"Ktoś we mnie" Sarah Waters

[yanga]

Czytałam to w bardzo ciepłym i słonecznym miejscu - i bardzo
dobrze, bo inaczej można się na śmierć zasmucić. Umie ta kobieta
pisać, jednakowoż, umie tworzyć nastrój. Piszę o tej książce, bo
pamiętam, że kiedyś ktoś pytał o taką dołującą literaturę, a znów
inni lubią książki o duchach - ja także. Stary, rozpadający się
dwór, nieszczęśliwi mieszkańcy, znikąd pomocy, pogoda także
przeważnie okropna - jak to w Anglii. Brrr.

[nothing.at.all]

A ja nie przebrnęłam przez tą książkę. Na razie czeka odłożona.

[yanga]

No bo to zdecydowanie nie jest lektura "ku pokrzepieniu serc". Tam
wszystko jest brzydkie - wnętrza, pogoda, nawet główna bohaterka ma
grube nogi, pospolitą twarz, niegustowne ciuchy, duch też nie budzi
sympatii. A jednak to wszystko jest starannie przemyślane i broni
się samym talentem autorki. I książka podobała mi się znacznie
bardziej niż "Złodziejka" (po "Niebanalną więź" nie sięgnęłam).

[stoerungsquelle]

Tez jakis zas temu czytalam i podobalo mi sie. Moge polecic.



---
Recenzje fanów, darmowe fragmenty i więcej informacji na temat książki 'Lovefool
– Głupiec w miłości' i jej autorki Amalii Angellinni znajdziecie tutaj:
www.scholar-online.pl/viewpage.php?page_id=126

[butters77]

Uch, liczyłam na to, że znajdę jakąś burzliwą dyskusję na temat powieści Waters, a tu tylko taki zaczątek:) Mam jednak nadzieję, że ci, którzy od listopada 2009, kiedy powstał ten wątek, przeczytali "Kogoś we mnie", włączą się do rozmowy i podzielą swoimi wrażeniami.

Ja jestem świeżo po lekturze i serdecznie polecam książkę Waters - nie tylko wielbicielom neowiktoriańskich klimatów;) Powieść urzekła mnie przede wszystkim tym, że... kiedy już wydawało mi się, że ją przejrzałam, że to tylko zwykła historia, ot, nieco tajemnicza, ale pozbawiona znaczącego rozstrzygnięcia czy szczególnie błyskotliwych pomysłów pisarskich - przyszły mi do głowy możliwe interpretacje zakończenia. I wtedy zaczęła się zabawa;)

Więcej o powieści Waters napisałam na swoim blogu - a tych, którzy są już dawno po lekturze i których - jak mnie - intryguje zakończenie, zapraszam również tutaj;)

Przede wszystkim jednak zachęcam do lektury. Mam nadzieję, że i Wam upłynie na tej powieści kilka przyjemnych wieczorów:)

[staua]

Owszem, przyjemnie sie czyta i zakonczeniem mozna sie pobawic, ale
(juz o tym pisalam na tym forum) oczekiwalam od Waters jakich
nieoczekiwanych zwrotow akcji, dreszczy, napiecia, a tego ta ksiazka
u mnie nie wywolala, wiec byla rozczarowaniem. Ale przyznaje, ze
warsztatowo swietna.

[butters77]

Stauo, przyznam, że jeśli chodzi o "akcję, dreszcze i napięcie", to nie mam
porównania, bo to moja pierwsza książka Waters. I chyba spodziewałam się czegoś
słabszego – a zaskoczyła mnie taka... bezpretensjonalność tej powieści,
niewymuszona, niespiesznie tocząca się fabuła - i właśnie brak pośpiechu w
rozwijaniu poszczególnych wątków. Poza tym klimat grozy całkiem mi się
udzielił:) Ale przyznam, że kiedy spojrzałam teraz na opis z okładki -
wspominający o zaskoczeniu, sztuczkach "mistrzyni suspensu" itp. - dochodzę do
wniosku, że może on tylko zmylić czytelnika;)

A którą z Watersowych powieści Ty byś szczególnie poleciła, Stauo?

[opty2]

mnie też lekko rozczarowała,
Waters poprzednimi książkami ustawiła dość wysoko poprzeczkę,
fakt, dobrze sie to czyta ale lekki niedosyt został

[staua]

Najbardziej podobalo mi sie "Affinity", potem (prawie rowno)
"Zlodziejka". Czytalam wszystkie. Fakt, nastroj ona umie zbudowac
niezaleznie od fabuly i tematu, na jaki sie porywa. Ale nastroj to nie
wszystko...

[butters77]

Oj, moim zdaniem zdecydowanie jest w tej książce coś więcej niż nastrój:)
Dzięki, Stauo, za wskazanie tytułów - chętnie po nie sięgnę.

[staua]

Wiem, juz napadano na mnie na Amazonie, ze nie zrozumialam tej ksiazki
- problem w tym, ze ja wiem, ze mozna roznie interpretowac
zakonczenie, ale nie porusza mnie to (wiadomo, rozumiec cos a odczuwac
to nie to samo i to jest chyba moj problem z ta ksiazka). W polskim
tlumaczeniu dodatkowo tytul sugeruje interpretacje, w oryginale
raczej nie.

[butters77]

staua napisała:
> Wiem, juz napadano na mnie na Amazonie

Mam nadzieję, że wiesz, że na Ciebie nie napadam:)

> problem w tym, ze ja wiem, ze mozna roznie interpretowac
> zakonczenie, ale nie porusza mnie to

Widzisz, w moim przypadku jest inaczej - nie ruszyło mnie to, że zakończenie
można różnie interpretować, tylko właśnie - że jest pozornie otwarte,
niby nic nie wyjaśniające, a w istocie - wyjaśniające wszystko;) Ale to tyle ze
spojlerowania.

Ale też - bo chyba z braku innych dyskutantów wyjdę tu na zagorzałą orędowniczkę
tej powieści;) - zaznaczę, że nie uważam, by "Ktoś we mnie" był dziełem stulecia
czy powieścią, bez której żyć nie można. Ot, moim zdaniem warto ją przeczytać.
Pozdrawiam!

[staua]

Wiem, to bylo z przymruzeniem oka ;-)
Owszem, zgadzam sie, nie zaluje czasu spedzonego z ta ksiazka. Ale
jestem tez ciekawa, jak ja bedziesz oceniac po przeczytaniu innych
ksiazek Waters!

[butters77]

Stauo, właśnie wypożyczyłam z biblioteki "Złodziejkę" - na pewno wkrótce zajrzę
tu, by o niej napisać:) Pozdrawiam!

[hajota]

Właśnie dziś w nocy skończyłam czytać i jestem pod dużym wrażeniem. Nastrój
budowany niesamowicie. Tym razem odwołanie jednego z recenzentów do Poego i
Jamesa nie było wcale chwytem reklamowym - w moim odczuciu ta książka jest
rozbudowanym skrzyżowaniem "Zagłady domu Usherów" z "W kleszczach lęku". Chętnie
sięgnę po inne książki Sarah Waters.

[maga-mara]

Na mnie zrobila srednie wrazenie. Owszem, jest dobrze zbudowana, swietne narasta
w niej napiecie, az wlasciwie za swietnie. Moim zdaniem Waters przerobila ta
ksiazke. Jest zbyt przekalkulowana, zeby sie ja przyjemnie czytalo.

[noida]

Przeczytałam. Faktycznie, smutne i ponure. Żal mi było okropnie tego lekarza, tym bardziej że od początku wiedziałam, co się święci. Ale w sumie to ciutkę się rozczarowałam. Spodziewałam się czegoś więcej niż porządnej historii o duchach. Za to przestraszona byłam nieźle i książki nawet nie dotykałam, kiedy byłam sama w domu :)

[butters77]

noida napisała:

> Za to przestraszona byłam nieźle i książki nawet nie dotykałam, kiedy byłam
sama w domu :)

;)