Poniedziałek, Polsat - "Tsotsi".

[grek.grek]

Nie wiem, nie oglądałem, nie znam, nie widziałem, alem słyszał, że film jest zacny, zatem - chyba bez narażania się na specjalnie głośne, po-emisyjne, wyrazy potępienia, mogę Wam i sobie polecić. W razie czego przyłączę się do potępiających :)

Polsat, 22:35.

[barbasia1]

Ja też nie widziałam tego filmu, ale myślę, warto również ze względu
na fakt, że rzecz się dzieje w miejscu rzadko u nas w TV
pokazywanym - w Afryce Południowej w Johannesburgu!

[grek.grek]

Otóż to. A w dodatku Oskard'06 dla najlepszego nie-po-angolańskiemu filmu :)

[barbasia1]

Jeśli "Oskard'06"! :)) - to w takim razie trzeba koniecznie zobaczyć!

PS
Jakoś dziś bardzo ciężko ładują się strony gazety, a forum już
szczególnie, u Ciebie też?

[mika974]

Obowiążkowa pozycja na następny tydzień. Nie widziałam, ale
podejrzewam, że może mieć ciężar gatunkowy "Miasta Boga"

[drzejms-buond]

gorzej niż MIASTO BOGA

a ja oskardom juz od dawna nie ufam!
lwom. niedźwiedziom i owszem...ale oskardom?
neeeeeeeeeeeee...

[barbasia1]

drzejms-buond napisał:

Tak sobie myślę, że masz trochę racji z tą nieufnością do Oskarda,
drzejmsie-buondzie.

[drzejms-buond]

trochę taaa...od czasu Filadelfii nie widziałem żadnego wartościowego filmu
oszkardowego...

[barbasia1]

drzejms-buond napisał:

> trochę taaa...

:)
No dobrze, więcej niż 'trochę'!

[pepsic]

Ja to chyba od Przeminęło z wiatrem.
Im więcej oskardów, tym gorzej. Może poza filmem nieangielskojęzycznym.

[aguszak]

drzejms-buond napisał:

> trochę taaa...od czasu Filadelfii nie widziałem żadnego
wartościowego filmu
> oszkardowego...

No nie przesadzaj, a "Forrest Gump"? a "Buntownik z wyboru"?

[grek.grek]

Filadelfia, to 93 rok. Tylko z nominowanych do oskradów w następnych latach parę dobrych tytułów można by wymienić : Pulp Fiction,
Fargo, Shawshank, American Beauty, Piękny umysł, Pianista, Gangi
Nowego Jorku, Między słowami, Ray, Capote, i najnowsze To nie jest kraj i Aż poleje się krew.

[grek.grek]

To od razu na wtorek propozycja - "Nazywał się Bagger Vance" w
Kocham Kino.
Naprawdę gustowny film, pozytywny, w estetyce Ameryki z połowy XX wieku.

Rozchodzi się o pojedynek golfistów w pewnym amerykańskim mieście, w którym mają się zmierzyć najlepsi gracze z całego kraju, a
prawo gry dostaje też ich lokalny bohater, co ma napędzić widownię, podsycić emocje widowni, a poza tym nie bez znaczenia jest fakt, że szefowa całego zamieszania,organizatorka, to jego dziewczyna (nie pamiętam już czy aktualna, czy eks-i-chce-się-z-nim-znowu-zejść, bo film był jakieś 2 lata temu). Problem w tym, że od powrotu z wojny facet jest dętka i nie tyle stracił umiejętności, co apatia i brak motywacji stępiły mu zdolność do korzystania z nich, a nawet chęć i wiarę w ich przywrócenie. Zanosi się na spektakularną klęskę, bo wszyscy
na człowieka liczą, robią mu klakę i rejwach, że jasna cholera. To
go, oczywiście, doszczętnie dołuje, zamiast pomagać.
Tu pojawia się Bagger Vance, facet znikąd, w wyplutym surducie, który
ni stąd ni zowąd chce robić za jego trenera i pomóc mu się wygrać
zawody.
Kim jest Bagger Vance ? W d.pe nie wiadomo, poza tym, że jest łudząco podobny do Willa Smitha :)
Bez spoilerów, ale... czujecie, że tragedią to się nie może zakończyć :)
Bo to taka opowiastka, trochę bajka, trochę "ku pokrzepieniu serc", trochę typowa amerykańska story, ale dzięki temu, że traktowana z pewnym dystansem, jako że w niej sporo humoru i elokwentny, sympatyczny czarny murzyn w roli najważniejszej (symbol, bo akcja się przeca dzieje na Południu Stanów, gdzie do dzisiaj do czarnych białasy mówią per "chłopcze"), w którego ustach nauki wszelkie i złote myśli brzmią zupelnie inaczej, luźno i bezpretnsjonalnie, niż wypowiadane przez jakiegoś ulizanego "gowina", nadętego jak królik afrykański, to daje się z łatwością polubić i nie drażni pewnym nieuniknionym schematyzmem żadnych zmysłów.

Ogląda się to naprawdę świetnie.
Tło historyczne oddane perfekt, dużo ujęć w słońcu, dużo gustownej zieleni pól golfowych, świetnie przygotowane stroje z epoki, które aktorzy noszą bez widocznego dyskmofortu i sztywniactwa, bujna kolorystyka buduje świetnie nastrój. Strona wizualna na szóstkę.

Lekcje golfa, rozmowy Baggera z Junah o golfie, treningi, (tym golfistą w kawałkach do poskładania), same zawody - najlepsze sceny w tym filmie.
W ogole wszystkie z Baggerem alias Willem. Co do jednej.

Will Smith zapierdzielił ten film Damonowi (Junah). Może słowo za grube, ale on trudno o inne, bo naprawdę zapierdzielił, a mógłbym użyć jeszcze innego :) Tak pozytywnego gościa jak Bagger Vance ze świecą szukać, luźny, wyszczerzony, wygadany, dowcipny, ale jednocześnie nie przerysowany, po prostu Smith został idealnie obsadzony, po warunkach i buszuje radośnie jak szczur w spiżarni, na pewno lepiej niż Damon w swojej roli, który, na mój gust, jest dobry, ale nic poza tym, choć rolę na pewno ma bardziej złożoną psychologicznie i wypadałoby to docenić. Tylko co ja na to poradzę, że Smithowy Bagger Vance zwyczajnie
kradnie ekran i jak go nie ma, to się zaraz chce żeby znowu był ? :)
Heh, to jest ten paradoks, wszak nie każdy musi być krytykiem, który
przez lupę wszystko ogląda i mierzy centymetrem pod jakieś reguły z podręczników kina. D.pa z tym :)
Na Smitha się po prostu czeka, chce się go oglądać, bo będąc w swojej skórze jest nie do zagięcia.
Theron jako rzutka pani biznesłomen też daje radę, w swoim klasycznym emploi : jako babka, przy której mężczyznom oczy stają w słup, ale nic innego. Taka już jej uroda i charm, trudno.

Generalnie - jeśli nic nie będziecie mieli do roboty, to oglądajcie :)

Wtorek, TVP 2, 22:20.

[barbasia1]

grek.grek napisał:

Już mi się podoba ten film! :))

> Theron jako rzutka pani biznesłomen też daje radę, w swoim
klasycznym emploi :
> jako babka, przy której mężczyznom oczy stają w słup, ale nic
innego.

:))

Meżczyźni...!

"Nazywał się Bagger Vance"

[barbasia1]

Oglądałam troszkę.
"Naprawdę gustowny film, pozytywny" - tak, to bardzo dobre
określenie.
Przyjemnie się oglądało.
Will Smith - uroczy, Ch. Theron czarująca, w dodatku we wspaniałych
kostiumach - w przepięknych, sukniach, kapelusikach, bucikach z
epoki!
Mam nadzieję, że za jakiś czas powtórzą ten film.

[barbasia1]

Reżyserem filmu „Tsotsi” jest Gavin Hood. Ten sam, który reżyserował
nową wersję „W Pustyni i w puszczy”!

[grek.grek]

No i... ? :)

Mnie się podobał, chociaż bez specjalnych zachwytów, szajby i tańczenia kozaczoka. Prosta historia, aczkolwiek bardzo emocjonalna, nieprzekombinowana, wiarygodna psychologicznie i z optymistycznym przesłaniem, w sumie bardzo kameralna.
Świetna muzyka, cały czas, a zwłaszcza ten rytm na samym początku, kiedy lecą napisy, a kamera cofa się pokazując główną "ulicę" slumsów;
bardzo dobry ten młody aktor, w głównej roli - dostał do zrobienia postać przechodzącą duchową przemianę i wyszedł z tego bardzo dobrze, świetna gra okiem, dziobem, duże emocje wyrażane często jednym, trafnym gestem - talent, i da się wyczuć dobre prowadzenie przez reżysera, który dokładnie wiedział jakiego chce bohatera, jak ma wyglądać z zewnątrz ta cała jego metamorfoza; tak w ogóle, ci aktorzy wszyscy wyglądali, w większości, na amatorów, rzecz prosta - w najlepszym kontekście tego określenia; dobry szkic realiów getta, w których szczaw bezmyślnie traktujący szydłem dziadka w pociągu, to nie jakiś budzący panikę kiler, tylko po prostu naiwny produkt środowiska, robiący coś bezrefleksyjnie, wg jakichś podpatrzonych wzorców, które ma obok siebie na codzień, od iks lat; udanie wplecione i bez natarczywości retrospekcje, bez hałaśliwego moralizatorstwa, bez wielkich improwizacji ukazane ważne (przynajmniej dla bohatera) słowa i prawdy; dobra reżyseria, spójny scenariusz - przemiana bohatera pokazana w stonowany, logiczny, dyskretny sposób, bez nachalnego "pstryk" a'la Komornik, bardziej za pomocą czynów, gestów, wyrazu oczu, dopiero w końcówce pękł na dobre, co tylko dodało całej historii realizmu ; ujęcia w sam raz, bez przegięcia w stronę jakiegoś teledysku, zupełnie klasyczna technika.
Minusów nie zauważyłem, nic mnie w oko nie ukłuło, a zresztą - kogo one obchodzą...:)

[mika974]

Rzeczywiscie, bez zachwytów, ale nie było źle. Fantastycznie zagrał
główny bohater, bez sentymentów i tanich chwytów, i te jego smutne
oczy...

[barbasia1]

Podobał mi się ten film, ale również o wielkim zachwycie nie mogę
powiedzieć.
Świetna muzyka, nieźli aktorzy, łącznie z tym najmniejszym i
najdzielniejszym- maluszkiem – niemożliwie wytarmosił go i wymęczył
ten Tsotsi! (mleko z puszki - zgroza!)

Tak, ciekawie i bardzo przekonująco pokazana została przemiana
głównego bohatera, budzenie się w nim pozytywnych odczuć, emocji,
jakiejś empatii dla ludzi, dla świata.
Optymistyczne, choć pewnie nie do końca, bo przecież nie wiemy, co
dalej z Tsotsi.

Naprawdę warto było obejrzeć.

[grek.grek]

POlecam, jeśli kto bezsenny, a może nie tylko... Ostatnie dni sław
w TVP Info, 0:10.

Taki cykl życiorysów znanych aktorów/ek, którzy tragicznie skończyli
swój żywot. Był Brando, była Romy Schneider, był James Dean,
a dzisiaj ma być Jean Seberg, ta dziewczyna z "Do utraty tchu", co
przedawkowała prochy.
Naprawdę dobrze zrobione, dużo wypowiedzi osób, które ich znały, uczestniczyły w róznych wydarzeniach, były blisko w decydujących
momentach ich życia. Aż trudno się oderwać :)

Prawie zapomniałem, jaka piękna ta Seberg, a w dodatku, jak rzadko która aktorka, wychodzi na zdjęciach jeszcze lepiej niż na taśmie filmowej, a ona akurat, i owszem (powinno się zakazać oficjalnie i pod karą obejrzenia 400 odcinków Barw szczęscia ciurkiem fotografowania kobiet w kolorze, czarno-białe zdjęcia są o wiele
wdzięczniejsze) :

stylehighclub/files.wordpress.com/2008/05/jean_seberg_8212.jpg

[barbasia1]

grek.grek napisał:

> POlecam, jeśli kto bezsenny, a może nie tylko... Ostatnie dni sław
> w TVP Info, 0:10.
>
> Taki cykl życiorysów znanych aktorów/ek, którzy tragicznie
skończyli
> swój żywot.

Tak,znakomity cykl.
Widziałam odcinek z Romy Schneider, bardzo ciekawy, świetnie
zrobiony.
Szkoda tylko, że tak strasznie późno.

[mika974]

Jean Seberg, to ta chyba z "Do utraty tchu" - twarz niemal
doskonała. Coś tam mi sie obiło o uszy, ze zginęła tragicznie, ale
nie znam szczególów

[barbasia1]

Zginęła śmiercią samobójczą, po przedawkowaniu barbituranów.
(wg wikipedii)