Roztocze w poezji

[benia30]

We wspominanym już albumie "100 cudów natury w Polsce", w rozdziale "Szumy na
Tanwi" znalazł się fragment wiersza:

"Jeśli chcesz rzek przezornych pławem napaść oczy
Tu Sopot i Tanewica swoją rosę toczy,
Tu Tanew niehamowana San prędki napawa..."

Niektórzy lubią zagadki, mam więc pytanie: kto w ten sposób pisał o
roztoczańskich rzekach?

[blotniarka.stawowa]

benia30 napisała:

> We wspominanym już albumie "100 cudów natury w Polsce", w rozdziale "Szumy na
> Tanwi" znalazł się fragment wiersza:
>
> "Jeśli chcesz rzek przezornych pławem napaść oczy
> Tu Sopot i Tanewica swoją rosę toczy,
> Tu Tanew niehamowana San prędki napawa..."

Oto moja odpowiedz (numer 1): Szymonowic w jednej z "Sielanek".
(Jesli nie zgadlam, to mam w zanadrzu odpowiedz numer 2)
>
> Niektórzy lubią zagadki, mam więc pytanie: kto w ten sposób pisał o
> roztoczańskich rzekach?

[benia30]

Witaj Błotniareczko! Odpowiedź nr1 nieprawidłowa, niestety... Proszę o awaryjną
opcję nr2...

[misia.m]

No ja to (oczywiście ) nie wiem, ale wiem ,że sympatia mojej nauczycielki z
liceum pisała między innymi wiersze o Roztoczu, bo jeździła tam do babci.
Tak się kiedyś zgadałyśmy z panią wychowawczynią na wycieczce szkolnej w
Tatrach.

[users1]

Wprawdzie geograficznie to już nie Roztocze, ale... skorą wątek o poezji

"Ze śniegu chmur głębokich poznasz
gdy zmierzchem
zmarszczą brew lotu miękką
że miasto senne

wieczór z szarości miską nad starówką stanie
wieżycę ratuszową zmyje krótkim deszczem
chwila
a cienie ormian znowu zaczną kupczyć
ambrozjami pogodnej krótkiej letniej nocy

zanim ptak się rozskrzydli
lotem dzień rozsupła
póki co
(chociaż hałas ledwie drzemie w bruku)
konnica starych domów
zamojskie podcienia
przystanęły znów w rynku
z jego dna chłód piją

noc gra na okarynach uśpionych podcieni
płyną naręcza leśmianowej łąki

niedługo świt o dzwony kolegiaty brzęknie
wieżyczek ratuszowych zaczerwieni pąki

przecież dzień nie wypłoszy czasu bo on mieszka
we wnętrzu perły którą hetman złowił

noc gra na okarynach uśpionych podcieni
cichutko śpiewa miastu że rodzi się nowe".
Krzysztof Konopa

Drugie Podejscie:

[blotniarka.stawowa]

Odpowiedz #2: Stanislaw Staszic.
Jesli i tym razem nie trafilam, niniejszym poddaje sie i czekam na odpowiedz
prawidlowa...

[benia30]

Niestety, Błotniareczko, nie o tego pana tu chodzi...
Może podpowiem troszkę, że ten o którego tu chodzi był przyjacielem kanclerza
Jana Zamojskiego...
Pozdrawiam, B...

[users1]

Czy nie był to Pan Szmon ....
Pozdrawim
W.2

Wracam do odpowiedzi nr 1:

[blotniarka.stawowa]

Skoro z druga nie trafilam, to wracam uparcie do pierwszej...
User pyta o Pana Szmona (?), wiec moze jednak Szymon Szymonowic.

Cytuje fragment jednej z sielanek tegoz, ktory zywcem wydaje sie pochodzic z
tego samego utworu.
Oto on (fragment):
Tu wdzieczny cien, tu chlod pod bukami
Tu laki nieprzezorne okiem, tu wesoly
Pozor, tu z pasz do rzeki ida same woly,
Tu Por w brzegach zielona trzcina otoczonych
Dostarcza wod najwiekszym mrozem nie dotknionych.

Beniu, nie trzymaj nas dluzej w nieswiadomosci i zdradz tajemnice!

P.S.
A St. Staszic byl tez przyjacielem Zamojskiego (ale X ordynata Andrzeja) i
wychowawca jego synow, wiec rowniez wydawalby sie rozsadnym kandydatem, tym
bardziej ze napisal:
"Jak tu dobrze! W tej dzikiej kniei w borow srodku,
Jaka spokojnosc w moim czuciu i mysleniu!"

[mamix]

A dlaczego pisząc o Zamoyskim piszesz, a za Tobą w innych postach kolejni
forumowicze, ZAMOJSKI? Ma być przez Y.

[users1]

Aż dziwne, ale prawdziwe. To nie Szymon jednak, ale Jan Kochanowski
W.2

[blotniarka.stawowa]

users1 napisał:

> Aż dziwne, ale prawdziwe. To nie Szymon jednak, ale Jan Kochanowski
> W.2
Dzieki Usersie, juz moge spac spokojnie! A wiersz Krzysztofa Konopy tez
piekny...

[benia30]

No brawo, Users, brawo! Toż to pieśniarz z Czarnolasu, Jaś Kochanowski we
własnej osobie (ale przyznam, że pojęcia nie mam z jakiego to utworu...)
Właśnie pod wpływem przyjaźni z kanclerzem, imć Zamojskim, Kochanowski napisał
też tragedię "Odprawa posłów greckich", która była analogią do ówczesnej
polskiej rzeczywistości...

[stiah]

Może by ktoś napisał wspólczesną wersję "odprawy posłów...". Obawiam się tylko,
że odprawa nabrałaby nowego znaczenia...całkiem wymiernego i małó poetyckiego!

[users1]

Zgadzam się Stiach z Tobą. Zamiast kropeczek wpiszmy "polskiego sejmu". To by
było ciekawe, ale to już zajeżdża polityką, a to by było nie wskazane na tym
forum.
Pozdrawiam wieczorową porą
W.2

[users1]

Droga Beniu od początku byłem w zasadzie pewien, że chodziło Ci o Szymonowica,
ale okazało się że już Błotniarka, ten biedny ślimaczek (przepraszam )w
jednym z pierwszych postów mówiła o Szymonie (czytałem nieuważnie).
Przewertowałem wiele ksiąg, ale niestety znalazłem tylko ten fragment który
cytowałaś - niegdzie żadnej całości. Obiecuję że jeszcze będę szperał
W.2

[mamix]

A dlaczego pisząc o Zamoyskim piszesz, a za Tobą w innych postach kolejni
forumowicze, ZAMOJSKI? Ma być przez Y.

[benia30]

mamix napisała:

> A dlaczego pisząc o Zamoyskim piszesz, a za Tobą w innych postach kolejni
> forumowicze, ZAMOJSKI? Ma być przez Y.


Oczywiście, że ma być przez y, celowo jednak wczułam się w sytuację i zamiast
pisać mówiłam. A jak Ci zapewne wiadomo wymawia się ZAMOJSKI, a nie ZamoYski...
A tak na marginesie - nieładnie wytykać czyjeś literówki, przejęzyczenia i
błędy językowe...
Pozdrawiam, Benia

[steven1100]

ja znalazłem troszke dluzszy fragment tego utworu

...Sam po ustawicznych
Pracach-odpoczyń sobie w tych tu lesiech ślicznych...
Tu Sopot i Tanewica swoją rosę toczy...
Tu - Tanew niehamowana San prędki napawa...
Ale jeśli cię raczej myśliwa chęć bierze
Na dzikie wieprze jechać, albo na niedźwiedzie,
Lubo sarny po puszczy gonić wiatronogie,
Wszystkiego tu, królu mój, znajdziesz mnóstwo srogie.


a utwór ogólnie napisał Jan K. upamiętniając pobyt Stefana Batorego, ktory
przebywal w rezerwacie w Zamchu na zaproszenie Zamoyskiego
a caly utwór mozna znaleźć podobno w książce "Legendy i opowiadania
lubelskie" Pani Wandy Śliwina
pozdrwaiam WSZYSTKICH Roztoczan

[steven1100]

ROZTOCZAŃSKIE NOSTALGIE
Nad głową mam chaber i złoto.
Pod stopami zielone dywany.
W dolinach błyszczą
srebrne oczy strumieni.
Budzi się taniec wiosny
niesionej falami
od świerkówi jodeł,
ze wzgórz pod niebem.
Roztocze stroi sięmajem
w czerwone maki
i złoty pieniążek słońca.
Zbierają się muzy w Guciowie.
Zapylają poezją
zaczarowane kamienie.
Kwitną wierszem:
Mężczyzna,kobieta,
kukułka i słowik...
i łąki malachitowe.
Naprzyzbiepod strzechą
wiosenna miłość się czai.
I wyznać sięboi,
że... kocha od miesiąca.
Tęsknotę skrywa
w roztoczańskich pagórkach.
Pod rękę chodzi
z niespełnionym marzeniem.
Aż do następnej wiosny,
do nowej miłości
i tak bezkońca.

(Halina Olszewska)

jak znajde coś bardziej jesiennego, tzn na czasie, nie omieszkam napisać.
Śpijcie dobrze Roztoczanie

[czuk1]

steven1100 napisał:

> ROZTOCZAŃSKIE NOSTALGIE
> Nad głową mam chaber i złoto.
> Pod stopami zielone dywany.
> W dolinach błyszczą
> srebrne oczy strumieni.
> Budzi się taniec wiosny
> niesionej falami
> od świerkówi jodeł,
> ze wzgórz pod niebem.
> Roztocze stroi sięmajem
> w czerwone maki
> i złoty pieniążek słońca.
> Zbierają się muzy w Guciowie.
> Zapylają poezją
> zaczarowane kamienie.
> Kwitną wierszem:
> Mężczyzna,kobieta,
> kukułka i słowik...
> i łąki malachitowe.
> Naprzyzbiepod strzechą
> wiosenna miłość się czai.
> I wyznać sięboi,
> że... kocha od miesiąca.
> Tęsknotę skrywa
> w roztoczańskich pagórkach.
> Pod rękę chodzi
> z niespełnionym marzeniem.
> Aż do następnej wiosny,
> do nowej miłości
> i tak bezkońca.
>
> (Halina Olszewska)
>
> jak znajde coś bardziej jesiennego, tzn na czasie, nie omieszkam napisać.
> Śpijcie dobrze Roztoczanie



Pięknie Ci Stevenie dziekujemy.M

[users1]

Witam
znalazłem taki wiersz o Siedliskach, może Stiach przeczyta...

Siedliska

Mały kościółek - katedra tych stron
zebranych w jeden węzeł wieży
okna wylegują się w trawie
jakiś śpiew dorasta w liściach

W dole rzeczka odwiedza
historii koryto
niesie chrzest zapomnianym kątom

tu korzeń nie rozumie siekiery
i nie spodziewa się czasu
tu pszczoły tłumaczą się kwiatom
w plastrach miodu

sapieżyńskie dęby
zhardziały od samotności
tylko miejscowy proboszcz
maluje je miękko
jakby otwierał
zapomniany testament

(ks. Krzysztof Guzowski)

[users1]

Może jeszcze jeden, ze wspomnieniem letniego spaceru.....

Zwierzyniec - Bukowa Góra

Dopełnia się krąg czasu -
na ściętym pniu pierścienie lat
złota tarcza pajęczyny
na rozstaju drogi
korzeń trzyma skałę
pada deszczem mgła
- wchodzimy
o próg wyżej - staroborze
buk - buczyna - bukowieje
tętent kopyt przepływa falą
- echo powtarza Zwierzyniec -
dzięcioł gwiezdne ziarna
siwych świerków kruszy
drzewo słowa
liściem drży
wiatr jak duch lasu
czuwa za plecami
- ojczyznę zieloną oddaje ci
we władanie - steruj:
drzewa umierają - puszcza żyje

(Waldemar Michalski)
Pozdrawiam
W.2

[benia30]

Nooo, jak miło takie rzeczy po powrocie z Roztocza sobie do poduszki
przeczytać... Dzięki Usersiku, dzięki Stevenie.
Pozdrawiam cieplutko
Benia (zdruzgotana końcem urlopu)

[blotniarka.stawowa]

benia30 napisała:
> Nooo, jak miło takie rzeczy po powrocie z Roztocza sobie do poduszki
> przeczytać... Dzięki Usersiku, dzięki Stevenie.

Ja rowniez dziekuje obu panom za piekne wiersze do poduszki.

A powrot naszej Beni na forum to juz przyprawil mnie o ekstaze... Witaj Beniu po
urlopie na Roztoczu! I co z tym niebem - jeszcze sie nie zmeczylo?

[users1]

Witam, może jeszcze i dzisiaj coś do poduszki dziewczyny.
Wiersz ten przypomniał mi pewien specer z tych wakacji doliną Sopotu po
Czartowym Polu:

Spacer Doliną Leśnego Potoku

Skała mięknie i kruszy się słowo
potok wartki umyka pod stopą
z kryształu w kryształ przetaczając piasek
jak zegar

O, mój synu, doprawdy dalej ni kroku
jadowita się kłębi pokrzywa
czujne ślepia pająka w podbiałach
krople złote

Korzeń w srebrną strugę się zaparł
bystry warkocz oplata kolana
w strugach słońca motyl z kokardą
jak tęcza.
O, najmilszy - tylko góry i chmury
na biblijnym podniebnym dywanie
i my tu razem - chłopaki jak ptaki
amen.
(Waldemar Michalski)
Pozdrawiam
W.2

[benia30]

blotniarka.stawowa napisała:

> I co z tym niebem - jeszcze sie nie zmeczylo?

Błotniareczko, niebo na Roztoczu jak zwykle piękne i mało zmęczone błekitem.
A Ty zamiast przechadzać się po dnie oceanu, przyjeżdżaj już pod to
roztoczańskie niebo...
Pozdrawiam
b...

Beniu, to juz tuz tuz...

[blotniarka.stawowa]

benia30 napisała:
> A Ty ... przyjeżdżaj już pod to roztoczańskie niebo...

Beniu Kochana!
Stalo sie - bilet na Roztocze w kieszeni. Twoje niebo nie zmeczone blekitem bede
ogladala juz niedlugo! Moze jakichs forumowiczow spotkam wsrod gwiazd? Wszyscy
powinni juz powracac z wakacji i urlopow...

Serdecznie pozdrawiam, cieszac sie z Twojego powrotu do przestrzeni internetowej,
Blotniarka

[steven1100]

a moga byc slowa piosenki??
NA ROZTOCZE
pójdę na Roztocz,na zielony szlak
Pójdę na Roztocze,kochać las
Pójdę na Roztocze, gdzie Twe oczy poprowadzą nas
Na Roztocze - na zielony szlak

Wezmę na Roztocze w plecak byle co
Wezmę na Roztocze dobry żart
wezmę na Roztocze myśl palącą
By ją studził wiatr
Na Roztocze - na zielony szlak

Znajde na Roztoczu przestrzelony hełm
Znajdę na Roztoczu wojny ślad
Znajdę na Roztoczu twego dziadka
Partyzancki ślad
Na Roztocze - na zielony szlak

Zabioręz Roztocza wodospadówszum
Zabiorę z Roztocza żółty liść
Zabiorę z Roztocza prośbę wrzosów
za rok musisz przyjść
Na Roztocze na zielony szlak

nie wiem kto jest autorem. a piosenke znalazlem w śpiewniku pt:"odpoczywamy
zpiosenka i gitara w Poludnioworoztoczanskim Parku Krajobrazowym" wydanym przez
Zarzad Zespolu Parkow Krtajobrazowych w Przemyslu
Pozdrawiam i zycze kolorowych snow.

[blotniarka.stawowa]

steven1100 napisał:
> Pozdrawiam i zycze kolorowych snow.

Po pieknych wierszach od Usersa i piosence Stevena kolorowe, roztoczanskie sny
gwarantowane - dziekuje w imieniu ukladajacych sie do snu...

[steven1100]

MŁYN NAD ŚWIERSZCZEM

Już wtedy łyn tamten
serca nie miał
choćjeszcze woda
jak z przerwanej tętnicy
warkoczem grubo plecionym
spadała do stóp naszych
by zimną grzmieć kipielą

okrzyki nasze
nieme były
choć biegły za cieniem lina
pod miniaturą tęczy

a teraz jest tam młyn inny
co tylko potwierdza
że tamten istnieć musiał
by stworzyć
kawałek mojego dzieciństwa.

(Jan Marian Obszyński)

jeszcze raz spokojnej nocy. do poczytania

[czuk1]

steven1100 napisał:

> MŁYN NAD ŚWIERSZCZEM
>
> Już wtedy łyn tamten
> serca nie miał
> choćjeszcze woda
> jak z przerwanej tętnicy
> warkoczem grubo plecionym
> spadała do stóp naszych
> by zimną grzmieć kipielą
>
> okrzyki nasze
> nieme były
> choć biegły za cieniem lina
> pod miniaturą tęczy
>
> a teraz jest tam młyn inny
> co tylko potwierdza
> że tamten istnieć musiał
> by stworzyć
> kawałek mojego dzieciństwa.
>
> (Jan Marian Obszyński)
>
> jeszcze raz spokojnej nocy. do poczytania


I tak powstał bardzo romantyczny wątek poezji roztoczańskiej.

Gratulacje i podziekowania - mili moi. mariusz

[users1]

Czy dzisiaj też ma być coś do poduszki?
Pozdrawiam
W.2

[blotniarka.stawowa]

users1 napisał:
> Czy dzisiaj też ma być coś do poduszki?

Jakbys mogl... niedlugo bez Ciebie i Stevena nie zasniemy... )

[users1]

Zatem zgoda, ale aż się boję co będzie jak się Twoja zapowiedź sprawdzi
Ślimaczku ))

Roztoczański Krajobraz

pagórki naprężając plecy
pod ciężarem nieba
dźwigają czas by
obłaskawić potoki dolin

świerk igłami podpina
horyzont troskliwie głaszcząc
wiatr i gniewne śmiechy
kaskad

tu tęsknota ogniska
nabita fajka przysłania żal
słońca
tu też ptaki kluczem zamykając
ciszę i senność pozwalają by świt
wpełzał do chałup niczym
szept ros

tu nawet posiwiałe na straży
drzewa łamią konary
by prawo natury jak miłość
leczyło pejzaż czasu
(Maria Duławska)

Pozdrawiam
W.2

[steven1100]

users1 napisał:

> Zatem zgoda, ale aż się boję co będzie jak się Twoja zapowiedź sprawdzi
> Ślimaczku ))
>
w takim razie i ja sie dolacze ))

WIECZÓR NA ROZTOCZU

Kładą się stare sosny cieniem po zboczach
W ich miękkich ramionach lekko usypia czas
Dzień - jak leniwy kot
Przymyka zmęczone oczy
Szemrze po cichu i rzewnie sędziwy las
Gdzieś pośródpól falujących
Wiatr w stogach dziury łata
Życie układa się do snu
W starych, zmurszałych chatach
Słońce powoli dogasa, mgłą otula się miękko
I tylko śwerszcz - grajek - nie boi się zmącić
Tej ciszy magicznej
- świętej......
(Barbara Pokryszka- Sołtys)

życzę Wszystkim kolorowych snów

[blotniarka.stawowa]

Panowie, jestescie niezawodni!

Wlasnie "tej ciszy magicznej" wszyscy potrzebujemy poznym wieczorem...

[steven1100]

no to jeszcze jeden))

Św. Antoni w Trzęsinach

Na przedwieczerzu utrudzony pielgrzym
W kadzidłach ciszy
Ze srebra rozlanej
Przysiadł
Pod sosną zatopioną w brązach
W muzyce tkanej w pajęczych niciach

Wzgórza dokoła na sarnich kopytkach
Zieleń skubały
U przestworza brzegów
A dzień układał umęczoną głowę
W siennikach kopic modrawym szeregu

W tym boskim lustrze
Z tkanymi ramami
Naprzemian w różach,
Kalinach, trzmielinach
Zobaczył święty okruszynę raju
I na noc spoczął po trudach wędrówek

(Andrzej Czacharowski)

jeszcze raz spokojnej nocy)) papa

[benia30]

steven1100 napisał:

> >
> WIECZÓR NA ROZTOCZU
>
> Kładą się stare sosny cieniem po zboczach
> W ich miękkich ramionach lekko usypia czas
> Dzień - jak leniwy kot
> Przymyka zmęczone oczy
> Szemrze po cichu i rzewnie sędziwy las
> Gdzieś pośródpól falujących
> Wiatr w stogach dziury łata
> Życie układa się do snu
> W starych, zmurszałych chatach
> Słońce powoli dogasa, mgłą otula się miękko
> I tylko śwerszcz - grajek - nie boi się zmącić
> Tej ciszy magicznej
> - świętej......
> (Barbara Pokryszka- Sołtys)
>
> życzę Wszystkim kolorowych snów


Mimo problemów z komputerem, udało mi się to przeczytać. Tak pokrzepiona po
męczącym dniu udaję się na nocny odpoczynek...
Śpijcie spokojnie, Roztoczanie, słodkich snów...

[steven1100]

i na dobranoc....

PADWA PÓŁNOCY

Wpełza słońce
pod brudny pled,
by stały się:
secesyjne wnętrze nocy
i porywczy fen

dobry wiatr,
co rozpina syganturki kościołów w jęk,
a potem spędza je,
jak wrony, z wież;

dobry wiatr, co zaplata
domy w rozjarzone warkocze,
a potem porywa w tan chodniki
i poniewiera uroczyska;

dobry wiatr,
co wilgocią otula rozpalone miast
i układa je w stygnący krzyż

północy.



spokojnej nocy i radosnego przebudzenia Roztoczanie))

Padwa Polnocy

[blotniarka.stawowa]

piekny wiersz, ale nie zgadzam sie ze na dobranoc...
Zbyt wiele tu ruchu, porywczosci, jeku, rozjarzenia, porywu, poniewierania...
Tyle dynamiki - stanowczo nie na dobranoc, raczej do biegu po nocnych uliczkach
Padwy Polnocy!

[arwen.a]

Piekne, Stevenie. Aż chciałoby wyjść z domu w noc i biec, biec przy kięzycu,
pod wiatr...

[steven1100]

arwen.a napisała:

> Piekne, Stevenie. Aż chciałoby wyjść z domu w noc i biec, biec przy kięzycu,
> pod wiatr...
pod wiatr powiadasz? z miłą chęcią

Ja nKondrak kiedys kiedys zaśpiewał śliczne słowa "... tylko drzewa jak światem
świat, ukłony ślą tym co pod wiatr..."

[steven1100]

...ale jak dla mnie poezja z najwyższej półki. Mam nadzieje ze i wam sie
spodoba. wiersz jednego z zalozycieli, wspomnianych juz przeze mnie, w watku
WRZESIEN 2004 - BIŁGORAJSKICH SPOTKAŃ Z POEZJĄ ŚPIEWANĄ I PIOSENKĄ AUTORSKĄ.

Chrystus z Korytkowa

Chciałem ukraść Chrystusa
z kapliczki przydrożnej
psy się zbudziły
chłopi ścigali zajadle

Całą noc i cały las biegłem
upadłem w ciszę jak ogień
Uniosłem głowę leżałem
pod kapliczką

Chrystus
prawą dłonią skroń podpierał
w lewej trzymał czaszkę

(Jacek Fałkiewicz)

i jak podoba Wam się? pozdrawiam gorąco

[blotniarka.stawowa]

steven1100 napisał:
>... i jak podoba Wam się?

To piekny wiersz. Dziekujemy.

A teraz - tez niekoniecznie o Roztoczu - ale skoro Stevenie cytowales juz
fragement w smutnym watku, to przytoczmy calosc, bo wspaniala.
Ostatnie wersy dedykuje tym, ktorzy mysla, ze juz za pozno...

SPIESZMY SIE
Spieszmy sie kochac ludzi tak szybko odchodza
zostana po nich buty i telefon gluchy
tylko to co niewazne jak krowa sie wlecze
najwazniejsze tak predkie ze nagle sie staje
potem cisza normalna wiec calkiem nieznosna
jak czystosc urodzona najprosciej z rozpaczy
kiedy myslimy o kims zostajac bez niego

Nie badz pewny ze czas masz bo pewnosc niepewna
zabiera nam wrazliwosc tak jak kazde szczescie
przychodzi jednoczesnie jak patos i humor
jak dwie namietnosci wciaz slabsze od jednej
tak szybko stad odchodza jak drozd milkna w lipcu
jak dzwiek troche niezgrabny lub jak suchy uklon
zeby widziec naprawde zamykaja oczy
chociaz wiekszym ryzykiem rodzic sie niz umrzec
kochamy wciaz za malo i stale za pozno

Nie pisz o tym zbyt czesto lecz pisz raz na zawsze
a bedziesz tak jak delfin lagodny i mocny

Spieszmy sie kochac ludzi tak szybko odchodza
i ci co nie odchodza nie zawsze powroca
i nigdy nie wiadomo mowiac o milosci
czy pierwsza jest ostatnia czy ostatnia pierwsza

[steven1100]

skoro juz jest ta godzina to chybamoge sobie pozwolic?

JESIEŃ
ten świat
do mnie należy
gdy twoje
zmieniam zwyczaje
maluję wrzosu plamę
w pożółkłej barwie ziemi

ze wzgórza
na którym odcisk oddechu rośnie
dalej widzę cień kiatów
niby włosów woń upiętą w nieład

bez żenady
z bioder twoichrównież brzozy
usuwam plisowaną spódnicę
a nagością smukłość zdobię
niczym skrzypiec wysoki ton
obnażam dzień
w objęciach twoich
jak wiatr zagubiony w pustce

nocne tajemnice


trwonię
(R.E. Duławski)

Wiersz na dobranoc

[blotniarka.stawowa]

PO "Padwie Polnocy" gotowa bylam na spacer, po tym wierszu z czystym sumieniem
mowie - Dobranoc.

[steven1100]

...bez wiersza na dobranoc. przepraszam ale jestem zmeczony niedawno wrocilem
do domku z lesnych wedrowek i nie mam sily. Za to w lesie sama poezja cieplo
cicho i spokojnie ide spac bo zmeczony jestem i Wam zycze spokojnej nocy.

[arwen.a]

A szkoda, ale i ja spać już pełznę po sobocie pełnej wrażeń. Śpijcie smacznie.

[users1]

Jeśli pozwolisz Steven to Cię wyręczę:

Pod Floriańskim Dębem

Kłaniam się Tobie
starcu dostojny
z koroną na wpół
w niebiosach

Tyś w swych konarach
zapisał dzieje
rany obmywa
ci rosa

Niejeden modły
w cieniu twym wznosił
wieczność twą pędzel
utrwalił

Wczoraj tu byłem
deszcz siąpił drobny
a tyś sie jakby
rozżalił...
(Władysław Sitkowski)
W.2

[blotniarka.stawowa]

Dzieki, Usersie.

Wszystkim spiacym i zmeczonym - kolorowych snow, czuwajacym - dobrych mysli i
lepszego dnia jutro!

Może coś z gór...

[arwen.a]

Dawno nie było wiersza na dobranoc. A szkoda. Więc dziś coś z moich górek
chociaż dla Roztocza też zupełnie odpowiedni. Jak to poezja.


dreptać duktem między jodłą a bukiem...
i może od niechcenia za ukośnym podmuchem
zajrzeć na moment do stworzenia
w poplątany świat jeżyn
i nogi skleić pajęczyną
prawie nieistniejącą z grubsza
a na końcu z włochatą paprocią
porozmawiać o kwiatach

(B. Kielski - Bardanaszwili)

Tez z gor...

[blotniarka.stawowa]

... i tez stosowne na dobranoc:

Moj chlopak wypieknial w gorach
Chociaz slonca unikal
Noca marzyl o szczesciu,
Moj chlopak z mina grzesznika.

Rapa Nui

[arwen.a]

Na dobranoc dziś, pozwólcie, daleka podróż:

Wpatrzony (Rapa Nui)

Trwam bez ruchu. Patrzę.
(Twarz cała z kamienia
kuta dłutem cienia,
zacierana wiatrem).
Z przodków przerażenia
przed laty powstały,
ludzki odprysk skały-
pełnię straż w przestworzach.

Strzegę wyspy. Przed czym?
Pytania daremne.
Lśni czoło kamienne
pod mieczem słonecznym.
Od wypatrywania
wzrok pod czołem skryty:
blok bez ruchu lity
na krawędzi trwania.

Wpatrzony, jak inni
w bezkresną żywotność-
Niezłmny Wiarochron,
stały i bezczynny-
spoglądam z wyższością
ponad oceanem,
ślepy na fal pianę,
głuchy na ich złość.

Mówią, że poczęło mnie
Bóstwo Bezduszne...
-tylko ludzkie dzieło
bywa tak posłuszne.
Z nakazu człowieka
stoję sam - na straży.
głaz - pomiędzy głazy -
Jestem Tym, Co Czeka.

(Jacek Kaczmarski)

[users1]

Za oknem piękna jesień, więc może.....

JESIENNE ROZTOCZE

trawy zbiegły do stodół choć
im to nic nie da
pozostała równina niby łaska
boska

zmierzch czołga się po sadach jak
niemy przybłęda
a rozebrane łąki złe i
całe w krostach
ptaki na klucz zamkęły łuk
nad horyzontem
stąd nawet krzyk nie ujdzie cało
ani słota
za brobiem głucha cisza
chłód spędza pokątnie
a po chałupach szepczą że
to czort namotał

czasu tu nikt nie trzyma choć
pełno go wszędzie
sitem piaski przewiewa
w olchach próchno kruszy

tak było od początku i
dopóty będzie
póki antychryst huczy wśród bagiennej
głuszy

(Marian Janusz Kawałko)

Pozdrawiam jesiennie
W.2

Wracaja wiersze na dobranoc...

[blotniarka.stawowa]

Hurra! Dzieki, Usersie.
W jesieni chyba wczesniej chodzimy spac...?

[users1]

Dziś z okazji jutrzejszego spotkania forumowego wiersz, niestety nie żyjącego
już zamojskiego poety Andrzeja Józefa Misiury

SPOTKANIE

na stoku pagórka ukryte
wielowiekowe sosny stadem
jakby się zatrzymały
wyniosłe
maścią kory do sarenek podobne
nasłuchujące

żeby nie spłoszyć
bałem się patrzeć
zatrzymyważ podchodzić
przesyłać życzenia długiego trwania

czy po tamtej siekierze
znów przyjdą w nowym stuleciu
uzbrojeni drwale
drewno zagarnąć
ale już nie na chatę
nie na krzyż
nie na płomienie

o sosny
z rotoczańskich krajobrazów
z jakimż niepokojem
zostawiam was w nieznane przeznaczenie


Pozdrawiam
W.2

[januszx]

Nie czytałęm odpowiedzi i zastanawiam się kto może byc autorem tego wierszyka ?
pochodzącego zapewne jeszcze z epoki renesansu , czyżby Szymonowic?
domyslam sie ,że odpowiedź już padał poniżej))
Pozdrawiam roztocznie
J

[blotniarka.stawowa]

januszx napisał:
> Nie czytałęm odpowiedzi i zastanawiam się kto może byc autorem tego wierszyka ?
> pochodzącego zapewne jeszcze z epoki renesansu , czyżby Szymonowic?

Moja pierwsza mysl takze byla: Szymonowic! Niestety nie byla to odpowiedz
prawidlowa... bawilismy sie dobrze probujac do skutku!

[alta11]

Zmęczyłam sie rozwiązywaniem zagadki Janusza na f.Zamość więc dla rozrywki
przytoczę wierszyk Władysława Sitkowskiego "Nad Wieprzem"
Tu nad Wieprzem,
na mej ziemi
skowronek pieśń dzwoni,
w żytnich strunach
płynie fala
i srebrną łzę roni.

A w tych falach głębia ciszy
makom czerwień daje,
bo w tej ziemi
tyle cierpień
na wieki zostaje.

Tu nad ieprzem,
w mej krainie
las wyśpiewa żale,
jesień przypnie
jarzębinom
przecudne korale.

[users1]

Roztocze Jesienią

na tarczy słońca płoną piołuny
a szepty traw nawiedzają
milczenie ptaków
mgła bieląca prześcieradła chłodu
otwiera dzień i zmęczenie rozkłada
na rżyskach
jedynie zawstydzone grona jarzębiny
milczą

jesienny wiatr pozwala igrać
ugrom słońca w szmaragdowych ostrzach
świerków a pocałunek srebrny lata
drży niczym białe westchnienie

tylko w moich oczach wciąż kolory
wiosny jak na szczęście
jak na złość

(Maria Duławska)

[ralston]

No to podnoszę w ramach akcji ratukowej, zanim spadnie w przepastne czeluście
archiwum...

[roztoczanski]

To moze troche z innej beczki - nie tak powaznie


Małgorzata Strzałkowska

Chrząszcz

Trzynastego w Szczebrzeszynie
chrząszcz się zaczął tarzać w trzcinie.
Wszczęli wrzask Szczebrzeszynianie:
- Cóż ma znaczyć to tarzanie?!
Wezwać trzeba by lekarza,
zamiast brzmieć ten chrząszcz się tarza!
Wszak Szczebrzeszyn z tego słynie,
że w nim zawsze chrząszcz BRZMI w trzcinie!
A chrząszcz odrzekł nie zmieszany:
- Przyszedł wreszcie czas na zmiany!
Drzewiej chrząszcze w trzcinie brzmiały,
teraz będą się tarzały.

[blotniarka.stawowa]

Milo Roztoczanski ze sie znow pojawiles na tym forum

Ode mnie tylko fragmencik (cudzego) wiersza, bo spodobal mi sie ten "lisc
zmeczony jesienia":
...
i tylko lisc zmeczony jesienia
szybujac na wietrze z wysokiego drzewa
szeptem niesmialo nam przypomina
ze wszystko przemija

[czuk1]

Wreszcie. Piszę cicho i przymilnie abyś Ty - Roztoczański z nami został i
zaistniał na tym - swoim przecież - forum internetowym.
U nas wiecej jest takich forumowiczow ktorzy wpadaja i chcieli by coś o
Roztoczu dowiedziec i .... ewentualnie wtrącić swoje trzy grosze. Mniej znawców
Roztocza.
A Ty jestes z grona tych ktorzy żyją Roztoczem, znają Roztocze.
pozdrawiam Cię - mariusz

[bacia40]

No właśnie! (to moje trzy grosze

[roztoczanski]

Dzięki za takie ciepłe słowa, bardzo lubię tę naszą krainę, jednak narazie dużo
wiecej biorę niż daję, dzięki temu forum dowiaduje tyle nowego o Roztoczu, od
wczoraj nadrabiam czytanie o legendach, utrudnia mi to mój wiekowy
komputer,walczę z nim nieustannie (raz ponad miesiąc nie mogłem go uruchomić)
staram sie zagladac tu jak najczesciej.
Pozdrawiam serdecznie.