Cienka czerwona linia

[Gość: Roland]

[Gość: Roland]

A jednak można o wojnie mądrze i bez efektów specjalnych,tylko
czy to o wojnie

[ignatz]

no właśnie

[orbulon]

No można. Mi się nawet podobał. Choć nieco za bardzo odbiega od książki. I
jest za długi. Osobiście bardiej wolę "Stąd do wieczności". A JAmes Jones
należy do moich ulubionych pisarzy.

[ignatz]

Czytałem całą trylogię i właśnie "Stąd do wieczności" też uważam za najlepsze.
Zaraz po tym "Gwizd". Generalnie Jones ma fajny, oszczędny język i talent do
tworzenia zywych bohaterów.

[orbulon]

Jedna z niewielu rzeczyw ,w których jesteśmy zgodni.

[frolix]

Gość portalu: Roland napisał(a):
> A jednak można o wojnie mądrze i bez efektów specjalnych,tylko
> czy to o wojnie

A jednak po "Kompanii braci" inne filmy o wojnie są mdłe. Przy "Cienkiej
czerwonej nudzie" wytrzymałem pierwszą godzinę. Zważając na czas filmu, to jest
osiągnięcie.

[Gość: ECH]

Film o strachu, samotności, bezsensie ale nie do końca udany. Książka Jonesa za
to jest moim zdaniem wyśmienita, mądra i poruszająca. Zdecydowanie lepsza
niż "Stąd do wieczności".

[Gość: kexon]

Kocham ten film, uważam, że od początku do końca jest
doskonały, perfekcyjny, to świecące cudownym blaskiem
arcydzieło. Dający do myślenia i wglądu we własne serce film.
Żyjemy w świecie pełnym haosu i bezsensownej śmierci, nie
dostrzegając tego co piękne, jesteśmy zagubieni ale nawet w
piekle wojny można odnależć cząstkę dobroci i współczucia. Po
tym filmie wrażliwy człowiek staje się lepszy. Więcej takich
dzieł......!!!

[haiko]

ja tylko napisze ze to jeden z moich ulubinych filmow, aby podtrzymać
watek.jest to film doskonale skomponowany, mozna mu zarzucic ze nie ma
kontrapunktow, czy tajemnicy, ani sensacji. jednak mi sie nigdy nie znudzi a
widzialam go juz kilkanascie razy. ma wlasny rytm,wyrazne potacie,czujesz
zapach i duchote, nie mowiac juz o muzyce , korzystajacej z kompozycji ivesa.
moim zdaniem to jest klasyka. na razie chyba nie jest doceniany ale w
pryszlosci n pewno nikt go nie porowna z "kiedy bylismy zolnierzami" i bedzie
sie o nim uczylo w szkolach filmowych. a poza tym naprawde trzeba docenic klase
rezysera, ze o egzystencjalnych problemach mowi w sposob tak nienachalny, nie
splaszczając ich znaczenia. nie ocenia. nawet nick nolte nie byl do konca
negatywny,slyszac jego mysli doskonale wiedziales dlaczego tak robi i ten
kontrast jego wewnetrznie wypowiedzianej wiary z tym co robil uzmyslawia nam
slabosc ludzka. nie potrafimy spojrzec na siebie z dystansem i widzimy siebie
jako odbicie swych wyobrazen. sie rozpisalam, nie widzialam tego filmu do roku
i chyba sie stesknilam.