Antoni Libera "Błogosławieństwo Becketta"

[Gość: Jan K.]

Tfu. Odrażające i bezwstydne. Co Libera robił z Andrzejewskim, wiadomo
dobrze - Andrzejewski chętnie opowiadał po wódce w szerszym
towarzystwie. "Lekcja skromności"? Libera to zadufany, roztyty bufon, pełen
kompleksów i goryczy do wszystkich za rzekome "niedocenianie" jego
twórczości. A może te wszystkie superlatywy w tekście to sarkazm? Jak
w "Opowieściach o Leninie"? To by nawet pasowało...

[Gość: lokis]

bylem z nim na polonistyce i zapamietalem go dobrze. najgorszy palant na calym
roku, szpanowal nam maluczkim ojcem profesorem i literacka warszawka, ktora u
nich w domu bywala. koledze z serocka, bardzo zreszta zdolnemu, mowil w oczy,
ze odpowiednie studia dla takich jak on to wydzial warzywnictwa. jeszcze wtedy
nie opowiadal, ze napisal andrzejewskiemu 'miazge', ale juz co trzecie zdanie
zaczynal od 'ja z jerzym'. nie lubilismy gnoja, bo sie wywyzszal.

[behemot.to.kot]

Gość portalu: lokis napisał(a):

> bylem z nim na polonistyce i zapamietalem go dobrze. najgorszy palant na
calym
> roku, szpanowal nam maluczkim ojcem profesorem i literacka warszawka, ktora u
> nich w domu bywala. koledze z serocka, bardzo zreszta zdolnemu, mowil w oczy,
> ze odpowiednie studia dla takich jak on to wydzial warzywnictwa. jeszcze
wtedy
> nie opowiadal, ze napisal andrzejewskiemu 'miazge', ale juz co trzecie zdanie
> zaczynal od 'ja z jerzym'. nie lubilismy gnoja, bo sie wywyzszal.

przynajmniej masz teraz o czym opowiadać, szczęściarzu

[Gość: M]

A mnie się jego "Madame" zwyczajnie podobała. I trafiłam na książkę zupełnie
przypadkiem, niewiele wiedząc o autorze.Potrafi pisać, a że Waszym zdaniem jest
zarozumiały i zadufany, cóż... Pisać potrafi, czego nie o każdym ,na siłę
zachwalanym autorze, da się powiedzieć.A co, miał się taty profora wypierać?

[Gość: Joanka]

Mnie również "Madame" niezwykle się podobała.Ten niesamowity portret
nauczycielki francuskiego...Kiedy to czytałam czułam po prostu "młodość" i
świeżość-mimo,że A.Libera opisywał przecież czasy których nie
znam.Bardzo "plastyczna" książka.Czyta się jednym tchem i nie zapomina!

[Gość: joan.marat]

Szkoda, że Libera nie napisał drugiej powieści. Pewnie dlatego, że nie należy
do tych, co z regularnością księgowego produkują jedną stronę dziennie. A, że
koleżeństwo z polonistyki go nie lubi to nic dziwnego. Ludzie, którzy osiągają
sukces są w Polsce tępieni z godną podziwu zaciętością. Temu zawdzieczamy niski
wskaźnik wybitnych osiągnięć. Oczywiście jeśli nie liczyć rozmaitych orłów,
fryderyków, złotych kaczek i innych cennych wyróżnień.

[Gość: Ch. Brodaty]

Antoś, nie przejmuj się, nie jesteś roztyty i nawet się trzymasz na swój wiek,
a że styl pisania masz drewniany a ideek dwie na krzyż, to już możesz zwalić na
karb dzieciństwa w PRL. De gustibus, oczywiście, ale mnie nie powala. A
Beckett to wiesz, trudny autor, bo miał (ukryte przed ciekawym okiem)
niesamowite poczucie humoru. Może zauważyłeś? Nie? No, tak.

[Gość: Czytelnik]

[Gość: Czytelnik]

Notatka na temat książki Libery została wysmażona tak tendencyjnie i złośliwie,
że wstyd. GW już od dawna przestała kreować cokolwiek wartosciowego w kulturze -
a szkoda, bo tubę ma.
Niewielu jest dziś takich pisarzy jak Libera - rzetelnych i kompetentnych,
ważących każde słowo. I okazuje się, że trzeba im dokopać. Bo lubimy, kiedy
wszyscy, nie tylko my, są oblepieni błotem.
Książkę Libery kupię i przeczytam. Trudno uwierzyć, żeby ktoś z takim dorobkiem
popełnił kiks.
Ludzie rozumni nie mają dziś lekkiego życia. Znak czasów. Mazowiecki przegrywa
z Tymińskim, Libera z Masłowską. Wbrew pozorom nie są to sprawy odległe. I
szkoda, że GW nie potrafi już tych faktów łączyć.

[Gość: pilchowa]

Zgadzam się w pełni z Pańską opinią, Czytelniku. Gazeta nie znosi wielkich
osiągnięć, jeśli nie zalatują postmoderną, współczuciem wobec kochających
inaczej, potępieńczą drwiną z wszelkich wartości, a przynajmniej beznadziejnym
zagubieniem w chaosie świata. Libera świat porządkuje, i to z wielką mocą
(znam "Madame", nie mogłam wrócić z tej powieści; nie
znam "Błogosławieństwa...") i to nie może się podobać naszej
ulubionej "Gazecie". Sarkazmu w tych słowach jest mniej, niż by się wydawało,
niestety. Naprawdę mi żal, że trzeba dziś Gazetę czytać tak, jak w latach mojej
pierwszej młodości "Dziennik Polski" ("Trybuny Ludu" się nie brało do ręki)-
czyli czytając dobre intencje pomiędzy wierszami nadrzędnej ideologii. Pana
Liberę pozdrawiam.

[Gość: Ewa]

To bardzo smutne, że gość ukryty pod "Jan K" ucieka się do prymitywnych
argumentów ad personam. Niestety, a może na szczęście z tej wypowiedzi wniosek
wyciągnąć da się tylko jeden: nie chodzi mu przecież o literaturę. Z całego
bogactwa tej świetnej, ciekawej i wspaniale napisanej książki wybrał sobie ten
jeden wątek i nawet w tej sprawie nie potrafi przyzwoicie się wypowiedzieć. Nie
wiadomo skąd się wzięło: niedocenianie twórczości, bufonada i kompleksy. Na
pewno nie z "Błogosławieństwa Becketta". Teraz w Polsce można skorzystać z
pomocy specjalisty w leczeniu niedowartościowania i innych problemów
osobowościowych. Sugerowałabym Gościowi, który nam się tu publicznie z nimi
wylewa żeby skorzystał. A ponad to: dobrze jest z POKORĄ I UZNANIEM SWEJ
NIEMOCY podejść do takiej literatury jak nowa książka Antoniego Libery - można
się jeszcze na starość czegoś dowiedzieć i cieszyć się z tego. Proponuję też na
zakończenie wrócić do lektury i uważnie przeczytać Liryki Lozańskie (str 119) -
To o nas Polacy (biorący udział w tej dyskusji)i szkoda, że się stale, tak
pospolicie w przypadku Jana K literatura urzeczywistnia miast nas sublimować.

[karolina-s5]

A ja mysle, że Gazeta niesprawiedliwie potraktowała Liberę. To wcale nie jest taka zła książka.

[Gość: aga]

Madame nie czytalam, za to czytalam tlumaczenie Libery "czekajac na godota" i
wersje oyginalna po francusku. zwazywszy, ze tlumaczenie ma sie do oryginalu
jak rzepa do marchewki (beckett mowi: mamy czas by sie zestarzec, libera mowi:
jest czas, zeby sie zestarzec, itp, a przeciez jest uznawane za hit, to nie
zdziwiloby mnie gdyby krytyka gazety byla prawdziwa.

[lawok]

A mnie recenzja "Błogosławieństwa..." w Wyborczaku raczej zachęciła. Chętniej
przeczytałbym coś równie interesującego i unikalnego (w naszej literaturze
ostatnich lat) jak Madame ale "na bezrybiu..."
Pozdrawiam Mistrza Liberę i wszystkich mu życzliwych.

[Gość: rozalka]

oceniam Liberę na podstawie"madame"-spałam z tą książką pod poduszką!1
rewelacja, taka super zawodowa cudowniutka książeczka-i nie jeżdzijcie tak po
nim-"nike"coż chyba znaczy i reprezentuje pewien poziom
Ps.-a czekajac na godota też świetne!

[Gość: klip]

Nie potrafię zrozumieć hałasu wokół Madame. Owszem, miłe to czytadełko ale
prawdziwej literatury tam tyle co, w cytatach. No i ten bohater nieszczęsny,
który w każdym zdaniu sapie z zachwytu nad własną nadprzeciętnością ...
Zaprawdę, wierzę, że Libera sportretował siebie z czasów młodości. I że do tej
pory nie zmienił opinii o sobie, ani nie nabrał dystansu. "Błogosławieństwo..."
to potwierdza. Żenująca lektura. I szkoda, że używa nazwisk naprawdę wielkich
pisarzy, żeby pompować własne ego. Ale taki juz los miernot.