a polska literatura wspolczesna???

[rozaola]

W ogole was nie interesuje? Ja przyznam, ze mnie najbardziej, chociaz nie
jest tal latwa mila i przyjemna jak ksiazki tlumaczone z angielskiego czy
innych jezykow. Lubie S. Kinga, ale jednak o wiele wiecej daje mi ksiazka
jakiegos wpsolczesnego pisarza POLSKIEGo, i naprawde nie jestem
nacjonalistycznym ciemnogrodem spod znaku LPRu czy Samoobrony. Nie uwazam,
ze "dobre bo polskie". Uwazam, ze wartosciowe, bo dotyczy mnie bardziej niz
horrory Kinga czy londynskie romanse Parsonsa czy inne naprawde fajne
historie - ale nie tutejsze. O wiele wiecej daje mi taka Tokarczuk (niestety
ostatnio milczy) ze swoimi historiami rozgrywajacymi sie czesto wokol Dolnego
Slaska. Albo Stasiuk ze swoim "Przez rzeke" czy "Dukla". Albo pisarze z
rocznikow 70. - Sieniewicz, Shuty i inni, ktorzy pisza o tym co tu i teraz,
ktorych swietnie rozumiem (albo mi sie tak wydaje). Nie chce rozpetac
kolejnej dyskusji o Maslowskiej (ja ja bardzo cenie). Uwazam, ze czytanie
wspolczesnej literatury naszych pisarzy jest bardzo wazne. Czytanie nie jest
oczywiscie zadna praca nai obowiazkiem, ale czytanie tylko powiesci
tlumaczonych z innych jezykow jest dla mnie troche jak spacerowanie po
poboczu, zamiast glowna droga. To nie znaczy, ze trzeba zaraz te wspolczesna
literature lubic czy ja swietnie rozumiec. Ale dla mnie osobioscie ona jest
najciekawsza, najbardziej zywa. Nawet kiedy nie lubie autora (np. Pilcha).

Roza

[braineater]

Interesuje, interesuje ale też prawdę powiedziawszy wybór oferuje średni,
bliżej temu do przyosiedlowej garmażerii niż sklepu z towarami deluxe:)
Jeśli jeszcze broni się w kategoriach sztuki wysokiej, "literatury ambitnej",
tak na tym polu porównań, które zaproponowałaś (King i Parsons) ma niewiele lub
też kompletnie nic do zproponowania - jakieś tępe ksera z innostrannych
wzorców - "Śmierć w Breslau", jakieś przedumane SF - Dukaj & consortes, jakieś
płaczliwe romance dla bab z menopauzą - Grochola czy inne autorki wydane w tej
samej serii, lub też pseudopolityczne, pseudozabawne paszkwile - Baniewicz,
Lewandowski.
Da się tak na prawdę bez ryzyka podejść do paru autorów, choćby Tokarczuk czy
Huelle z Chwinem, ale większość z tego co proponuje się nam jako dzieła!
polskiej literatury wspólczesnej, już po pierwszym czytaniu okazuje się
rozmemłanym pasztetem w dodatku stworzonym przez ludzi nie mających pojęcia o
robieniu pasztetów. Kilka takich kiksów, co do których uwielbienie krytyki jest
wręcz niezrozumiałe, wciąz straszy na tym forum: "Madame "Libery, "Panna Nikt"
Tryzny", "Polka" Gretkowskiej czy pojawiające się z nienacka fale zachwytu nad
przeróznymi jednosezonowymi gwiazdkami.
Co oczywiście nie oznacza, że rodzimych tekstów znać nie należy, ale ja chyba
poprzestanę na "Pamiętniku znalezionym w Sarragossie", Bruno Schulzu i
wczesnych opowiadaniach Lema, bowiem zda mi się, że nic lepszego mieszkańcy
Priwiślanskiego kraju napisać już nie są w stanie...
...ale pewno się mylę...:)

[rozaola]

Braineaterze, masz duzo racji w tym co piszesz. Ale mnie sie wydaje, ze surowa
ocena wspolczesnej literatury moze byc skutkiem mechanizmu, ktoremu podlegamy
pewnie wszyscy - sklonnosci do lubienia piosenek, ktore juz dobrze znamy
(Schulz, itepe) Mnie sie tez kiedys zdawalo, ze NIGDY W ZYCIU nie bede w stanie
przyzwyczaic sie do lomotu, ktory nazywa sie techno, i czulam sie jak staruszka
z ta niechecia do lomotu. Ale minelo troche czasu i juz m nie to tak bardzo nie
wkurza i nie brzydzi. Gdybym unikala tej muzyki, wylaczala radio zawsze kiedy
lecialo cos bardziej rytmicznego (walenie mlotka w blache mniej wiecej), nigdy
bym nie nabyla tej tolerancji. To nie znaczy oczywiscie, ze przekonuje, ze
wspolczesna literature nalezy tolerowac jak mlotek nablasze :-) - Naprawde nie
dostrzegasz tych perelek? Na przyklad niezwykly wysyp sluchowego wyczucia wsrod
mlodych pisarzy i pisarek - znowu Malsowska, ale tez Daniel Odija, pisarz ze
Slupska, ktorzy pisze o slupskich melinach i naszej rzeczywistosci. O Grocholi
w ogole nie rozmawiajmy, nie sadze zeby to byla literatura dla "bab z
menopauza" (troche szacunku dla hormonalnych wyrokow, a co z dziadami
gnebionymi andropauza? :-) - to zwykle nasladownictwo Bridget Jones, ktorych
jest w Polsce, i nie tylko, prawdziwy zalew. To taka gorszego rodzaju
literatura pociagowa, moze nawet nie PKS-owa.
Ja widze wyrazney debiut prozy kaprealistycznej (przeciwienstwo
socrealistycznej) Beda pisac o bezrobociu, supermarketach, mobbingu w pracy,
przymusowym integrowaniu sie w biurach i firmach. Pisza juz teraz o
rzeczywistosci. A kto chce troche odjechac moze sobie poczytac nanjnowsza
Filipiak - chociaz nie radze, bo jest niedobra.
A dla bardziej wyrafinowanych gustow, jak to sie mowi - Brach-Czainy "Blony
umyslu", cos w rodzjau kontynuacji "Szczelin istnienia". Ale to juz pogranicze
literatury i filozofii.
Baniewicza nie czytalam jeszcze - dlaczego uwazasz, ze to jest
PSEUDOpolityczne? A Sosnowskiego lubisz?

Zjadaczu mozgu, nie zamykaj sie w wiezy z kosci brunoschulzowej. Jest jeszcze
pare innych fajnych wiez :-)

Roza

[Gość: Zdanka]

To pewnie trochę smiesznie zabrzmi,ale z całą nieprzyjemnością muszę
powiedzieć,że odnoszę wrażenie kompletnego "tumiwisizmu" polskiej literatury
ostatnich kilku lat."Tumiwisizm" to taki stan podobny do innego stanu
czyli"zobaczymycobędzizmu"...Oba określenia pejoratywne i oba kojarzą mi się z
produkcją prozatorską Polaków w ostatnich latach;sporo książek powstaje ,żeby
autor miał sobie z czego wybudować chatę [Gretkowska,Pilch},inni łączą
rozliczanie PRL-u z kiepską prozą [Michalski"Siła odpychania"-chroń Was przed
tym dziełem,Boże!],albo produkują się w nieskończoność w stylu buntownik-co
wszystko przeszedł[Świetlicki,Varga,może Stasiuk]

Lubię Bieńczyka,więc zarówno "Terminal",jak i "Tworki" uznaję za dobrą
literaturę ostatnich lat.Jednak szczerze mówiąc,styl Bieńczyka jest bardzo
nierówny i wolę jego eseje od prozy,więc sama sobie zaprzeczam...

Sosnowski jest również bardzo nierównym pisarzem.Niezły "Apokryf...",a potem
brak weny i pisanina wołająca o pomstę do nieba.

Jeśli już mówić o Filipiak to pomysł napisania takiej książki jak "Absolutna
amnezja" był strzałem w dziesiątkę!Ale potem znów to samo,jakby utknęła w
tych "około genderowych" klimatach...."Ostatnią" Filipiak przegladałam sobie w
księgarni i chyba na tym zakończę.

I tak to się wlecze...Z mlodszych to raczej Nahacz,a nie Masłowska,która
zresztą nie ma dużego talentu,ale ma dobrą prasę.Na bezrybiu i rak ryba.

Dobra jest młoda liryka ,ale tych poetów i tak nikt nie zna i nie czyta.Choćby
taki Dąbrowski,albo Podgórnik...Zna ktoś ?Wątpię.

I tyle .Chciałabym,żeby w Polsce ktoś wyproduował coś w stylu "Cząstek
elementarnych"...Bardzo by się to naszej literaturze przydało...

[rozaola]

>[Michalski"Siła odpychania"-chroń Was przed
> tym dziełem,Boże!]

dlaczego? I tak nije mialam zamiaru tego czytac, - co moga mi powiedziec
prawicowi publicysci - ale ciakawa jestem twohego zdania.


>albo produkują się w nieskończoność w stylu buntownik-co
> wszystko przeszedł[Świetlicki,Varga,może Stasiuk]


A zwlaszcza przelecial nieskonczona ilosc panienek. No i morze alkoholu. Varga
itepe to dla mnie literatura kolesi.

>
> Lubię Bieńczyka,więc zarówno "Terminal",jak i "Tworki" uznaję za dobrą
> literaturę ostatnich lat.Jednak szczerze mówiąc,styl Bieńczyka jest bardzo
> nierówny i wolę jego eseje od prozy,więc sama sobie zaprzeczam...

A to ciekawie, "przymierzam " sie do Bienczyka juz od dawna, ale jakos nie moge
sie przemoc, nie wiem, dlaczego, wiec teraz mam kolejny powod.

>
> Sosnowski jest również bardzo nierównym pisarzem.Niezły "Apokryf...",a potem
> brak weny i pisanina wołająca o pomstę do nieba.


Zgadzam cie calkowicie. Chociaz ta Aglaja tez mi sie wydawala troche jarmarczna.

>
> Jeśli już mówić o Filipiak to pomysł napisania takiej książki jak "Absolutna
> amnezja" był strzałem w dziesiątkę!Ale potem znów to samo,jakby utknęła w
> tych "około genderowych" klimatach...."Ostatnią" Filipiak przegladałam sobie
w
> księgarni i chyba na tym zakończę.

Tematy okologenderowe same w sobie uwazam za OK, ale Filipiak niestety wykonuje
kolejne podrygi po Amnezji. Nie kupuj ALmy, nie ma sensu, to belkot
postwintersonowy. Ale jej felietony dosc mi sie podobaly.

> I tak to się wlecze...Z mlodszych to raczej Nahacz,a nie Masłowska,która
> zresztą nie ma dużego talentu,ale ma dobrą prasę.Na bezrybiu i rak ryba.

No nie wiem. Nahacz to sla mnie ewidentna kopia Maslowskiej, podobnie jak Odija
("Tartak") jest kopia "Prawieku" Tokarczuk. A Maslowska ma niezwykly sluch
jezykowy, uwazam, ze ma wlasnie wielki talent, ale prawdopodobnie zajezdza ja
na smierc kolesie, wsrod ktorych wiedzie swoj zywot. Za mocno weszla zaraz na
poczatku w okreslone srodowisko, to jej moze nie wyjsc na dobre. Ale wierze, ze
jest na tyle inteligentna, ze sie w tym predzej czy pozniej zorientuje.

>
> Dobra jest młoda liryka ,ale tych poetów i tak nikt nie zna i nie
czyta.Choćby
> taki Dąbrowski,albo Podgórnik...Zna ktoś ?Wątpię.


Nie watp, ja znam :-)

Pozdro
Roza

[Gość: Zdanka]

Ad .1} Cezary Michalski "Siła odpychania".Są rzeczy na niebie i ziemi,o
których nie śniło się filozofom,a taką jest niewątpliwie debiut prozatorski
Cezarego M.Pomijając już nawet fakt,że to dzieło kosztuje prawie 40
zł.,zasiadamy do lektury[głownie dlatego,że czytałam eseje Michalskiego "Powrót
człowieka bez właściwości" i chciałam zobaczyć ,co on takiego napisze w tym
późnym debiucie]I zaczęło się...Nie ma nic gorszego ,jak próba tworzenia prozy
językiem z pogranicza socjologii,wieców "Solidarności" i kiepskich romansów.Tak
więc bohaterowi są rozgoryczeni,ale mają sporo pieniędzy i laptop,co według
autora niechybnie świadczy o przynależności do "Yuppies',podobnie ,jak to ,że
piją likier(!).Mają koło 40-stki,ona cyniczna,on jak prawiczek,nic się nie klei
i nie trzyma kupy,choć tę książkę zdecydowanie należy czytać na muszli
klozetowej.Czy jest możliwe przez około 300 stron znosić rozważania doktryn
socjologiczno-historycznyvh w rozmowach,wspomnień ze stanu wojennego ,jak z
powstania styczniowego i wmawiania sobie bohaterów ,że są żywymi trupami?
Niestety nie...Powieści z dylematami zbawiania świata potrafił pisać
Dostojewski,Michalski zanudza,nie mówiąc już o tym,że nawet ów "ostatni romans
w Rzeczypospolitej" jest nieznośny...Jedyne ,co spodobało mi się w tej książce
to rozważania Marty[bohaterki] na temat Wendy z"Piotrusia Pana"-kto zrozumie
tę nagle utraconą lekkośc,choć jeszcze nie modość,kiedy swiat przestaje być już
zaczarowanym miejscem,a jeszcze się na to nie chcemy zgodzić.Klapa na całej
linii...


Ad .2)Bardzo polecam Bieńczyka,ale zacznij od eseju "Malancholia".Warianty są
dwa,albo się zakochasz,albo wyrzucisz oknem.Te powieści to raczej
intertekstualne przygody i jesli ktoś lubi ,"jak coś się dzieje" ,to Bieńczyk
nie dla niego.

Ad.3)Sosnowski jest "chodzącym jarmarkiem " również i w "Apokryfie",ale to taki
pisarz,którego można nazwać twórcą literatury popularnej jako odpowiednika
takiej literatury w krajach anglojęzycznych.Nie wiem kogo innego mogłabym tu
wymienić ,może Saromonowicz{Hi,hi,hi-to dopiero była kicha!]

Ad.4)Kompletnie zapomniałam o doskonałej pisarce - Magdalena
Tulli,szczególnie "Sny i kamienie",a waściwie wszystko.Ona potrafi pisać.I
myślę,że bardziej "zasłużyła sobie" na renomę niż Tokarczuk,której kompletnie
nie czuję.

Tulli! Oczywiście!

[dr.krisk]

Gość portalu: Zdanka napisał(a):

> Ad.4)Kompletnie zapomniałam o doskonałej pisarce - Magdalena
> Tulli,szczególnie "Sny i kamienie",a waściwie wszystko.Ona potrafi pisać.I
> myślę,że bardziej "zasłużyła sobie" na renomę niż Tokarczuk,której kompletnie
> nie czuję.
Ja mam tak samo. "Sny i kamienie" oraz "W czerwieni" przeczytałem i ...
przeczytałem jeszcze raz. Bo mi sie podobały. Nie będę pisał dlaczego, bo się
nie zastanawiałem. Może z tych samych względów, dla których z wielkim szkłem
powiększającym eksploruję stare albumy fotograficzne? I odkryta na strychu
stara poniemiecka tabliczka z tajemniczymi oznaczeniami elektrotechnicznymi
ciekawsza jest i bardziej pełna znaczeń niż ułamek rzymskiej kolumny sterczący
w jakimś muzeum?
A Tokarczuk? Przeczytałem i jakoś spłynęło po mnie. Dziewczyna sympatyczna,
utalentowana, mądra a jakoś mnie nie zachwyca. Ale może jeszcze do niej wrócę?
KrisK

[raymond.new]

"Sny i kamienie" przeczytałem z przyjemnością, bo chętnie łykam wszystkie
varsaviana. "W czerwieni" znudziło mnie i odłożyłem. A Tokarczuk napisała
piękny esej o "Lalce" Prusa i za to ją cenię:)

[rozaola]

> Ad.3)Sosnowski jest "chodzącym jarmarkiem " również i w "Apokryfie",ale to
taki
>
> pisarz,którego można nazwać twórcą literatury popularnej jako odpowiednika
> takiej literatury w krajach anglojęzycznych.Nie wiem kogo innego mogłabym tu
> wymienić ,może Saromonowicz{Hi,hi,hi-to dopiero była kicha!]


Sosnowski wedlug mnie stara sie nasladowac Tokarczuk, chociaz mniej to widac
niz u Daniela Odiji.


> Ad.4)Kompletnie zapomniałam o doskonałej pisarce - Magdalena
> Tulli,szczególnie "Sny i kamienie",a waściwie wszystko.Ona potrafi pisać.I
> myślę,że bardziej "zasłużyła sobie" na renomę niż Tokarczuk,której kompletnie
> nie czuję.

Zaczyna sie protokol rozbieznosci :-) Razem z przyjaciolka tworzymy dwuosobowy
bardzo elitarny klub osob, ktore nie cenia Tulli. Pozowle sobie wypowiedziec
sie w imieniu klubu: pisarstwo Tulli jest wedlug nas przeestetyzowane, pelne
wycyzelowanych zdan, ktore nudza i puszczaja estetyczne dymy. Kiedy wszyscy
wokol zachwycali sie "Snami im kamieniami", ja jedna brnelam przez to strona po
stronie, z nadzieja, ze trafie w koncu na te wspanialosci albo je wreszcie
odkryje. Nic ztego. Przyjaciolka z klubu, kobieta prawarszawska, uwaza, ze
Tulli o Warszawie zwyczajnie naklamala - tu nie wnikam w sedno, bo nie znam sie
na Warszawie, znam sie tylko troche na ludziach warszawskich. Tamta ksiazka
Tulli z czerwienia w tytule ("Przez czerwien"?) to dla mnie klasyczne, kolejne
juz (wtedy akurat pierwsze) nasladownictwo Tokarczuk Prawieku. Ponure i srednio
udane. "Trybow" nie czytalam, wystarczylo mi przejrzec ten kondensat w
ksiegarni. A naprawde nie naleze do osob, ktore "lubieja zeby byly dialogi i
sie cos dzialo".

Za rady na odcinku Bienczyka :-) dziekuje, zaczne od Melancholii.

Pozdro
Roza

[broch]

Ciesze sie ze zadalas pytanie o wspolczesna polska literature. Nie mialem
absolutnie zadnego kontaktu z polskimi ksiazkami przez dziesiec lat. Teraz,
kiedy mozna cos kupic przez internet, nie wiem co naprawde warto wziasc do reki.
W efekcie, do tej pory robilem zakupy bardzo ostwoznie, siegajac do pozycji
ktore znam i chcialbym przeczytac jeszcze raz.
Ktore powiesci opublikowane w ciagu ostatnich 10-15 lat sa wazne, interesujace i
oryginalne (bez malpowania zachodnich manier)?

[rozaola]

broch napisał:

> Ciesze sie ze zadalas pytanie o wspolczesna polska literature. Nie mialem
> absolutnie zadnego kontaktu z polskimi ksiazkami przez dziesiec lat. Teraz,
> kiedy mozna cos kupic przez internet, nie wiem co naprawde warto wziasc do
reki
> .
> W efekcie, do tej pory robilem zakupy bardzo ostwoznie, siegajac do pozycji
> ktore znam i chcialbym przeczytac jeszcze raz.
> Ktore powiesci opublikowane w ciagu ostatnich 10-15 lat sa wazne,
interesujace
> i
> oryginalne (bez malpowania zachodnich manier)?

Zdecydowanie Olga Tokarczuk. "Prawiek", "Dom dzienny, dom nocny", "Gra na wielu
bebenkach". Wczesniejsze ksiazki niekoniecznie.

Stasiuk - dosc ambitna literatura dla duzych chlopcow, wciaga, przygodowa,
Stasiuk pisze tez rzeczy madre i glebokie ("Przez rzeke").

"Hanemann" Stefana Chwina.

"Heroina" Tomasza Piatka. Kolejne kego ksiazki niekoniecznie (moim zdaniem).

To na absolutny poczatek, moze zreszta cos z tego znasz?

Pozdro
Roza

[broch]

rozaola napisała:

> broch napisał:
>
> > Ciesze sie ze zadalas pytanie o wspolczesna polska literature. Nie mialem
> > absolutnie zadnego kontaktu z polskimi ksiazkami przez dziesiec lat. Teraz
> ,
> > kiedy mozna cos kupic przez internet, nie wiem co naprawde warto wziasc do
>
> reki
> > .
> > W efekcie, do tej pory robilem zakupy bardzo ostwoznie, siegajac do pozycj
> i
> > ktore znam i chcialbym przeczytac jeszcze raz.
> > Ktore powiesci opublikowane w ciagu ostatnich 10-15 lat sa wazne,
> interesujace
> > i
> > oryginalne (bez malpowania zachodnich manier)?
>
> Zdecydowanie Olga Tokarczuk. "Prawiek", "Dom dzienny, dom nocny", "Gra na wielu
>
> bebenkach". Wczesniejsze ksiazki niekoniecznie.
>
> Stasiuk - dosc ambitna literatura dla duzych chlopcow, wciaga, przygodowa,
> Stasiuk pisze tez rzeczy madre i glebokie ("Przez rzeke").
>
> "Hanemann" Stefana Chwina.
>
> "Heroina" Tomasza Piatka. Kolejne kego ksiazki niekoniecznie (moim zdaniem).
>
> To na absolutny poczatek, moze zreszta cos z tego znasz?
>
> Pozdro
> Roza


Dziekuje za przyklady. Nie nie czytalem zadnej z tych powiesci. Sadze ze nie
bedzie klopotu z kupowaniem przez internet, a jesli cos bedzie niedostepne ta
droga to poprosze Rodzinke aby zamiast paczek z zywnoscia przyslala ksiazki.

[raymond.new]

Zdanka i Braineater mieli sporo cennych uwag, nie będę więc ich dublował.
Prawdą jest, że polska proza popularna (z pewnymi wyjątkami np. wczesny
Sapkowski) do pięt nie dorasta amerykańskiej.
Pisałem tu niedawno o "Absolutnej amnezji", ale czyż np. "Pachnidło" Suskinda
nie jest książką bardziej znaczącą? Ja oczywiście chwalę Filipiak, bo
rodaczka, nie mogę jednak przyklaskiwać zestawianiu jej z Kingiem w celu
wykazania głębi intelektualnej rodzimej literatury.
Jeśli już chwalimy naszych, to chwalmy uczciwie.

Pozdrawiam miłośników literatury (polskiej i obcej):)

[rozaola]

Rzeczywiscie zestawienie Filipiak z Kingiem bylo nieco karkolomne.
Co do wczesnego Sapkowskiego to przyznam sie, ze nie moge przebrnac przez
wiecej niz 2-3 strony jakiejkolwiek literatury fantasy, jestem na nia
calkowicie odporna. Nawet Ursula LeGuin mnie nie rusza, po prostu odpadam od
tego i zaziewuje nsie na smierc.

Pozdro
Roza

Coś w tym jest..

[dr.krisk]

Mnie od wielu wyrobów naszego narodowego pisarstwa odrzuca:
a) nadproduktywność autorów, wynikająca z tego, że postanowili zostać
zawodowymi pisarzami. Tutaj duet Gretkowska + Pilch jest przykładem klasycznym
i znakomicie ilustrującym o co mi chodzi.
b) literatura niszowo-hiphopowo-knajacko-turpistyczna. Nie moje środowisko, nie
moje zmartwienia, nie mój język. Nie mam z tym nic wspólnego, i nic mnie to nie
obchodzi. Nie zamierzam czytać. Żegnaj Masłosko!
c) rozmaici Tfardzi Faceci. Hemingłeje z Kłaja. Patrz punkt b.

Lubię Chwina, Huelle, Stasiuka (nie wszystko).
Ale brak mi polskich powieści, które dotyczyłyby tzw. zwykłych ludzi. Wiem, że
żywot osobników kriskopodobnych nudny jest nad wyraz, żadnych wynaturzeń
specjalnych nie stwierdzono, podatki płacą, przez jezdnię przechodzą na
zielonym świetle, ale nie oznacza to że nie istnieją! Łatwiej jednak pisać o
mieszkańcach śmietników i narkomanach, niż o spokojnych konsumentach Taniej
Whisky...
To tyle marudzenia.
KrisK

[rozaola]

Nie uwazasz, ze Sosnowski pisze wlasnie o zwyczajnych lduziach? ALe mnie jego
postaci wydaja sie papierowe i nudne, wiec moze to lepiej ze posla proza
wspolczesna nie jest ich pelna.

Pozdro
Roza

Poczytałem i

[braineater]

wyszła mi jedna tendencja - brak w polskiej literaturze jakiejś silnej
osobowości, nie wspominając już o zapomnianej tradycji grup literackich (bo
pozwolą sobie tu pominąc zloty idiotów zatytułowane "Na dziko") Stąd też pewnie
tendencja by tego nerwu współczesnej literatury szukać chociażby u sąsiadów -
vide kariery Pielewina, Andruchowycza czy Hworeckiego. Polską twórczość niszczy
się przede wszystkim wołaniem o aktualność, o odpowiadanie żywotnym problemom
społeczeństwa. A ja tak nie chcę - walą mnie z góry na dół legendy z dresowego
poligonu, opowieści o tartakach i ulicach, czy jakieś pierdołowate
przepisywanie bezumnych gadek z chatów - od tego są gazety i paru niezłych
polskich reportażystów. Brak w naszej literaturce wizji, rozmachu, czegoś co
wstrząsnełoby czytelnikiem jak kiedyś robiły to teksty Andrzejewskiego,
Gałczyńskiego czy innych Miłoszów. Oczywiście mam świadomość, że epoka
wieszczów i poetes maudit przeminęła (i niech jej ziemia lekką będzie)ale to
chyba nie musi od razu oznaczać opakowywania socjologicznych traktatów w
etykietkę z napisem "Literatura". Są pisarze, którzy potrafią się wznieść,
potrafią tchnąć w czytelnika oddech głębokiej prozy - Tokarczuk "Dom dzienny,
dom nocny", Huelle - "Weiser" i"Mercedes" ale to wszystko jest jeszcze jakby
wystraszone, zalęknione, że tak się przecież nie pisze, nie tego pragną
czytelnicy. Nie ma twórcy, który na wstępie by stwierdził " a chuj złamany z
tradycją literacką i zapotrzebowaniem rynku!" i spróbował rewolucji, kreacji i
poczucia zmiany świata za pomocą literatury - wszystkim po prostu brak odwagi i
co raz bardziej zagłębiają się w fotografowanie nędznej i nudnej polskiej
rzeczywistości...

[rozaola]

> jakieś pierdołowate
> przepisywanie bezumnych gadek z chatów

Tego nie udaje mi sie rozszyfrowac, moglbys podpowiedziec?

Piszesz ze brakuje w naszej literaturce rozmachu. Odpowiadaloby ci cos takiego,
jak "Biale zeby" w polskim wydaniu? Co do wstrzasania czytelnikiem, to to jest
bardzo trudne kryterium jakosci, bo jednym wstrzasa, a drugim mnie - vide
Tulli, ktora jednych zachwyca, a naszym dwuousobowym klubem nie potrzasa ani
troche. I czy Galczynski "wstrzasnal"? Raczej chyba zachwycal. Dlaczego nie
pozwolic literaturze byc i taka i siaka, i w kropki i w paski, dlaczego od razu
ma stac na monumencie i dlaczego musi byc koniecznie rozmach? Natasza Goerke
rozmachu epickiego nie ma ani troche w tym co pisze, a jednak jest wazna
czescia wpsolczesnego polskiego pisania. Nie mam tez pretensji do Tokarczuk o
to, ze jej Prawiek nie jest 3 razy bardziej obszerny i z wiekszym rozmachem
zakoncypowany, a moglby przeciez, wystarczyloby rozszerzyc kilka watkow i
porzucic troche chociaz basniowy ton. Takie szlochy za rozmachem w literaturze
sa, wybacz, archaiczne i zapatrzone w dawno zakurzone tradycje. Na swicie
wydaje sie dzis powiesci (o ile to sa w ogole powiesci) niegrube, wydaje sie
FRAGMENTY - bo tak pisarze i pisarki odbieraja najwidoczniej to, co ich otacza:
jako fragnmentaryczne, pokawalkowane, niepelne, porozrywane, niespojne. Wiem,
ze nie chodzi ci tylko o grubosc ksiazki - ale czy bylbys w stanie dostrzec
wizje w ksiazczynie o objetosci 80 stron?


>Nie ma twórcy, który na wstępie by stwierdził " a chuj złamany z
> tradycją literacką i zapotrzebowaniem rynku!" i spróbował rewolucji, kreacji
i
> poczucia zmiany świata za pomocą literatury - wszystkim po prostu brak odwagi
i
>
> co raz bardziej zagłębiają się w fotografowanie nędznej i nudnej polskiej
> rzeczywistości...


Alez nie tylko fotografowanie. Czy "Gnoj" Kuczonka to fotografia? Nie ma
literatury, ktyora nie mialaby w sobie czegos z fotografii, fotografia jest
moze nawet warunkiem pisania.

Nie chodzi o to, ze jestem bezkrytyczna wielbicielka wszelkich nowosci i pale
kadzidelko za 3 zl przed portretem Maslowskiej. Uwazam, ze polska literatura
wspolczesna, ta tzw. mloda, jest bardzo marna i marnieje coraz bardziej. Ale
staram sie doszukac chocby pojedynczych stokrotek na tym nijakim trawniku.

Pozdro
Roza

[noida]

Jestem skłonna zgodzić się z braineaterem. Uważam bowiem, że dobra literatura
absolutnie nie musi odzwierciedlać rzeczywistości! Tezę autorki posta, że
czytanie literatury obcej zamiast rodzimej jest jak chodzenie po bocznych
ścieżkach zamiast drodze (czy jak to tam było) uważam za nieprawdziwą. Dobra
literatura ma to do siebie, że jest uniwersalna! A próby odzwierciedlenia
polskiej rzeczywistości idą ludzim dość podle, więc może przestać się silić na
kronikarstwo a zacząc po prostu pisać dobre książki... Też mam wrażenie, że
wszyscy z jakiegoś powodu chcą odzwierciedlić rzeczywistość i nic dobrego z
tego nie wynika. Swoją drogą to ciekawe, skąd się wzięła tendencja do
opisywania rzeczywistości?
PS. Tu wcale nie chodzi o wstrząsanie czytelnikiem! Chodzi własnie o to, żeby
nim nie wstrząsać! Wstrząśnięci to my jesteśmy właśnie przez wszystkie
Masłowskie i inne Vargi. A my nie chcemy być wstrząsani, przynajmniej ja. Mam
wystarczająco wiele zmysły obserwacji żeby to, o czym piszą ww. autorzy sama
sobie zauważyć. Chodzi o to, żeby wreszcie ktoś zamiast chęcią wstrząśnięcia
wykazał się INTELIGENCJĄ

[joanna51]

skonczylam wlasnie: Autoportret Reportera Kapuscinskiego, oraz Pilcha "Miasstzo
utrapienia" i Olszewskiego "Do Amsterdamu".
Ostatnia pozycja najslabsza, ale ja czytam duzo, "prawie jak leci" i zadnej z
ksiazek nie uznaje za stracona.

Przede mna lezy kolejna ksiazka Kertesza "Fiasko oraz "Czekajac na
barbarzyncow"..Coetzee'a., ale to chyba nie w tym watku.

Joanna

[rozaola]

Olszewski reczywiscie cieniutki jak kwit na wegiel - i tu ucieszylaby sie
joanna, ktora nie lubi rzeczywistosci w literaturze :-), bo on wlasnie
baaaardzo sie stara reagowac na godne potepienia zjawiska zycia polskiego...

Pozdro
Roza

[broch]

Zamowilem dwa "Tokarczyki", Chwina i Knappa (bo dostal nagrode a rezenzja byla
taka sobie). Wyszlo ~$58 razem z przesylka. W sumie tyle co zaplacilbym srednio
tutaj (bez podatku).
Huelle i paru innych wymienionych tutaj autorow sa niedostepni.
Caly ten watek jest dla mnie dosc interesujacy: zostalem wychowany na
literaturze zachodniej, kiedy pozniej kilkakrotnie siegalem po (w miare)
wspolczesna literature polska, mialem poczucie niezbyt interesujacej wtornosci
(z kilkoma wyjatkami). Winilem za to wlasnie moje wychowanie na literaturze
zachodniej. Teraz postanowilem powtornie sprobowac polskich nowosci a Wy
piszecie ze szkoda czasu na nowa literature polska poniewaz tak wiele to sie nie
zmienilo. Pare ksiazek ktore sugerowaliscie to troche malo jak na pietnascie
lat. Krotki rzut oka na forum pokazuje ze glownie czyta sie literature obca
(rosyjska, hiszpanska, wlaska, nieniecka francuska i (glownie) amerykanska).
Tutaj tez nasuwa sie interesujace spostrzezenie iz cytowana literatura
europejska nie jest najnowsza (nawet jesli dopiero teraz tlumaczona).
W zwiazku z powyzszymi pytaniami nasuwa sie jedno bardziej generalne: czyzby
kryzys w literaturze polskiej odzwierciedlal generalny kryzys w literaturze? A
moze polska literatura znajduje sie od znacznie dluzszego czasu w stanie
permanentnego kryzysu (a literatura swiatowa jest w fenomenalnej kondycji - w co
osobiscie watpie)?

[rozaola]

Przypomnial mi sie jeszcze Andrzej Czcibor-Piotrowski, jego pierwsza
ksiazka "Rzeczy nienasycone". Bardzo, jak to sie teraz mowi, "urokliwa".
Mowienie o kryzysie w literaturze jest sprawa umowna, bo dla kogos kto
chce "epickiego rozmachu" kryzys na pewno szaleje, a dla kogos, kto nie
oczekuje od literatury wielkich powiesci i uwaza, ze fragmenty i urwane wizje
tez maja swoja wartosc, alternatywna - o kryzysie nie ma mowy. Niektorzy na
przyklad uwazaja, ze literatura angielska przezywa kryzys, bo najlepsze jej
dziela sa napisane przez nie-Anglikow, przez ludzi pochodzacych z innych
krajow, ktorzy w Anglii robia kariere. Dla mnie to jest ukryty rasizm.

No i wez pod uwage to, ze Polacy to narod uwielbiajacy narzekac na wszystko. Na
to trzeba brac duza poprawke.

Pozdro
Roza

[raymond.new]

Broch poruszył ważną sprawę. W dotychczasowej dyskusji nikt jasno nie
powiedział: tę książkę polecam dlatego, że jest lepsza od wszystkich innych
jakie znam, w tym zagranicznych. Powiedzmy, że lepszość zastąpimy od biedy
kategorią oryginalności. Jest taka książka? Ja jej po 1989 w polskiej
literaturze nie widzę.

Zdanka bawi się w Pytię na trójnogu...

[Gość: Zdanka]

Odpowiem pewnie trochę nie na temat,ale wątek mnie pociąga :).Jestem na tym
forum krótko,ale zauwazyłam ,że co pewien czas powtarzają się tu
wątki "Najlepsze z ostatnich 5 lat",albo "Najlepsze z 10 lat" ,niczym najlepsza
margaryna na rynku...I nigdy na takim watku nic nie napiszę,ale nie dlatego,że
nie lubię idiotycznych rankingów,ale dlatego,że mnie po prostu od dawna żaden
żyjący polski{ a chyba i zagraniczny} pisarz, nie powalił na łopatki!Nic nie
poradzę na to,ze znam ekspresjonistów niemieckich ,więc "Pachnidło"Suskinda"
wydaje mi się piekielnie wtórne,że przygodę z antropologią zaczełam od
Eliadego ,więc Gretkowska to dla mnie nieporozumienie,że Tokarczuk "Podróż
ludzi księgi" przeczytam przez
Meyrinka...itd,itp...Witkacy,Musil,Canetti,Gide,Dostojewski- to są dla mnie
pisarze,a to ,co czytam współcześnie to kalki po nich i do tego żle zrobione
kalki.To fenomenalnie wychodzi na konferencjach naukowych,np.poświęconych
seksualności w literaturze,kiedy ludzie piszą o Miłoszu...Nawet niezbyt lotny
zauważy ,że jest coś nie tak- pisać o seksualniości przez "Dolinę Issy" kiedy
mamy 2004 rok.Szczerze mówiąc to mam wrażenie,że literaturę polską czytam z
przyzwyczajenia,po to,aby wyłapywać skądś ktoś coś ściągnął,a generalnie
interesują mnie już jedynie niektóre 'produkty" z Austrii i Francji.(i tak jak
pisałeś ,też nie najnowsze,bo przekład u nas to + - 5 lat spóźnienia)


I jeszcze jedno ,do Roza.Oli bodajże:

Nie zgadzam się z tym,że fragmentaryczność literatury to nowy styl pokazywania
świata,nowy typ narracji.Idealną i bełkotliwą fragmentaryczność mamy u
Gretkowskiej.Myślę raczej,że fragmentaryczność to sposób na nieradzenie sobie z
problemami konstrukcji powieściowej.Fragment nie wymaga konstruowania,jest
jedynie krótkim spostrzeżeniem i tak unikamy choćby dylematów Witkacego
(Powieść jako worek wykładów filozoficzno -metafizycznuch przeżywanych oprzez
bohaterów).Generalnie chodzi mi o to,że każdy ,kto zaczyna pisać ,pisze
fragmentami,bo tak jest najłatwiej.Jeśli wprawki początkujących przyjiemy za
styl,to ja się na taki styl ,za przeproszeniem,wypinam...;)

[broch]

To co piszesz, przypomina mi dluga dyskusje ktora mialem jakis czas temu. Bylem
w towarzystwie jedynym "pesymista". Duskusja dotyczyla ostatnich dwudziestu
lat. Ja uwazalem ze kultura jest w kolejnym dolku. Moje argumenty tyczyly
literatury (cytowany przeze minie i utaj Tsypkin napisal Summer 20 lat temu,
Sebald to raczej koniec niz poczatek czegos nowego), potem byla muzyka (jazz w
szczegolnosci ale tez nowoczesna muzyka klasyczna), malarstwo i film.
Generalnie wydawalo mi sie ze ludzie zyja przeszloscia, czesto nie zdajac sobie
z tego sprawy i wymieniajac tworcow sprzed pol wieku jako cos nowego i
oryginalnego. Najpierw wyszlo na to ze jestem antypolski, (co jest nieprawda bo
zawsze podkreslam skad jestem, co wiecej zainteresowalem kilku Amerykanow
muzyka Seiferta, Komedy, Stanki), potem wyszlo na to, ze jestem generalnie
pesymista i powinienem sie leczyc (glosy polsko/amerykansko/angielskie). No a
tu, co za ulga! Sami "pesymisci"! Nie czuje iz popelniam grzech zabierajac sie
po raz kolejny do "Tristrama Shandy".

[rozaola]

Nie sami pesymisci tutaj sa, ja sie do nich nie zaliczam.Nie rozumiem naparawde
skad to przekonanie, ze tylko jedna jedyna koncepcja jest sluszna - wielka,
wszechogarniajaca powiesc - a cala reszta to tylko fragmentarycznosc, ktora
stroi sie w piorka zamyslu, a w rzeczywistosci jest objawem nieudolnosci.
Oczywiscie ze Gretkowska to jest pop dla studentow i daleko jej do Eliadego,
ale dlaczego na milosc Boska wszystko musi byc od razu perfekcyjne i jedynie
sluszne? Czy wy pesymisci kabaretami tez gardzicie jako forma krotka, niepelna,
nieraz poszarpana? Jacys tacy jestescie zapatrzeni w to co dawno minelo,
jalkbyscie mieli oczy na plecach. Ja tez bardzo lubie klasyke, czasami czytam w
kolko moich ulubionych: Conrada, Nabokova, Gombrowicza, Thomasa Manna, tez
Dostojewskiego i Canettiego, jak Zdanka, plus kilku innych jeszcze, uwielbiam
nade wszystko jak najdluzsze opisy przyrody, ktore wiekszosc ludzkosci uwaza za
nudziarstwo - ale staram sie nie zamykac na to, co sie dzieje teraz. Na Gnoj
Kuczoka na przyklad czy na Maslowska. A to ze na naukowych konferencjach mowi
sie o seksualnosci na przykladzie ksiazek MIlosza, a nie wspolczesnych, ma swoj
powod w zakurzeniu i ograniczonych horryzontach akademickich badaczy
literatury. O wiele latwiej mowic o autorytecie i podac kilkanascie stron
bibliografii, niz powazyc sie na cos nowego, swiezego, nie calkiem "udolnego".

Pozdrowienia
Roza

[broch]

Moge mowic tylko o moim "pesymizmie". Po pierwsze jest ujety w "". Ponadto, nie
poraz pierwszy, kultura jest w dolku. Staram sie czytac nowosci (nie tylko
stare rzeczy), poniewaz moze za zakretem wlasnie spotka mnie ta pierwsza
jaskolka i moze wlasnie tutaj na Forum ktos wskaze na cos nowego (kupilem kilka
z ksiazek ktore polecalas, powinny dotrzec w ciagu tygodnia). Byc moze ze
wspolczesne formy wyrazu sie koncza. Byc moze ze czas na odejscie od
form "konserwatywnych", takich jak literatura. Nie oznacza to konca Kultury,
zwroc uwage jak aktywne jest to Forum. Sztuka oczywiscie nie sklada sie z
rzeczy wielkich, ale problem w tym ze w ciagu dluzszego czasu, nie spotkalem
nic co byloby wybitna sztuka.
Nie wydaje mi sie aby byl to objaw pesymizmu, poniewaz jak powiedzialem, moze
za zakretem czeka cos wielkiego, a moze czas na nowe formy wyrazu.

[braineater]

A to ze na naukowych konferencjach mowi
> sie o seksualnosci na przykladzie ksiazek MIlosza, a nie wspolczesnych, ma
swoj
>
> powod w zakurzeniu i ograniczonych horryzontach akademickich badaczy
> literatury. O wiele latwiej mowic o autorytecie i podac kilkanascie stron
> bibliografii, niz powazyc sie na cos nowego, swiezego, nie
calkiem "udolnego".
>
> Pozdrowienia
> Roza
Odcinając się momentalnie, stwierdzam, że ograniczone horyzonty akademickich
badaczy, od dłuższego czasu skupiają się właśnie na Kuczoku i Masłowskiej -
przynajmniej na mojej uczelni - postaci te wypływają co i rusz w przeróżnych
kontekstach. Masłowską przeczytałem, doceniłem i niewiele już z niej pamiętam,
prócz tego, że dziewcze ma talent do posługiwania się idiomatycznym grypsem,
który może się podobać lub nie, ale NIE jest wielką literaturą - wystarczy
spojrzeć parę lat wstecz zobaczyć co za pomocą idiomu nowomowy oraz mowy wogóle
udziwnionej robili ludzie tacy jak Genet czy Barańczak. Kuczok mnie mierzi bo -
Gnój w warstwie fabularnej jest ledwie zamaskowanym kserem z "Ryżego"
Donlevy'ego a po za tym jest drętwy nawet jako obserwacja społeczna i nie
wychodzi poza parę wyświechtanych sloganów. Wracając natomiast do pytania z
jednego z postów? - jakie ksiązki przez te piętnaście lat powstały i które z
nich mają szansę przetrwać, ku radości następnych pokoleń? można stwierdzić, że
żadne, że wszystkie są zbyt uwikłane w tu, teraz oraz ja, mój, moja, moje, żeby
znaleźć zrozumienie u ludzi wyabstrahowanych z aktualnej rzeczywistości. Co
jakby zawsze było głównym grzechem i błędem polskiej literatury - literatury
która nigdy nie chciała się podobać a chciała zmieniać, dyktować, nauczać i
pouczać. Jeślibym miał wskazać już jakieś nazwiska, to będą to wciąż te same
Chwin, Huelle, Tokarczuk - czyli ludzie u których nie czuje się misj "Ruszyć z
posad bryłę świata" tylko wyczówa się, że jest to pisanie dla przyjemności
pisania, dla przyjemności wymyślania fabuł i bohaterów (przy czym Tokarczuk
jako jedyna z tego grona lubi od czasu do czasu popaść w lekki dydaktyzm). I
nie jest to marudzenie, narzekanie i wybrzydzanie nad literaturą polską, bo nie
można wybrzydzać nad czymś tak amorficznym, nieukształtowanym i
niedopracowanym - można ewentualnie wskazać które macki się podobają a które
należałoby natychmiast odrąbać i przypalic pochodnią:)

[rozaola]

Rozumiem, ze uwagi w tym watku sa rzucane nonszalancko mimochodem, ale pisanie
o Maslowskiej, ze "dziewcze" umie sie poslugiwac grepsem, to naprawde przesada.
Czy ty naprawde czytales te ksiazke, czy tylko ja przejrzales w ksiegarni???
Ksiazka Maslowskiej nie jest odtworcza, nie sklada sie z samym cytatow
knajackiej nowo/staromowy. Maslowska cos tam mowi, cos tam tworzy i
wirtuozersko posluguje sie jezykiem.
I co z tego, ze iles lat temu ktos pisal cos podobnego? Czy naprawde wierzysz w
to, ze w roku 2004 mozna jeszcze wymyslic w jakiejkolwiek dzie3dzinie sztuki
cos CALKOWICIE nowego, bez chocby jefnego uzasadnionego zarzutu o wtornosc???

Kuczok nie wychodzi poza pare wyswiechtanych sloganow??? Alez on wlasnie naraza
sie calemu chorowi pochwalnemu, ktory wyspiewuje w literaturze dobrze
reklamowane grafomanskie peany na temat rodziny, rodzinnosci, rodzinnego
ciepla, znaczenia rodziny, jedynosci rodziny, wartosci rodziny, itepe (vide
poczwarkowata "Poczwarka" Terakowskiej). Kuczok - czy jego bohater - nie jest
pierwszym facetem na tym swiecie, ktory ma problem na linii syn-ojciec,
podejrzwam, ze 3/4 literatury swiatowej jest zbudowane na tym problemie. Cow
tym zlego czy wyswiechtanego, ze Kuczok podejmuje ten klasyczny temat i pisze o
tym po swojemu? Przy okazji idac pod prad aktualnych trendow w Polsce?

[rozaola]

Dokonczenie mojego maila, cos mi urwalo:


"Znalezc zrozumienie u ludzi wyabstrahowanych z aktualnej rzeczywistosci" -
tus mi bratku! :-) Myslisz, ze Lord Jim Conrada, ktory roztrzasa problemy
moralnosci, odpowiedzialnosci itp. nie jest o tu i teraz? Przeciez to wszystko
nas dotyczy, nic nie jest wyabstrahowane, nawet "rzeczywistosc w "Falach"
Virginii Woolf.

A gdzie, ze zapytam z ciekawosci, wedlug ciebie Tokarczuk roztacza lekki
smrodek dydaktyczny?

Pozdrowienia
Roza

[braineater]

brak porozumienia:) piszę przecież, o tych pisarzach że oni są uwikłani w tu i
teraz i nie ma tam nic więcej - a u Conrada jest ładunek transgresji,
literatury na wyższym poziomie niż tylko opis. A Masłowską przeczytałem
dokładnie, choć wymagało to dużej dozy samozaparcia, i nadal jest to dla mnie
tylko posługiwanie się grepsem i nie jest to wielka literatura:)

Wystarczy trochę słuchu,żeby bawić się w Masłowską

[Gość: Zdanka]

-Więc na co pani właściwie chce zwrócić uwagę takim zobrazowaniem erotyki?-
Jarniewicz stara się być tak miły,jak to tylko on potrafi,kiedy zechce mu się
starać.Manuela ponownie zaprezentowała nieludzko znudzoną minę,która
towarzyszyła jej od początku spotkania:
-To rodzaj traktatu,tak....Opowieśc o duchowej drodze do
dojrzewania,zawierającym w sobie również inicjację erotyczną pokazaną w
różnorakim aspektach kulturowych....Nie piszę powieści ginekologicznych,erotyka
powieściowa jest uzasadniona drugim dnem antropologii,mitami
erotycznymi,całością aspektów erogennych.....
Bełkot.Kontem oka widzę piersiówkę Radka.Piersiówka po Whisky,a zawartość to
jak zawsze Pole Star.Ciężarówka na polu,gwiazda na ciężarówce,Kasia Figura w
ciężarówce na polu.Ostatni rząd ,piersiówka w dłoń,bolszewika goń,goń,goń.Nawt
obrzydlistwo wchodzi na tak beznadziejnym wieczoprze autorskim.
(...) -Tak,to typowe dla Polaków...Miller,Lawrence to późne tłumaczenia w
latach 70-tych bodajże.My mamy może Gombrowicza...
_Tak,ale...
-Gombrowicza,a potem wielką lukę.W moich powieściach....
_Kurwa mać,pani od dawna nie pisze już zadnych powieści.Zarabiasz kasę na
bełkocie pseudointelektualnym.Znaczy Radeczka wzięło,poleci polemika jak 2
tygodnie temu z "Młodym zdolnym" promowanym przez "Tekstylia".I czy w ogóle
warto obić komuś ryj za kiepski tom wierszy?Panie Wojaczek,staję do apelu!!!!!!
Skopany na polu chwały.Z pozdrowieniami,"Łódź Kaliska".
I toczy się polemika i jak zawsze nic z niej nie wynika,a kto pierwszy się
potknie ,tego ruskie wytną sotnie.Dajcie mi święty spokój z tą babą.!10 minut
później lądujemy za drzwiami na własną prośbę.
_Radek,nie warto.Ma kontrakt z WAB-em na książkę rocznie.
_A tego bachora też urodziła na kontrakt z Wabem?
-Nie ,z Pietuchą.
Jak tysiące nocy wcześniej i później pójdziemy teraz na Piotrkowską.Po drodze
czterech wózkarzy,trzech pijanych.Jaka to średnia,Tomku,gwiazdo olimpiady
matematycznej ileś lat temu w jakimś całkiem innym świecie?Tam ,gdzie kwitły
bzy i słuchało się"Massiv Attack" w kiepskiej marki walkmenie?Nie chcę
wiedzieć.Chcę się zapić przy"This mortal coil" i nie pamiętać,jakim stałem się
skurwysynem przez siedem lat.Nie wysoki Sądzie,ja nikogo nie zabiłem,nie wysoki
sądzie,ja jej wcale nie zgwałciłem.Przestrzegam dekalogu,chodzę spać co dwa dni
i w ogóle spokojny ze mnie facet,tylko taki trochę nerwowy ostatnio mam
sen.Może prawo moralne zgubiłem na jakiejś bibie,albo niebo błękitne poszarzało
na wiosnę?Zapewne oba i żadne zarazwem. c.d.n.

Tumor Mózgowicz.........
CiAG DALSZY MOJEGO OPOWIADANIA:

-Panowie,jak kopsniecie fajkę ,to podwiozę was na Kościuszki.-Pijany wózkarz
numer trzy dorabia nocami jako pijana taksówka.Sądząc po gabarytach,nie
przewiózłby nas dwudziastu metrów.Nie mamy fajek,więc idziemy na własnych
nogach,a wózkarz jedzie w życie na swojej landaro-rykszy.No i proszę
państwa,mamy centrum pod zelówkami!"Urodziłem się w Łodzi,nie w Nowym
Yorku,moje miasto to syf,czasami myślę,że żyję w piekle,czasami,że to
zaszczyt",jak śpiewał wiecznie pijany wokalista,Krzyś Ostrowski,duma polskiego
komiksu rysująca w "City".Lepiej tam,niż na ścianach.
Przy "Literze" cuchnie moczem.Najbardziej oblegany Smietnik-wychodek w nocy, po
tej stronie miasta.
-Kurwa,to miasto zawsze mi się będzie kojarzyło ze smrodem moczu-Radek zaczyna
trzeźwieć,a to niedobrze.Na "przetrzeźwieniach" robi się cholernie
agresywny,może tłuc się za nieistniejącą ideę,jak jakiś pieprzony Kirryłow.Nosi
ze sobą "sprężynę",na wypadek jakby mu się napatoczył sobowtór Stawrogina.Nosi
ze sobą też mnie,żebym robił w gorących momentach za trzeźwy umysł.Problem w
tym,że bardzo szybko robię się nietrzeżwy.Idziemy na melinę do Sławka,gdzie
wita nas ,a zarazem żegna głucha cisza.
-Noi chuj bombki strzelił.Zawsze go nie ma,jak jest potrzebny.Czy ja, kurwa,
śpię na kasie?!
Pytanie jest Retoryczne,wódka będzie ze sklepu,więc nie będzie już grassu.A
szkoda,no chyba,że przypałęta się jakiś znajomek z towarem w knajpie i zacznie
opowiadać o zmarnowanym życiu,a my zaczniemy słuchać i z litości wypalimy jego
trawę."Ile już takich zmarnowanych życiorysów przepaliliśmy,co Radeczku"-
dochodzi do głosu mój sarkastyczny robal-"Ciekawe,czy na naszym pogrzebie ktoś
pomyśli o trawie,bo jaka jest pewność,że będzie tamtędy przechodził facet ze
zmarnowanym życiorysem i workiem trawy w kieszeni?"
"Ganimedes" - pedalski pub na dzień dobry.Kiepski lokal,kiepska muzyka,kiepscy
ludzie......
Kiedyś poznałem tu lekarza z Wojskowej Akademii Medycznej.Wystawiał recepty dla
połowy pubu,oczywiście tej młodszej i dupodajnej.Bardzo dobrze mi się z nim
rozmawiało,potem pojechał do "Narragansetu" i dzwonił z dark -roomu.Zerżnął
jakiegoś świezego siedemnastolatka i postanowił powiadomić o tym swojego
znajomego od kielicha w poprzednim pubie.Zyczyłem mu dalszej konsumpcji
pijackiego romansu i uniknięcia HIV-a przez najbliższe pięć lat.Gdyby nie cały
komizm tego wszystkiego,"Ganimedes" byłby cholernie smutnym miejscem,jak każde
zresztą miejsce,gdzie wszyscy się znają i wiedzą,że niewielu z nich spotka
jeszcze coś innego niż taki klub.Pól butelki wypijamy na korytarzu i wchodzimy
do środka na colę.Jak zwykle panuje tzw."Kurwa kiła,syf,mogiła"Mało ludzi ,mało
myśli i"Sco
[03.01] 18:56 Ciąg dalszy...
"Scooter"jako łupanina.Przy barze mniej lubiany barman,oraz facet zwany
roboczo "łysym cieciem",ni to odźwierny ,ni bramkarz,ni hetero,ni gej,po prostu
koszmar.Pamiętacie"Szkic do portretu Francisa Bacona"?Ci koszmarni znajomi
malarza mogliby siedzieć w tym pubie.Zabieramy się do wychodzenia,kiedy przy
naszym stoliku ląduje przegięta ciota,dorabiająca jako drag-
gueen.Mareczek.Dziwna sprawa.Tasiemki i gumki,puder i róz, a choć taki młody,to
kurwa i już.Mareczek jest damą.Z wdziękiem,choć nie zwracamy uwagi na jego
wdzięki,pokazuje nam swoje zdjęcia i pyta,czy błyszczące rajstopy nie
pogrubiają mu nóg.Zdjęcia pokazują młodą kobietę w peruce,świetnej sukience i
szpilkach.Jest ładny,wie o tym i dlatego długo nie pożyje.Od łożka do
łożka,jeszcze z 6 lat w tzw.branży i to by było na tyle.
_Mareczek,nie możesz

[Gość: Zdanka]

(CD)

_Mareczek,nie możesz z kimś na stałe?Włóczysz się jak dziwki na Zachodniej....-
Radek po wódce nabiera chrześcijańskich odruchów.Marek w spodniach,to zawsze
coś godnego uwagi ze względu na egzotykę stroju.
-Nie,lubię różnorodność!!!-Smiech i białe zęby w przygaszonym świetle pubu.
-No,to się przejedziesz,dupko...-przyjacielski gest poklepania po plecach.Zaden
z nas się nie przyzna,ale z Markiem moglibyśmy od razu,gdyby nie obawa przed
złapaniem czegoś mało wyleczalnego.
-Kierunek na" Kaliską".Jak nie narobisz sztrymu,możesz z nami.-Radek przeżywa
dzień dobroci dla świata,więc Mareczek zabiera się z nami.Wychodzimy zabijani
wzrokiem przez "Łysego ciecia",nigdy w zyciu nie kupiliśmy w jego pubie wódki,a
na trzeźwych,nie wyglądamy.........

Piotrkowska w nocy ma dwie twarze.Ulicę i bramy.Na ulicy stoją bogate
panienki,kolesie z Warszawki,paru policjantów i znani bywalcom dealerzy czyli
jedyni ludzie w pracy.W bramach stoją tanie panienki,14 latki wąchające
klej,ludzie stąd i sprawcy zapachu w mieście,czyli oddający mocz po
piwie.Piotrkowska wieczorem cuchnie też tanim jedzeniem z chińskich knajp,o
których ludzie mówią,że realizują zamówienie na wszystkie gołębie w mieście do
sajgonek.Nikt tam już ponoć nie jada,ale knajpy prosperują,co oznacza,że
kamikaze są wśród nas.Ryż z wróbelkiem elemelkiem na tekturze,raz.Łodź jest
biedna ,to i wróbla zeżre.Teraz jeszcze tylko rewia mody w rozmazanym wódką
swietle latarń.Dziewczyny na piętnastocentymetrowych koturnach.srebrne
spódniczki,faceci wykąpani w perfumach i nieodzowne wdepnięcie w gówno przy
pierwszych światłach.Radek,pamiętasz,przyjeżdzaliśmy tu z bloków na hamburgera
z pięcioma kumplami z podstawowki.To było święto.Najpierw jedziemy 10-tką i
każdy kurczowo trzyma odłożone 3 złote.Nie,żebyśmy byli święci,ukradliśmy już
babie w "Spożywczym"ciastka,ale to pryszcz przy hamburgerze.Na to się czeka
cały tydzień w 11-sto letnim życiu...A wtedy nie było jeszcze "MacDonaldsa"....
-Co ty tam gadasz do siebie?-wyrywa mnie z przeszłości
-Wtedy nie było jeszcze makdolnalda.
-Kiedy nie było?Zawsze był...
-Wtedy,kiedy nie znaliśmy smaku wódki,Radek.W tamtym świecie....
Mareczek zaśmiał się śmiechem,który jego sponsorzy nazywali perlistym,bądź
ironicznym,w zależności od obowiązujących ówcześnie układów partnerskich.
-Nie znaliście wódki!!!!!Mówisz o Matrixie?!!
-Kurwa,nie było nigdy zadnego innego świata....Ty jesteś swoim światem
rozumiesz?jesteś tu i tu jest świat.Nie ma cię 15 lat temu ,to znaczy,że
tamtego świata też nie ma. Jasne i klarowne,cholerny sentymentalisto.
-Radek?Nie zawsze pisałem idiotom prace magisterskie;pamiętasz ,wybrałem sobie
nawet katedrę,w której chciałem uczyć...A potem ,tak wszystko zaczęło rozpływać
się w rękach...i
-I gówno.I tyle.Co ty,kurwa ,myślisz,że ten Paryż Gretkowskiej to jakaś prawda?
Halucynacje ,zlepki i sny starzejącej się baby,która myła tam kible,żeby
zarobić na utrzymanie.Twój problem polega na tym,że nie żyjesz w
książce,człowieku.
-Wasz problem polega na tym,że życie wam nie wychodzi.Każdy kiedyś ,gdzieś mył
kible...
-Mareczku,ty znasz kible tylko z obciągania.
I cisza.Ta cholerna cisza,która powodowała,że gdziekolwiek się
znależliśmy,nigdy nie byliśmy wewnątrz.Ktoś kiedyś powiedział,że obaj nadajemy
się na jakieś dogorywające powstanie i do żadnej innej pracy nas nie
wezmą.Tymbardziej z ciotą wlokącą się pięć kroków za nami.Sedno problemu tkwiło
w tym,że asortyment powstań Polska wyczerpała w 100 lat.I coś wygląda mi na
to,że nie dowiązą już towaru,a spod lady poszedł cały zapas.No,chyba żeby
poszukać na czarnym rynku."Już tam ojciec do swej Basi mówi zapłakany,słuchaj
coś tam,pono nasi biją w tarabany".Co to są te tarabany,panie profesorze?Jakiś
nieistniejący już rodzaj narkotyku tylko dla Słowian?Dogłębna analiza pism
światowej sławy antropologa ,Bronisława Malinowskiego, może doprowadzić do
interesującej hipotezy;otóż tarabany to rodzaj uwspółcześnionych tam-
tamów ,używanych w społeczeństwach pierwotnych do przesyłania
wiadomości.Wszyscy Polacy ,hajda na Triobrady,wszak stamtąd wasze pochodzą
dziady.Jesteśmy jedyną nacją z natury znającą język dzikich...Mareczku,a znamy
też ich życie seksualne?Czy czczą cioty,czy wyrzucają je z plemienia?My
wyrzucamy do góry dnem.A ponoć Bronek kochał się w takim jednym Stasiu,co to
wiedział,kiedy wypada sobie podciąć żyły...Hm...Załapał się nawet na
rewolucję,a my niestety ciągle mamy deficyt bohaterów...Jak będziesz
miły,Mareczku to może nawet zrobimy ci taką fotkę w lustrach,ładnie byś
wyglądał w kilku wersjach.Ale skąd do cholery wziąć mundur gwardii rosyjskiej?
AAAA......Znamy re
[03.01] 19:00 ciąg dalszy
Znamy rekwizytorów.........Tak,znamy wielu różnych,niepotrzebnych nam do
niczego ludzi.Zresztą może te tarabany to spodnie,coś jak szarawary?
-Panowie,"Kaliska".Zdejmijcie ten wyraz z twarzy,bo odstraszamy potencjalnych
morderców...Poloneza czas zacząć.

[26.12] 12:16


[29.12] 18:43 Ciąg dalszy
..................
Radek zaczął powoli,niby od niechcenia,Ale z każdego kroku,z każdego
ruszenia,Można tancerza czucia i myśli wyczytaćto stanął,jak gdyby chciał
Mareczka pytać,pochyla doń głowę,chce szepnąć do ucha;Marek głowę
odwraca,wstydzi się,nie słucha......Tak oto weszli w dolinę nieznaną,aby
podeptać ,co im na chrzście dano...A jak zachwyca,skoro nie zachwyca i jak ją
kochać ,skoro latawica?Przy wysokich,barowych stolikach zasiadali mężczyźni w
czarnych golfach,a obok nich nieziemsko piękne dziewczątka w czarnych
sukienkach.Oni mówili,a one uśmiechały się zachwycająco naiwnie.Oni opisywali
im nieznane kraje,o których traktowały równie nieznane książki,a one ,z każdą
chwilą ,zadurzały się bardziej w tych mądrych mężczyznach.Celne riposty
krzyżowały się w powietrzu,komplementy zawsze padały z dyskretną elegancją,a
śmiech rezonował niepoprawnie szczerze.Potem małe kobietki piły pierwszy raz w
życiu słodką czerwień ,po której miłe ciepło opanowywało ciało.Oczy nabierały
blasku i wszysto stawało się tak bajkowe,jak bajkowe bajania księżniczek w
bajkach.Po drugim kieliszku zaczarowanego specjału,stawały się senne i
przymilne,a wtedy wspaniały książę całował je dorośle i poważnie...O,jaki on
dobry,kochany,mądry-myślały małe kobietki i uśmiechały się błogo-jakie to
wszysto wspaniałe.Przy dalszych stolikach siedziały kobiety i patrzyły na salę
szklanym wzrokiem.Aha,pewnie na kogoś czekają-myślały małe kobietki i
uśmiechały się słodko do siedzących w kątach niewiele starszych chłopców.W
szklanej kuli padał śnieg z marzeń,a Boże Narodzenie widniało w kalendarzu co
trzy tygodnie.I właściwie nikt nie pamięta,jak to się stało,że kula pękła,czy
ktoś ją rozbił,czy też była już stara...Po prostu pękła.Pewnego dnia już jej
nie było.Ale my niestety byliśmy...I było też to miejsce...A dookoła pełno
znajomych,im bardziej książę,tym bardziej po nim.
-Rusz się ,pudernico.-Radek nie zwykł wprowadzać Marka w takt poloneza,ale
staropolska gościnność sama pchała się drzwiami i oknami.
-O,panowie brać...Swietnie ,że jesteście,siadajcie z nami..Jak tam Radeczku?
Słyszeliśmy,że zabawiasz się ostatnio w Chełmickiego i za kiepskie wiersze
dajesz w mordę!Nie boisz się nadmiaru kandydatów?!-stolik przy drzwiach,jak
zawsze pełen.Warta w dzień i w nocy,z alkoholem ku pomocy.
-A kiedy poślesz grafomanom kulkę w łeb?Paru zasługuje,tylko głowę ciężko
znależć!!!
Entliczek,pentliczek,kawiarniany stoliczek,na kogo napadnie,ten snadnie,już na
dnie!
-Filologów powinno się wybić.Nacja nieudaczników z bożej łaski.Górnictwo to
sensowne zajęcie.-Marek postanawia dziś ustosunkowywać się intelektualnie,co w
historii jego stosunków stanowi ewenement.
-A myślałem,że górnictwo w Polsce splajtowało?-głos wybitnej kawiarnianej
osobistości.
-Ale górnicy to ładni chłopcy.Nie zdarzyło mi się jeszcze spotkać ładnego
filologa.- i ,chcąc nie chcąc, 1 dla Mareczka.
-Filolodz

[Gość: Zdanka]

To jest tekst napisany na forum tlenu,bez ani jedenej poprawki i po wódce.Nie
przeniosłam tego tutaj,aby coś pokazac,czy udowadniac,po prostu podobnie
wygląda tekst tych tzw.młodych gniewnych typu Nahacz,czy Masłowska,tylko ,że
doszlifowany i poprawiony...A taka literatura,to zadanie dla każdego ,kto coś
tam widzi i słyszy język ulicy,,,Tyle tylko,że to nie jest literatura...

Ja w kwestii formalnej.

[dr.krisk]

Gość portalu: Zdanka napisał(a):

> To jest tekst napisany na forum tlenu,bez ani jedenej poprawki i po wódce.
Ja w interesującej mnie kwestii technicznej. Ile tej wódki było? Bo ja owszem,
po alkoholu czuję olbrzymi przypływ werwy&weny, ale mnie się paluchi plączą, i
tekst natychmisdt wyglsda mnij mecj tak.
Dlatego nie będę już młodym tfurcą. Wielka szkoda....
KrisK

[rozaola]

Moze i tak. Ale Nahacz w porownaniu z Maslowska jest nasladownictwem li tylko.
Przy Maslowskiej mozna sie posmiac. Podobaja mi sie tez jej bardzo oryginalne i
inteligentne metafory i to jak traktuje jezyk.

Roza

[Gość: Zdanka]

(CD>)

Filolodzy myślą...- glos drugiej kawiarnianej osobistości.
-Górnicy fedrują...-Marek gra w ping-ponga.Ponoć kiedyś grywał w drużynie
szkolnej.Podrzuca się słowo do góry i odbija paletką,a potem w napięciu
czeka ,z której strony słowo wróci.O ile wiem, ma kłopoty tylko z serwisem.
Uczył się u najlepszych,ale konsekwentnie tę wiedzę rozdrabnia,pracując nad
wizerunkiem słodkiego idioty.Problem polega na tym,że okruchy tych
umiejętności, wysypane rano z butów,znajduje się wieczorem w kieszeni.Jeśli
chodzi o bliskoznaczne sporty ,to Radek zaciekle uprawia zapasy,ale ostatnimi
czasy wziął się za kickboxing w wydaniu ekstremalnym.Z potłuczonym szkłem w
dłoniach i desperacją w oczach może iśc w zawody jedynie z himalaistami,a i ci
się go boją.Słowa ciężkiego kalibru i dyskusje jak bitwa pod Verdun
-A panowie do rana,czy tylko przejazdem?-kobiecy,mało kawiarniany głos
rozładowuje sytuację.
-To się jeszcze okaże.Chwilowo posiedzimy tutaj,a potem pomyślimy,co zrobić z
resztą tak pięknie rozpoczętego wieczoru.-głos czarująco-zapaśniczego Radka
Od kilku minut obserwuję szatniarza.W stercie kurtek i płaszczy jest prawie
niewidoczny,ale rozpoznawalny dla chcących coś zobaczyć.A moje rozpoznanie
ewidentnie pokazuje ,jak chłopak przeszukuje czyjś plecak i dyskretnie,z
uśmiechem zawodowca rozgląda się po sali.Następnie wkłada do wiszącego
najbliżej płaszcza czarny przedmiot,niepokojąco podobny do portfela.Jeszcze
jedno spojrzenie i odbiera numerek od pary nastolatków.Teraz ja rozglądam się
po sali,zaciekawiony,czy ktoś raczył spostrzec całą misterność dokonanej
kradzieży.Kawiarniany stolik tonie w swoich sprawach,kto ma pić,pije,kto już
się urżnął,usiłuje pić,kto chce rozmawiać,przekrzykuje muzykę...Jestem wręcz
zdumiony,kiedy dziewczyna ,z drugiej strony sali,przenosi wzrok z szatniarza na
mnie i uśmiecha się z widoczną aprobatą.To zaskakujące,ale jesteśmy jedynymi
osobami w tym miejscu,które widziały cały kunszt złodziejskiego fachu i
podziwiają maestrię wykonania.Ale jej uśmiech nieodparcie przywodzi na myśl
uśmiech kobietki pijącej pierwszy raz wino.

[Gość: Zdanka]

Nigdy nie trafiło mi się 5 postów pod rząd w dziwnej kolejności...W każdym
razie ja tej literatury nie szanuję,bo wrednie żeruje na czym może.

KILKA ZDAŃ NA WYPADEK SMIERCI LITERATURY POLSKIEJ

[Gość: Radek Wiśniewski]

Ja tutaj nie podejmuję sie wchodzić w parade toczącej sie fajnej debaty i
zaledwie wypowiem swoje zdanie z boku, które brzmi tak:

1. Z prozą było u nas kiepsko i bedzie kiepsko bo chyba po prostu nie ma "na
czym grać", czyli nie ma tradycji wielkiej prozy. No chyba, że przestaniemy
sie obrażać na naszych wschodnich sasiadów i nauczymy sie czegos od nich.
Tokarczuk, jakby ja zapytac na pewno więcej sie nauczyła na Gogolu,
Dostojewskim, Tołstoju, Bułhakowie niż na Prusie, z całym szacunkiem.
Prozaicy próbują prozy popularnej, takie typu po-pop, albo ekzperymentalnej,
ale że nie za bardzo jest na czym eksperymentować, bo nie było - wedle mojego
amatorskiego, laickiego oglądu - trzpienia, rdzenia modrenistycznego
wystarczająco wykształconego, to i postmodernizm wychodzi blado.

2. Poezja z tych samych chyba względów historycznych ma sie moim zdaniem
świetnie jezeli chodzi o jakosc. W jednej ze swoich wypowiedzi w
serwisie "Literatorium" Krzysztof Uniłowski zwrócił uwagę, że przez to, że
poezja została wytrącona z "mechanizmu rynkowego - byc może pomogła
wykształcić bardzo silne mechanizmy kontroli oparte na jakości wytworu a nie
jego "sprzedawalności". No i tutaj dłuuuuuugo by wymieniac nazwiska, osoby,
postaci wydające ksiązki w nakładach między 300 a 1100 ezgemplarzy. Ale
strzelę może tymi którzy sie ukazą niebawem - Piotr Kusmirek, Bartek Konstrat.
Ale moznaby jak powiadam sypac tutaj tytułami, nazwiskami bez końca.

3. Interesujeta sie literatura współczesną, łaźcie do EMPiKów kupujcie pisma
literackie. Prosta rada.

Pozdrawiam
jakem kawął dziada

[Gość: broch]

Z tym mechanizmem rynkowym to sie srednio zgodze. Tolstoj mial wlasne
wydawnictwo ktore sprzedalo ~2 mln egzemplarzy Jego opowiadan. A to byly
pierwsze lata XX stulecia! Turgieniew tez nie mial zle. Z kolei Dostojewski mial
problemy, Bulhakow jeszcze wieksze a Tsypkina proze wydano po raz pierwszy w
roku jego smierci w U.S.A. a nie w Rosji dwadziescia lat po napisaniu powiesci.
Moze po prostu w Polsce nie ma tradycji wielkiej prozy co spowodowalo powstanie
dwoch mechanizmow: ochronnego (krytyka pociagajaca za soba garstke snobow plus
do niedawna ochronny rynek) a z drugiej strony wzruszanie ramionami polskich
czytelnikow czytajacych hmm... Tolstoja i innych. Potrzeba wielkiej narodowej
literatury spowodowala w Rosji narodziny Turgieniewa, Czechowa, Tolstoja,
Dostojewskiego, Gogola (za malo miejsca aby dyskutowac Rosyjska XIX/poczatek XX
wieku dyskusje o azjatyckosci/odrebnosci kultury z jednej strony a zachodniosci
z drugiej - efekt i tak jest fenomenalny). Mysle ze geniusz literacji da sobie
rade w kazdych warunkach (znowu rosyjski przyklad: tragedia Achmatowej i
Cwietajewej, problemy Bulhakowa i Tsypkina - od poczaktu Rewolucji do lat
osiemdziesiatych. Przeciwienstwem beda warunki w jakich tworzyli Zachodni wielcy
pisarze). Chyba ze uznac iz polska literatura jesta masochistyczna: im bardziej
dostaje po dupie tym lepsza.

[Gość: Rademenes W.]

Ale w zasadzie z czym Pan sie w mojej wypowiedzi nie zgadza? Bo przeczyatłem
swoja i Pańska i nie czaję ło co biega, gdzie się Pan ze mną nie zgadza?
Pan po prostu uzupełnia wiedzą moje zakapiorstwo za co zreszta gracko dziekuję.

[Gość: broch]

"Poezja z tych samych chyba względów historycznych ma sie moim zdaniem
świetnie jezeli chodzi o jakosc. W jednej ze swoich wypowiedzi w
serwisie "Literatorium" Krzysztof Uniłowski zwrócił uwagę, że przez to, że
poezja została wytrącona z "mechanizmu rynkowego - byc może pomogła
wykształcić bardzo silne mechanizmy kontroli oparte na jakości wytworu a nie
jego "sprzedawalności"."
Latwosc dostepu do rynku ma niewiele wspolnego z jakoscia literatury. Pomaga
miernym,ale absolutnie nie przeszkadza dobrym pisarzom. W zwiazku z czym
tlumaczenie wyzszej jakosci poezji mechanzmami rynkowymi jest bledem. Po prostu
polscy poeci dzisiaj pisza lepiej niz wspolczesni (ostatniego dwudziestolecia)
pisarze. Taki wniosek mozna wyciagnac zarowno z powyzszego watku jak i z ilosci
tlumaczen nowej generacji pisarzy polskich na obce jezyki (tlumaczeni byli:
Tokarczuk, Huelle, Chwin, Gretkowska (na rosyjski)). Przy czym jedynie
Tokarczuk jest latwo dostepna na rynku.

POEZJA vs. PROZA

[Gość: Radzioch We]

Co do zdania Uniłowskiego wydawało mi sie ono całkiem prawdopodobne gdy chodzi
o najmłodsza poezję, dlaczego? Dlatego, że paradoksalnie rynek nie miał jak
zepsuć pieniądza, tego szezląga, jakim literatura sie odpłaca. Nie mówię tutaj
o niczym innym jak o oczyszczeniu obiegu. Chociaz w wypadku poezji raczej
nasuwają mi sie skojarzenia z obiegiem podziemnym w ltach 80-tych. Podkreslam
skojarzenia - nie analogie, żebysmy sie znowu nie poróżnili. Ale przede
wszystkim w tej wypowiedzi chodziło mi o zwrócenie uwagi na okoliczności
historyczne, czyli na to, że akurat poezja w Polsce ma tradycję i oparcie w
niej, jest to fajny rozgdakany wielościa jezyków i dykcji w centrum Europy.
A zdanie Uniłowskiego w swoim rozumieniu podrzuciłem tylko tak, żeby podgrzac
piecyki:-)

[rozaola]

No prosze bardzo, uderz w stol, a nozyce sie odezwa. W dzisiejszej Polityce
jest tekst Tokarczuk "Chronmy nasze opowiadania". Pisze tam troche o tym, o
czym rozmawiamy tutaj czesciowo) - forma mala versus duza. Czesciowo,
powtarzam, my nie rozmawiamy stricte o formie.

polityka.onet.pl/162,1148264,1,0,artykul.html

Roza

[raymond.new]

Trochę zaczyna się we mnie burzyć, gdy czytam o braku tradycji prozatorskich w
Polsce. Owszem, w pierwszej lidze światowej nie jesteśmy, ale w drugiej tkwimy
solidnie, mamy nawet gwiazdy wielkiego formatu. Kilka uwag spiszę w punktach:

1. Ktoś napisał, że od Prusa współczesny pisarz nie ma się czego uczyć.
Zgadzam się. "Emancypantki" na pewno na naśladownictwo nie zasługują. A
arcydzieło, jakim jest "Lalka", z samej swojej natury jest niepowtarzalne.

2. Karol Irzykowski "Pałuba" - to do awangardystów, jak nie czytali, niech się
wstydzą.

3. Bruno Schulz - bez komentarza

4. Witold Gombrowicz - jak wyżej

5. Literatura dotycząca Żydów i holocaustu - najlepsza na świecie, budzi coraz
większe zainteresowanie w Izraelu. "Austeria" Stryjkowskiego i wiele innych.

6. Literatura dot. drugiej wojny światowej. "Inny świat" chociażby - dużo
lepsza książka niż "Archipelag Gułag".

7. Stanisław Lem - najlepszy pisarz sf na świecie.

Na razie starczy. Jak ktoś chce, to zawsze znajdzie. A, że w ostatnich 20
latach marnie - we Francji np. nie jest lepiej. Czy Francuzi nie mają tradycji
prozatorskich?

Pozdrawiam:)

[rozaola]

Bravo! Nareszcie. Bardzo sie ciesze z tych punktow.

Roza

[Gość: Zdanka]

Jakby nie łatać,dziura wylezie...Wymieniłeś Drogi Raymondzie.new paru
pisarzy,ale chyba zwróciłeś uwagę,że przy najlepszych chęciach ich okres
płodności pisarskiej kończy się około lat 70-tych XX wieku.(Lem)Ja do twoich
dodam jeszcze Iwaszkiewicza,Witkacego,Andrzejewskiego,no jeszcze ze dwóch by
się trafiło.Ale...Współczesna polska poezja (mało znana) jest o niebo lepsza
niż proza,bo prozaicy są wtórni,bawią się w socjologię,powielają wzorce z
Zachodu właśnie i piszą pod publikę!Wyjaśnij mi dlaczego na warsztatach
literackich ,przypada 10 "Poetów" na jednego "Prozaika"?Bo liryka,nawet
kiepska ,broni się ...Proza wymaga żelaznej konsekwencji,spójności i
wyobraźni.,a przede wszystkim umiejętności opowiadanie jakiejś
historii.Prawdopodobnie stąd bierze się fragmentarycznośc współczesnej prozy- z
nieumiejętności stworzenia spójnej historii,mówiącej o czymś.A co do
Francji,jakbym nie kombinowała,to mieli przez ostatnie 20 lat z 5 świetnych
książek ,niestety...

viva la France!

[braineater]

Z ostatnich lat: Queneau, Perec, Hollebeceque - nazwiska w sposób znaczący
odbite w lit światowej
A z polskich?
Miłosz dla maniaków i Szymborska dla ?
Coś chyba znów nam się trafił zły wzorzec porównawczy:(

vive La France!!jakie tam ostatnie dwadziescia lat

[Gość: broch]

Queneau - sie nie liczy (umarl w 1976)
Perec zmarl w 1982,
w tej sytuacji wymienilbym zyjacego Claude'a Simona, Michel'a Butora, Alain'a
Robbe-Grillet i Nathalie Sarraute (zmarla pozniej niz Queneau i Perec bo w 1999)
Najmlodszy jest zeczywiscie Michel Houellebecq - ten zyje, pierwsza nowela
wydana w 1993 lub 1994. Jedyny ktory miesci sie w kategorii ostatnich
dwudziestu lat i moze byc porownywany z generacja polskich pisarzy ostatniego
XX-lecia.

[rozaola]

Gość portalu: Zdanka napisał(a):

>Współczesna polska poezja (mało znana) jest o niebo lepsza
> niż proza,bo prozaicy są wtórni,bawią się w socjologię,powielają wzorce z
> Zachodu właśnie i piszą pod publikę!Wyjaśnij mi dlaczego na warsztatach
> literackich ,przypada 10 "Poetów" na jednego "Prozaika"?Bo liryka,nawet
> kiepska ,broni się ...

No to bardzo smutne, ze cos co jest kiepskie, potrafi sie bronic. I jak to w
ogole mozliwe? To mydlenie oczu, a nie prawdziwa obrona. Liryka poszla w tak
odjechane gorne rejony, ze malo kto ma szanse nadazyc za poetami, i malo kto ma
odwage cos o tym napisac, bo znac sie na liryce to teraz nieomal niemozliwe i
nieosiagalne. Sa jeszcze na szczescie poeci piszacy poezje, a nie flupy wiadomo
skad, np. Katarzyna Zdanowicz z Bialegostoku.
Czty Zdanko nie uwazasz, ze np. Marta Podgornik tez "poszla w socjologie" jak
jej koledzy z Textyliow, np. Shuty?

Pozdro
Roza

[Gość: Zdanka]

Szczerze mówiąc,mnie po prostu chodzi o to,że większość tej tzw.młodej Liryki
tworzą ludzie w wieku lat 20 -30 i są szczerzy.A tego nie mam w prozie.Fakt ,to
jest pewne mydlenie oczu i można też powiedzieć,że szczerośc nie oznacza wcale
dobrego pisania.Tylko,że jest parę diamentów Literackich w tej młodej liryce -
już nie Siwczyk,ale Dąbrowski,nie Podgórnik,bo jakoś tak czuję,że ta
Podgórnik,to już nie ta,która powaliła wszystkich na konkursie Bierezina,ale
może Honet.Nie wiem,to jest bardzo indywidualne ,ja na przykład nie trawię
połowy Pluszki i Macierzyńskiego,po prostu mnie nosi,jak widzę te nazwiska,choć
do Macierzyńskiego szacunek mam...I jeszcze jedno ,te klimaty
typu "Tekstylia",czy "Port Legnica" -jedno to antologia,rozumiem,ale ten "Port"?
Co to jest-spęd 30 ludzi z Polski na naukę pisania wierszy?(Tylko wierszy...)
Mnie się to jakoś średnio podoba...Kojarzy mi się z tym,jak kiedyś Pasikowski
zrobił spęd na uczenie pisania senariuszy...Coś nie tak.Nie wiem ,bo ostatnio
się tym mało interesowałem,ale jakoś nikt nie robił chyba spędu prozaików,co?

[Gość: sunny]

Co do tezy, że Nahacz to naśladownictwo Masłowskiej, która to opinia padła
gdzieś powyżej - nie zgodzę się z tym. Może na fali powodzenia "Wojny polsko -
ruskiej" Czarne postanowiło wydać kogoś młodego, bo wokół książki Masłowskiej
zrobiło się mnóstwo szumu? Jeśli pokusić by się o porównanie "Wojny..."
i "Osiem cztery" można dojść do dwóch wniosków : po pierwsze, Masłowska i
Nahacz wirtuozersko panują nad słowem, choć każde w inny sposób, po drugie -
oboje podjęli się niełatwego wbrew pozorom zadania opisu współczesnej
rzeczywistości i oboje wychodzą z tego obronną reką, choć zrobili to na dwa
różne sposoby. Nahacz opisuje rzeczywistość swoją, znaną mu, bliską na
wyciągnięcie ręki...bo prawdopodobnie nie zna żadnej innej. Owszem, wychodzi mu
ten opis nieźle, ale czy potrafiłby się wcielić w kogoś zupełnie obcego
mentalnie i duchowo, tak jak zrobiła to Dorota Masłowska tworząc postać
Silnego? W tym "starciu", jeśli już tych dwoje porównywać, według mnie lepsza
okazała się Masłowska - za niesamowity zmysł obserwacji i umiejętność opisu
świata innego, niż swój własny.
Z polskich współczesnych czytałam swego czasu mnóstwo Stasiuka i Tokarczuk i
uważam, że stworzyli własne jakości; oboje warci są uwagi. Przebrnęłam też
przez Odiję, Vargę i Piątka - i nie podobało mi się specjalnie. W pisarstwie
Odiji jest faktycznie coś tokarczukowego...
Nie czytałam nic Magdaleny Tulli, co mam zamiar niezwłocznie nadrobić. Nie
zapoznałam się też jeszcze z debiutem Michała Olszewskiego, ale widzę tu na
forum, że opinie nie są pochlebne...

[Gość: Nu!]

hmmmmmm
A mi sie wydaje, ze oczekiwanie na "prawdziwą, dobrą powieśc" jest niestosowne. I tak pojawienie się kogoś takiego jak Masłowska graniczy z cudem.

Może zostałem juz zainfekowany przez różnych takich wirusem zwątpienia w możliwość powieści (jako formy) TERAZ, ale jest przeciez wiele, i to poważnych, argumentów za tym, że napisanie NA SERIO czegoś, co nazywamy powieścią jest niezwykle trudne.

I taki stan ma miejsce od dawna. Prawdę mówiąc cholernie mnie denerwuje, że - z racji ontologicznego absurdu narratora/boga- każda niemal powieść opiera się na jakiejś "śtućce", wymyku, na jakimś wybiegu graniczacym z żartem. Bo ile tak można? Chodzi mi o monotonię tych wybiegów.

Czy to nie paradoks, że w innych dziedzinach sztuki jest tak łatwo (o tyle o ile) zrobić coś, co zasługuje na miano artystycznego (w sztukach plastycznych na przykład), a w powieściopisarstwie jest to tak trudne, że na przestrzeni dziesiecioleci trudno pokazać coś, co byłoby niewatpliwym dziełem sztuki w tej dziedzinie. Niechybnie jest to czegoś oznaką.

A koniecznym jest, aby ksiązka ta była jednakowo dobra zarówno dla człowieka prostego - licealisty na przykład, jak i dla "specjalisty","profesora", człowieka uczonego. Musi więc spełniać wielorakie kryteria.

Prócz tego, pamiętajmy, tradycyjne pola powieści zostały już dobrze zagospodarowane przez nauki takie jak psychologia czy socjologia na przykład. Przez literaturę faktu, dokument, film, telewizję (także internet).

Oczywiście, jest literatura klasy A, B i dalsze literki. Domyślam się, że wielu pisząc o braku nowych, dobrych powieści polskich ma na myśli brak solidnej literatury klasy B. Być może to słuszne żale, ale jakoś mi tej literatury nie brakuje.

Niedawno czytałem w GW, że w takiej Francji jest około 100 nagród o randze Kościelskich czy Nike w Polsce. No, ale jakoś nie chce mi sie wierzyć w tych 100 rocznie genetów czy proustów. Być może jest to 100 "solidnych książek", ale...

Do czego zmierzam... Nie ma czego żałować po prostu. Wielkiej powieści się nie wymodli ani nie wynagroduje. Chyba chodzi o to, żeby jej nie przegapić.

Czy "Wojna..." to taka powieść właśnie?
Najprędziej właśnie ta ksiązka. Ale czy na pewno?

I cytat

[Gość: Nu!]

"Kiedy któryś z moich przyjaciół, zwłaszcza sposród młodych,
oświadcza, że właśnie pracuje nad powieścią, zdumiewa mnie
spokojny ton, jakim to zazwyczaj mówi, ja bowiem w takiej
sytuacji nie mógłbym się chyba powstrzymać od drżenia. Podejrzewam - może niesłusznie, lecz nic na to nie poradzę- że
pod tym spokojem kryje się wiele nieświadomości. Napisac dobrą
powieśc zawsze było rzeczą trudną, ale dawniej wystarczał do tego
talent. Dzisiaj natomiast trudność wzrosła bardzo znacznie,
ponieważ talent autora przestał już być gwarancją, że napisana
powieśc będzie dobra"

J. Ortega y Gasset, 1936

[Gość: Zdanka]

Hmmmmm......Jak mniemam konkluzja wynikająca z postu Nu! brzmi
następująco:"Forma powieściowa się przeżyła/Czy powieśc to w ogóle dzieło
sztuki/czy może jeszcze istnieć powieśc totalna?

No tak...Ale Zdanka ma niedporte wrażenie ,że już to czytała u takiego
jednego,co to twierdził,że powieśc nie jest dziełem sztuki i dlatego pisał
powieści...

[rozaola]

Zdanko, i co z tego? Czy Zdanka naparadwe wierzy w to, ze skoro taki jeden cos
kiedys powiedzial na temat powiesci, to Nu! nie ma prawa wyglosic mysli, na
ktora wpadl najpewniej samodzielnie? Zdanka podpisuje sie pod wymogami
absolutnej swiezyzny? Dzisiaj swiezosc jest mozliwa byc moze tlyko na wiosennym
targu, kiedy babcie przywiezie ze wsi swoja pietruszke (owiana spalinami
pobliskiej drogi). (Juz sie boje, ze ta metafora tez juz kiedys byla... :-)

Roza
PS. Czy Zdanka jest wielbicielka bylego prezydenta Walesy? On tez uwielbial
mowic o sobie w tzreciej osobie ;-)

[raymond.new]

Popieram popieram. Zdanka ciągle jeszcze żyje w świecie dekadentów, narkomanów
i samobójców, a jak młode siły własną pracę myślową przeprowadzają nie
potrafi docenić. Pewnie zazdrości ;-)

[Gość: Zdanka]

Czego Zdanka ma zazdrościć ,jak jej do 30-stki daleko?Praca myślowa jest
Ok.,ale skąd my wiemy ,że Nu! prezentuje "młode siły"- może Nu! to zgorzkniały
doktor na jakiejś uczelni,który cieszy się ,że po tych nudnawych powieściach
coś tam ciekawego pt."Masłowska" wyszło?To tylko hipoteza...A Zdanka pisze w
trzeciej osobie,bo jest tak w sobie zakochana,że pragnie wyjśc sama za siebie
za mąż i zwracać się do siebi Wasza Wysokość.My z Bożej Łaski Zdanka itp.....

:))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

O,i jeszcze jedno,bo czas popracować na bułki...

[Gość: Zdanka]

Nie zarzucam Nu! wtórnosci myśli,to po prostu było nieco ironiczne spojrzenie
na sprawę.Jeśli ten facet przed Nu! powiedział to 70 lat temu,a do czasów Nu! i
naszych ,powtórzyło to iluś tam w podobnej formie na temat literatury ,to coś
jest nie tak: brzmi to jak mantra,powtarzana w każdym pokoleniu.I sedno tkwi
gdzie indziej:Dlaczego właśnie z taką formą jak "POWIEŚĆ" są problemy,o czym
Nu! pisał.Takowych problemów na swój temat nie ma poezja,współczesna muzyka
kameralna,instalacje plastyczne...

Może sedno tkwi właśnie w powieści jako formie ,dla której trudno dziś znależć
odpowiedni język czyli formę wyrażania myśli,a nie jedynie zafałszowania
myśli ,której brak?

[rozaola]

Ojej, Zadanko, moze powiesc po prostu sie prezezyla, moze jest passe, moze juz
sie wiekszisci czytelnikow nie chce czytac dlugich powiesci, a wiekszosc
pisarzy ich pisac. Wola opowiadania (jeszcze raz polecam tekst Tokarczuk w
ostatniej Polityce). Moze nie ma nic zlego w tym, ze cos sie przezylo, a
pojawia sie cos innego, albo ze cos co dotychczas bylo uwazane za poslednie,
nabiera rumiencow. Dlaczego to mialby byc problem? To moze byc co najwyzej
ciekawe zjawisko. Problemem jest to tylko dla tych, ktorzy w powiesci widza
forme jedynie sluszan i wartosciowa, a w reszcie tego dostrzec nie umieja.

Pozdro

Roza

[Gość: broch]

Polecam "Literature wyczrpania" Bartha na poparcie zdania Rozaoli.
No coz, bawiac sie w powtorki: wszystko juz kiedys bylo. Argument ze ktos juz
cos powiedzal sam jest stary jak swiat. Ostatnie dwadziescia lat prozy wypada
cienko w Europie i Stanach. Nie pojawil sie nowy kierunek ktorym warto byloby
sie zainteresowac. Zwolennicy wartosciowej polskiej powiesci wymienili klka
tytulow (rozaola, Nu!), przeciwnicy stwierdzili ze za wyjatkiem trzech czterech
nazwisk nic sie nie dzieje w Polsce dodatkowo argumentujac ze np wspolczesna
lit. francuska ma sie lepiej. Ale wymienione nazwiska temu przecza
(Perec/Queneau he, he), poniewaz siegaja do autorow ktorych proza jest starsza
niz Zdanka. Jesli idzie o wspolczesne malarstwo i muzyke klasyczna to mam
nadzieje ze nie beda to podobne przyklady.
Mozna wiec uznac ze stan literatury polskiej odzwierciedla stan literatury
generalnie. Ilosc pryznawanych nagrod jak zauwazyl Nu! nie zmieni jakosci
prozy: po prostu bedzie sie wyrozniac autorow o coraz mnejszej wartosci ktorzy
i tak sa lepsi niz jeszcze gorsi.
Czy nalezy wiec narzekac na literature polska czy tez po prostu na literature?
A moze cieszyc sie dobra (niekoniecznie odkrywcza) literatura wspolczesna?
Ale wszystko juz bylo: Nihil novi sub sole (tez stare - Eklezjasta, 1, 9).

trochę optymizmu

[Gość: Nu1]

Myślę, że z literaturą będzie tak jak z "zabytkami".
To, co powstało w przeszłości wartościowe musi zostać i będzie
bezwarunkowo docenione, odkurzone i wydobyte na swiatło dzienne, czytane ponownie.
Idea literatury jako góry książek świetnych przewalającej się z roku
na rok po księgarniach, tłumu genialnych autorów, których nie ma kto czytać
(Lem) jest chyba fałszywa.
Literatura okazuje się - w swoich działach - czymś unikatowym, niepowtarzalnym.
A więc i - w pewnym sensie - bezcennym.

[Gość: Nu!]

No tak. Właśnie o to chodzi, że pisanie powieści sproblematyzowało się
już bardzo dawno temu i już dawno diagnozy zostały postawione. Ja ten
cytat popełniłem za bardzo ciekawą książeczką - "Wariacje na temat powieści"
Mihaily Sukosda (Biblioteka Krytyki Współczesnej, PIW 1971) w której krytyk
ów jakby podsumowuje powieść i kreśli te wszystkie ograniczenia i wątpliwości.

Szczególnie przekonuje mnie argumentacja autora dotycząca nieustannego
zawężania się pola, na którym powieśc jest możliwa.

A związane jest to z procesem nieustannego zabierania powieści
jej środków, celów i... czytelników przez inne media i gatunki literackie.

Po prostu powieść jest podkopywana z wielu stron równocześnie.
I chodzi tu o to, że jeżeli temat może być lepiej przedstawiony
i bardziej trafia do odbiorców poprzez inne media i gatunki, to
tym samym realizacja tematu (pomysłu) poprzez powieść jest błędem, tzn w
wyniku powstaje zła (w odbiorze czytelników) książka. Wydaje mi się, ze wiąże się to z problemem fikcji literackiej. W sytuacji, kiedy dysponujemy szerokimi
i wielorakimi kanałami informacji bezpośredniej - nieprzetworzonej, stosowanie fikcji do jej przekazu jest niepotrzebne. Metafora "zwierciadła na gościńcu" sprawdza się tu w 100%. Są po prostu lepsze zwierciadła niz powieść.

Sukosd w tej książce oddziela wyraźnie dzieła "powieściopodobne" (to jego sformułowanie) od powieści i zauważa, że gatunki podrzędne (biografie, literatura sensacyjna, romanse. itp) szeroko korzystają z "dorobku" powieściopistarstwa, i nawet zaawansowane środki literackie w bogatym wyborze
możemy tam odnaleźć. Tym samym jakby (nie mając tych ambicji co "prawdziwa"
powieść) przejmując klientele od literatury ambitnej. Ergo, zarówno co do
tematu, pola, jaki i co do odbiorców, obszar na którym powieść ma sens kurczy
się.

Z drugiej strony nobilitacji literackiej podlegają gatunki niepowieściowe: reportaż, wywiad, wspomnienia, biografie, nawet literatura popularnonaukowa.
To tamtędy płyną największe prądy i emocje. Jest więc co czytać.

Żeby pisac powieść, trzeba - w tych warunkach - mieć jakieś specjalne, szczególne, nadzwyczajne tego uzasadnienie. Ale napisanie dobrej powieści
to jak wspięcie się na szklaną górę. (Niektórym się to udaje).

Nota bene autor wyżej wspomnianej książki poczynił ciekawe spostrzeżenie,
że autorami naprawdę wybitnych dzieł są z reguły amatorzy (do których zaliczył

Kafkę, Musila, Joyce`a). Za wyjątkiem Manna, zawodowcy, mający opanowany "warszatat" idealnie tworzą co najwyżej owe mocne ksiązki klasy B.

Pozdr.
Nu!

p.s.
To jest w gruncie rzeczy bardzo smutna sytuacja, gdyż wielu "zdolnych młodych
ludzi, czytelników, z wyobraźnią i potencjałem twórczym, na tym polu się raczej
wykazać nie ma szans mimo najlepszych chęci.

(tradycyjnie reklamuję tą goracą stronkę :) www.wepsite.net/mfa/mfa.htm )

jeśli

[braineater]

powieść się przeżyła (co zdaje się być tezą aktualnie obowiązującą na tym
forum) to jak można wytłumaczyć renesans gatunków powieściopodobnych -
telenowele, seriale TW - jak najbardziej zakorzenione w powieściowych
schematach. Może to tylko medium (książka) powoduje, że coraz mniej ludzi doń
sięga - jako przestarzałego nośnika. A gdyby ktoś opublikował powieść w formie
blogu (chyba były jakieś próby) albo interaktywnego CD-ROM'u?
Braineater (nadal tęskniący za dobrą polską epiką:)

[rozaola]

Seriale i telenowele moze dlatego wlasnie sa tak popularne wsrod warstwy malo
wybrednej estetycznie, ze nawiazuja do tego, co stare i dobrze znane. Dluugie
opowiesci, niekonczace sie zaslony (never ending story). NIe sadze, zeby medium
ksiazka bylo tak odstraszajace, ksiazka jest w porownaniu z CD itp.
wrecz "przytulna", ja naleze do tych optymistow, ktorzy uwazaja, ze tak bedzie
jeszcze bardzo bardzo dlugo.

Czy powiesc w formie blogu jest w ogole mozliwa???



Roza

Kto konstruuje powieśc świadomą manipulacji?

[Gość: Zdanka]

Wydaje mi się,że my mijamy się nieco z doprecyzowaniem pojęć,a nie chcę na siłę
teoretyzować.

AlE:Cytuję Rozaolę:
Ad.1)Seriale i telenowele moze dlatego wlasnie sa tak popularne wsrod warstwy
malo
> wybrednej estetycznie, ze nawiazuja do tego, co stare i dobrze znane. Dluugie
> opowiesci, niekonczace sie zaslony (never ending story)

I nie wiem dlaczego,ale tak właśnie w pewnym momencie na tym wątku zaczęto
definiować powieść:Utwór literacki o spójnej ,choć wielowątowej narracji,z
licznymo epizodami i przejrzystą narracją 3-osobową(narrator wszystowiedzący).A
to ewidentne nieporozumienie.Tak wielotomowo,klasycznie i powyżej 400 stron
wygladają sagi rodzinne -"Saga rodu
Forsyte`ów","Buddenbrookowie",itp...Powieści wspóczesne rzadko prekraczają 300
stron i daleko im do tradycyjnej narracji,więc nie mówimy wcale o
umieraniu "Epopei",bo ta ,w formie klasycznej odeszła wraz z XIX -stym
wiekiem,ale o braku tzw."powieści zaskakującej w nowoczesnej formie".Bardzo
interesująca wydaje mi się konkluzja Nu! wynikająca z lektury
teoretycznej;wiele tradycyjnych terytoriów przynależnych powieści zawłaszczyły
gatunki paraliterackie ,bądź media.Można się tu odwoływać do teoretycznych
rozważań Bartha,Eco i wielu innych.A jeśli już o tym mowa ,to warto pomyśleć
o "Oulipo"-przed Eco zajęli sią serio opracowywaniem schematów powieściowych
czyli dostosowywaniem powieści do ram teoretycznych i przyjętych wcześniej
założeń.Choć dzieli nas od rozkwitu grupy + - 30 lat,to takie działania w
literaturze polskiej ciągle jeszcze budziłyby zdziwienie(!)Dlatego też myślę,że
Braineater popełnił błąd przypisujący Pereca i Quineau do współczesnej
literatury francuskiej właśnie z tych dwóch powodów - przekłady Pereca pojawiły
się w Polsce niedawno,choć grupa istniała dawno;ich teoretyka wciąż jeszcze
jest na gruncie literackim świeża(Nihil novi sub sole?)

Krótko mówiąc,zmanipulował Was ktoś literacko na tyle dobrze (W powieści
oczywiście!),że zastanawialiście się przez kilka tygodni: "jak to jest
zrobione?"Mnie nie,jeśli WAs też nie ,to w tym tkwi meritum naszych rozważań.Co
to takiego:"Oryginalnośc" i dlaczego jej brak,nie zaś ,bo nie da się być
oryginalnym,kiedy wszystko już było.

Ad.2)
Czy powiesc w formie blogu jest w ogole mozliwa???

Odpowiem przekornie-wiele blogów ,które czytałam doskonale nadaje się na
powieść.O ile wiem ,Wiśniewski pisał coś z czytelnikami (Trochę nonsensowne,ale
rynkowo,mądre),pierwotnie "Osiem cztery"Nahacza egzystowało jako fragmenty blogu
(aby dowiedzieć się,czy warto wydać...)

Ad.3) Właśnie-czy jakiś polski pisarz manipuluje na tyle świadomie
czytelnikiem ,że można się jednoczesnie zachwycać i kilka razy doczytywać"jak
to jest językowo zrobione?"(Dla mnie moze Bieńczyk...ale on to robi niejako z
założenia...)No więc jakiś prozaik,manipuluje ,czy nie manipuluje?(oczywicie
mówimy o manipulacjach pozytywnych...) ;)

[Gość: broch]

Hmm, to jest cel szczegolnie widoczny u Francuzow i Amerykanow. Przykladem jest
"Mulligan stew" G. Sorrentino: bohater nie moze opuscic pokoju poniewaz Autor
nie wymyslil co dalej. Za drzwiami nie ma nic. Literacko lepszy jest Barth ale
mysle ze Sorrentino jest zabawny.
Mysle ze odchodzimy od pierwotnego pytania Rozaoli: "a polska litaratura
wspolczesna?"
Dobra wspolczesna proza nie musi oznaczac eksperymentow formalnych. Bylbym
przeciwny czytaniu polskich Claude'ow Simon'ow czy Thomasow Pynchonow. Byloby to
po prostu nudne. Przyklad "klasycznej" prozy (ponad 600 stron) S.J Naslund
"Ahab's wife" spojrzenie na historie Mobby Dicka od strony zony kapitana Ahaba.
Bardzo interesujace czytadlo (zwlaszcza po przeczytaniu "Mobby Dicka"). Czy ktos
napisal wariacje na temat "Pana Tadeusza"?
Nawiasem mowiac C. Simon, G. Perec, M Butor, N.Sarraute i A. Robbe-Grillet byli
tlumaczeni dawno temu. Byc moze iz Queneau nie czytalem po polsku tylko po
francusku lub angielsku.

a ja bym chciał

[braineater]

poczytać polskiego Pynchona, Bartha czy chociażby Eco - i co, mam zostać przy
Parnickim?:)
Queneau i innych OULipowców wrzuciłem do reklamówki z napisem literatura
współczesna, bo niewiele świeższych rzeczy od tego czasu się wydarzyło.
A tego typu patenty, które broch wylicza mnoża się już w świecie od dobrych
paru lat - Fowles, Somosa czy nowa wersja Beowulfa opowiedziana z punktu
widzania Grendela i powoli zaczynają się chyba wyczerpywać. A ja nadal chcę
powieści, która zmusi mnie do tego bym przez dłuższą chwilę, pamiętał
bohaterów, fabułę czy jakieś efektowne frazy (ostatnim takim przypadkiem z nie
polskich, były cząstki elementarne a z polskich (i tu dłuuuuuuuuga chwila
zastanowienia) - Weiser Dawidek i krótkie teksty Macieja Malickiego.

[Gość: broch]

1. jak sam sobie wyjasniasz "od tamtych czasow niewiele sie zmienilo" rownie
dobrze boglbys siegnac do pisarzy z lat dwudziestych.
2. przyklad Naslund wzial sie wlasnie stad iz napisala ona powiesc "klasyczna"
poslugujac sie znanymi wzorcami a jednoczesnie proza jest interesujaca. Mozna
napisac ciekawa ksiazke stosujac utarte techniki. Nie przypominam sobie abym
chwalil nowatorstwo techniczne autorki.
3. Polski Pynchon brzmi tak samo jak "ce ya" na ulicy w Warszawie albo polski
hip-hop: dosc smiesznie w zwiazku z czym osiagniecie statusu polskiego Pynchona
nie swiadczy zbyt dobrze o pisarzy ktoremu to sie trafi
5. nie znam najnowszej polskiej litaratury (paczka jeszcze nie dotarla - bedzie
to zreszta dosc wyrywkowe (cztery tytuly)), ale jesli mam czytac Pynchona rodem
z Polski to wole amerykanski oryginal. Z Polski chcialbym czytac oryginalnych
polskich pisarzy a nie podrobki

A ja się cieszę :-)

[raymond.new]

Tylu książek jeszcze nie przeczytałem, w tym arcydzieł. Do końca życia rady
nie dam. A tu wokoło pełno nieopierzonych gnojków wciska swoje wierszydła i
próby prozatorskie. To doprawdy nieprzyzwoite. Ponieważ jednak upadł stary
paradygmat inteligenta, nikt w towarzystwie nie odpytuje już z "Ulissesa",
mogę czytać co chcę albo i nie czytać. Tej wolności doświadczać błogo. I
dyskusje takie czyta się z lekkim sercem. Niech nawet będzie sobie kryzys
literatury, powieści, upadek wielkich narracji itd. ble ble ble. Ja tam mam co
czytać albo i nie czytać na resztę moich dni:-)

[rozaola]

No i prosze bardzo, o to wlasnie chodzi! Gratuluje optymizmu i pozytywnego
nastawienia (bez ironii)

Pozdro
Roza

Szczypta optypesymizmu

[Gość: Gollum]

Hej. Fajne forum, wtrącę więc swoje 3 grosze. Kryzys literatury światowej
istnieje, co do tego nie ma wątpliwości. Po prostu nikt dziś nie osiąga takich
przepaścistych głębin jak Mann, Dostoj, Beckett i reszta starych mistrzów.
Włąściwie trudno powiedzieć dlaczego. Jest więcej ludzi, więcej pisarzy,
statystyka nakazywałaby oczekiwać większej liczby geniuszy. Ale wiadomo, że
geniusz to suma talentu i właściwie przyłożonej, nieludzkiej pracy (znów vide
Mann, kafka, Flaubert). Ślad wyjaśnienia dostrzegam w procesie wydawniczym
krajó zachodnich. To jest tak: gość ma powołanie, więc pisze świetną książkę, w
której zawiera sumę dzieciństwa i młodości. Wydawcy wyłapują zdolniaka, wydają
mu powieść, dobrze płacą. Odtąd zaczyna się kołowrót: odczyty, podróże,
wywiady, wszystko za forsę. Zawód pisarza skłąda się dziś nie tylko z pisania
literatuty. Facetowi schodzi na tym 8 miesięcy, jest wyczerpany nerwowo i
fizycznie, a tymczasem wydawca goni, bo na skrzydełkach dodruku już
zapowiedział drugą książkę (zna już jej tytuł i ilość stron, chociaż autor nie
napisał dotąd ani jednej). Trzeba się wziąć i pisać. Druga powieść jest siłą
rzeczy słabsza: na pierwszą pracował entuzjazm wielu lat, na drugą - pobudki
mniej czyste artystycznie. Drugą książkę mu zjeżdżają, raz że jest słabsza,
dwa - dają mu karę za zachwyty nad pierwszą. Tymczasem pisarz musi pisać , bo
nie ma innego zawodu, i od tego zależy jego byt. To oczywiście tylko część
przypadkó (zetknąłem się z nimi osobiście), ale są i tacy, w których
ministerstow kultury (Austria, Niemcy) pakuje stypendia przez siedem czy osiem
lat, zanik koleś wymęczy pierwszą powieść. Itd. Myślę, że dzisiejsza
rzeczywistość sprzyja na różne sposoby marnowaniu się talentów. U nas , w kraju
umiarkowanej biedy, dochodzi sprawa balansowania między ambicją artystyczną a
mabicją rynkwo-finansową: to połączenie (książka znakomita iteracko i zarazem
bardzo przyjemna w czytaniu) udaje się rzadko. Prestiż liteartury też
niekoniecznie jest duży: w efekcie sporo osób wybitnie uzdolnionych, ale bez
jednoznacznego powołania literackiego, idzie w zupełnie innym kierunku.
Mimo to wierzę, że znakomita literatura może i będzie powstawała: zalążki takie
dostrzegam w 3 powieściach: "Cząstki elementarne", "Impresjonista" i reykjavik
101". napisane z jajem, a jednocześnie ponure i głębokie. No, dość wymądrzań ,
jak na 5 rano. Pozdrawiam wszystkich - Gollum.

[Gość: Nu!]

1. Blog jako powieśc to po prostu powieśc w odcinkach. Oczywiście
możliwość komentowania odcinków przez czytelników i udzielania
odpowiedzi przez autora na bieżąco wprowadza nową jakość, ale, po pierwsze,
nie jest to coś absolutnie nowego - to było możliwe w innej formie juz
wcześniej (spotkania autorskie). Po drugie, o ile założyć możliwośc ingerencji czytelników w przebieg powieści, tą drogą można uzyskać co najwyżej mocna
pwieść klasy B. Upieram się, że powieśc klasy A wymaga całkowitej kontroli autora nad tekstem.

2. Blog stwarza wielkie możliwości dla pisarzy / literatów w dotarciu do czytelników, wypróbowania swoich możliwości przez początkujących. Być może nigdy wcześniej "debiut" nie był tak łatwy.

3. Inne formy elektroniczne - hipertekst i tym podobne - to już raczej nie powieśc tylko coś innego. Może i literatura, ale nie powieść.

To moze zapytam tak:

[rozaola]

: wezmy kilka powiesci uznanych autorow - uznanych, jak przypuszczam, przez
niektorych dyskutantow - i zapytajmy "dlaczego nie zachwyca"?

Np. "Bialy kruk" Stasiuka.

Albo Prawiek Tokarczuk.


A moze jednak troszke zachwyca? :-)


Roza

[braineater]

"Biały kruk" nie zachwyca, bo nie zachwyca cały trend literacki dookoła Stachury, czyli my -twardziele, wódka i Bieszczady.
"Prawiek" by zachwycał, gdyby wcześniej nie powstała "Podróż ludzi księgi" (lub gdybym jej wcześniej nie przeczytał) ale i tak jest lepszy niż"E.E" - ale i tak jest jedną z wybitniejszych powieści współczesnej
A zachwyca "Weiser Dawidek", bo język, bo tajemnica, bo genialne połączenie klimatu obrazów z klimatem dialogów, bo nostalgia a nie martyrologia, bo bohaterowie a nie nośniki idei, bo Gdańsk a nie Warszawa, bo...

[raymond.new]

Mnie "Biały kruk" się podobał. To wcale nie jest powieść o twardzielach. Sam
Stasiuk nazwał ją "książką przyrodniczą".

[Gość: Gollum]

"Biały kruk" - przyzwoita książka, ale jakoś pozbawiona błysku. Czytając ją
równocześnie ze średnim Nabokovem ("Oko") czułem się, jakbym raz przelatywał
lotnią nad szczytami, a raz pchał wózek z węglem w angielskiej kopalni z 18
wieku. Niestety to przy Kruku był ten węgiel. Lepsza książka bardzo podobna:
Koleżka Wilk (Gustavo Sainz, Meksyk). A przecież Stasiuka stać na błysk:
przypomnijcie sobie Mury Hebronu. Choć nie wiem, czy przemawiają one z taką
siłą też do kobiety. Przechodzę tu płynnie do drugiej autorki: Olgi T. otóż
jako facet z krwi i kości, typowy seksista itd. nie mogę jakoś przekonać się do
tej autorki. Po prostu pisze o rzeczach dla mnie nieciekawych. Doceniając jej
warsztat i głębię spojrzenia, uważam, że nie potrafi zuniwersalizować
opisywanych treści tak, żeby interesowały też drugą (mniejszą wprawdzie) połowę
ludzkości. Te wszystkie "babskie sprawy", te przepisy na szycie czy potrawy...
Zaznaczam, że w równym stopniu nudzą mnie "męskie sprawy" - nie tylko książki
ale nawet 10-minutowej rozmowy o samochodach, polowaniach czy łowieniu ryb nie
byłbym w stanie znieść. No i jednak niektóre świetne zagraniczne autorki - od
E. Bronte po Flannery O'Connor (czy nawet w mniejszym stopniu - współczesną
Majgull Andersson) pozwalają mi sądzić, że nie chodzi tu o moje zamknięcie na
sprawy kobiecej duszy. Prawiek jest najzwyczajniej nudny.

[rozaola]

Strasznie ciekawe sa wasze posty. Z braineaterem zgadzam sie calkowicie co do
Olgi Tokarczuk. O Podrozy ludzi ksiegi tez wole zapomniec, po E.E. czulam sie
jak klasycznie wpuszczona w maliny, ale Prawiek jest wedlug mnie bardzo dobry,
choc to troche slaba kalka z Marqueza. Potem jest z Tokarczuk coraz lepiej, jak
sadze.

Gollu, to co piszesz o twoim odbiorze "kobiecej" (?) prozy, a jednoczesnie
obojetnosci na "meskie" (?) tematy to bardzo ciekawa sprawa. Chcialabym cie tez
zapewnic, ze nie jestes zadnym seksista, moze sobie tylko pochlebiasz :-) To
tak jakbys mowiac o ksiazkach powiedzial: "ja co prawda jestem glupi,
prymitywny, niewidomy oraz nie umiem czytac, ale moje zdanie na temat dziel
Szekspira jest nastepujace:" Nie ma sensu, Gollum.

Co do tego co napisales, ze cie przepisy i cos tam u Tokarczuk nudza - to
naparwde interesjace, zxastanowilam sie i stwierdzilam, ze mnie nudza dlugie
fadki w niektorych "meskich" (?) ksiazkach na temat maszyn, maszynek, meirzenie
sobie niemal linijka dlugosci "meskosci", itepe, ale Przepriorki w platkach roz
Laury Esquivel (ksiazeczka pelna przepisow na w/w) tez mnie znudzily. Wiec moze
sa ludzie z umyslem bardziej ogolnoludzkim , a mniej kobicym czy mskim, do
ktorych trafia bardziej cos niekobiecego i niemeskiego? Zaden hermafrodytyzm
oczywisie, tylko... Hm, nie wiem co. A moze sztuka polega na tym, pelnia
polega na tym, zeby moc absorbowac i tresci obce (jak dla mnie maszynki) i
mniej obce (jak przepisy kulinarne i sukienki), i probowac rozumiec i czuc i
jedne i drugie? Nie chrzaniac przy tym o seksizmie w zadna ze stron :-)

Faktem pozostaje przy tym, ze literatura swiatowa jest pelna meskich spraw,
meskiego prezenia sie, bardzo waznego syndromu kompleksu syna wobec ojca
(bardzo rzadka jest problematyka matka-corka). Kobiety czytaja o tych synowsko-
ojcowskich sprawach od wiekow, mimo ze tak naprawde one ich nie obchodza i nie
dotycza tak bardzo jak mezczyzn. To norma i kanon. Natomiast sprawy z
przeciwleglego bieguna sa ostemplowane jako "babskie", a wiec mniej wazne.

Chyba ze to wszystko to jednak kwestia osobistych gustow, o ktorych
dyskutowanie byloby glupota. Nie pojmuje jak Prawiek mozna odbierac jako nudny -
i wlasnie o tym nie ma sensu rozmawiac, bo to tak jak gdyby jedna osoba miala
tlumaczyc drugiej dlaczego szpinak jest jednak dobry. Moze to kwestia kubizmu
jezykowego (kubki na jezyku) :-)

No nadzwyczajnie ciekawy ten twoj mail, Gollum, slowo daje.


Pozdro
Roza

[Gość: Zdanka]

Jeśli zaczniemy rozważać kwestię literatury kobiecej i męskiej to za chwilę
sami siebie wpuścimy w kanał.Coś takiego po prostu nie istnieje,podobnie jak
nie istnieje ogrodnictwo męskie czy kobiece,alko szklanki do herbaty dla kobiet
bądź mężczyzn.Identycznie możemy zacząc porównywać w "dziedzinie pisarstwa
męskiego" np.Wilde`a z Hemingway`em i zaraz zobaczyć nonsensowność takich
porównań bez płaszczyzny porównania.Strata czasu.

Ps.Elfriede Jelinek jest niesamowita ...Nie sądzę ,aby jej książki mogły
kogokolwiek znudzić -od seksistów po hermafrodytów.

[rozaola]

Ejze, Zadnko, nie wylewaj dziecka z kapiela tak jak Magdalena Tulli ktora
skompromitowala sie onegdaj na spotkaniu z czytelnikami pt. "Czy literatura
jest kobieta", mowiac w w/w kwestii, ze kobiece i meskie to sa toalety, ale nie
literatura, na co publika otrzaskana z roznymi badaniami na ten temat tylko
pokiwala glowami. Nie zmuszaj mnie pliz do kiwania glowa nad zdaniami w
rodzaju "nie istnieja szklanki dla kobiet badz mezczyzn", bo mam lepsze
wyobrazenie o twoich kompetencjach literaturoznawczych. Nie rozmawiamy przeciez
o odlewnictwie naczyn, tylko o literaturze, wiec mowmy o ksiazkach, a nie o
szklankach. Ten argument jest o tyle samoboje, ze tzw. "kazdy glupi" moglby ci
wyskoczyc z argumentem: no dobrze, ale mowi sie chocby o samochodach damskich i
meskich: meski to duze i masywne opraz terenowe, a damskie - male sliczne
samochodziki, koniecznie z opleczka na torebke :-)

Kobiety i mezczyzni zyja na swiecie w nieco innej rzeczywistosci, mimo ze
podstawy sa te same. Sa inaczej wychowywani, innych rzeczy sie od nich wymaga,
stereotypy o mezcyzznach sa inne niz te o kobietach, itp itp. Poniewaz
literatura jest bardzo czulym papierkiem lakmusowym, a ksiazki pisza nie istoty
nieplciowe/ niegenderowe, lecz ludzie o pochodzeniu meskim lub kobiecym,
konfrontowani w zycie z nieco odmiennymi doswiadczeniami (ojcowstwo -
macierzynstwo chociazby), byloby naiwnoscia uwazac, ze "kondycja kobieca" nie
przeniknie w jakis sposob do literatury tworzonej przez kobiety, a meska do
tworzonej przez mezczyzn. Przenika, i to jest wlasnie bardzo ciekawe. To nie
znaczy oczywiscie ze literatura ma siusiaka albo pipke :-), ale sa na niej
odciski palcow meskie lub kobiece (tertium non datur :-)

Nie chodzi o prymitywne testy pt. "czy dany tekst napisala kobieta czy
mezczyzna?". Ja uwazam, ze ignoroanie wplywu kulturowej plci, czyli gender, na
sztuke jest bledem. W pewnych miejscach widac ten wplyw bardziej, w innych
mniej, ale badanie w ogole tego zjawiska to wedlug mnie bardzo ciekawa
dyscyplina. Nawet jesli mialaby zaprowadzic nas kiedys w slepa uliczke -
uwazam, ze warto bylo sie przespacerowac.

Zdanko, czy ty czytasz po niemiecku? jestem wielka fanka Jelinek i bardzo sie
ciesze, ze ktos inny tez ja ceni.


Pozdro
Roza

[Gość: broch]

Jest bardzo niewiele kobiet piszacych ktore trawie. Oprocz Flannery O'Connor
wymienionej przez Golluma moze byc, Wirginia Volf, Carson McCullers, Anais
Nin,Dorothy Parker, Gertrude Stein i Ana Maria Matute. Reszta piszacych pan
pisze po prostu inaczej niz mezczyzni w sposob ktory mnie drazni.Prosze zwrocic
uwage iz za wyjatkiem Matute wszystkie nie zyja. Pane ktore debiutowaly
ostatnio sa kompletnie nie do przejscia.

Z calego watku odnosze wrazenie iz jesli ktos zaczynal edukacje literacka od
rodzimiej to lit polska jest uratowana. Jesli zas zaczynalo sie od literatury
obcej to nasza poklsa zionie wtornosca. Czyli ze nie moze ostarzac mojego
wychowania za niezbyt chetne podejscie to lit polskiej. Ciekawi mnie Tokarczuk,
jesli to jest piszaca kobeta to chyba bede zmuszony oddac obie ksiazki znajomym
paniom.

Kfestia Cobieca....

[braineater]

Oj nie ładnie, nieładnie - oczywiście, że istnieje literatura typowo męska i typowo kobieca i ja, będęc jeszcze większym sexsistą niż Gollum, czas jakiś temu doszedłem do wniosku, że ksiązek napisanych przez baby nie lubię, po czym, oczywiście musiałem sobie znaleźć wyjatki od tej reguły:) - Simone Weil, Angela Carter i Gertruda Stein. Reszta literatury kobiecej, tej uznanej - - C. McCullers, Wirginia Woolf, i tej mniej uznanej - Ugresic, Tokarczuk etc. - sprawia na mnie wrażenie czegoś napisanego pomiędzy depilowaniem nóg a ugotowaniem obiadu (zanim zupa dojdzie, to se machnę jeszcze jeden rozdzialik...)i jakoś zupełnie mnie nie przekonuje. Kobietom, moim zdaniem:), brak tego totalnego zaangażowania, 100% procentowego oddania literaturze i to zawsze wychodzi, zawsze w jakiś sposób panie są tak uwikłane w rzeczywiwstość, że nie są w stanie osiągnąc tego stanu skupienia co męscy pisarze (Genet:)i tak jakoś te powieści się sypią...
PS. Przy czym ,przyznać trzeba, że najlepszą pornografię piszą jednak panny - vide Anais Nin:)
PS.2 Nie chcę nikogo obrażać, ja tak po prostu myślę...:)

[Gość: broch]

Oznacza to upadek literatury generalnie...
Widze co raz wiecej mlodziencow zachowujacych sie jak panienki a dziewczatka
zachowujace sie jak chlopaczki (oczywiscie daleko do perfekcji). Przynajmniej w
U.S.A. ale slyszalem podobne ponure wiesci z Polski. Wynikaloby z tego z upadek
literatury mozna laczyc z babieniem plci meskiej (niestety. Mam nadziej ze umre
zanim proces "babienia" osiagnie zatrwazajacy pozom).

kfestia i menska i cobieca

[rozaola]

braineater napisał:

>i ja, będęc jeszcze większym sexsistą niż Gollum,

Alez wy panowie jestescie rozbrajajacy z tym pohukiwaniem, jakimi to jestescie
starszliwymi seksistami, naparwde mozna dostac czkwaki ze smiechu.


>czas jakiś temu
> doszedłem do wniosku, że ksiązek napisanych przez baby nie lubię


Dlaczego mowisz o kobietach baby? To dosc niegrzeczne i obrazliwe. Bylabym
wdzieczna gdybysmy uzywali slow takich jak kobiety i mezczyzni, a nie baby i
dziady. Chyba ze chcesz przejsc na poziom "forum o dupie"?


. Reszta literatury kobiecej, tej uznanej - - C. McCullers,
> Wirginia Woolf, i tej mniej uznanej - Ugresic, Tokarczuk etc. - sprawia na
mnie wrażenie czegoś napisanego pomiędzy depilowaniem nóg a ugotowaniem obiadu
(zanim zupa dojdzie, to se machnę jeszcze jeden rozdzialik...)i jakoś zupełnie
mnie nie przekonuje.

Masz racje, podobnie jak broch. Ja tez mam czesto wrazenie czytajac roznych
piszacych kolesiow, ze pisza miedzy jednym numerkiem z paniena a spuszczeniem
sie gdzies po kryjomu. Dokladnie tym zalatuje ta literaturka. Tez nie lubie
takich klimatow. Ale jak na razie, to co do Vargi zgodzilismy sie w ocenie jego
plodow, natomiast co do twojego pogardliwego pisania o "babach" - mam wrazenie,
ze oceniasz hurtowo, bez przygladania sie. Twoja krytyka tego nieszczesnego
przyslowiowego Wbargi jest OK, bo mus sie blizej rpzyjrzales i nie podoba ci
sie - ale twoja a priori krytyka "bab" nie jest uzasadniona niczym konkretnym,
jak tylko uprzedzeniem i czyms w rodzaju niecheci do zupy, a to nie jest zadne
kryteruim. Myslsiz, ze McCullers nie gotowala zupy? O ile wiem, byla domowa
samiczka i wtykala mezysiowi do dziobka same frykasy. A jednak umiala pisac.
Wiec zupa nie moze byc podstawa krytyki literatury pisanej przez kobiety.

>Kobietom, moim zdaniem:), brak tego totalnego zaangażowania,
> 100% procentowego oddania literaturze i to zawsze wychodzi, zawsze w jakiś
spos
> ób panie są tak uwikłane w rzeczywiwstość, że nie są w stanie osiągnąc tego
sta
> nu skupienia co męscy pisarze (Genet:)i tak jakoś te powieści się sypią...


Jak myslisz, dlaczego? Dlatego ze sa glupsze z natury czy moze dlatego, ze
gdyby nie ugotowaly obiadu wspolnym z jakims facetem (moze pisarzem) dzieciom,
to i dzieci i pisarz umarliby smiercia glodowa? Czy naprawde rozmowa o
literaturze musi sie przeradzac w gadanie o obiadach, babach i dziadach? Sorry,
ale z takiej rozmowy wypisuje sie w temie ekspresowym.


Pozdrowienia
Roza

[rozaola]

Gość portalu: broch napisał(a):

> Jest bardzo niewiele kobiet piszacych ktore trawie.

Gdybys wiedzial broch, jak wielu piszacych mezczyzn nie moge zniesc. Tego ze
nawet na kartce papieru musza sie prezyc i stawac na palce i nie moga sobie
pozwolic na bycie czlowiekiem, a musza koniecznie byc najtwardszym facetem.
Wedlug mnie to zalosne i dlatego niewielu piszacych facetow lubie. Co nie
oznacza oczywiscie ze lubie kazda pisarke, bo przeciez nie ceni sie literatury
za to co jej autor/ka ma za przeproszeniem w majtkach, prawda?


>Reszta piszacych pan
> pisze po prostu inaczej niz mezczyzni w sposob ktory mnie drazni.

O to, to, masza racje. Dokladnie to samo czuje w stosunku do wielu piszacych
kawalerow. Oni pisza po prostu calkiem inaczej niz kobieta, z ktora moglabym
sie identyfikowac. Literatura meska jest dla mnie w wiekszosci nie do
strawienia - pisalismy juz o tym na opczatku tego watku (Varga i wspolnicy)


> Ciekawi mnie Tokarczuk, jesli to jest piszaca kobeta to chyba bede zmuszony
oddac obie ksiazki znajomym paniom.

Piszac "piszaca kobieta" masz na mysli kobiete ktora pisze w kolko o swojej
depilacji i owulacji? Jesli tak, to Tokarczuk milo sie rozczaruje.

Pozdrowienia
Roza

Lordzie,pan taki dziś poważny...

[Gość: Zdanka]

Niech się Sznowna koleżanka Rozaola tak nie unosi,poduszeczek palców na
klawiaturze szkoda rozpłaszczać!;)

Wszystko jest Ok,dopóki mówimy o literaturze dobrze lub źle napisanej,a nie
pisanej pochwą czy penisem,b o takie rozważania prowadzą na manowce.Mam na ten
przykład wrażenie,że tzw.Krytyka feministyczna w literaturze dawno udała się na
jakieś wertepy ,bo goni własny ogon.I tu przyznam,że do "Gender" nic nie
mam,ale do krytyki feministycznej ze Szczuką i Dunin na czele ,mam bardzo
dużo.Po prostu to co miało wyzwalać,zaczęło naraz niesamowicie ograniczać i
zacieśniać horyzont.

Są pisarze,o których trudno powiedzieć ,że to literatura męska,choć mężczyzna
pisze, vide:Większośc ludzi spod znaku campu-szczególnie
Firbank,Wilde,/Proust,niektóre kawałki E.White`a,z polskich calusieńki
Bieńczyk,niektóre fragmenty "Hanemanna"Chwina itp,itd -tak można sobie
wyliczać.Tak więc nie udawadniajmy sobie,że żyjemy w innych światach i jest
łatwiej po szkolnemu "utożsamiać" się z jakąś postacią męską czy kobiecą.No za
nic nie mogę się utożsamić z kimkolwiek kobiecym z książek takiej Winterson
choćby,bo uważam ją za nieludzkiego grafomana.Ale takie bohaterki a`la Jelinek
to już zupełnie inny poziom,nie da się ukryć(A właśnie czytałam niestety tylko
dwie jej rzeczy,w tym jedną po niemiecku-"Die Liebhaberinnen")

Z drugiej strony niesamowicie fascynują autorzy,którzy nie do końca precyzują
seksualność swoich
bohaterów ,np:Musil,Gide,Woolf,Iwaszkiewicz,Gombrowicz,Witkacy...itp.

To ,co doprecyzowujecie jako literaturę kobiecą ,jest po prostu kiepską
literaturą: Taka Grochola jako odpowiednik "Dziennika" pewnej Angielki,jakieś
knoty typu literatura o tym,że dziś się odchudzam ,a wczoraj zapomniałam wziąć
tabletki antykoncepcyjnej.Równie dobrze mogę w ten garnek wrzucić Whartona (jak
z dwóch gwoździ i młotka zrobić jacht),albo Coellho(nigdy nie wiem jak się to
pisze) czyli filozofię dla pensjonarek i prawiczków.Dla mnie nie broni się
tylko kiepska literatura,czyli coś o niczym :może to być 200 stron o wiertarce
udarowej,albo 200 stron o podpaskach.

[rozaola]

Gość portalu: Zdanka napisał(a):

> Niech się Sznowna koleżanka Rozaola tak nie unosi,poduszeczek palców na
> klawiaturze szkoda rozpłaszczać!;)


To chyba jakies moze przeklęstwo :-) ze ciagle sie komus wydaje, ze sie
denerwuje, podczas gdy jestem calkiem spokojna, bo gdybym sie zdenerwowala, moj
kardiolog by mnie zabil :)


>Mam na ten
> przykład wrażenie,że tzw.Krytyka feministyczna w literaturze dawno udała się
na
>
> jakieś wertepy ,bo goni własny ogon.I tu przyznam,że do "Gender" nic nie
> mam,ale do krytyki feministycznej ze Szczuką i Dunin na czele ,mam bardzo
> dużo.Po prostu to co miało wyzwalać,zaczęło naraz niesamowicie ograniczać i
> zacieśniać horyzont.

Napisz o tym cos wiecej prosze, to ciekawe.


>Tak więc nie udawadniajmy sobie,że żyjemy w innych światach

Uwazam, ze __do jakiegos stopnia__zyjemy. Lubia na to wskazywac osoby
podkreslajace piekne roznice meidzy kobietami a mezczyznami.

No za
> nic nie mogę się utożsamić z kimkolwiek kobiecym z książek takiej Winterson
> choćby,bo uważam ją za nieludzkiego grafomana.

Zgadzam sie, tez nie trawie Winterson, a co za tym idzie, nie
trawie "Almy "Filipiak, ktora jest niemal kalka Winterson.


>Ale takie bohaterki a`la Jelinek
> to już zupełnie inny poziom,nie da się ukryć(A właśnie czytałam niestety
tylko
>
> dwie jej rzeczy,w tym jedną po niemiecku-"Die Liebhaberinnen")

A to mnie dziwi, Zdanko, bo przeciez bohaterki Jelinek sa cwanymi, wcale nie
pozytywnymi samicami. Co jeszcze czytalas Jelinek oprocz "Die L."?



> To ,co doprecyzowujecie jako literaturę kobiecą ,jest po prostu kiepską
> literaturą: Taka Grochola jako odpowiednik "Dziennika" pewnej Angielki,jakieś
> knoty typu literatura o tym,że dziś się odchudzam ,a wczoraj zapomniałam
wziąć
> tabletki antykoncepcyjnej.

Zgadza sie, o tej literaturze szkoda w ogole gadac. Niech sie nia zajma
literaturoznawcy, oni nawet powinni, ale mnie sie nie chce zawracac sobie glowy
tymi glupotami.


> z dwóch gwoździ i młotka zrobić jacht),albo Coellho(nigdy nie wiem jak się to
> pisze)

Pisownia tego nazwiska to jeszcze pol biedy, ale konia z rzedem temu kto wie
jak to sie poprawnie wymawia :-)

Pozdro

Roza

Ok -

[braineater]

niech będą autorki zamiast bab, to będę pisał o autorkach a nie o babach:)

[rozaola]

braineater napisał:

> niech będą autorki zamiast bab, to będę pisał o autorkach a nie o babach:)

"Niech nie kradna naszych samochodow, to bede mowil o Polakach, a nie o
Polaczkach" - powiedzial mi pewien Niemiec, kiedy poprosilam go, zbey nie
mowil "Polacken" tylko "Polen".

Piszesz tez o dziadach? Czy tylko nie zauwazylam?

Roza

rozaola

[Gość: broch]

...strasznie "sierjozna". Myslalem ze walczace feministki to tylko w U.S.A.
(moj pierwszy kontakt z amerykanskim feminizmem polegal na tym ze zostalem
zjechany za to iz otworzylem drzwi, aby pania przepuscic pierwsza. Nie myslalem
ze to ma cos wspolnego z feminizmem. Uprzejmie wyjasnilem ze nastepnym razem
podloze noge zamiast otwierac drzwi, a jak sie wywroci to jeszcze doloze. Tym
razem obrazila sie jako kobieta). Od tej pory jestem ostrozny, ale zawsze
podawalem przyklad Polek bijacych Amerykanki na glowe rozsadkiem.

Osobiscie tez nie znosze wielu mezczyzn piszacych. Wiecej jest zlych pisarzy
niz pisarek bo:
- piszacych mezczyzn jest wiecej
- piszacych kobiet jest mniej

Podloza seksualno/owulacyjnego nie rozumiem. Z reszta w dziedzinie seksu i
owulacji przeczytaj DiPrima (kobieta) "Pamietniki bitnika". Kapitalna ksiazka
gdzie autorka (!) pisze duzo o seksie ale bez owulacji i spuszczania sie
partnerow. Poza tym ciekawa kronika czasow beatu (dla tych co lubia "W drodze")

Dla mnie kobiety pisza "miekko" czego nie lubie. Przeciwienstwem tego typu
pisania (u kobiet) jest G. Stein. Podobnie jak nie lubie prozy pisarzy
czarnoskorych poniewaz tematyka jest mi obca a nie dlatego ze jestem rasista.
Fakt ze nie lubie prozy pisanej przez kobiety nie znaczy ze jestem mizoginem.
To kompletny absurd.

Piszac o Tokarczuk mialem na mysli "miekkosc" pisania o ktorej wspomnialem
wyzej). Jesli proza pani Oli jest ciekawa to bede sie tylko cieszyl (swoja
droga ksiazki powiny juz dojsc).

[rozaola]

Gość portalu: broch napisał(a):

> ...strasznie "sierjozna".

etam.


>Myslalem ze walczace feministki to tylko w U.S.A.


Nie, kochany, w Polsce tez sa feministki.

> (moj pierwszy kontakt z amerykanskim feminizmem polegal na tym ze zostalem
> zjechany za to iz otworzylem drzwi, aby pania przepuscic pierwsza. Nie
myslalem ze to ma cos wspolnego z feminizmem. Uprzejmie wyjasnilem ze nastepnym
razem
> podloze noge zamiast otwierac drzwi, a jak sie wywroci to jeszcze doloze. Tym
> razem obrazila sie jako kobieta). Od tej pory jestem ostrozny, ale zawsze
> podawalem przyklad Polek bijacych Amerykanki na glowe rozsadkiem.

Jakbym ci opowiedziala kilka anegdot o moich starciach z goscmi typu macho, to
bys zwatpil w meski rozsadek. Odzywki typu "co, pani tez na ten odczyt? To on
bedzie tak nieskomplikowany, ze piekne panie tez cos z niego zrozumieja?" - i
to bynajmniej nie z ust jakiegos chama, tylko szanowanego profesora filozofii
na aszanowanym uniwersytecie. Ale broch, pliz, nie przerzucajmy sie dziwnymi
historyjkami, dobrze?


> Dla mnie kobiety pisza "miekko" czego nie lubie. Przeciwienstwem tego typu
> pisania (u kobiet) jest G. Stein. Podobnie jak nie lubie prozy pisarzy
> czarnoskorych poniewaz tematyka jest mi obca a nie dlatego ze jestem rasista.
> Fakt ze nie lubie prozy pisanej przez kobiety nie znaczy ze jestem mizoginem.
> To kompletny absurd.


No nie wiem. Mam wrazenie, ze sie zamykasz. Ja tez nie czulam zadnego
zainteresowania proza pisana przez autorow afroamerykanskich, roznych
egzotycznych itepe, az przeczytalam Coetzeego i wsiaklam. Coetzee jest co
prawda bialy, ale tematyka jego prozy nie jest biala. Ogolnie
stwierdzenie "cops jest mi obce, wiec tego nie lubie" nie jest fajne. Jesli cos
jest ci obce, byloby chyyba logiczniej odnosic sie do tego z obojetnoscia, a
nie z antypatia.


> > Piszac o Tokarczuk mialem na mysli "miekkosc" pisania o ktorej wspomnialem
> wyzej). Jesli proza pani Oli jest ciekawa to bede sie tylko cieszyl (swoja
> droga ksiazki powiny juz dojsc).

Miekkosc u "pani Oli"??? Raczej nie. Juz predzej u "pana ANdzreja", ktorego tez
sobie chyba zamowiles. W pewnym sensie tez pan Jurek pisze miekko (ale nie
pamietam, zeby ktos polecal ci Pilcha?) Dla mnie Tokarczuk w wielu miejscach
jest zbyt sucha i kanciasta. Np. w ostatnich opowiadaniach.

Roza

Odpowiadam niewiastom

[Gość: Gollum]

1. RozaOla:
Określając się mianem seksistów ja czy Braineater nie schlebiamy sobie ani się
nie przechwalamy. Równie dobrze mógłbym przechwalać się faktem, że noszę
spodnie. Seksizm facetów to pewna oczywistość, o której jednak na ogół się nie
pamięta. Z drugiej strony nie znaczy to, że, jak to mówią, nasienie zalewa nam
mózgi. Fakt, że uczestniczymy w forum n/t ambitnej literatury, a nie np.
w „Sweet pussi” czy „Die geile Tanja wartet auf Dich” dowodzi, że jesteśmy żywo
zainteresowani możliwościami zgłębienia kondycji egzystencjalnej – cudzej i
własnej. Literatura to – obok kina, teatru, malarstwa itd. jeden ze sposobów.
Ale... W życiu praktycznym nasz „seksizm” odgrywa fundamentalną rolę, a to,
siłą rzeczy, znajduje pewne odbicie w naszym odbiorze literatury (kina, teatru,
malarstwa). I znowuż nie oznacza to, że chłoniemy wytwory wymienionych sztuk
niecierpliwym pośpiechcem przeskakując strony (przewijając taśmę video) w
poszukiwaniu „momentów”. Wręcz przeciwnie, większość scen erotycznych w
książkach (np. współczesnych anglosaskich i niemieckich) wydaje mi się totalnie
chybiona. Wszystkie te „stanął mi”, „wzięła go do ust” etc. to zwykle
grafomania, lub grafomańsko-infantylne wstawki u wcale niezłych autorów.
Natomiast wiarygodne ukazanie postaci postrzegającej świat przez pryzmat
seksualności, związanych z nią pragnień, satysfakcji i frustracji – to już
spore osiągnięcie. Delikatna sprawa, bo łatwiutko ześliznąć się w odmęty
słabizny. Stąd wielkie brawa dla „Cząstek elementarnych” i
islandzkiego „Reykjavik 101”.
p.s. Ostatnio z wielkim zainteresowaniem (a nie ze znudzeniem ogarniającym Cię
w obliczu oklepanego tematu ojciec-syn) przeczytałem M. Andersson „Kwietniową
czarownicę” o relacjach między siostrami - tym większym, ża sam nie mam
siostry, a nawet gdybym miał, to nie mógłbym być jej siostrą.
2. Zdanka:
(Zdanka wrote):
„Jeśli zaczniemy rozważać kwestię literatury kobiecej i męskiej to za chwilę
sami siebie wpuścimy w kanał.Coś takiego po prostu nie istnieje,podobnie jak
nie istnieje ogrodnictwo męskie czy kobiece”.
- No, nic dziwnego , Zdanko, że tak podchodzisz do sprawy, skoro Ty przecież
już rozwiązałaś ten problem – napisałaś gdzieś wcześniej, że uwielbiasz siebie
samą, że chcesz wyjść za siebie za mąż itd. Otóż ja nie chcę się ze sobą
ożenić. Muszę jednak pochwalić otwartość, z jaką uprawiasz publiczną
autoapoteozę – ludzie z reguły uwikłani są w pęta hipokryzji i fałszywej
skromności. A może bym tak spróbował wziąć z Ciebie przykład? – Gollumie, mój
sskarbie, jacy jesteśmy wspaniali. Inni nas nie doceniają, ale jessteśmy lepsi
od nich... – Nie, nie wychodzi mi. :-]

[rozaola]

Seksizm facetow nie jest zadna oczywistoscia, Gollumie slodki. Kazdy z moich
narzeczonych podbilby ci za to oko ;))), zaden z nich nie jest seksista. Dla
seksisty kobieta jest tylko towarem do zaliczenia, podobnie jak dla seksistki
mezczyzna jest tyle wart ile rozmiary niektorych jego czlonkow. Ogolnie jest to
smutne i zenujace zjawisko. Mysle, ze masz calkiem inne wyobrazenie o
seksizmie, zawsze pozostaje slownik wyrazow obcych. Tako rzecze
Kopalinski: "dyskryminacja czlowieka, glownie kobiety, ze względu na plec" Hm,
jesli uznajesz te definicje i podtrzymujesz to co napisales, to rzeczywiscie
smutno.

Roza

[Gość: Gollum]

Słodka Różo bez Kolców.
Ze skruchą wyznaję, że odpisując na Twojego posta, nie korzystałem ze słownika
wyr. obcych. Kajam się zatem.
Gollum.

[rozaola]

Krotkie uzupelnienie: przeczytalam jeszcze raz twojego maila i mysle, ze
seksizm mylisz z seksualnoscia.

> p.s. Ostatnio z wielkim zainteresowaniem (a nie ze znudzeniem ogarniającym
Cię
> w obliczu oklepanego tematu ojciec-syn) przeczytałem M. Andersson „Kwiet
> niową
> czarownicę” o relacjach między siostrami - tym większym, ża sam nie mam
> siostry, a nawet gdybym miał, to nie mógłbym być jej siostrą.


Bardzo sie ciesze. Roznica miedzy mna czytajaca po raz setny o roznych
wariantach relacji ojciec-syn a toba czytajacym o rekacjach miedzy siostrami u
Axelsson (nie Anderson) polega na tym, ze twoja przyjemnosc i poczucie
swiezosci (jak sadze) bierze sie z tego, ze relacja miedzy siostrami to cos
dosc nowego w literaturze. A ojciec i syn jest tluczony na wiele sposobow od
tzw. zarania. Stad twoja przyjemnosc wobec siostr, a moje znuzenie wobec ojcow
i synow (i duchow swietych ;-)

Roza



> 2. Zdanka:
> (Zdanka wrote):
> „Jeśli zaczniemy rozważać kwestię literatury kobiecej i męskiej to za chw
> ilę
> sami siebie wpuścimy w kanał.Coś takiego po prostu nie istnieje,podobnie jak
> nie istnieje ogrodnictwo męskie czy kobiece”.
> - No, nic dziwnego , Zdanko, że tak podchodzisz do sprawy, skoro Ty
przecież
>
> już rozwiązałaś ten problem – napisałaś gdzieś wcześniej, że uwielbiasz s
> iebie
> samą, że chcesz wyjść za siebie za mąż itd. Otóż ja nie chcę się ze sobą
> ożenić. Muszę jednak pochwalić otwartość, z jaką uprawiasz publiczną
> autoapoteozę – ludzie z reguły uwikłani są w pęta hipokryzji i fałszywej
> skromności. A może bym tak spróbował wziąć z Ciebie przykład? – Gollumie
> , mój
> sskarbie, jacy jesteśmy wspaniali. Inni nas nie doceniają, ale jessteśmy
lepsi
> od nich... – Nie, nie wychodzi mi. :-]

Gollum, my preciousssss, Rozaola - seksizm cd.

[braineater]

1 piszę o babach nie pisząc o dziadach, bowiem na złą literaturę w męskim wykonaniu z dawien dawna ukułem sobie koncept literatury "pedalskiej" w pełnej pejoratywności tego słowa - stworzonej jedynie ku czczej rozrywce, powtażającej wciąz te same schematy i nie prowadzącej do nawet imitacji katharsis - ot, ksiązki jako stosunki męsko męskie - dużo potu i zapału, a po tem wszędzie brudno i jakoś wstyd...
2. Pomysł na nowy wątek, który może stać się odpowiedzią na pytanie tego forum - spróbujmy ułozyć listę tych polskich pisarzy, niezależnie z którego stulecia, których sztuka broni się do dziś i zestawić ją z listą tych, których przereklamowały nam systemy edukacyjne bądź marketingowe. Próbka poniżej:
Niesłusznie zapomniani:
1)Emil Zegadłowicz - jedyny naprawdę brutalny i turpistyczny polski pisarz, w pełni naturalistyczny, mimo czasem drażniącej maniery
2) Michał Choromański - człowiek, który z polskim językiem potrafił zrobić wszystko - po latach dorównał mu tylko Lem
3)Leopold Tyrmand - jako eseista i krytyk muzyczny - moim zdaniem pisanie klasy Kisielewskiego, tylko pozbawione reklamy
4) Żuławski - Na srebrnym Globie, Grabiński - Opowiadania - jedyne w pełni polskie, oryginalne teksty SF/weird fiction (oczywi ście przed Lemem:)
Niesłusznie przereklamowani:
Hlasko/ Stachura - powyciągane swetry i grafomani z gitarami skutecznie zatarli całą wartośc jaka ewentualnie mogła tkwić w tych tekstach
Manuela Gretkowska - obuch feministycznej ideologi zabijający cały całkiem niezły warsztat pisarski
Chwin - genialne operowanie językiem, które z trudem przesłania brak historii do opowiedzenia (szczególnie widoczne w "Złotym Pelikanie")

To tylko tyle na początek i zda mi się, że jak wszyscy dołożymy tu po swoje 12 groszy, to powinien wyłonić się z tego obraz tej polskiej literatury na którą czekamy

PS: zda mi się czy też nie ale z forum wynika, że jedynym pisarzem którego większość ceni bez zastrzeżeń większych, jest Huelle?

[rozaola]

Musze zaprotestowac przeciwko terminowi "literatura pedalska". Oczywiscie nie
moge ci niczego zabraniac, ale mnie by sie juz bardziej podobal
termin "literatura dziadowska", jest o wiele bardziej adekwatny. W jezyku
polskim funkcjonuje z powodzeniem pejoratywne okreslenie "dziadowstwo", cos
jest "dziadowskie" czyli marne, byle jakie. Poza tym mam kilku kolegow ktorzy
sa gejami, lubie ich i szanuje i nie podzielam twojej homofobii. Zyj i daj zyc
innym.
Wracajac do literatury. Zgadzam sie z twoimi propozycjami, zwlsczcza jesli
chodzi o Zegadlowicza i Choromanskiego (a Dygat?). Niezgadzam sie jesli chodzi
o Gretkowska - jakaz z niej feministka? Pisanie w kolko o dupie Maryni z dwiema
lechtaczkami nie robi z niej feministki. Co do Huellego, to nie jestem
przekonana do niego calkowicie, ale jak ktos juz napisal - lubie go mimo, ze on
lubi Hrabala :) Chyba tez nam sie Tokarczuk wylania jako ta najmniej
kontrowersyjna dla wiekszosci...

Pozdro
Roza

[Gość: broch]

braineater:
z listy ktora zrobiles, bardzo lubie Choromanskiego, Grabinskiego i Tyrmanda. O
Lemie nie wspomne bo byl w nawiasie. Stachura i Hlasko to polscy twardziele z
Key West (nawiasem mowiac piekne miejsce gdzie moglbym zamieszkac na stale).
Grabinski dla mnie to jedyny polski tworca powiesci grozy na wysokim poziomie.

Rozaola:
Nim zaczne cos nielubiec, najpierw sprawdze:
np: Invisible Man - R. Ellisona i Shadow and Act tego samego autora. Rowniez
Toni Morrison (Song of Solomon). Richarda Wrighta (Syn swego kraju) czytalem
jeszcze w Polsce. "Invisible Man" Ellisona byl najlepszy (interesujaca
tecnicznie narracja) ale po prostu ten temat mnie znudzil szczegolnie u T.
Morrison. Nie lubie ksiazek ktore mnie nudza. Coetzee nie czytalem poniewaz
kilku znajomych wypowiedzialo sie o nim negatywnie wolalem wiec siegnac
po "pewniaki" .

Czym możemy sie pochwalić?

[Gość: Gollum]

Ktoś wcześniej napisał, że człowiek chowany na literaturze światowej ma
problemy z polubieniem polskiej. To właśnie mój przypadek. W dzieciństwie
wolałem trylogię muszkieterską niż kmicicową. Jako nastolatek karmiłem
rozpaloną wyobraźnię Dekameronem i Pamiętnikami Casanovy, a nie Skiroławkami. A
potem już płynnie wpadłem w objęcia Cortazara i Camusa. Zresztą wciąż myślę, że
genialna powieść polska byłaby mi z różnych względów bliższa, niż gen. pow.
argentyńskie, francuskie itd. Do przekonania trafił mi post z początku forum
(broch lub braineater) o nieznośnym dyktacie realizmu i „reportażowości” (nb.
ta sama plaga pustoszy też nasze współczesne kino i dramaturgię). Spójrzmy na
niekwestionowanych geniuszy – Gombrowicza i Schulza. Przecież oni kompletnie
olewali realizm i wymogi publiczki. To, co stworzył Gombro, było absolutną
kreacją, nader kunsztownym przetworzeniem rzeczywistości – (np. rzeczyw.
szkoły, czy rzeczyw. majątków ziemskich). Nic takiego, jak przygody bohatera
Ferdydurke nigdy nie mogło się zdarzyć. A jednak jest to w jakiś sposób
prawdziwsze a na pewno ciekawsze niż smutne perypetie Janka Muzykusa, Naszej
szkapy, Kamizelki i Doktora jakiegośtam (pomijam tu pamiętną Rozalkę w piecu –
ale to chyba była właśnie kreacja :-).
No a Schulz? Skonstruował cały wszechświat z oryginalną ontologią, jako
materiał wyjściowy mając tylko przestrzeń jednego mieszkania, sklepu i kilku
ulic miasta, starą gazetę, klaser, oraz trzyosobową rodzinę ze służącą.
W tym kontekście wysoko cenię „Madame” Libery. Choć momentami wpada w
przeestetyzowanie, jest całkowicie oderwana od smętnych polskich realiów, i ma
w sobie lekkość z gruntu francuską. To jest proza, która może się podobać
wszędzie.
Huelle to rzeczywiście nasz as atutowy: najlepsze wydają mi się opowiadania z
tomu „Opow. na czas przeprowadzki”. Jest w nich wątek chlopięcego odkrywania
świata rodem z najlepszych książek Capote’a, ale nie epigonalna.
Ed. Niziurski (!). To oczywiście literatura młodzieżowa. Ale czy gorsza niż H.
Potter? Niziur stworzył autonomiczny świat szkolny, w którym chuligani nie
mówią do grzecznych „Spierdalaj ty chuju” , tylko „Czy kolega pragnie, żebym go
spłaszczył?”. Czytuję go chętnie do dziś.
Krzysztoń – „Obłęd”. To też wysokiej klasy kreacja. Ogólna uwaga: tylko wyjście
od realiów a następnie przesunięcie reguł rządzących wykreowanym światem daje
oryginalne spojrzenie (pod warunkiem, że zachowana zostanie spójność tego
świata i psychologiczna wiarygodność przedstawionych zachowań). Autor jest
przede wszystkim indywidualistą i jako taki ma szansę powiedzenie o
rzeczywistości czegoś, czego absolutnie nikt poza nim powiedzieć by nie mógł
(ostatnie zdanie to jakieś echo „Sztuki powieści” Kundery). Najlepsi
wykorzystali tę szansę. To chyba jednak wymaga odwagi.

[braineater]

Rozaola, dziewcze przewrażliwione - termin literatura pedalska, nie ma w założeniu nic wspólnego z gejostwem, jest jedynie przerzuceniem na literaturę znaczeń słowa, które, moim zdaniem, w dobry sposób charakteryzuje, pewne zjawisko literackie - a słowo dziadowski, kojarzy mi się jedynie z szkaplerzykami i Matkom Boskom Czenstochowskom
Odrobina luzu, plizzzzzzzz....

[rozaola]

braineater napisał:

> Rozaola, dziewcze przewrażliwione - termin literatura pedalska, nie ma w
założe
> niu nic wspólnego z gejostwem


?!?!?!?! zartujesz chyba.

>jest jedynie przerzuceniem na literaturę znaczeń
> słowa, które, moim zdaniem, w dobry sposób charakteryzuje, pewne zjawisko
lite
> rackie -

A moze to ty jestes gruboskorne chlopię, a nie ja przewrazliwione dziewcze?

Czego dowodem twoja wypowiedz:

>a słowo dziadowski, kojarzy mi się jedynie z szkaplerzykami i Matkom B
> oskom Czenstochowskom<

ejze, jedynie? Troche luzu, braineater ;)

Roza

[Gość: czapski]

Trudno wpadac w zachwyt nad współczesną polską prozą, nie wiem tylko czy to
wynik braku polskiej tradycji w tej dziedzinie (jak sugerowali już niektórzy w
tym wątku), ograniczeń natury zarobkowej- żeby utrzymać się z pisania trzeba
pisać hity z pierwszej dziesiatki w EMPIKU i to w tempie tasmociagu
fabrycznego, czy moze braku odpowiedniego systemu edukacji- wiem ze zabrzmi to
smiesznie, ale zauwazcie ze wiekszosc pisarzy angielskich (McEwan, Swift,
Ishiguro i wielu innych) to absolwenci specjalnych studiow, zawierajacych kursy
tzw creative writing. Jak wygladaja u nas studia polonistyczne lepiej nie
mowic...
A teraz moja osobista ocena polskich pisarzy wspolczesnych
Pilch- pisze ladnie, ale nie za bardzo wie co chce powiedziec, problemy z
budowaniem fabuly
Tokarczuk- dobra pisarka, choc nierówna
Sosnowski- wydawał mi się byc objawieniem, a teraz zjazd w dól- czy to znowu
nie ograniczenia materialne- trudno pisac dobrze jak sie ma 4 etaty...
Huelle- ŚWIETNY, rewelacja, o tyle dziwne ze nie przepadam za jego bożkiem
Habalem
Gretkowska- ma (miala) predyspozycje, ale ukwila w tej matni skandalizujacych
opowiastek
Filipiak- zabierala sie za nauczanie sztuki pisania, ale jak to mawiaja szewc
bez butów chodzi...
młodzi Science Fiction- Dukaj, Ziemkiewicz, Kołodziejczak, zapędy dydaktyczno -
polityczne, gorzej z umiejętnością pisania
Sapkowski- urghhh.... literatura PKS-owa jak to ktos wczesniej nazwal, nie
czyta się tego zle, ale robic z niego wielkiego pisarza...
Masłowska- coś tam błysnęło, ale nie można robić z kogoś geniusza po takiej
broszurce , w której autorka zajęła się środowiskiem o którym nie miała pojęcia

Tzw.creative writing...

[Gość: Zdanka]

Hm...Czapski napisał:

wiem ze zabrzmi to
> smiesznie, ale zauwazcie ze wiekszosc pisarzy angielskich (McEwan, Swift,
> Ishiguro i wielu innych) to absolwenci specjalnych studiow, zawierajacych
kursy
>
> tzw creative writing. Jak wygladaja u nas studia polonistyczne lepiej nie
> mowic...

I prawdopodobnie ma sporo racji,choć ja uparcie wyznaję tezę,o którą już
kilkakrotnie się pokłóciłam:nie można nauczyć pisania,można nauczyć warsztatu .
Paradoksalnie,myślę,że każdy kto myśli o pisaniu , powinien szerokim łukiem
omijać polonistykę w wydaniu akademickim.To jeden z kierunków a`la
skansen,który absolutnie nie ma na siebie pomysłu i trzyma się tradycji aż do
bólu,co wcześniej ,czy później źle się dla tak pojmowanego kierunku
skończy.Tylko,że teraz powinniśmy zadać sobie jeszcze jedno pytanie:Kto ma
uczyć owego"kreatywnego pisania" w Polsce?Nie wyobrażam sobie takich zajęć z 40
studentami na polonistyce ,bo 25 kompletnie nie będzie to obchodziło;nie mówiąc
już o tym,że uczyć powinni najlepsi - czyli albo pisarze,albo tłumacze,ale ,na
Boga,nie profesorowie akademiccy,z których wielu nie ma zielonego pojęcia o
tym,co obecnie dzieje się w literaturze(!).Tak więc mamy klasyczne błędne
koło...Ale sama idea "warsztatów pisarskich" jest bardzo mądra,choć może nie
tak ,jak to przerabia Port Legnica z tzw.młodymi poetami...

[Gość: broch]

Warsztaty to bez watpienia porzyteczna idea ale...
ludzie z talemtem i z kreatywna wyobraznia, bez watpienia sobie poradza. Wydaje
mi sie ze czesciej po warsztatach sa rzemieslnicy (czesto bardzo dobrzy, ale to
rzemioslo tylko). Przykladem moze byc:
Iain Pears, Matthew Pearl, David Liss, Charles Palliser, Tom Clancy, Robert
Ludlum, Arturo Perez-Reverte i wielu innych. Pewnie iz nie ma polskiego pisarza
ktory podobnie do Arturo Perez-Reverte sprawilby ze caly kraj zacznie czytac.
Ale w Polsce od dawna nie ma pisarza ktory bylby po prostu tlumaczony na
wszystkie mozliwe jezyki swiata i jeszcze do tego robil kase. W wypadku
wymienionych powyzej pisarzy szkola pozwolila osiagnac sukces rynkowy ale to za
malo aby pisac powiesci jak "Kraina wod" czy "Resztki dnia" ktore przetrwaja
dluzej niz "Fencing master".

[Gość: mamuna]

ło, a ja nawet nie wiem co to "fencing master" i "kraina wod", a to niby lepsze
od "Iain Pears, Matthew Pearl, David Liss, Charles Palliser, Tom Clancy, Robert
Ludlum, Arturo Perez-Reverte"...
a zawsze mi się wydawało, że jestem oczytaną osobą...

[Gość: czapski]

Odpowiem za kolege/ koleżankę -fencing master to jest wlaśnie Arturo Perez
Reverte, a Kraina Wód to jest książka Grahama Swifta z lat 80-tych, nagrodzona
Bookerem, która doczekała się ekranizacji z Jeremym Ironsem w roli głównej. Te
ksiazki zostaly podane dla kontrastu- pierwsze jako kawal rzemiosla a druga
jako literatura wybitna, ktorą znac nalezy zeby uchodzic za oczytaną osobę,
Clancy czy Ludlum tutaj przydatni nie są..

[Gość: Zdanka]

No to dalej czekamy na porządną warsztatowo powieść i czytamy licząc na
odnalezienie arcydzieła.Nie ma lekko!

... i się urwał

[Gość: bungo]

Wreszcie doczytałem Wasz wątek do końca... i się urwał.
Nie zamierzam kryć rozczarowania!
Sam nie będę się zbytnio wtrącał, bo brak mi Waszej erudycji i narzędzi
filologicznych. Chętnie natomiast dopytałbym się o kilka drobnostek:

- dlaczego np. uważa ktoś powyżej, że „Mury Hebronu” to rzecz godna uwagi,
a „Białemu krukowi” się obrywa. I nikt nie oponuje. Sam odbieram pierwszą rzecz
jako obliczoną na tani efekt, natomiast druga to dobrze opowiedziana szorstkim
językiem przygoda poruszająca dość istotne problemy. Do tego jest w literaturze
polskiej tekst o wiele starszy i zdecydowanie bardziej wiarygodny od „Murów”
(uleciał mi w tej chwili tytuł: napisał go aktor na odsiadce - miał prawo
pisania, a więc przydział papieru i ołówków). Natomiast Stasiukowi więzienie
zdecydowanie lepiej wyszło w kilku akapitach „Próby autobiografii”.

- i dalej ten sam autor: spotkał się tu z pochwałą zbiorek „Przez rzekę”, a
milczy się o „Opowieściach galicyjskich”, kiedy to one chyba zasługują na uwagę
(są zwarte stylistycznie i tematycznie, przedstawiają przepełniony tajemnicą i
poezją portret regionu. Natomiast „Przez rzekę” to cuchnące alkoholem i
spalinami historyjki z gatunku właśnie „zobaczcie, czego to nie przeżyłem”, ale
bez puenty. Do tego otwierające zbiór i w najlepszym stylu Stasiukowym napisane
obrazki z prowincji pasują niestety jak pięść do oka do wspomnianej już reszty -
marnują się w jej towarzystwie. Czytając „Przez rzekę”, odnosiłem wrażenie, że
to przypadkowy zlepek, że wygrzebano cokolwiek, w tym jakieś wczesne produkty,
by podtrzymać obecność autora na rynku).

- i dlaczego Stachura to twardziel, czy też ktoś, kto się na takowego
stylizuje. Przecież nawet „Siekierezada”, a więc bodaj najbardziej „zawadiacki”
jego tekst, to dowód na to, że w każdej drobnostce doszukuje się powodu do
zachwytu nad światem, szuka powodu do życia.

- a teraz o przytoczonym przez Zdankę fragmencie, który miał powstać na gazie:
jest niestety absolutnie o niczym (w przeciwieństwie do „Wojny”!), a choć
językowo wydaje się być sprawny, jego język nie jest eksperymentem (w
przeciwieństwie do „Wojny”!). I tu wyjątkowo nie zadaję pytania, bo jestem
pewien swego :-)

A gdyby przyszło mi polecać komuś „lekturę obowiązkową” gdzieś z ostatniego 25-
30-lecia (bo w 20 latach nie mieści się chyba nawet Huelle z W.Dawidkiem), to
niewiele odbiegałaby ona od Waszych insynuacji:
Andrzej Szczypiorski: Początek / Noc, dzień i noc
Paweł Huelle: Weiser Dawidek / Mercedes Benz
Stefan Chwin: Hanemann
Andrzej Stasiuk: Biały kruk / Opowieści galicyjskie / Jak zostałem pisarzem
(próba autobiografii intelektualnej) / Dukla (tekst tytułowy zbioru)
Jerzy Pilch: Inne rozkosze / Tysiąc spokojnych miast
Dorota Masłowska: Wojna polsko-ruska

[Gość: bungo]

> A gdyby przyszło mi polecać komuś
> „lekturę obowiązkową” gdzieś z ostatniego
> 25-30-lecia (bo w 20 latach nie mieści się
> chyba nawet Huelle z W.Dawidkiem),

Już się poprawiam!
Oczywiście, że 20 lat wystarczy.
Kopnąłem się o całą dekadę!

Dlaczego "się urwał"?

[Gość: Gollum]

Cześć Bungo,

to wprawdzie ja mam inne niż Ty zdanie n/t dobrych i słabych książek Stasiuka,
za to zgadzam się z Tobą i łączę w ubolewaniu nad faktem, że to w sumie
najciekawsze polskie forum o literaturze umarło śmiercią naturalną w kilka dni
po moim przyłączeniu się do niego. Byś może jestem tym, kto przynosi pecha
forumom (wiem że l. mn. brzmi forom, ale tak jest śmieszniej) - nie byłby to
pierwszy raz. Ale cóż, może po prostu czwórka, stanowiąca twardy rdzeń tej
listy jest bardzo zajęta?
pozdr.
Gollum

[staua]

Gollum, to forum nie umiera, ono tylko oscyluje. Poczekaj troche :-) Czasem sa
wyciagane watki, ktore dawno zniknely z pierwszej strony!
Pozdrawiam

[Gość: Gollum]

Hej,
czy to znaczy, że ciekawe pod względem dyskusyjnym rzeczy dzieją się "gdzieś
indziej" (na innym forum)?
pozdr.
G.

[Gość: bungo]

Stasiuk zdaje się nie tylko umieć dzielić, ale i każdej z poróżnionych stron
też coś zaoferować. Sam wychodzi z tego obronną ręką. Sprytna bestia ;-)

[rozaola]

Czesc Gollum,


piszac o umieraniu forum masz na mysli te dyskusje - o wspolczesnej polskiej
literaturze - czy forum Ksiazki w ogole?

Pozdrowienia

Roza

[Gość: Gollum]

Hej Roza
sam nie wiem, co mam na myśli, ponieważ żyjąc latami w jaskini i ględząc
wyłącznie do siebie samego odwykłem od świata i dość nieporadnie poruszam się
po jego błoniach i pagórkach. Inaczej mówiąc: chodzi mi o ten wątek, a także o
jakąkolwiek list dyskusyjną, na której Ty, Zdanka, koledzy Br. & Br. oraz inni
przygodni goście mówiliby ciekawe rzeczy o literaturze polskiej czy
jakiejkolwiek, w odróżnieniu od licznych nudziarstw i banałów pod hasłem "a ja
wolę to - a ja właśnie tamto", na jakie natykam się usiłując penetrować inne
fora czy też listy dysk. o książkach.
Pozdrawiam Cię z głębi zimnej i ponurej pieczary, w której ponownie zagrzebałem
się wraz z moim skarbem.
Gollum

nowy taniec makarena

[yawokim]

z lat 90tych zapamietalem

grzegorz musial - al fine - przygody wierzacego/praktykujacego katolika w
polsce i na swiecie

tomek tryzna- panna nikt- napisane lekkim piorem