciagnijmy coś fajnego, dobrego. Sprawiedliwi wśród narodów świata. Najwięcej
drzewek polskich. Mimo wszystko.

[Gość: davide14]

Moze jednak nie wystarczy, zeby wydrzec szmal? A takie "zapalenie" moze byc
kolejnym dobrym argumentem.

[Gość: ziutek]

Najgorsze w tym wszystkim jest to, ze nie tylko typowi zydozercy i "prawdziwi
patrioci" kwestionuja prawde o Jedwabnym , Radzilowie i innych ale sa to czesto
normalni inteligentni ludzie. Nie dalej jak dzis rano zaczalem rozmawiac z
kolega ze studiow na temat artykulu z ostatniej gazety swiatecznej i ku mojemu
wielkiemu zdziwieniu zaczal on wydawac opinie typu- "to nie moze byc
prawda", 'co ty polacy by tego nie zrobili", "ale tam bylo pelno niemcow i to
na pewno oni" itd itd.
Zgroza

[Gość: TEREK]

Strzembosz tam był i wszystko widział, tak mu się przynajmniej wydaje.......

Prof. Strzembos i inni krytycy

[Gość: Lisek]

Bez przesady. Akurat Strzembosz jest cywilizowanym polemista Grossa. A niektore
niedorobki wytknal autorowi "Sasiadow" w pelni zasadnie. Niestety, prof. J. T.
Gross napisal chyba swa ksiazke nieco zbyt pospiesznie i nie uniknal pomylek,
co teraz z entuzjazmem podchwytuja negacjonisci. Na przyklad Kazimierz
Laudanski ma powazna szanse wygrac proces z Grossem. Kwestionowane przez niego
cytaty sa wierne, ale Gross sie pomylil i przypisal te wypowiedzi Czeslawowi
Laudanskiemu, podczas gdy pierwsza z nich pochodzila od Jerzego L., a druga od
Zygmunta L. Ewentualna wygrana Kazimierza L. w procesie bedzie bedzie co prawda
pyrrusowym zwyciestwem, bo sie okaze, ze co prawda nie jego tatus mowil o swoim
udziale w pogromie, ale jego bracia (nadal zyjacy). Jednak juz widze tytuly w
prasie typu: "Gross przegral z Laudanskim" albo "Klamstowo Grossa
udowodnione"... Nie sadze oczywiscie, by prof. Gross uczynil to celowo, ale
pomylka jest faktem.

[Gość: goral]

Kochani. Zylem w Polsce do czterdziestki. Bylem donoszony i przesluchiwany
przez "rodakow" pewnie nawet "katolikow". Czy powinienem obwiniac Polakow za to co
zrobili ich wspolrodakom? Jesli tak to ktorych Polakow? Moj kolega siedzial w wiezieniu,
jego ojciec byl zamordowany przez ekipe Jakuba Bermana. Czy powinienem obwiniac
1) Polaka Bermana? 2) Stalinowca Bermana? 3) Zyda Bermana? Moze powinienem
obwiniac wszytkich prymitywow i kryminalistow. POMOZCIE! Nie wiem kogo mam obwiniac
a kogo przepraszac i w czyim imieniu. Jak mi pomozecie to wpisze sie na liste
Perly i pojde do wszystkich zydowskich przyjaciol w Chicago zeby im wyznac
antysemityzm. Wyznam tez wlasnej zonie ktora jest.... Zydowka.

Serdecznosci,

goral

[Gość: MR]

Najpierw w środku nocy, a właściwie ciemnym jeszcze świtem, kiedy wszyscy śpią
najmocniej, słychać narastający, złowrogi huk. Palestyńczycy budzą się. Kobiety
zrywają z posłania, nieprzytomne, zaspane dzieci krzyczą przeraźliwie,
mężczyźni gorączkowo szukają jakiegoś schronienia dla rodzin. A potem zaczyna
się piekło - huk rozrywanych bomb i pocisków rakietowych, trzask walących się
ścian, swąd dymu, jęki rannych, lament tych, których najbliżsi zostali zabici.
Rano, gdy na gruzach domów, skamieniałe ze zgrozy kobiety tulą do siebie
przestraszone, głodne dzieci, do obozu uchodźców wjeżdżają czołgi, a za nimi
buldożery. Uzupełniając dzieło zniszczenia, burzą jeszcze niektóre z ocalałych
domów, potem zaś przekopują zasiewy, sady oliwne i pomarańczowe - podstawowe
źródło utrzymania palestyńskich rodzin. Rolnicy z rozpaczą bezradnie patrzą,
jak drzewka oliwne, uprawiane czule i troskliwie przez 15 lat, aby mogły
pierwszy raz zaowocować, ciężka maszyna łamie i wyrywa z korzeniami.

Apele Ojca Świętego i bezduszność świata

O przerwanie rzezi i powtarzających się noc po nocy ataków na Palestyńczyków
apeluje Ojciec Święty. Po wizycie w marcu br. prezydenta Egiptu Hosni Mubaraka,
usiłującego wraz z królem Jordanii mediować na rzecz wznowienia negocjacji
pokojowych, które reżim Szarona konsekwentnie odrzuca, Watykan wydał
oświadczenie żądające takich samych praw dla obu narodów w Ziemi Świętej.
Podczas wizyty w Syrii Jan Paweł II oświadczył: "To powinien być czas pokoju w
stosunkach międzynarodowych, czas negocjacji pokojowych, zakończenia okupacji
obcych terytoriów, samostanowienia narodów, przestrzegania rezolucji ONZ". Po
powrocie do Rzymu Ojciec Święty znów stanowczym tonem ostrzegał obie strony,
że "konfrontacja prowadzi donikąd". Ale świat jest głuchy na te wezwania, a
zwłaszcza na tragedię narodu, który przecież całe wieki żył obok Żydów i w
harmonijnej zgodzie z nimi, dopóki przybysze z zewnątrz, europejscy Żydzi, nie
zaczęli go krzywdzić.
Premier Ariel Szaron nie tylko nie bierze pod uwagę żadnych głosów wzywających
jego rząd do opamiętania, ale jeszcze popisuje się arogancją i samowolą wobec
opinii publicznej głosząc, że napaści zbrojne na cywilną bezbronną ludność
palestyńską i strzelające z procy dzieci wynikają z "konieczności obrony
Izraela". Wiele wskazuje więc na to, że już w trakcie powyborczej wizyty w
Waszyngtonie Szaron otrzymał zielone światło i milczące przyzwolenie prezydenta
USA na bezwzględne rozprawienie się z Palestyńczykami. Tak to jakoś ostatnio
bywa w polityce wielkiego mocarstwa - obrońcy demokracji i praw człowieka na
świecie - że np. muzułmanie z Sarajewa są cacy, a muzułmanie z Palestyny "be",
że do Kosowa wysyła się jednostki pokojowe ONZ, a do Palestyny nie, mimo iż
Palestyńczycy wciąż o to proszą. Obecnie więc Szaron, który obiecał
Izraelczykom, że "szybko zrobi porządek z Arabami", stosuje metody, do których
wprawił się w latach 50., kiedy otaczał swymi "szwadronami śmierci" palestyńską
wieś lub obóz, dokonywał rzezi na ich mieszkańcach, a trupy wyrzucał do studni.
Teraz próbuje tak samo spacyfikować całą Palestynę, tyle tylko, że przy pomocy
zmasowanej siły wojskowej i policyjnej (łącznie z trującymi gazami bojowymi,
paraliżującymi system nerwowy i wywołującymi nowotwory), przy wsparciu
uzbrojonych osadników żydowskich z nielegalnych osiedli na terytoriach
okupowanych. Do tej pory, od początku intifady Izraelczycy zabili ok. 520
Palestyńczyków, w tym 214 dzieci.

Izraelskie oszustwa

Zachodni Brzeg Jordanu, wieś palestyńska nieopodal nielegalnego osiedla
żydowskiego. Okupanci rozwalają buldożerami i spychaczami urządzenia
wodociągowo-irygacyjne, a nawet zbiorniki na wodę deszczową, zbudowane przez
arabskich chłopów. Rozpaczliwie protestujące rodziny przepędzane są kolbami
karabinów. Niemieckiego dziennikarza, siwego brodacza, który siadł przed
buldożerem, broniąc urządzeń własnym ciałem, wloką za ręce do karetki
wojskowej, zasłaniają oko kamery, krzyczą na kamerzystów...
Kolejna grupa Palestyńczyków będzie musiała przenieść się do przepełnionego
obozu, ponieważ bez wody na upalnym Bliskim Wschodzie można tylko umrzeć. Ten
obrazek ilustrujący sposoby wojowania Izraelczyków z Palestyńczykami -
niekoniecznie zbrojnie - zarejestrowała CNN (tego typu scen oczywiście nie
ujrzycie Państwo w naszej telewizji). 17 maja Ariel Szaron ostentacyjnie, na
oczach dziennikarzy, położył kamień węgielny pod budowę następnego osiedla dla
Żydów na Zachodnim Brzegu. Inna sprawa, że nie wiadomo, kim Szaron chce je
zasiedlić. Z informacji amerykańskich bowiem wynika, że 68 z już istniejących
osiedli świeci pustkami, a Żydzi europejscy jakoś nie spieszą się wyjeżdżać do
swojego państwa, o które się tak gorliwie upominali.
Rozmiary izraelskich prowokacji i represji wobec Palestyńczyków bulwersują już
nawet niektórych Izraelczyków - nielicznych sprawiedliwych wśród swego narodu.
Wykazują dużą odwagę, zważywszy, iż Izrael jest państwem zdecydowanie
policyjnym. Jednym ze śmiałków okazał się Jeff Halper, wykładowca antropologii
na Uniwersytecie Ben Guriona w Izraelu, koordynator Izraelskiego Komitetu
Przeciw Burzeniu Domów, który w gazecie "Nowości z Wewnątrz", wydawanej przez
Centrum Informacji Alternatywnej, w artykule "Jak doprowadzić do wybuchu
powstania?" pisze: "Najpierw zmarnowano wiele śliny na deklaracje w
stylu: 'Nigdy więcej wojny', 'Nigdy więcej rozlewu krwi', wiele energii na
uściski dłoni na trawniku przed Białym Domem. Potem przygotowano całą
dokumentację, która miała dać argumenty i zapewnić sukces negocjacjom
pokojowym: prawo międzynarodowe, konwencje praw człowieka, rezolucje ONZ;
zaangażowano mediatorów. I wreszcie rozpoczęły się pokojowe rozmowy w Oslo,
Waszyngtonie, Paryżu, Madrycie, Kairze, Wye Plantation, Sztokholmie, Ammanie,
Camp David, Sharm (...)".
I co z tego wyniknęło? Chyba bez przesady można stwierdzić z punktu widzenia
okupowanych Palestyńczyków, iż "góra urodziła mysz". Bo oto jak podsumowuje
rezultaty rokowań Jeff Halper: 1) dokonano rozbioru okupowanej Palestyny na
rejony "A, B, C" dając palestyńskim władzom pełną kontrolę nad zaledwie 18
proc. ziemi, podczas gdy izraelskie wojsko miało utrzymywać kontrolę nad 61
proc. Palestyny; 2) podzielono malutką Gazę na rejony "żółty, biały, błękitny i
zielony", dając żydowskim osadnikom 40 proc. terytorium, a milionowi
Palestyńczyków resztę, i kompletnie wyłączono wschodnią, arabską Jerozolimę od
możliwości osiedlania się tam i korzystania z niej, przez szeroką społeczność
palestyńską; 3) wywłaszczono Palestyńczyków z 200 km kw. farm i pastwisk pod
budowę żydowskich osiedli, autostrad, infrastruktury; 4) wykarczowano 80 tys.
drzew owocowych i oliwnych, aby założyć tam żydowskie fabryki i inne
przedsiębiorstwa, licząc na to, że wobec ogromnego bezrobocia Palestyńczycy
będą wykonywali za półdarmo najgorsze i najbrudniejsze roboty; 5) zbudowano 30
nowych nielegalnych osiedli żydowskich na terenach okupowanych, łącznie z
całymi miastami jak Kirjat Sefer i Tel Sijon, jako dodatek do dziesiątków już
istniejących osiedli i to w tym samym czasie, kiedy trwały porozumienia
pokojowe, zabraniające takich praktyk; 6) zbudowano też 90 tys. mieszkań i
osiedli dla Żydów w arabskiej, Wschodniej Jerozolimie, niszcąc jej zabytkową
zabudowę; 7) zdemolowano ponad 1200 domów ludzi, z którymi przecież "dogadywano
się" pokojowo; 8) podwojono liczbę osiedli dla Żydów wzdłuż granicy, jaka
istniała do 1967 r., do 400 tys., zaznaczając, że o ich likwidacji nie może być
mowy; 9) znakomitą większość ujęć wody administracja okupacyjna przeznaczyła
dla osiedleńców żydowskich; 10) dokonano wandalizacji środowiska naturalnego i
pozbawiono ziemię palestyńską jej historycznego, pięknego i niepowtarzalnego
krajobrazu, budując tam wielopiętrowe blokowiska, itd.
Po takim totalnym oszukaniu i wymane

[Gość: MR]

Po takim totalnym oszukaniu i wymanewrowaniu Palestyńczyków, "czekaliście [tzn.
władze izraelskie - przyp. autorki] - kontynuuje Halper - aż wasza okupacja
stanie się nie do odwrócenia i wszechogarniająca, aż doprowadzicie do
integracji obu ekonomik i do objęcia swoją kontrolą: linii elektrycznych,
autostrad, infrastruktury miejskiej, aż zupełnie wchłoniecie gospodarkę i
ludność palestyńską. Następnie ogłosicie, że wasza wizja pokoju
oznacza 'separację' i osiedlicie swoich palestyńskich sąsiadów na kilku
małych 'wyspach', pozbawiając ich wszelkiej nadziei na lepszą przyszłość, na
państwo z prawdziwego zdarzenia oraz na utrzymanie ich własnej tożsamości.
Będziecie męczyć Palestyńczyków pod ścisłą kontrolą, ograniczając ich
przestrzeń życiową, poniżając, upokarzając i nękając, aż nie wytrzymają i aż
dojdzie do wybuchu powstania, które da pretekst do wymordowania nieszczęsnych".
Przedstawiony przez Halpera scenariusz postępowania okupantów wobec
Palestyńczyków, z celem doprowadzenia ich do ostateczności, zdumiewa trafnością
i przenikliwością.

Tchórzliwi dziennikarze

O tych sprawach i w taki sposób dziennikarze - w tym polscy - z reguły nie
piszą. Z jednej strony dlatego iż mają często proizraelskie sympatie, z drugiej
zaś dlatego że bardzo wielu dziennikarzy jak ognia boi się posądzenia
o "antysemityzm".
Drugi - obok cytowanego wyżej - śmiałek, izraelski dziennikarz Robert Fisk, w
artykule "Kiedy dziennikarze odmawiają pisania prawdy o Izraelu", stwierdza
wprost, że "obawa, żeby nie być posądzonym o antysemityzm, sprawia, iż wielu
dziennikarzy podjudza do zbrodni na Bliskim Wschodzie".
Nawiązując zaś do sytuacji, jaka tam zaistniała, Fisk porównuje ją z RPA, kiedy
była rządzona przez białych. "Co by to było - pyta - gdybyśmy [tzn. my,
dziennikarze - przyp. autorki] popierali reżim RPA przeciwko czarnej
większości? Gdybyśmy określali jej przywódców jako 'twardych wojowników', a nie
rasistów? Gdybyśmy też tłumaczyli zamordowanie 56 czarnych demonstrantów w
Szarpeville przez południowoafrykańską policję 'względami bezpieczeństwa'? I
wyjaśniali zabicie przez policję czarnych dzieci, jako spowodowane
przez 'poświęcających ich dla sprawy rodziców'? Co by było, gdybyśmy przywódców
czarnych bojowników o wolność z ANC nazywali 'terrorystami kontrolującymi
swoich ludzi?' Codziennie mamy do czynienia z izraelsko-palestyńską wojną. I
nieważne, jak wiele dzieci zostanie zabitych przez Izraelczyków, nieważne, jak
wielu będzie zamordowanych przez drugą stronę - i nie ma znaczenia, jak krwawą
reputację ma premier, my przedstawiamy ten straszny konflikt dokładnie tak,
jakbyśmy popierali południowo-afrykańskich białych przeciwko czarnym".
Mało który naród po II wojnie światowej był tak upodlany i lekceważony jak
palestyński. Żaden naród z kolei nie był tak gorliwie za wszystko przepraszany
i ułagadzany jak żydowski. Dziś izraelskie ambasady wiercą dziurę w brzuchu
wydawcom na całym świecie, aby ich dziennikarze nie nazywali
Szarona "jastrzębiem" i reporterzy pokornie się podporządkowują.
Doszło nawet do tego, że izraelski pisarz Nehemia Strasler w gazecie "Haaretz"
stwierdził, iż "Szaron przez całą swoją karierę opowiadał się za pokojem".
Tymczasem - obok przezwiska "rzeźnik Libanu" Szaron uzyskał ostatnio
przezwisko "grabarza pokoju" - i to w pełni zasłużenie. W 1979 r. głosował
przeciwko pokojowemu porozumieniu z Egiptem; w 1985 r. przeciwko wycofaniu
wojsk izraelskich z południowego Libanu; w 1991 r. protestował przeciwko
udziałowi Izraela w konferencji pokojowej w Madrycie, oponował w Knesecie
przeciw akceptacji porozumienia zawartego w Oslo w 1993 r.; powstrzymał się od
głosowania za pokojem z Jordanią w 1994 r.; głosował przeciwko porozumieniu w
sprawie częściowego wycofania izraelskich wojsk z Hebronu na okupowanych
ziemiach; obecnie rozbudowuje osiedla na ziemiach arabskich o wiele szybciej
niż jego poprzednicy. Kiedy zaś na początku maja br. izraelski rząd zawarł
porozumienie z Palestyńczykami w sprawie sposobów zakończenia trwającego
kryzysu - i wszyscy ludzie dobrej woli odetchnęli z ulgą - Szaron wpadł w
panikę. Bojąc się, że może dojść do rozmów pokojowych, szybko rozesłał swoich
bojówkarzy ze "szwadronów śmierci" po wszystkich miastach palestyńskich i
utopił te nieśmiałe próby wygaszenia konfliktu w wybuchach bomb masowo
podkładanych w miejscach największych zgrupowań ludności palestyńskiej.
"Jedynie uczciwy amerykański dziennikarz i literat Charley Reese - stwierdził
Fisk - ośmielił się napisać prawdę, a mianowicie, że Izraelczycy sami tworzą
sobie niezwyciężonego wroga. Powodują, że Palestyńczycy są tak zdruzgotani,
zdesperowani, upokorzeni, że mogą szybko dojść do wniosku, iż nie mają nic do
stracenia". "My również powinniśmy postępować tak jak Reese - uważa Fisk -
bowiem nasz brak charakteru, tchórzostwo, unikanie pisania prawdy, gorączkowe
obawy, żeby nie być broń Boże podejrzani o 'antysemityzm', powodują, że
zdradziecko w swoich komentarzach doradzamy i podżegamy do straszliwych rzeczy
na Bliskim Wschodzie. A powinniśmy pamiętać, że kłamca, człowiek bez twarzy i
honoru jest po prostu niczym".