najbardziej wzruszający film jaki widzieliście...

[Gość: gosia]

Najbardziej wzruszającym filmem jaki widziałam była "Zielona Mila".
Spłakałam się jak nie wiem co...

[Gość: lulu]

płakałam na dwóch filmach: "Król Lew" (to było dawno i całe kino zalewało się
łzami) i niedawno "The House of Mirth" ( w Polsce dostępne chyba tylko na dvd,
ale warto było polować na ten film)

[gwen_verdon]

'Cinema Paradiso'.

[starshine]

wlasnie.
I jeszcze "Zycie jest piekne"

[ignatz]

"Maska Lwa" z Cher

[kajetanb52]

Gość portalu: gosia napisał(a):

> Najbardziej wzruszającym filmem jaki widziałam była "Zielona Mila".
> Spłakałam się jak nie wiem co...

Trochę łezek pociekło ze mnie na Leonie. Natomiast totalnie się poryczałem na
Cinema Paradiso, kiedy bohater ogląda taśmę z wyciętymi scenami pocałunków :)

Kajtek_bez_majtek

[Gość: flynn]

The Joy Luck Club Wayne'a Wanga. Jeden z najlepszych filmów jakie widziałam.
Całe kino płakało.

[Gość: emcia]

Cinema Paradiso - trochę przesłodzony, ale wzruszający jak diabli :) A ostatnio
się strasznie wzruszyłam na filmie "Schmidt" - niby zwykła historia, ale łapie
za gardło.

"About Schmidt" jako komedia...

[Gość: Pawelek]

Zabawne, ale mnie sie wydawalo, ze "About Schmidt" to
byla taka czarna komedia z happy-endem. Ogladalismy go na
DVD w kilka osob i wszyscy sie poryczeli, a ja odebralem
ten film zupelnie inaczej. Dziwny jestem...

[Gość: wloczykij]

Wiele filmow potrafilo mnie wzruszyc, jednym z nich jest niemiecki obraz "Po
drugiej stronie ciszy" wspaniale operujacy muzyka.

[Gość: Pawelek]

Rzadko mi sie to zdarza, ale ostatnio na "Pianiscie" w
Chicago, bo to o Warszawie i ten Chopin, i ruiny, i
Krakowskie Przedmiscie...

Zawsze piorunujace wrazenie robia na mnie "Noce i dnie".
Ten film tez wyzwala we mnie troche jakis
osobistych/rodzinnych wspomnien i refleksji.

Na pewno płakałbym ...

[Gość: scalar]

... na wczystkich tych filmach, gdybym je oglądał.

Najbardziej wzruszył mnie ostatnio przeczytany scenariusz czterdziestej
pierwszej części "Życzenia śmierci".
Na film trzeba będzie jeszcze trochę poczekać, bo Charles Bronson wg.
scenariusza ma mieć w tym filmie 103 lata.
Najbardziej wzruszająca jest cała druga część filmu, kiedy to Bronson mszcząc
śmierć rybki akwariowej (gupika) należącej do jego ukochanej żony
(dziewiętnastolatki) biegnąc przez całą długość 42 ulicy, rozwala do nogi dwa
młodzieżowe gangi handlarzy karmą dla rybek.
W zaufaniu mogę jeszcze powiedzieć, że Bronsonowi będzie pomagać Arnold Czarny
Murzyn i jak zawsze piękna Izabella Trojanowska.

Obsada ról członków młodzieżowych gangów oraz żony głównego bohatera jest
jeszcze nieznana, bo nienarodzona.

ide,lece

[Gość: NEOspasmin]

Wreszcie jakies kino dla ludzi.Tylko nie napisales kto bedzie pchal wozek z
Bronsonem?Edward Murphy oparty na dwóch (pieknych)laskach?
Popcornu i chusteczek!!!!
szacunek
m.

[Gość: scalar]

Boję się, że zdradzam zbyt szczegółowe tajemnice scenariusza, ale niestety
Edek Murphy ginie w pierwszych scenach filmu w dramatycznych okolicznościach.
Najpierw zostaje przygnieciony przez Statuę Wolności upadającą w wyniku
trzęsienia ziemi, następnie uratowany przez Bugsa leci do Tokio i na pokładzie
samolotu zostaje zaatakowany przez doktora Musaschi Mijamoto. Na szczęście
dzięki przytomności umysłu wybija łokciem okienko i w wyniku dekompresji
zostaje wyssany na zewnątrz. Dr Musaschi dodatkowo obciążony mieczem
samurajskim na szczęście spoadał szybciej i nie mógł go dosięgnąć. Po
szczęśliwym upadku w zaspie śnieżnej na szczycie jednej z japońskich gór, wraz
z wielką lawiną zsunął się bezpiecznie w dolinę gdzie już czekali na niego
wojownicy ninja z triady. Lekko zdenerwowany z powodu pogniecionego garnituru
za 12,5$ kładzie ich wszystkich trupem. Tu następuje najbardziej dramatyczna
chwila tej części filmu. Edek, któremu jeszcze się prawa nóżka dobrze nie
rozgrzała, postanowił się rozciągnąć i zrobił szpagat w stylu Cloda Van Damma.
W wyniku tego szpagatu, coś mu tam nie wytrzymało i w dodatku się podrapał
(chybe w lewe). Skutkiem tego dostał czerwoną pręgę, która błyskawicznie
doszła mu do serca i spowodowała śmiertelne zejście.

Cała scena jest potraktowana bardzo skrótowo i wszystko dzieje się na ekranie
zaledwie przez 98 sekund. Scenarzysta wzorował się na niedoścignionym mistrzu
skrutów - Jurku Hofmanie, po obejrzeniu jego arcydzieła "Potop" w którym jedno
westchnienie Scorupki wystarczyło za pół tomu dzieła Sienkiewicza.

Tak więc Bronson musi gonić złoczyńców o własnych siłach. I zrobi to świetnie.
Jak zwykle.

Miłośnikom dobrego kina - część i chała!!
Tfu!! - CZEŚĆ I CHWAŁA miało być!!

wiecej!

[Gość: NEOspasmin]

Teraz to nawet trajlery sa dluzsze niz 98 sekund wiec prosze o jeszcze!
Moze teraz watki erotyczne: Karol Bronson i jego nastoletnia kobieta z
najlepsza przyjaciolka- pelna sexappealu zyworodna gupica?Wszyscy w jednym
akwarium.

I nie obawiaj sie -swoje dwie dychy wybule i tak. 0 ile nie umre wczesniej(ze
smiechu).
prosze przekazac moje wyrazy szacunku ew zlozyc w moim imieniu kwiaty na
Grobie Nieznanego Scenarzysty.
m.

PS Ciekawe kto napisze z tego eposu recenzje w GW wnuk Szczerby Jacka czy
Sobolewski jr.?
m.

[wolfspider]

moze jestem dziwny ale jednak "Znachor".

[Gość: Anna]

Ja bardzo czesto placze na filmach, wystarczy jedna smutna scena, a oczy mi
wilgotnieja. Zaczelo sie od Malej Syrenki (animowany, chyba japonski), mialam
ok.7 lat.
Zawsze wzruszaja mnie Wszystko o mojej matce, Fortepian i Niebezpieczne Zwiazki
(scena, w ktorej Malkovich zneca sie nad Michelle Pfeiffer), Stalowe Magnolie.

[waceksad]

Jak sięgam pamięcią to było tego troche. Ale najbardziej
utkwił mi "Słodki listopad" z Charlize Theron i Keanu Reeves.

[Gość: Alicja]

"Cyrulik Syberyjski" Michałkowa

dużo takich było..

[Gość: Dema]

Wydaje mi się jednak,że najbardziej płakałam na "Armageddonie" (za każdym razem
gdy go oglądałam),trochę na "Titanicu" i całkiem sporo na "Leonie Zawodowcu"
w ogóle często zdarza mi się płakać na filmach..

zapomniałabym...

[Gość: gosia]

Płakałam przecież jeszcze strasznie na Pianiście...

[Gość: A]

ja naprawdę nie rozumiem - i proszę, wytłumacz mi - jak można płakać na
armagedonie? ja się uśmiałam do łez, serio

[blue_valentine1]

Hair, Manneken pis, Pianista, Stowarzyszenie Umarlych Poetow i, chociaz wstyd
sie przyznac, bo film beznadziejny, ale poryczalam sie ogladajac
Sommersby'ego...

[Gość: beta]

"Magnolia" Thomasa Andersona - ponad 3 godziny, ale ja to oglądam zawsze z
rozdziawioną buzią, i czasami łzy w oczach.
"Tańcząc w ciemnościach" też tak działa, ale to inny temat.
pozdr

[Gość: Marcin]

Terminator 3 jak Connor mówi że jego matka umarła na białaczkę i że Terminator
był jedyną namiastką ojca jaką miał. I jeszcze Terminator 2 jak Arnold skacze
do roztopionego ołowiu i mówi, że nie będzie więcej terminatorów. To było
bardzo smutne i wzruszające, bo to znaczyło, że nie będzie więcej filmów z tego
cyklu. I w szczękach jak zginął rekin, bo przestraszyłem się że nie będzie
drugiej części.

[Gość: remiC]

"Parszywa dwunastka"

[Gość: shyla]

"Porozmawiaj z nią"

[agata_edziecko]

Cinema Paradiso - cieszę się, że ten film ma tutaj tak wielu zwolenników
Czułe słówka
Stalowe magnolie

oczywiście jak trzeba, to sobie nie przypomnę. Cóż, może później