giez2
12.11.08, 14:19
Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna w Pruszkowie oraz
Wydawnictwo Muza S.A., zapraszają na spotkanie ze Sławomirem
Górzyńskim, autorem książki Kompozytor.
Spotkanie poprowadzi Gerard Położyński, natomiast fragmenty książki
przeczyta Stanisław Banasiuk.
Zapraszamy w czwartek, 20 listopada o godzinie 18.00.
Spotkanie odbędzie się w Muzeum Starożytnego Hutnictwa
Mazowieckiego, Plac Jana Pawła II 2.
O Autorze
Sławomir Górzyński, rocznik 1962, skrzypek i altowiolista, od 18 lat
mieszkający w Finlandii, wciąż egzotycznej dla wielu Polaków.
Oprócz Kompozytora napisał kilkanaście opowiadań i cztery powieści.
Jedna z nich, zatytułowana Babol, wygrała konkurs organizowany przez
Świat Książki o Złote Pióro 2005.
O książce
Gregor Zwaitce, niespełniony kompozytor i pechowiec, stoi na
życiowym zakręcie: nie dostał wymarzonej profesury, kochanka odeszła
z innym, nie ma z czego spłacać długów. Mimo że jest kompletnie
załamany, postanawia nie rezygnować z dawno zaplanowanego wyjazdu w
góry.
Tam, na zakurzonym strychu alpejskiej willi, znajduje skrzynie
wypełnione partyturami – dzieło genialnego twórcy Wilhelma Corrado
Fuchsa, samotnika maltretowanego przez ojca i oszpeconego z powodu
straszliwej choroby. Obu kompozytorów dzieli przepaść czasu.
Co ich połączy?..
Autor o sobie:
Kim jestem z zawodu?
Chociaż gram w orkiestrze na altówce, to tak naprawdę jestem
skrzypkiem. Skończyłem Łódzką Akademię Muzyczną na skrzypcach i
dopiero po kilku latach, sam nauczyłem się grać na altówce. Najpierw
przez dwa lata pracowałem w znakomitej polskiej orkiestrze Sinfonia
Varsovia, a potem, w 1989 roku zdałem do Kaupunginorkesteri (
Orkiestry Miejskiej) w Joensuu. W tej samej orkiestrze dostała pracę
moja żona, która jest skrzypaczką. W Joensuu mieszkamy do dzisiaj.
Co lubię?
Grać w tenisa. Daleko mi do jakiegokolwiek „poziomu”, ale jestem w
stanie zaserwować asa, zagrać kończącą piłkę z woleja i kiepsko
zasmeczować.
Czym jest dla orkiestrowego muzyka pisanie książek?
Z wielkim zadęciem mogę powiedzieć – treścią życia. A o kilka stopni
schodząc, powiem: frajdą, odskocznią, przygodą. W pisarstwie
najbardziej cenię niezależność. To, że tylko ja decyduję, co, jak i
kiedy się wydarzy. Może to sposób odreagowania ograniczeń
wynikających z mojego zawodu?
W orkiestrze trzeba grać nie tylko razem, ale i wyłącznie tak, jak
chce dyrygent.
Czym jest dla mnie Finlandia?
Krajem, który dał mi możliwość godziwego życia, nie zmuszając mnie
ani do zmiany zawodu, ani do rezygnacji z życia rodzinnego. Nie
czuję się w nim, niestety, jak u siebie w domu, chociaż cenię
tamtejszy spokój, poczucie bezpieczeństwa, stabilność i
przewidywalność. Niestety, moja znajomość języka fińskiego wciąż
jest tematem żarów i kpin moich synów...
Czym jest dla mnie Polska?
Jest i pozostanie moją ojczyzną, krajem z którego wyrosłem, tak
dosłownie, jak i
trochę w przenośni, bo patrząc na nas z boku, widzę nie tylko
piękno naszego
kraju, ale i sporo wad i przypadłości „charakterologicznych” moich
rodaków.
Ale to nie umniejsza mojej tęsknoty i miłości do Polski.
Prowincjonalna nauczycielka:
Z powieści opisujących życie kompozytorów znam tylko te o Mozarcie.
Z ciekawością sięgnęłam zatem po powieść o muzyce poważnej i jej
twórcy.
Gregor Zwaitze jest kompozytorem, którego nie można zaliczyć do
mistrzów. Owszem skomponował kilka utworów, ale nie przyniosły mu
one ani sławy, ani pieniędzy. Jego życie osobiste układa się także
nie tak jak on by chciał, wręcz jest żałosne. Przegrana w konkursie
na stanowisko profesorskie jest tylko kolejnym niepowodzeniem z
życiu kompozytora, ale takim niepowodzeniem, którego doświadczenie
wpędza Gregora w niemalże depresję.
Wyjeżdża do małego, górskiego miasteczka, zatrzymuje się w domu
prowadzonym przez dziwną kobietę. Gospodyni jest albo bardzo miła,
albo opryskliwa, co niesamowicie intryguje mężczyznę. Pewnej nocy na
strychu domu Gregor znajduje skrzynie z partyturami autorstwa
przodka gospodyni. Utwory zapisane na starym, pożółkłym już papierze
są jego zdaniem genialne i znalazłyby wielu zafascynowanym urokiem
tejże muzyki odbiorców. A on potrzebuje pieniędzy i pragnie sławy…
Kompozytor staje przed problemem moralnym: czy przyznać, że odkrył
genialnego twórcę i stać się jedynie promotorem jego muzyki, czy
wykorzystać utwory nieznanego autora, by odnieść sukces?
Wybór jakiego dokonał Gregor Zwaitze determinuje inne wybory.
Kolejne decyzje podejmowane przez kompozytora są wynikiem tej
pierwszej decyzji. Z biegiem czasu wszystko co robi podporządkowuje
temu, co wybrał na początku. Droga jaką podążył mężczyzna zmienia
go, wpływa na jego relacje z innymi, a co więcej – to, co zrobił
daje mu w jego odczuciu prawo do decydowania o życiu innych.
Powieść jest zbudowana w zajmujący sposób i czyta się ją z
ciekawością. Problem jaki autor postawił przed czytelnikami dałoby
się przenieść i na inne dziedziny życia. Dylemat jaki stał się
udziałem bohatera może stać się i naszym dylematem. Niby łatwiej
jest skorzystać z czyichś dokonań niż męczyć się samemu. Ale czy
zawsze łatwiej oznacza lepiej? Co z poczuciem etyki? Czy przypisując
sobie czyjś sukces nie odczuwa się goryczy? Po lekturze tej książki
zrodziło się we mnie mnóstwo pytań. Czego i Wam życzę…
16.7.08
prowincjonalnenauczycielstwo.blogspot.com/2008/07/sawomir-grzyski-kompozytor.html;
www.biblioteka.pruszkow.pl