Jankeskie zaułki...

[sofanes]

Jankeskie zaułki...

Zaczne moze tak, od sparafrazowania pewnego slynnego poczatku – moze nie tak
slawnego, jak „Ogary poszly w las” czy „Rok 1647 był to dziwny rok, w którym
rozmaite znaki na niebie i ziemi zwiastowały jakoweś klęski i nadzwyczajne
zdarzenia”, ale prawie tak slawnego:
Witajcie,
No więc, powiem szczerze a krótko - pośrednio winą (lub zasługą) za Jankeskie
Zaułki obarczyć należy Cat_sa...
W jankeskich zaułkach tematem przewodnim ma byc, generalnie, Obczyzna, i
wszystko, co z nia zwiazane.
Poniewaz aktualnie przebywam w kraju, o ktorego wolnosc bili sie miedzy
innymi Pulaski i Kosciuszko, stad tytul przewodni – jednak namawiam, by sie
nim nie sugerowac zanadto i umieszczac watki dotyczace Obczyzny we wszelkiej
postaci i dotyczace kazdego czasu.

Na mnie, jako zalozycielowi spoczywa obowiazek rozpoczecia („na kazdym
zebraniu jest taki moment...itd.). Niniejszym rozpoczynam...

Moj pierwszy (bezposredni) kontakt ze Stanami datuje sie na rok 1997.
Wiedza moja o Ameryce byla raczej standardowa – dumni, acz nieco zadzierajacy
nosa cowboye, brak obycia, zerowa wiedza ogolna, slowem: kraj pop-kultury i
Mc Donalda.
Z drugiej jednak strony – Armstrong (wlasciwie dwoch :)), Edison, Twain,
Stanford...zeby wymienic w kolejnosci alfabetycznej, wybierajac przy tym
przedstawicieli kompletnie roznych profesji...
Zawsze mnie to fascynowalo, ta dwoistosc Ameryki, czy, zeby uscislic, USA –
zaryzykowalbym nawet twierdzenie, ze jest to dwoistosc jedyna w swoim rodzaju.
Nigdzie indziej chyba to, co nazywamy kultura wyzsza, nie wspoistnieje w tak
pokojowy sposob z ta nizsza, dajac efekt jedyny w swoim rodzaju –
supermocarstwa, ktore nie moze sobie poradzic z plaga otylosci wlasnych
obywateli.
Oczywiscie trudno mnie, z perspektywy mrowki, wyciagac sady w skali makro,
ale napisze to jeszcze raz: ten slynny melting pot, ten tygiel, w ktorym
mieszaja sie ludzie roznego pochodzenia, roznych kultur, religii i
wyksztalcenia, fascynowal mnie od zawsze, i odegral jakas tam role w decyzji
przybycia na Nowy Kontynent i obejrzenia go z wlasnej perspektywy.
Jak napisalem wyzej, moj pierwszy kontakt to byly trzy miesiace na banalnym
wyjezdzie studenckim z programu Work and Travel.
Wtedy byl to pomysl na zobaczenie kawalka swiata nie wydajac na to za duzo
pieniedzy, (faktycznie, wyszedlem gdzies na zero.).
Wyjechalem i trafilem na pogranicze trzech stanow: Tennessee, Polnocnej
Karoliny i Georgii.
Zdecydowalem sie, jeszcze w Polsce, na prace w Mc Donaldzie - czyz moze byc
lepsze miejsce na spojrzenie pod podszewke USA, jak fizyczna praca w
tej „restauracji” ?
No dobrze, dorabiam troche teorii, wzialem (wraz z trojka znajomych) to, co
sie nam nawinelo...ale trafilismy wybornie...cd. w watku ponizszym...

Ameryka dzika...

[sofanes]

McDonald polozony byl na skraju parku-rezerwatu indian Cherokee, a ten rezerwat
i region polozony jest w pasmie Appalachow, w czesci nazywanej Great Smoky
Mountains.
Region jest przepiekny, a gory nazywaja sie „dymnymi”, poniewaz na skutek
wilgotnosci caly czas zalegaja w nich mgly i chmury...tu mozecie kliknac na
stosowny link:
www.duke.edu/~laa2/images/october_mountains/mountainview02.jpg
Hmm, wdaje sie w dywagacje w sposob nieprzewidziany, ale zdecydowalem wlasnie,
ze bede pisal nie-chronologicznie, raczej przeskakujac miejsca i czasy dla
zilustrowania mysli przewdoniej danego watku...w tym ta mysla niech
bedzie: „Moim zdaniem USA, jako czesc kontynentu, mniej jako kraj, to wspaniale
miejsce do zwiedzania”.
Dlaczego ? Ano, nasza europejska miedzynarodowa grupa pracujaca w miasteczku
Cherokee (w roznych miejscach, ale mieszkajaca wspolnie, w jednym motelu) przez
te trzy miesiace zobaczyla i przeeksplorowala wiecej ciekawych i pieknych
miejsc, niz wielu amerykanow mieszkajacych tam na stale od urodzenia, ktorych
poznalismy i z ktorymi sie przyjaznilismy...fascynujace bylo to, ze ta nasza
aktywnosc wplynela na nich w sposob niespotykany – nagle nasi rowiesnicy
odkryli, ze mozna spedzac czas inaczej, niz w kregielni czy najblizszym domu
campingu...nie wiem, ale byly to chyba najintensywniej przezyte trzy miesiace
mojego zycia, przez caaaly dzien dosc ciezka praca (potem pracowalismy rankami
w na pierwsza zmiane dodatkowo w hotelu), wieczorem szybka imprezka, a w
weekend o swicie – wycieczka grupowa gdzies, gdzie nas jeszcze nie bylo...a tu
trzeba dodac, ze amerykanie posluguja sie samochodem jak nogami, a
miejsca „dzikie”, czyli takie, gdzie nie ma parkingu badz nie sa one
zorganizowane jako np. stanowy park z udogodnieniami dla zwiedzania, sa
naprawde DZIKIE.
Motel, w ktorym mieszkalismy, lezal przy drodze, za ktora zaczynal sie las –
wyobrazcie to sobie, motel, slup z publicznym telefonem przy drodze, droga, a
po drugiej stronie las.
Jednym slowem, od telefonu do lasu jakies 10 metrow w linii prostej – i prawie
pewne, ze w tym lesie (nie ma tam zadnych sciezek, dzika gestwina) nie stanela
ludzka noga np. od dwudziestu lat! Czy to nie fascynujace ?
Parki narodowe (na razie widzialem jeden, ale moja zona kilka, a i ja zamierzam
zwiedzic jeszcze kilka), takie duze parki narodowe obejmujace kilkaset mil
kwadratowych, charakteryzuje np. to, ze w mniej popularnych miejsach mozna
wedrowac i biwakowac i zywego ducha nie spotkac...za to w miejscach
popularnych – jesli gdzies jest wyznaczony specjalny szlak do jakiegos
szczegolnego miejsca, to prawie pewne, ze na gore o wysokosci 3 tys. metrow
bedzie mozna wjechac rowna asfaltowa droga, na gorze bedzie czekal automat z
coca-cola i winda dla niepelnosprawnych, zas na samiutkim szczycie -
obowiazkowa flaga... na szczescie to, co dla Amerykanow „szczegolnie warte
zobaczenia” nie zawsze musi pokrywac sie z naszymi gustami...
Przypomne wiec mysl przewodnia tego watku – jesli ktos przedklada nad zdjecia
pomnikow zwiedzanie przyrody i np. podroz pusta droga przez pustynie w strone
zachodzacego slonca, Ameryka jest urzekajaca...wymarzone miejsce dla ludzi,
ktorzy marza o zobaczeniu parku wielkosci dwoch czy pieciu naszych wojewodztw,
na przyklad.
Napisalem, ze to zwiedzanie szczgolnie fascynuje Europejczykow – i chyba cos w
tym jest, ze miejscowi nie doceniaja az tak tego, co posiadaja...mam wrazenie,
ze wiekszosc potrafi przezyc zycie nie ruszajac sie dalej niz 50 mil od domu,
chociaz w zyciu zmieniaja domy kilka razy.
Z drugiej strony, moge troche przesadzac, bo porownuje „szarego” amerykanina do
ludzi przybylych do USA z Europy (swiezo...), a wiadomo, ze zwykle sa ta
jednostki z zainteresowaniami i kreatywnoscia troszke powyzej przecietnej...nie
jest wykluczone, ze miszkaniec Grojca z srednim wyksztalceniem tez nie jest
zaintersowany zwiedzaniem okolic Grojca, czy nawet innych rejonow...nie
obrazajac Grojca i jego mieszkancow, rzecz jasna. To tyle na razie...pytajcie,
komentujcie, dzielcie sie wlasnymi doswiadczeniami...ja niedlugo skrobne cos o
podrozowaniu w USA i samochodach...

Podrozowanie...

[sofanes]

Jak wiadomo, Ameryka to inny kontynent, ktory od naszego oddzielony jest duzym
zbiornikiem slonej wody.
Przez ta wode podobno mozna przeplynac (ponoc mozna wykupic miejsca na statkach
handlowych badz poszukac rejsow jachtowych, ta druga opcja, tez ponoc, dosyc
droga, zas obie opcje – czasochlonne), lub przefrunac.
Koszty przefruniecia, tu bazuje na wlasnych doswiadczeniach, sa bardzo rozne –
na ogol najtanszy jest LOT (o dziwo), ale to tyczy sie glownie lotow poza
sezonem. Szesc miesiecy temu, bilet zarezerwowany na dwa miesiace wczesniej z
data odlotu 28 grudnia kosztowal mnie okolo 500 dolarow (w obie strony jakies
600 chyba), z Warszawy do Chicago. W sezonie bywa dwa razy drozej, niestety.
Jak poruszac sie po Stanach ?
Bez samochodu nie da sie nic zrobic, ale to nic.
Mozna przemieszczac sie autobusami Greyhounda, tak jak zrobilem to po swoim
pierwszym przylocie, w porownaniu z dawnymi PKSami calkiem znosnie sie nimi
podrozuje (jest klimatyzacja, co jakis czas staja na przerwy w przydroznych
barach), jesli komus nie przeszkadza towarzystwo zwykle halasliwej i
sprawiajacej wrazenie bezstresowo wychowywanej biedoty.
Pomimo tego, ze mozna trafic na bardzo specyficzne typy osobowosci (slynny
brudas z rowerem z kolejki WKD to mily starszy pan w porownaniu do niektorych
tutaj), to bezpieczny i relatywnie tani srodek lokomocji.
Aha, jesli chodzi o to, czy to kraj bezpieczny, czy nie, to poswiece temu
pewnie jakis kolejny pod-watek, ale generalizujac, czlowiek czuje sie tu duzo
bezpieczniej, niz w Pruszkowie.

Kiedy juz dotrzemy do miejsca przeznaczenia, to musimy kupic samochod – inaczej
zamiast robienia zakupow albo zwiedzania spedzac bedziemy wolny czas na
popijaniu piwa i przesiadywania na ganku.
Na szczescie samochody tu mozna kupic wzglednie tanio, w tej chwili np.
najlepszym wyborem sa wszelkie produkcje koreanskie np. KIA i tanich marek
amerykanskich, np. Saturn czy Merkury.
Takie jezdzidlo 3-4 letnie da sie kupic za 2-3 tysiace dolarow; aha, jest
jeszcze ford taurus, taki samochod dla mas, tez tani.
Takie samochodziki sa chyba lepsze, niz dajmy na to Fiat Seicento, a kosztuja
tyle samo.
Benzyna jest prawie dwukrotnie tansza niz w Polsce (teraz bije rekordy, ale
stosunek do ceny w Polsce jest wzglednie podobny).
Mozna tez trafic niezle okazje – nam sie udalo kupic trzy miesiace temu, przez
zupelny przypadek, Forda Mustanga z 98 (z manualna skrzynia – tutaj to
rzadkosc...) roku za cztery tysiace dolarow.
Ma na liczniku 80 tysiecy mil, ale jezdzi super, i jednak jaka to przyjemnosc
miec pod butem 150 koni.
Jesli zamierzamy zostac przynjamniej pol roku, warto sprobowac kupic samochod
nowszy, lepszy i drozszy – jesli jestesmy jego posiadaczem przynajmniej pol
roku, mozemy przywiezc go do Polski bez cla i akcyzy, jako mienie
przesiedlencze – tyle tylko, ze nie mozna go sprzedac przez rok po powrocie.
Uwaga – malzenstwa moga przywiezc dwa samochody na tych zasadach...jesli sa
zarejestrowane oddzielnie.
Mam zamiar przetestowac to osobiscie, ale to pewnie za rok-dwa...wtedy zdalbym
dokladniejsza relacje.
Koszt wyslania samochodu do Europy to jakies poltora tysiaca dolarow.
Jesli chodzi o prawo jazdy, tu czesto pojawiaja sie watpliwosci, ale akurat
jestem z tym na biezaco, wiec wyjasnie:
Generalnie, przepisy dotyczace tego, na jakim prawie jazdy moze jezdzic
cudzoziemiec, leza w gestii poszczegolnych stanow, ale praktycznie wszedzie
swiezo po przyjezdzie mozna jezdzic z miedzynarodowym i narodowym (trzeba miec
oba przy sobie) prawkiem, natomiast zmienna jest czas, czasem trzeba zrobic
amerykanskie pol roku od przyjazdu, czasem rok, a czasem (rzadko chyba) w
ogole, jesli nie planuje sie zostania na stale.
Zrobienie prawka amerykanskiego nie stanowi bariery nie do przejscia; zeby stac
sie jego szczesliwym posiadaczem, najpierw trzeba zdac teorie (otrzymuje sie
wtedy tzw. learner’s permit) i z tymze dokumentem mozemy prowadzic samochod pod
warunkiem, ze jedzie nim tez ktos z „prawdziwym” prawem jazdy.
Permit pozwala jedzic tak przez rok, i w trakcie tego roku wypadaloby zdac
praktyke.
Na egzamin praktyczny trzeba podstawic swoj samochod, przewiezc instruktora po
okolicy i zaparkowac rownolegle gdzies w bocznej uliczce.
Bulka z maslem, nawet dla takich nieporadnych kierowcow jak ja.
Amerykanskie prawo jazdy jest bardzo przydatne – to podstawowy dokument
tozsamosci, potrzebne jak chce sie kupic alkohol (niech was nie zwiedzie mysl,
ze skoro macie np. lat 30 nie zdarzy sie, by zazadano od was ID...zdarzy sie,
zdarzy), czy taniej ubezpieczyc samochod.
Problemy, ktore moga pojawic sie przy probie uzyskania prawa jazdy sa raczej
natury biurokratycznej i zwiazanej z 9/11, ale o tym moze kiedy indziej...albo
i nie, bo i watek raczej usycha, pomimo takiego swietnego poczatku...:))
pisanie sobie a muzom tez jest zajmujace, ale bez przesady...

[zerozeroseven]

sofanes napisał:

bo i watek raczej usycha, pomimo takiego swietnego poczatku...:))
> pisanie sobie a muzom tez jest zajmujace, ale bez przesady...

[zerozeroseven]

zerozeroseven napisał:

> sofanes napisał:
>
> bo i watek raczej usycha, pomimo takiego swietnego poczatku...:))
> > pisanie sobie a muzom tez jest zajmujace, ale bez przesady...

No to może ja coś dodam. Napisałeś o 2 sławnych Armstrongach ale sławnych
amerykańskich Armstrongów jest co najmniej 3: trębacz, kosmonauta i kolarz (ten
ostatni właśnie wygrywa swoje 7 TdF) :- )

Ale do rzeczy. Stany są piękne i faktycznie może to być i dla wielu jest ziemia
obiecana. Mnie osobiście zafascynowały do tego stopnia, że obiecuję sobie tam
powrót, jak tylko moje potomstwo nieco podrośnie i będzie zdolne do dłuższych
podróży. USA poznawałem z punktu widzenia 100% turysty. Pewnego razu kupiłem
bilet i poleciałem do Waszyngtonu (gdzie ukończyłem instytut o rynkach
kapitałowych), a potem już zupełnie rozrywkowo zagnało mnie do NYC i jeszcze
dalej na drugi koniec do Kalifornii i innych południowych stanów gdzie
zabawiłem dłużej. Trudno zebrać wszystkie wrażenia w kilku słowach. Generalnie
uważam, że amerykanie są niezwykle uprzejmi i wrażliwi. Są 100x bardziej
przyjacielscy niż Polacy, zawsze chętni do pomocy i do dobrej rady. Po 10
minutach rozmowy zapraszają do domu na oglądanie zdjęć z ich ostatniej imprezy
rodzinnej. Amerykanie mają niewspółmiernie większą w stosunku do Polaków wiedzę
ogólną o świecie. Nie tylko mają pojęcie o Polsce i Polakach, ale o
Azerbejdżanie, Rosji, Mali czy Kostaryce. (zapytajcie przeciętnego mieszkańca
nadwiślańskiego kraju gdzie leży Mali, albo czym się różni Korsyka od
Kostaryki – Amerykanin wie – Polak niekoniecznie). Przyczyną takiego stanu
rzeczy jest jak mi się wydaje niesamowita wręcz rola telewizji w edukacji
społeczeństwa. Ci ludzie chłoną programy jak gąbka przy czym nie tylko
rozrywkę, ale także programy edukacyjne i informacyjne. Wystarczy obejrzeć CNN,
żeby zdać sobie sprawę, że Amerykanin ma globalny i dość dobrej jakości pogląd
na to co się dzieje na świecie. Odbiorca TVN24 będzie co najwyżej dobrze
zorientowany co się dzieje na Wiejskiej i w bazie Babilon nie mając zielonego
pojęcia o tym co się wydarzyło np. w Brazylii.
Amerykanie bardzo dbają o zdrowie chociaż wchodząc do jakiejkolwiek
amerykańskiej restauracji ma się odmienne wrażenie. Porcje są gigantyczne jak
na europejskie standardy (np. mała kola to 0,5 litrowy kubek). Gigantyczne są
parkingi i stanowiska na parkingach (po powrocie miałem trudności z
mieszczeniem się na jakimkolwiek stanowisku na polskim parkingu), drogi również
są szerokie zwłaszcza w miastach. Wielu amerykanów uprawia sport. Wchodząc do
Central Parku widzi się po prostu tłum ludzi na rowerach, rolkach,
biegających, grających w tenisa rozciągających się. Tego u nas jest bardzo
mało, a w Pruszkowie to już w ogóle kicha. Wydaje mi się, że niesłusznie do
amerykanów przylgnął stereotyp grubasa. Może to przypadek ale ja w większości
spotykałem ludzi szczupłych, opalonych i w pełni sprawnych. Grubasów nie było
więcej niż na plaży w Jastarni albo w sobotę na Bolka Prusa.

No dobra muszę kończyć. Jak znajdę czas to będzie cdn.

[zerozeroseven]

O’key, folks. Następuje ciąg dalszy.
Skończyłem na grubasach. Więc Amerykanie wbrew różnym badaniom i utartej opinii
nie odróżniają się pod tym względem, przynajmniej po pobieżnych oględzinach od
przeciętnego mieszkańca Europy Środkowej. Chociaż zdarzają się wyjątki. Z
jednym z nich, a w zasadzie z jedną leciałem ze Wschodniego na Zachodnie
Wybrzeże. Pani zajmowała legalnie dwa miejsca w samolocie, ale ja przez kilka
godzin byłem rozpłaszczony na szybie bo w sposób nieuprawniony zajęła też pół
mojego. Na moje nieszczęście była też bardzo miła więc jakoś nie miałem serca
mówić jej, żeby zabrała udo z mojego siedzenia. Zjedliśmy razem całą blachę
piernika i opowiedzieliśmy sobie historię rodzinną aż do czasów niewolnictwa bo
pani była Murzynką. Po przylocie zostałem przedstawiony całej rodzinie
czekającej na lotnisku. Dostałem 5 wizytówek. Zaproszenie na weekend do domu.
Wszyscy mnie wyściskali jak dawno nie widzianego kuzyna i jeszcze machali
rękami jak odjeżdżał mój shuttlecik do hotelu. Pełny odlot po prostu.
Taa…. Amerykanie są niesamowici. Szczególnie na prowincji. Może za bardzo ich
chwalę ale szczególnie tam żyją ludzie skromni, prostolinijni, pracowici i
religijni. Wystarczy w niedzielę zobaczyć ile samochodów stoi pod kościołami,
ile ludzi wychodzi po nabożeństwie i z jakim przejęciem w nim uczestniczą aby
poczuć się trochę jak w średniowieczu. Mocno zakorzeniona w społeczeństwie jest
przyzwoitość. Porno i obscena jest totalnie nie na miejscu. Zawalające nasze
kioski i supermarkety pisemka pornograficzne są tam absolutnie nie do
pomyślenia i chyba mogłyby stanowić podstawę do zamknięcia takiego kioskarza w
więzieniu. Ludzie mało przeklinają, co najwyżej niewinne „gosh” – powaga! Mocno
zakorzenione są tradycje rodzinne. Kobiety często nie pracują i zajmują się
domem. Przyjemnym widokiem, jak dla mnie przynajmniej, były zadbane mamy z
zakupami w fajnym pick-upie otoczone wianuszkiem 4-5 dzieci – bo dzieci
amerykanie też mają dużo i stawiają je niemalże na piedestale. Dla przykładu
autentyczna scenka z pociągu podmiejskiego Silicon Valley – San Francisco: Po
przedziale idzie wolno konduktor i sprawdza bilety. Dwa rzędy przede mną siedzi
mama z dwójką dzieci. Konduktor podchodzi. Chyba mają jakieś zniżkowe bilety bo
mama wyciąga legitymacje czy coś tam. Konduktor studiuje z uwagą dokument po
czym woła na cały wagon. : „Słuchajcie mała Karolinka ma dzisiaj urodziny!”.
Wszyscy ludzie w wagonie biją brawo i śpiewają „Happy Birthday”, machają do
dziewczynki rękami i zapanowuje ogólna radość. Konduktor bierze dziecko na ręce
i kończy sprawdzanie biletów razem z nim.
Kiedy to wszystko zobaczyliśmy to mnie i mojej żonie szczęki opadły do samej
podłogi.

Potem się przyzwyczailiśmy.

No i jak tu nie lubić Ameryki?

cdn.

Oj, laurka...

[sofanes]

Dzieki zerozerosevenie, zes sie odezwal w watku :)
Przechodzisz do annalow historii jako pierwszy ktory do watku sie dolaczyl...
Hmm, co do tego, co napisales, musze przyznac, ze w wielu przypadkach zdanie
mam kompletnie odmienne, a najlepsze w tym to, ze tez bazuje na
doswiadczeniach...no ale po kolei:

> No to może ja coś dodam. Napisałeś o 2 sławnych Armstrongach ale sławnych
> amerykańskich Armstrongów jest co najmniej 3: trębacz, kosmonauta i kolarz

No tak, swieta racja, posypuje glowe popiolem...ale to zacmienie spowodowane
tym, ze patrzylem w przeszlosc glebsza, a wtedy znikaja obiekty z pierwszego
planu...

>Są 100x bardziej
> przyjacielscy niż Polacy, zawsze chętni do pomocy i do dobrej rady. Po 10
> minutach rozmowy zapraszają do domu na oglądanie zdjęć z ich ostatniej
imprezy
> rodzinnej.

Oj, oj, przyjacielscy i sklonni do pomocy sa, to prawda. Jednak dla mnie
ta "nadprzyjacielskosc" czasami pobrzmiewa nieco sztucznie - fraternizowanie
sie z czlowiekiem, ktorego znasz dzien albo parenascie godzin zawsze ma w sobie
jakas nutke falszywa...ale, generalnie, sa pomocni. Czy jednak bardziej niz
polacy ? Wiesz, powiem Ci, ze moje pierwsze odczucie (po 3 miesiacach) bylo
podobne - bardzo pomocni ludzie. Ale potem troszke zrewidowalem ten poglad.
NO ale dobra, generalnie sie zgodze. Zakladam jednak, ze to nie tyle wyzszosc
kultury, ile poczucie wiekszego bezpieczenstwa niz w Polsce powoduje ta
otwartosc - innymi slowy, mysle ze polak tez ma w sobie duzo empatii, ale jest
po prostu duzo bardziej ostrozniejszy w kontaktach z obcymi, czemu trudno sie
dziwic.

>Amerykanie mają niewspółmiernie większą w stosunku do Polaków wiedzę
> ogólną o świecie. Nie tylko mają pojęcie o Polsce i Polakach, ale o
> Azerbejdżanie, Rosji, Mali czy Kostaryce.

Och rany, tu mnie zastrzeliles zupelnie, ale to zupelnie. Naprawde nie znosze
stereotypow typu "przecietny amerykanin nic nie wie o swiecie, za to
europejczyk to krynica madrosci i wiedzy ogolnej" ale po wielu weryfikacjach
osobiscie z cala stanowczoscia twierdze: ten stereotyp jest prawdziwy, albo
czesto bywa prawdziwy.
Prawdopodobnie wynika to z systemu edukacji (u nas kazdy, lubil czy nie,
geografii musial sie uczyc), w ktorym kazdy wybiera sobie, co chce - ale wiedza
ogolna amerykanow mnie dobila.
Ludzie bez szkol, tylko po collegu, wiedzieli, ze Polska jest w Europie, ale
zwykle nie wiedzieli, czy graniczymy z Niemcami, ze Minsk lezy na Bialorusi i
co to wlasciwie sa post-sowieckie republiki.
Kadra wyzsza (Ph.D., profesorowie akademiccy) wiedza, gdzie lezy Polska, ale to
najwyzej tyle...studenci niektorzy nie slyszeli, co to za miasto, taka Warszawa.
Ja tu znowu wroce do pewnej dwoistosci - ludzie po kierunkach humanistycznych,
czy majacych zwiazek np. z geogrfia wykazuja naprawde imponujacy zasob wiedzy -
ale dajmy na to ekspert-fizyk, czy ekspert-biolog nie jest zupelnie
zainteresowany wzbogacaniem swojej wiedzy na innych polach.
Pisze o swoich doswiadczeniach, ale duzo rozmawialem z polakami i innymi
cudzoziemcami o ich doswiadczeniach z innych miejsc w USA, akademickich i nie,
i wszyscy powtarzali jednym glosem to, co wlasnie napisalem...
Co do roli telewizji w edukacji, to masz racje - ale ja wyciagam zupelnie inne
wnioski...jesli juz ktos wykazuje nieprzecietne zainteresowanie czyms wiecej,
niz wlasna specjalizacja, to rzeczywiscie edukuje sie na tv.
Problem w tym, ze wiedza uzyskana w ten sposob jest kompletnie fragmentarczyna
i czasami nierzetelna; w efekcie ide o zaklad, ze wielu odrozni Korsyke od
Kostaryki, ale bedzie jednoczesnie przekonanych, ze Estonia jest wieksza niz
Polska...

Mam wrazenie, zerozerosevenie, zes trafil na jakis elitarnych obywateli swiata,
czego Ci zazdroszcze - ja obcuje z ludzmi duzego formatu jesli chodzi np. o
biologie (publikacje w Nature, Science), ze studentami, post-docami etc. i
zupelnie nie podzielam zdania o ich orientacji w sprawach swiatowych itd.itp.

> Amerykanie bardzo dbają o zdrowie chociaż wchodząc do jakiejkolwiek
> amerykańskiej restauracji ma się odmienne wrażenie.

Systemowi opieki zdrowotnej poswiece pewnie osobny watek (mialem bezposrednia
stycznosc, i to nawet wypadkowa). Dbaja o zdrowie, ale czasami mam wrazenie, ze
ciagle mowisz o klasie wyzszej-sredniej. Ta troche nizsza czasami moze miec
przerabane...bardziej niz w Europie.

>Porcje są gigantyczne jak
> na europejskie standardy (np. mała kola to 0,5 litrowy kubek). Gigantyczne są
> parkingi i stanowiska na parkingach (po powrocie miałem trudności z
> mieszczeniem się na jakimkolwiek stanowisku na polskim parkingu), drogi równe

Tu sie zgadzam w 100 %. Sa np. sieci kawiarni, gdzie nie moge chodzic, bo cafe
latte najmniejszy rozmiar to jest taki pollitrowy nocnik...a jest to
najmniejszy rozmiar kawy...

> Wielu amerykanów uprawia sport. Wchodząc do
> Central Parku widzi się po prostu tłum ludzi na rowerach, rolkach,
> biegających, grających w tenisa rozciągających się.

Tu znowu poglad mam troche odmienny - w Central Parku i innych parkach tak jest.
W miasteczku akdemickim w ktorym mieszkam mnostwo jest ludzi uprawiajacych
jogging i jezdzacych na rolkach. Ale to raczej wynika z tego, ze musza spalac
jakos puste kalorie - tu sie nie chodzi, tu sie jezdzi samochodami...u nas
zawsze czsem gdzies przejdziesz, czy ja wiem, od WKD czy gdzies tam.
Ale ludzie, zeby sie tak spotkac i zagrac w pilke albo siatke - to 90%
obcokrajowcy.

> Może to przypadek ale ja w większości
> spotykałem ludzi szczupłych, opalonych i w pełni sprawnych. Grubasów nie było
> więcej niż na plaży w Jastarni albo w sobotę na Bolka Prusa.

Mysle, ze to naprawde przypadek...czy zauwazyles np. specjalne elektryczne
wozki dla grubasow w kazdym wiekszym hipermarkecie ? A nie zauwazyles, kto
dosyc czesto jezdzi tymi poteznymi krazownikami szos ? A w restauracjach nie
spotykales takich ? O nie, nie, tutaj w akademickim miasteczku jest ich mniej,
ale tez jest ich bardzo wielu.
Mnie fascynuje inna rzecz - tu jest bardzo duzo BAARDZO otylych, i stosunkowo
malo tak "srednio" otylych. Nie bardzo sobie moge to wytlumaczyc...
Ale jesli nawet moje spostrzezenia sa nietrafne, to jednak raporty i statystyki
sa bezlitosne...zreszta sam co jakis czas natykam sie na raporty "bijace na
alarm" w NY Timesie, czy Newsweeku itp.itd.
Nie sa to chyba tylko fakty prasowe.
Pamietam, ze po powrocie do Polski pierwszym uderzajcym spostrzezeniem
bylo "jacy tu sa ladni ludzie"...no tak, po pierwsze szczuplejsi, po drugie
jakos bardziej dbajacy o ubior - tu panuje kompletny luz i wolnosc, i czasami
to az niesmaczne spotykac na ulicy sliczna panienke w brudnym i rozhcelstanym
odzieniu...wszechobecne klapki i dresy, no nie, zerosevenie, my chyba bylismy w
roznych Amerykach :)))

Co do twej historii z samolotu, mialem dosyc podobna - jak wracalem z 3
miesiecznego pobytu gadalem cala droge z jakims przedstawicielem firmy na cale
zachodnie wybrzeze (jakis tam maszyn) i na koniec tez dal mi wizytowke i
obiecal znalezc praktyke u swojego brata co sie zajmowal jakims ogrodnictwem
(bylem wtedy na studiach, wciaz), ale nie zadzwonilem w koncu...wizytowka
pewnie lezy wciaz w moich papierach w Pruszkowie...

> chwalę ale szczególnie tam żyją ludzie skromni, prostolinijni, pracowici i
> religijni. Wystarczy w niedzielę zobaczyć ile samochodów stoi pod kościołami,
> ile ludzi wychodzi po nabożeństwie i z jakim przejęciem w nim uczestniczą aby
> poczuć się trochę jak w średniowieczu. Mocno zakorzeniona w społeczeństwie

Ha, to tez prawda. Chodza tez np. sprzatac Kosciol czy udzielaja sie w
wolontariacie dla biednych. To bardzo imponujace, takie spolecznosci lokalne.
Ale czasem znowu mam nieprzyjemne wrazenie, ze to troche jak w opowiadaniach
Marka Twaina - ci l

[sofanes]

Aha, tak sie rozpisalem, ze mnie obcielo...tu dokonczenie...

Ha, to tez prawda. Chodza tez np. sprzatac Kosciol czy udzielaja sie w
wolontariacie dla biednych. To bardzo imponujace, takie spolecznosci lokalne.
Ale czasem znowu mam nieprzyjemne wrazenie, ze to troche jak w opowiadaniach
Marka Twaina - ci ludzie wlasnie nieciekawi szerokiego swiata, w pewien sposob
fundamentalistyczni, konserwatywni i...jakby, ja wiem, znudzeni ?
Jednoczesnie istnieje drugi nurt, ukryty - to nieprawda, ze porno i obscena
jest tu obca...tu wiele rzeczy jest takich, cholera, na pokaz - typu: zadamy
dwoch id przy zakupie alkoholu, nie sprzedajemy porno w naszym miasteczku, w
niedziele zakaz sprzedazy alkoholu, a jednoczesnie szanowani obywatele chleja
na umor w zaciszu domowym i jezdza po brzydkie kasety do wielkiego magazynu
obscenicznych rzeczy przy austostradzie. Tak samo eleganccy obywatele sa
wszyscy co do jednego przeciwni rasizmowi, ale w miastach i miasteczkach caly
czas istnieja dzielnice oddzielne - nie, nie getta, ale zaden bialy nie
zamieszka wsrod sasiadow murzynow, i na odwrot. Biali mieszkancy nawet wykupia
dzialke na osiedlu, jesli okaze sie, ze jednym z powaznych kupcow jest murzyn -
wszystko legalnie, po to, by powstal tam park zabaw - oczywiscie dla wszystkich
dzieci, a to, ze akurat w okolicy nie mieszkaja dzieci murzynskie (o nie, kazdy
z dobrych obywateli uzyje slowa afroamerykanskie), to zupelny przypadek...
Niestety, jest i taka dwoistosc Ameryki...

> zakorzenione są tradycje rodzinne. Kobiety często nie pracują i zajmują się
> domem. Przyjemnym widokiem, jak dla mnie przynajmniej, były zadbane mamy z
> zakupami w fajnym pick-upie otoczone wianuszkiem 4-5 dzieci – bo dzieci
> amerykanie też mają dużo i stawiają je niemalże na piedestale. Dla przykładu

Tak jest, konserwatywny model rodziny...poza tym pensja meza zwykle wystarczy
na utrzymaie domu. Ale to juz realia ekonomiczne bardziej o tym chyba decyduja,
niz spoleczne...
Hmm, jakos ustawilem sie w teraz w pozycji krytycznej, ale odnioslem wrazenie,
zes troche laurkowy portret USA przedstwail...moze ktos jeszcze na forum
podzieli sie swoimi spostrzezeniami i nas "pogodzi" ?

[zerozeroseven]

Hi ;-)
Bardzo, bardzo ciekawy komentarz. Dzięki. Chyba będę musiał znowu pojechać do
USA bo mi się chyba jakiś wyidealizowany obraz amerykańców wytworzył. Poniżej
mała replika.


> Och rany, tu mnie zastrzeliles zupelnie, ale to zupelnie. Naprawde nie znosze
> stereotypow typu "przecietny amerykanin nic nie wie o swiecie, za to
> europejczyk to krynica madrosci i wiedzy ogolnej" ale po wielu weryfikacjach
> osobiscie z cala stanowczoscia twierdze: ten stereotyp jest prawdziwy, albo
> czesto bywa prawdziwy.

Może Twoje oczekiwania w stosunku do Amerykanów są zbyt wygórowane? Ja starałem
się porównywać wiedzę przeciętnego Amerykanina o Polsce do wiedzy Polaka o, no
może nie o Hondurasie, ale powiedzmy o Boliwii – dużym jakby nie było kraju.
Zapytaj przeciętnego, wykształconego Polaka czy Boliwia ma dostęp do morza, nie
mówiąc już o tym z kim sąsiaduje….
Myślę, że na naszą ocenę innych nacji często ma wpływ polonocentryzm. Nam się
Polska (i słusznie) wydaje nieporównywalnie dużo ważniejsza od Boliwii czy
Filipin niż przeciętnemu Amerykaninowi. Stąd czasem rozczarowanie. Gdyby
jednak poprosić Polaka i Amerykanina aby porozmawiali na temat tej
nieszczęsnej Boliwii to MOGŁOBY się okazać, że nieoczekiwanie Amerykanin
miałby więcej do powiedzenia. Tak więc zdania nie zmieniam ;-P

> Mam wrazenie, zerozerosevenie, zes trafil na jakis elitarnych obywateli
swiata,
> czego Ci zazdroszcze - ja obcuje z ludzmi duzego formatu jesli chodzi np. o
> biologie (publikacje w Nature, Science), ze studentami, post-docami etc. i
> zupelnie nie podzielam zdania o ich orientacji w sprawach swiatowych itd.itp.

He. Może oni za bardzo wyspecjalizowani są i pozapominali wszystko inne? :- )
Ja będąc w Stanach raczej rzadko kontaktowałem się z ludźmi „dużego formatu”. W
Nowym Jorku i Waszyngtonie byłem zupełnie sam więc wieczory spędzałem
dekadencko (shame on you zerozeroseven) w różnych barach, prowadząc przy piwie
ględy-gawędy z najróżniejszymi ludźmi od profesorów, poprzez pielęgniarki,
fotografików, informatyków, hydraulików, po podróżników, którzy w dużej części
byli rodowitymi Amerykanami czarnymi i białymi. Potem przyjechała moja żona i
już nie miałem takich możliwości, ale z tego okresu wyniosłem jak najlepsze
wrażenie co do orientacji ogólnej Amerykanów w świecie. Być może wynika to z
moich wąskich horyzontów. Jedna rzecz mi się natomiast nie podobała, a
mianowicie przewijająca się w co którejś rozmowie znana chyba dobrze wszystkim
teoria spiskowa dziejów mówiąca, że „wszystkiemu winni są Żydzi”. To było
szokujące i nieprzyjemne gdy całkiem sensownie do tej pory mówiący człowiek
zaczynał wyłuszczać z głębokim przekonaniem szczegóły międzynarodowego spisku
z Żydami, faszystami, Arabami albo kosmitami w roli głównej. Nie wiem skąd im
się biorą takie oryginalne pomysły – chyba z telewizji. Wtedy byłem bliski
nabrania o Amerykanach złej opinii. Na szczęście to były wyjątki i duża część
przysłuchujących się wynurzeniom pukała się jednak w głowę.

>Mnie fascynuje inna rzecz - tu jest bardzo duzo BAARDZO otylych, i stosunkowo
>malo tak "srednio" otylych. Nie bardzo sobie moge to wytlumaczyc...
>Ale jesli nawet moje spostrzezenia sa nietrafne, to jednak raporty i
statystyki
>sa bezlitosne...zreszta sam co jakis czas natykam sie na raporty "bijace na
>alarm" w NY Timesie, czy Newsweeku itp.itd.
> Nie sa to chyba tylko fakty prasowe.

Masz rację po zastanowieniu dochodzę do wniosku, że tak monstrualnie grubych
ludzi jak w USA to nie widziałem nigdzie.
Ale mimo wszystko nie ma ich AŻ tak wielu. Sądzę, że w dużej mierze zależy to
od nastawienia. Jak jesteś zaprogramowany na wyławianie z tłumu grubasów to ich
wszędzie widzisz (i odwrotnie)

>Pamietam, ze po powrocie do Polski pierwszym uderzajcym spostrzezeniem
>bylo "jacy tu sa ladni ludzie"...no tak, po pierwsze szczuplejsi, po drugie
>jakos bardziej dbajacy o ubior - tu panuje kompletny luz i wolnosc, i czasami
>to az niesmaczne spotykac na ulicy sliczna panienke w brudnym i rozhcelstanym
>odzieniu...wszechobecne klapki i dresy, no nie, zerosevenie, my chyba bylismy
w
>roznych Amerykach :)))

Akurat tutaj się zgadzam w 100%. Jedyne urocze istoty na ulicach okazywały się
być zwykle studentkami z Polski. :-D
Ale mnie osobiście ten luz pasuje: trampki do garnituru jak Forrest Gump to
jest to!
Najbardziej rozśmieszał mnie zaprzyjaźniony w USA Rosjanin, mówił że chodzę
ubrany „jak te amerykańskie łajzy” i że nie może na mnie patrzeć. Sam już się
trochę zasymilował, ale co do ubioru był konserwatystą i zawsze nosił ciemne
spodnie w kancik z paskiem, do tego koszulę z kołnierzykiem. Raz mnie nawet
zaciągnął do sklepu i pokazał co sobie powinienem kupić. Jak mu powiedziałem,
że od razu poznałem po ubiorze, że jest Rosjaninem (trochę przesadziłem) i nie
chcę żeby mnie też brali za Rosjanina to się obraził. :- )
A w ogóle to po kilku latach mieszkania w Memphis, Sergiej miał generalnie
niezbyt wygórowane zdanie o mieszkańcach USA. Wyrażał je chętnie i dosadnie,
zwykle w krótkich, bardzo żołnierskich słowach. ;- ) Próbowałem z nim
polemizować ale dałem spokój. Doszedłem do wniosku, że każdy może znaleźć w USA
to co chce znaleźć i zobaczyć to co chce zobaczyć i na to nie ma rady….
Ja miałem to szczęście bardzo mile i bezstresowo spędzić swój czas w Ameryce.
Nigdy tam nie pracowałem, trochę się uczyłem, ale głównie podróżowałem dokąd
mnie oczy i chęć poniosła. To na pewno stwarza warunki do innego odbioru i może
stąd takie moje pozytywne wrażenia. Nie oznacza, to jednak że postrzegam ten
kraj bezkrytycznie – minusy chciałem jednak zostawić na koniec.

Pozdrawiam gorąco!

[sofanes]

Hi;)

Jesli chodzi o wiedze ogolna, no to w sumie nie wiem...nie zartuj sobie z
tego "towarzystwa wysokiego formatu", to okreslenie wyniklo raczej z mojego
szacunku dla nich, niz checi przechwalania sie, z kim to ja nie obcuje...
No ale nie jest tak zle, tez troche czasu w pubach etc. sie spedzilo, chociaz
zona od poczatku ze mna...(wlasciwie to ja z nia, ona jest wyzsza ranga ;))
Anyway;), wszystko jedno, nie uwazam, bym byl specjalnym polo-centrysta, ale
jednak nasz kraj wszedl do Unii, poparl ich w Iraku i jednak jest bogatszy niz
taka Boliwia...no ale co ja pisze, kto tu slyszal o Boliwii ;)
Hmm, mowisz, ze jestm polocentrysta, a moze jednak ludzie z klubow w NY to
jednak tez proba niezbyt reprezentatywna ? Co innego w koncu ludzie z malych
miasteczek i niekonczacych sie przedmiesci...
A co do teorii, ze wszystkiemu winni sa zydzi, czesciej ja spotykalem podczas
nocnych roadkow rozmow w Polsce...
Co do tych ubran i luzu, to wiesz, wszystko zgoda, moze garnitur w paseczki to
przesada, ale jednak oni naprawde czesto ubieraja sie jak lajzy...no jest
roznica miedzy "casual" a lajzowatoscia, nie...?
Pozdrawiam, i namawiam wytrwale rowniez innych uczestnikow forum do dopisywania
sie...

Bezpieczenstwo i zasada 5 minut

[sofanes]

Bezpieczenstwo

Pierwsza i zdecydowanie narzucajaca sie odpowiedzia na pytanie – czy w USA
czujesz sie bezpiecznie ? – jest krotkie i zdecydowane „tak”.
Z drugiej strony to kraj charakteryzujacy sie jednym z najwyzszych wskaznikow
osadzonych w wiezieniu do uczciwych obywateli. (Jesli sie nie myle, tylko
Chinczycy i jakies dykatatury zblizaja sie do tego poziomu...).
Mrozace krew w zylach historie o znudzonych nastolatkach zabierajacych bron
automatyczna do szkoly zeby postrzelac do kolegow i nauczycieli czy
zwyrodnialych mordercach tez przydarzaja sie w Stanach dosyc czesto, w
porownaniu z reszta swiata (chociaz to akurat moje subiektywne spojrzenie).
Jednoczesnie na parkingu pod hipermarketem co dziesiaty samochod jest
zostawiany otwarty, a pod domami - chyba co drugi...mowie tu o prowincji, w
miastach ludzie sa bardziej nieufni.
Nie odkryje Ameryki, jesli stwierdze, ze to, jak postrzegamy swiat (czy jest on
bezpieczny, czy nie) zalezy od bezpieczenstwa naszego podworka.
Pewnosci, ze jak zadzwonimy na 911 (czy 997...) policja przyjedzie po najwyzej
5 minutach i potraktuje nasze wezwanie powaznie.
Ufnosci, ze facet w sklepie czy sasiad nie chce Cie wyccyckac dla paru centow.
Tak, jesli chodzi o bezpieczenstwo wlasnego podworka, trudno tu czuc sie zle –
w dwoch miejscach, w ktorych w USA mieszkalem dluzej niz kilka tygodni, czulem
sie zupelnie spokojny.
Ale zeby zepsuc troche ten obraz, wyprawa do dzielnicy murzynskiej powoduje
pewny dreszczyk niepokoju...u nas nie ma porownywalnych miejsc, w ktorych
mozesz poczuc sie tak dojmujaco obco i jak intruz – wszyscy przechodnie lypia
na Ciebie, i nie jest to wytwor Twojej imaginacji...zeby byc bardziej
precyzyjnym – nie chodzi mi o to, ze u nas, czyli w Pruszkowie czy Warszawie
nie ma miejsc niebezpiecznych – sa oczywiscie, ale nie sa to miejsca, w ktorych
jestes tak ORGANICZNIE obcy...
To nie jest tylko kolor skory, ale cos wiecej, nie potrafie tego chyba dobrze
opisac.
Ale zwykle nie ma potrzeby udawac sie do dzielnic (nie lubie slowa „getto”)
murzynskich.
Oczywiscie taka wizyta nie jest jednoznaczna z zagrozeniem, ale generalnie: nie
polecam.
Wracajac do zasady 5 minut, czyli szybkosci przyjazdu do wezwania policji,
strazy i pogotowia, to rzeczywiscie tutaj dziala.
Podczas mojego pierwszego pobytu w USA mielismy wypadek samochodowy.
Pewnego razu wracalismy w pare osob z wycieczki, starym, wielkim i ciezkim
krazownikiem szos.
Dalismy poprowadzic koledze, ktory mial niebezpieczne inklinacje do popisywania
sie – i pomimo naszych uwag o tym, ze to nie maluch, tylko samochod bardzo
ciezki, za to na mieciutkim zawieszeniu, koniecznie chcial pokazac, jaki to
swietny z niego kierowca...
No i na zjezdzie z autostrady nie zdolal sie odhamowac, i na zakrecie 90 stopni
pojechalismy prosto, lup w barierke.
Pech byl z nami – w srodku troche sie zakotlowalo, wiekszosc miala potluczenia
czy krew z nosa, ale jedna dziewczyna spala z tylu, i uderzenie spowodowalo
zlamanie nogi w kostce i przesuniecie kregu (jak sie okazalo, na szczescie
niegrozne).
Dzialo sie to wszystko poznym wieczorem, na autostradzie w gorach, z dala od
najblizszego miasta...szczesliwie jechal za nami ktos, kto mogl wezwac pomoc (w
1997 roku komorki nie byly jeszcze nadzwyczaj popularne).
Od chwili wezwania, po 5 minutach pojawila sie straz pozarna (z czlowiekiem
przeskolonym w ratowaniu ludzi i wyposazeniem), po kolejnej minucie policja, a
po kolejnej – pogotowie. Tym razem pogotowie bylo ostatnie, ale czas i tak
mialo niezly, prawda ?
Po dwudziestu minutach bylo okolo 15 roznych samochodow roznych sluzb,
oswietlajacych zjazd, kierujacych ruchem, etc.
Szpitalik w gorach, do ktorego trafilismy, byl wyposazony tak, ze szczeka mi
opadla – nam opatrzono otarcia etc., nasza kolezanka miala wszystkie badania
wykonane natychmiast (lacznie z tomografia), szczesliwa diagnoze – zlamanie
kostki bylo proste, co rzadko ponoc sie zdarza, i szybka operacje.
Miala tez oczywiscie wlasny pokoj z lazienka, lozkiem sterowanym pilotem i tv
kablowa.
Pisze o tym wszystkim, poniewaz od tamtego czasu nie mam zadnych, ale to
zadnych watpliwosci, jak sluzba zdrowia powinna wygladac – cholera, moze
ubezpieczenia w USA sa dosc drogie, moze trzeba byc odpowiedzialnym, zeby je
sobie wykupic, moze w Polsce jest wiecej biednych ludzi, ale „bezplatna sluzba
zdrowia dla wszystkich” to po prostu utopia...nie ma darmowych obiadow, i
lepiej o tym nie zapominac.
Jesli chodzi o ubezpiecznie, pare dni po tych wydarzeniach, do motelu w ktorym
mieszkalismy, przyjechalo dwoch gentlemanow, porozmawiac z nasza poszkodowana
kolezanka (spedzila w szpitalu tylko 3 dni, z gipsem i kolnierzem mozna lezec w
domu...).
Gentlemani mieli dyktafon, porozmawiali z nami, nagrali nasze zeznania, zajelo
im to wszystko jakies 4 godziny, a na koniec wypisali czek na 2 tysiace dolarow
dla naszej kolezanki, jako odszkodowanie niezalezne od zwrotu kosztow za
szpital...
Ja wiem, ze dla kazdego, kto mial kontakt z PZU np., to brzmi jak bajka o
zelaznym wilku – ale coz, „solidarnosc spoleczna” ma usprawiedliwiac w naszym
kraju brak porzadnej liberalizacji ubezpieczen zdrowotnych i wypadkowych.
Podsumowujac, jak czytam dzis, ze numer alarmowy w Polsce znowu sie opoznia,
sanitariusze handluja skorami, zas najwazniejszym tematem dla politykow jest
to, czy powinna sie odbyc parada gejow, czy nie, to cos mnie trafia.
Kurcze, rygorystycznie przestrzegana zasada 5 minut duzo bardziej by zmienila
zycie obywatela RP i jego poczucie bezpieczenstwa, niz podniesienie placy
minimalnej o iles tam ! Ech, ale niepostrzezenie zaczynam wdawac sie w
polityke, oj, stop...

[zerozeroseven]

Gdzie mi tam do jankesologa sofanesa, ale potwierdzam. W Stanach, szczególnie w
większych miastach czułem się dość bezpiecznie. Dlaczego akurat w większych? A
to ze względu na rzucającą się w oczy wszechobecność policji. Prym pod tym
względem (z oczywistych względów) wiedzie Waszyngton. Byłem tam wprawdzie zaraz
po ataku na WTC, ale myślę że i obecnie jest to reguła: na każdym skrzyżowaniu
(prawie dosłownie) stał policjant. Ale nie taki zwykły dobroduszny polski
policjant tylko amerykańska bestia krawężnikowa: zwalista góra mięsa z ponurą
miną, z ręką na kaburze, z kajdankami dyndającymi u paska, obserwująca cię z
obrzydzeniem jakby za chwilę miała zdeptać niczym pluskwę. No, może trochę
przesadzam, ale naprawdę czasami wyglądali tak jakby mieli ochotę zakuć cię za
chwilę i wrzucić jak paczkę do radiowozu. Jakby nie było to naprawdę buduje
poczucie bezpieczeństwa u prawowitych obywateli i zagrożenie wśród rozrabiaków.
Uświadomił mi to jeden z amerykańskich przyjaciół kiedy zapytałem go dlaczego w
Waszyngtonie nie ma na murach graffiti… Osobiście chyba za krótko przebywałem w
USA, żeby mieć kontakt bezpośredni z policją, ale raz w małej dziurze zwanej
Moro Bay nad Pacyfikiem byłem świadkiem zatrzymania pijanego kierowcy. Akcja
wyglądała trochę jak z filmu gangsterskiego. Środkiem ulicy telepał się typowy
amerykański krążownik, z okna którego w pewnym momencie wyleciała pusta butelka
po piwie. W tym samym niemal momencie zza rogu z piskiem opon wyjechał radiowóz
zajechał gościowi drogę, tak że ten aż zatrzymał się na chodniku (uwaga jest
to ewenement w USA bo tam chodniki w przeciwieństwie do Polski to strefa
zakazana dla samochodów i za samo zatrzymanie się jednym kołem na chodniku
można dostać mandat). Z radiowozu z rewolwerem w ręku wyskoczył policjant,
podczas gdy drugi, też z bronią, już klęczał za otwartymi drzwiczkami i
ubezpieczał tego pierwszego. Następnie kierowca wyfrunął niemal ze swojego
siedzenia wyciągnięty sprawnym chwytem za kołnierz, rozłożony na masce,
zrewidowany, skuty i wsadzony na tylne siedzenie radiowozu. Radiowóz odjechał.
Po minucie na miejscu akcji został tylko 1 policjant który poczekał na samochód
autoholowania. Po trzech minutach na ulicy już było spokojnie. O ile się nie
mylę to chyba nawet ktoś szkło po stłuczonej butelce posprzątał. Po tej akcji
nabrałem do amerykańskich policjantów jeszcze większego respektu.
Ale żeby zepsuć trochę ten obraz jak mawia sofanes to powiem, że nawet milion
policjantów nie dałoby mi poczucia bezpieczeństwa w nowojorskim metrze. Brr… co
za dojmujący syf … niech nasze podmiejskie się schowają. Ale to już całkiem
inna historia….

[zerozeroseven]

Na czym to ja skończyłem? Aha, na dojmującym syfie w nowojorskim metrze.
Sofanes zarzucał mi laurki na rzecz USA, to teraz trochę błota na ten
wypolerowany chrom. A więc metro w NYC to najgorsza makabra jaką widziałem w
życiu. Wchodząc na stację w samym sercu Manhattanu, no powiedzmy takim Wall
Street, ma się wrażenie jakby się wchodziło do jaskini człowieka z paleolitu.
Brudne ściany i podłoga. Braki w suficie odsłaniają zwisające kłaki wełny
mineralnej i zardzewiałe, wilgotne rury. Przy automatach biletowych obsmarkany,
brudny typek żebrze o jednego dolara. Białe kołnierzyki z pobliskich giełd
gapią się niewidzącym wzrokiem w zapleśniały sufit jakimś szóstym zmysłem
lawirując pomiędzy tłumem im podobnych. W panującym mroku łypią tylko taksujące
cię od góry do dołu białka czarnych właścicieli gatek z krokiem zwisającym do
kostek. Wchodzisz do wagonu - brudne siedzenia. Raz nawet widziałem jakiś
obrzydliwy krwawy skrzep leżący na jednym. Ludzie wokół, jakby tego nie widzą –
patrzą w sufit. Ohyda. Gdy metro wyjeżdża poza Manhattan robi się nieco
jaśniej. Jedzie po powierzchni, ale okolica wcale nie zachęca do podziwiania.
Obdrapane podwórka, warsztaty samochodowe, góry śmieci. Jakimś dziwnym sposobem
w wagonie zmienia się dominujący kolor skóry – ciemnieje. W końcu może się
okazać, że jedynym białym w wagonie jesteś Ty. Wtedy robi się naprawdę
nieswojo, ale o tym już pisał sofanes…
Jednak, żeby nie było tak mrocznie, dodam że NYC to ewenement. W Waszyngtonie,
Los Angeles, San Francisco i innych dużych miastach metro czy np. autobusy są
czyste, a na przykład wspomniany już kiedyś przeze mnie pociąg podmiejski w San
Francisco wręcz wzorcowo estetyczne. Jeśli chodzi o metro w NYC to jeszcze
dodam, że tam i tylko tam widziałem sprytne ruchome reklamy. Polegało to na
rozlepieniu na ścianie za oknem kolejnych klatek „filmu” reklamowego. Kiedy się
patrzyło wprost w okno to, przy odpowiedniej prędkości pociągu, reklama
ożywała. Fascynujące wrażenie.

Inną rzeczą, raczej niespotykaną w Polsce i czasami denerwującą jest system
napiwków. Amerykanie są naprawdę niezwykle mili i chętni do pomocy ale milsi,
chętniejsi i bardziej wypoczęci są gdy dostaną napiwek, a na napiwek liczą
zawsze. Czasami aż do przesady. Przypomina mi się dziadek parkingowy, który
niby to napatoczył się przypadkowo ale usilnie chciał zawieść moją żonę i mnie
swoim melexem, w którym sam się ledwie mieścił, do hotelu (parking był duży, a
my mieliśmy bagaż). Moja żona była dopiero od paru dni w Ameryce więc ochoczo
wskoczyła do samochodziku ja natomiast się ociągałem i mówiłem żeby zeszła bo
wiedziałem czym to się skończy. Ostatecznie dałem za wygraną co oczywiście
stało się powodem tego, że na końcu przejażdżki dziadkowi oczy po prostu
zamieniły się w dwie dolarówki. Ponieważ dziadek sam się namolnie narzucał
postanowiłem nie dawać napiwku za to uprzejme podwiezienie. Niestety starowinka
rzucił się wtedy do bagaży. Skapitulowałem, wolałem zapłacić 2 dolce niż 5.
Oczywiście mogłem nie zapłacić. Nikt by słowa nawet nie powiedział. Dokuczałyby
mi natomiast drobne niedogodności. Gorszy pokój, nazwisko uparcie pisane
fonetycznie, problemy z czytnikiem karty kredytowej, pomyłki w godzinie
budzenia itp. Z tym systemem haraczu spotykałem się niemal wszędzie.

Co mi się jeszcze nie podoba w USA? Hmm, no chyba muszle klozetowe. Ich
konstrukcja odbiega znacznie od tego, do czego przyzwyczajeni jesteśmy w całej
Europie. Ogólnie rzecz ujmując przypominają one duże, wypełnione do połowy
wodą, wazy. Podczas załatwiania potrzeby należy liczyć się z poważnym za
przeproszeniem pluskiem i ochlapaniem co delikatniejszych części ciała. Tego
rodzaju konstrukcja ma jednak tę zaletę, że nie trzeba praktycznie używać
stosowanej u nas szczotki klozetowej. Więc może to i ma swój sens?
Pozdrawiam,
Bye, bye

[sofanes]

Zerozerosevenie, wlasnie zabieralem sie do dopisania kilku slow na temat metra
(jechalem tylko w NY i w Waszyngtonie, i chyba w Atlancie, ale zupelnie nie
pamietam...), ale akurat dopisales i opisales wyczerpujaco wyglad metra w
NY...ja ze swojej jednej przejadzki pamietam akurat jedno sympatyczne
wydarzenie - na ktorejs stacji wsiadl jakis magik z pudelkami i robil pokazy
sztuczek w wagonie...nawet smieszne to bylo...ale co do brudu i nieprzyjemnych
odczuc w metrze NY zupelnie sie zgadzam...i prawda jest takze, ze metro w
Waszyngtonie jest duzo przyjemniejsze.
W ogole, Waszyngton podobal mi sie duzo bardziej, niz NY. Konfrontujac wielkie
jablko z Chicago, tez NY przegrywa...w moim odczuciu...
Wkrotce napisze pare slow o Michigan, jednoczesnie pilnie przestudiowalem post
burzy nt. galeryjki w necie, i porywam sie z motyka na slonce, by umiescic
kilka zdjec na stronie...ale jako kompletny analfabeta programistyczny moze mi
to zajac jeszcze duuuuzo czasu...a efekt pewnie bedzie pokraczny...ale coz,
jakby to cat_s powiedzial: pierwsze koty za ploty...

Michigan 31-State (1)

[sofanes]

Michigan, State-31

Bylismy wreszcie na wakacjach ! Trwaly tylko tydzien, ale pozwolily jednak na
pewna psychiczno-fizyczna regeneracje...
Wybralismy kierunek polnocny, glownie dlatego, ze panujace w Indianie i na
poludniu kraju upaly potrafia, jak mi sie wydaje, wykonczyc nawet wlochow i
hiszpanow, o srodkowo-wschodnich europejczykach nie mowiac.
Sypiac postanowilismy na campingach, a trase wyznaczylismy mniej wiecej wzdluz
stanowej autostrady 31, idacej (pryznajmniej na mapie) wzdluz wybrzeza Lake
Michigan.
Pierwszym przystankiem w drodze byl rezerwat przyrody Indiana Dunes National
Lakeshore.
Jako ciekawostke mozna sprawdzic, jaki to park na swiecie jest jego parkiem
siostrzanym... www.nps.gov/indu/

Trzeba przyznac, ze mielismy sporo szczescia – wyjechalismy z pracy gdzies kolo
pierwszej, przelot na wybrzeze zajal nam jakies 4 godziny...i udalo nam sie
dostac przedostatnie miejsce na nocleg...
Potem z St. Louis dojechala jeszcze nasza polska kolezanka.
Park Indiana Dunes ma strategiczne polozenie – na samym koniuszku Lake
Michigan, blisko granic trzech stanow, Indiany, Illinois i Michigan.
(Dojezdza do niego taka WKDka z Chicago...).
Diuny Indiany kompletnie nas zaskoczyly – ano, jak zobaczycie na zdjeciach
(albo na stronach parku), przypomina to kropka w kropke nasz Baltyk – z trzema
wyjatkami...woda jest slodka, mniej ludzi na plazy i brak smazalni ryb.
Tak wiec z zona moja ukochana stwierdzilismy, ze durnie jestesmy, zesmy dopiero
odkryli takie fajne miejsce w zasiegu wypadu weekendowego...na pewno jeszcze
tam wrocimy.

W poniedzialek nasza wyprawa ruszyla dalej na polnoc, wlasnie stanowa 31 (na
tym odcinku tozsama z miedzystanowa 94).
Jak ktos chce sobie zaladowac mape Michigan, podaje dobry adres:

www.michigan.gov/mdot/0,1607,7-151-9622_11033_11151---,00.html
Naszym pierwotnym celem byl camping w Grand Haven, ale na skutek zakrecenia
kierowcy i organizacji ruchu w miasteczku, wyladowalismy kapke dalej, na
campingu w Muskegoon.
Po drodze do tych miasteczek mija sie miescine Holland – w ktorej zlokalizowany
jest skansen – holenderska wioska...nie mielismy czasu, by przyjrzec sie jej z
bliska, ale w przelocie pierwszy raz w USA widzialem domy kryte dachowka –
chocby z tego wzgledu zasluguje Holland na wzmianke.
Grand Haven okazalo sie ladnym miasteczkiem z sliczna marina i ciekawymi
sklepami – nam najbardziej podobalo sie okno wystawowe sklepu z pamiatkami, w
ktorym na honorowym miejscu umieszczony byl porcelanowy talerz z
napisem „Manufaktura w Boleslawcu”.

Poza tym, w Grand Haven znajduje sie duza baza ratownictwa przybrzeznego – i tu
kolejna ciekawostka – Lake Michigan nalezy do jednych z najbardziej burzliwych
i zdradzieckich „wod” swiata.
Porownuje sie go do Polnocnego Atlantyku, a ilosc wrakow jest imponujaca i
idzie w setki (przez ostatnie 150 lat).
Sa w Michigan nawet muzea poswiecone wrakom.
Grand Haven, pomimo swego uroku, nie zrobilo na nas nadzwyczajnego wrazenia –
coz, glowna jego atrakcja byly plaze, znowu piekne i piaszczyste, ale nie bylo
dla nas juz to takim zaskoczeniem po zobaczeniu Indiana Dunes.

Michigan 31-State (2)

[sofanes]

Ruszylismy dalej, na polnoc – kolejny camping wybralismy w zasiegu pol godziny
jazdy samochodem od miasteczka Leland (karta numer 4 na powyzszej mapie...).
Leland zaciekawilo nas o tyle, ze odchodzi stamtad mozna zabrac sie promem na
wysepke South Mannitou (i North rowniez, zreszta).
South Manitou zainteresowala nas o tyle, ze odchodzi tam tylko jeden prom
dziennie (i jeden powraca po poludniu), a poza siedziba latarnika i kilkoma
domami wyspa jest dzika...nie wiedzielismy zupelnie, czego sie spodziewac, ale
planujac wakacje zalozylismy, ze koszt 20 dolarow za promowa wycieczke morska
na dzika wysepke (wlasciwie jeziora...ale jak mowilem, kto raz widzial Baltyk,
o Lake Michigan bedzie automatycznie zaczynal tak myslec) to nie za duzo.
Niestety, nie udalo mi sie namowic zony na camping jednodniowy (camping moze
byc, ale musi byc prysznic...co za zycie z tymi kobietami...), bo mozna tez
przyplynac promem i na wyspie pozostac, ile sie chce (albo na ile zapasow i
wody starczy, bo sklepu tam nie ma).
Wycieczka okazala sie pomyslem rewelacyjnym...piekne, dzikie plaze, weze
zwiewajace spod stop, olbrzymie wydmy, miliony muszli na brzegu (takich
drobnych, na kawalku wybrzeza wlasciwie to wybrzeze tworzyly...niesamowite
uczucie, stapac po metrowej warstwie milionow muszelek...chrup...chrup...),
kolonia kormoranow i krajobrazy typy wrecz greckiego czy wloskiego – urocze,
zielone zatoczki i lazurowy kolor wody przy brzegu.
Po drodze jakies 100 metrow od brzegu spoczywa jeszcze posepny wrak, z ktorego
ptaszory uczynily sobie kolonie.
Tak, jesli komus kiedys zdarzy sie przebywac w Michigan, bardzo polecam wizyte
na South Mannitou.

Po wycieczce na wyspe podjelismy decyzje o przemieszczeniu sie, jeszcze na
jeden dzien, na sama polnoc stanu – na tzw. northern pennisula, czyli czesc
Michigan polozona pomiedzy Lake Michigan, Huron i Superior, a pokryta juz
glownie lasami.
Ostatnim przystankiem przed powrotem mial byc camping nieopodal tyciutkiego
miasteczka Paradise, zas droga do raju prowadzic miala przez trzeci (pod
wzgledem dlugosci) most wiszacy na swiecie. (Karta numer 3 mapy...).
Most byl fajny, ale nie zrobil na mnie jakiegos wstrzasajacego
wrazenia...najfajniejszy byl widok z gory na wielkie jeziora...
Michigan w czesci „za mostem”, czyli blisko juz granicy z Kanada, to juz
zupelnie inny stan...wszedzie przy drogach w schludnych straganach farmerzy
sprzedaja wisnie i slodka kukurydze oraz domowe ciasta z wisniami, nie ma juz
sklepikow typu Wal-Mart i gina (ja tam nie tesknilem) jadlodajnie typu fast-
food...ot, taki obraz amerykanskiej prowincji z filmow braci Coen.
Moze takze pewna nutka surowosci sie wkradala w ten sielankowy krajobraz, kiedy
napotykalismy skrzynki na listy umieszczone na wysokosci dwoch metrow i multum
znakow „uwazaj na skutery sniezne”.
Jesli poludniowa czesc Michigan, a szczegolnie wybrzeze zachodnie kojarzylo nam
sie z klimatami baltyckimi, to znowu czesc polnocna – z mazurskimi czy nawet
suwalskimi.
Miasteczko Paradise jest miasteczkiem malutkim, z kilkoma malutkimi sklepikami
i jedna czy dwiema knajpkami (w jednej podjeto nas kawa ktora kazdy otrzymal w
innego rodzaju porcelanowym kubku...co za odmiana po plastykach ze
Starbucks...okupiona niestety faktem, ze byla to wstretna amerykanska
przelewajka).
Najciekawszym sklepem w Paradise jest bez watpienia sklep z futerkami – jakby
przeniosl sie czlowiek do XIX wieku, gdzie od starego trapera mozna kupic skory
wszystkiego, co smie zyc w okolicy...z pewnoscia jednak nie polecam tego sklepu
ekologicznym wrazliwcom.

Michigan 31-State (3)

[sofanes]

Tak w ogole, to Michigan jest jednym z najzasobniejszych w zwierzeta stanow –
chyba tylko Minnesota go przewyzsza.
Tu posilkuje sie danymi (lasow panstwowych, czy jak to tlumaczyc): w Michigan
aktualnie zyje ponad 400 wilkow i 19000 niedzwiedzi czarnych, co jesli chodzi o
niedzwiedzie, daje jednego misia na mile kwadratowa...to nie pomylka; ponoc do
interakcji czlowiek-mis dochodzi pomimo tego bardzo rzadko, gdyz misie ludzi
nie lubia i unikaja.
Niestety, misia nie udalo nam sie spotkac...

Glowna atrakcja okolic Paradise sa wodospady tahquamenon (dalej bede pisal
fonetycznie, „takumenon”).
Nizszy wodospad byl tuz przy campingu (lub raczej camping byl tuz przy
wodospadzie...), zas do wyzszego (ponoc drugi co do wielkosci po Niagarze, ale
cos mi sie nie chce wierzyc, zreszta jak zmierzyc wielkosc wodospadu...?
wysokosc ? szerokosc ? ilosc przeplywajacej wody...?) prowadzil 4 milowy lesny
szlak wzdluz rzeki – slicznej, cihcej, jakby wyjetej ilustracji ksiazki o
indianach.
Po drodze w pelni utwierdzilismy sie co do tego, ze Michigan jest pelne
zwierzyny – spotkalismy wielkiego dzieciola (jak sprawdzilismy, drugi co
wielkosci na swiecie...bydle rozmiarow latajacej kury...), wiewiorek i
chipmunkow widzielismy na kopy, w blocie widzielismy slady racic czegos duzego
(moze losi, bo losi tez tam wyjatkowa obfitosc), ale wszystko pobil pewien
gosc, ktory pojawil sie na sciezce przed nami, najwidoczniej podazajac w
odwrotnym kierunku.
Lypnal na nas swymi czarnymi oczkami, z niesmakiem ocenil, ze chyba nie
zejdziemy mu z drogi (stal tak z metr od nas), po czym szeleszczac w chaszczach
obok ominal nas...i powrocil, niezmieszany, na sciezke...
Gosc okazal sie norka amerykanska, i jak przed chwila odkrylem, pelno tych
gosci jest takze w polskich lasach...podaje link do artykulu A. Wajraka...
serwisy.gazeta.pl/edukacja/1,52323,949426.html
Gosciowi zrobilem swietne zdjecie, ale na razie go nie mam, bo uzylem aparatu
kolezanki...zdjecie goscia na stronie zrobila moja zona naszym aparatem, ale
niestety sie norek nie ustwil odpowiednio...jak tylko dostane zdjecie od
kolezanki, wstawie na strone...

I na tym na razie zakoncze...te kilka zdjec mozecie obejrzec pod adresem:
sofanes.w.interia.pl

Jeszcze, jeszcze!

[cat_s]

Witajcie,
Tak zbieram się na odwagę, żeby w Sofanesowych Zaułkach się wyprodukować...

Zacznę tak (tak a propos, że tylko Ty i OO7 w Jankeskich Zaułkach pisujecie):
Widzisz Sofanesie, to nie jest takie proste ;-)

No bo tak:
Wyobraź sobie, że nagle na Twoim ulubionym forum pojawia się taki (na przykład)
wątek: "Tajemnice metalurgii XI-wiecznych Inków w aspekcie etno-geograficznym"
(no, tak sobie zaimprowizowałem;-) )
I wyobraź sobie, że przez przypadek, z jakiegoś względu, temat jest w sposób
oczywisty interesujący dla sporej (czy też bardzo wręcz dużej) liczby osób.
No ale - na litość boską - no jak myslisz, ile osób będzie się w stanie
wypowiedzieć jakos inteligentnie na taki temat?
No niewiele zapewne ;-)
A kto się lubi (potencjalnie nawet) brakiem swej inteligencji chwalić? No, ja
na ten przykład nie znoszę ;-) ;-)
Ale nie znaczy to oczywiście, że takie mało oświecone co do meritum osoby nie
czytaja z zapartym tchem kolejnych rewelacji metalurgicznych!

No, z tą metalurgią to może troche przesadziłem;-) Ale podobnie jest na
przykład z wątkami historycznymi na naszym forum: pojęcie mam mizerne, to się
nie wypowiadam, ale czytam (i oglądam) z przyjemnością!

No więc sam widzisz... sytuacja jest nieco niezręczna (choć psychologicznie
zrozumiała) - ale przejmować się nie powinieneś a wręcz przeciwnie - dołóż
proszę wszelkich starań, by odrobinę 'jankeskiej' wiedzy wlać w nasze
zaściankowe umysły! I wtedy zobaczysz niechybnie, żeś sobie 'wychował' godnych
siebie rozmówców! ;-)

No, ale żeby nie było, że się wykręcam... ;-)

O Stanach wiem tylko tyle, że istnieją (no, prawie).
Zatem - mogę co najwyżej (ryzykując utratę image'u inteligentnego rozmówcy) -
zadawać głupie (z punktu widzenia 'tubylca') pytania.

I jesli taki mój udział w Jankeskich Zaułkach Cię satysfakcjonuje - to ja
bardzo chętnie 'się naprostuję' ;-) I to nawet od ręki :-)

Ale - niech Cię ręka boska broni - żebys miał przestać dbac o swój jankeski
Zaułek!

Howgh!

Pozdrawiam :-)
cat_s

[sofanes]

No i jednak jeszcze dysza Zaulki...ciekawy tekst ponizej skrobnal
zerozeroseven, a i cat_s sie odezwal...ja akurat troche czasu nie mam, zeby cos
dopisac, bo praca mnie troche przywalila, ale widze swiatelko w tunelu (mam
nadzieje, ze to nie pociag wiozacy nowe probki dla mnie) i wkrotce znajde czas,
by cos dopisac...ale wracajac do tego, co cat_s napisal...

>Wyobraź sobie, że nagle na Twoim ulubionym forum pojawia się taki (na przykład)
>
> wątek: "Tajemnice metalurgii XI-wiecznych Inków w aspekcie etno-
geograficznym"
> (no, tak sobie zaimprowizowałem;-) )
> I wyobraź sobie, że przez przypadek, z jakiegoś względu, temat jest w sposób
> oczywisty interesujący dla sporej (czy też bardzo wręcz dużej) liczby osób.
> No ale - na litość boską - no jak myslisz, ile osób będzie się w stanie
> wypowiedzieć jakos inteligentnie na taki temat?
> No niewiele zapewne ;-)

Czy ja wiem, czy tak niewiele ? Ja tam bym sie zywo zainteresowal taka
metalurgia inkaska...no ale argumentacje przyjmuje. Z drugiej strony, Stany
generalnie to inny temat niz zwyczaje ptakow spiewajacych na Borneo, w koncu
prawie kazdy jakis kontakt z tym wielkim krajem mial, czy to spotkal
amerykanina, czy chociaz cole pil...dlatego namawiam po raz kolejny - jankeskie
nie sa tylko i wylacznie dla tych, co ameryke po Kolumbie znowu odkrywaja i
wlasna stopa deptali, ale dla tych, co i marza o wyjezdzie do niej, czy tez jej
z jakis powodow nie znosza...wiecej powiem, forum szerokie jest i nie tylko
ameryke musi obejmowac...

> O Stanach wiem tylko tyle, że istnieją (no, prawie).
> Zatem - mogę co najwyżej (ryzykując utratę image'u inteligentnego rozmówcy) -
> zadawać głupie (z punktu widzenia 'tubylca') pytania.
> I jesli taki mój udział w Jankeskich Zaułkach Cię satysfakcjonuje - to ja
> bardzo chętnie 'się naprostuję' ;-) I to nawet od ręki :-)

Rzecz jasna, ze pytania czy watpliwosci sa nawet szczegolnie mile widziane w
zaulkach...moze dzieki nim wywiaze sie jakas ciekawa dyskusja, wszak ani ja,
ani zerozeroseven z pewnoscia nie pretendujemy do roli ekspertow czy znawcow
Stanow, a dzielimy sie doswiadczeniami, by wiedze swa wzbogacic...otoz prosze,
bardzo zaciekawil mnie opis L.A...planujemy z zona, kiedy nasz pobyt tutaj
bedzie dobiegal konca, udac sie na duza petle z Indiany, przez stany polnocne,
do wybrzeza Pacyfiku; stamtad na poludnie, przez Nevade i Californie, i z
powrotem, tym razem poludniowa czescia...ale czy dojdzie to do skutku, i kiedy,
nie wiem; w Zaulkach z pewnoscia sprawozdania sie znajda...
A na razie, na jesien chce znowu pojechac na pogranicze Tennesee i Polnocnej
Karoliny, w Appalachy i Great Smoky Mountains, o ktorych pisalem w poprzednich
watkach...im dluzej tu wertuje rozne przewodniki etc., tym bardziej przekonuje
sie, ze miejsce w ktore kiedys trafilem przez przypadek, jest jednym z
najpiekniejszych w calych Stanach...ale o tym pewnie pozniej.
Wkrotce dodam jakis nowy watek tutaj, ale na razie musze o swe roslinki w labie
dbac, i licze na zerozerosevena, by o Las Vegas cos wkrotce napisal...

Viva Las Vegas! - part two

[zerozeroseven]

Na czym to ja skończyłem? Aha. Na wyjeździe z LA. No więc, wyjeżdżałem z tego
miasta z ulgą i naprawdę pełen entuzjazmu. Mieliśmy wprawdzie zamiar
przeskoczyć w jeden dzień całą pustynię Mojave (a wcześniej nasłuchałem się
różnych historii o zepsutych autach, odwodnionych turystach i ich marnym końcu)
ale nasz samochód miał na liczniku zaledwie 5 tysięcy mil (prawie nówka :) a
pustynia była względnie mała więc nie martwiłem się tym zbytnio. Czekała na
mnie Przygoda i to było najważniejsze. Zatankowaliśmy do pełna i w drogę!
Opsss, przepraszam popełniłem nieścisłość. Zatankowanie do pełna w USA nie było
dla mnie takie proste. Stacje benzynowe działają tam na zupełnie innych
zasadach niż u nas. Płaci się z góry. Wygląda to tak, że aby odblokować
dystrybutor trzeba przeciągnąć kartę kredytową przez czytnik albo pójść do
budki obsługi i wyłożyć gotówkę. Pech chciał, że moja polska karta albo
działała w tych dystrybutorach albo nie trzeba więc było zwykle pójść do bossa
i zapłacić z góry. Wtedy on odblokowywał dystrybutor, z którego wylatywała
określona ilość paliwa. Niewygodne to było diabelnie, bo albo nie wiedziałem
ile benzyny mam kupić, albo miałem za mało gotówki i kupowałem np. tylko 2
galony, żeby resztę dotankować na następnej stacji. Wściekałem się strasznie i
nigdy nie omieszkałem wyrazić swojej dezaprobaty dla istniejących zwyczajów.
Niestety bez należnego zrozumienia. Mieszkańcy USA twierdzili, że nasz system
jest głupi, bo przecież w takiej sytuacji można napełnić bak i odjechać
tłumacząc, że się było roztargnionym, albo że się chciało zapłacić później.
Hmm… Może i racja, ale i tak u nas jest lepiej :- )
Tak więc, z PRAWIE pełnym bakiem wyjeżdżaliśmy z LA. Oczywiście samo wyjechanie
z zajęło coś ze 2 godziny. Miasto z przyległościami wysuwa swoje szpony głęboko
w ląd. Na szczęście autostrady są bardzo dobrze oznakowane i łatwo trafiliśmy
na międzystanową piętnastkę, która nas miała zaprowadzić wprost do upragnionego
(głównie jeszcze przez moją żonę) Vegas. Wybór trasy był zgniłym kompromisem,
bo ja chciałem pojechać mocno na około bocznymi drogami zahaczając nawet o góry
Sierra Nevada, jednak w przeddzień wyjazdu moja żona znalazła ulotkę
zachęcającą do zakupów we wspaniałym, nowo otwartym outletcie gdzieś w połowie
drogi do Las Vegas, więc nie było dyskusji. Ehh… Wy też macie takie problemy?
Piętnastka jest wyjątkowo dobrą, jak na USA, autostradą i to całkowicie
bezpłatną (zresztą wszystkie w południowo-zachodnich stanach są bezpłatne).
Miejscami w obie strony prowadzi 6 do 4 szerokich pasów. (Jest to raczej
ewenement bo autostradami [highway] nazywa się tam także drogi przypominające
naszą trasę krakowską -generalnie jednak nie ma co narzekać (za wyjątkiem
ciągnącej się nad Pacyfikiem Jedynki) - większość przelotowych dróg to
dwupasmówki). Dobra jakość dojazdu z LA do Vegas nie dziwi. W weekend tą droga
walą tłumy. Skąd taka opinia? Domyślam się po cenach hoteli. Jeśli chce się
tylko pozwiedzać - tak jak my - do Vegas najlepiej jechać od poniedziałku do
środy. Na początku tygodnia ceny hoteli są niższe nawet o 60% w stosunku do cen
z weekendu przy czym w niektórych hotelach opłaty rosną już od czwartku. Tak
więc w poniedziałek za 40-60 $ można zamieszkać w naprawdę luksusowych
warunkach, podczas gdy za te same pieniądze w sobotę co najwyżej pójść do
wesołego miasteczka. Na szczęście jechaliśmy właśnie w poniedziałek i zarówno
wynegocjowana cena hotelu jak i ruch na drodze nie przyprawiały nas o zawroty
głowy….
Wreszcie wyjechaliśmy na pustynię. Jej szaro-brązowa, monotonna barwa nie
zapowiadała tych wszystkich kolorów piasku i skał jakie jeszcze przyszło nam
widzieć w Nevadzie i Arizonie. Usypiała. Z lewej i z prawej mijały nas
gigantyczne, szesnastokołowe ciężarówki, jakich trudno szukać w Europie i jakie
do tej pory znałem tylko z filmów. W 40 stopniowym upale, lśniące chromem
lusterka, zderzaki, rury wydechowe i wypolerowane do żywego żelaza cysterny
lśniły białym blaskiem. Oślepiały jak światła Vegas do którego mieliśmy jeszcze
wiele, wiele mil…

cd nastąpi. Mam nadzieję ;-D

Viva Las Vegas!

[zerozeroseven]

Las Vegas znalazło się dwukrotnie na trasie mojej podróży przez południowe
stany USA. Za pierwszym razem za namową żony, drugim razem już sam chciałem tam
koniecznie pojechać. Włóczyliśmy się wtedy z żoną wypożyczonym w San Francisco
suzuki z zamiarem objechania najciekawszych miejsc i miast Południa. Dużo tego
było co niemiara i naprawdę toczyliśmy ciężkie boje wieczorami przy planowaniu
dalszej podróży. W sumie udało nam się prawie wykonać plan, chociaż nie daruję
sobie, że w końcu uległem i nie pojechaliśmy do San Diego. (Może następnym
razem?) Kierunek na Las Vegas obraliśmy spędzając kilka dni w Los Angeles. Może
to zabrzmi dziwnie i niezgodnie z przyjętymi stereotypami, ale dla mnie wtedy
LA jawiło się jako najbardziej beznadziejne miasto jakie kiedykolwiek
widziałem. Napisałem „miasto”? Zapomnijcie. To nie jest miasto. To ciągnące się
dziesiątkami kilometrów przedmieścia domków poprzecinane we wszystkich
możliwych kierunkach autostradami. Wyobrażacie sobie powierzchnię równą byłemu
województwu warszawskiemu pełną nudy i kurzu? To właśnie L.A. Miasto Aniołów
niby. Pamiętam jak pewnego dnia wybraliśmy się na przejażdżkę słynnym
Mulholland Drive. Dziiiz. Kilkadziesiąt kilometrów pagórków zwanych Beverly. Z
poboczami porośniętymi gęstymi krzaczorami. Chodnika brak. Wille słynnych
postaci świata filmu pochowane gdzieś tak, że ich zupełnie nie widać. A na
jednej z wyleniałych od słońca gór jakiś kretyn postawił zardzewiałe
rusztowania z 10 metrowym napisem „Hollywood”. Żenada jakaś. Po prostu płakać
się chciało, zwłaszcza, że żadnego baru ani nawet stacji benzynowej w promieniu
50 mil nie było. Po całodziennej wycieczce mieliśmy dosyć LA chyba do końca
życia. Wieczorem pojechaliśmy jeszcze na Bulwar Zachodzącego Słońca, ale nie
chciało nam się patrzeć na zachodzące słońce tylko myśleliśmy o tym żeby
znaleźć coś do zjedzenia. W końcu trafiliśmy na jakąś nędzną pizzerię…. Aha
któregoś dnia oglądaliśmy też te odciśnięte ręce i nogi aktorów w betonie.
Naprawdę szkoda czasu, chyba że ktoś jest fanem czarno-białych filmów. Tylko
nieliczni współcześni aktorzy są tam odciśnięci. Kręciły się tam wprawdzie
tłumy podekscytowanych turystów, ale mam wrażenie, że ekscytowali się na siłę.
W sumie najlepiej wspominam wizytę w Universal Studios. Gwoli wyjaśnienia.
Każda licząca się wytwórnia filmowa ma w LA własny park rozrywki. Taki
Disneyland tyle że filmowy. Wycieczka do takiego parku nie jest tania (bilet
ok. 50 $ na głowę) ale moim zdaniem warto raz się wybrać jak ktoś nie był. W
studiach Universalu można np. obejrzeć sobie z bliska oryginalny kultowy
samochód (ha!, mam w nim zdjęcie) z kultowego filmu Back to the Future równie
kultowego Zemeckisa, posłuchać sobie koncertu Blues Brothers na żywo (prawie
jak prawdziwi), przytulić się do świnki Bebe razem z ET, przeżyć przygodę w
Parku Jurajskim, stoczyć pojedynek z Mumią zobaczyć jak się robi efekty
specjalne i wziąć udział w ich robieniu i wiele, wiele innych rzeczy. Wszystko
w cenie wejściówki. Tylko jedzenie kosztuje i to dużo dlatego warto wziąć ze
sobą wałówkę. Jest tam też pełno sklepów z hollywoodzką szmirą ale czasem coś
fajnego można wypatrzyć np. piękny kowbojski kapelusz jakby żywcem wyjęty
z „Jak zdobywano Dziki Zachód”. Dynamit po prostu! Tak więc jeśli ktoś się nie
wstydzi zbytnio siedzącego w nim dziecka może się tam naprawdę dobrze zabawić.
Niestety reszta LA jest tak beznadziejnie bezpłciowa, że przytłacza nawet
największe atrakcje. Uciekaliśmy stamtąd z ulgą. Kierunek - jak już napisałem -
Las Vegas!

Hmm. i to by było na tyle. Znów się rozpisałem nie na temat i było o LA zamiast
o Vegas.
Na razie! Reszta opowiadania mam nadzieję za jakiś czas, jak mi wena przyjdzie.

No to w koncu...

[cat_s]

... jak to jest z tym amerykanskim piwem? ;-)

Bo ja syszaem niejednokrotnie i to wrecz z ust autorytetow tego watku, ze piwo
amerykanskie to jakies takie nieciekawe jest a jego jedyna zaleta - to taka, ze
w dzbankach sprzedaja ;-)

A tu prosze - szok!
"Jeden z amerykańskich browarów rozpoczął produkcję najmocniejszego piwa na
świecie. Nowy trunek zawierający 25 proc. alkoholu jest sześć razy mocniejszy
niż zwykłe piwo i dwukrotnie mocniejszy, niż wino. Browar Boston Beer Company
wyprodukował limitowaną edycję 8 tysięcy specjalnych miedzianych czajniczków z
oryginalnym napojem w cenie około 115 dolarów za sztukę."
www.ciekawostki.up.pl/

No z jednej strony sie nie zdziwilem, bo pamietam z pewnego filmu, ze "w
Ameryce wszystko jest najwieksze" ;-)
No ale zeby piwo niewinne do 25 procent tuningowac??

Coz... wiem Sofanesie, ze cena jest zaporowa, a i 8.000 czajniczkow piwnych to
smieszna ilosc jak na cale Stany... to sie chyba i na specjal ten nie zalapales?

Swoja droga, ciekawe, w jaki sposob sprytni Amerykanie takiego potwora
wyprodukowali?
Bo na przyklad drozdze winne to chyba jakis pulap stezenia alkoholu osiagaja,
po czym same siebie tym stezeniem 'sie zalatwiaja'; stad winopochodne trunki
mocniejszego kalibru specjalnej obrobki destylacyjnej wymagaja.
A z piwem tak mocnym jak jest? Tez sie slabsze frakcje destyluje? ;-)
Czy moze prosciej - okreslone stezenia 'uszlachetnia sie' metoda mniej subtelna
za to skuteczniejsza - spirytus dolewajac?

Pozdrawiam Sofanesie i do wszczecia piwnego sledztwa zachecam:-)
cat_s

[zwierz.alpuhary]

biorąc pod uwagę, że wino ma jakieś 8 do 14 procent, ja bym takie piwo nazwał
raczej "nalewką piwną" albo "chmielówką"

[zerozeroseven]

> ... jak to jest z tym amerykanskim piwem? ;-)
> Bo ja syszaem niejednokrotnie i to wrecz z ust autorytetow tego watku, ze
> piwo
> amerykanskie to jakies takie nieciekawe jest a jego jedyna zaleta - to taka,
> ze

W USA z piwem jest tak samo jak u nas. W supermarketach królują standardowe
marki. Najtańsze i najpowszechniejsze to Budweisser, Lite, Miller, Lowerbrau. W
miarę najszlachetniejszy jest Lowerbrau, reszta to okropne sikacze w rodzaju,
powiedzmy naszej Tatry. Oprócz piw krajowych dostępne są oczywiście importowane
począwszy od japońskich a skończywszy na polskich. W rozsądnych cenach jest np.
taki Heineken czy Stella Artois więc specjalnie nie buszowałem po innych
markach.
Inaczej sytuacja wygląda w pubach. Niektóre mają własne mini warzelnie a
niektóre podają piwo z nieco większych lokalnych browarów - np w Kaliforni za
taki ekstra lokalny browar uchodzi Sierra Nevada z Chico ja piłem tylko Pale
Ale, nawet dobry - jakośc piwa jest wtedy trochę lepsza, chociaż nie opuszczało
mnie wrażenie, że piwo jest zawsze nieco rozwodnione. Nie badałem tego zbytnio,
ale może jest tak samo jak w Londynie, czyli istnieje limit mocy piwa jakie
może być podawane w pubie (może Sofanes będzie wiedział?).

>Czy moze prosciej - okreslone stezenia 'uszlachetnia sie' metoda mniej subtelna
> za to skuteczniejsza - spirytus dolewajac?

Stawiałbym na to drugie. W przypadku klasycznych piw proces fermentacji jest
przerywany bardzo szybko, a ostateczna moc zależy od stężenia ekstraktu i
wynosi max 6-7%. Wszelkie piwa o wyższej zawartości alkoholu to moim zdananiem
mieszanki ze spirytusem. Ale może się mylę.

[zwierz.alpuhary]

konsumowałem wszystkie z tych okropnych sikaczy (może z wyjątkiem Lite'a, choć
nie pamiętam) i protestuję przeciwko stawianiu ich w jednym rzędzie z Tatrą,
która to jednak stoi od nich o klasę wyżej

[zerozeroseven]

Z piw Heineken, Żywiec, Warka Jasne Pełne, Strong, Tatra, Królewskie, Brackie,
Leżajsk, Freeq - produkowanych przez grupę Żywiec - tylko Żywiec i Heineken w
miarę ujdą IMHO. Reszta jest taka sobie. Ale chyba faktycznie masz rację i
stoją wyżej od amerykańskich.

[OT] obcy kapitał

[zerozeroseven]

Zupełnie nie na temat ale tak mi się jakoś skojarzyło jak uświadomiłem sobie,
że od co trzeciego piwa wypijanego w naszym kraju firma Heineken ma swoją
działkę. Otóż, czy zwróciliście uwagę na to kto jest producentem zwykłej wody
mineralnej którą pijecie? Niedawno uparłem się, że kupię wodę, która jest
produkowana przez rdzennie polskiego producenta i co? Okazało się, że wodę w
naszym kraju sprzedaje albo coca-cola, albo pepsi albo nestle albo inny cudak.
Nawet poczciwą Mazowszankę wykupili. Po długich poszukiwaniach znalazłem raptem
dwie, które chyba są "nasze": Wodę Maksymiliana i Jurajską. Do czego to doszło?

[zwierz.alpuhary]

ja piję Kroplę Beskidu najczęściej (Multivita vel Coca-Cola) ale w takich małych
a w dużych to jakieś żywieckie kryształy firmy Kent-Pol i inne takie i one są
przeważnie polskie. Polskich wód jest jednak sporo, tylko czasem nie zwraca się
na nie uwagi.

[zerozeroseven]

> Polskich wód jest jednak sporo, tylko czasem nie zwraca się
> na nie uwagi.

W większych sklepach typu TESCO, "Twoje", niepodzielnie królują "niepolskie"
takie jak właśnie Kropla.., Żywiec, Nałęczowianka, Mazowszanka itp.
W mniejszych można czasem wyszperać coś innego.

niesmiałe pytanie

[cat_s]

Witam,
Sofanesie, z pewnym skrępowaniem poniższe pytanie zadaję, by - Boże broń -
hieną żądną sensacji sie nie okazać.
Ale niepokoi mnie i ciekawi (niestety) sytuacja pohuraganowa w wiadomych Ci
niewątpliwie okolicach Stanów...
Oczywiscie, oficjalne wiadomości i informacje czytuję w miare regularnie.
Ale ciekaw jestem, jak cała sytuacja z punktu widzenia 'tuziemca' wygląda, z
jakimi nastrojami i komentarzami na codzień być może masz do czynienia?

Przyznam, że kwestia interesuje mnie również w pewnym sensie zawodowo, gdyż
czasami meandry mojej pracy wiodą mnie w okolice naszej rodzimej 'powodzi
stulecia'. Bazuję na kilku skąpych a mało profesjonalnych tekstach i
komentarzach, które opisują, jak to dzielny rząd polski z ówczesnym ministrem a
obecnym Kandydatem sobie z powodziowymi problemami radzili - i chciałbym mieć
jakiś pogląd, jak w analogicznej sytuacji radzą sobie (z punktu widzenia
Amerykanina) tamtejsze władze i przede wszystkim - ludzie kataklizmem dotknięci.

Ale jeśli uznasz, że czas jest jeszcze zbyt wczesny, by na tak bolesne tematy
rozprawiać - potraktuj oczywiście moją prosbę jako niebyłą...

Pozdrawiam
cat_s

[sofanes]

...ach, cat_sie, wprowadzasz mnie absolutnie w stan przygenbienia i permamentne
poczucie winy (nie, zartuje, nie przejmuj sie..;) z tegoz to powodu, iz
poruszasz bardzo ciekawe tematy na ktore z pewnoscia odpowiem, ale czas moj w
ostatnim czasie (:)) to sie chyba nazywa pleonazm...) bardzo jest
limitowany...ale w koncu bede mial luzniej i sie porzadnie rozpisze...bo na
razie ledwo nadazam posty czytac...co do piwa, sledztwo wdrazam (jutro jade do
St. Louis, czyli siedziby browaru warzacego Budweisera, fuj) a mam takze
koneksje do Bostonu (pewne panie w nauce pracujace, znajome ze wspolnego
przybytku naukowego z Warszawy tam siedza, trza mi bedzie o te czajniczki
podpytac...).
Co do Katriny, to jej resztki przedwczoraj byly u mnie, w postaci wielkiego
lania z nieba nieprzerwanie przez 12 godzin...ale jesli chodzi o komentarze
amerykanskie, to ciekawe, ale te same newsy ida prawie o tym samym czasie w
polskich serwisach i tutaj, ot, globalna wioska...
Pozdrawiam i obiecuje poprawe...

ale mam czytania - okrutnie się, cieszę :-)

[kubek]

Jeszcze nie przeczytałem wszystkiego,

[kubek]

ale czy nie jesteś gdzieś w Duk'u or NIEHS

[sofanes]

> ale czy nie jesteś gdzieś w Duk'u or NIEHS

No wlasnie widze, zes nie doczytala ;)) Nie, aktualnie nie przebywam w NC, bo
spedzilem tam tylko 3 miesiace pare lat temu, w studenckich czasach...a teraz
jestem bardziej na polnoc, w krainie kukurydzy :) (Podpowiem, ze nie jest to
Perdue, ale ich najwiekszy lokalny rywal)...

[sofanes]

Znaczy sie, przeczytales, a nie "przeczytalas"...ale to wasze forum takie
sfeminizowane, ze sie pomylic mozna...:)

[zwierz.alpuhary]

a propos wód to producent takiej sobie wody Aqua Grin wpadł na świetny pomysł z
dnem butli, które jest dość mocno "elastyczne" i takie jakieś giętkie. Nie wiem
z czego to wynika, ale butlę wody można ustawiać w różnych ciekawych
konfiguracjach,np. z przechyłem jak krzywa wieża w Pizie, tak jakby to była
5-litrowa torebka a nie butla z wodą:-)

Katrina, a niech ja szlag...

[sofanes]

Tym razem nie bedzie retrospektywy i napisze pare slow o wlasnych
spostrzezniach o najnowszych, katastrofalnych wydarzeniach...
Nie jest co prawda do konca tak, jak Cat_s pisze, ze bedac na terenie USA
wiecej moge dowiedziec sie o tym, co dzieje sie w Nowym O., czy tez, ze przez
swoja obecnosc tutaj zyskuje jakis niezwykle oryginalny punkt obserwacyjny; ale
z drugiej strony - mam mozliwosc porozumienia sie z miejscowymi amerykanami i
pozniania ich reakcji na doniesienia z miasta, ktorego najslynniejsza ulice i
ksiezyc nad nia opiewal Sting...ulica, byc moze, uniknie zniszczenia, bo
polozona jest powyzej poziomu jeziora i rzeki, ale wiekszosc historycznej
dzielnicy pewnie diabli wezma.
Zeby reporterskim obowiazkom stalo sie zadosc, specjalnie wypytalem kolezanke i
kolege z pracy, co sadza o tym, co sie dzieje w N.O. i jak oceniaja dzialania
wladz...ich konkluzje w pelni pokrywaja sie z moimi odczuciami, tak wiec
specjalnych roznic w "odczuwaniu" katastrofy nie odnotowalem.
Ujmujac rzecz krotko: rzad federalny, do spolki z lokalnym, kompletnie s...li
sprawe.
Juz mozna zaobserwowac poczatki zrzucania winy jednych na drugich, a u ludzi
ogladajacyh CNN czy sluchajacyh doniesien w radiu narasta niedowierzanie i
gniew.
Trudno zrozumiec, jak to mozliwe, ze poza deklaracjami typu „nie oddamy ani
guzika”, kompletnie nie liczono sie z mozliwoscia, ze sprawy pojda w zlym
kierunku ?
Jak to jest, ze huragan prawie ominal miasto, a katastrofa i tak przybiera
gigantyczne rozmiary ? Dlaczego nie bylo zadnego „Planu B”, na wypadek
najgorszego scenariusza ?
Poczatkowo, wszystko wygladalo, wybaczcie mi to okreslenie, „jak zawsze” w
przypadku katastrof, czy moze „katastrof” w cudzyslowie, np. wtedy jak w
polowie Stanow wysiadl prad.
Czyli – zagrzewajace do boju przemowienia oficjeli, breaking news we wszystkich
programach informacyjnych, z obowiazkowa flaga w kazdym ujeciu, peanami na
rzecz zwyklych amerykanow, bohaterskich i dzielnie znoszacych niedogodnosci.
Przed nadejsciem Katriny bylo kropka w kropke to samo – wypowiedzi ekspertow,
pietnascie kolorowych obrazow z radaru Dopplera pokazujacych nadchodzacy
huragan, reporterzy w deszczowych kurtkach raportujacy z pierwszej linii frontu.
Powiedzialbym, ze tuz po nadejsciu Katriny wyczuwalo sie wrecz pewna nutke
zawodu w programach informacyjnych – jak to, oslabla ze stopnia 5 do 3 ?
Przeszla bokiem nad Nowym Orleanem ? Juz po sprawie ?
Niestety, wkrotce okazalo sie, ze jeszcze nie jest po sprawie. Gorzej, z kazda
godzina robi sie coraz bardziej tragicznie.
Brakuje policji i gwardii narodowej. Jesli sie nie myle, koordynacja miedzy
sluzbami tez nie jest taka, jaka powinna byc w kraju bedacym „pierwsza
technologiczna potega na swiecie”.
Ci, ktorzy sa, sa rozpaczliwie niewyposazeni. Mowiono o mozliwej powodzi, ale
chyba niewielu naprawde w nia wierzylo. Dlaczego, skoro wszystko wskazywalo na
to, ze ona nastapi ? Srodki Strazy Przybrzeznej i Gwardii Narodowej sa zupelnie
nieadekwatne do skali katastrofy – jest tylko kilka smiglowcow i ekip zdolnych
ratowac ludzi z powietrza, a tysiace oczekujacych.
Nie ma przygotowanych srodkow ewakuacji dla wielu szpitali i centrow, w ktorych
ludzie mieli przeczekac huragan.
Niewyobrazalne, ale prawdziwe – po dwoch dniach zaczyna brakowac zapasow
jedzenia i wody, nawet dla ratownikow !
Prawo stanu wyjatkowego pozwala im uzywac praktycznie wszystkich dosptepnych
srodkow, w tym prywatnych, ale sluzby, ktore musza sie troszczyc o wlasna
aprowizacje to sluzby dzialajace mniej efektywnie niz pozbawione takich
obowiazkow.
Oczywiscie, nikt nie umrze z glodu, ale logistyka szwankuje.
Ulice opanowane sa przez hordy z bronia, od paru dni kroluje prawo piesci,
policja, z tego co mi sie wydaje na podstawie doniesien, w wiekszosci nie jest
zupelnie przygotowana do warunkow prawie wojennych, nie ma, przynajmniej z
poczatku, oddzialow doswiadczonych w kontrolowaniu tlumow czy jednostek
potrafiacych zabezpieczyc rejon, np. ewakuacji...
Sporo mozna wyczytac miedzy wierszami – ewakuacja szpitala jest wstrzymana
przez wiele godzin, bo jakis szalaniec zaczal ich ostrzeliwac ? Na milosc
boska, wytrenowany oddzial wojska czy policji potrafi chyba poradzic sobie z
jednym paranoikiem ? Przeciez to nie Bagdad czy Kabul i nie jakis przemyslny
atak partyzantow !
Podsumowujac – ktos bedzie musial odpowiedziec na pare niewygodnych
pytan...takich jak:

- skoro powodz byla prawie pewna (CNN podawal jakies 30 godzin przed nadejsciem
huraganu, ze jest to prawie pewne jak w banku, a sluzby nie wiedziely jeszcze
wczesniej?), dlaczego wladze traktowaly ja jako malo prawdopodobna
ewentualnosc ?
Zakladano, ze powieje troche, wyleje troszeczke, a potem wszyscy wroca w
punktow zbiorczo-ewakuacyjnych do domkow ? No chyba tak, skoro nie bylo
wystarczajacych zapasow dla ewakuowanych, awaryjnych zrodel pradu dla
podtrzymania chociaz klimatyzacji i higieny w tych lokacjach, a przede
wszystkim srodkow transportu i planu ewakuacji „punktow” gdzies poza
miasto...po 48 godzinach wszystko sie zaczelo konczyc, a dzialania wladz mialy
znamiona rozpaczliwej prowizorki...

- gdzie byly plany awaryjnego wprowadzenia do akcji dodatkowych, rezerwowych
jednostek policji, Gwardii narodowej i wojska ? Ktos bardzo sie pomylil w
okreslaniu potencjalnie potrzebnych sil, i potencjalnej rezerwy – naprawde
powazne sily posilkowe dotra do Nowego Orleanu prawie tydzien od katastrofy !!!

- jakich to analitykow zatrudniaja wladze Luizjany i federalne, skoro nikt nie
wpadl na to, ze bron ze sklepow trafi na ulice ? Jak to mozliwe, zeby wladze w
miescie na pare dni przejely gangi ? Rozumiem, ze skala katastrofy przekroczyla
oczekiwania (a nie powinna), ale wyslanie pare grup bojowych do ewakuacji broni
ze sklepow nie zajeloby chyba az tyle czasu i srodkow ? Nie mowie, ze to jedyna
przyczyna wzrostu przestepczosci, ale zdaje sie, dosc powazna, skoro w koncu
wyslano zolnierzy i policje, by zabraly ze sklepow amunicje...szkoda tylko, ze
na dlugie godziny wstrzymano wszelkie ewakuacje i ratowanie ludzi z zatopionych
terenow, bo w miescie praktycznie wywiazala sie wojna...nie wierze, ze nie
byloby mozliwe utrzymanie przestepcow w ryzach na tyle, by nie przeszkadzali w
ratowaniu ludzi, jesli ktos przewidzialby, ze moze byc konieczne wprowadzenie
do akcji zolnierzy, a nie posterunkowych...to zakrawa na zart, ale dopiero
wczoraj i (a przez najblizsze ma dotrzec ich wiecej) sprowadzono pierwsze
przeszkolone jednostki, potrafiace dzialac w warunkach miejskich, w tym swiezo
przerzuconych zolnierzy z Iraku.

Mysle, ze gniew spoleczenstwa obserwujacego, co sie dzieje w N. O., te
odpowedzi wymusi...wiele osob w miescie zginelo i ginie caly czas, poniewaz
ktos „scewed up”.
Tyle tylko, ze znalezienie winnych nikomu zycia nie przywroci.

[cat_s]

Ach, Sofanesie,
Czasami jest tak, że nadmiar czegoś bywa równie bolesny, jak deficyt czegoś
innego.
Muszę wyznać, że w Twoim przypadku nie może być mowy o przypadku pierwszym. Na
myśli mam fakt cokolwiek oczywisty, że zaniedbujesz nieco pewne forum
regionalne, którego namiary mam nadzieję nie zostały wykasowane nieodwołalnie z
Twojego komputera...

Mówiąc wprost - dopominam się nieco o ciąg dalszy Twoich ewentualnych dalszych
obserwacji poczynionych w poprzednim poście. Ale jeśli z jakiegoś powodu temat
uznałeś za wyczerpany, dopraszam się przynajmniej o jakiś znak, że żyjesz i do
internetu czasami zaglądasz... ;-)
Gdybyś, Sofanesie, z innego miejsca klikał, w milczeniu Twoim upatrywałbym jak
najbardziej przyczyn zewnętrznych, bo jak wiadomo w niektórych częściach globu
internet bywa kapryśny... Ale przebywasz raczej w jednym z
bardziej 'zinternetowanych' rejonów świata, więc milczenie Twoje tłumaczę sobie
Twoim wyjątkowym zapracowaniem.
Co oczywiście całkowicie Cię tłumaczy - ale miej świadomość, żeś 'Jankeskimi
Zaułkami' rzesze wiernych czytelników sobie 'wyrobił' - tak i teraz
odpowiedzialność moralną za nich ponosisz. Tak i pisz - zaklinam - dalej,
ewentualną skąpość komentarzy niechęcią do zakłócania doskonałego toku narracji
sobie tłumacząc a nie - Boże broń - innymi jakowymiś domniemanymi przyczynami!

Toteż zapowiadam, że jako cat_s wyjątkowo uparty w dalszym ciągu codziennie na
Jankeskie Zaułki zerkam w nadziei, że łaskawie jakieś nowiny, albo chociaż
jakikolwiek znak życia z Twojej strony oceanu się objawią.

Pozdrawiam :-)
cat_s

[sofanes]

Ha, zaniedbalem ostatni zaulki, ale spiesze juz cos nowego dopisac...
Coz, juz kilka dobrych weekendow temu odwidzilem St. Louis.
Pojechalismy tam (ja i moja polowica) na weekend plus dzien, gdyz w ten
poniedzialek wyapadalo Swieto Pracy (Labor Day), co pozwolilo nam od pracy
troche odpoczac...(swoja droga, Labor Day bywa czasem przez znajomych polakow
nazywany Dniem Robala, prosze, zgadnijcie, dlaczego ?).
Do browaru Busha, niestety, nie udalo mi sie dostac...chociaz z drugiej strony,
przyznam sie szczerze, specjalnie tej mozliwosci nie sprawdzalem, priorytetowo
traktujac wycieczke rowerowa szlakiem wzdluz Missouri.
Szlak jest baaaardzo dlugi, a my zas tylko sprobowalismy przejechac nim kawalek
jednego dnia, w dodatku za glowny punkt wycieczki ustalajac wizyte w winiarni
po drodze.
No i co wlasciwie ja moglbym o szlaku napisac ? Troszke nas zawiodl (zawiodl
nas do winiarni, ale przede wszystkim zawiodl nasze oczekiwania).
Ot, prosta droga, przez pole i kawalek lasu, zas Missouri to ze szlaku bylo
widac raz, i to przez chwile. Tez mi...
Co tyczy sie alkoholi...cat_s pytal mnie o to czas jakis temu...
Kwestia nie jest az tak skomplikowana...amerykanskie piwo jest do bani, w
Polsce mozna by pewnie go uzyc jako plynu do mycia szyb, bo lepszych zastosowan
nie widze...mnie ono przypomina oranzade, i kompletnie nie wyczuwam roznic,
jesli chodzi o piwo Millers czy Budweiser, czy Milwaukee Best, czy
jakiekolwiek...
Co najwyzej roznice miedzy roznymi typami plynu.
Pisze, rzecz jasna, ogolnie, bo rodzajow piwa w supermarkecie dostatek, ale ja
koncentruje sie na „standardowym” i najbardziej popularnym malym jasnym...
Jest jednak swiatelko w tunelu – mianowicie, jest tu sporo mikrobrowarow
(Ciekawe, czy ktos jeszcze kojarzy niezapomniana Some na Foksal...?), ktorych
produkty sa calkiem przyjazne dla podniebienia...ja preferuje Pale Ale (taki
typ) i bardzo ciemy, pszeniczny Stout.
Oczywiscie, w zaleznosci od browaru, piwa te moga sie znacznie roznic – no ale
w tym wlasnie urok zwiedzania takich przybytkow...
Zupelnym nieporozumieniem (przynajmniej dla mnie) sa natomiast, oferowane
zawsze w tych mikrobrowarkach, piwa kwiatowe i owocowe – no jesli Budweiser to
plyn do mycia szyb, to te przypominaja wode po goleniu „Wars”...
Tyle na razie na temat piwa.
Drugim alkoholem, ktoremu poswiecam sporo uwagi (hmm, ciekawe okreslenie mi sie
sformulowalo...), to wino.
Smakosze ulubionego trunku Dionizosa moga sie w tym kraju poczuc dopieszczeni.
Pierwsze, i najwazniejsze – wina sa tu tansze, i to czesto sporo bardziej, niz
w Polsce.
(Dla bardziej zainteresowanych: np. apelacje St. Emilion, czy Pomerol kosztuja
zwykle kolo 20 dolarow...nie mowiac juz o swietnych co niektorych winach z
Kalifornii...).
Jesli chodzi o srednia polke, to juz w ogole swietnie – dobre winko do obiadu
przestaje byc bardzo liczacym sie wydatkiem, bo jak kosztuje 6-8 dolarow, to
naprawde mozna sobie pozwolic...(ostatnio kupilem wyborne Chianti za 8 dolarow,
z domu Ruffino...).
Uwazam, ze tutaj stosunek jakosc do ceny, jesli chodzi o wina, jest naprawde
uczciwy.
Konczac juz temat, i nawiazujac do opisow mikrobrowarow, to kolejnym jasnym
punktem sa winiarnie – jest ich calkiem sporo, np. kolo miasteczka w ktorym
mieszkam, dwie. Wina moze nie gwarantuja nieslychanych i odlotowych przezyc
smakowych, ale prawie zawsze mozna cos przyzwoitego znalezc – a mozna swobodnie
szukac, testowanie jest za darmo...
Kazda taka winiarnia z reguly oferuje tez sklep z serkami, owocami czy
krakersami (a ceny wcale nie sa takie zdziercze), oraz obszerne pole, czesto z
jeziorkiem, gdzie zaopatrzywszy sie w poprawiajace humor wiktualy, zalec mozna
w rozkosznym nierobstwie pod niebem, po ktorym z wolna plyna biale
chmurki...ach, rozrzewnilem sie, ale tak wlasnie spedzalismy czas z zona i
znajomymi na wiosne, a teraz moze juz czas sprobowac jesiennych odwiedzin...?
Chyba juz wiem, jak spedzimy przyszly weekend...ohohoho, a wlasnie dotarla do
nas wiadomosc, ze zona moja najzdolniejsza dostala nagrode Prezesa Rady
Ministrow za doktorat...o hoho, to bedzie okazja poswietowac...

Gratulacje dla żony !!!

[kubek]

[sofanes]

...a dziekuje, dziekuje w jej imieniu...i w swoim rowniez...

[sofanes]

Ha, kurz pokryl Jankeskie na dwa palce, czas napisac chocby trzy slowa...

Halloween za oknem i wszedzie, gdzie sie spojrzy, wisza jakies kosciotrupy i
inne nietoperze.
Musze przyznac, ze zadne z amerykanskich swiat, ani zadna z tradycji, nie sa mi
tak obce, jak wlasnie Halloween.
Jednak pamietanie o zmarlych i chwila zadumy, czy jesienny spacer po cmentarzu
to zupelnie co innego, niz glupkowate trick or treat, i choc inne zwyczaje czy
swieta wypada szanowac i respektowac, to jednak leciutkie rozdraznienie
odczuwam, kiedy w telewizji leca jedynie filmy grozy, kazdy sklep obwieszony
jest dyniami, w ogrodkach domow pozakopywane sa kosciotrupy z plastyku, zas o
zmarlych w tym calym cyrku zdaje sie nie pamietac chyba nikt.
Pare dni temu przeczytalem informacje, ze gdzies w kraju jakiemus mlodzianowi
znudzilo sie zycie i postanowil je zakonczyc wieszajac sie w miejscu publicznym.
Coz, jak zaplanowal, tak zrobil, po czym spedzil wiszac czas jakis, raczej
dluzszy, niz mozna bylo sie spodziewac, gdyz zostal uznany za jedna ze
stosownych dekoracji...
Oprocz tego, rowniez gdzies wyczytalem (jakos tak zrodel nie cytuje, ale to nie
praca naukowa, a nie pomne jakos...), ze Halloween to drugie po Bozym
Narodzeniu swieto generujace w sklepach najwiekszy obrot.
Jesli zas chodzi o swieta Bozego Narodzenia, to pierwsze sklepy zaczynaja juz
przygotowywac dekoracje, zas w tv pojawily sie pierwsze reklamy ("juz teraz
zarezerwuj rejs na Karaiby i gdzies tam w te swieta").
Rozumiem, ze reklama dzwignia handlu, nie widze nic zlego w oddzieleniu
aspektow religijnych od handlowych (kazdy w koncu moze wierzyc albo nie, a
wszechobecna komercja akurat nie powinna wplywac na jego podejscie), ale to, co
tu sie dzieje, to juz lekkie przegiecie...
Jak pomysle, ze jeszcze niedlugo Swieto Dziekczynienia, i wszedzie pojawia sie
poprzebierane indyki, to, wybaczcie to okreslenie, wymiekam.

Hmm, jakis taki ponury wyszedl ten odcinek Jankeskich...obiecuje, ze nastepny
bedzie o czyms pozytywnym...

O integracji i imigracji...

[sofanes]

Nastepny odcinek mial przedstawiac bardziej optymistyczny obraz Ameryki...no to
sprobuje...
Dopiero co na forum odbywala sie ciekawa dyskusja na temat integracji
imigrantow; zainspirowalo mnie to do podzielenia sie swoimi spostrzezeniami w
tej kwestii.
Jak pokazuja ostatnie (ale i nie tylko ostatnie, to stary problem) wydarzenia
we Francji, francuski model nie do konca sie sprawdza.
Ktorys z forumowiczow napisal madrze, ze jestemy w tej komfortowej sytuacji
(jako kraj), ze w wielu kwestiach mozemy uczyc sie na bledach innych.
Przywyklismy np. smiac sie z "glupich" amerykanskich zwyczajow wieszania
wszedzie dookola flag, przylepiania ich do zderzakow samochodow, odgrywania
hymnu przed kazdymi praktycznie rozgrywkami (chociazby miedzyszkolnym meczu
siatkowki) sportowymi.
Zdziwienie (w najlepszym razie) budzi obsesyjne umieszczanie w umowach o
prace czy roznych wewnetrznych regulaminach setek "anty-przesladowczych"
punktow, majacych chronic murzynow, mniejszosci seksualne, etc.etc.
Jednoczesnie kazdy, kto spedzi tu wiecej niz ze dwa miesiace, zauwaza calkiem
sporo istniejacej i dobrze sie majacej hipokryzji - coz, dulszczyzna jest,
rzeklbym, internacjonalna.
Smiechem okresla sie "amerykanski mit" - czyli mozliwosc dojscia od zera do
milionera; ponoc te czasy juz minely; czy jednak na pewno ?
Czy aby mieszczanska Francja, ktora "dala Swiatu prawa czlowieka", nie zyje
zludzeniami, podobnie jak Niemcy, probujac przedstawiac Ameryke jako kraj
machajacych szabelka kowbojow ?
Ameryka narodzila sie jako kraj imigrantow, ktorzy chcac- nie chcac musieli
uczyc sie poszanowania innosci, tolerancji, wypracowania praw, ktore w
praktyce, nie tylko w teorii, wyrownywaly by szanse obywateli roznego
pochodzenia.
To, co nas nas tak smieszy, czyli opisana powyzej flagomania i obsesja na
punkcie hymnu to jedne z najprostszych sposobow na podkreslenie tego, co
obywateli tego kraju laczy - chocby i bylo tego malo.

Jak zwykle w niedziele poszedlem sobie z zona do Starbucka na kawe; jest on
umiejscowiony w duzej ksiegarni i mozna sobie poczytac troszke saczac kawke.
Wpadl mi w rece ostatni numer „Economista” - i tam zawarta byla bardzo
ciekawa analiza ostatnich zamieszek we Francji i problemu imigracji,
powiedzmy, „po calosci”.
Konkluzje i niektore spostrzezenia dosyc mnie zaskoczyly – podsumowac je mozna
mniej wiecej w ten sposob: tak naprawde wcale nie najwazniejszy jest „model”
integracji przyjety w danym kraju, a raczej...praca i samochod.
Tak wlasnie; praca i samochod.
Juz uzasadniam, bo przyznaje, argumentacja mnie przekonala, ze tak jest w
istocie.
Otoz, ten nieszczesny „model” integracji bardzo rozni sie w roznych krajach –
np. we Francji dosyc latwo uzyskac jest obywtaelstwo; zupelnie inaczej, niz w
Niemczech, gdzie jest to bardzo trudno, posrednio jest w USA.
Modelem „wspoilstniejacych” kultur ciesza sie w Holandii.
I co ? I nic, we wszystkich tych krajach problemy z imigrantami byly, sa, i
prawdopodobnie beda.
Podalem przyklad obywatelstwa, ale np. pomoc socjalna, sport, etc. tez roznie
rozwiazane sa w roznych krajach.
Zaden z tych modeli, jak widac, nie gwarantuje jednak sukcesu.
W USA, kraju naturalnie zainteresowanym badaniami naukowym imigracji prowadzi
sie np. bardzo wiele statystyk, ktorych nie prowadzi sie w Europie.
Nie wnikajac juz w szczegoly, jest jedna rzecz, ktora znaczaco rozni imigrantow
w USA i tych w Europie – w USA duzo rzadszym zjawiskiem jest wielopokoleniowe
dziedziczenie biedy i zamykanie sie w naturalnych gettach (co nie znaczy, ze
getta takie nie istnieja).
Poza tym znacznie popularniejsze jest tzw. mieszanie sie imigrantow – duzo
wiekszy odsetek imigrantow ucieka z gett w malzenstwa mieszane.
Amerykanie nawet odnalezli czynnik (bardzo wysoka korelacja), ktory sprawia, ze
imigranci chetniej sie integruja – jest nim wlasnie...wlasny dom i samochod.
W USA istnieje system tanich kredytow dla imigrantow, i efektem tego jest fakt,
ze ponad 50 % imigrantow ma swoj dom.
Dla kontrastu – wiekszosc francuskich blokowisk nalezy do panstwa.
Wnioski wynikajace z tych badan, niestety, nie sa budujace – najwazniejsze
czynniki sprzyjajace integracji imigrantow to mozliwosc znalezienia pracy i
szanse na wlasny dom.
Kraje „solidarne” i z duza strefa socjalna sa paradoksalnie najtrudniejszymi
dla integracji – zwykle panuje w nich wyzsze bezrobocie, ze szczegolnie wysokim
bezrobociem wsrod mlodziezy (we Francji jest ono jedno z najwyzszych w Europie,
i choc trudno w to uwierzyc, chyba nawet wyzsze niz w Polsce – dane Eurostatu).
Do opisanych wyzej czynnikow trzeba dodac wazna uwage – szczegolnie trudno
przebiega integracja muzulmanow (bardzo niechetnie wchodza w malzenstwa
mieszane), ze wzgledow raczej oczywistych – i nie jest to zadny rasizm; tylko
fakt raczej zrozumialy.
Czyli, podsumowujac – dobrze przemyslany model integracji to wazna rzecz, ale
niskie bezrobocie i prezna gospodarka sa od niego wazniejsze.
Miejmy nadzieje, ze w naszym pieknym kraju imigranci pojawia sie masowo, kiedy
bezrobocie bedzie 4%...

[zwierz.alpuhary]

Francja jest śmieszna z powodu swojego kompleksu byłego mocarstwa, wydaje im się
że mają jeszcze coś do powiedzenia na świecie i że nawet mogą decydować, kiedy
inni mają siedzieć cicho. Chyba tylko przez grzecznośc nikt im do tej pory nie
uświadomił jak jest naprawdę, jak to się mówi "lekarz kazał przytakiwać":-)
Ten amerykański zwyczaj z flagami bardzo mi się podoba (jako jeden z niewielu) i
smutno mi, kiedy o tym myślę, patrząc na nasze sętne i nijakie Święto
Niepodległości. Generalnie myślę ze Polska i inne nowe kraje UE, jako ci
"barbarzyńcy stojący u bram Rzymu" (jak się nas czasem nazywa), powinna dać
Europie lekcję właśnie takiego amerykańsko-pragmatycznego myślenia.

flaga w Polsce

[erleusortok]

U nas do niedawna flagi wręcz nie wolno było wywieszać ot tak sobie, można było zostać ukaranym za wciągniecie flagi na maszt przed domem w dzień nie będący świętem państwowym..
polskaflaga.republika.pl/

[sofanes]

Rzeczywiscie, z ta flaga to w Polsce nienajlepiej...w ogole to mam wrazenie, ze
zostala ona zawlaszczona ostatnio przez roznych ogolonych mlodziencow podczas
marszow protestow i strajkujace zwiazki zawodowe...wtedy chyba najczesciej
mozna dostrzec barwy narodowe...

[zwierz.alpuhary]

niestety tak, to smutne dzieło poprzedniego ustroju:( Wszelka manifestacja
przywiązania do państwa była równoznaczna z serwilizmem, bo państwo nie było
nasze i tak już niestety zostało, choć dziś jest zupełnie inaczej.

[erleusortok]

Niestety. Zgadzam się co do wpływu poprzedniego ustroju. Ale mam wrażenie, że to się jednak zmienia. I że Polska przestaje być 'niemodna'.

[zwierz.alpuhary]

Rzeczywiście coś się powolutku, powolutku w tej materii zmienia, myślę że sporo
dobrego zdziałała 60 rocznica Powstania Warszawskiego, ale do tego o czym pisze
sofanes jeszcze daleka droga

How are you?

[cat_s]

Witajcie,
Dawno sobie obiecywałem, że coś do wątku dopiszę, ale jako 'niepraktykujący' ośmieszać się nie chciałem...
Ale teraz trafiła sie okazja! :-)
Na FHumorum znalazłem... pewnie znane, ale takiej okazji przecież nie zmarnuję...:-)

>... na temat "How're you".
Eutynowa odpowiedz MUSI BYC "Fine", "OK", etc. jako ze pytajacy i tak nie
slucha, albo raczej slyszy rutynowe "OK".
Teraz dowcip:
"How're you doing?"
"So bad. My wife just died"
"That's great!"<

I za to lubię Amerykanów:-)

[sofanes]

I'm fine tez, ale czekalem i czekalem, az sie ktos odezwie w Jankeskich, i
prosze - cat_s ustrzelil posta 50...
To jeszcze nie setka, czy dwie (Zloty i Srebrny Pazur przypomne nieskromnie),
ale tez planowalem autora 50 - postu uhonorowac Wirtualna Odznaka
Internacjonalistyczna, z wirtualnej miedzi.
CZUWAJ!

PS. I prosze sobie nie pomyslec, ze my tak z cat_s'em sie wzajemnie odznaczamy,
jak znam zycie, to znowu byl przypadek...

[cat_s]

>...to znowu byl przypadek...

Taaak... i myślisz zapewne, że ktokolwiek uwierzy...? ;-)
Pozdrawiam:-)

[cat_s]

Witam,
Chyba się jenkesko zanadto rozkręcam ale nie sposób nie odnotować (i o komentarze poprosić;-) ) takiej oto notki:

"Miasto oddało nazwę za TV SAT
Burmistrz Dish City Bill Merritt (z lewej) z Michaelem Neumanem, prezesem Dish Network tuż po odsłonieciu tablicy z nową nazwą miasta
Niewielkie miasteczko w Teksasie wyrzekło się swojej nazwy w zamian za darmową telewizję satelitarną. Nowa nazwa miasta brzmi Dish co oznacza talerz lub antenę satelitarną.
Dish Network to druga co do wielkości sieć telewizji satelitarnej w Stanach Zjednoczonych. Za zmianę nazwy firma udostępni wszystkim mieszkańcom miasteczka Clark bezpłatny dostęp do ponad 60. kanałów przez 10 lat oraz darmowe anteny i cyfrowe nagrywarki video. Dish Network pokryje też koszty związane ze zmianą nazwy, w tym ustawienie nowych znaków drogowych. Kontrakt gwarantuje darmową telewizję wszystkim, którzy w najbliższych 10 latach osiedlą się w Dish. Wartość darmowych usług przypadających na jedno gospodarstwo domowe wynosi 4500 dolarów.
Miasteczko Clark, a obecnie Dish, powstało 5 lat temu. Mieszka w nim 125 mieszkańców. Władze Dish liczą, że oferta darmowej telewizji satelitarnej pomoże w szybszym rozwoju miasta. Dish nie jest jedyną miejscowością w USA noszącą imię komercyjnej firmy. W Oregon istnieje już miasto Half.com, które przyjęło nazwę internetowego sklepu działającego w ramach eBay"

wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,60935,3019005.html

Oto, za co cenię (między innymi oczywiście) Amerykanów... pragmatyzm:-)

Ciekawym, Sofanesie, czy jest to precedens w USA? Czy aby i wsześniej do podobnych przypadków nie dochodziło? Dyskusja pod artykułem mówi o jeszcze przynajmniej jednym przypadku:

Gość: Daddy
> Jest tez ine miasto: "truth-or-consequences" w Arizonie, ktore zmienilo swoja
> nazwe po pewnym teleturnieju o tym tytule.

Zapewne jako 'tambylec', na sprawę więcej światła możesz rzucić... jeśliś oczywiście o czymś podobnym słyszał?:-)

I w Polsce podobne przypadki miały miejsce, może nie literalnie analogiczne: ot, chociażby casus Stalinogrodu - no, ale motywacje były tam nieco inne...

Pozdrawiam
cat_s

Beethoven

[cat_s]

Jak szaleć, to szaleć...;-)
Taką jeszcze ciekawostkę znalazłem... w pewnej sygnaturce co prawda:-)
Ale ciekawość, na ile umocowanie w rzeczywistości posiada... Zakładam, że nikłe ale kto wie? ;-)

'A lost manuscript by composer Ludwig van Beethoven has been discovered

Szanuj kota swego...

[cat_s]

... jak siebie samego - by się chciało powiedzieć;-)
Pewnie mnie Sofanes na czarnej liście spamerów umieści - ale jak tu sie powstrzymać? ;-)

"USA/ Wyrzuciła z domu koty, za karę sama ma pójść na noc do lasu

17.11.Waszyngton (PAP/dpa) - Dość nietypową karę zastosował sędzia w amerykańskim stanie Ohio wobec kobiety, która wyrzuciła z domu koty - 25-letnia Michelle Murray ma spędzić noc w lesie, samotnie, bez jedzenia, picia i światła - poinformowała w czwartek telewizja ABC

Sędziego Michaela Cicconettiego nie poruszyły tłumaczenia, że 33 małe kotki pani Murray wywiozła do lasu, ponieważ miała kłopoty z przeprowadzką i problemy osobiste. Uznał, że kobieta powinna doświadczyć na własnej skórze, co znaczy samotność w lesie

Nie jest to pierwszy niezwykły wyrok, wydany przez Cicconettiego

Pewnego mężczyznę, który przeszkadzał sąsiadom rozkręcaniem radia na cały regulator, sędzia też wysłał do lasu, aby nauczył się tam doceniać zalety ciszy

Innemu mężczyźnie, który nazwał policjanta świnią, Cicconetti kazał stać na rogu ulicy w towarzystwie prawdziwej świni."

Dobrze jej tak! Żeby kotki do lasu wywozić?! Szkoda, że tylko jedna noc jej się dostała...;-)

I sami powiedzcie - jak tu nie lubić Amerykanów? Znacie bardziej odlecianą nację?;-)

Szanowny...

[cat_s]

... acz najwyraźniej zajęty (lub rozleniwiony) Sofanesie!
Pozwolisz, że w sposób delikatny ale stanowczy poproszę Cię o dokarmienie niniejszego wątku...;-)

Aby zapłodnic Cię cokolwiek i zmotywować do większej aktywności - pozwolisz, że rzucę Ci swego rodzaju wyzwanie? ;-)

Mianowicie: otrząśnij się proszę z błogiej forumowej bezczynności i odpowiedz na jak najbardziej oczywiście niewinne pytania...

Owóż...
Jaki 'jankeski' pierwiastek łączą w sobie następujące wartości:

- 1903 / 3 -> podpowiedź: rok powstania / ilość (w sztukach);
- 12 m2 -> powierzchnia
- 1925 -> miara pojemności w wystandaryzownych jednostkach...


Hm... jeśli tak grubymi nicmi szyta prowokacja z mojej strony nie wyrwie Cię z jankeskiej bezczynności - to świadczyć to może chyba jedynie o tym, że Lola kable komputerowe załatwiła na amen...;-)

Pozdrawiam :-)
cat_s

Jak to sie stalo...?

[sofanes]

...ze ja nie czytalem ostatnich postow w Jankeskich...?
Tego nie wiem, wiecej, zagadka twa, Cat_sie, na razie pozostaje nierozwiazana,
jak zwykle ma inteligencje przeceniasz...
Ale dosc, jeszcze do niej wroce, tzn. zagadki, a nie inteligencji...a na razie
ponizej machnolem nowy rozdzialik...

Happy Holidays!!!

[sofanes]

Jakos tak niepostrzezenie zrobilo sie zimno zupelnie, spadl snieg i raptem
kilka dni do Swiat. „A jeszcze przed miesiącem, wesolo, zielen slonce...”
chcialoby sie zaspiewac.
Ale sza, czas jest przedswiateczny i spiewac cos innego niz koledy (czy raczej
pioesenki swiateczne) nie wypada.
A wlasnie, wlasnie...
Poprawnosc polityczna, swietnie; tolerancja, swietnie – ale nie mozna popadac
chyba w paranoje...?
Nowa, swiecka tradycja, ktora zyskuje niebywale na popularnosci w USA, jest
nazywanie Swiat Bozego Narodzenia - uwaga – Wakacjami [Holidays].
Rzeklbym, ze do zwolennikow LPR czy tez nawet Marka Jurka dosyc mi daleko – a
nawet do poboznego katolika - ale drazni, no normalnie mnie to drazni.
Jak to wyglada w praktyce? Ano, nikt nie zyczy sobie juz „Merry Christmas” –
ale „Happy Holidays” – co brzmi idiotycznie, nawet dla osob wyznajacych inna
religie.
To zjawisko zaczyna samo sie nakrecac – w kazdej praktycznie pracy w USA
pracuje sie z ludzmi z wszystkich mozliwych zakatkow globu, kilku ras i paru
wyznan; powoduje to, ze chrzescijanie, czy bezwyznaniowcy wychowani w tradycji
chrzescijanskiej, zeby nie wydac sie nieuprzejmymi i BOZE BRON
nietolerancyjnymi – zaczynaja w ciemno zyczyc sobie „milych wakacji” i wrecz
krepuja pytac sie o rodzine czy jak sie spedzi swieta; zreszta – lepiej
slowa „Swieta” unikac i pytac, jak sie spedzi wakacje.
Skoro tak sie dzieje na uczelni, gdzie ludzie bardziej odporni sa
na „dulszczyzne” i czesciej kieruja sie zdrowym rozsadkiem, co sie dzieje w
obszarze tzw. szeroko pojetej kultury korporacyjnej...?
Brat ojca mojej zony mieszka w Chicgao i pracuje jako dyrektor nizszego
szczebla w korporacji Searsa.
Jego opowiesci brzmia jak zmyslone anegdoty – ale sa prawdziwe, chociaz czasem
trudno w to uwierzyc.
Np. jakis czas temu kolega z ich pracy postanowil zmienic plec – coz, tak sobie
zazyczyl.
Nikt ze starych pracownikow za bardzo sie tym nie przejal, to w koncu kraj
tolerancji, facet chcial, to niech ma, kogo to obchodzi.
Ale nie ma tak prosto – kierownictwo Searsa sie przerazilo, i kazdy z tych,
ktorzy mogli by miec kontakt z nowa pracownica-starym pracownikiem, musial
odbyc szereg szkolen.
Na szkoleniach armia psychologow, doradcow d/s rownosci, itp. itd. uczyla ich,
jak sie maja zachowywac, jakich slow uzywac, jakich unikac, itp.itd.
Malo tego – odbylo sie szereg narad dyrektorow roznego szczebla, na ktorych
rozstrzygano rozwiazania roznych palacych problemow.
Np. panie wczesniej znajace delikwenta, stanowczo zaprotestowaly przeciwko
temu, by korzystal on z ich ubikacji.
Korzystanie z ustepu dla mezczyzn nie wchodzilo przeciez w gre – sens zmiany
plci tracilby sens ;-), a i Sears nie moze wszak ryzykowac procesu, gdyby facio
wpadl na taki pomysl. Znaleziono rozwiazanie salomonowe – wybudowano
kibelek „koedukacyjny”.
Do tego, jak relacjonowal Wuj, po kazdym z niekonczacych sie pilnych zebran,
kazdy z uczestnikow wychodzil spocony jak mysz i wykonczony psychicznie – przez
caly ten czas trzeba bylo BARDZO uwaznie kontrolowac co sie mowi, wlasne miny
itd., bo wszystkie te dyskusje obserwowane byly przez smutnych panow
z „Ludzkich Zasobow”, pilnie notujacych, kto tu jest tolerancyjny enough, a kto
mniej – wszak to trzeba brac tez pod uwage przy przyszlych awansach...
No ja tego sobie nie wymyslilem.

Ale wracajac do Holidays...
Nie wiem tylko zupelnie, czemu to ma sluzyc – przeciez USA jest krajem
tolerancji, choc nie mozna zapominac, ze wyroslym w jakiejs czesci z tradycji
europejskiej.
Czy nazywanie Swiat tak jak je sie nazywa, lamie zasade tolerancji...?!
Obraza kogokolwiek...?
Swieta Bozego Narodzenia, moim zdaniem, do tradycji europejskiej naleza i choc
wiele osob bedzie twierdzic, ze moga je obchodzic tylko wierzacy katolicy, z
wlasnego doswiadczenia wiem, ze sprawa czasem bywa bardziej zlozona.
Mozna krytykowac komercjalizacje swiat, zagubienie prawdziwego ducha swiat,
etc. etc.,
ale oficjalnie udawac, ze zbliza sie okazja do spotkania z rodzina, bo nadeszly
zimowe wakacje...?
Jakos nie miesci mi sie w glowie, ze to objaw tolerancji.
Dla mnie to jakies zwyrodnienie „poprawnosci politycznej” – gdybym pojechal do
kraju arabskiego, nie obchodzilbym ramadanu, ale nie nazywal go „nocnym wolnym
czasem i wyzerka” na przyklad; szabas to szabas, a nie co innego, hanuka to
hanuka, a nie „wakacje” i tak dalej, i tak dalej...
Wolnosc slowa i pogladow to fundament demokracji – czemu sami (pisze „my” w
sensie kultury zachodniej) ograniczamy wlasna wolnosc slowa...?
Nawet prezydent Bush w tym roku chcial byc bardziej swiety do papieza i wyslal
kartki swiateczne wlasnie z adnotacja „Happy Holidays” – po czym posypaly sie
na niego gromy z jego wlasnego obozu, wszak on jest konserwatysta!
Ja konserwatysta sie nie uwazam, i tym bardziej mnie to szokuje; skoro nawet
konserwatysci uwazaja, ze tak jest political correct...?!
Najbardziej smieszne w tym wszystkim jest fakt, ze swiateczne piosenki, ktore
przeciez sa wszechobecne, nie sa najwyrazniej zbyt poprawne, bo nikt tam nie
spiewa o happy holidays, tylko o Christmasie.
W TV reklamy z choinkami i Merry Christamas tez sie pojawiaja, ale sa tez dziwa
nieslychane, jak chor reklamujacy Honde, spiewajacy wlasnie o Happy Holidays i
Happy Honda Days...
No paranoja do kwadratu.
Siedze i tak sie zastanawiam – czy to mnie sie juz w glowie pomieszalo i
zaczynam byc malo tolerancyjny, czy to jednak nie ze mna cos nie tak...?

[zerozeroseven]

Mrówkowatość.
Czy wspominałem o mrówkowatości?
Amerykanie są mrówkowaci.
Mili, rozsądni, mrówkowaci goście.

PS. Stąd popularność filmów typu "Wild at Heart"
___________________________________
"Mój mózg, to mój drugi ulubiony organ" - Woody Allen

Ech...

[sofanes]

O matko, ale "machnolem"...po ostatnim ortograficznym watku trza sie wciaz
pilnowac...:-)

[cat_s]

Witam,

Kubek ostatnio w innym miejscu napisał:
> cos ostatnio sofanesa jest mało chyba do roboty
> Genetyka niszczy ludzi?

Cóż, mam nadzieję, że nie niszczy tak do końca...;-)

Sofanesie! Do roboty! Jesteś - z tego co wiem - jedynym 'oficjalnym przedstawicielem' Jankeskich na FPruszków... albo jedynym 'oficjalnym...' Pruszkowiakiem w Stanach... albo też... no, krótko mówiąc - sam widzisz - czas zajrzeć do Jankeskich Zaułków, ot co!

Pozdrawiam:-)
cat_s

Kot amerykański

[cat_s]

Witam,
O Stanach wiem niewiele. O kotach też. Ale o kotach trochę więcej...;-)
Tedy próbując połączyć oba tematy, chcę Was uświadomić, że istnieje cos takiego, jak 'Kot Amerykański'.

Wygląda tak:
strony.koty.pl/pzfkotyrasowe/amkrotko.html

Fajny, nie? ;-)

Jedna rzecz w tym kocie jest dla mnie niejasna...
Owóż, mądrzy ludzie napisali, że kot amerykański charakteryzuje się 'nosem z nieznacznym stopem'...
Na miłość boską... a co to jest ów 'stop'? Ze zdjęcia miarkuję, że chodzić może o jakieś przebarwienie sierści ale powiem szczerze, że pierwszy raz z tym pojęciem się spotykam... a może chodzi o jakiś 'amerykański' kształt nosa? ;-)

Pozdrawiam
cat_s

[sqh]

Google mówią, że ów koci "stop" to "charakterystyczne zagłębienie u nasady
nosa".

[sofanes]

Ech...zyje, zyje, ale ledwo, jakies okropne katarzysko mnie dopadlo, a jeszcze
do tego (jakzeby inaczej) akurat nawal pracy, polaczenie malo przyjemne.
Swistak Phil, o ktorym dopiero co pisalem, cien zobaczyl, i z dnia na dzien
powrocila nagle zima.
Kubek sie za mna upomnial...? Milo mi niezmiernie...obiecuje poprawe i
dopisanie czegos do Jankeskich, wlasciwie powinienem dac sprawozdanie ze
styczniowego pobytu w San Diego, grzaniu sie na plazy i jedzeniu lodow,
obserwacji surferow i tak dalej...fajnie bylo na chwile sie oderwac od mroznej
rzeczywistosci, a wszystko w celach naukowcych ;) rzecz jasna...

My tu z rządem uradziliśmy

[kubek]

gospodarka.gazeta.pl/gospodarka/1,52981,3150796.html

[sofanes]

Ech...to co prawda nijak sie ma do Jankeskich, a moze troche, ale coz...
Nie chce mi sie nawet komentowac; bo i po co ?
Rzad, zdaje sie, niezbyt chetny do dyskusji nad sensem swoich poczynan, i
raczej sofanesa ani kubka, ani nikogo innego rad czy pouczen sluchac
niesklonny; zreszta jak juz GW wypisuje kretynizmy w rodzaju "szczurow
chorujacych na bezplodnosc", to tylko mozna miec swiadomosc pewnej porazki w
walce o to, by rozmawiac sensownie, o to, by kierowac sie sensem argumentow, a
nie glosnoscia wyrazania swoich pogladow.
Jestesmy najmniej innowacyjnym krajem w Europie i wyglada na to, ze nie bez
przyczyny, ale nie ma sie co obrazac na rzeczywistosc - niech tam sobie rzad
uchwala, co mu glowy przyjdzie, faszyzm nam chyba nie grozi, najwyzej
zasciankowosc (i nie chodzi mi tu tylko o GMO), a w koncu to nic zlego, gorsze
rzeczy sie Polsce w historii trafialy, a i gorsze rzady.
Najmniej odporni na populistyczne zagrania czy wrecz cynizm polityczny wyjada
sobie za granice, co za problem dzisiaj; inni udadza sie na emigracje
wewnetrzna i bardziej o rodzine dbac beda, niz sprawy publiczne, i chyba
dobrze...?
Coraz wiecej ludzi studiuje, wyksztalecenie spoleczenstwa rosnie, jak nic za 50
lat bedziemy dojrzalym, obywatelskim spolecznestwem.
Nie mamy Hi-Tech, absolwenci nowoczesnych kierunkow wyjezdzaja sobie za
granice, ale tak naprawde, co za problem...? To chyba lepiej, nizby mieli
zasilac bezrobocie w Polsce, nie ?
A kraj sobie swietnie radzi bez nich, 5% wzrost PKB, zadna katastrofa nie
grozi, wszystko jest ok, tak naprawde.
Obejdziemy sie bez GMO, bez atomowych elektrowni i innych pierdol. Tak jest, z
sensem lub nie, ale bez tego Polska sie nie zawali.
Nie musimy wcale "gonic" UE ani USA, bezrobotni dorobia sobie w Anglii czy
Szwecji i wcale nie musza tam zmywac garow, moga pracowac w zawodzie.
Czy to nie jest patriotyzm, wyjechac z kraju i tym samym zmniejszyc
bezrobocie...?

Podsumowujac - o kant potluc przejmowanie sie "losem kraju" - mamy demokracje,
wiekszosc wybrala, rzad rzadzi i realizuje postulaty wiekszosci, duza czesc nie
wybrala, niech wiec nie krytykuje, autostrady powstaja, choc wolno, studentow
na uczelniach coraz wiecej, bezrobocie spada - trzeba to zaraz byc
malkontentem...?
Praca organiczna ? A co, polskosci cos zagraza ? Zabory ? Rzeklbym,
ze "polskosc" ma sie coraz i coraz lepiej, a co ja sie bede denerwowal i
madrzyl na zapas, zeby mnie pewnego dnia jakis prawdziwszy patriota laga po
grzbiecie nauczyl, ze taka jest nagroda za liberalnej zgnilizny sianie...?
Rzad locuta, causa finita.

A mnie sie marzy wycieczka rowerowa Os. Prusa - Podkowa Lesna, a nie zbawianie
swiata; moze troche to gorzko brzmi, czy cynicznie, ale mam katar (wiem, ja
ciagle o tym katarze, ale okropny on jest), i "lekarz mi zabronil sie
denerwowac".
Ech.

[stary_pawian]

cat_s napisał:

>
> Jedna rzecz w tym kocie jest dla mnie niejasna...
> Owóż, mądrzy ludzie napisali, że kot amerykański charakteryzuje się 'nosem z
ni
> eznacznym stopem'...
> Na miłość boską... a co to jest ów 'stop'? Ze zdjęcia miarkuję, że chodzić
może
> o jakieś przebarwienie sierści ale powiem szczerze, że pierwszy raz z tym
poję
> ciem się spotykam... a może chodzi o jakiś 'amerykański' kształt nosa? ;-)
>
> Pozdrawiam
> cat_s

Może ten kot ma "stop" nie na tym końcu ciała :)

Katar katarem...

[cat_s]

... ale coś by było trzeba - Sofanesie - w jankeskich czasami napisać! ;-)

Otrzymujesz zatem nieformalne upomnienie za brak aktywności forumowej.
Ale ponieważ katar, jak wiadomo, paskudną przypadłością jest - tym razem Cię podratuję...
Zresztą, szczerze mówiąc, żadne to ratowanie; ciekawym Twojej opinii o poniższym (i ewentualnych jankeskich ploteczek na ten temat?)

A oto news:
wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,53600,3166309.html

* qub, AP 15-02-2006, ostatnia aktualizacja 16-02-2006 00:29

Firma CityWatcher.com jako pierwsza w USA zaczęła wszczepiać swoim pracownikom czipy, które służą jako identyfikatory zezwalające na dostęp do zastrzeżonych pomieszczeń. Do tej pory takie urządzenia wszczepiano psom i pracownikom prokuratury w Meksyku

Elektroniczne identyfikatory, które wykorzystują fale radiowe (RFID), stosuje się coraz szerzej na świecie, aby ochronić towary przez kradzieżą. Bywają zakładane lub wszczepiane domowym zwierzętom. Ludziom po raz pierwszy oficjalnie wszczepiono je w 2004 r.

Wtedy elektroniczne implanty dostali pracownicy prokuratury generalnej w Meksyku dopuszczeni do pracy w pomieszczeniach z materiałami z tajnych śledztw. Prokurator bez implantu po prostu nie mógł wejść do zastrzeżonych pomieszczeń. Teraz takie urządzenia testuje kilku pracowników niewielkiej firmy CityWatcher.com.To pierwszy taki przypadek w USA.

CityWatcher ma kontrakty z sześcioma dużymi miastami w USA na obsługę kamer monitorujących obszary szczególnego zagrożenia przestępczością. Dostęp do pomieszczeń, w których firma przechowuje dla policji zapisy z kamer, mają tylko pracownicy z wszczepionymi RFID.

Szef CityWatcher.com Sean Dark twierdzi, że czipy wszczepiano pracownikom, którzy dobrowolnie się na to zgodzili (Dark też ma czipa).

Obecne wersje czipów są wielkości ziarnka ryżu, ale trwają prace nad coraz mniejszymi urządzeniami. Skonstruowany niedawno przez japoński koncern Hitachi RFID - na razie przeznaczony do ochrony towarów - ma kształt kwadratu o bokach długości zaledwie 0,15 mm.

Pozdrawiam
cat_s

P.S.
Króliki też czipują... psy i koty pewnie poszły na pierwszy ogień?
Ot, Ameryka...;-)

[sofanes]

No musze powiedziec, ze te informacje sa jak zwykle kosmiczne - skad te nasze
serwisy je biora...?! Coz, mnie na razie nikt czepia nie chce wszczepiac, Lola
na propozycje zas tylko nosem z wzgarda poruszala. Co do tego, ze dawno nic nie
napisalem, to prawda, i wymowki juz mi sie koncza...ale naprawde, naprawde jak
przyjdzie czasem nawal pracy to ani skupic sie nie mozna...ale napisze,
napisze...kiedys...

San Diego

[sofanes]

No dobrze...z pewnym opoznieniem, ale podziele sie swoimi wrazeniami z San
Diego...
Nie powiem, zimowo-styczniowy termin konferencji nie byl zlym pomyslem – ktoz
nie chcialby wyskoczyc na kilka dni do Kalifornii w styczniu...? Szczegolnie,
gdy sledzac pogodowe doniesienia z kraju ojczystego mozna bylo zmarznac od
samego czytania...
Lot chwile trwal, ale nie byl baaardzo nudny – przez okna mozna bylo obserwowac
naprwde ciekawe widoki, szczegolnie podczasc przelotu nad Gorami Skalistymi.
Port lotniczy San Diego nie przytlacza ogromem, i w ogole praktycznie od chwili
wyjscia z samolotu ma sie przyjemne wraznie (choc zludne), ze przyjechalo sie
do malego kurortu. Palmy, slonce i przyzwoita temperatura kolo 15 stopni
komfortowo oddzialywuja na psychike, szczegolnie w styczniu.
Pierwsza rzecz, ktora mnie zaskoczyla w San Diego – to naprawde przyzwoity
transport publiczny. Tramwaje i autobusy w cenach umiarkowanych, duzo automatow
z biletami, no rzeklbym – Europa, nie USA.
Jak ktos chce, to jeden z tramwajow jezdzi do granicy, do Tijuany – mozna wiec
spokojnie skoczyc sobie na tequile albo nachosy na meksykanska strone.
Konferencja na szczescie nie pochlaniala naszego czasu od rana do nocy,
wszelkie wolne chwile wykorzystywalismy wiec na zwiedzanie.
Ciekawe jest stare miasto – nazwa, ktora na mysl natychmiast przywodzi
kamieniczki Krakowa, Pragi czy Monachium – ale rzecz jasna w niczym tamtych
starych miast nie przypomina, bo stare miasto w San Diego – to po prostu stary
fort z czasow Dzikiego Zachodu.
Zbudowany na planie kwadratu, z klasyczna amerykanska zaradnoscia laczy budynki
czesciowo zabytkowe z tymi, ktore zabytki imituja; w kazdym zas umiejscowiony
jest sklep (czesto stylizowany na taki z poczatku wieku), albo mini-muzeum.
Oprocz starego miasta – fortu postanowilismy rozejrzec sie takze po centrum
bardziej wspolczesnym, ktore w San Diego znajduje sie blisko portu.
Dzielnica gazowych latarni byla dosyc interesujaca, ale bez przesady. W
meksykanskiej knajpce wypilismy sobie zas po Margericie – trzeba bylo ducha
Kalifornii poczuc tez od srodka, prawda...?
Port i deptak to chyba najciekawsze i najprzyjemniejsze miejsce w miescie.
Duzo milych knajpek i altanek, w ktorych zawsze cos sie dzieje (nawet w
styczniu! Ech, ten klimat...)np. graja zespoly bluesowe czy rockowe. Caly
kompleks nadbrzezny i deptak sa raczej malo-amerykanskie w stylu, co jest
komplementem.
San Diego, o czym nie wspomnialem wczesniej, jest jednym z wazniejszych portow
wojskowych USA.
W sume nie ma sie co dziwic; stamtad najblizej w kierunku, hmm, ze uzyje
terminologii strategiczno-operacyjnej – teatru operacji w regionie Pacyfiku...
Dla fanow wojskowosci wizyta wskazana; przy nabrzezu stoi cos na ksztalt
przycumowanego muzeum – mozna sobie pozwiedzac np. lotniskowiec czy sowiecka
lodz podwodna, niestety, klasyczna, nie atomowa.
Jednoczesnie mozna sobie, kawalek dalej, popatrzec na prawdziwy lotniskowiec -
wieeeelki jak gora. Ciekawe, kiedy nasza MW sie dorobi lotniskowca...
Zblizyc sie juz nie mozna, nawet od strony morskiej wszedzie plywaja takie boje-
bariery.
Strachliwi jacys...
Oprocz wojskowych jednostek stoja tez inne; np. Star of India – dzielna, acz
nieco pechowa staruszka; link w skrocie opisujace jej historie:
www.beachcalifornia.com/starof.html***
Ostatniego dnia konferencji zdecydowalismy sie skorzystac z okazji, ktora moze
sie juz nie powtorzyc, a mozliwa jest wlasnie tylko w miesiacach zimowych.
Poplynelismy mianowicie na ogladanie wielorybow.
Wieloryby, jak wiadomo, to straszliwe bestie i w ogole – nie jakies tam byle-
co...
Jonasz Kofta pisal np.:

Wieloryb był wielki
I gębę miał wielką
Co żarła, parskała i pluła
Ku chwale bebechów
Ryczała piosenki
Na resztę zaś była totalnie nieczuła

Póki wieloryb nie zeżarł Jonasza
Był wesolutki i pewny siebie
A teraz wszystko go przestrasza
Bo co ma w środku, nie wie. Nie wie.

Bo skąd mógł przewidzieć
Że zagryzł prorokiem?
(...)

i tak dalej...poza tym, kazde dziecko slyszalo inny wierszyk, Brzechwy dla
odmiany:

Moje dziecko, dobrze wiesz chyba,
Że wieloryb - choć to nie ryba -
Śpi w oceanie,
Je w oceanie,
Więc złóż mu za to podziękowanie.
Bo niech no wieloryb na ląd się wygrzebie,
To wtedy zabraknie miejsca dla ciebie!

Amerykanie pakowali sie na statek natomiast bez zadnych obaw, zbrojni w aparaty
fotograficzne i inne takie. Ech, no dobra, to byla glownie zgraja emerytow.
Nijak na potomkow kapitana Ahaba nie wygladali, co nieco burzylo moje proby
wczucia sie w nastroj czy podspiewywanie pod nosem „i dla wieloryba
juz...ooooostaaaatni to czaaaaaaas...bo smialy sofanes.....uderza....uderza...w
gaz! – zakonczyla moja Najuczensza zona, ktora w tym czasie odkryla, ze wsrod
harpunow i beczek na tran zostal ulokowany maly barek.
No dobra, najlepiej poluje sie na wieloryby na Mazurach, w Lady Mary albo Pod
Zlamanym Pagajem...
W istocie, wycieczka byla powolna, zas wieloryby malo sklonne do wspolpracy;
najfajniesze bylo jednak samo poczucie, ze mozna dojrzec fontanne pary (ja
wiem, moze 1-1,5 metrowa) i charakterystyczny ogon, ktory ukazuje sie na moment
przed tym, zanim bestia zanurkuje na jakies dwie-piec minut. Emeryci marudzili
okropnie, spodziewajac sie chyba emocji jak na polowaniu na Moby Dicka, ale
mnie sie podobalo bardzo, zonie tez. Fajnie bylo, nawet nieco Monthy-
Ptyhonowsko, kiedy ktorys z emerytow dojrzal fontanne i trzesacym sie glosem
(pewnie troche z emocji), zgodnie z tradycja krzyczal „there she blows!”.
Po drodze widzilismy jeszcze delfiny i kalifornijskie lwy morskie, ktore
upoddobaly sobie lezenie na wszystkim, co wystaje w okolicy portu San Diego.
Smiesznie to wyglada, bojki oznaczajace tor wodny pomalowane na zielono i
wielkie brazowe wory tluszczu spoczywajace na kazdym plaskim fragmencie
wspomnianych bojek.
Jak one tam sa w stanie sie wgramolic – do lustra wody to pewnie jest jakis
metr – chyba tylko one wiedza...
Coz, fajnie bylo...jesli uda mi sie pojechac za rok, nowe wrazenie przekaze ;-)

Errata do linku

[sofanes]

Link do historii Star of India zadziala, jak sie usunie gwiazdki z paska
adresowego...