Uklon Millera

[Gość: BIC]

Faktycznie wypada zgodzić się z premierem, że gdyby nie
owa "filozofia 'grubej kreski'" i zgoda na bezkarność dla
komunistów, "wszystko skończyłoby się inaczej" i "nie bylibyśmy w tym
miejscu, w którym jesteśmy". Nie można jednak w żadnym wypadku twierdzić, iż
przeprowadzenie wówczas lustracji i rozliczenia partyjnych kacyków
spowodowałoby jakąś katastrofę dla Polski. Oszczędziłoby nam to zapewne
oglądania butnych byłych sekretarzy i agentów w roli ministrów, premierów czy
negocjatorów. Sprawie Polski mogło to tylko wyjść na zdrowie. Byłoby również
przestrogą dla tych, którzy dziś z taką łatwością i zaangażowaniem pchają nas
w objęcia Unii Europejskiej. Dlatego uważam, że ukłon Millera w stronę
Mazowieckiego, jak i gorące uściski pomiędzy premierem a Adamem Michnikiem,
były końcem pewnego wieloletniego niedomówienia, a nie spontanicznym gestem
wywołanym nagłym impulsem. Mam nadzieję, że media jeszcze wiele razy będą nam
pokazywać tulących się do siebie postkomunistycznego premiera i
naczelnego "Wyborczej", którym klęskę Polski przesłoniła radość z
negocjacyjnego zwycięstwa Unii Europejskiej. Po raz kolejny 13 grudnia
dobitnie pokazał, kto jest kim w naszej Ojczyźnie. Jak trafnie stwierdził
Gerhard Schroeder: "To był wielki dzień dla Unii Europejskiej i Niemiec".

[Gość: ,]

Gość portalu: BIC napisał(a):

> Faktycznie wypada zgodzić się z premierem, że gdyby nie
> owa "filozofia 'grubej kreski'" i zgoda na bezkarność dla
> komunistów, "wszystko skończyłoby się inaczej" i "nie bylibyśmy w tym
> miejscu, w którym jesteśmy". Nie można jednak w żadnym wypadku twierdzić, iż
> przeprowadzenie wówczas lustracji i rozliczenia partyjnych kacyków
> spowodowałoby jakąś katastrofę dla Polski. Oszczędziłoby nam to zapewne
> oglądania butnych byłych sekretarzy i agentów w roli ministrów, premierów czy
> negocjatorów. Sprawie Polski mogło to tylko wyjść na zdrowie. Byłoby również
> przestrogą dla tych, którzy dziś z taką łatwością i zaangażowaniem pchają nas
> w objęcia Unii Europejskiej. Dlatego uważam, że ukłon Millera w stronę
> Mazowieckiego, jak i gorące uściski pomiędzy premierem a Adamem Michnikiem,
> były końcem pewnego wieloletniego niedomówienia, a nie spontanicznym gestem
> wywołanym nagłym impulsem. Mam nadzieję, że media jeszcze wiele razy będą nam
> pokazywać tulących się do siebie postkomunistycznego premiera i
> naczelnego "Wyborczej", którym klęskę Polski przesłoniła radość z
> negocjacyjnego zwycięstwa Unii Europejskiej. Po raz kolejny 13 grudnia
> dobitnie pokazał, kto jest kim w naszej Ojczyźnie. Jak trafnie stwierdził
> Gerhard Schroeder: "To był wielki dzień dla Unii Europejskiej i Niemiec".
>