Maklakiewicz

[Gość: alfa]

Oglądałam wczoraj reportaż o nim - bardzo ciekawy choć jak dla m,nie za
krótki - bardzo lubię Maklakiewicza i Himilsbacha a ostatnia anegdota była
świetna (zresztą znana): po śmierci maklakiewicza do jego matki dzwoni
Himmilsbach: - Jest Zdzich?
-Ale Panie Janku Zdzisiaek już tydzień jak nie zyje - przecież Pan wie!? mówi
matka
-Wiem ale kur..a nie mogę w to uwierzyć!

[bulszyt]

albo to:
Himmilsbach siedzi w oknie, siedzi i myśli. W końcu mówi do Maklakiewicza:
- Patrz Zdzisiu, tyle dróg budują, a nie ma dokąd pójść...

[Gość: alfa]

Myślałam że będzie większy odzew na hasło Maklakiewicz - chyba się pomyliłam.
Szkoda! Ja go cenię - jako aktora

[bulszyt]

- Mamusiu, a mamusia dostała już pieniądze?
- Tak synku, dostałam.
- A gdzie mamusia schowała te pieniądze?
- Są schowane synku, na co ci je?
- Niech mi mamusia da.
- Nie dostaniesz teraz, synku, masz co jeść, na co ci te pieniądze?
- Mamusiu, bo się potnę!!

[aguszak]

Do mnie bardzo przemawiają postacie przez nich grane, ale anegdoty o nich
opowiadane są, jak dla mnie, lekko smutnawe, bo przecież nie zapominajmy, że
byli alkoholikami...
Ja słyszałam właśnie taką anegdotę, że gdy Piwowski zamkął któregoś w pokoju
hotelowym (nie pamiętam którego, chyba Maklakiewicza), żeby na drugi dzień na
planie zdjęciowym był trzeźwy, to ten drugi pospieszyła ratować kolegę w
potrzebie... rozmontowali razem wizjerek w drzwiach (tzw. judasz) i przez rurkę
sączył wódkę przez ten wizjerek... dla mnie to raczej smutna, choć prawdziwa
opowiastka...

[Gość: 3x]

Mam dzis dobry dzien. Na wrozbiarstwo :-).
Musi minac jakis czas. Dlugi.........., zeby ludzie docenili Maklakiewicza.
Ja go ,,uwielbiam'' (a moze lepiej bez cudzyslowu?) za Hydrozagadke. Kocham za
Wniebowzietych, ale kto to tu oglada?
Napisz za jakies 5 lat na tym forum to haslo. Wtedy ,,bezmozgowce'' ogladajace
BR BB i RwT moze oprzytomnieja. Moze?

[Gość: lesio]

co prawda nie o Zdzichu, ale też chyba dobre choć stare:
Himilsbach dostaje propozycję zagrania w znacznym filmie amerykańskim. Warunek:
nauczyć się angielskiego. Janek odmawia motywując: z filmu k...a nic nie
wyjdzie, a ja z tym angielskim zostanę jak ch.. jakiś.

[dada7]

Otóż a'propos tego himilsbachowskiego: "... nie mogę w to uwierzyć"....
Jak się okazało, było to już już kilka lat po śmierci Maklakiewicza, gdy
spacerowałam sobie po Powązkach i nieoczekiwanie (bo informacja o jego zejściu
jakoś do mnie nie dotarła) natknęłam się na Jego zdjęcie (na porcelanie,
oczywista) na jednym z grobowców.
Najpierw zdziwiłam się: "No jak to, niemożliwe przecież!" Ale pan Zdzisław miał
na zdjęciu tak charakterystyczne dla Niego - smutne, a zarazem nieco kpiarskie
spojrzenie, jakby chciał powiedzieć: "Jestem tu tylko na niby."

Przepraszam za moją konfabulację, ale ta historyjka ma dla mnie wydźwięk
absolutnie maklakiewiczowski.