Krwawa Niedziela

[Gość: Sol]

na polskie ekrany wchodzi "Krwawa niedziela". Jakie sa Wasze wrazenia?
Na mnie film zrobil wrazenie aczkolwiek drazni mnie jego czarno-bialosc. Moze nie dalo sie tego
inaczej przedstawic, nie wiem... Forma paradokumentu (kamera z reki, dzwiek zbierany z otoczenia,
brak postsynchronow) - to 90% szans ze widownia da sie poniesc emocjom. To troche tak jak ze
zdjeciami wygrywajacymi od kilku lat wystawy World Press Photo. I pytanie - na ile ten film jest
wiarygodny a na ile jest to fikcja filmowa? Ile tam interpretacji rezyserskiej? Z drugiej strony - dobrze,
ze robi sie takie filmy, uswiadamiaja, otwieraja oczy no i nie sa hollywoodzka papką. Złoty Niedzwiedz
na tegorocznym Berlinskim Festiwalu - zasluzenie?
Bardzo dobrym pomyslem bylo wprowadzenie nieustannie dzwoniacego telefonu. Zlym pomyslem
byly napisy koncowe - to dla mnie kropla przepelniajaca puchar. Mimo wszystko duzy plus dla
"Krwawej niedzieli". I minus dla dystrybutora za fatalny błąd w napisach ("chełmy włóż")....

[Gość: lula]

No pewnie, ze taka forma rusza widzow i tu przeciez o to chodzilo. Naprawde chcialabym, zeby bylo wiecej
filmow z takimi emocjami. A najbardzie, zeby ktos zrobil taki film o Polsce.

[kulka1]

Moim zdaniem taka paradokumentalna forma zapewniła filmowi maksymalny
obiektywizm. Mamy jedną stronę, mamy drugą. Pewnie jakby policzyć czas, jaki
poświęcono każdej, wyszłoby mniej więcej po równo. A że sympatia widzów i tak
jest po stronie Coopera - to wynika z sytuacji, trudno być po stronie
uzbrojonych osiłków, którzy strzelają, a nie tych, których zabijają. Ale
manifestanci nie są wyidealizowani. W końcu ci młodzieńcy z kamieniami nas
denerwują, chce się aż zawołać: spadajcie stamtąd, bo przez was będzie
nieszczęście!
Aż boję się myśleć jak wyglądałby film o Krawawej Niedzieli zrobiony w
Hollywood. Wyobrażam sobie bohatera-herosa (Russell Crowe) dumnie kroczącego z
gołą piersią wprost na kule. A w tle podniosla instrumentalna muzyka i drzewa
dramatycznie targane wichrem.
Film Greengrassa jest tak przejmujący właśnie dlatego, że do takich chwytów się
nie ucieka. Widz instyktownie wyczuwa, że to nie kino, nie fikcja, tylko
przerażająca prawda. Bo że mniej więcej tak było naprawdę nie mam wątpliwości.
W tej chwili w teorię o tym że żołnierze musieli się bronić, wierzy już chyba
tylko brytyjska królowa.

[Gość: kapusta]

z zasady nie wzruszam sie na filmach, ale �Krwawa NIedziela� to niezla trauma. Tak, tak, wiedzialam, ze to
wszystkie chwyty to manipulacja, ale mimo to siedzialam wbita w fotel. Jedyne wyjscie po opuszczeniu kina -
przemyslec, przegadac, a potem odreagowac znalazlszy sobie jakies przyjemne zajecie