Ateński błąd rządzących nami komunistów...

[Gość: +++Ignorant]

Cyrograf podpisany


http://www.nczas.com/?a=show_article&id=1123
Miłosz Marczuk

Były komunista premier Leszek Miller wraz z innym byłym członkiem PZPR
Włodzimierzem Cimoszewiczem podpisali traktat akcesyjny, na mocy którego
Polska stać ma się członkiem Wspólnot Europejskich. Tym samym wpychani
jesteśmy w niebezpieczne procedury europejskiej polityki bezpieczeństwa,
czego efektem może być dołączenie do koalicji antyamerykańskiej.



Podpisanie traktatu odbyło się na starożytnej ateńskiej agorze, u stóp
Akropolu, w budowli stoa ufundowanej w 150 roku p.Chr. przez króla Pergamonu
Attalosa II. Niech przestrogą dla podpisujących traktat polityków będą
znajdujące się wśród eksponatów skorupy z imionami polityków, których lud
ateński uznał za zagrażających demokracji. Za pomocą takich skorup, zwanych
po grecku ostraka, głosowano nad tzw. ostracyzmem, czyli wygnaniem wrogów
demokracji z miasta.



Szczyt

w sprawie przyszłości



Podpisanie traktatów poprzedził nieformalny szczyt 25 państw członkowskich i
kandydujących poświęcony przyszłości Unii. Gościem specjalnym był
przewodniczący Konwentu Europejskiego Walery Giscard d'Estaing. To
symptomatyczne, gdyż d'Estaing znany jest z tego, że ma za zadanie przepchnąć
w projektowanej konstytucji Unii zapisy fundujące postulowaną przez Francję i
Niemcy politykę obronną i zagraniczną Wspólnot. Jego obecność w charakterze
głównego gościa ma oczywiście bardzo ważny wymiar polityczny.

Widać premier Miller nie do końca wsłuchał się w słowa profesora Zbigniewa
Brzezińskiego, który w swoim wykładzie wygłoszonym rok temu z okazji
wręczenia mu doktoratu honoris causa Akademii Obrony Narodowej
ostrzegał: "Powinniście unikać zaangażowania się w próby budowania
autonomicznej europejskiej siły militarnej. Stwórzcie za to doborową
jednostkę zdolną do współdziałania z większymi jednostkami USA". A przecież
już w zeszłym roku, w dniach 22-28 maja, ruszyły pierwsze w historii Unii
ćwiczenia symulacyjne mające przetestować sprawność dowództwa budowanej armii
europejskiej. I w ramach tych ćwiczeń polskie władze otrzymały określone
zadania do wypełnienia. I nie odżegnały się od uczestnictwa w nich.

Tymczasem, podpisując traktat akcesyjny, premier Miller wplątuje Polskę w
przyjęcie zobowiązań wynikających z artykułu 17.2 traktatu o Unii
Europejskiej z Maastricht. Przewiduje się tam potrzebę dokonywania w
przyszłości unijnych operacji wojskowych. Gdyby z naszej ekipy rządowej ktoś
miał choć odrobinę wyobraźni, podjąłby w trakcie negocjacji kwestię
wyłączenia naszego kraju z tak zwanego II filaru Unii Europejskiej, czyli ze
Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa - jak uczyniła to choćby
Dania.

W Atenach przywódcy krajów kandydujących musieli zadeklarować, jak widzą
zreformowane instytucje poszerzonej UE. "Jako że konwent wszedł w ostatnią i
decyzyjną fazę swoich rozważań, proponuję w porozumieniu z jego
przewodniczącym, żebyśmy wyrazili poglądy na następujące pięć kwestii
instytucjonalnych" - napisał w liście zapraszającym na szczyt premier
Konstanty Simitis. Te pięć problemów wymienionych w liście Simitisa to:

- rozmiary i skład Komisji Europejskiej (kiedy liczba członków Unii
przekroczy 27, gdyż do tego czasu każde państwo członkowskie będzie miało
prawo desygnować jednego komisarza);

- sposób mianowania i uprawnienia przewodniczącego Komisji;

- sposób mianowania i uprawienia ewentualnego "ministra spraw zagranicznych"
Unii;

- rola ewentualnej formacji (Konferencji/Kongresu) składającej się z
przedstawicieli parlamentów narodowych i Parlamentu Europejskiego.

Jak pisaliśmy kilka tygodni temu, Niemcy i Francuzi chcą zakończyć pisanie
konstytucji w drugiej połowie roku na kilkudniowej, krótkiej konferencji
międzyrządowej (IGC) w Rzymie. Celem narady w Atenach jest więc
potwierdzenie, że Konwent Europejski powinien zakończyć obrady przed 30
czerwca. Grecja chciałaby tego dnia zwołać nadzwyczajny szczyt, na którym
Giscard d'Estaing przedstawiłby projekt konstytucji przyjęty przez Konwent
Europejski. Tymczasem państwa przystępujące do Unii wolałyby, żeby
konferencja międzyrządowa przynajmniej zakończyła się już po ich formalnym
przystąpieniu do Unii 1 maja 2004 roku. Ale sprawa wygląda na przesądzoną i
nikt nie będzie się tu pytał kandydatów o zdanie.



Oś trzech



Polski premier, potakując Waleremu Giscard d'Estaing, zachowuje się tak,
jakby w Europie nic się nie zmieniło wraz z wybuchem wojny w Iraku. A
zmieniło i zmienia się właściwie wszystko. Kilka dni przed podpisaniem
traktatu akcesyjnego, w sobotę 12 kwietnia, przywódcy Rosji, Francji i
Niemiec uczestniczyli w Petersburgu w konferencji "Pokój, bezpieczeństwo,
prawo międzynarodowe". Było to kolejne spotkanie tworzącego się właśnie
politycznego trójkąta antyamerykańskiego. Uczestnicy spotkania mówili jednym
głosem. Prezydent Rosji Włodzimierz Putin opowiedział się za modernizacją
współczesnego systemu prawa międzynarodowego, prezydent Francji Jakób Chirac,
krytycznie wypowiadał się o możliwości budowy jednobiegunowego ładu
międzynarodowego. "W ostatnim czasie pojawiły się liczne niedoskonałości
istniejącego systemu prawa międzynarodowego i jego wewnętrzne sprzeczności, w
których kryje się poważny potencjał konfliktogenny" - powiedział Putin.
Chirac z kolei skrytykował porządek światowy, w którym jedno państwo
dominowałoby nad pozostałymi. "Czy zaakceptujemy jutro świat, w którym jeden
kraj zmusza inne do przyjęcia swojej woli, czy też będzie to świat
wielobiegunowy?" - pytał francuski przywódca. Chirac dał do zrozumienia, że
postawy swojego kraju, który sprzeciwiał się wojnie w Iraku, nie uważa za
błąd. "Słuszny cel - likwidacja reżimu Saddama Husajna - mógł zostać
osiągnięty innymi metodami" - powiedział prezydent Francji.

Kanclerz Niemiec Gerard Schröder, podkreślił z kolei, że wspólnota
międzynarodowa wciąż szuka norm i reguł, według których powinna funkcjonować.
Mówiąc o Iraku, kanclerz wypowiedział opinię, że w odbudowie tego kraju
uczestniczyć powinny m.in. takie instytucje jak Bank Światowy i
Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Tymczasem Amerykanie już zdecydowali, jak ma
wyglądać odbudowa Iraku. Jak powiedział w zeszły czwartek asystent sekretarza
stanu USA ds. ekonomicznych Alan Larson, kontrakty będą przyznawane "według
amerykańskich procedur rządowych w taki sposób, aby umożliwić firmom z innych
krajów udział w charakterze podwykonawcy". Przydzielaniem kontraktów zajmuje
się amerykańska Agencja Pomocy Zagranicznej (USAID), która przy odbudowie
Iraku działa jako partner Biura ds. Odbudowy i Pomocy Humanitarnej dla Iraku
(ORHA). Tym ostatnim kieruje emerytowany generał Jay Garner podlegający
generałowi Tomkowi Franksowi, dowódcy wojsk koalicyjnych i przyszłemu
gubernatorowi wojskowemu Iraku.

W czwartek w Kongresie USA wiceminister obrony Paweł Wolfowitz stwierdził, że
w ORHA, czyli tymczasowej cywilnej administracji Iraku, mają
pracować "doradcy z krajów koalicji, tj. nie tylko z USA, lecz także z
Wielkiej Brytanii, Australii i Polski". "Mogą oni pomóc w początkowym
nadzorowaniu (irackich) ministerstw i opracowaniu koncepcji zmian, jakich
trzeba będzie dokonać" - dodał zastępca szefa Pentagonu. Właśnie w ten wtorek
w Nasriji odbyło się pierwsze z cyklu spotkań mających wyłonić kandydatów na
przyszłych liderów Iraku. Konferencję współorganizuje Polska i bierze w niej
udział były szef sekcji interesów USA w Bagdadzie, ambasador Ryszard
Krystosik.

Dla Francji i Niemiec Wolfowitz też wyznaczył rolę w odbudowie Iraku.
Zaproponował, żeby państwa te darowały miliardowe długi nowemu rządowi
irackiemu. To musiało ostatecznie rozsierdzić Chiraka i Schrödera. Zaraz więc
wszyscy trzej liderzy niedawnej koalicji sprzeciwiającej się amerykańskiej
akcji zbrojnej w Iraku odbyli trójstronne rozmowy, podkreślając po nich, że
rol

lepiej do ameryki bez masla

[Gość: widz i czytelnik]

[Gość: Bnadem]

Nasz rozmówca potrafi zakładać 6nowych wątków w ciągu minuty - raczej nie
odpowie, a najwyżej krzyknie.

ŁE odejdzie na śmietnik historii...

[Gość: +++Ignorant]

Gość portalu: +++Ignorant napisał(a):

) Cyrograf podpisany
)
)
) http://www.nczas.com/?a=show_article&id=1123
) Miłosz Marczuk
)
) Były komunista premier Leszek Miller wraz z innym byłym członkiem PZPR
) Włodzimierzem Cimoszewiczem podpisali traktat akcesyjny, na mocy którego
) Polska stać ma się członkiem Wspólnot Europejskich. Tym samym wpychani
) jesteśmy w niebezpieczne procedury europejskiej polityki bezpieczeństwa,
) czego efektem może być dołączenie do koalicji antyamerykańskiej.
)
)
)
) Podpisanie traktatu odbyło się na starożytnej ateńskiej agorze, u stóp
) Akropolu, w budowli stoa ufundowanej w 150 roku p.Chr. przez króla Pergamonu
) Attalosa II. Niech przestrogą dla podpisujących traktat polityków będą
) znajdujące się wśród eksponatów skorupy z imionami polityków, których lud
) ateński uznał za zagrażających demokracji. Za pomocą takich skorup, zwanych
) po grecku ostraka, głosowano nad tzw. ostracyzmem, czyli wygnaniem wrogów
) demokracji z miasta.
)
)
)
) Szczyt
)
) w sprawie przyszłości
)
)
)
) Podpisanie traktatów poprzedził nieformalny szczyt 25 państw członkowskich i
) kandydujących poświęcony przyszłości Unii. Gościem specjalnym był
) przewodniczący Konwentu Europejskiego Walery Giscard d'Estaing. To
) symptomatyczne, gdyż d'Estaing znany jest z tego, że ma za zadanie przepchnąć
) w projektowanej konstytucji Unii zapisy fundujące postulowaną przez Francję i
) Niemcy politykę obronną i zagraniczną Wspólnot. Jego obecność w charakterze
) głównego gościa ma oczywiście bardzo ważny wymiar polityczny.
)
) Widać premier Miller nie do końca wsłuchał się w słowa profesora Zbigniewa
) Brzezińskiego, który w swoim wykładzie wygłoszonym rok temu z okazji
) wręczenia mu doktoratu honoris causa Akademii Obrony Narodowej
) ostrzegał: "Powinniście unikać zaangażowania się w próby budowania
) autonomicznej europejskiej siły militarnej. Stwórzcie za to doborową
) jednostkę zdolną do współdziałania z większymi jednostkami USA". A przecież
) już w zeszłym roku, w dniach 22-28 maja, ruszyły pierwsze w historii Unii
) ćwiczenia symulacyjne mające przetestować sprawność dowództwa budowanej armii
) europejskiej. I w ramach tych ćwiczeń polskie władze otrzymały określone
) zadania do wypełnienia. I nie odżegnały się od uczestnictwa w nich.
)
) Tymczasem, podpisując traktat akcesyjny, premier Miller wplątuje Polskę w
) przyjęcie zobowiązań wynikających z artykułu 17.2 traktatu o Unii
) Europejskiej z Maastricht. Przewiduje się tam potrzebę dokonywania w
) przyszłości unijnych operacji wojskowych. Gdyby z naszej ekipy rządowej ktoś
) miał choć odrobinę wyobraźni, podjąłby w trakcie negocjacji kwestię
) wyłączenia naszego kraju z tak zwanego II filaru Unii Europejskiej, czyli ze
) Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa - jak uczyniła to choćby
) Dania.
)
) W Atenach przywódcy krajów kandydujących musieli zadeklarować, jak widzą
) zreformowane instytucje poszerzonej UE. "Jako że konwent wszedł w ostatnią i
) decyzyjną fazę swoich rozważań, proponuję w porozumieniu z jego
) przewodniczącym, żebyśmy wyrazili poglądy na następujące pięć kwestii
) instytucjonalnych" - napisał w liście zapraszającym na szczyt premier
) Konstanty Simitis. Te pięć problemów wymienionych w liście Simitisa to:
)
) - rozmiary i skład Komisji Europejskiej (kiedy liczba członków Unii
) przekroczy 27, gdyż do tego czasu każde państwo członkowskie będzie miało
) prawo desygnować jednego komisarza);
)
) - sposób mianowania i uprawnienia przewodniczącego Komisji;
)
) - sposób mianowania i uprawienia ewentualnego "ministra spraw zagranicznych"
) Unii;
)
) - rola ewentualnej formacji (Konferencji/Kongresu) składającej się z
) przedstawicieli parlamentów narodowych i Parlamentu Europejskiego.
)
) Jak pisaliśmy kilka tygodni temu, Niemcy i Francuzi chcą zakończyć pisanie
) konstytucji w drugiej połowie roku na kilkudniowej, krótkiej konferencji
) międzyrządowej (IGC) w Rzymie. Celem narady w Atenach jest więc
) potwierdzenie, że Konwent Europejski powinien zakończyć obrady przed 30
) czerwca. Grecja chciałaby tego dnia zwołać nadzwyczajny szczyt, na którym
) Giscard d'Estaing przedstawiłby projekt konstytucji przyjęty przez Konwent
) Europejski. Tymczasem państwa przystępujące do Unii wolałyby, żeby
) konferencja międzyrządowa przynajmniej zakończyła się już po ich formalnym
) przystąpieniu do Unii 1 maja 2004 roku. Ale sprawa wygląda na przesądzoną i
) nikt nie będzie się tu pytał kandydatów o zdanie.
)
)
)
) Oś trzech
)
)
)
) Polski premier, potakując Waleremu Giscard d'Estaing, zachowuje się tak,
) jakby w Europie nic się nie zmieniło wraz z wybuchem wojny w Iraku. A
) zmieniło i zmienia się właściwie wszystko. Kilka dni przed podpisaniem
) traktatu akcesyjnego, w sobotę 12 kwietnia, przywódcy Rosji, Francji i
) Niemiec uczestniczyli w Petersburgu w konferencji "Pokój, bezpieczeństwo,
) prawo międzynarodowe". Było to kolejne spotkanie tworzącego się właśnie
) politycznego trójkąta antyamerykańskiego. Uczestnicy spotkania mówili jednym
) głosem. Prezydent Rosji Włodzimierz Putin opowiedział się za modernizacją
) współczesnego systemu prawa międzynarodowego, prezydent Francji Jakób Chirac,
) krytycznie wypowiadał się o możliwości budowy jednobiegunowego ładu
) międzynarodowego. "W ostatnim czasie pojawiły się liczne niedoskonałości
) istniejącego systemu prawa międzynarodowego i jego wewnętrzne sprzeczności, w
) których kryje się poważny potencjał konfliktogenny" - powiedział Putin.
) Chirac z kolei skrytykował porządek światowy, w którym jedno państwo
) dominowałoby nad pozostałymi. "Czy zaakceptujemy jutro świat, w którym jeden
) kraj zmusza inne do przyjęcia swojej woli, czy też będzie to świat
) wielobiegunowy?" - pytał francuski przywódca. Chirac dał do zrozumienia, że
) postawy swojego kraju, który sprzeciwiał się wojnie w Iraku, nie uważa za
) błąd. "Słuszny cel - likwidacja reżimu Saddama Husajna - mógł zostać
) osiągnięty innymi metodami" - powiedział prezydent Francji.
)
) Kanclerz Niemiec Gerard Schröder, podkreślił z kolei, że wspólnota
) międzynarodowa wciąż szuka norm i reguł, według których powinna funkcjonować.
) Mówiąc o Iraku, kanclerz wypowiedział opinię, że w odbudowie tego kraju
) uczestniczyć powinny m.in. takie instytucje jak Bank Światowy i
) Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Tymczasem Amerykanie już zdecydowali, jak ma
) wyglądać odbudowa Iraku. Jak powiedział w zeszły czwartek asystent sekretarza
) stanu USA ds. ekonomicznych Alan Larson, kontrakty będą przyznawane "według
) amerykańskich procedur rządowych w taki sposób, aby umożliwić firmom z innych
) krajów udział w charakterze podwykonawcy". Przydzielaniem kontraktów zajmuje
) się amerykańska Agencja Pomocy Zagranicznej (USAID), która przy odbudowie
) Iraku działa jako partner Biura ds. Odbudowy i Pomocy Humanitarnej dla Iraku
) (ORHA). Tym ostatnim kieruje emerytowany generał Jay Garner podlegający
) generałowi Tomkowi Franksowi, dowódcy wojsk koalicyjnych i przyszłemu
) gubernatorowi wojskowemu Iraku.
)
) W czwartek w Kongresie USA wiceminister obrony Paweł Wolfowitz stwierdził, że
) w ORHA, czyli tymczasowej cywilnej administracji Iraku, mają
) pracować "doradcy z krajów koalicji, tj. nie tylko z USA, lecz także z
) Wielkiej Brytanii, Australii i Polski". "Mogą oni pomóc w początkowym
) nadzorowaniu (irackich) ministerstw i opracowaniu koncepcji zmian, jakich
) trzeba będzie dokonać" - dodał zastępca szefa Pentagonu. Właśnie w ten wtorek
) w Nasriji odbyło się pierwsze z cyklu spotkań mających wyłonić kandydatów na
) przyszłych liderów Iraku. Konferencję współorganizuje Polska i bierze w niej
) udział były szef sekcji interesów USA w Bagdadzie, ambasador Ryszard
) Krystosik.
)
) Dla Francji i Niemiec Wolfowitz też wyznaczył rolę w odb