Gość: jolka
IP: *.szczecin.cvx.ppp.tpnet.pl
17.12.01, 21:50
POMNIK POLEGŁYCH STOCZNIOWCÓW
Krzyż i kotwica – więcej nic nie trzeba
Dla tych co padli w szary świt grudniowy
Chcieli tak mało, tak zarazem wiele
Chleba dla dzieci i prawdy na co dzień
Nieskrępowanej, wolnej polskiej mowy
Krzyż –znak wiary ojców
Wyssanej z mlekiem, wyznanej w kościele
We wspólnym Credo - naszej wspólnej wierze
Kotwica – symbol nadziei kreślony na murze
Dla tych co żyją – krwią tych co zginęli
U bram stoczni – kotwice na krzyżach
Stawiamy żywi tym, co tu zginęli
Z ręki Kaina w bratniej krwi ofierze
W krzyżu cierpienie, w krzyżu też nadzieja
Że nie na darmo, póki my żyjemy.
A. Tarnowska – Tierling
BEZ TYTUŁU
O Polsko nasza! Dziwna matka z Ciebie,
Co swe najlepsze dzieci do mogiły chowa,
One na zew Twój w każdej stawały potrzebie,
A w nagrodę im za to tylko darń grobowa
O Polsko! Jakże liczne są Twoje cmentarze
A na nich pomniki i krzyże drewniane
Jednych swych synów wznosisz na ołtarze
Innym zaś dajesz tylko, mogiły nieznane
.....
A są także mogiły tak tragicznie świeże,
Że historia je jeszcze wstydliwie przemilcza
I nie uczy się o nich dzieci i młodzieży,
Nikogo nie osądza ani nie rozlicza.
Kto kazał strzelać wtedy ? Dzisiaj winnych nie ma,
Za salwy, które padły w tłum ludzi bezbronny,
Robotników z Poznania, Gdańska i Szczecina
A strzały te oddano wówczas z polskiej broni
I trzymając broń polskie nie zadrżały dłonie
Nowe żniwo Kaina biorąc znów po wiekach
Wśród ludzi, którzy twardo stanęli w obronie
Demokracji i prawdy oraz prawa człowieka
Polsko ! Zwłoki synów, które w ziemię wzięłaś
Ich krew, co w ziemię wsiąkała tak bardzo obficie
Niech plonem ziarna wzrosną w spełnionych ideach
Za które oni swoje oddawali życie.
Anna Tarnowska - Tierling
?