Żydzi wygnali 700 tys Palestyńczyków -

[Gość: rado]

rocznica powstania Izraela i nieśzczęść tysięcu ludzi. Wspomnijmy ich
holokaust z reki Starszych w Wierze

[Gość: .]

Nie mniejszym nieszczesciem byl fakt splodzenia Szanownego Pana.

a co? konkurent do misy gówna, które drogi Pan poż

[Gość: amelia]

era na śniadanie?

Tyle to wygnali 50 lat temu, od tamtej pory cyfra

[Gość: centy-jac]

wygnanych wzrosła do 2 milionów. Kiedyś za to zapłacą.

[Gość: .]

A moze juz czas nastal.aby i Pana(Pania) wygonic?
Jak juz placic,to placic.

kto wygnal najpierw Zydow.?

[barnaba7]

Jacys islamisci maczali w tym palce onegdaj, nieprawdaz.?

A co do postulatu zaplaty.

Rozumiem, ze moj poprzednik chcialby, aby Amerykanie i Hiszpanie zaplacili
za wygnanie Indian?

Propozycja dla Polakow !

[Gość: skromny]

To niech Polska pokaze Izraelowi jak sie zachowywac i przyjmie spowrotem do
siebie kilka milionow Niemcow ,ktorych wypedzila po 1945 roku wlacznie z
odszkodowaniami. To bylby prawdziwie pokaz sprawiedliwosci a la kwestia
wypedzonych.

[Gość: wojtek]

I tak Palestynczycy maja szescie,jakby trafili na Polakow wypedzili by
wszystkich.

[Gość: ¥]

Gość portalu: skromny napisał(a):

> To niech Polska pokaze Izraelowi jak sie zachowywac i przyjmie spowrotem do
> siebie kilka milionow Niemcow ,ktorych wypedzila po 1945 roku wlacznie z
> odszkodowaniami.

Tylko jedna sprawa, Polska nikogo nie wypedzila.
Niemcy ewakuowali sie sami a ci co nie zdazyli mieli pecha bo towarzysz Salomon
Morel juz sie nimi zajal.

[k_az]

Ciekaw jestem Twego zdania rado. Skąd Izrael wypędził palestyńczyków, czy z ich
kraju, czy może z ich ziem? Może wiesz co się stało z ziemią wyznaczoną przez
ONZ na państwo palestyńskie? Kaz.

[Gość: maniekxxx]

Ta swinia SHARON stanowczo odmowil oddania terenow zajetych
nawet po 67 roku!Jedzie do IZRAEL-2(USA) po porady szefow
ADJ i ADL FOKSMANA a moze i MICHNIKA? hahaha lub
KWACHA?.Ma byc mapa pokoju ,ale chyba bedzie mapa
wojny!.Oczywiscie ze wygonili zydzi palestynczykow z ich
terenow.Zydzi do 1948 roku posiadali wlasny kraj:JUDEA przez
okres 53 lat! a przez reszte czasu z historii byli
mniejszoscia narodowa jaka sa obecnie palestynczycy!.Zydzi
szukaja forsy za mienie pozostawione w POLSCE,NIEMCZECH,czy
INNYCH krajach a kiedy ZYDZI zaplaca chociaz symbolicznego
centa za zabrane mienie ,ziemie,biznesy palestynskie?.Jeszcze
niewyrownali rachunkow z palestynczykami czyzby tak szybko
zapomnieli o krzywdach jakie wyrzadzili palestynczykom!

Brutalnosc poczatku kraju Israel

[v.c]

Niestety po angielsku.
Bardzo dlugi artykul ale naprawde warto go przeczytac jesli chcesz sie
dowiedziec jak powstal kraj Israel:

www.findarticles.com/cf_0/m2082/2_63/72435149/print.jhtml

Czy nie widzisz ze to...

[Gość: Mosze]

jest zwykla propaganda palestynska...
Nie nie pisze o pogromach przeciw Zydom w latach 1933-1936. To udaje ze jest
objektywna, o Deir Yassin pisze okolo 50%, sa rozna cytaty wyglada jak prawda.

Duzo arabow oposcili swoje miejsca podczas wojny. Ich lidery, prosili ich o
opuszczenie miejsc "zeby nie przeskadzali" wojennych dzialan i po tygodniu beda
mogli wrocic do domu i zabrac majatek swoich sasiadow (Zydow)...ale co stalo
sie, ze sasiedzi (Zydzi) zepsuli ich plan i wygrali wojne...

[k_az]

v.c. ja wiem jak powstało Państwo Izrael. Moje pytania dotyczyły palestyny, a
mianowicie pytałem, czy to są ziemie palestyńczyków, kto im je dał,i czy jest
takie Państwo Palestyna?
Kaz.

[Gość: ¥]

k_az napisał:

> v.c. ja wiem jak powstało Państwo Izrael. Moje pytania dotyczyły palestyny, a
> mianowicie pytałem, czy to są ziemie palestyńczyków, kto im je dał,i czy jest
> takie Państwo Palestyna?

Apoco mowic od razu o Panstwie Palestyna!
Ich wygnali z ich WLASNYCH DOMOW, i niezaleznie w jakim kraju by te domy staly
to jest niesprawiedliwosc i rabunek.

[Gość: ¥]

Gość portalu: Mosze napisał(a):

> jest zwykla propaganda palestynska...
> Nie nie pisze o pogromach przeciw Zydom w latach 1933-1936.

Jak te pogromy sa tak samo autentyczne jak te przed II wojna swiatowa w Polsce
to rzeczywiscie strasznie mi was zal

Dla nieobeznanych z tematem powiem ze byl taki slynny pogrom we Lwowie w ktorym
podobno polscy siepacze zabili na ulicach miasta setki Zydow.
Tumult sie podniosl w calej europie a nawet swiecie. Amerykanie nawet jakas
komisje do Polski przyslali aby na wlasne oczy zobaczyc jaki tu u nas panuje
antysemityzm. Po zbadaniu sprawy okazalo sie ze rzeczywiscie byly rozruchy we
Lwowie a pilicja polsjka interweniowala z tym ze te demonstracje byly
organizowane przez bolszewikow a zginelo ich nie "setki" ale jeden facet, nie
zabity przez policje tylko stratowany przez tlum a najdziwniejsze bylo to ze ow
denat wcale nie byl Zydem.

[Gość: maniekxxx]

PRAWDA O TERRORYŹMIE NA B. WSHODZIE

DEIR YASSIN - ANATOMIA ZBRODNI
fragment artykułu - autor Artur Ziaja
W dniu 29 listopada 1947 r., Organizacja Narodów Zjednoczonych - poprzez
głosowanie na forum Zgromadzenia Ogólnego - zadecydowała o podziale Palestyny
(brytyjskiego terytorium mandatowego), tym samym opowiadając się za
rozwiązaniem faworyzowanym przez stronę żydowską, w nabrzmiewającym z coraz
większą siłą konflikcie palestyńsko-żydows kim. Fakt ów, w decydującym
stopniu, przyczynił się do wzmożenia działań zbrojnych Palestyńczyków przeciwko
stronie żydowskiej. Do wiosny 1948 roku, Palestyńczycy zdołali poddać swej
kontroli wszystkie ważniejsze szlaki komunikacyjne, prowadzące do żydowskich
osad, w tym także drogę z Tel Avivu do Jerozolimy, mającą znaczenie wybitnie
strategiczne, ze względu na liczną kolonię żydowską, zamieszkującą w tym
ostatnim mieście. Mała wioska palestyńska Deir Yassin - ulokowana na dalekich
południowo-zachodn ich krańcach Jerozolimy - znajdowała się w pobliżu parowu,
którym przebiegała szosa Tel Aviv - Jerozolima i ze względu na tę okoliczność,
była miejscem częstych zasadzek, organizowanych przez palestyńskich
partyzantów - mieszkańców okolicznych wsi - na usiłujące się tędy przedrzeć do
Jerozolimy konwoje żydowskie. Mieszkańcy samej osady Deir Yassin nie brali
udziału w owych akcjach zbrojnych, "podpisawszy" swoisty pakt o nieagresji z
żydowską Haganą - zbrojną organizacją, walczącą o niepodległy Izrael -
sumiennie honorowany przez obydwie strony.
Taki stan rzeczy trwał do 9 kwietnia 1948 r. Tego dnia, wczesnym rankiem,
sporych rozmiarów oddział, składający się z członków skrajnie szowinistycznych,
żydowskich organizacji: Irgun (na jego czele stał Menachem Begin) oraz grupa
Sterna, niewykluczone - co do tego nie ma absolutnej pewności - iż wspomagany
przez oddziały Palmach (kadrowe jądro Hagany), zaatakował Deir Yassin i po
krótkiej walce - pokonawszy słaby opór zaskoczonej samoobrony wsi - rozpoczął
systematyczną rzeź jej mieszkańców. Wyciąganych z domu ludzi - bez względu na
wiek i płeć - ustawiano w szereg i rozstrzeliwano. Dwadzieścia kilka osób
załadowano na ciężarówkę i zawieziono do żydowskiej dzielnicy Jerozolimy, gdzie
oprowadzano ich po ulicach, bijąc i upokarzając na różne sposoby. Po powrocie
do Deir Yassin, podzielili oni los pozostałych mieszkańców wsi. Do mordowania
mieszkańców Deir Yassin użyto także noży i bagnetów, którymi zakłuwano i
rozpruwano ofiary, nie wyłączając ciężarnych kobiet.
Świadkiem zbrodni w Deir Yassin był Szwajcar Jacques de Reynier, przedstawiciel
Międzynarodowego Czerwonego Krzyża na Palestynę, który na miejsce tragedii
zdołał dotrzeć tuż po zakończeniu masakry. O zdarzeniu został on poinformowany
przez stronę palestyńską, która zwróciła się do niego z prośbą o uratowanie
rannych i wywiezienie zabitych ze wsi. Agencja Żydowska (główne
przedstawicielstwo strony żydowskiej w Palestynie) odmówiła pomocy,
zasłaniając się brakiem kontaktu z Irgunem. Podobnie Brytyjczycy umyli ręce od
całej sprawy. Wykorzystując prywatne kontakty w kierownictwie Irgunu, zdołał
Reynier uzyskać mgliste zezwolenie na wyjazd do Deir Yassin. Po przybyciu na
miejsce zbrodni, oficerowie Irgunu zakazali mu bezwzględnie wejścia na teren
wsi. Jednakże i tym razem do Szwajcara uśmiechnęło się szczęście. Oficer
wywiadu Irgunu o nazwisku Moshe Barzilai - któremu w okresie II wojny MCK
trzykrotnie uratował życie - postanowił spłacić dług wdzięczności, zaciągnięty
względem tej organizacji i zezwolił Reynierowi na inspekcję wsi, służąc mu za
przewodnika. Reynier, w zniszczonych częściowo domostwach, natrafił na
kilkunastu rannych Palestyńczyków, których - wbrew protestom części żołnierzy
żydowskiego oddziału - zdołał ewakuować (przy pomocy ciężarówki, którą przybył)
do jerozolimskiego szpitala.
Jacques de Reynier, relację z pobytu w Deir Yassin, zawarł w oficjalnym
raporcie do centrali MCK w Genewie - za którego obiektywną treść, grożono mu
śmiercią ze strony żydowskiej - oraz w prywatnych pamiętnikach, porównując
Masakrę w Deir Yassin do ekscesów oddziałów SS w okupowanych podczas II wojny
światowej Atenach, których był naocznym świadkiem. Liczbę zamordowanych w Deir
Yassin, Reynier oszacował na 200 osób. Masakra w Deir Yassin była przedmiotem
postępowania, prowadzonego przez organy brytyjskiej administracji w Palestynie.
W raporcie przesłanym do brytyjskiego zarządu Palestyny, Richard Catling -
prowadzący postępowanie - stwierdził, iż nie ma wątpliwości co do tego, ze w
Deir Yassin żydowscy partyzanci dokonali na palestyńskiej populacji wsi całego
szeregu okrutnych czynów, włączając gwałty - a następnie zabójstwa - nieletnich
dziewcząt oraz zabójstwa niemowląt. Pewna kobieta przesłuchiwana przez
Catlinga - ocalała z rzezi mieszkanka Deir Yassin - zeznała, iż jeden ze
zbrodniarzy zastrzelił z zimna krwią jej siostrę, będącą w 9 miesiącu ciąży, a
następnie rozpłatał łono kobiety rzeźnickim nożem. Jej koleżanka, która
próbowała ratować płód, została również zastrzelona. Wydaje się, iż szczególnie
odrażające zbrodnie, polegające na mordowaniu kobiet w ciąży i rozcinaniu ich
łon, nie były dokonywane w amoku, przez zamroczonych nienawiścią żołdaków, lecz
wynikały z wyrachowanej kalkulacji, mającej na celu zastraszenie palestyńskich
wieśniaków, poprzez danie im wyraźnie do zrozumienia, iż stare, arabskie
obyczaje wojenne, biorące w ochronę dzieci, kobiety i starców, nie będą w tym
konflikcie honorowane.
Taki stan rzeczy, zmuszal palestynskich bojowników do zaniechania regularnych
akcji zbrojnych i skoncentrowania sie na obronie najblizszych w ich miejscach
zamieszkania. Dominujacy nurt syjonizmu (Agencja Zydowska, Hagana), odcial sie
od wszelkiej odpowiedzialnosci za wydarzenia w Deir Yassin, wskazujac na Irgun
i Grupe Sterna - ekstremalny element ruchu syjonistycznego - jako winnych
popelnionej zbrodni. Nie negujac generalnej zasadnosci takiego stwierdzenia,
nalezy jednakze podkreslic, iz nie ma absolutnej pewnosci co do tego, czy
komando Irgunu i Grupy Sterna nie bylo wspomagane przez oddzialy Hagany,
zwlaszcza, iz zaledwie w trzy dni po dokonanej masakrze, wszystkie trzy
organizacje zawarly porozumienie o scislej wspólpracy. Za wyrachowanym
charakterem masakry w Deir Yassin, przemawia równiez inny fakt. Otóz strona
zydowska, chcac rozpropagowac wsród Palestynczyków wiesc o zbrodni,
wytransmitowala - informujaca o zdarzeniu - audycje radiowa w jezyku arabskim.
Ponadto wielokrotnie, podczas starc zbrojnych zydowsko-palestyns kich (i
zydowsko - arabskich od maja 1948 r.), majacych miejsce po masakrze w Deir
Yassin, oddzialy zydowskie (izraelskie) transmitowaly z glosników radiowych
audycje o Deir Yassin, w celu oslabienia ducha bojowego palestynskich
(arabskich) zolnierzy. Stronie zydowskiej - innymi slowy - zalezalo na
rozpowszechnieniu wiadomosci o Deir Yassin w obrebie Palestyny (wsród
Palestynczyków) i stlamszeniu informacji o zbrodni, poza jej granicami. Strona
palestynska równiez "naglosnila" fakt masakry w Deir Yassin, liczac na
wzbudzenie w Palestynczykach zadzy odwetu. Skutek, jednakze, byl raczej
odwrotny do zamierzonego, dokladnie taki, jakiego sobie zyczyla strona
zydowska. Menachem Begin - komentujac poklosie masakry - stwierdzil, iz w
konsekwencji zbrodni w Deir Yassin, Arabowie - z Palestyny przyznanej Zydom -
zaczeli uciekac w trosce o swe zycie.
Masakra w Deir Yassin nie miala charakteru wyjatkowego. W dniu 22 lipca 1946
r. - jeszcze przed formalnym podzialem Palestyny - czlonkowie Irgunu wysadzili
w powietrze hotel króla Dawida w Jerozolimie, usmiercajac okolo 90-ciu Arabów,
Brytyjczyków i Zydów. Ów akt bezwzglednego terroryzmu, w polaczeniu z
powieszeniem (znów bylo to dzielo Irgunu) dwóch brytyjskich sierzantów, których
ciala po smierci zostaly "wysadzone w